Jump to content

Hangavorvac Zruyc


Ani

Recommended Posts

inchpes mer MAestori yerg e .. Tarorinak Tarorinak MArd Ararats...

 

 

mard ararats@ iskapes tarorinak e.. yerexan tsnvats varkyanits portsum e xosetsnel n@ran.. balam hangist.. amen inch ir jamanakin... che anpayman uzzum en or xosi, kisat prat, tothvalov menak te mi ban asi.. da el armatakannanum yev mnum e et mankan / marduki mej ... yev na ir kyanqum chgity te yerb ch@xosa.. iyo iyo yerb ch@xosa.. iy yete mardiq yes el irenst het gitenayinq te yerb ch@xseyinq shat lav k@liner... andor@ mi qich shat kliner..

 

Mos jan, mer amerikaciner@ asum en, the sooner they talk, the sooner they talk back...

Link to comment
Share on other sites

hamamit chem chxosalu gaghapari het... datark xosakcutyunneri himq@ voch te xosalu gortsoghutyunn e, ayl soxqi animastutyun@... aysinq datarkabanutyan dem payqar@ chpetq e lini lrrecnelu mijocov, ayl gaghaparakan arrajxaghacum sermanelov, xosqi imastavorum@ karevorelov...

 

-----------

 

bayc, cavd tanem, yete nadayel es eghel, &isht@ dzki gnaln a...

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

թթվածին չկար

կար օդում կախված գորշ մի ծանրություն...

ամպեր չկային

կար համատարած երկինք միաձույլ ...

արեգակ չէր, այլ

հիշողությունը դարերում կորցրած

ինքնաբերաբար ջերմացնող մի գունդ...

ու կրկին սպասում

ահա, վերջապես

կարծես թե...հաստատ...անձրև է թափվում...

կաթիլը փամփլիկ մնում է կախված թանձրացած օդում

ու էլի

կրկին

անձրևն է իջնում...

ու արձակուրդից նոր վերադարձած հավաքարարի պես

մաքրում է, մաքրու՜մ...

 

............................

բայց... ցրտեց սաստիկ...

բյուրեղանում էինչ որ բան դանդաղ

(ներսու՞մ, թե դրսու՞մ)

գուցե ձյո՜ւն տեղա...

 

(էսօր...)

Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

inchpes mer MAestori yerg e .. Tarorinak Tarorinak MArd Ararats...

 

 

mard ararats@ iskapes tarorinak e.. yerexan tsnvats varkyanits portsum e xosetsnel n@ran.. balam hangist.. amen inch ir jamanakin... che anpayman uzzum en or xosi, kisat prat, tothvalov menak te mi ban asi.. da el armatakannanum yev mnum e et mankan / marduki mej ... yev na ir kyanqum chgity te yerb ch@xosa.. iyo iyo yerb ch@xosa.. iy yete mardiq yes el irenst het gitenayinq te yerb ch@xseyinq shat lav k@liner... andor@ mi qich shat kliner..

 

Some people talk because they have something to say, and some talk because they have to say something. It's best to just stay away from those who belong to the second category.

Edited by Nairian
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

-Մարդ կա եկող ի՞նչ ուղարկեմ...

-Ձնծաղիկի փոքրիկ մի փունջ...

-Էէէ՜, գժվեցի՞ր էլի...

Ձնծաղիկը ո՞վ կբերի, ճանապարհին չի դիմանա...

-Լավ մանուշակ...

ՈՒֆֆ, լուրջ բան եմ հարցնում...

-Ես ել լուրջ պատասխանում եմ, էլ թթու լավաշ չեմ ուզում, հոգնեցի 10 տարի ուտելուց :P , հիմա ձնծաղիկ եմ ուզում (կամ մանուշակ), չե՞ս կարող.

Դե ուրեմն մի հարցրու...

 

 

Ձնծաղիկ Արայի լեռան վրա... :)

 

http://3.bp.blogspot.com/_7y3KF8jvM04/So6OKK0iHtI/AAAAAAAAAME/KGsiaGsqv9A/s400/Vegetation_in_winter_on_ara.jpg

Link to comment
Share on other sites

 

Ձնծաղիկ Արայի լեռան վրա... :)

 

http://3.bp.blogspot.com/_7y3KF8jvM04/So6OKK0iHtI/AAAAAAAAAME/KGsiaGsqv9A/s400/Vegetation_in_winter_on_ara.jpg

 

Է՜ ... դարդերս իրար տվեցիր: Հի՜շում եմ (ինչպես կասեր «Մեր Բակ»ի պապիկը) ... 2002 թվի Ապրիլին գնացել էի Երևան: Ապշել էի փողոցներում վաճառվող գարնանային ծաղիկների առատությունից ու բազմազանությունից ու գույներից: Քանի որ վաղուց ձնծաղիկ չէի տեսել, մոռացել էի: Մոտեցա մի ծաղկավաճառի ու փոքրիկ, կապույտ գլխիկներով մի ծաղիկի մատնացույց անելով հարցրի «սա ձնծաղիկ է՞»: Դրական պատասխան ստանալուց հետո գնեցի ծաղիկները և ուրախ ուրախ տարա ընկերուհուս նվեր: Պարզվեց ձնծաղիկներ չէին: ;) Բաաաաաա՜ ...

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...
  • 3 months later...

achqis Musaner@ l@qetsin nayev dzez :(

 

Մուսա...չեմ կարծում երբևե մուսա եղել է (համենայն դեպս ես չեմ ունեցել), որովհետև էդ երևույթի այցելությունը կարգին արդյունք է բերում սովորաբար...իսկ ես դա չեմ զգացել...:)

Բայց, ինչ որ բան գրմրելու ցանկություն (ու ժամանակ) ավելի քիչ կա...երեվի ծերանում եմ...երբեմնի օրագիրս ինձանից խռովել է արդեն... ձեռքս եմ առնում միայն փոշին սրբելու ու մեկ մեկ էլ հեռախոսահամարի կամ այլ գրառման համար թերթիկներից պոկելու (նախկինում օրագրիցս էջ պոկելը հավասար էր սրբապղծության...:)

Հիմա...հիմա չգիտեմ...կյանքն է արագացել, թե ես եմ դանդաղել, ես եմ մեծացել, թե ժամանակն է առաջ ընկել, կյանքն է թուլակամ, թե ես եմ պնդաճակատ, բայց մի բան տարբեր է...ինչ որ մի տեղ, էական մի բան...

իսկ գրմրելու ցանկություն նաև` ժամանակ, այլեվս չկա...:)(չգիտեմ լավ է թե վատ :rolleyes: )

Edited by Ani
Link to comment
Share on other sites

Dear Ani, how nice to see you again.

Please don’t despair.

Մի վհատիր, դու շատ սիրողներ ունես, amateur, fans:

Երկրպագու= fan ?? :huh: Earth kissers?? :goof:

 

Dear Arpa, very nice to see you all too...:)

 

Բայց չեմ հուսահատվում, նույնիսկ հակառակը...:) ՈՒղակի փաստերն եմ արձանագրում, մուսաների բացակայության ու չգրվելու վերաբերյալ...Շնորհակալ եմ բարի խոսքերի համար...:)

 

Ի դեպ երբեք չէի մտորել "երկրպագու" բառի մասին...փաստորեն էս http://www.danciprari.com/images/worldtrip/united_states/wt-returning-dan-kristen-3-kissing-ground-600.jpg գործողությունն է... :D

 

 

 

Մովսես, իհարկե պետք է քրեդիտ տալ, բայց գոյություն ունեցածի համար...չե՞...:)

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

չկան բառերը....

նիրհում են գուցե բառարաններում,

կամ ձանձրացել են անգործությունից

կամ խռովել են

օտարալեզու հնչող նորերից...

կամ շփոթվել են երկիմաստ դարձած

բազմիմաստ հնչած,

բայց իրականում

անիմաստ եղած սին հոլովումից...

իսկ ես փնտրում եմ բառերին հիմա...

ուզում եմ գրել (այսինքն՝ հպվել իմ ստեղնաշարին)

ու լուռ շարադրել...ստացվում էր առաջ...

բայց ուր են...չկան...ավաղ չեն գալիս...

կամ խռովել են...

կամ դատարկվել են...

կամ էլ ուղակի գերադասում են նիրհել

ապահով բառարաններում...

ու դուրս չեն գալու...չի գրվելու էլ...

ճամփորդությունն էր այդ միակողմյա

ու անդառնալի...

Edited by Ani
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...
Կաթ, կաթ, կաթ....մանր ու միալար մասնիկները ջրի իջնում են մանուշակագույն մայրամուտի մեջ...գետինը չոր է, արևն ուրիշ տեղ...նույն սկավառակը անընդհատ պտտվում է ու մոխրագույն ուղին երկարում դեպի մանուշակագույն մայրամուտ...
Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Խեղված ճակատագրեր...

 

Չգիտեմ...պատերազմն էր պատճառը, թե բազմաչարչար մութն ու ցուրտը, թե Սովետի փլուզումը, թե "տալոնով հացը", բայց բացի բոլոր տնտեսական դժվարությունները, մի մեծ ու էական բան ինչ-որ տեղ խափանվեց...երևի զարմանալի չի, իհարկե, հեղափոխություն, փլուզում, կառուցում, անկախություն, պատերազմ...իհարկե այս ամենը պետք է ունենային իրենց քայքայիչ ազդեցությունը "նոր ձվից դուրս եկող" սերնդի վրա, բայց ցավալի է...70-ականների վերջերին և 80-ականների սկզբներին ծնված սերնդակիցներիցս շատերի ուղին խեղվեց...երբ գնացի Երևան համադասարանցիներիցս միայն մեկին հանդիպեցի (չնայած, նա նույնպես արժանացել էր ոչ պակաս խեղված ճակատագրի , բայց գոնե կար)...

ՈՒրեմն, տասներրորդ դասարանում ունեինք 19 աշակերտ: Երևանում են միայն երեքը, արդեն խոշոր խեղում, չէ՞..Երեքից մեկը (ում հանդիպեցի) կորցրել էր մորը, 18 տարեկանից խնամել է անկողնային տատիկին, աշխատել գիշերային ակումբում որպես մատուցողուհի, սովորել ճարտարագիտական Համալսարաում, ու սպասել "խոպանից" հազարից մեկ դրամ ուղարկող հորը...

Մյուսը (ով ամուսնացավ երբ մենք դեռ դպրոցում էինք) ամուսնալուծվել էր ու ինչ-որ "օբյեկտ" էր աշխատեցնում, ասում են գործերը լավ են...

Երրորդը, ոստիկանի աղջիկ էր, ասում են իրենց մոտ "կյանքը հիսքանչ է" ու անցնում է Կիպրոս-Անթալիա ճանապարհներին...

Մնացածին խումբ խումբ նշեմ...Տղաներից և ոչ մեկը Հայաստանում չեն...Միայն երկուսն են ընտանիք կազմել Իսպանիա/Արգենտինայում...Մնացածը՝ "ռուսատաններում", անհայտ կորած...Ասեկոսներ կան որ տղաներից մեկը բանտում է, մյուսները "ռեկետի" գործ են անում...

Մենք գրական եռյակ ունեինք, ես ու երկու աղջիկ, կարդում, գրում ու ապրում էինք գրականությամբ...Երեքս էլ պլանավորում էինք բանասերներ դառնալ, երեքս էլ փաստորեն չդարձանք...Գ-ն տարիքով ամենամեծն էր ու մեր "շեֆը", ինքն էր որոշում ինչ գիրք պետք է կարդայինք հաջորդը... Պարզվեց, որ Ֆրանսիաում է, ինչ-որ ճնշված ու դաժան ընտանեկան պայմաններում...Ա-ն նույնպես էլի ինչ-որ տեղ...

-Հետո, Մ-ն էլ, դե...

-Լավ...վերջ, էլ մի պատմի...

 

...ՈՒ էսպես, միայն մեր դասարանը չէր...մեր տարեկիցներից մեծ մասն արժանացան խեղված ճակատագրերի, սփռվեցին կամ շպրտվեցին երկրագնդի տարբեր կողմեր... կորան...

Անգամ անծանոթ մարդկանց մասին, երբ լսում եմ նմանատիպ պատմություններ, արդեն գիտեմ, մեր սերնդակիցներից են...գործ չկար, գնաց արտասահման, ուսումը կիսատ թողեց, աշխատանք չգտավ, դուրս ընկավ, ամուսնացավ, չստացվեց, փնտրեց, չգտավ...

ՈՒղակի էս վերջերս չգիտեմ ինչու ավելի շատ եմ լսում խեղված ճակատագրերի մասին, ու ցավում եմ...Գիտեմ, ավելի վատ բաներ են լինում աշխարհում, կոտորածներ, ցեղասպանություններ, բնական աղետներ...Բայց...

Link to comment
Share on other sites

Ապրիս Ապրէս Սիրելի Անի,

Ինձ այնքան յուզմունք պատճառեցիր:

Ցաւըդ տանեմ:

Տխուր, շատ տխուր:

Յուսամ գիշերներում անդորր քուն ես վայելում:

Անի, Անուշ քուն, Բարի երազ:

Ես ալ յաճախ երազեմ իմ վաղեմի դասընկեր խաղընկերներին, որք բարեբախտաբար այսօր երջանիկ ծնողք, յաջող մտաւորական, բարգավաճ քաղաքացիներ են դարձել տարածուել երկրագունդի չորս անկիւններում :oops: Երկրագունդը չորս անկիւնաւոր չէ:

Այո:

Ապրէք երեխէք, բայց մեզ պէս չապրէք օտար ամայի ճամբեքի վրայ:

 

Հին բայց միշտ նոր:

 

Հին Օրհնություն

Թումանեան

 

Կանաչ, վիթխարի ընկուզենու տակ,

Իրենց հասակի կարգով, ծալպատակ,

Միասին բազմած,

Մի շըրջան կազմած,

Քեֆ էին անում

Եվ ուրախանում

Մեր հըսկա պապերն ու մեր հայրերը՝

Գյուղի տերերը։

 

Մենք, առույգ ու ժիր գեղջուկ մանուկներ,

Երեք դասընկեր,

Նըրանց առաջին գըլխաբաց կանգնած,

Ձեռքներըս խոնարհ սըրտներիս դըրած,

Զի՜լ, ուժեղ ձայնով նըրանց ըսպասում—

Տաղ էինք ասում։

 

Երբ զըվարթաձայն մեր երգը լըռեց,

Մըռայլ թամադեն բեղերն ոլորեց,

Նըրա հետ վերցրին լիք բաժակները

Բոլոր մեծերը

Ու մեզ օրհնեցին.—

«Ապրե՛ք, երեխե՛ք,

Բայց մեզ պես չապրեք...»

 

ժամանակ անցավ, նրանք էլ անցան,

Զըվարթ երգերըս վըշտալի դարձան.

Եվ ես հիշեցի մեր օրը լալիս,

Թե մեզ օրհնելիս

Ինչու ասացին.— «Ապրե՛ք, երեխե՛ք,

Բայց մեզ պես չապրեք...»

 

Խաղաղությո՜ւն ձեզ, մեր անբա՛խտ պապեր,

Ձեզ տանջող ցավը մե՛զ էլ է պատել։

Այժըմ, տըխրության թե քեֆի ժամին,

Մենք էլ՝ օրհնելիս մեր զավակներին՝

Ձեր խոսքն ենք ասում.—

«Ապրե՛ք, երեխե՛ք,

Բայց մեզ պես չապրեք...»

1887

Edited by Arpa
Link to comment
Share on other sites

shnorajalem Arpa jan, inchqanem man yekel u cheye gtnum vor jamanakin aruyq artasanum eye.......mets Paps (asumenyinq) Hayrig es toxer@ lseluts misht nayumer mez erexeqis u asum.

 

Balam jan es mart@ im xoskerna asum, amen mi tar u bar mi hlunq arji......sovori balam, mi orel du qu dzaqin kpatmes. kpatmes.

 

Ani jan du grelu artakarq taxand unes, tes vor mi 30 tari heto qeri edoi asats@ jishter

Link to comment
Share on other sites

Արփա՜...:) Շնորհակալ եմ բարի խոսքերի.. նաև անուշ քուն ու բարի երազ մաղթանքի համար...:)

Երեկ աշխատավայրիցս աշխատանքիս ժամերից գողանալով ու բարկությամբ լցված էի գրել սա...

Թումանյանի այս բանաստեղծությունը կարդալիս միշտ ծանր զգացողություն եմ ապրում...

 

 

Քեռի, Ձեր այն պապը ով նաև ասել է իմ շատ սիրելի "ինչ ասեմ, որ չասելուց լավ լինի" խոսքերը՞...

 

համ էլ, ինչպես եք՞ ...

 

Ես չեմ կարծում, որ որևէ տաղանդ ունեմ, բայց շաաաաատ ուրախ եմ, որ Դուք էդպես եք կարծում, շատ շնորհակալ եմ...:)

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...