Genocide Recognition in the Netherlands

[nairi]

Gain of Armenian votes in France: was a rumor started by Turkey that was never confirmed by neither the Armenians nor the French (almost three times more Turks live in France than Armenians!).

 

Fear and blackmail: I'm glad you noticed.

 

Verbal agreement not lawful: that's what the lawyers/jurists in the Committee say. Either way, Assen has no concrete proof that this request was made and approved by the Committee and that weakens their argument.

 

The person not being aware: this is what he says. Let's be patient for now and wait for Assen's reply.

 

April 24 Committee: is deeply embarrassed about the events and realizes the effect it had within the Armenian community. They hope that this will be the last time something like this happens.

[elovna]

Nairi, I'm sorry. But I think that we are talking past each other. I can't do this

"over and over"... I meant, I have already said it a couple of times in different ways and I said it again. I don't want to say it anymore. Just think about how people can become closer so they will start to care. There are many different ways and they are all OK, ok?

 

Thanks for putting up with me. I will take a break now and play a few games of chess.

[nairi]

Elly, I'm genuinely trying to understand you. Please correct my interpretation if it's wrong. From what I understand you think that a potential solution could be to get Armenians closer to Dutch people and touch them. My question is: touch them with what? What touches Dutch people? We can brainstorm about the how, who and when after we have the what. You're the only one who can answer this question. I'm interested to know the answer anyway, even if my interpretation is wrong. Can you, and maybe other Dutch people on this forum (if any), tell me?

 

Btw, if you have any more questions on background info about genocide recognition in Holland, I'm happy to give as much as I can get my hands on. I'm sure those questions are valuable to other Armenians on this forum as well. Either way, I'll keep you posted on the latest developments, unless no one's interested. Then please let me know.

 

That all misunderstandings may end with a kiss!

 

[ June 14, 2002, 02:28 AM: Message edited by: nairi ]

[elovna]

My next mail to the SP is to inform them about my thoughts regarding the effect that supporting the Armenians may have on the amount of Turkish voters of our political parties.

Then I also mention the changed tekst about the Armenian Genocide on the site of Foreign affairs.

 

------------>

Beste Guido van Leemput,

 

Ter kennisname, het volgende.

 

Ondertussen heb ik wat informatie ingewonnen en ik moet zeggen dat ik de situatie nu toch wel echt zorgelijk begin te vinden....

 

Ik krijg zo langzamerhand het vermoeden dat het hier ook wel eens zou kunnen gaan om gevreesd stemverlies bij de partijen die voor een niet te verwaarlozen deel steunen op Turkse stemmen. Daar kan dat handjevol Armenen natuurlijk nooit tegen op. Wat ik nu zal gaan doen is uitzoeken hoe de samenstelling is van de kiezersgroep van elke partij.

 

Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de gegevens over de volkerenmoord op de Armenen op hun site herzien door de woorden "genocide" en "volkerenmoord" te verwijderen. (zie pdf-file op http://www.minbuza.nl/OriginalDocuments/c_60831.pdf onder 2.1.2. Geschiedenis)

 

De tekst nu:

 

Afgezien van enkele periodes van onafhankelijkheid in de oudheid, is Armenië vrijwel steeds overheerst geweest door vreemde volkeren.

In de 19e eeuw kwamen Oost- en een groot deel van West-Armenië binnen de Russische invloedssfeer. Veel Armeense mannen streden in de Eerste Wereldoorlog mee met het Russische leger tegen de Ottomanen. En marge van deze Wereldoorlog werden op 24 april 1915 honderden Armeense intellectuelen in Constantinopel (Istanboel) gearresteerd. Ze werden korte tijd later gedeporteerd en vermoord. Een en ander was het begin van een georganiseerde campagne tegen de ruim twee miljoen etnische Armeniërs in het Ottomaanse Rijk. In totaal kwamen er als gevolg van het Ottomaanse optreden naar schatting tussen de zeshonderdduizend en anderhalf miljoen etnische Armeniërs om het leven. De honderdduizenden die wisten te ontkomen, kwamen in de Armeense diaspora terecht. De gebeurtenissen van 1915 hebben diepe sporen achtergelaten in de Armeense psyche en de nagedachtenis eraan wordt in Armenië en bij de Armeense gemeenschap in het buitenland zeer nadrukkelijk levend gehouden.

 

De tekst tot february 2002

 

Afgezien van enkele periodes van onafhankelijkheid in de oudheid, is Armenië vrijwel steeds overheerst geweest door vreemde volkeren. In de nadagen van het Ottomaanse rijk was sprake van een volkerenmoord, waarbij in 1915 en 1916 circa 1,5 miljoen Armeniërs werden gedood. Deze genocide heeft diepe sporen achtergelaten in de Armeense psyche en de nagedachtenis eraan wordt zeer uitdrukkelijk levend gehouden. Overigens lopen de schattingen over het exacte aantal doden nogal uiteen, afhankelijk van de geraadpleegde bron.

 

Het schijnt dat dhr. van Aartsen hiervoor al op zijn vingers is getikt (!?), echter tot op heden zonder resultaat.

 

Ik heb via de genoemde site een bericht ingestuurd, bestemd voor de minister van buitenlandse zaken met de vraag wat de reden is geweest om de tekst te herzien en met het verzoek om deze terug te wijzigen in de oorsprokelijke tekst van voor february 2002, inclusief de woorden "genocide" en "volkerenmoord" en om excuses aan te bieden aan de Armeense gemeenschap in Nederland voor dit voor hen kwetsende voorval.

 

Met vriendelijke groet,

 

<-----------

 

I have also sent a message in via the site of Foreign Affairs addressed to the minister to ask what the reason was for the rivision of the tekst on the Armenian genocide and to request to change it back, including the words "genocide" and "volkerenmoord", and to also appologize to the Armenian community for this hurtful occurrence.

[elovna]

In case anyone else wants to get a message through to the Dutch minister of Foreign affairs (!)... on http://www.minbuza.nl/english/reactiesite.....asp?key=426710 you will get the right mail-form by clicking on "Other".

[elovna]

First of all. I am not angry, offended or anything of that sort. I may be a little tired sometimes to want to explain what seems so logical to me. Sorry if I sounded bad somehow.

 

Your question, Nairi: What brings people closer together?... We are not from a different planet, are we?

 

First of all it would be a good thing if people got to know eachother. No? In this case I would suggest to show yourselves, the stories of your lives, the stories of how you survived. Since this seems to be such a complicated matter I would not go and make the Turks angry by demonstrating. That would also put the government in a very difficult position and apparently at the moment if you push them they cannot do anthing else then try something impossible, namely to keep both parties happy. I would find ways to tell the truth in such a way that could even 'touch' the Turks, or at least, in case they would make problems, that would make them mess up their reputation/credibility all by themselves, while the Armenians get all the positive attention.

 

Just present yourself to the people, the public. There are many ways to do it. (I already posted some of my ideas about that.) If you can't get through to the 'big' media (yet), then start 'smaller', go directly to the people, show them who you are, the Armenians, but in a positive way. The media will show up automatically, sooner or later, don't worry.

 

I don't know the Armenian community in Holland. In the Los Angeles area I met many talented Armenians. What interesting stuff do the Armenians in Holland have to show besides their personal stories and lives? Look in that direction and you will find many ways to get to the hearts of the people. If the short road doesn't bring you to your destination, then take the long one.

 

That is all I have to say about it. I hope it's of use to you.

[elovna]

By the way, what I personally would like to do very much is to make a documentary, a portrait of let's say 3 or 4 Armenians - of which 1 in Holland and 1 in the USA - to show their personal life stories.

[elovna]

SP's next reply....

 

--------

 

Beste ,

 

Dank voor je interessante informatie. Ter informatie bijgevoegd een verslag

van een bezoek van een parlementaire delegatie begin april aan Turkije.

Wellicht ligt hier een (dé?) verklaring van de veranderde redactie van de

website.

 

Met vriendelijke groet

 

Guido van Leemput

 

--------

 

Nairi, do you have a copy of the mentioned report so that you can post the text in here? (I got in in PDF-format) Otherwise I think one of us would have to put the pdf-file on internet.

[nairi]

Isn't the report already on the internet? Things like this should normally be open to public, esp. if SP sends it to you so freely. I'm not sure what SP is talking about, but I'm asking around. I'll let you know as soon as I have more info. Meanwhile, if you can, pls do put the report on internet, or on this forum if possible.

 

About the revision on Foreign Affairs web: it happened around March 10, just two weeks after an ARMENIAN delegation met with Van Aartsen. This makes it even more painful for us. Armenians asked him to recognize the Genocide and he takes it a step further by removing the word from his site. Maybe you can remind Guido of this, although don't expect him to know anything about it.

 

Here's the April 24 Committe press release and memo offered to Van Aartsen (I can send the Dutch version as well if you like):

 

PRESS RELEASE

April 24 Committee Netherlands

Contact persons: Inge Drost

Leen van Dijke

 

February 28 2002

 

Armenian community meets with Foreign Minister Van Aartsen

 

Minister Van Aartsen has received a delegation from the Armenian community

in the Netherlands to discuss recognition of the Armenian genocide. The

delegation also included parliamentary party chairman of the

ChristenUnie Van Dijke, through whose mediation the meeting was arranged and

Professor of Armenian Studies at the University of Leiden Dr. Jos

Weitenberg.

 

During the meeting the Armenian community indicated being glad that

with this invitation the sensitive issue of (recognition of the) Armenian

genocide had been made a subject of discussion.

 

Next, in an open discussion, the points of views on the recognition of the

genocide were exchanged. The viewpoints of the Armenian delegation, namely

on the importance of recognition of the Armenian genocide, were heard by

the Minister. Van Aartsen noted that at the moment a public and

explicit recognition of the genocide by the Dutch government will not be

considered in view of the role that The Netherlands wants to play for the

positive developments in Turkey and in South Caucasus. With that Van Aartsen

clearly indicated the limits wherein the Dutch government can operate with Turkey.

 

Nevertheless there is no essential difference in opinion between the

Ministry of Foreign Affairs and the Armenian delegation about the genocide

when it comes to the facts. This can be concluded from the official reports

that the Ministry of Foreign Affairs has published on Armenia (e.g. on the

Ministry's web site).

 

The delegation then handed over a memorandum on the discussion (see below)

to the Minister. This document includes several specific proposals

concerning ways in which the Netherlands could deal with this issue.

 

As such the Dutch government could look into the request of sending an

official to the annual commemoration on April 24 and to take action against

denial of the genocide wherever it occurs. The Minister did not make any

real promises. The Armenian delegation also asked whether the Dutch

government will guarantee the movie "Ararat" by Atom Egoyan, which deals

with the genocide and will premiere in Cannes in May, is featured in the

Netherlands. The lead role in that movie is played by famous French singer

of Armenian descent Charles Aznavour. This request was raised keeping in

mind the current attempts by the Turkish government to forbid the release of

the movie. The Minister expected the movie to be featured normally. He would

find it absurd if it were impossible to see this movie in the Netherlands.

 

(Participants in the Armenian delegation: Mr Leen van Dijke, Mr Jos

Weitenberg, Mrs Inge Drost, Mrs Sosi Bayatian, Mr Aram Ayvazian, Mr Matevos

Hakhverdian, Mr Noubar S. Sipan, Mr Masis Abrahamian)

 

**************************************************************************** The Hague, February 25 2002

 

Memorandum for the meeting on February 25 2002 between Minister for Foreign Affairs Van Aartsen, Party-Chairman of the ChristenUnie Mister Leen van Dijke, and a delegation from the Armenian community in the Netherlands.

 

SEVERAL INTRODUCTORY NOTES

 

First of all we would like to emphasize that we are not anti-Turkish, anti-Turks and do not want to use this opportunity to spread anti-Turkish sentiments. We want reconciliation, but this can only be possible after recognition of and respect for the past. If truth and justice through consistent denial of the genocide on Armenians are violated, reconciliation is impossible. The fact that there has been no talk of reconciliation until now is having far-reaching consequences and is leading to risks, particularly in the region.

 

Holland is a constitutional state. Its credibility is harmed when history is denied from a certain angle. The acknowledgement of this basic principle has, for instance, led to punishing denial of the Holocaust. In that light you should understand our question as to why denial of the Armenian genocide can take place unpunished.

 

We don't want to discuss the facts. From different sources it is clear that you too recognize them, e.g. on your web site. Internationally the facts are also undisputed. And as far as we are concerned we will not debate about exact numbers and such. A genocide occurred.

 

What then is the main reason - for us - to meet with you? A choice has apparently been made in the foreign policy not to pass judgements on the past, undoubtedly with the idea that this cannot be a worthwhile enough matter for foreign policy.

 

Yet, what is the past? The consequences of the genocide are enormous and are felt right up until today. Armenians who didn't die ended up in Lebanon, Syria, Egypt, Iraq and further away in France, North and South America and so on. The Armenian diaspora that was formed has also led to the large-scale abandonment of the homeland which is now facing difficult circumstances. This makes it more difficult for Armenia than its neighboring countries to thrive. The past is the present: The root of the most important problem that Armenia is struggling against lies in the (denial of the) genocide and is also the cause for the bad relationship with Turkey and Azerbaijan. In short, in relation to the latter, it amounts to the fact that the development of Armenia is severely hindered as a result of the blockade which Turkey and Azerbaijan are persevering. This choice in the present cannot be explained otherwise than from the denial of the past.

 

In this analysis the immediate question would be: What should a Dutch Minister for Foreign Affairs do with all this? What interest does Holland have in passing a specific judgement on this issue? What steps can Holland take?

 

Our goal is clear. The commemoration of the genocide as well as the pain that is continually felt by Armenians around the world due to this not being officially recognized, has become after 85 years - as you know - a part of the Armenian identity. It is not something that wears off; the Armenian youth feels it exactly like older Armenians. For us it is thus of importance that the Dutch government explicitly recognizes the genocide and urges Turkey to do likewise in her contacts.

 

Please allow us to concisely outline which specific interests the Dutch government can benefit from recognition.

 

WHAT INTERESTS CAN BE BENEFITED FROM RECOGNITION OF THE ARMENIAN GENOCIDE

 

1. Do the recognized facts justice, also by the Ministry of Foreign Affairs

 

In the first place it is simply of importance concerning justice, respect for and doing right to the facts. To walk away from it gives an unwanted suggestion. Facts are facts. From very early on Dutch politicians examined this case and described it in the book, possibly familiar to you, "Torture of the Armenians". Written in 1918; authors: De Savornin Lohman (Minister of State and Member of Chamber), Ruys de Beerenbrouck, Patijn and many other Members of Chamber, lawyers etc.

 

We have also noticed that the facts are reported correctly in Dutch politics. From the many items of evidence that have been collected until now the general opinion among historians is clear and uniform about the role of the former Ottoman government in the drama. Your own words in the debate on the tribunal (and the injustice done to the Armenian people) are also clear. Seen the situation it is better to not be unclear about this on the outside.

 

Recognition of the genocide is also supported by Dutch public opinion. In published letters, in the media, TV, radio, articles, weekly magazines, scientific magazines etc. all kinds of people express their outrage at the narrow-mindedness of Holland in this.

 

2. Stem the tide of denial and reversal of facts

 

The second interest is extended from the first: it is a question of justice and humanity to contribute wherever possible in stemming the tide of denial and reversal. We assume that the Minister is touched (as he said) by the injustice that was done to the Armenian people, and that he can also imagine the pain, the anger and the powerlessness when that injustice can be denied without punishment. In the last years again we saw how much reversal and denial propaganda was spread (unpunished) on this case via e.g. the Turkish forum, Turkish cultural organizations and TRT-TV as well as Dutch TV and other media to both Dutch people and Turks in this country. The events in the municipality of Assen, where merely a simple permit was asked for to erect a monument in a graveyard, had to so to speak pass an international judgement, are an example of where this can lead. It even went so far that the Turkish ambassador attempted to prevent the placing of the monument. The fact that this can take place is without doubt for an important part due to the lack of clarity in The Hague. Holland can only stop the reversal and denial in practice through active input.

 

3. Netherlands as advocate of human rights and punishment of genocide

 

For Holland the plausibility of our country as an advocate of human rights is related to this. In many ways Holland has built an image from time immemorial of standing up against injustice, punishment of crimes against humanity, removal of conflict sources between countries (Peace Palace, tribunals, peace missions and such). In this Holland fairly tries to adopt an independent position. This position can naturally also be taken for our cause. Without an opinion on the Armenian cause Holland is not consequent, this at the expense of plausibility in general.

 

4. Follow current international developments

 

Another interest for Holland would be to keep in step with international developments in this field where numerous neighboring countries have included or are including this issue on their agenda. Attached you will find an overview of countries, cities etc. in which statements have been made concerning recognition of the genocide.

 

With this we can begin by mentioning the European Parliament, which has recognized the Armenian genocide since 1987 (and has related it to the accession of Turkey to the EU).

 

Next to countries that recognized the genocide long ago, a new wave of recognition has been set into motion by instances and (parliaments of) Belgium, Sweden, Italy, Vatican, Greece and France. The Pope also explicitly recognized the genocide.

 

Especially the French government and parliament's recognition is an important fact. The near-recognition by the US where the resolution had just

been approved by the House International Relations Committee and where

plenary approval was only prevented at the last minute when President

Clinton managed to take the subject off the agenda in relation to the

security of the strained situation in the Middle-East, is important as well.

 

Other developments are not meaningless either, such as for instance the inclusion of the Armenian Genocide on Holocaust Memorial Day in the UK.

 

5. Tension in the Caucasus

 

Even more important than all the above is the interest that recognition by Holland and other countries, and eventually Turkey, would benefit the people and the peace in the strained region Caucasus. If we then look at Turkey and Armenia: there are no diplomatic relations between these neighboring countries, Turkey does not even recognize Armenia, and in the background there's the bad relationship with Azerbaijan due to the unresolved problem in Nagorno Karabach. Under these circumstances the fear for repetition is unfortunately not imaginary. In relation to this the European Parliament, as you probably know, has to vote on the Gahrton-Report concerning the security in the Caucasus this week.

 

6. Removal source of conflict between Turkish and Armenian minorities within the Netherlands

 

If the interest in the region is greatest, here in Holland as well a source of conflict can be diminished. The way in which the Turkish community is kept ignorant repeatedly from Ankara and is thus being incited to act against the Armenians, harms the integration. The fear among Armenians to be active in the community, the knowledge that Turkish factions, such as the Grey Wolves, observe everyone closely, is frightening and unacceptable in a constitutional state like Holland. This ignorance -inevitably- again and again leads to aggression from many Turks, even when anything relating to Armenia is mentioned. If the Dutch government establishes clarity and recognizes the genocide, it will be of avail to Holland with our very large Turkish community. And that Turkish community will not remain ignorant and will learn the historical truth - a history for which they are not personally responsible. Many Turks, who in reality do know, can let out a sigh of relief as soon as the taboo to discuss this, which applies to them here as much as it would in Turkey, is broken. Fear cannot be the deciding factor for the Dutch government. In addition: the threats that were made in other countries for taking such a step, have so far never been realized and have died down as soon as they were ignited.

 

7. Contribution to democratizing process Turkey

 

Finally Turkey itself. The interest to liberate Turkey from this burden. Dutch efforts in relation to Turkey would be to support pro-European policies for the transition to a democratic constitutional state. Breaking the taboo of the Armenian genocide seems to be a difficult problem regarding this and therefore a crucial element of the contribution Holland can give. It is such a taboo that the problem cannot even be included in the famous list of problems (such as human rights, Cyprus) in your notes to the government. Yet this is necessary, since it concerns the pièce de résistance in Turkish affairs.

 

The EP also agrees with the above, in particular concerning preconditions for the accession of Turkey to the EU. The current situation is such that arrest follows after mentioning the Armenian cause; millions are invested annually for propaganda via books, press and TV; recently the foundation of a Commission by the Turkish Vice-Prime Minister Devlet Bahceli took place, a Commission 'against the accusation of genocide'; and everything is done to prevent the movie Ararat about the tragic events in WW1 (with Charles Aznavour in the lead) from being released this spring in Cannes.

 

All of this makes a (candidate) EU-member country unworthy.

 

A growing number of human rights activists in Turkey, intellectuals who don't want to hide their heads under the sand, are fighting an unequal battle for recognition of the Armenian genocide and for the liberation of Turkish society from a psychologically exasperating distortion and denial culture. With that they eventually want to form a base for the reconciliation between these two communities.

 

Supporting pro-European principles in Turkey means more than anything; it would mean that Holland supports these people and takes steps in relation to recognizing the Armenian genocide. This will be very effective in the resolving of other problems, e.g. human rights, lack of freedom of speech.

 

8. Supporting liberation of and reconciliation between the Armenian and Turkish communities within Turkey

 

A specific and for us very important element which deals with Turkey as a whole, are the Armenians in Turkey. A large invisible, yet visibly diminishing Armenian community lives in Turkey. A community that can only live in relative peace as long as she knows and acknowledges her place as a second-rate citizen. A citizen that has to renounce its history in order not to be considered an enemy of the state and be punished.

 

A community of which members were spared from genocide thanks to human-loving Turks and Kurds. Not only should the indescribable suffering of the Armenian victims be illuminated and respected, but also that of the heroism of these Turkish and Kurdish people.

 

The human rights activists and intellectuals inside Turkey who, in the year 2002, have the courage to support the Armenian cause, deserve support from Holland.

 

CONCLUSION

 

Our interests are: recognition, reconciliation, lifting of blockade, no more fear for repetition. We hope to have clarified for the Minister for Foreign Affairs what great interests can be served and gained by undertaking these steps nationally and internationally in a country with a large Turkish community.

 

WHAT CAN THE NETHERLANDS DO?

 

We ask of you accordingly to choose a clear position and not leave the truth unmentioned.

 

In addition to recognition there are still many ways in which Holland can express itself, such as:

 

- showing presence from the government on the annual April 24 commemoration

- commemorating April 24 in another way (in the US the president issues a declaration each year); give Armenian children in school the opportunity to attend the commemoration with their parents.

- making the issue a subject of discussion in conferences, e.g. in relation to the chair for holocaust and genocide studies that was founded last year.

- discussing the issue in parliament

- assuring that there is an end to the very painful denial and reversal policy and to oppose that.

- following the example of many other countries by establishing a Holocaust or Genocide Memorial Day, in which victims and descendants of all genocide are included

- indicating in contacts with Turkey that Holland can no longer share this taboo

- guaranteeing that a film like 'Ararat' (by Canadian Armenian Atom Egoyan about the events of 1915) can be featured in Holland without any obstacles. Turkey is doing everything to make the distribution impossible.

[elovna]

Its a report, established on april 23 2002 of a workvisit (2-5 april 2002) of a delegation from the general committy for European affairs and the steady(?) committy for Foreign affairs to Turkey.

 

It's in PDF and I uploaded it to:

http://www.webwijd.com/ATQ/bezoekapril02armeens.pdf

[elovna]

I sent and additional mail to the SP...

 

--------

Beste Guido,

 

Voor het geval je hiervan niet op de hoogte was nog het volgende.

 

De aanpassing van de tekst op de site van Buitenlandse zaken vond plaats rond 10 maart jongstleden. Dit was slechts 2 weken na een persoonlijk gesprek van een Armeense delegatie met minister van Aartsen over de Armeense kwestie. Dat maakt het zoveel pijnlijker voor de Armeniers. In plaats van de genocide te erkennen gaat hij zelfs nog een stapje verder door de woorden "genocide" en "volkerenmoord" van zijn site te verwijderen.

 

Bedankt voor de pdf-file. Ik zal deze met belangstelling lezen, ASAP.

 

Prettig weekend, groetjes,

 

----------

[elovna]

Nairi. Maybe I should send the Dutch version of that press release also to the SP to make the story more complete. I messaged you my e-mail address.

[nairi]

Okay, I found more info. This was indeed the work visit by among others Middelkoop etc to Turkey in April. He promised the Armenian delegation that he would mention the genocide issue once there. Here's the official web site where the report (in Dutch) can be found:

 

http://www.overheid.nl, click 'officiele publicaties', tick 1e en 2e Kamerstukken, type 'cem' (of Turkish FM Cem) and you should find the report on top of the list. The ref number is 28340 nº1, page 5 (large piece), page 6 (small piece). Page 6 is the one you need.

 

This visit however, had nothing to do with Dutch FM's revision on their web. That's definite. If it had anything to do with anything, it was because of the Armenian delegation's visit to Van Aartsen in Feb 2002.

 

Here's the Dutch version of the previous press release and memo I sent (Elly, pls don't bother sending the English version to Guido; the Dutch one is more complete):

 

PERSBERICHT

24 April Comite

 

ARMEENSE GEMEENSCHAP SPREEKT MET VAN AARTSEN

 

Minister Van Aartsen heeft een delegatie uit de Armeense gemeenschap in Nederland ontvangen om te spreken over de erkenning van de Armeense genocide. Fractievoorzitter van de ChristenUnie Van Dijke, door wiens tussenkomst het gesprek mogelijk is geworden, maakte ook deel uit van de delegatie. Daarnaast bevond Prof. Dr. Jos Weitenberg, hoogleraar Armeense Studies aan de Universiteit Leiden zich in de Armeense delegatie.

 

De Armeense gemeenschap heeft in het gesprek aangegeven blij te zijn dat met de uitnodiging het gevoelige onderwerp van de (erkenning van de) Armeense genocide bespreekbaar wordt gemaakt.

 

In een openhartig gesprek werden vervolgens standpunten uitgewisseld over de erkenning van de genocide. Het standpunt van de delegatie van de Armeense gemeenschap, met name over het belang van erkenning van de genocide op Armeniërs, werd door de minister aangehoord. Openlijke en uitdrukkelijke erkenning van de genocide is van de kant van de Nederlandse regering - gelet op de rol die Nederland wil spelen voor de positieve ontwikkelingen binnen Turkije en in de regio Zuid-Kaukasus - op dit moment niet aan de orde, zo gaf Van Aartsen aan. Hierbij maakte hij de contouren duidelijk waarbinnen de Nederlandse regering kan opereren in de verhouding met Turkije.

 

Niettemin is er geen wezenlijk verschil van mening tussen het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de Armeense delegatie over de genocide op de Armeniërs, waar het de feiten betreft. Dit blijkt uit de ambtsberichten die het Ministerie van Buitenlandse Zaken over Armenië heeft gepubliceerd (o.a. op de website van het Ministerie).

 

De delegatie heeft daarnaast de bewindsman een gespreksnotitie overhandigd. Daarbij is een aantal concrete voorstellen gevoegd over de wijze waarop Nederland met deze kwestie zou kunnen omgaan.

 

Zo zou de Nederlandse regering kunnen ingaan op het verzoek om een bewindspersoon af te vaardigen naar de jaarlijkse herdenking op 24 april en kunnen optreden tegen ontkenning van de genocide, waar die zich voordoet. Hierover zijn door de minister geen concrete toezeggingen gedaan. Gevraagd is voorts of de Nederlandse regering kan waarborgen dat de film Ararat van Atom Egoyan, die handelt over de genocide, en eind mei in Cannes in première gaat, ook in Nederland te zien zal zijn. De hoofdrol in die film wordt gespeeld door de bekende Franse chansonnier van Armeense afkomst Charles Aznavour. Dit punt werd naar voren gebracht, gelet op de pogingen die momenteel reeds vanuit de Turkse regering worden gedaan om het uitbrengen van de film te verbieden. De minister heeft dit toegezegd; hij zou het absurd vinden als het in Nederland niet mogelijk zou zijn deze film te gaan zien.

 

***************************************************

 

GESPREKSNOTIE

 

Gespreksnotitie ten behoeve van het gesprek op 25 februari 2002 tussen Minister van Buitenlandse Zaken van Aartsen, Fractievoorzitter van de

ChristenUnie de heer Leen van Dijke, en een delegatie van de Armeense gemeenschap in Nederland.

 

We willen beginnen met onze blijdschap uit te spreken over het feit dat dit gesprek kan plaatsvinden.

 

Wij waarderen dit temeer, als we terugzien op hoe het totnogtoe ging. Onze brieven aan uw ministerie de afgelopen jaren bleven onbeantwoord; we konden

zelfs niet vermoeden dat u de brieven daadwerkelijk ontving, omdat we zelfs geen ontvangstbevestiging kregen.

 

Wij noemen deze gang van zaken nu, omdat we die gezien de gevoeligheid van de materie als bijzonder pijnlijk hebben ervaren. Zeker omdat de afgelopen

jaren, met de discussie over de gedenksteen van Assen, telkens weer geluiden opklonken, bijv. demonstraties van Grijze Wolven, bezwarenprocedures bij de rechter, waarmee ontkenning en omkering van de feiten regelmatig op TV en in kranten konden opduiken. En van de Nederlandse regering werd niets vernomen, U kunt zich misschien voorstellen dat de Armeense gemeenschap zich verlaten voelt. De politiek laat zich niet uit. We willen daarom de heer van Dijke hierbij dan ook hartelijk danken voor zijn aandeel in deze ontmoeting. En

als Nederlandse burgers zijn wij blij dat deze Minister van Buitenlandse Zaken ons ontvangt en naar ons wil luisteren.

 

ENKELE INLEIDENDE OPMERKINGEN

 

Allereerst willen we benadrukken dat wij niet anti-Turks of anti-Turken zijn en ook niet op anti-Turkse gevoelens willen inspelen met onze zaak. Wij

willen verzoening, maar deze is pas mogelijk met erkenning van en respect voor het verleden. Als de waarheid en gerechtigheid door de stelselmatige

ontkenning van de genocide op Armeniërs geweld wordt aangedaan is verzoening onmogelijk. Dat er tot op de dag van vandaag van verzoening geen sprake is heeft verstrekkende gevolgen en leidt tot risico’s, met name in de regio.

 

Nederland is een rechtsstaat. De geloofwaardigheid loopt schade op als de historie met een bepaald oogmerk wordt miskend. De erkenning van dit

uitgangspunt heeft er o.a. toe geleid dat ontkenning van de Holocaust strafbaar is. In dat licht kunt u zich onze vraag voorstellen waarom de

ontkenning van de Armeense genocide straffeloos kan plaatsvinden. (Zie de Groene Amsterdammer van 19 januari, die dit als voorbeeld noemt van

willekeurige toepassing van artikel 1 en artikel 7 van de Grondwet).

 

Over de feiten willen we niet in discussie gaan. Uit verschillende uitlatingen (in de Kamer tijdens het debat over het Internationaal Strafhof

en in antwoord op kamervragen van Mw. Karimi) blijkt dat u op de gebeurtenissen bent van de tragische gebeurtenissen tijdens WOEI en dat u de

feiten erkent. Bovendien valt in de ambtsberichten over Armenië op de website van uw ministerie te lezen, dat in 1915 een georganiseerde campagne

heeft plaatsgevonden tegen de ruim 2 miljoen Armeniërs in het Ottomaanse Rijk en dat dit diepe sporen heeft nagelaten op de Armeense psyche. Ook valt er te lezen dat er sprake was van een genocide, en het woord staat niet

tussen aanhalingstekens. Internationaal gezien zijn de feiten ook niet in discussie. En wat ons betreft discussiëren we ook niet over exacte aantallen

en dergelijke. Er heeft een genocide plaatsgehad.

 

Waar ligt - wat ons betreft - dan de spits van het gesprek met U? Er is kennelijk een keuze gemaakt in de buitenlandse politiek om geen oordeel over

het verleden uit te spreken, ongetwijfeld vanuit de gedachte dat dit geen werkzaam bestanddeel van de buitenlandse politiek kon zijn. Deze keuze

impliceert ongelijkheid; want over andere zaken, heden of verleden, heeft Nederland wel een oordeel en spreekt dat dan ook uit.

 

Echter wat is het verleden? De gevolgen van de genocide zijn enorm en tot op de dag van vandaag voelbaar. Armeniërs die niet de dood vonden, kwamen

terecht in Libanon, Syrië, Egypte, Irak en verder weg Frankrijk, Noord- en Zuid- Amerika en noem maar op. De Armeense diaspora die daardoor ontstond,

heeft tot een enorme leegloop geleid van het toch al in moeilijke omstandigheden verkerende moederland. Dit maakt de opbouw van Armenië na

haar onafhankelijkheid veel moeilijker dan voor de omringende landen. Het verleden is het heden: In de (ontkenning van de) genocide ligt de wortel van

de grootste problemen waarmee Armenië worstelt en van de slechte verhouding met de Turkije en Azerbeidzjan. Het komt er met betrekking tot dit punt kortweg op neer dat de ontwikkeling van Armenië ernstig wordt belemmerd als gevolg van de economische blokkade die Turkije en Azerbeidzjan in stand houden. Deze keuze in het heden laat zich niet anders verklaren dat vanuit de ontkenning van het verleden.

 

In deze analyse ligt meteen het antwoord op de vraag: Wat moet een Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken met dit alles; welk belang heeft

Nederland met een expliciete standpuntbepaling in deze kwestie. Welke stappen kan Nederland doen?

 

Zowel de herdenking van de genocide als de pijn die daarbij door Armeniërs overal ter wereld voortdurend wordt gevoeld door het feit dat deze niet officieel wordt erkend, maakt na 85 jaar een deel uit van de Armeense identiteit. Dat is niet iets wat overgaat, de Armeense jeugd heeft dat

precies zo als de ouderen. Voor ons is het dus van belang dat de Nederlandse regering expliciet tot erkenning van de genocide komt en in haar contacten

met Turkije er op aandringt dat ook te doen.

 

Staat u ons toe, zo beknopt mogelijk te schetsen welke belangen daarmee nu precies met de Nederlandse erkenning gediend kunnen worden.

 

WELKE BELANGEN WORDEN GEDIENT MET ERKENNING VAN DE ARMEENSE GENOCIDE

 

1. Recht doen aan de - ook door het Ministerie van

 

Buitenlandse Zaken - erkende feiten

 

In de eerste plaats simpelweg het belang van gerechtigheid, respect voor en recht doen aan de feiten. Daar voor weglopen voedt een niet-gewilde

suggestie. Feiten zijn feiten. Al heel vroeg hebben Nederlandse politici deze zaak onderzocht en in het U mogelijk bekende boek ‘Martelingen der Armeniërs’ beschreven. We schrijven 1918; opstellers: De Savornin Lohman (Minister van Staat en Kamerlid), Ruys de Beerenbrouck, Patijn en vele andere Kamerleden, rechter enz.

 

Ook nu zien we dat de feiten in de Nederlandse politiek juist worden beschreven. Door de vele bewijsstukken die inmiddels verzameld zijn is de algemene mening onder historici duidelijk en eensluidend over de rol van de toenmalige Ottomaanse regering in het drama. Uw eigen bewoordingen in het debat over het strafhof (over het onrecht, het Armeense volk aangedaan) zijn

daar ook helder over. Het is gezien de omstandigheden juist goed om ook naar buiten toe niet onduidelijk hierover te zijn.

 

De erkenning van de genocide wordt door de Nederlandse publieke opinie ondersteund. In ingezonden brieven, in de media, TV, radio, artikelen, weekbladen, wetenschappelijke bladen enz. spreken allerlei soorten mensen

hun verontwaardiging uit over de krampachtige houding van Nederland in deze.

 

2. Dam opwerpen tegen ontkenning en omkering van feiten

 

Het tweede belang ligt in het verlengde van het eerste: het is een kwestie van recht en humaniteit om daar waar kan bij te dragen dat een dam wordt

opgeworpen tegen ontkenning en omkering. Wij gaan ervan uit dat de Minister, die het onrecht het Armeense volk aangedaan, raakt (zoals hij zei) zich ook een voorstelling kan maken van de pijn, de woede en de machteloosheid, als dit onrecht straffeloos ontkend kan worden. De laatste jaren nog hebben we weer gezien hoeveel verdraaiing en ontkenningspropaganda er op dit gebied

door bijv. het Turks forum, Turkse culturele organisaties en TRT-TV maar ook op de Nederlandse TV en in andere media op zowel Nederlanders als Turken hier te lande (ongestraft) wordt losgelaten. De gebeurtenissen in de gemeente Assen, die een simpele vergunning voor een gedenksteen op een

begraafplaats, als het ware een internationaal-rechtelijke uitspraak moest doen, zijn een voorbeeld van waartoe e.e.a. leidt. Dit ging zelfs zover dat de Turkse ambassadeur de plaatsing van de steen trachtte te voorkomen. Dat dit alles zover kan komen ligt zonder twijfel voor een belangrijk deel aan gebrek aan helderheid in Den Haag. Alleen door een actieve inzet van Nederland kan de praktijk van omkering en ontkenning de pas worden

afgesneden.

 

3. Nederland als voorvechter mensenrechten en bestraffing genocide

 

Voor Nederland is hiermee ook de geloofwaardigheid van ons land als voorvechter van mensenrechten aan verbonden. Op vele manieren heeft Nederland van oudsher een imago opgebouwd van opkomen tegen onrecht, bestraffing van misdaden tegen de menselijkheid, wegnemen van conflictbronnen tussen landen (Vredespaleis, tribunalen, vredesmissies e.d.) Nederland probeert daarbij terecht een onafhankelijke positie in te nemen. Dat mag dan natuurlijk ook in deze kwestie worden gevraagd. Zonder standpunt over de Armeense kwestie, is Nederland niet consequent, hetgeen ten koste

gaat van geloofwaardigheid in het algemeen.

 

4. Volgen actuele internationale ontwikkelingen

 

Voorts is er een belang in dit opzicht juist als Nederland niet achterop te raken bij de internationale ontwikkelingen op dit terrein, waarin talloze ook omringende landen de kwestie op de agenda heeft gestaan of weer staat.

In de bijlage treft u een overzicht van landen, steden enz. aan waar over de erkenning van de genocide uitspraken zijn gedaan.

 

Hierbij kan eerstens gedacht worden aan het Europees Parlement dat sinds 1987 de Armeense genocide erkent (en ook in verschillende uitspraken het verband vastlegt met toetreding van Turkije tot EU).

 

Naast landen die de genocide al lang geleden erkenden, is er een recente reeks van erkenningen op gang gekomen, van instanties en (kamers van)

parlementen van België, Zweden, Italië, Vaticaanstad, Griekenland en Frankrijk. Ook de Paus heeft expliciet de genocide erkend.

 

Met name de erkenning door Frankrijk (regering en parlement) is een belangrijk feit. De bijna-erkenning door de VS waar de resolutie de

Commissie voor Buitenlandse Zaken reeds had gepasseerd en de plenaire aanvaarding alleen nog tegengehouden is doordat president Clinton het

onderwerp, met verwijzing naar de veiligheid i.v.m. de gespannen situatie in het Midden Oosten, nog op het allerlaatste moment van de agenda wist af te

krijgen.

 

Ook andere ontwikkelingen zijn niet zonder betekenis, zoals bijv. het opnemen in het VK van de Armeense genocide in Holocaust Memorial Day.

 

5. Spanning in de Kaukasus

 

Nog belangrijker dan al het voorgaande is het belang dat erkenning door Nederland en andere landen, tenslotte ook door Turkije, gediend zou zijn voor de mensen en de vrede in de gespannen regio Kaukasus. Als we dan kijken naar Turkije en Armenië: geen diplomatieke betrekkingen tussen deze

buurlanden, Turkije dat Armenië zelfs niet erkent, de blokkade van de grens door Turkije, de altijd gespannen situatie in Turkije zelf, en op de

achtergrond de slechte relatie met Azerbeidzjan wegens de niet de jure geregelde kwestie in Nagorno Karabach. In die situatie is de angst voor

herhaling helaas niet denkbeeldig. In dit verband is u waarschijnlijk ook bekend het Gahrton-Report over de veiligheid in de Kaukasus, waarover deze

week in het Europees Parlement wordt gestemd.

 

6. Wegnemen conflictbron tussen Turkse en Armeense minderheid binnen Nederland

 

Is het belang in de regio het grootst, ook hier in Nederland zal er een bron van conflict minder zijn. De manier waarop de Turkse bevolkingsgroep telkens

weer vanuit Ankara onwetend wordt gehouden en wordt opgezet tegen de Armeniërs, schaadt de integratie. De angst van Armeniërs om actief te zijn

in de gemeenschap, de wetenschap dat Turkse groeperingen, zoals Grijze Wolven, iedereen nauwlettend in de gaten houden, is beangstigend en in een rechtsstaat als Nederland onaanvaardbaar. De onwetendheid zal -begrijpelijk- bij veel Turken telkens tot agressie leiden als het onderwerp, of zelfs maar iets wat met Armenië te maken heeft, ter sprake komt. Als de Nederlandse regering helderheid verschaft en de genocide erkent, zal dat voor Nederland met onze zeer grote Turkse gemeenschap het grote voordeel geven, dat die Turkse gemeenschap niet onwetend blijft en de historische waarheid leert kennen - een historie waarvoor zij persoonlijk niet verantwoordelijk zijn. Veel Turken, die de werkelijkheid wel kennen, kunnen opgelucht adem halen, als het taboe om hierover te spreken, dat in Nederland voor hen evenzeer

heerst als in Turkije, wordt doorbroken. Vrees mag voor de Nederlandse regering niet de doorslag geven. Overigens: de dreigementen die in andere

landen bij het nemen van zo’n stap worden geuit, zijn tot nu toe nooit uitgevoerd en verstommen even snel als ze zijn opgelaaid.

 

7. Bijdrage aan democratiseringsproces Turkije

 

Tenslotte Turkije zelf. Het belang van een bevrijding van Turkije van deze last. Nederlandse inzet ten aanzien van Turkije is steun te geven aan

pro-Europese krachten voor de overgang naar een democratische rechtstaat. Doorbreking van het taboe van de Armeense genocide lijkt wel het lastigste

probleem daarbij en daarom een cruciaal onderdeel van de bijdrage die Nederland kan leveren. Het is zo’n taboe dat de kwestie in uw notities aan

de Kamer in de bekende rij van problemen (zoals mensenrechten, Cyprus) zelfs niet kan worden genoemd. Dat is o.i. wel nodig. Want het gaat om het pièce de résistance in de Turkse problematiek.

 

Dat vindt ook het EP, waar het gaat om de voorwaarden voor toetreding van Turkije tot de EU.

De huidige toestand is zo, dat arrestatie volgt bij het opwerpen van de Armeense kwestie, dat er jaarlijks een miljoeneninzet is voor propaganda via

boeken, pers en TV, en dat nog recent de oprichting heeft plaatsgevonden van een Commissie ingesteld door de Turkse vice-premier Devlet Bahceli, een

Commissie ‘tegen de aantijgingen inzake genocide’ en ook wordt met alle middelen opgetreden om te voorkomen dat de film Ararat over de tragische

gebeurtenissen in de WOI (met Charles Asnavour in de hoofdrol) dit voorjaar kan worden uitgebracht in Cannes.

 

Dit alles is een (kandidaat) EU-lidstaat onwaardig.

 

Een groeiend aantal mensenrechtenactivisten in Turkije, intellectuelen die hun koppen niet in het zand willen steken, strijden een ongelijke strijd

voor erkenning van de Armeense genocide en daarmee ook voor bevrijding van de Turkse samenleving van een psychisch belastende verdraaiing -en

ontkenningscultuur. Daarmee willen zij uiteindelijk een basis leggen voor verzoening tussen deze gemeenschappen.

 

Steun aan pro-Europese krachten in Turkije houdt meer dan wat dan ook in, dat Nederland deze mensen steunt en stappen zet met betrekking tot erkenning

van de Armeense genocide. Dat zal grote gevolgen hebben voor oplossing van andere problemen, bijv. mensenrechten, gebrek aan vrije meningsuiting.

 

8. Ondersteunen van bevrijding van en verzoening tussen de Armeense en Turkse gemeenschappen binnen Turkije

 

Een specifiek en voor ons zeer belangrijk onderdeel van hetgeen voor Turkije als geheel geldt, betreft de Armeniërs in Turkije. In Turkije woont een

onzichtbaar grote doch zichtbaar steeds kleiner wordende Armeense gemeenschap. Een gemeenschap die alleen in een relatieve vrede mag leven

zolang zij haar plaats kent en erkent, een plaats van tweederangsburger. Een burger die haar moderne geschiedenis moet verloochenen om niet als een

staatsvijand te worden beschouwd en bestraft.

 

Een gemeenschap waarvan leden dankzij menslievende Turken en Koerden gespaard zijn gebleven van de genocide. Niet alleen het onbeschrijflijke

leed van de Armeense slachtoffers maar ook de heldhaftige rol van deze Turkse en Koerdische mensen moet worden belicht en gewaardeerd.

 

De mensenrechtenactivisten en intellectuelen binnen Turkije die ook anno 2002 de moed hebben zich voor de Armeense zaak in te zetten, verdienen de

steun van Nederland.

 

CONCLUSIE

 

Ons belang is: erkenning, verzoening, opheffing blokkade, geen angst meer voor herhaling. We hopen duidelijk gemaakt te hebben dat er ook vanuit het

gezichtspunt van een Minister van Buitenlandse zaken in een land met een grote Turkse gemeenschap, grote belangen gediend zijn en veel te winnen is

met het ondernemen van stappen, nationaal en internationaal.

 

WAT KAN NEDERLAND DOEN?

 

We vragen U derhalve helder positie te kiezen, en de waarheid niet ongenoemd

te laten.

 

Naast erkenning zijn er nog vele manieren waarop Nederland zich kan uiten, zoals:

 

- door aanwezigheid van regeringszijde op de jaarlijkse 24 april herdenking

- 24 april op andere wijze mee te gedenken (in VS wordt elk jaar een verklaring uitgegeven door de president); Armeense kinderen op scholen

gelegenheid te geven met ouders naar herdenking te gaan.

-door het bespreekbaar maken van de kwestie in conferenties, bijv. in het kader van de vorig jaar ingestelde leerstoel voor holocaust en genocide

studies.

- door de zaak in het parlement te bespreken

- zorgen dat er een eind komt aan de zeer kwetsende ontkenning en omkering, door daartegen op te treden.

- door het voorbeeld van vele landen te volgen door instelling van een Holocaust of Genocide Memorial Day, waarin slachtoffers en nabestaanden van

alle genociden worden inbegrepen

- in contacten met Turkije aangeven dat Nederland dit taboe niet langer kan delen,

- zorgen dat een film als “Ararat” in Nederland zonder belemmeringen gezien kan worden, een in mei uit te brengen film van de Canadese Armeniër Atom

Egoyan met in de hoofdrol Charles Aznavour, over de gebeurtenissen van 1915. Turkije doet er alles aan om vertoning onmogelijk te maken.

[elovna]

That's the one I uploaded to http://www.webwijd.com/ATQ/bezoekapril02armeens.pdf

 

Too bad it's not in English. Or is there an English version?

[MosJan]

Thanks Aghchig Jan "

 

Movses

[elovna]

I have send the press release and memo on to the SP.

[nairi]

No, unfortunately.

[nairi]

BREAKING NEWS!!!!!

 

CANADIAN SENATE RECOGNIZES ARMENIAN GENOCIDE!!!!!

 

See ANCA press release:

 

1) Canadian Senate Recognizes the Armenian Genocide

=============================================================

 

Ottawa, Canada 6/13/02 - With Armenian National Committee of Canada

(ANCC) representatives from throughout Canada watching from the

gallery, the Canadian Senate, by an overwhelming vote, adopted a

motion to recognize the Armenian Genocide. Motion 44 was sponsored

by Senator Shirley Maheu and seconded by Senator Raymond C.

Setlakwe, both from Quebec. The motion was adopted 39 to one. An

ANCC delegation has been in Ottawa for the past week educating

Senators about the importance to Canada of standing up against

Turkey's campaign to deny the first genocide of the 20th Century.

 

After the vote, a beaming Senator Maheu said: "This recognition

enables Armenians the world over to turn the page on this sad

chapter of their collective history and resolutely face the

future."

 

A tearful Senator Setlakwe said: "I supported Senator Maheu's

motion to preserve a historical memory. Humanity is far from being

safe from a repetition of this massacre. That it is all the more

important that the Genocide be recognized. Africa and many other

places in the world are threatened by this sort of barbaric

behaviour."

 

"The Senate recognition of the Armenian Genocide is an important

message to the world that such a mark on human dignity will not be

tolerated," said Hagop Der Khatchadourian, The Armenian National

Committee of Canada (ANCC) Chairman. "In keeping with the Canadian

tradition of preventing such crimes against humanity, the adoption

of the motion will enhance Canada's standing as a compassionate and

a fair-minded country, where principles take priority over

expediency and short-term political or economic gain," said the

ANCC chairman. "We congratulate Senators Maheu and Setlakwe for

sponsoring the motion and we would like to salute the Senate of

Canada for its principled stand on such an important human rights

issue," said Der Khatchadourian.

 

The ANCC President, Dr. Jerair Basmadjian, urged the Government and

the House of Commons to "call a spade a spade and follow in the

foot-steps of the Senate, the legislative assemblies of Ontario and

Quebec and recognize the Genocide of the Armenians as such." In

1980 the legislators of Ontario and Quebec recognized the Armenian

Genocide and urged the Government of Canada to follow suit.

 

ANCC was the driving force behind the motion. During the past

fifteen months ANCC and its coast-to-coast chapters worked closely

with senators, providing them with voluminous documentation on the

Armenian Genocide.

 

-30-

[nairi]

Latest:

 

Clarification of the first: there were two versions of official records (ambstberichten) on the Dutch Foreign Ministry web on Armenia (which isn't normal). The old and the new. After the Armenian delegation met with Van Aartsen, they removed the new and the footnote on the old. After Armenian delegation complained they re-added the footnote to the old. The new has completely disappeared. Here's the footnote (English below Dutch):

 

De vervolging van etnische Armeniers in het Ottomaanse Rijk speelt nog

steeds een belangrijke rol in de huidige Turks-Armeens betrekkingen. Armenie

strijdt nog altijd voor erkenning van deze 'genocide'. Turkije weigert

hieraan tegemoet te komen en is zeer sterk op gebrand dat de 'Armeense

genocide' niet steeds wordt opgerakeld.

 

(approximate translation) The persecution of ethnic Armenians in the Ottoman Empire still plays an important role in present Turkish-Armenian relations. Armenia is still struggling for recognition of this 'genocide'. Turkey refuses to agree and ensures that the 'Armenian genocide' doesn't surface again and again.

[elovna]

This ambtsbericht of Foreign affairs is called "The situation in Armenia" and can be found here: http://www.buza.nl/OriginalDocuments/c_60831.pdf

 

It's footnote 4 on page 7

 

I named it: "Recognition of a genocide in a nut shell"

 

In case they will change it again I uploaded this version to http://www.webwijd.com/ATQ/ambtsbericht_bu...nie_c_60831.pdf

 

I will also notify the SP.

 

[ June 15, 2002, 07:48 AM: Message edited by: Aghtchik ]

[elovna]

Wait a minute, Nairi, what was the other footnote, the new one?

[nairi]

There's no other. This is it. They first removed it and then added it again.

gr

[elovna]

I've notified the SP about the footnote....

 

---------->

Beste Guido,

 

Graag wil ik ook nog het volgende onder de aandacht brengen.

 

Lees a.u.b. deze voetnoot uit een ambtsbericht van buitenlandse zaken eens....

 

"De vervolging van etnische Armeniers in het Ottomaanse Rijk speelt nog

steeds een belangrijke rol in de huidige Turks-Armeens betrekkingen. Armenie

strijdt nog altijd voor erkenning van deze 'genocide'. Turkije weigert

hieraan tegemoet te komen en is zeer sterk op gebrand dat de 'Armeense

genocide' niet steeds wordt opgerakeld."

 

Het is voetnoot 4 op pagina 7 van het ambstbericht "De situatie in Armenie", te vinden op http://www.buza.nl/OriginalDocuments/c_60831.pdf .

 

Voorheen waren er twee verschillende versies van dit ambtsbericht te vinden op de website van Buitenlandse zaken (is dat normaal?), de oude en een nieuwe. Na de bewuste ontmoeting van de Armeense delegatie met minister van Aartsen is de voetnoot verwijderd uit beide versies. Nadat de Armeense delegatie hierover heeft geklaagd is de voetnoot weer aan de oude versie toegevoegd. De nieuwe versie van het ambtsbericht is nu helemaal verdwenen.

 

Wat zijn ze daar bij Buitenlands zaken toch aan het rommelen met hun teksten! Dat zet je toch aan het denken, niet? Het kan in elk geval allemaal geen toeval zijn.

 

Er hangt een enorme taboesfeer over deze hele kwestie en dat de Nederlandse overheid zelf hierin een grote rol speelt lijkt mij wel duidelijk.

 

Groetjes, .

[nairi]

Let me try to clarify this again. Even I am having trouble completely understanding it, so if you have additional questions, please ask. I'll do my best.

 

Dutch FM had two reports on their site. The old (2000) and the new (2001). The old report contained this passage:

 

Afgezien van enkele periodes van onafhankelijkheid in de oudheid, is Armenië vrijwel steeds overheerst geweest door vreemde volkeren. In de nadagen van het Ottomaanse rijk was sprake van een volkerenmoord, waarbij in 1915 en 1916 circa 1,5 miljoen Armeniërs werden gedood. Deze genocide heeft diepe sporen achtergelaten in de Armeense psyche en de nagedachtenis eraan wordt zeer uitdrukkelijk levend gehouden. Overigens lopen de schattingen over het exacte aantal doden nogal uiteen, afhankelijk van de geraadpleegde bron.

 

The new one this (incl. footnote):

 

Afgezien van enkele periodes van onafhankelijkheid in de oudheid, is Armenië

vrijwel steeds overheerst geweest door vreemde volkeren.

In de 19e eeuw kwamen Oost- en een groot deel van West-Armenië binnen de

Russische invloedssfeer. Veel Armeense mannen streden in de Eerste

Wereldoorlog mee met het Russische leger tegen de Ottomanen. En marge van

deze Wereldoorlog werden op 24 april 1915 honderden Armeense intellectuelen in Constantinopel (Istanboel) gearresteerd. Ze werden korte tijd later gedeporteerd en vermoord. Een en ander was het begin van een georganiseerde campagne tegen de ruim twee miljoen etnische Armeniërs in het Ottomaanse Rijk. In totaal kwamen er als gevolg van het Ottomaanse optreden naar schatting tussen de zeshonderdduizend en anderhalf miljoen etnische Armeniërs om het leven. De honderdduizenden die wisten te ontkomen, kwamen in de Armeense diaspora terecht. De gebeurtenissen van 1915 hebben diepe sporen achtergelaten in de Armeense psyche en de nagedachtenis eraan wordt in Armenië en bij de Armeense gemeenschap in het buitenland zeer nadrukkelijk levend gehouden. 4

 

4. De vervolging van etnische Armeniers in het Ottomaanse Rijk speelt nog

steeds een belangrijke rol in de huidige Turks-Armeens betrekkingen. Armenie

strijdt nog altijd voor erkenning van deze 'genocide'. Turkije weigert

hieraan tegemoet te komen en is zeer sterk op gebrand dat de 'Armeense

genocide' niet steeds wordt opgerakeld.

 

Foreign Ministry completely removed the 2000 report from their site around March 10 2002. They also removed the footnote in the 2001 report. Only recently (at the earliest April) they re-added the (same) footnote.

 

I'm glad you put this on your web site. Thanks. I'll be checking the official site regularly. If any of you notice anything different before I do, pls pass it on.

 

Btw, what you (Elly) wrote to the SP is okay. The fact is that the government is screwing with their reports. Essentially it doesn't really matter how. Btw, the footnote is very offensive for us as well: note the quotation marks around the word genocide. A genocide is a genocide not a 'genocide'.

[elovna]

To be sure I wrote the SP again

 

------->

Beste Guido,

 

Ter verduidelijking van hetgeen ik je hiervoor gemaild heb:

 

Op de site van Buitenlandse zaken stonden eerst twee versies van hetzelfde ambtsbericht, de oude (2000) en de nieuwe (2001).

 

De oude versie bevatte de volgende tekst:

 

"Afgezien van enkele periodes van onafhankelijkheid in de oudheid, is Armenië vrijwel steeds overheerst geweest door vreemde volkeren. In de nadagen van het Ottomaanse rijk was sprake van een volkerenmoord, waarbij in 1915 en 1916 circa 1,5 miljoen Armeniërs werden gedood. Deze genocide heeft diepe sporen achtergelaten in de Armeense psyche en de nagedachtenis eraan wordt zeer uitdrukkelijk levend gehouden. Overigens lopen de schattingen over het exacte aantal doden nogal uiteen, afhankelijk van de geraadpleegde bron."

 

De nieuwe versie bevatte deze tekst (inclusief voetnoot):

 

"Afgezien van enkele periodes van onafhankelijkheid in de oudheid, is Armenië

vrijwel steeds overheerst geweest door vreemde volkeren.

In de 19e eeuw kwamen Oost- en een groot deel van West-Armenië binnen de

Russische invloedssfeer. Veel Armeense mannen streden in de Eerste

Wereldoorlog mee met het Russische leger tegen de Ottomanen. En marge van

deze Wereldoorlog werden op 24 april 1915 honderden Armeense intellectuelen in Constantinopel (Istanboel) gearresteerd. Ze werden korte tijd later gedeporteerd en vermoord. Een en ander was het begin van een georganiseerde campagne tegen de ruim twee miljoen etnische Armeniërs in het Ottomaanse Rijk. In totaal kwamen er als gevolg van het Ottomaanse optreden naar schatting tussen de zeshonderdduizend en anderhalf miljoen etnische Armeniërs om het leven. De honderdduizenden die wisten te ontkomen, kwamen in de Armeense diaspora terecht. De gebeurtenissen van 1915 hebben diepe sporen achtergelaten in de Armeense psyche en de nagedachtenis eraan wordt in Armenië en bij de Armeense gemeenschap in het buitenland zeer nadrukkelijk levend gehouden."

 

Voetnoot: "De vervolging van etnische Armeniers in het Ottomaanse Rijk speelt nog

steeds een belangrijke rol in de huidige Turks-Armeens betrekkingen. Armenie

strijdt nog altijd voor erkenning van deze 'genocide'. Turkije weigert

hieraan tegemoet te komen en is zeer sterk op gebrand dat de 'Armeense

genocide' niet steeds wordt opgerakeld."

 

Na het onderhoud van de Armeense delegatie met minister van Aartsen werden rond 10 maart 2002 zowel de complete 2000-versie als de voetnoot van de 2001-versie van de site verwijderd. Nadat de Armeense delegatie hierover had geklaagd werd op z'n vroegst in april dezelfde voetnote weer (aan de 2001-versie) toegevoegd.

 

De woorden "genocide" en "volkerenmoord" zijn in de nieuwe versie dus verdwenen en kennelijk was zelfs vermelding van een 'zogenaamde' genocide nog teveel en moest daarom ook de betreffende voetnoot verdwijnen. Dat dit voor de Armeense gemeenschap zeer kwetsend is zal duidelijk zijn. De Armeniers zijn immers niet in Nederland en allerlei andere delen van de wereld terechtgekomen omdat er ZOGENAAMD een genocide heeft plaatsgevonden.

 

Onze democratie zou toch OPEN moeten zijn, maar helaas, het tegendeel is waar.

 

Ik snap het allemaal wel. De kwestie is te ingewikkeld en er liggen teveel vervelende gevolgen op de loer. Blijkbaar kan onze 'open' democratie dit probleem niet aan. Nee, laten we deze zwarte bladzijde uit de geschiedenis van de mensheid maar uit de boeken scheuren en hopen dat de Armeniers nou eindelijk eens ophouden met zeuren over het 'ZOGENAAMDE' leed dat hen is aangedaan.

 

Met vriendelijke groet,

.