Harut

ha, bayts zgush eghi vret chmna.

de vor etqan hargum hartsnum es, inch uzum es en el ara axper.

tsanot? Movses jan, sranq mer glxin inch oyin ases chen xaghatsel irar het.

Movses, achqis gortser@ lav chen.... es tghen vor sksets manramasn xosal.... achqis erku hat el nor, aveli mets server piti arnes.

Movses? inch asir? mez arzhani musikant?

Սասուն, պարզապես հականիշը կլինի ԴԱՆԴԱՂ, բայց նույնարմատը չգիտեմ:

both grandfather's ancestors are from Yedesia and Sasun regions, Karmouj villige in early 20th century, then to Halep in 1915, then to Yerevan and Armavir in 1946, then me to Los Angeles. one grandmother's ancestors are from Ardahan and Sasun regions, but for last 100 years have been living in Shirak and Aragatsotn regions. the other grandmother and her ancestors were natives of Nakhijevan, moved to Yerevan region in 1940.

did you close armnls before installing ym? what os?

Շվի, զուռնա, դուդուկ... Շվին, դա մեր հոգու ազատության խորհրդանիշն է, ինչպես մեր ընդարձակ հովիտներն ու դաշտերը: Զնգում է զուռնան բարձր լեռներում, Հենց լեռ է ինքը՝ խրոխտ, միշտ կանգուն: Այն խորհրդանշում է մեր տոկունությունը, քաջությունն ու համառությունը: Դուդուկ... մի մոգական գործիք, լի իմաստությամբ: Այն խորհրդանշում է մեր սահուն միտքը, մեր խենթ գետերի պես:

Ուրախության և տխրության միաձուլված այս պահերին, Հիշում եմ քե՛զ, տենչո՜ւմ եմ քե՛զ, ի՛մ Մայրենի:

Պարզապես ցանկացա կրկնել այս բառերը:

but if you pull the tirgger even once... there goes the whole idea of love...

how i wish that that was the case... but unfortunately, when you make that devotion to love, instead of following, people say "harif a" about you, jump on your neck and ride you all your life.

well, apperently it was a regular thing to write about breasts when writing love poems in those ages. here is another one from... Յովհաննէս Թլկուրանցի (ԺԴ-ԺԵ ԴԴ.) this one is not a հայրեն but two pages long poem. the whole thing is not that explisit, but close to the end... Երեսդ է արև, ճակատդ է Զօհրան, Կըլափդ է խընծոր, ծըծերդ է շամամ, Զինչ յեկեմ դրախտի՝ ի քո ծոցըդ կան, Երբ շաքարն ի մօտս՝ ինձ ի Մըսր ի՞նչ բան. Սիրով մի՛ սպանաներ, ճէլլատ էֆէնտի: and if you want to learn about the "resorts" of the time, read on... Պագ մի յերեսէդ աժէ զԵզնկան, ԶՀապաշ ու զԵմեն, զՏիլ ու զՀունաստան, Երկու վարսդ է գին, է՜ Չին ու Խութան, Պուլղար ու զԸստամբօլ ու շահրի Եազտան. Սիրով մի՛ սպանաներ, ճէլլատ էֆէնտի:

this one... i haven't gone through all of his writings though. there might be more.

Յովհաննէս Երզնկացի Պլուզ 1230-1293 i was just now going through his series of Հայրենի Կարգաւ in Հայ Դասական Գնարերգություն book. guess what i found; exactly same հայրեն that i also read in the book of Նահապետ Քուչակ.

Էս Էդուարդն էլ նեղացավ՝ էլ բան չի գրում:

Պետք է ասեմ, որ մեծ տպավորություն թողեցիր քո պատասխանով: Սպասում էի, որ մի շաբաթ չէիր գտնի: Հարգեցի... չնայած, որ ավելի ճշտգրիտ հականիշը կլինի ԱՆՓՈՒՅԹ:

This is one the most commonly made grammatical errors in Armenian language: using the short and long possessive forms together, such as իմ սերս [im sers], where it should be either իմ սեր(ն/ը) [im ser(n/@)] or սերս [sers]. btw, nairi, sorry for drifting away from the topic. it's just that i didn't have time to think about it much.

like my psychology professor once said, "if God exists, i thank Him for what He has put inbetween our ears".

believe it or not that's what my 4th grade teacher of Armenian language told me years ago. well, i guess, sometime thousands of years ago, when the language was still under the first stages of development, the possessive nouns came before possessive pronouns. btw, իր [ir] is a pretty modern word. another interesting word that is missing from that list, յուր [yur] has been slowly kicked out of your language. even though it had a unique and more abstract meaning, like 'son' in French. yah, but the man must have had some strong nervs to be able to go through all this ginggly-minggly of the Armenian language.

because if you look at the pattern... for example... gluxs = glux + yes gluxd = glux + du gluxn = glux + na (althought, currently we use glux@, it is gluxn in Grapar)

i think, and this is just a guess, that the reason we write -d is that possessive form of the word has evolved from the second person singular pronoun, 'du'.

Բառեր կան, որ հիշում եմ: Այս բառը հիշում եմ նախապատրաստական գրքույկից: ՓՈՒԹԱՋԱՆ Դե պատասխանի՛ր: