Em

"fast reply": Barev dzez!

Jazzed Out http://www.angelcityjazz.com/artists/tigran-quintet

Արթուր ՄԵՍՉՅԱՆ. Ամենից շատ վախենում եմ պարապ մարդուց /templates/ja_teline/images/printButton.png Հասարակոււթյուն Հեղինակ` Մարինե ՂԱՐԱԽԱՆՅԱՆ /images/stories/N169/10pageMeschyan.jpgՄատենադարանի նոր մասնաշենքի գլխավոր ճարտարապետ, սիրված երաժիշտ Արթուր Մեսչյանի հետ հանդիպումը կայացավ անսպասելիորեն: Քանի որ նախապես հրաժարվել էր` տպագիր մամուլին հարցազրույց չտալու պատճառաբանությամբ, ես որոշեցի հանդիպել Մատենադարանի նոր մասնաշենքը կառուցող«Ալբերտ Կարախանյան և որդիներե շինարարական կազմակերպության ղեկավարի հետ` պարզելու` ինչպե՞ս է ընթանում շինարարությունը: Ալբերտը հազիվ էր սկսել ծանոթացնել աշխատանքներին, երբ շինհրապարակում հայտնվեց ինքը` Արթուր Մեսչյանը: Ինչպես ասում են` բարևեց ու կրակն ընկավ: Փոխադարձ թախանձանքներին (ես իրեն էի համոզում, որ պատասխանի իմ հարցերին, ինքն ինձ, որ«ձեռ քաշեմե իրենից), արվեստագետը տեղի տվեց` միայն մեկ հարցի պատասխանելու կեսկատակ-կեսլուրջ ժլատ պայմանով: Ես իհարկե հետո համոզվեցի, որ դա ոչ թե քմահաճույք է կամ ինքնագնահատանքի ձև, այլ պարզապես ինքնանվիրումով աշխատող մտավորականի, համեստագույն մարդու վարքագիծ, ով պարզապես չի ուզում, որ իրեն խանգարեն և ընդհատեն: Կներեք, հարգելի պարոն Մեսչյան, բայց ես էլ իմ գործն եմ անում, գուցեև` ոչ այնքան կարևոր: - Ի տարբերություն մտավորական և ոչմտավորական անվանյալների (այդպես եմ ասում, քանի որ այդ բառի իմաստը չեմ հասկանում), ես սարսափելի չեմ սիրում խոսել: Ինչո՞ւ. այսքան տարի խոսում ենք, ու գրեթե ոչինչ չենք անում: Եկեք սուս մնանք ու գործ անենք: - Համաձայն եմ, բայց դուք աշխատում եք, ընդ որում ազգային մեծ գործ եք անում: Պատմեք, խնդրում եմ, Մատենադարանի կառուցվող մասնաշենքի մասին: - Դա` ուրիշ: Շատ գրագետ կառույց է: Նախատեսված էր կառուցել այնպես, որ քաղաքի ոչ մի կետից չերևա: Նպատակը մեկն էր` գլխավոր մասնաշենքի հետ չմրցել: Գլխավորն այդպիսին էլ պետք է մնա, իսկ նորը կլինի նրա սահուն, փափուկ շարունակությունը: Այն միայն պոլիտեխնիկի բակից է տեսանելի: - Ի դեպ` պոլիտեխնիկի մասին. մի առիթով դուք ասել եք` իսկական տղամարդը պիտի պոլիտեխնիկն ավարտի: - Անպայման: Ընդ որում լավ սովորի: Ես որ նախագահ լինեի, այդպիսի հրաման կտայի, որ հայ տղամարդկանց մեծամասնությունը պոլիտեխնիկում սովորեն, գոնե պետական և քաղաքական գործիչները: - Ինչո՞ւ: - Այդ դեպքում ահագին սխալներ թույլ չէինք տա, տղամարդը մինչև գիշերն անքուն գծագիր չգծի, ես նրան չեմ հավատում` ինչ թեմայից էլ խոսի` գիտությունից, փիլիսոփայությունից, թե քաղաքականությունից: Ճարտարագիտական կրթությունը զարգացնում է ռացիոնալ մտածողությունը: Սա իմ սուբյեկտիվ կարծիքն է: Հարց տվեք ինձ: - Ահա, տեսնո՞ւմ ես, իսկ քիչ առաջ չէիր ուզում,- խոսակցությանը ժպտալով միջամտում է շինարարության ղեկավար Ալբերտ Կարախանյանը: - Պարոն Մեսչյան, ո՞ր թվականից եք սկսել նախագծային աշխատանքները: - 1987 թ. որոշվեց, որ կցակառույց պիտի արվի, բայց դա նախագծային համեստ առաջադրանք էր, քանի որ ֆինանսավորման խնդիր կար: Շինարարության մի մասը` կամարաշար հատվածը, կառուցեցինք խորհրդային տարիներին, սակայն երկրաշարժի հետևանքով աշխատանքներն ընդհատվեցին: - Իսկ ինչպե՞ս ստացաք երկրորդ առաջարկը, որքան գիտեմ` դուք այդ ժամանակ ԱՄՆ-ում էիք: - Ի դեպ երբ ինձ առաջարկեցին, կարծում էին` Բոստոնում եմ, բայց արդեն վերադարձել էի: - Այսինքն ձեր վերադարձը համընկավ առաջարկի հե՞տ: /images/stories/N169/10%20page%20Meschyan1.jpg - Սա թերևս իմ կյանքի երջանիկ համընկնումներից մեկն էր: - Այս հանդիպումն էլ իմ կյանքի երջանիկ համընկնումներից է... Հայաստանում սա ձեր ո՞րերորդ նախագիծն է: - Չորրորդ, իսկ իմ կյանքի 11-րդ կառույցն է: Սրանով ես ինձ բավարարված և կայացած եմ զգում: Եթե շարունակվի այնպես, ինչպես մենք ենք ուզում, սա կլինի դարի գլուխգործոց, գլուխ չեմ գովում, իսկապես և ճարտարագիտական, և կառուցման որակի տեսանկյուններից յուրահատուկ շենք է, ընդ որում, ոչ միայն Հայաստանի սահմաններում: Վերջերս մի իտալացի էր եկել, ապշել էր` այս ամենը տեսնելով: Սա արժեք է, որն արդեն ազգային պատկանելություն չունի: Ընդ որում մի մարդու աշխատանք չէ, այս գործին լծված է 400 մարդ` այդ թվում վարպետներ և բանվորներ, որոնց մասին չգիտես ինչու, վերջին ժամանակներս մոռանում ենք: Եվ կարիք չկա անընդհատ շեշտելու, թե Հայաստանում լավ վարպետներ չկան, վստահորեն ասում եմ` լավ շինարար-վարպետներ այսօր կան և այն էլ շատ, պարզապես պետք է նրանց գործ տալ և լավ վարձատրել: Շենք կառուցելը, շինարարության արժևորումը Հայաստանում շատ թերի են: Հավաքվում են մարդիկ` շինարարներ, արժեք են ստեղծում, տուն են պահում: Վերջին տարիներին Երևանում այսքան շինարարություն է կատարվել, վարպետի, բանվորի, շինարարի մասին ինչքա՞ն ենք լրատվամիջոցներում կարդացել... Ի՞նչ են ցուցադրում հեռուստատեսությամբ, երգեր` լավ կամ վատ, ապա` որտեղ ում են ծեծել կամ սպանել, քանի տուն են կողոպտել և... սերիալներ: Կարծես շինարարական արժեքը Հայաստանում գոյություն չունի: Ախր շենք կառուցելը մարդկային միջավայր կառուցել է, այն, ինչ մենք անում ենք, միայն շենքը չէ, աշխատող մարդիկ են` իրենց ճակատագրերով, իրենց հպարտությամբ, որ մասնակից են ինչ-որ արժեքի ստեղծման: Նրանք պիտի լինեն առաջին տեղում, ավելի իմաստավոր և կարևոր կլինի նրանց պատմածն իրենց աշխատանքի մասին, քան իմ փիլիսոփայական մտքերը: Ինձ շատ է հուզում և մտահոգում, որ իրական արժեքների մասին այսօր Հայաստանում չի խոսվում, էկրանն ու թերթերը լցնում ենք միայն վատ բաներով: Թերթերը բացում ես` ուզում ես կախվել, այնպիսի տպավորություն է, որ կյանքը կանգ է առել, ոչ շենք է կառուցվում, ոչ երեխա է ծնվում, ամեն ինչ շատ վատ է, գնացեք կախվեք: Այդ կարծրատիպը խախտելու համար պետք է շփվեք այն մարդկանց հետ, ովքեր արժեք են ստեղծում, ովքեր«մեյդանումե չեն, այլ առավոտյան սուս ու փուս արթնանում են, գալիս գործի, երեկոյան մթան հետ տուն վերադառնում, լվացվում են, երեխեքին կերակրում, պառկում քնելու: Կարգին մարդիկ նրանք են: Իսկ ես գծողներից եմ: - Նոր մասնաշենքն ի՞նչ բաժիններից է բաղկացած լինելու: - Մենք Մատենադարանի համար պետք է ապահովենք երկու գործառույթ` հարմարավետություն և ապահովություն: Ապահովությունը ստեղծվելու է երեքհարկանի բունկերի միջոցով, որն ունի աստիճանավանդակ և վերելակ: Բունկերն ունի ներքին ընթերցասրահ` այն գրքերի համար, որոնք ոչ մի դեպքում այնտեղից չպետք է դուրս տարվեն: Բայց վիրտուալ մատենադարանը, որի սերվերը գտնվում է բունկերում, հնարավորություն կտա ուսումնասիրել մատյանների վիրտուալ տարբերակները: Ապա գրապահարաններն են` 30000 գրքի համար: Միջանցքի վերջում գտնվում է«մատուռըե` ապակե դռնով, որտեղ պետք է պահպանվի Սուրբ գիրքը, ի դեպ այն պետք է հանվի նախագահների երդման արարողության ժամանակ: Ունենք տպագիր գրականության բաժին, մամուլի բաժին: Իհարկե ամենակարևոր բլոկը ձեռագրատունն է, արխիվը, գիտաշխատողների սենյակները, վարչական մասը (նախկին մասնաշենքից տեղափոխվելու է այստեղ), համակարգչային և թվայնացման բաժինները, բավականին շքեղ ընթերցասրահ ունենք, 220 տեղանոց դահլիճ: Գիտահետազոտական ինստիտուտի դասական տարբերակի ներքին կառուցվածքը բավականին գրագետ ձևով պահպանված է, ամենակարևորը` բավարարում է Մատենադարանի պահանջները, համենայնդեպս այն ծավալները, որոնք մենք ստեղծում ենք, առաջիկա 20 տարում Մատենադարանի բնականոն գործունեության համար բավարար կլինի: - Ինչո՞վ եք առաջնորդվել ճարտարապետական լուծումներ փնտրելիս: - Իմիջիայլոց 21-րդ դարի ճարտարապետական հնարքներն օգտագործելու մեծ գայթակղություն կար` բարձր, մեծ ապակիներ և այլն, բայց մտածեցի` ավելի ազնիվ և արդարացի կլինի, եթե ոչինչ չհնարեմ, այլ ուղղակի շարունակեմ գլխավոր մասնաշենքը: Ձևավորելիս հաշվի է առնվել այն հանգամանքը, որ սա համենայնդեպս թանգարան չէ, այլ ինստիտուտ: Գրքի նկատմամբ վերաբերմունքը պարտադրում է, որ ճարտապետական լուծումները լինեն համաչափ: Նախասրահի հատակը և գրանիտե սյուները նմանվելու են Զվարթնոց տաճարին: Ի դեպ շենքը իրականում չորս անգամ ավելի մեծ է, քան երևում է. երեք քառորդը մխրճված է ժայռերի մեջ: Դրանով մենք կրճատել ենք տեսողական ծավալը: - Ո՞րն է լինելու Մատենադարանի հին մասնաշենքի գործառույթը: - Մեր նպատակն է` ավելացնել ցուցասրահները, քանի որ դրանք շատ սահմանափակ են: Մատենադարանի հին մասնաշենքը կդառնա թանգարան-ցուցասրահ: - Ե՞րբ է նախատեսված շինարարության ավարտը: - Ոչ թե կարծում ենք կամ մտածում ենք, այլ բացումը միանշանակ լինելու է սեպտեմբերի 21-ին` Անկախության 20-ամյակի օրը: Կարծում եմ` սա ամենալուրջ ազգային օբյեկտն է, դարի կառույց, որն իսկապես կդառնա հայկական խորհրդանիշ: Ես ասում եմ ոչ թե ազգային սնափառությունից ելնելով, այլ անկանխակալ գնահատմամբ: - Ձեր հանդիսատեսն անհամբեր սպասում է, թե Մեսչյանը երբ է ավարտելու շինարարությունը, որ դարձյալ կիթառը վերցնի ձեռքը: Քանի որ գիտենք` շինարարությամբ զբաղվելու ժամանակ կիթառն ու երգը մի կողմ եք թողնում: - Մեսչյանն այլևս չի երգելու, նա գնալու է Անտառաշեն` ձի պահելու, իմիջիայլոց հանաք չեմ անում, ամենայն լրջությամբ եմ ասում: Էնքան երգող կա, թող երգեն, էլի: - Իսկ Մեսչյանն ինչի՞ց է վախենում: - Ամենից շատ վախենում եմ պարապ մարդուց, զբաղված մարդը ժամանակ չունի ցույցի գնալու, ժամանակ չունի բամբասելու, շենքի բակում նստելու և բողոքելով նարդի խաղալու: Ամեն ինչ սկսվում է նրանից, թե ինչ ենք անում այս կյանքում, ինչպես է սկսվում մեր օրը: Եկեք դա արժևորենք: Եթե դա արժևորես, ուրեմն և հայրենասեր կլինես, և մտավորական: Եթե դու մի բան ես անում` երկիրն էլ է ոտքի կանգնում: Կյանքը շատ պարզ է. աշխատում ես` լավ ես ապրում, չես աշխատում` վատ ես ապրում: Աշխատում ես` լավ քաղաքացի ես, ազգասեր ես, լավ ծնող ես:

http://www.reporter....d-by-azerbaijan Wikileaks: Armenians can't be defeated by Azerbaijan by Emil Sanamyan Published: Tuesday February 22, 2011 Washington - "Azerbaijan, even with its focus on improving its military capability, is unlikely anytime soon to structure a force large or well-equipped enough to overcome the terrain advantages enjoyed by the NK Self-Defense Force and the Armenian army," former U.S. Ambassador to Azerbaijan Anne Derse argued at the end of her tenure in Baku. According to the July 2, 2009 cable that is part of Wikileaks cache and was first published by Russkiy Reporter on February 22, Derse believed that Azerbaijan assumed "a much rosier scenario for NK than it has any plausible reason to expect." Derse served as U.S. ambassador to Azerbaijan from 2006 to 2009 and is currently the ambassador to Lithuania. In a January 2009 cable, also published by Russkiy Reporter today, Derse notes that Azerbaijani "President's rhetoric has vastly outpaced the results" of Azerbaijan's military build-up. The Washington view Derse's analysis is in line with U.S. assessment of the balance of forces in Karabakh that former U.S. officials and experts have communicated publicly, their views unaffected by Azerbaijan's ballooning military spending expected to top $3 billion in 2011. Ross Wilson, another former U.S. Ambassador to Azerbaijan (2000-2003), and Stephen Blank of the U.S. Army War College offered similar analyses during a panel discussion at the Center for Strategic and International Studies (CSIS) in Washington on February 18. Blank stressed that Ilham Aliyev is "sadly mistaken" if he believes, as he often says publicly, that Azerbaijan could successfully undertake a military operation to capture Karabakh. Blank suggested that his conclusion was based on an in-depth and recent analysis by a group of Western experts. "Any military campaign will seriously set back Azerbaijan's interests in the region including with respect to solving this [conflict] and I say that in part because I don't think a military effort will succeed," Wilson remarked . "This is extremely difficult terrain, the Armenians hold the high ground and it is very, very difficult to try to take that kind of territory without truly overwhelming force" which Azerbaijan does not possess, Wilson noted. Wayne Merry, a former State Department and Pentagon official, argued in May 2009 that in addition to the terrain and other physical limitations, Azerbaijan would be facing the Armenian military that has "a clear record of superiority in operational art [that] they would exercise in the inherently advantageous role of defenders of a skillfully prepared position." The realities on the ground "should persuade any rational Azeri not to resort to war. Even the most favorable battlefield outcome would leave Azerbaijan immeasurably worse off than before," Merry wrote. He warned further that "it is not out of the question that the existence of an Azeri state could hang in the balance, as in a major renewed war it might be in the combined interests of Armenia, Russia and Iran to redraw the map of the eastern Caucasus. Unlikely, but history is replete with precedents." © 2011 Armenian Reporter

I'm wondering as to who you are...

Inch en pahanjum?

Anoushik jan, I am not defending them in the least...merely questioning why it was done on such a large scale manner. Logistically, it doesn't make sense to spend the resources (FBI, U.S. Atty, local law enforcement, etc.) to bring down 74 persons of a gang which is inconsequential in the grand scheme of things. And, it doesn't end here...there's one more wave coming... Yes, let's clean them out of our neighborhoods; let's stop them from skimming our card numbers at gas stations and car washes; and let's use these men as examples in trying to deter the kids who may believe this to be a lucrative route. Yet, I don't believe this sullies our name. It's a small group of (relatively) organized crooks. The media is fueling hatred against being Armenian. THERE WAS NO VALID REASON FOR THE TASK FORCE TO BE ORGANIZED AND CONDUCT WORK OUT GLENDALE. However, it's the best way to keep a larger population in said city in "check". It gives the law enforcement in said city a little more leeway in their profiling and harassment of Armenians. It also helps pit the Parska Hyes and Beiruta Hyes against the Hayastancis... We don't have community leaders. We have individuals with Armenian last names who are seeking positions in government and the community to further their individual causes/ interests. But, luckily, a new generation is making attempts to remedy that...hoping they keep to their aim...

Funny how this "crackdown" is being so perfectly staged- as if an entire people are being placed in the spotlight; being held accountable for their bad seeds. Some questions arise as to why exactly the task force was out of Glendale. Well, good for them. Now that the masterminds and thugs are cleared off the streets, L.A. err...the more affluent cities of Glendale, Sherman Oaks and Encino will be safer. One need only be a resident of the greater L.A. area to understand that this whole sting reeks...just sayin'...

I so wish you would write and share...

Sirunik es- Reincarnation

Dorians featuring Artyom Manukyan

http://www.tigranhamasyan.am/ http://www.facebook.com/h.tigran http://latimesblogs.latimes.com/culturemonster/2011/01/tigran-himasyans-global-.html Cannot explain in words how magnificent he is. He embodies genius. I have been following his work for two years now, yet experiencing it live left me in awe of him.

Tsik! Vonc eq?

http://www.esiweb.org/pdf/esi_document_id_108.pdf