-
Posts
9,923 -
Joined
-
Last visited
-
Days Won
41
Content Type
Profiles
Forums
Events
Gallery
Everything posted by Arpa
-
Not his sister. He had no sisters. His wife Janet/Jeannette nee Karamanougian and her bother Levon. In 2001 I met his children at a gathering in Toronto, he had already died then.
-
WS died in 1981, so it had to be before that. And now you’re gonna tell us that you know Zaven Messerlian, … http://www.azad-hye.net/news/viewnews.asp?newsId=148hsk73 , Aram Bulghurjian, Oriord Salibian, Yervand Kassouny et al.!!! Which one are you in these pictures? http://groups.msn.com/AECAlumni/classof76reunion.msnw
-
I bet you didn’t know that William Saroyan, one of the most, if not THE BEST known American Armenian was an Armenian Presbyterian (read protestant) and a life long member of that church in Fresno. Neither did I !! Was it simply that he placed his Armenianness ahead of his sectarian denomination? http://72.14.205.104/search?q=cache:MX1xcz...cd=13&gl=us
-
My choice for president? Few may know him. Pat Paulsen http://www.youtube.com/watch?v=jMoqFxhoJG8...feature=related In the least, he admits to being a comedian. When and if everything fails How about him? The -Who? Me worry? Kid, Alfred E Newman. http://www.eui.eu/Personal/Researchers/mal...uman%20milk.jpg Are the other candidates running for president or for the Golden Digit of Comedy? Until the ANC and the AAA have a big enough "digit" , a 3000,000 sq mi country and a population of 80,000,000..... We are "baraking" up the wrong tree. Do Obama and Hillary know where Armenia is? Have they ever been there? Or do they think it is a village in Kenya or Arkansas respectively? Do they care???? And, for that matter. Does McCain know the difference betwen Armenia and http://www.worth1000.com/entries/155500/155913qVxU_w.jpg or this http://img.scoop.co.nz/stories/images/0405...590437e77b.jpeg
-
I had heard this anecdote some time ago. A congressman was running for reelection. It so happened that there was a large Native American Reservation in his district. At one of the local powwows he was the featured speaker. He goes- I will see that every Native American family has at least two turkeys on their Thanksgiving Table. The Natives go- HOYA!! HOYA!! I will see that every Native American has at least two tractors in their garage and two cows in their barn. The natives go- HOYA!! HOYA!! He is so happy that the natives are so receptive and appreciative. Next on the agenda was inspecting the dairy farm that he had helped realize. It was dark already. The Chief guiding him cautions him to watch his step and pull his pants up as there was a lot of HOYA deposited by the cows.
-
Harut, is this based on Armenian issues? If so, you may not have seen/heard what he said about it. I forget what the occasion or even why the issue came up, aout Resolution 106 he said - 'It is not the US Congress' business what happened 100 years ago in some distant place'. As to his other agendas. I have made it clear that I am a blithering imbecile when it comes to politics, be it here in the US or in Yerevan. As far as lip service let us remember that letter that GW Bush had sent to the ANC where he promised to use the G word but did not promise where and how. Here is that thread about Bush and the AG http://hyeforum.com/index.php?act=Search&a...cide&st=100 Have we learned to read and understand since then? Edit Here is Ron Paul;
-
Teghut http://www.armeniatree.org/alert_teghut.htm ATP http://www.armeniatree.org/atpnews/news.htm Videos http://video.google.com/videoplay?docid=-5497418491271840788
-
http://en.wikipedia.org/wiki/Agop_Dila%C3%A7ar One could only wish that we also had our own Dilacars, literally - tongue opener. Specially when it comes to "family names" Note how precariously his nickname sounds like Acharian/Ajarian.
-
A hefty dose of caution. Yes we know that the “duduk” is an Armenian instrument. It has been etched in stone so to speak by the likes of Jivan and others. No one is going to take that from us.. However we have to be extra cautious. Even though the word is a “bnadzayn”, based on sound, and has come to be a proper noun applied to that instrument, in the other language the word is a common one to mean “whistle/soulich” and it is pronounced with the U as in the French U. Let us please walk very carefully lest we step in “deep doodoo”. Yes, yes. We know that master Oudist Hrant was Armenian just as many other musicians, artists and architects. Even linguists like… One could only wish that we had our own Agop Martayans to devise a law about family names. See highlight below. http://en.wikipedia.org/wiki/Agop_Dila%C3%A7ar His nickname “dil achar” literally means “tongue opener”.
-
Կասկածիմ Միթէ այդ բառը թրքերէն ղանջըխ բառի յաղորդ է? Այսինքն ghanjoukh/ Դաշդանի մէջ/ արիւնոտ /bloody քած? Վստահ եմ ճիշդ ես, քանի Կիլիկեան բառբարներում կայ լախջին /լաղչին իբր քլա-քա -աղչիկ -ի յապավումը:
-
Once our American hicks learn that turkey is an ugly bird that is massacred every November, not a country. Gobble gobble to you Hillary, Edwards and Obama too That goes to you Paul gobble, gobbe Goble, or whatever the furk your name is http://hyeforum.com/lofiversion/index.php?t4177.html http://www.audiosparx.com/sa/archive/Anima...-gobbling/56932
-
Յովաննէս Դու մարդասպան ոճրագործ ես Քո պատիժը, քարսուն մտրակի հար, քարսուն գոմշու կաշի եւ քարսուն ջրաղացի քար: Դու ինձ սպանում ես, եւ նախանձաւ կանաչ դարձնում “green with envy”. Նկատիր Լատիներէն verde, Ֆրանսերէն vert եւ Հայերէն Վար- կանաչ բառերը. Պիտի չի յիշենք Արաբերէն Ախտար/ (“աւելի քան”) կանաչ որ նման է մեր ԽՈՏ- ին: Մենք արդեն գիտենք որ Մաշթոցը չի ստեղծեց Հայ Լեզուն, այլ նա պարզապէս նրան ենդարկեց գիտական scientific հիման վերայ: Ինչպէս նաեւ մենք գիտեն որ Հայատանը Քրիստոնեայ չի դարձաւ այդ տարուայ 301 կէս գիշերին: Աշխարհաբարը հասարակաց(բառախաղ ) լեզու չի դարձաւ մի ժամից միւսը, եւ ոչ ալ Քանաքեռի բառբառը (Աբովեան) դարձաւ Արարատեան Դաշտի Մայր Լեզուն. Իսկ ինչ վերաբերի Ա -Ո, Է- Ի, խնդրեմ կարդալ մի քանի յղումներ Կիլիկեան Բառբարների մասին Օրինակ “Քէլէ/քլայ քուրիկ, հէլէ իկո, միր գլոխին բէլո մի կոյ”. Քէլէ/ քա քոյրիկ, հալա եկուր, մեր գլուխին 'բելա/աղետ"'մը կայ" Չի մոռանալ որ “Քա աղչիկ” ը Քլա- ի յապավումնէ, ինչպէս որ ԾՕ- ն ԴՈ- ի տարբերակը: Յիշել- Կոմատասի “Անտունին“, որտեղ “ԴՈ լաճ, տնաւեր” ԼԱՃ= լակոտ??
-
On the surface this article may look and sound lighthearted. It is. Yet consider the cultural implications. --- ԳՈՐՏ It goes without saying that the Armenian word, just as in most other languages is onomatopoeic/bnadzayn “frog/grenouille “etc. just as words like crow/agraw. http://allaboutfrogs.org/weird/general/songs.html Not to confuse with the Gordian Knot Was this old geezer there in person? Why are frogs associated with warts/gordnouk/գորտնուկ? The next time you see a frog observe their bumpy/warty skin. Not to confuse with the Armenian town of Kordouq/Կորդուք I had written part of this article long time ago, set it aside and forgotten about it until some new developments appeared. I may even have forgotten why I thought about the subject. Oh! Yes, I do remember. I was reading about the legend of Artavazt , when something clicked and directed me. That is another subject that will be treated in its own right. ԳՈՐՏ Gort , Frog Why is this under the topic of Culture/Mythology? Please don’t let me spoil your gourmet dinner of frog legs. In addition to the above, we read in Ajarian that the word is found in other languages, such as the English “wart” which in Armenian is “gortouk/գորտուկ”. It is onomatopoeic/bnadzayn/բնաձայն. See what many other people call it. Not to forget what the Greeks, Latins, Persians and the furks call it. http://allaboutfrogs.org/info/international/internt.html And see why some people hated it. According to Egyptian mythology the frog was sacred to their goddess Heqt , alternately known as Heket- http://www.crystalinks.com/heket.html who was depicted with the head of a frog. And why some people hated it so much as to depict it as a plague; Why do Armenians call the “wart” gortounk/գորտունկ? And, that according to popular culture warts are caused by contact with a frog? Yes, we know that wart is a viral infection, perhaps caused by contact with some animals. Not to forget the “frog” that was a prince in disguise to be rehabilitated/re-throned by a kiss from a virgin maiden.. In many native cultures, including the Armenian frogs have been viewed as unclean and disgusting. According to James Russel’s Zoroastrianism in Armenia- “The FROG is generally considered by the Zoroastrians to be the most evil earthly creatures “.. Next to snakes and scorpions. And that is why in Armenian culture we read such, in reference to the Lousavorich; Այն ով էր որ դրին հորը, վրան լէցինօձն ուգորտը/ Ayn ov er vor drin hor@, vran letsin odzn ou gort@/ Who is he whom they put in a pit, over whom snakes and frogs poured. Gregory of Narek wrote;-Տաղտատեսակ գորդոցն մեղացօրինակցնզիս զազրացուծանեն/”Taghtatesak gorstotsn meghats orinaktsn zis zasrats utsanen/Disgusting frogs, repellent to behold, the examples of sin, revolt me”. Frogs are also accused of stealing one’s teeth From there we progress. Not to worry. As the saying goes- For every poison there is an antidote, for every disease there is a cure. The Armenian prescription is ; When exposed to frogs one will “spit on their hands and feet” and “shut their mouths” to prevent, cure warts and prevent teeth falling off. Once again, compare this to that delightful ‘tooth fairy of western culture, just as in western cultures we have maidens kissing frog princes. Ribbit! http://www.audiosparx.com/sa/archive/Anima...og-ribbit/21502 ԿՌ-ԿՌ! http://www.ribbitphotography.com/frogs/toads.html
-
Կրկին շատ տեղին անդրադարձ: Պիտի նկատել որ ես սոյն յոդուածը յղեցի առանց խմբագրականի: Սա մեզ յիշեցնէ այդ անբարտավան յոդուածը այսպէս կոչուած Դոցէնդ ի հեղիակումով որտեղ ուղագրումը եւ գաւարաբառնրերը շփոթուել էին: Երկու մաշուած խօսք cliché ի միտ գայ “Պապէն աւելի պապական” եւ “Throwing the baby out with the bathwater”. Ինձ մեծ անակնկալ էր սա, բայց երեւի չպէտք է լիներ: Աճառեանը վկայ: Ինչ առավելապէս հետաքրքիր է որ ես այսօր իսկ աշխատիմ մի յոդուածի վերայ որ սկսել էի մի երկար ժամաակ առաջ ԳՈՐՏ վերնագրով որ պիտի արծարծուի մոտ ապագայում:
-
I understand that Ajarian’s 5 volume Andznanunneri Bararan has been republished. I intend to buy it. In the meantime enjoy the below article and see if you are included. ==== ԱՆՁՆԱՆՈՒՆԸ ՈՐՊԵՍ ԱԶԳԱՅԻՆ ԱՐԺԵՔ ԳԱՌՆԻԿ ԱՍԱՏՐՅԱՆ, Բան. գիտ. դոկտոր, պրոֆեսոր Nomen est omen «Անունը մարդու ճակատագիրն է» (բառացի` «Անունը նախանշան է») լատիներեն ասացվածք Մուտք Զուտ հայկական անձնանուններ (ուշ նորակազմությունները նկատի չառնելով) քիչ ունենք՝ Արեգ, Արա, Արփի, Արմենակ, Հայկ, Գյուտ, Հրանտ, Աստղիկ, Եզնիկ, Գառնիկ, Ծովինար եւլն: Հայոց անձնանունների մեծ մասը գալիս է իրանական, աստվածաշնչյան եւ հունահռոմեական միջավայրից՝ Արբակ, Արշակ, Արտավազդ, Համազասպ, Տիգրան, Տրդատ, Գոռ, Բաբկեն, Գուրգեն, Պապ, Նվեր, Դրաստամատ, Վարդան, Երվանդ, Զավեն, Վազգեն, Արտաշես, Արտավազդ, Արամազդ, Վահագն, Սուրեն, Պարույր, Վրույր, Շահեն, Վարուժան, Մերուժան, Միհրան, Անահիտ, Աշխեն, Նվարդ, Փառանձեմ, Ասպրամ, Հասմիկ, Անուշ, Հովհաննես, Աբրահամ, Իսահակ, Հակոբ, Սահակ, Հովսեփ, Սերոբ, Քերովբե, Սեդրակ, Սողոմոն, Մարիամ, Եղիշե, Գրիգոր, Գեւորգ, Ղեւոնդ, Սիմոն, Աղեքսանդր (Ալեքսանդր), Անդրեաս, Մարտիրոս, Կիրակոս, Պողոս, Պետրոս, Ղուկաս, Հեղինե եւլն: Սա, իհարկե, ծագումնաբանական դասակարգում է, այսինքն երբ մենք անձնանունները դիտում ենք դրանց ստուգաբանության տեսանկյունից: Սակայն այս կատեգորիայի բառերը, ըստ էության, նշաններ են, որոնք՝ ինչպես ամեն մի նշան, տարբերակիչ հատկություն ունեն, առարկան կոչելու միջոց են: Հենց դա է պատճառը, որ անձնանունը ինչպիսի ծագում էլ ունենա, ինչ էլ սկզբնապես նշանակի, ստեղծվելուց հետո կորցնում է իր նախնական իմաստը եւ վերածվում մերկ սիմվոլի. անվան ստուգաբանական կողմը դառնում է երկրորդական եւ անկարեւոր՝ իհարկե, քննարկվող խնդրի առումով միայն: Առհասարակ անվանակոչության պրոցեսը (անունների առաջացման կանոնների մասին չէ խոսքը), ունի իր օրինաչափությունները, որոնցից առավել կարեւորներն են՝ 1) պատմական եւ հայտնի անձանց ու առասպելական անունների օգտագործումը (օրինակ՝ Տիգրան, Վարդան, Անդրանիկ, Վահագն, եւլն), 2) դրական բնութագրումներ եւ «խոսուն» անուններ (ինչպես՝ Սիրուն, Գեղեցիկ, Երջանիկ, Աստվածատուր (Ասատուր), Պերճ, Կայծակ, Փայլակ, Ժիրայր, Քաջայր, Խաժակ, Մարգարիտ, Անգին, Հերիք, Բավական, Մեղմիկ, Համեստ, Քնքուշ եւլն), եւ 3) բացասական բնութագրումներ, որոնք միտված են հեռու պահելու նորածնին «չար աչքից» եւ դեւերից (ինչպես՝ Վազգեն, որը ծագում է պահլավերեն Վազաղեն «գորտի նման, գորտի տեսք ունեցող, տգեղ» ձեւից): Վերջին սկզբունքով է կազմված նաեւ Զրադաշտ մարգարեի անունը, որը նշանակում է «ծեր ուղտերի տեր»: Այս կանոնով հայկական օնոմաստիկոնի բնիկ շերտում, ինչքան ինձ հայտնի է, որեւէ օրինակ չի վկայված: Սակայն կարելի է արձանագրել այս սկզբունքի մի այլ դրսեւորում հայոց անվանացանկում. դա «մուսուլմանական» անունների օգտագործումն է` այն մտայնությամբ, որ դրանք, իբր, «չար աչքից» ու այլ փորձանքներից հեռու են պահելու երեխային: Մինչեւ վերջերս տարածում ունեցող Աթաբեկ, Ամիրխան, Ամիրբեկ, Բալաբեկ, Քյարամ, Խանչալբեկ, Ջալալ, Ջավադ, Գյուլբուդաղ, Մուրադ, Ջուլֆուկար, Ասլան, Իգիթ, Ջիվան, Ջհանգիր, Սարդար, Խաթուն, Խանում, Մուշկինազ, Խաթայի, Ֆաթմա, Դիլբար եւլն անունները հենց այս տրամաբանությամբ են տրված: Ազգային սեփական անձանվանական համակարգը յուրաքանչյուր հանրույթի ազգային մշակույթի բաղկացուցիչ մասն է կազմում: Իսկ ազգային են համարվում պատմամշակութային, կրոնական, քաղաքակրթական եւ, անգամ, աշխարհայացքային լիցք պարունակող անձնանունները: Այլ կերպ ասած, ազգային են միայն այն անձնանունները, որոնք արդեն իսկ սրբագործվել են տվյալ ժողովրդի պատմամշակութային ավանդությամբ՝ անկախ դրանց ծագման: Օրինակ՝ Արա, Տիգրան, Վարդան, Վռամշապուհ, Սահակ, Եզնիկ, Գրիգոր, Մուշեղ, Արիստակես, Աշոտ, Սմբատ, Շահամիր, Իսրայել, Ներսես, Անդրանիկ, Դրաստամատ, Նժդեհ, Սերոբ, Հայրիկ, Սարգիս, Հակոբ, Մարիամ, Անահիտ, Աստղիկ, Փառանձեմ անունները նախ եւ առաջ կապվում են Արա Գեղեցիկի, Տիգրան Մեծի, Վարդան Մամիկոնյանի, Վռամշապուհ արքայի, Սահակ Պարթեւի, Եզնիկ Կողբացու, Գրիգոր Լուսավորչի, Արիստակես կաթողիկոսի (նաեւ՝ Արիստակես Լաստիվերտցու), Մուշեղ Մամիկոնյանի, Աշոտ Երկաթի, Սմբատ Բագրատունու, Շահամիր Շահամիրյանի, Իսրայել Օրու, Ներսես Աշտարակեցու (նաեւ Ներսես Արքեպիսկոպոս Մելիք Թանգյանի), Անդրանիկ Զորավարի, Դրաստամատ Կանայանի, Գարեգին Նժդեհի, Սերոբ Աղբյուրի, Խրիմյան Հայրիկի, Սբ. Սարգսի, Սբ. Հակոբի (նաեւ Հակոբ Մեղապարտի), Աստվածամոր, Անահիտ աստվածուհու, Աստղիկ դիցուհու, Փառանձեմ թագուհու կերպարների հետ: Դրանք այլեւս սրբացված անուններ են՝ թեկուզ եւ դրանցից միայն Արան, Եզնիկը, Հայրիկը, Աստղիկն ու, թերեւս, Անդրանիկն են հայկական ծագման: Ընդհանրապես անունները հաճախ կանոնիկ են դառնում այն կրող անձանց պատմական դերի շնորհիվ: Օրինակ, չի բացառվում, ասենք, որ Վիկտորը ժամանակի ընթացքում դառնա ազգային օնոմաստիկոնի մաս, որովհետեւ այն եղել է ակադեմիկոս Վիկտոր Համբարձումյանի անունը: Այսպիսով, հայկական անձնանունների համակարգ (օնոմաստիկոն) ասելով, պետք է ի նկատի ունենալ այն բոլոր անունները, որոնք ունեն պատմական հիմնավորում եւ վկայված են 5-20-րդ դարի սկիզբը ընդգրկող ժամանակաշրջանի հայ իրականության մեջ: Ճիշտ է, դեռեւս 19-րդ դարի վերջից ի հայտ են գալիս հնարովի անուններ (ինչպես՝ Շաքե, Կարինե, Արմինե, Լուսինե, եւլն, որոնք այսօր էլ օգտագործվում են), սակայն դրանք որակ չեն կազմել եւ շոշափելի տարածում չեն ունեցել: Հայկական ազգային անձնանունների կորպուսի մեջ պետք է ներառել նաեւ հիմնականում ազգային ազատագրական գործիչների՝ ո (դասական ուղղագրությամբ՝ օ) եւ ե (դասական ուղղագրությամբ՝ է) վերջավորությամբ կրճատ անունները՝ ինչպես Դրո (Դրաստամատ Կանայան), Արաբո, Սոսե (քրդերեն Սոսըն = հայ. Սուսան, իգական անվան կրճատ ձեւը) եւլն: Նման անձնանունները պայմանականորեն ազգային կարելի է համարել, եթե դրանք հիմնավորվում են կոնկրետ պատմական նախակերպարներով (ինչպես նշված անունները): Մեզանում այսօր շատ տարածված ո-ով անունները (հիմնականում շոումենների շրջանում՝ Բղդո, Արամո, Հայկո եւլն), ըստ էության, նորամուծություն են եւ չեն համապատասխանում մեր ավանդությանը: Հարկ է հիշել, որ նշված ձեւույթները քրդերենի կոչական հոլովի վերջավորություններ են՝ ո-ն արական սեռի, ե-ն իգականի համար եւ խորթ են հայերենի բառակազմական կանոններին: Մանավանդ, երբ իգական սեռի անունը ստանում է արականի վերջավորություն (ինչպես, օրինակ՝ Սիրուշոն, որն օրենքով պետք է լիներ Սիրուշե): Բացառություն կարելի է անել, թերեւս, Լորկե իգական անվան կապակցությամբ, որը թեեւ քրդերեն է (քրդ. լորըկ «լոր» բառի կոչականի իգական ձեւը), բայց վկայված է հայերեն ժողովրդական երգերում եւ ունի ազգային լիցք: Անվանակոչությունը Հայաստանում Վստահությամբ կարելի է ասել, որ աշխարհում չկա մի ժողովուրդ, որն այնքան հակում ունենա օտար անունների հանդեպ, որքան հայերը: Դա, կարծես, ի սկզբանե հատուկ է եղել մեր ժողովրդին, թեկուզ հենց այն պատճառով, որ, ինչպես նշվեց, հայոց անձնանունների լոկ չնչին մասն է բնիկ հայկական ծագման: Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո հայերը խորհրդային ժողովուրդների մեջ առաջին տեղն էին գրավում, այսպես կոչված, «հեղափոխական» անուններով՝ Մելս (ՄարքսԷնգելսԼենինՍտալին), Մելսիդա, Լենտրոշ (ԼենինՏրոցկիՇահումյան), Պեռվպիտ ( ), Լեկդար («Լսիր, երեխա, կոմունիստ դարձիր»), Դոնարա ( ), Իլյիչ, Սերգո (Սերգո Օրջոնիկիձե), Լավրենտի (Լավրենտի Բերիա), Կիմ եւ Կիմա ( ), Գերտրուդա ( ), Վիլեն, (Վլադիմիր Իլյիչ Լենին), Մառկլեն (Մառլեն), Կառլեն, Հոկտեմբեր, Օկտրյաբրինա եւլն: Ռուս եւ այլազգի գրողների, գիտնականների ու քաղաքական գործիչների անունները խորհրդային տարիներին՝ մինչեւ հետպատերազմյան առաջին տասնամյակները հայերի շրջանում չափազանց հարգի էին՝ Պուշկին, Լեռմոնտ (Լերմոնտով), Չապաեւ, Կատաեւ, Ֆրունզե (Ֆրունզիկ), Որոշ (այսինքն՝ Որոշիլով), Բերիա, Վավիլով, Բլյուխեր, Մոլոտով, Կամո, Ջոնռիդ (կամ ուղղակի Ջոն), Նապոլեոն, Ժուլվեռն, Դարվին, Վանցեռտ, Յուգար (Յուրի Գագարին), Գայդար եւլն: Լայն տարածում էր ստացել նաեւ ծնողների անունների առաջին կամ վերջին վանկերի գումարով ստեղծված կեղծ անունները, օրինակ՝ Մելվար (Մելինե+Վարդան), Մարիել (Մարինա + Սամվել) եւլն: 1950-ականներին «հեղափոխական» անունները աստիճանաբար իրենց տեղը զիջում են նոր օտարաբանությունների: Վոյնիչի «Բոռի» հայերեն հրատարակությունից հետո՝ Արթուրները ողողում են Հայաստանը այն աստիճան, որ նույնիսկ այսօր Արթուր անունը հայերի շրջանում գերակշռում է անգլիալեզու հանրույթներում այդ անվան շրջանառության ծավալներին (վկայված են նաեւ Իխտիանդր անունը «Երկկենցաղ մարդը» ֆիլմից, Աելիտան` Ալեքսեյ Տոլստոյի նույնանուն վեպից): Նույնը վերաբերում է նաեւ Համլետ, Օֆելյա, Էդվարդ, անգամ Դեզդեմոնա անուններին: Իհարկե, էլ չենք խոսում Վոլոդյա, Սաշա, Շուրա, Շուրիկ, Յուրիկ, Սերոժ (Սերյոժա), Ժոռա, Ռոբերտ, Ռոմիկ, Ալբերտ, Վերսանդիկ, Կնյազ, Ժուդեկս, Ժուդիկ, Ռուդիկ, Ռիմա, Լենա, Սվետա, Մարուսյա, Լուսյա, Անժիկ, Ռոզա, Ջուլիկ, Զոյա, Մանյա (Մանիկ), Մելադա, Մելանյա, Նելլի, Նորա, Նինա, Ժենյա, Ֆրիդա, Ժաննա, Աիդա, Էլմիրա, էլինա, Էլվիրա, Էռնա, Ֆենյա, Դիանա, Ադելաիդա, Ադելինա անձնանունների մասին: Արցախում եւ ընդհանրապես հայոց Արեւելից Կողմանց տարածքներում, հիշյալներից զատ, նշանային են դառնում Արկադի, Սլավա (Սլավիկ), Վադիմ (Վադիկ), Անատոլի (Տոլիկ), Վիտալի(կ), Վալերի(կ), Ռադիկ եւ Վյաչեսլավ անձնանունները: Իսկ վրացահայերի մեջ այս բոլորին գումարվում է նաեւ վրացական անունների շարքը` Վախթանգ, Նուգզար, Էլգուջա, Նիկո, Թենգիզ, Շալվա, Նինո, Նանի, Նաթելլա, Դարեջան եւլն: Սակայն հենց 1950-ականների վերջից, երբ լույս է տեսնում Րաֆֆու երկերի լիակատար ժողովածուի առաջին հրատարակությունը, ազգային անունները սկսում են լայն շրջանառության մեջ մտնել: Մանավանդ 1965-ի ազգային զարթոնքի եւ այդ տարիներին լույս տեսած մի շարք պատմավեպերի ազդեցության ներքո այս երեւույթը սկսում է նոր թափ հավաքել: Ստեղծվում են նույնիսկ արհեստական ազգային անուններ՝ Նարեկ, Արծրուն, Գնուն, Նաիրա (Նարա), Նաիրի, Անի. իգական անունների մեջ տեսանելի են դառնում Գոհարը, Զարան (Զարուհի) եւ Տաթեւիկը՝ երգչուհիներ Գոհար Գասպարյանի, Զարուհի Դոլուխանյանի եւ Տաթեւիկ Սազանդարյանի ժողովրդականության շնորհիվ, նաեւ՝ փոքր ինչ ուշ Լիլիթը՝ Իսահակյանի համանուն պոեմից: Այսուհանդերձ 1970-ական թվականներից օտար անունները վերստին սկսում են գերակշիռ դիրք գրավել (մինչ այդ էլ, իհարկե, դրանք ասպարեզը լիովին չէին զիջել): Կանանց անունների մեջ հատկապես սկսում են աչքի ընկնել Լիանան եւ Մարինան: Անգամ Հայաստանի անկախացումը դրությունը չի փոխում: Ընդհակառակը, օտարամետ անվանակոչությունը մեզանում այսօր, կարծես, նորից սկսում է մոդայիկ դառնալ: Այնպիսի օտարոտի եւ խորթ անուններ, ինչպիսիք Էլեն, Յանա, Մոնիկա, Մարիանա, Մելինե, Քրիստիկ (Քրիստինե), Միլենա, Էրիկ, Ալեն, Հենրի, Մայքլ, Վերոնիկա (գրում են ռ-ով՝ Վեռոնիկա), Նիկա եւլն այլեւս կայուն տեղ են զբաղեցնում մեր նորօրյա անվանացանկում: Անվանակոչությունը իրանահայոց մեջ Սակայն անվանակոչությունը հայ ժողովրդի որեւէ հատվածում երբեւէ այնպիսի ողբալի վիճակում չի եղել, ինչպես այսօր իրանահայ համայնքում: Հայտնի փաստ է, որ իրանահայությունը՝ որպես Հայաստանին ամենամոտ համայնքը՝ մի կողմ թողնելով նրա դերը հայ հասարակական-քաղաքական մտքի, հայ մշակույթի զարգացման ասպարեզում, մշտապես աչքի է ընկել ծայրաստիճան պահպանողականությամբ, ազգային գաղափարներին ու քրիստոնեական արժեքներին իր անմնացորդ նվիրվածությամբ: Դա վերաբերում է եւ ազգային անվանացանկին: Ընդհուպ 1950-ական թվականների սկիզբը իրանահայոց անձնանունների մեջ օտար միավորները հազվագյուտ երեւույթ էին: Ազգային անունների ֆոնդը արտահայտվում էր իր ամբողջ ընդգրկումով՝ իհարկե աստվածաշնչյան անունների գերակայությամբ: 1950-ական թվականներից աստիճանաբար սկսում են ի հայտ գալ օտարաբանությունների առաջին նշույլները այս համայնքում: Այդ տարիներին ծնված երեխաների մեջ առանձնանում են Ժոզեֆ, Ժորժիկ, Ջեֆերսոն, Վալոդ, Հենրիկ, Սերժիկ, Սերոժ, Էդիկ, էդո, Էդվարդ, Իգնատիկ, Ալիս, Քլարիս, Անժել, Ժենիկ, Ժուլեթ, Ժանեթ, Օժիկ, Օդեթ, Կատուշ (այսինքն՝ Կատյուշա), Ալենուշ (այսինքն՝ Ալյոնուշկա), Ժիլբերտ (որպես իգական անուն!), Լիլդա, Լիդա անձնանունները: Լայն տարածում է գտնում նաեւ Վիգեն անձնանունը՝ պարսկահայ երգիչ Վիգեն Տերտերյանի ժողովրդականության հետեւանքով: Վերջինս ծագում է լատինական Vincent-ից եւ մինչ այդ բնորոշ է եղել ավելի շուտ կաթոլիկ հայերին: Իսկ «Քամուց քշվածները» հայտնի ֆիլմի ցուցադրումից հետո իգական անունների շարքում կտրուկ աճում է Սքառլեթ անվան շրջանառությունը: Այս երեւույթը բուռն զարգացում է ապրում հետագա տարիներին՝ այնքանով, որ ազգային անվացանկն այսօր իսպառ վերանալու վրա է: Ընդ որում, եթե առաջ օտար անունները գոնե այս կամ այն կերպ ամբողջական տարբերակով էին օգտագործվում (երբեմն փաղաքշական ածանցներով՝ Ժորժիկ, Հենրիկ, Ժենիկ եւլն), այժմ արդեն օտար անունների գլխավորապես կրճատ ձեւերն են գերակայություն ստացել՝ միտումնավոր փոփոխություններով եւ պատահական հավելումներով: Օրինակ՝ Ռոնի, Ռոբի, Միքիա, Լուդիկ, Ադրիկ, Արվին, Ալբա, Վալդեր, Ռուդվիգ, Ռոդրիկ, Առլեն, Ալեքս, Ալեն, Անիթա, Լինետ, Ամանդա, Իմելդա, Ռամոնա, Ռամելլա (եւ Ռոմելլա), Ջեսի (Ջեսիքա), Մարի (ռ-ով՝ Մառի), Նինելլի, Մինելլի, Բրայան, Փարվիկ, Փանվել (ոչ Մանվել), Էրիկ, Էլին, Սարբեյ (նաեւ Սարբել), Ռենիա, Իզետ եւլն: Հանդիպում են երբեմն այնպիսի արտառոց օրինակներ, ինչպիսիք Վեսթինգհաուս, Վայթհաուս, Վանասիս անունները: Վկայված են նույնիսկ Յուրիկ եւ Լարիսա անունները: Իսկ ընդհանրապես զգալի տոկոս են կազմում հնարովի՝ կամայական հնչյունական կոմբինացիաների վրա կերտված կազմությունները: Ծնողները, թվում է, ձգտում են իրենց երեխաներին տալ այնպիսի անուններ, որ մինչ այդ որեւէ տեղ չեն հանդիպել: Ի՞նչ արժեն, օրինակ, Ադեն, Շիղա, Սաշե, Անաշե, Արին, Թեդի, Ռոդին, Արադա, Արիգա, Ազիթա, Մինե, Օնայնա, Շարիս, Սյունե, Ալե, Արմի, Արսիս, Ռադնի, Ադրին, Թեդիս, Բոբի, Դոդի, Էդին, Հիլմա, Սերվին, Էմլին, Գիլդա, Հարբիկ, Թիեդրա, Բուրե, Նարվիկ, Սոնի, Ադիկ, Ադեն, Նորա-Նարբիկ եւլն անունները, որոնք, թող ներվի ասել, ավելի շուտ կենդանիների մականուն են հիշեցնում, քան բանական էակի անուն ու, լավագույն դեպքում, կարող են համեմատվել երեւանյան տաքսիների ֆիրմային անվանումների հետ: Իսկ հազվագյուտ շրջանառություն ունեցող հատուկենտ, այսպես կոչված, «հայրենասիրական» անունները եւս՝ մի քանի Մհերից, Սասունից, Դրոյից, Կարենից, Անուշից, Դալարից ու Բյուրեղից զատ, կրկին արտառոց ձեւով են ի հայտ գալիս: Դրանք մեծ մասամբ տեղանուններ են, գետանուններ կամ պատմական ազգանուններ (երբեմն աղավաղված ձեւով), ինչպես՝ Էջմին (Էջմիածին), Վարագա (Վարագ տեղանվան սեռական հոլովի ձեւը), Օրբել (Օրբելյան իշխանական տան անունից), նաեւ՝ Դվին, Փարպի, Օշական, Թալին, Գորիս, Սեւան եւ Սեւանա (սեռական ձեւը), Արփա, Ուրֆա, Բիայնա, Գառնի, Գեղարդ, Խանասոր եւլն: «Ազգային» անունների մեջ հանդիպում են Արութին (Հարություն անվան թիֆլիսյան արտասանությունը, բայց չկա ոչ մի նորմալ Հարություն!), Նորբերդ, Հայբերդ, Արինբերդ, Արգիշտի, Մենուա, Արքա, Քայլառ, Դուրեկ՝ ընդհանուր առմամբ հնարովի ու ոչ կանոնիկ անձնանունները: Զգալի թիվ են կազմում նաեւ ո-ով կրճատ անունները՝ Յարո, Փայլո, Լեռնո, Միրո: Վերջին 3-4 տարում Թեհրանի «Ալիք» թերթի հավելվածում տպված իրանահայ գերազանցիկ աշակերտների մոտ 6-7 հարյուր անուն ընդգրկող ցանկերում հիմնականում իշխում են վերոհիշյալ անձնանունները: Չի հանդիպում ո՛չ մի, ընդգծեմ` ո՛չ մի Վարդան, Վաղարշակ, Վարազդատ, Վահրամ, Վարդգես, Վաղինակ, Վահան, Գուրգեն, Բաբկեն, Արշակ, Հովսեփ, Հրանտ, Հակոբ, Հովհաննես (գոնե Հովիկ ձեւով լիներ), Հասմիկ, Գոհար, Աշխեն, Անահիտ, Աստղիկ, Շուշան, Նվարդ, Աննա, Փառանձեմ... Հայ ազգային ազատագրական շարժման ակունքների մոտ կանգնած իրանահայության մատաղ սերնդի անձնանունների շարքում չի գրանցված ո՛չ մի Անդրանիկ, ո՛չ մի Սերոբ, ո՛չ մի Գեւորգ: Հայ պետականության խորհրդանիշ Տիգրան Մեծի անվան մի օրինակ էլ չենք գտնում այդ ցուցակներում: Բացակայում են Արա (Արայիկ ձեւով երկու վկայություն կա), Արամ եւ, անգամ, ՀԱՅԿ անունները: Հիրավի, աղետալի վիճակ է: Համայնքում իշխող մտայնությունն այն է, որ, իբր, հայրերի ու պապերի անունները իրենց դարն արդեն ապրել են, եւ որ նոր ժամանակները պահանջում են անվանական նոր համակարգ: Բայց իրականում ազգային անունները երբեք չեն հնանում. անձնանունը, գինու պես, որքան հին է, այնքան մեծ է դրա արժեքային լիցքը եւ ազնվական ոգին: Իրականում հայ մարդը երեխայի անունը որոշելիս, նախ եւ առաջ ի նկատի է առնում դրա արտասանության դյուրությունը օտարների կողմից, իրանահայ համայնքի դեպքում, իհարկե, ամերիկյան միջավայրի համար: Այսպիսով, անունը ինքնըստինքյան ձեռք է բերում աշխարհայացքային բնույթ եւ դառնում մարդու ճակատագրի կողմնորոշիչ: Նման անունները, ըստ էության, կանխորոշիչ դեր են խաղում դրանց կրողների համար, որոնք, կարծես, ճակատագրով դատապարտվում են ապրել ու մեռնել օտար միջավայրում եւ ոչ թե հարազատ համայնքում կամ հայրենիքում: Խնդիրը, անգամ, ազգային անունների պարտադրության, եւ օտարների ի սպառ մերժման մեջ չէ. ի վերջո ներկայիս գլոբալիզացիայի պայմաններում յուրաքանչյուրն իրավունք ունի բանեցնելու իր սեփական ճաշակն ու հակումները` թեկուզ իր երեխայի անվանակոչության դեպքում: Խոսքը նախ եւ առաջ ԼԻԱՐԺԵՔ անունների մասին է: «Ալիքի» հրատարակած ցուցակներում ինձ սարսափեցրել է ոչ թե ազգային անունների բացակայությունը, այլ որ գեղեցկատես մանուկների նկարների ներքո` առանձին բացառություններից զատ, ընդհանրապես ԱՆՈՒՆ չկա: Հնչյունական քմահաճ կոմբինացիաներով հնարովի կազմությունները չեն կարող մարդու անուն լինել: Ակամայից կուզենայի դիմել այդ երեխաների ծնողներին: Հայրենակիցնե՛ր, հարգե՛ք ձեր զավակներին: Որպես մեր ժողովրդի ապագա, նրանք արժանի են լիարժեք անուններ կրելու: Եթե Ձեր երեխան երբեւէ հայտնվի Ամերիկայում կամ ցանկանա դառնալ շոումեն, հավատացեք, նա կգտնի իր համար հարմար մականուն կամ «կլիչկա», ինչպես Հայաստանում են ասում... Թող նա կրի լիարժեք եւ հայ մարդուն արժանի անուն: Ի՞նչ է անձնանունը Անձնանունները, ինչպես ասվեց, կազմում են, նախ եւ առաջ, նշանային համակարգ եւ, ըստ էության, տեղայնական բնույթ ունեն (այն է՝ ազգային, էթնիկ, ցեղական, նույնիսկ կրոնական, դավանական եւ այլն): Այլ կերպ ասած, անձնանունները յուրաքանչյուր հանրույթի բնորոշիչ կոդերն են: Նույնիսկ այնպիսի համաշխարհային մի ժողովուրդ, ինչպիսիք հրեաներն են, հետեւողականորեն պահպանում են իրենց ավանդույթը՝ կապված անվանակոչության հետ: Ինչ էթնիկ միջավայրում էլ նրանք գտնվեն, ինչ լեզվով էլ խոսեն, հրեաներին կարելի է տարբերակել նրանց անուններով (Աբրահամ, Մովսես, Իսահակ, Հովսեփ, Սողոմոն, Դավիթ, Հակոբ, Ահարոն, Իսրայել, Սառա, Ռաքել, Ռեբեկա, Սուլամիթ եւլն անունների արեւելյան կամ արեւմտյան տարբերակներով): Հետեւաբար, մարդու անունը ազգային (կամ էթնիկ, կրոնական, եւլն) ինքնության ամենաառաջնային ցուցանիշն է: Անգամ լեզուն այս տեսանկյունից դառնում է երկրորդական: Անձնանունները, փաստորեն, հանդես են գալիս որպես ազգային արժեքային համակարգի անքակտելի տարրերից մեկը: Անվան եւ անվանյալի միջեւ գոյություն ունեցող սերտ դիալեկտիկական կապը նկատել են դեռեւս հին մտածողները: Անվան դետերմինիզմը մարդու ճակատագրում հնուց ի վեր եղել է իմաստունների քննարկման առարկա: Բայց, անկախ դրանից, ընդունում ենք այս դրույթը, թե՝ ոչ, կասկածից վեր է, որ հնչյունական սիմվոլիզմի հիման վրա հորինված անուններ կամ արտառոց փաղաքշական մականուններ կրող մարդիկ ակամայից դառնում են իրենց անվան գերին: Անունը, հիրավի, երբեմն որոշիչ նշանակություն է ունենում մարդու ճակատագրում: Մի հանգամանք եւս: Ըստ մեզանում իշխող մտայնության, հայրենասիրությունը հիմնականում ինչ-որ վեհ արարքների արտահայտություն է: Իրականության մեջ, սակայն, հայրենիքի, սեփական ժողովրդի հանդեպ սերը պարզապես նշանակում է նվիրում ազգային ավանդույթներին, որից էլ, բնականաբար, բխում են մյուս, այսպես ասած, վեհ արարքները (ինքնազոհություն մարտի դաշտում, հերոսություն, եւլն): Հայրենասիրական ֆրազեոլոգիան դեռեւս հայրենասիրություն չէ բնավ: Թուրքին հայհոյելը, ապրիլքսանչորսյան երթին մասնակցելն ու ֆիդայական երգեր երգելն այն դեպքում, երբ մարդու, երեխայի անունը Ադրիան է, Էլվիս, Բրայան, Քեւին կամ, ավելի վատ, Բոբի, Ռոնի, Դոդի ու Էմլիկ, ծաղր ու ծանակ է հիշեցնում եւ ոչ հայրենասիրություն: Երեխայի անվանակոչությունը այն փորձաքարն է, որով որոշվում է, թե տվյալ մարդը ինչ աշխարհայացք է դավանում, ինչ ապագա է ծրագրել իր զավակի համար: Հայրենասիրության այդպիսի մի փորձաքար էր, օրինակ, խորհրդային տարիներին Հայաստանում երեխային հայկական դպրոց ուղարկելը: Օրն ի բուն խորհրդային կարգերը պախարակող ու հայրենասիրության մասին ճամարտակող շատերը, այդ թվում նույնիսկ գրողներ ու հայերենի մասնագետներ (որոնց համար հայոց լեզուն նաեւ ապրուստի միջոց էր), իրենց զավակներին ռուսական կրթություն էին տալիս: Այն տարիներին դա իսկապես մարդու նշանային վարքի դրսեւորում էր: Իհարկե, քավ լիցի, ես հեռու եմ հախուռն մեղադրելու բոլոր օտար անուններ կրող հայ երեխաների ծնողներին ապազգային վարքի կամ հայրենասիրության պակասի մեջ. հասկանալի է, որ այս երեւույթը մեծամասամբ տուրք է օրվա մոդային, տիրող ընդհանուր հոսանքին, եթե կուզեք՝ գաղափարական վակուումի արտահայտություն է, ըստ էության, հաճախ՝ անգիտության արդյունք նաեւ: Սակայն դրանով գնահատականը չի կարող փոխվել. երեւույթն արդեն իսկ սպառնում է դառնալ հայկական մենտալիտետի կայուն էլեմենտ, որն առաջիկայում կարող է լրջորեն սասանել մեր ինքնության հիմքերը: Միով բանիվ, անվանակոչության խնդիրն այսօր դարձել է հրատապ ազգային հիմնահարցերից մեկը, որը պահանջում է լուրջ` ինչպես պետական, այնպես էլ հասարակական մոտեցում: Ըստ երեւույթին, անհրաժեշտ է հայկական ազգային անունների համապարփակ մի բառարան, որը պետք է պարտադիր կերպով կիրարկվի Հայաստանում եւ սփյուռքյան համայնքների ազգային իշխանությունների ու թեմական խորհուրդների համար ծառայի որպես ուղեցույց անունների ընտրության գործընթացում: Այս խնդրում զգալի դեր կարող են խաղալ նաեւ մեր եկեղեցին եւ հոգեւոր դասը: Այնուհանդերձ, բնական է, որ դիրեկտիվ միջոցներով այս ոլորտում հնարավոր չէ արմատական փոփոխություն ակնկալել. պետք է փոխել անձանվան հանդեպ մեզանում այսօր իշխող աշխարհայացքային ընկալումները: Ժամանակն է, կարծում եմ, որ ՀՀ կրթության եւ գիտության նախարարությունը քննարկման դնի բուհերի համար «Հայ անվանագիտության ներածություն» պարտադիր դասընթացի (20 ժամ, մեկ կիսամյակ) հարցը եւ հայտարարի մրցույթ համապատասխան դասագրքի (ձեռնարկի) կազմման համար: Նման ձեռնարկը անտարակույս օգտակար կարող է լինել նաեւ սփյուռքյան համայնքների համար: AZG Armenian Daily #010, 19/01/2008
-
Armenian Genocide Related Scanned Documents (Unique Topic)
Arpa replied to 24avril1915's topic in Genocide
Yes, great find indeed... but Not so fast please. Once again let us read things carefully and see the wishy-washy language. See that even then some were tacitly peddling “furkish deight”. Read the opening paragraph again and observe the following ; “In the early campaigns in the Caucasus they(Armenians) boldly sided with the Russians, and provided them with their best auxiliary troops. When the Russians retired they paid the penalty with wholesale massacres and deportations…” Where and how many times have we heard that fairy tale? -
The OSCAR part was extremely genuine. If you only knew how I have enjoyed, shared it with my friends and family, and laughed my pants off at and with Harut Esbeshilly ven hi remaynds mi av may deer frind Harut who istil espiks layk heem. And I still insist they deserve an VOSK-ar-Oscar. ՈՍԿԻ Some day you may learn to understand my sense of humor/pun.
-
DELICIOUS!! These guys deserve an oscar. Let me put it this way- VOSK-AR
-
Armenian Genocide Related Scanned Documents (Unique Topic)
Arpa replied to 24avril1915's topic in Genocide
Please observe below that this book was written by an Apostolic Bishop Nerses Bakhtikian and published by the Kilikian Press. -
Armenian Genocide Related Scanned Documents (Unique Topic)
Arpa replied to 24avril1915's topic in Genocide
Please observe Rev. Oluf Paake below. I have met him in person. Allow me to tell this humorous encounter. At one of our conventions he was the featured speaker and director of program. His program of the day was hobbies and “handiwork”. After his presentations, in his Danish Armenian (could not pronounce TS/Ձ/ Ց) he said much to our co-ed adolescent, testosterone/estrogen loaded delight- “Yev hima menq piti ‘zougavorvinq’ yev ‘serayin’ ashkhatanq anenq/Եւ հիմա մենք պիտի զուգավորուինք եւ ‘սեռային/ձեռային’ աշխատանք անենք”. -
Ձեզ ով է ասել որ երբ երկու ստախօս նշանածներ սուտ եւ սրբապիղծ պսակ կնքեն սուտ խորանի արաջ եւ խօստանան նրանց զաւակները մկրտել սուր մկրատով, երդուին միասնաբար պայքարել Հայ “սատանին” դէմ իսկական անկեղծ եւ յաւիտենական սիրահար ամուսիններ են?
-
Խնդրեմ գնալ HAYASA cartoons.
-
Armenian Genocide Related Scanned Documents (Unique Topic)
Arpa replied to 24avril1915's topic in Genocide
Dear Elle, Moi, Toi, Soi, Loui, Please don’t let me dilute your excellent posts here. I tearfully enjoy everyone of them. You must be psychic. Only a few says ago when I was searching for Karen Jeppe. Let Johannes tell us about her. http://www.fredsakademiet.dk/library/ukjeppe.htm I came across Maria Jacobsen http://www.azad-hye.net/photos/viewalbumpi...1376a&pi=14 Which took me to http://www.biblelands.org.uk/project_partn..._nest/index.htm I am ashamed to say this. Please refer to “Why are there Armenian Protestants” under the general topic of “Theology”. Could these be partial answers to the question? Is it because of St. Maria and St. Karen? Irony of all times ironies! -
Սիրելի հայրենակից, Չեմ կարող գտնել: Դու որտեղ գրեցիր քո պատկառելի ուսուչից Յագոբ Չոլակեանի մասին ? Նայիր սա տեղ: Իսկ եթէ ուղիղ ճանապարհ չէ, խնդրեմ գնալ Յունուարի 19 ին http://www.azg.am/AR/2008011931 Խնդրեմ աւելացնել սա այդ շարանին եւ ես պիտի վերացնմէն սոյն յղումը
-
Օհաննէս, ցաւդ տանեմ, ասեմ ՑԱՒԴ ՏԱՆԵՄ: Որտեղ եմ կարդացել թէ “Մի մարդ(նոյնիսկ անասուն) սպաննողը մահապատիժի է արժանի, իսկ միլլիոններ սպաննողը դառնայ (միջ)- ազգային հերոս”? Ով է արտօնել? Եհովան, Ալլահը կամ Աստուածը? Մի ուրիշ տեղ կարդացել թէ ինչպէս ԱՌԱՍՊԵԼԸ ՊԱՏՈՒՄ դառնայ ըստ կարիքի, թէ ինչպէս երկու հազար տարուայ արհամարքից յետոյ, երբ ոսկեզոծ Եւրոպական փուրերը անտանելիորեն շոքանան մի ժողովուրդ յանկարծ յիշէ իրանց այսպէս կոչեալ “խոստացեալ երկիրը”: Արանց ոչ մի պատմական բաստ, ի բաց առասպելանք: Նկատ առի որ այսօր մեր ամենա- եւրոպ-ա-զարգացեալ դրացիները յայտարարեն թէ նրանք Հիթթիթների եւ Ուրատացիների ժառանգորդ են: Իրաւ է, երբ մոռանանաք թէ մինջ Հիթթիտները եւ Ուրարտացիները , աւելի քան երկու հազար տարի մի ուրիշ ազգ եւ ժողովուրդ կար այդտեղ: Արդեոք նրանք եւ այլք յիշում են նթէ այդ ժողովուրդը Էրմենի են կոչւում? Չի մոռանալ որ ինչ որ մի ժողովուրդ նշէ Philistine այսոր ճանաչուի իբր Palestinian . Տես թէ ոմանք ինչ ասեն: Իսկ նրանք որ տեղից են սովորել այդ բառի իմաստը, այսինքն ստախօս? Ով է ամենամեծ ստախօսը? Տես; http://harutoon.blogspot.com/2007/07/liar-1.html
