Jump to content

Arpa

Members
  • Posts

    9,923
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    41

Everything posted by Arpa

  1. Այո, ծանօթ եմ եւ ատեմ, իբր թէ այդ Հայերէն ազգանուն է?: Դու ծանօթ ես Կիւլլաբի Կիւլպէնկեան, gul-benk-kakian-in? Առաջինը նշանակի ՎԱՐԴ-Ա-ՋՈՒՐ(rose water) եւ երկրորդը ՎԱՐԴ- ԽԱԼ, as in pink/red birth mark. Նմանապէս, ծանօթ եմ Կիւլեզեան եւ Կիւլկիւլեան գերդաստաններին: Ինչու մենք չունենք ԺՊԻՏԵԱՆ SMILEY գերդաստաններ? Մի թէ Հայերէն ԺՊՏԻՏԸ/ԺՊԻՏԵԱՆ ը մի օտար բառ է? Եւ կամ ժպտալը մեզ համար ՄԵՂՔ է? Կամ ԼԱՑը փրկում? PS. Why are we talking under that most disgusting Subject Topic of Geno-armenocide. Are we proud of being among other "firsts" the ("first") genocided?. You mean "gulbenk/birthmark" like this? http://viewmorepics.myspace.com/index.cfm?...;imageID=813227
  2. Do you know the adage; "He laughs best who laughs last"? You seem to forget that in their non-language "gul" also means to "laugh". Yerani verjin khndatsogh@ yes @llayi Yes, of course, we knwo that their pm's family name is "erdogh-IAN". "Eornekian? http://www.armeniapedia.org/index.php?titl...uardo_Eurnekian There is huge dynasty of Oerdekians in Aleppo, which in fact means "duck/bad/բադ". In other worsds- If it walks like a duck, talks like a duck, it is a duck.. In other words- If one walks like furk, talks like a furk IS A FURK.
  3. Arpa

    Ծառ

    Օհան, կարող ես հետեւեալ պատկերները տեսնել? Ամեն գարնան Ապրիլ ամսուն, Ուաշինկտոնում մեծ հանդէս պատահի: Իբր այդ Կեռասենիները նուիրուած են Ճապոնիայեն: Պիտի տեսնել որ Cherry Blossom փնտռելիս նրանց մեծ մասը Ճպոնիայէն են: Սա պատճառ ունի: Ըստ ՀամայնագիտարանիԿեռասենին եւ Բալենին հիւսիյային բարեխառն շրջանի, Արեւմտեան Ասիայի (իմա Հայաստանի) բնիկ է, թէեւ այսօր Արեւելեան Ասիան վայելէ նրա համբաւը: Եւ թէ, ի հեճուկս որ ներկայիս Ամերիկան ամենամեծ արտադրիչն է , այդ պտուղը Ամերիկա բերուած է Եւրոպացի գաւթողների միջոցաւ: Ըստ որում Հռոմացիները արդեն գտել էին այդ պտուղը եւ գրել նրան մասին նոյիսկ ՆՔ շրջանին: Ինչու ինձ զարմանք պատճառեց որ Կերասը Սալորազգի(Prunus) է , նման Ծիրանի, Սալորեւ Դեղձի? Տես նրանց կազմը, մսոտ արտիրանը եւ քարանման կորիզ, սերմնամանը: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Washingt...herry_trees.jpg http://en.wikinews.org/wiki/File:Selman_04012006_2.jpg http://en.wikinews.org/wiki/Photo_Essay:_C...oms_Bloom_in_DC Ի միջ տասնեակ տարբերակներին , ամենալաւ ճանաչուածները Sweet Cherry Քաղցր Կերաս որ Ամերիկացիները սիրեն http://en.wikipedia.org/wiki/File:Cherry_by_Gulmammad_4.jpg Sour Cherry Թթու Կեռաս որին մենք աւելի ծանոթ ենք: Հալէպը, Իտլիպի շրջանը հանրածանօթ(ֆիշնէ, տեղացիները ինչ կոչեն նրան?) : Որմով զանազան քղցրենիներ, նոյնիսկ ոգելից ըմպելի պատրաստէինք: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Meggy1.jpg Թէեւ հոմանիշների բառարանը ասէ Բալենի= Կեռասենի, միթէ Բալենին թթու տեսակն է եւ Կեռասը քաղցր? Կամ յեղաշրջուասծ? Արդեօք Կեռաս բառը բնիկ Հայերէն է? Տես Cherry, Cerise, Karaz, Kiraz եւլն: Cerisier Rose et Pommier Blanc= Cherry Pink and Apple White, referring to the blossom/flowers? http://www.videoblogs.com/visor_youtube.ph...;clave=cerisier http://www.youtube.com/watch?v=rDjAN8sKb1A Refrain: Quand Nous jouions à la marelle Cerisiers roses et pommiers blancs J'ai cru mourir d'amour pour elle En l'embrassant 1 - Avec ses airs de demoiselle, Cerisiers roses et pommiers blancs Elle avait attiré vers elle Mon cÅ“ur d'enfant vint alors la pensée Et pommiers blancs……
  4. Arpa

    Ծառ

    Ճիշտ այդ էր իմ ցասումը: Երբ այդ Հանրագիտարան կոչեալը ոչ մի Հայերէն անուն կամ նկար չի ցուցնէ, յայտնի է որ այդ ուղիղ թարմանում է Րուսերէնից: Ձուաձեւի Լատիներէնը Ovate է, իսկ Ատամնաձեւ տերեւինը “serrose/serrated”. տես թէ ինչպէս նմանի ՍՂՈՑ ի http://www.merriam-webster.com/dictionary/serrated Ատամնավոր serrated; http://www.omafra.gov.on.ca/english/livest...ts/06-109f1.jpg
  5. Arpa

    Khash ԽԱՇ

    Anshusht, mer nakhniner@ giteyin inchpes haletsnel mazer@, totikn ou gloukh@ ayreyin kam tatakheyin/mkhrjeyin LYE i mej, mazer@ pettelou, bayts I hejouks mazn ou moushtak@ takuyn mnayin kjghakneri mijin. Bararan@ ase or LYE nshanaki “mokhrajour”. It is not without reason as LYE, Sodium or (Potassium) Hydroxide is obtained from ashes/mokhir. Also known as Caustic Soda http://en.wikipedia.org/wiki/Lye BTW, Lime or Lye is used as a hardening agent in the preparation of pumpkin for DDOUM ANOUSH, aka Candied Pumpkin Here is one, Even if it s a little westernized... Hey Maral! Do you know how to make "ddoum shakar/candied pumpklin? I have made it, but it was so many years ago when we used lime to soak overnight to make the pumpkin hard and crispy. I don't know, maybe as suggested below baking soda will do the job as well. http://www.recipesource.com/desserts/candy/07/rec0701.html Or is it Ghapama?
  6. Arpa

    ՔՆԱՐ QNAR

    ՔՆԱՐ Lyre, Harp Is it a musical instrument or a tree? The very pretty feminine name Knar which below is interpreted to mean “lyre/harp”. Now, after further reading I ask. Does it really refer to the musical instrument or…. The tree? Read on. Միթէ "ՔՆԱՐ" ը աւելի մոտ չէ "ՔԻՆԱՐ /ՉԻՆԱՐ" ի? No one else names their dautghters LYRE or HARP. They call them Heather, Rose, Iris etc. the why would we name our daughters to mean HARP? I think the feminine Armenian name Qnar was meant to be CHINAR! Ever since I read the article below. See the full text here; http://hyeforum.com/index.php?showtopic=11...mp;#entry253078 Lyre; http://www.mishkanministries.org/images/lyre.jpg Harp; http://blog.collectables-now.com/wp-conten...008/01/harp.jpg A segment from that article; I have been mulling over. As attested above, at one time the “kamancha” has been called JNAR/ՋՆԱՐ, even Khorenatsi has mentioned it. The Armatakan Dictionary corroborates this, that the QNAR is a musical instrument that some have tried to link it with the Latin “LYRE”. The monograph goes even further that the Assyrian “kinnara”, the Aramaic “kinnara” and the Hebrew “kinnor” are from the same source, and that “guitar” is a variant thereof. My question was. Why a word like JNAR/ՋՆԱՐ, written with the soft J /CH be known as QNAR/ՔՆԱՐ written with the harder K/Q. Would it not rather be CHNAR/ՉՆԱՐ would not be with the harder CH/ Չ? How about “CHINAR/ՔՆԱՐ? Many people, like the Egyptians pronounce the J as G(Jamal-Gamal) and some Bedouins pronounce the K as CH (keef haleq-cheef halech). In that same dictionary, next to the Qnar, the musical instrument is another entry- QNAR/ՔՆԱՐ a tree. And that it is known as Ziziphus Spina Christi, literally thez “thorns of Christ”. http://www.pbase.com/philipperegnier/image/1588576 You will also notice that one the common names is “jujube”. Does that mean Jojoba? http://biotexinternational.com/images/jojoba.jpg http://www.delange.org/Jojoba/Jojoba.htm To me it makes more sense that the Armenian feminine name Qnar refers to the tree rather than the musical instrument, regardless that the Latin “lyrics” is “qnarerg/քնարերգ” in Armenian and “lyrical” is “qnarercakan/ քնարերգական”. Note, I have known English speaking people with the surname of Kinary. It sounds Irish?
  7. Then why is ere dinkji-oghlu is playing furkish garbage I mean muzika?
  8. Arpa

    Snow Day!

    Just so you know I am not kidding, yes, I am here is Maralik, just below Artik and Gumri, and above Talin http://geology.com/world/armenia-satellite-image.shtml
  9. Arpa

    Snow Day!

    OK. Let’s have a contest to see who has more snow, Yervant-ashat , Arpa-van or Maralik**? The picture below says Chicago, http://www.csc.cs.colorado.edu/~matthew/co...izzard-02-l.jpg **There is a town in Armenia called Maralik. http://www.maplandia.com/armenia/armenia-x-yerevan/maralik/
  10. Arpa

    Kamancha

    Քամանչա, Սայաթ Նովա Էսպես Արութինի ասած. Ամեն սազի մե՜չը գոված՝ դուն թամամ դասն իս, քամա՛նչա, Նաքաս մարթ քիզ չի կանա տե՛սնի, դուն նրա պասն իս, քամա՛նչա, Ղաստ արա՝ է՛լ լավ օրերու էդիվը հասնիս, քամա՛նչա, Քեզ ինձնից օ՞վ կանա խըլի, աշուղի բասն իս, քամա՛նչա։ Անգաճըդ էրծաթեն պիտի, գըլուխըդ ջավահիր քարած, Կութըդ շիրմայեմեն պիտի, փուրըդ սադափով նաղշ արած, Սիմըդ օսկեն քաշած պիտի, էրկաթըդ փանջարա արած, Օչ օվ ղիմեթըդ չի գիդի, լալ ու ալմասն իս, քամա՛նչա։ Ճիպուտըղ վարաղնած պիտի, թահր ունենա հազար ռանգով, Ձարըդ ռռաշի կուդեն պիտի, վուր դուն խոսիս քաղցըր հանգով, Շատին զարթուն կու լուսացնիս, շատին կու քընեցնիս բանգով, Անուշահամ գինով լիքը՝ դո՛ւն օսկե թասն իս, քամանչա։ Ածուլիդ էրկու կու շինիս, առաչ շահիր ղափա գուզիս, Կու մեձըրվիս այվընումը, պարապ վախտի ռափա գուզիս, Յիփ վեր գու քաս մեջլիսումը՝ քաղցըր զող ու սափա գուզիս, Բոլորքըդ գոզալնիր շարած՝ մեջլիսի կեսն իս, քամա՛նչա։ Շատ տըխուր սիրտ կու խընդացնիս, կու կըտրիս հիվընդի դողը, Յիփ քաղցըր ձայնըդ վիր կոնիս, բաց կուլի հիդըդ խաղողը, Խալխին էս իլթիմազն արա՛ ասին՝ «ապրի քու ածողը», Քանի սաղ է Սայաթ Նովեն, շատ բան կու տեսնիս, քամա՛նչա: --- Aaahhh! Verrry interrresting! Below, an article from AZG talking about a 27 minute documentary film about traditional Armenian musical instruments. We read that the kamancha is featured in many ancient manuscripts and that at times it was called JNAR/ՋՆԱՐ: Indeed. The Armatakan does corroborate that the ՋՆԱՐ is an Armenian musical instrument that some have tried to tie it with tavigh/տաւիղ and QNAR/harp. It goes further to say that in Hebrew the violinn is called “kinor”. I had known that. http://www.websters-online-dictionary.net/...ated%2529/kinor http://palm.azg.am/?lang=AR&num=2008121816 Տաւիղ ջնար եւ քանոն: Տես թէ մի այլ լեզուի davul /տաւիղ բառը որտեղից է առաջացել: Ի բաց Հայերէն ԴՀՈԼ բառից: http://armkanon.com/main_kanonarm.htm
  11. Actually this may belong under Comedistan. I saw this headline on the Azdak/Aztag site. I can’t find the full text of it. In brief, it says, this clown aka mehmet shandr, vp of the furkish national party told an audience in boku that Armenians should apologize for the barbaric crimes of massacres in azerbhokjan, i.e. bokhu and kokjalu. ---- OK, I found it, maybe?
  12. Did you mean " moral"of the story or "Maral"
  13. Arpa

    Ծառ

    Conifer ի Հայերէենը թարգմանուի իբր Փշատերեւ, տես Հանրագիտարան հատոր 12, էչ 352- Փշատերեվազգիներ: Եղեւնազգիներ? Մինչ Conifer ակնարկինրանց կոնաձեւ պտղին , տես թէ նրանց բուսագիտական անունը Pinophyta է, այսինքն փշանման, ասեղանման տերեւ: Որտեղից Անգլիերէն “pine/pinus, pin/ needle/ասեղ?” անունը: http://en.wikipedia.org/wiki/Conifer http://www.eanc.net/EANC/library/Fiction%5...bek%5CErker.htm Խնկոյ Աբեր, Աշուն --- ԵՂԵՎՆԻ Գունատ աշուն է... Էլ չկա թռչուն, Քամու թևերին Տերևն է թռչում: Միայն եղևնին, Այնտեղ, խոր հովտում Կանաչ է հագել, Աշնան դեմ ժպտում: ՅԳ: Կարդացի այդ Հանրագիտանի հատուածը: Ինչ ասեմ? http://upload.wikimedia.org/wikipedia/comm...ow_Manure01.JPG Անշուշտ, կը մոռանանք որ Հարգիտարանի ամեփայլուն աստղերն էն մէհմէտ թուրքողլու , կամ թուրք մեհմետողլուն , կոմկուսի անդամ 1922 ից: ** Burning that so called Hanragitaran should provide the Land with enough heat to last a millenium. ** Թէ ինչու Ալիշան փնտռելից նանդիպեմ "ալիեվ (հայդար) կոմկուսի հերոս" ի? Միթէ ալիեվը Հայ Դար է?
  14. Arpa

    Khash ԽԱՇ

    Hi Ani, this is special for you. Iowa roads kept ice free with garlic salt http://www.cnn.com/video/#/video/living/20...ref=videosearch
  15. My response in two words. Wake up and smell the big pile of http://www.google.com/imgres?imgurl=http:/...=image&cd=1 We may have forgotten that those "intellectauls" under the guise of "young furks" tricked us to place bombs in the ottoman bank, who all along knew, and had warrned the hamid. And later, had us tricked to plot a failed assassination of hamid, stood aside and watched, gleefully participing in the massacre millions of us.?
  16. Too bad! That the Armenian community has not yet discovered and adopted him. What if his surname does not end in IAN, or he does not attend an Armenian church? Neither do I, all the way from Aramean to Zoroastrian., not to forget the judean orthe jehova-ian See what he says here. http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/conte...7101202147.html
  17. Arpa

    Khash ԽԱՇ

    I know what you mean. I was turned off early in life as well, when it was customaryin Halep, after a night at the "hamam", the next step was at the khash restaurant. Beside the strong garlic smell, I still rememeber when some of the morsels would still have the sheep fur/hair. I may have got over that phobia as today we have better ways to denude the parts of fur and hair. Btw, did you know that khash, with its jellied consistency is the Armenian alternative to the "chickn soup" for whatever ails you, all the way from the commonn cold to diarrhea? Not to mention the mild antibiotic affect of the component of garlic Alliin. http://en.wikipedia.org/wiki/Alliin
  18. Arpa

    Khash ԽԱՇ

    Հապա ինչ պիտի ասէիր եթէ Իտալացի ընտանիքում ծնուած ըլայիր? Նրանց հիմնական ազգային կերակուրը Alliա Olio է որ նշանակի Սխտոր եւ (ձեթի) Եղ/Եող/ յուղ: Here is one recipe among many; http://www.epinions.com/hmgd-review-5AAE-8...86-3877FA7C-bd1 Alia Sativa-Garlic; http://upload.wikimedia.org/wikipedia/comm...Garlic_-_01.jpg Once I had a born in India colleague, who everytime, he enetered the front door the whole place would reek with the smell of garlic/onion. I could not contain myself, finally I aked him; "Do you guys eat anything other than onions fried with garlic or garlic fried with onions"? Not to forget the curry.
  19. Ignatius/Ignatosian does it again. BODY of LIES movie. I have not seen any promos about this film based on David Ignatius’ novel by the same name. http://en.wikipedia.org/wiki/Body_of_Lies_(film) David Ignatius, born to Parents from Kharberd. http://en.wikipedia.org/wiki/David_Ignatius http://en.wikipedia.org/wiki/Paul_Robert_Ignatius I am still waiting for the following docudrama, which was written (1991) even before many of us had heard of Artsakh and Nakhjavan to turn into a movie. I have the book It is a classic that begins in Boston, to Istanbul, and finally in Nakhjavan, spiced with intrigue and the all time favorite sex. Why did he name his novel SIRO? I don’t know, but see what it means in Armenian. The major character is a young physician named Aram. http://www.vjbooks.com/Ignatius-siro-p/ignsiro01.htm
  20. Arpa

    Numbers Game

    I post this here, under National,due to my alletgy to the Topic of the G, and not under History, since it is not yet "history", it is alive and kicking. The Numbers Game, Strip poker. Shall we play poker, to see who can bid higher or for that matter lower. Btw I don’t know how to play poker since, besides it not being a game, it is how one can lie and cheat. I never learned how to lie and cheat. This is kind of long, please bear with me. To me, the lesson is, to never get into “numbers” debate. How many times have I pleaded to please not talk about numbers with those SOB‘s! Who, beside some idiots ever argue the number of holohoax victims? Does Berlin argue about the numbers? Why do some of us get engaged in debates like “was it 1.5 Million or 1.4999,999? Is it because killing one person is MURDER, but MURDERING tens of millions of unarmed peasants is an “act of war”, a “ collateral damage”? Look at the numbers below, and see why they were manipulated and under-overestimated, each party for their own reasons. The Armenian Patriarchate underestimated it to avoid per capita taxes, wheile the other did the same to show an overwhelming demography.. According to the (anonymous) author 4 million of those days would interpolate to ca. 30 million today. Not to forget the lives of the likes of Varoujan, Zohrab and Komitas + 400 of our best minds, whose lives would be worth billions today. As attested by the editor below we don’t know who the writer is, but look at his numerical accounting. And, please refrain arguing numbers by those shunshanodis, as stated above “only a certain number qualifies it as a genocide” and as long as there still are Armenians scattered here and there, some even under the black skirt of mutafoghlu, it was not a GENOCIDE, i.e total annihilation of a geno-race. ==== Մենք այսօր ցանկանում ենք անդրադառնալ այս հարցին, որը ոմանց թվում է վաղուց հայտնի ճշմարտություն եւ այն քննարկման ենթակա չէ: Խոսքը 1915-1923 թթ. թուրքերի ոչնչացրած հայերի թվի մասին է, որը հայ մասնագետները Մեծ եղեռն են անվանում, ի տարբերություն ավելի վաղ կատարված մյուս կոտորածների: Երբ խոսք է լինում 1915-1923 թթ. Թուրքիայում բնաջնջված հայերի թվի մասին, ապա ե՛ւ հայ, ե՛ւ օտար հեղինակները ընդգծում են՝ մեկ միլիոնից ավելի կամ մոտ մեկ ու կես միլիոն կամ մեկ եւ կես միլիոնից ավելի հայերի ոչնչացման մասին միայն: Բայց հազվադեպ են այն մասնագետները, որոնք կասկածի տակ են առնում շրջանառության մեջ մտած այս թվերը եւ փորձում են ուղղել նվազագույնի իջեցված վերոհիշյալ թվերը, սրբագրել եւ դարձնել մոտ երկու միլիոն: Հավանաբար թուրքերը քմծիծաղ են տալիս նվազնագույն մեկ եւ կես միլիոն բնաջնջված հայերի «հեքիաթը» լսելիս, որը ոչ մի կապ չունի մեր մարդկային կորուստների իրական թվի հետ: Իհարկե, նրանք համաձայն չեն նաեւ նվազագույն «մեկ ու կես միլիոն» հայերի ոչնչացման հետ, առարկելով, որ մինչեւ եղեռնը Թուրքիայում հազիվ մեկ միլիոն հայ էր բնակվում, ուստի ինչպե՞ս կարող էին ոչնչացվածները մեկ ու կես միլիոն լինել: Մինչդեռ իրականությունն այլ է: Մինչեւ Եղեռնը Թուրքիայում բնակվող հայերի եւ մյուս ոչ մուսուլման ազգերի՝ փոքրամասնությունների վիճակագրական փաստերը միշտ էլ ներկայացվել են նվազագույն թվերով: Ճշմարտությանն ավելի մոտիկ են Հայոց պատրիարքարանի տվյալները, սակայն դրանք եւս հեռու են ճշմարտություն լինելուց: Իմիջիայլոց ասենք, որ հայ բնակչության թիվը նվազեցվել է հայերի եւ թուրքերի կողմից երկուստեք: Անտանելի բարձր հարկերից խուսափելու նպատակով հայերը, ընտանիքի անդամներին քիչ ցույց տալու նպատակով, ամուսնացած տղաների ընտանիքները ներկայացնում էին հայրական տան հետ միասնաբար, որով նրանք համարվում էին մեկ ծուխ: Իսկ թուրքերը, քանի որ իրենց նվաճած Անատոլիայում դարեր շարունակ փոքրամասնություն էին հայերի, հույների, ասորիների նկատմամբ՝ մարդահամարի տվյալներում նվազեցնում էին տեղաբնիկ քրիստոնյաների եւ հատկապես հայերի տվյալները: Իսլամ բնակչության վերաբնակեցումներ էին կատարում՝ Եվրոպայից բերելով ալբանացիների եւ թուրքական այլ ցեղերի, իսկ Կովկասից՝ չեչենների, չերքեզների եւ այլն, կամ փոփոխում էին վիլայեթների սահմանները, որպեսզի հարեւան վիլայեթի մուսուլմանների հաշվին բարձրանար նվազ մուսուլմաններով նվազ բնակեցված շրջանների մուսուլմանների թիվը՝ ցույց տալու համար Եվրոպային, որ Թուրքիան բնակեցված է թուրքերով : Բացի դրանից՝ մարդահամարի տվյալները հրապարակում էին կրոնական սկզբունքով, շեշտելով մուսուլմանների գերազանցությունը տվյալ կազայում կամ վիլայեթում: Այնուամենայնիվ, ինչպես նշեցինք, ճշմարտությանն ավելի մոտիկ են Պոլսի պատրիարքարանի տվյալները, ըստ որոնց մինչեւ եղեռնը Թուրքիայում երեք միլիոնից ավելի հայ էր բնակվում: Մորիս Լըվեյրն իր «Սասունի կոտորածը» գրքում Թուրքիայի հայ բնակչության թիվը 4 միլիոն է համարում, լորդ Քերզոնը՝ 3 միլիոն, «Պարի մատչը»՝ 2,4 միլիոն, Մորգենթաուն՝ 2 միլիոնից ավելի, Մագ դը Մորգանը՝ 2 միլիոն 380 հազար, Մորիս Պեռնը՝ 2,5 միլիոն, բելգիացի Հոլեն Ժեկմենը՝ 2 մլն 400 հազար: Եթե չխոսենք 16, 17, 18-րդ դարերի հոծ հայկական բնակչություն ունեցող վեց վիլայեթների մասին, որ «Էրմենիստան էյլայեթի» էր անվանվում թուրքապետության մեջ, այստեղ 86-98 տոկոս էին կազմում հայերը: Անգամ պարբերական ջարդերից հետո էլ պատրիարքարանի տվյալներով հայերի թիվն անցնում էր 40 տոկոսից: Այժմ, երբ հրապարակի վրա են գրեթե բոլոր հայաբնակ բնակավայրերի մանրամասն տվյալները, կարող ենք պնդել, որ իսկապես մինչեւ եղեռնը Թուրքիայում մոտ 4 միլիոն հայ է բնակվել: Այսպես, միայն Կիլիկիայում բնակվող հայերի թիվը, ըստ պատրիարքարանի 1912 թ. վիճակագրության տվյալների, եղել է 407 հազար՝ Ադանայի վիլայեթի, Մարաշի, Սանջաքի եւ Այնթապի կազայի հետ միասին: Բնական աճով մինչեւ Եղեռնը այս թիվն արդեն հասնելու էր 500 հազարի: Կես միլիոնից ավելի հայ բնակչություն կար Պոլսում, Իզմիրում, Բութանիայում, Մարմարա ծովի եզերքի գաղթօջախներում՝ Ռոդոսթոյում, Ադրիանապոլսում, Ռումելիում, Նիկոմեդիայում եւ այլն: Մոտ 1 միլիոն Կաստեմոնիի, Տրապիզոնի, Գյումուշհանեի սանջակներում, մեկ եւ կես միլիոն՝ 6 վիլայեթներում, Մշո, Սասունի, Տարոնի, Գամիրքի, Դերսիմի եւ հարակից շրջաններում կես միլիոնից ավելի, Տիգրանակերտում, Վերին եւ Ներքին Բասեններում, Խարբերդում եւ այլն: Կոպիտ հաշվումներով՝ լրանում է 4 միլիոնը: Թեեւ շատերն են կասկածի ենթարկել Եղեռնի ընթացքում բնաջնջված հայ բնակչության նվազեցված թիվը, սակայն ոչ ոք չի փորձել ի մի բերել վերապրողների կողմից հրապարակված մատյանների տվյալները, որոնցում ամենայն մանրամասնությամբ տրված են բոլոր գյուղերի բնակիչների թիվը՝ տուն առ տուն: Այնուամենայնիվ՝ հյուպատոսների, դեսպանների, միսիոներների եւ այլ գործիչների տեղեկությունների միջոցով Եվրոպան էլ գիտեր, թե որքան հայ բնակչություն կար Թուրքիայում: 1922 թ. Անտանտի պետությունները հոկտեմբերին Լոզան հրավիրեցին Թուրքիայի պատվիրակներին՝ հաշտության պայմանագիր կնքելու համար: Երբ այնտեղ ազգային փոքրամասնություններին մի անկյուն հատկացնելու հարցն էր քննարկվում, Թուրքիայի պատվիրակության ղեկավար Իսմեթ Ինենյուն հայտարարեց, որ Թուրքիայի ամեն մի պատառ հողը բնակեցված է միայն թուրքերով, լռության մատնելով թեկուզ չնչին բանակով Կիլիկիայում գտնվող 130 հազար հայերի փաստը: Անգլիայի պատվիրակության ղեկավար լորդ Քերզոնը Իսմեթ Ինենյու փաշային այսպիսի մի հարց ուղղեց. «Ինչպե՞ս պատահեց, որ Թուրքիայում ապրող 3 միլիոն հայերից ընդամենը 130 հազարն է մնացել»: Իհարկե, այդ պահին արդեն դատարկվել էր հայերից նաեւ Կիլիկիան՝ վերջին ապաստանը հայոց, ուր հիմնական բնակչությունը միայն հայեր են եղել: Այսպիսով, Կիլիկիայի պարպումով հայաթափ եղավ ամբողջ Թուրքիան: ՄԱԿ-ի՝ ցեղասպանության կոնվեցիայի ձեւակերպման մեջ ասված է. «Ցեղասպանություն է համարվում նաեւ որեւէ ժողովրդի արտաքսումը իր պապենական հողերից»: Մասնագետները երբեմն մոռանում են թուրքերի՝ նաեւ Արեւելյան Հայաստանում կատարած մաքրագործումների ժամանակ ոչնչացված ավելի քան 300 հազար զոհերի մասին, որը նույնպես պիտի գումարվի Թուրքիայում բնաջնջվածների թվին: Ռուսական զորքերի հետ շուրջ 350 հազար հայություն դուրս եկավ Թուրքիայից՝ սփռվելով Անդրկովկասում: Նրանք Մուշից, Սասունից, Կարսից, Վանից, Բասեններից մազապուրծ հայերն էին, որոնց մի մասը ճանապարհին զոհ գնաց քուրդերի, չեչենների, չեթեների, վայրենաբարո թուրք բնակչության հարձակումներին, կամ սովից, ծարավից, հիվանդություններից, անօթեւան դեգերումներից եւ վերջապես տիֆից ու խոլերայից սպառվեցին: Ականատեսները պատմում են, որ Էջմիածնի եւ Երեւանի փողոցներից ամեն առավոտ սայլերով հարյուրավոր դիակներ էին փոխադրում: Մորգենթաուի, Լեփսիուսի, Բրայսի, մյուս միսիոներների եւ ականատեսների վկայությունները լեցուն են զարհուրելի դեպքերի մանրամասներով: Ահա թե ինչպիսի բնութագրություն է տալիս Մորգենթաուն թուրք ազգի սադիստական էության մասին. «Զարհուրելի դեպքերի մանրամասները թողնելով՝ անգլիախոս հասարակությունը կարող չէ ճշգրտորեն հասկանալ, թե ինչ է այն ազգը, որ թուրք ենք անվանում: Անցյալի մեծագույն ջարդերը, հալածանքները գրեթե աննշան կ,թվին՝ բաղդատելով 1915 թ. հայ ցեղին կրած տառապանքներուն հետ» (266-267): Նա դեռ ականատես եղավ այդ սոսկալի տառապանքների սկզբին միայն: Նրա ծառայություններն ավարտվեցին 1915 թվականի վերջերին: Հասնելով ԱՄՆ, 1918 թ. հրատարակեց իր հուշերը, որը Հայոց եղեռնի մասին եղած գրքերի մեջ ամենամանրամասն եւ ամենասարսռազդեցիկն է: Նրա գիրքը լեցուն է Գերմանիայի՝ հայոց ջարդերի վերաբերյալ բացասական դերի մերկացման բազմաթիվ գնահատականներով: Մեկ ու կես միլիոն հայերի ոչնչացման լուրերը միայն 1915 թվականի դեպքերին էին վերաբերում: Իսկ Եղեռնը շարունակվեց եւս 8 տարի՝ տարածվելով մինչեւ Արեւելյան Հայաստան ու Անդրկովկաս: Հայկական հարցը ջարդերով լուծելու Սուլթան Համիդի գործելակերպի էստաֆետն ընդունեցին իթթիհատականները եւ ապա՝ Քեմալը, որն ավելի պակաս հայակեր չեղավ, քան իր արյունակից նախորդները: Գալով իշխանության, Էրզրումի համաժողովում Մ. Քեմալը հայտարարեց. «Մեր երկիրը գտնվում է երկու վտանգի առջեւ՝ հունական վտանգը եւ հայկական վտանգը»: Նա կոչ էր անում պայքարել այդ երկու վտանգների դեմ՝ 6 վիլայեթներում՝ հայկական եւ Տրապիզոնի ու հարակից շրջաններում՝ հունական պետություն ստեղծելու դեմ: Իսկ պայքարել՝ նշանակում էր շարունակել հայերի բնաջնջումը եւ արտաքսումը պապենական հողերից: Էրզրումի համաժողովի հռչակագրի 2-րդ եւ 4-րդ կետերում կոչ էր արվում «պաշտպանել հայրենիքը հունական եւ հայկական պետություններ ստեղծելու վտանգից»: Եվ ահա, եթե իթթիհատականների սրից հրաշքով մազապուրծ ինչ-որ տեղ հայեր էին մնացել, նա ձեռնամուխ եղավ այդ խլյակների ոչնչացման գործին, եւ ինչպես հետագայում առիթ եղավ, նաեւ Անդրկովկասում եղող հայերի ոչնչացման գործին: Լենինի դավաճանական գործունեության պատճառով համաշխարհային պատերազմը բազմաթիվ զոհերի գնով շահած Ռուսաստանը դարձավ պարտված երկիր: Լենինն ի չիք դարձրցեց նաեւ Կովկասյան ռազմաճակատում Ռուսական կայսրության նվաճումները, որի պատճառով ռուս զինվորների եւ հայ կամավորների կյանքի գնով պատմական Հայաստանի ազատագրված տարածքները, առանց որեւէ կրակոցի, վերադարձվեցին Թուրքիային: Դա տեղի ունեցավ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտության պայմանագրով, որն աղետալի հետեւանքներ ունեցավ հայ ժողովրդի համար: Ռուսական զորքը սկսեց դուրս գալ գրավյալ տարածքներից, առանց կրակոցի թուրքերին հանձնվեց Կարսի անառիկ ամրոցը՝ այնտեղ ամբարված ողջ զինամթերքով, հանդերձանքով ու պարենամթերքով: Կարսի բերդի հանձնումը ճանապարհ բացեց թուրքերի համար դեպի Անդրկովկաս ու Արեւելյան Հայաստան: Սկսվեց թուրքական արշավանքը (ինտերվենցիան) Հայաստանում: Թուրքերը հետապնդում էին երկու նպատակ՝ նախ լիակատար ոչնչացնել հայ ժողովրդին եւ երկրորդ՝ ուղի հարթել պանթուրքիզմի գաղափարների համար դեպի Միջին Ասիա: 1918-1922 թթ. ինտերվենցիան Հայաստանում լկտիորեն պատճառաբանում էին՝ որպես թե Անդրկովկասի մասին ոչինչ չի ասված Բրեստ-Լիտովսկի հաշտության պայմանագրում: Նույն ձեւով էլ նրանք հետագայում չհարգեցին Բաթումի պայմանագիրը: Գյումրիի երկաթգծով շարժվեցին դեպի Գյանջա, Բաքու եւ Երեւանից դեպի Նախիջեւան-Բաքու գծով նույնպես սկսեցին երկրի բնակչության կոտորածն ու բարիքների թալանը: Ռուսական զորքերի հետ Թուրքիայից Անդրկովկաս-Հայաստան եկած գաղթականների մեծ մասը նորից սրատվեց թուրք ասկյարների կողմից տեղացի հայերի հետ միասին: Թուրքերի ձեռագիրը մնում էր նույնը. չէին խնայում ո՛չ ծերերին, ո՛չ կանանց, ո՛չ մանուկներին: Նրանք, հավաքելով 600 մանուկների եւ 18 տարեկան երիտասարդների, Սադախլոյում ոչնչացրին բոլորին: Կոտորածներ սարքելով իրենց ճանապարհին, նրանք անցան Գյանջա, Շամխոր, Շամախի, Զաքաթալա, Արեշ, Բաքու, Խանքենդ եւ Բաքվում տուն առ տուն ման էին գալիս ու սրի քաշում հայերին, ուր 30 հազարից ավելի զոհեր եղան: Սրի քաշվեց Ղարաքիլիսան՝ իր 7 գյուղերի հետ միասին : Չխնայեցին անգամ տուն վերադարձող խաղաղ ռուս զինվորներին. Շամխորում նրանց սառնասրտորեն կոտորեցին մինչեւ վերջին զինվորը: Հետագայում թուրքական բանակի զորահրամանատար Քյազիմ բեյը՝ խաղաղ բնակիչներ կոտորելու մեջ հմտացած, գիրք գրեց. «Ինչպե՞ս ոչնչացրի Հայաստանը» վերնագրով: Շուրջ երկու տարի արյան մեջ էր գտնվում Արեւելյան Հայաստանը՝ մինչեւ Սարդարապատի ճակատամարտը: Թուրքերը ոչնչացնում էին ոչ միայն մարդկանց, այլեւ քայքայում ու թալանում էին հայ ժողովրդի ստեղծած բարիքները, հարյուրավոր հակերով արտահանության համար պատրաստ բամբակը, ձիերը, անասունները, երկաթուղային վագոններն ու շոգեքարշերը, անգամ դռներն ու լուսամուտները եւ այլն: Որպեսզի սովի մատնվի բնակչությունը, նրանք թույլ չտվեցին հնձել Սարդարապատ-Դարվազ-Իգդիր տարածքի ցորենի բերքը: «Ստիպված եպիսկոպոս Մեսրոպը, վտանգի ենթարկելով իր կյանքը, գնաց Թբիլիսի՝ գերմանական ռազմական միսիայի նախագահ ֆոն Կրեսսի մոտ՝ հունձ կատարելու թույլտվություն ստանալու նպատակով, այլապես գաղթականների հետ միասին մոտ 650 հազար բնակչություն կանգնած էին սովի մատնվելու վտանգի առջեւ»,- գրում է Լեփսիուսը: Այնուամենայնիվ, հայերին ոչնչացնելու սադիստական գործողություններն այնքան սահմռկեցուցիչ են եղել, որ իրենք՝ թուրքերն էլ բառեր չեն գտել դրանք որակելու համար: Չանկըրիի թուրք բնակչության մեծամեծներն ու ավագանիները, մուֆթին դիմում են քաղաքագլխին՝ Ռեշիդ փաշային. «Շրջակա վիլայեթներից հայերին, իրենց երեխաների հետ, մորթոտվող անասունների նման քշում են մոտակա լեռները եւ այնտեղ կոտորում. մենք չենք ուզում, որ մեր վիլայեթներում այդպիսի բան կատարվի. մենք վախենում ենք աստծո ցասումից: Պետությունը ոչ թե դաժանությամբ է կառավարվում, այլ բանականությամբ: Խնդրում ենք, որպեսզի մեր վիլայեթում այդպիսի կոտորածներ տեղի չունենան»: Սա բացառիկ մի դեպք է, քանի որ սպանություններին եւ թալանին ամբողջ թուրք բնակչությունն էր իր մասնակցություն բերում: Առանձնահատուկ դաժան ղեկավարներից է եղել Բեհաեդդին Շաքիրը, որ հավաքագրելով մահապատժի դատապարտված հանցագործների, մարդասպանների խմբերը, ընդգրկել է նաեւ ժանդարմերիան՝ օրինականացնելով հայոց հարստության թալանն ու յուրացումը: Անձնապես հսկայական հարստությունների տիրացան պարագլուխները: Նաեւ օգտագործելով հարմար պահը, սկսեցին խաբել ու թալանել սեփական թուրք ժողովրդին՝ մուծումներ կատարել տալով: Թուրքիայի ռազմական արտակարգ Ատյանի մեղադրական եզրակացության մեջ արձանագրված է. «Հատուկ օրենքի համաձայն այլ վայրեր տարագրվողների քարավանները ենթարկվել են հատուկ նպատակով կազմակերպված հրոսակախմբերի հարձակումներին եւ ոչնչացվել, իսկ նրանց ունեցվածքն ու կահկարասին ենթարկվել կողոպուտի: Առանձին մի համայնք կազմող ամբողջ ժողովրդին այդ ձեւով կոտորելը, բնաջնջվելը եւ ունեցվածքի հափշտակությունը մտահղացվել եւ իրագործվել է կուսակցության այդ գաղտնի խմբավորման արնախում մարդկանց կողմից»: Եվ այդ խմբավորման պարագլուխներն են եղել կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամներ Բեահետդին Շաքիրը, դոկտոր Նազըմը, Ռիզա եւ Աթիկ բեյերը: Վերծանված հեռագրերից եւ ծածկագրերից պարզվում է, որ այս չարագործ հանձնախումբը իշխող դիրք է ունեցել պետության վրա, իսկ կառավարությունն էլ պարզ խաղալիք է դարձել նրանց մտահղացումները իրագործելու հարցում: Անգամ Գերմանիայի հետ Անտանտի երկրներին պատերազմ հայտարարելը կատարվել է նրանց կողմից առանց Մեջլիսի հավանության: Այս եւ շատ այլ չարագործություններ բացահայտվեցին եւ հրապարակվեցին 1919 թ. հունվարի 8-ին Կ. Պոլսում սուլթան Մեհմեդ 6-րդ Վահետդինի (1918-1922) հատուկ հրամանագրով Ռազմական արտակարգ ատյանի ստեղծման շնորհիվ, որը կոչված էր քննելու եւ բացահայտելու երիտթուրքերի կատարած չարագործությունները, նախարարների ապօրինի գործողությունները: Դատական նիստերը տեղի ունեցան 1919 թ. ապրիլի 28-ից մինչեւ հունիսի 26-ը ընդամենը կայացավ 6 նիստ: 7-րդ նիստը ընդհատվեց մի քանի ամսով, անգլիացիների անպատասխանատու քմահաճ վերաբերմունքի պատճառով, որոնք ձերբակալված գլխավոր 71 հանցագործներին տեղափոխեցին Մալթա կղզի, հազարավոր հանցագործներից ընդամենը դատապարտվեցին 18 հոգի: Հանցագործ իթթիհատականների մեծ մասը դիմեց փախուստի, հետագայում Քեմալի օրոք արժանանալով պաշտոնների եւ անգամ մեծարվեցին որպես ազգային հերոսներ: Անգլիացիների քմահաճ վերաբերմունքի հետեւանքով այս հանցագործ պարագլուխները ամբողջ օրը տարված էին կերուխումով եւ շատերը փախան՝ խույս տալով արդարադատությունից: Անգլիացիները հավանաբար մեծ կաշառքների գնով ազատ արձակեցին բոլորին՝ իբրեւ թե փոխանակելով նրանց իրենց 25 գերի ընկած զինվորների հետ: Այսպիսի ծաղր ու ծանակով ավարտվեց հանցագործ երիտթուրքական պարագլուխների դատավարությունը: Ոմանք դատվեցին հեռակա կարգով՝ Թալեաթը, Էնվերը, Նազմին, Բեահետդինը, Ջեւդեթը եւ այլք: Եթե արտակարգ ռազմական այս ատյանի եզրակացությունները հայերի նկատմամբ կատարված ցեղասպանություն խոստովանություն չէին, ուրիշ ի՞նչ էին դրանք, որ այժմ՝ 90 տարի անց, թուրքերը որպես իրավահաջորդներ, ուրանալով 4 միլիոն հայերի բնաջնջումն ու արտաքսումը իրենց դարավոր հայրենիքից, ցանկանում են պատմաբանների հանձնաժողովի միջոցով որոշել ցեղասպանություն եղե՞լ է, թե՞ չէ: Իբրեւ թե նրանք բացել են բոլոր արխիվները՝ քաջ գիտակցելով, որ երիտթուրքերի արխիվներն այլեւս գոյություն չունեն. այդ խառը օրերին, «Իթթիհատ վե թերաքքը» կուսակցության արխիվը, որ հանձնաված էր պահպանության կուսակցության քարտուղար Միթհատ Շուքրի Բեյին, որի թողտվությամբ պարագլուխ Նազիմ բեյը սնդուկներով հանդերձ փախուստ տվեց անհայտ ուղղությամբ՝ ճողոպրելով ե՛ւ հատուցումից (կախաղանից), ե՛ւ ոչնչացնելով կուսակցության չարագործ հրամաններն ու հեռագրերը: Որպես երիտթուրքերի չարագործությունների ապացույցներ մնում են Արտակարգ ռազմական ատյանի նիստերի մասին Ստամբուլի արաբատառ թուրքերեն թերթերում այնժամ ամեն օր շարունակաբար տպվող, նաեւ ֆրանսերեն լեզվով հրապարակվող դատավորների՝ հանցագործներին տրվող հարցերի պատասխանները, այսինքն՝ դատական պրոցեսի ողջ ընթացքը, որը շատ քչերին է մատչելի: Այս հարցով զբաղվող մասնագետներն այս լրագրերի անհետացման մասին են խոսում՝ տարբեր երկրների գրադարաններից: Շուտով կբոլորի հայոց մեծ ողբերգության հարյուրամյակը: Նվազագույն հաշվումներով բնաջնջված 4 միլիոն հայերն այսօր բնականոն աճով դառնալու էին 35-40 միլիոն: Ամենասարսափելի դաժավնությամբ եւ սադիզմով կատարված հայ ժողովրդի ոչնչացումը ոչ մի տեսակ հատուցմամբ չի կարելի փակել, երբ նույն անամոթությամբ թուրքերը հերքում են կատարած սարսափելի հանցանքները: Վկաներից գրի առնված սարսափազդու դրվագների հետ, Մորգենթաուն բերում է նաեւ Պոլսի ոստիկանապես Պետրիի վկայությունները, թե ինչպես իրենց նիստերում իթթիհատականները ողջունում էին չարչարանքների այն նոր գյուտերը (ձեւերը), որ հորինողները ներկայացնում էին ժողովականներին: Նա պատմում է, որ հատուկ ուսումնասիրվեցին իսպանական միջնադարյան հավատաքննության մեթոդներն էլ, ուսումնասիրվեցին եւ որդեգրվեցին: Չարչարանքներ հնարելու նողկալի մրցանակը շահեց Վանի ապստամբությունը ճնշել փորձող Ջեւդետ բեյ Վալին, որը ստացավ «Բաշկալեի պայտառի» կոչումը՝ մարդկանց պայտելու հնարամտության համար (Մորգենթաու, էջ 255): Այժմ խոսենք Եղեռնից հետո հրատարակված հուշամատյանների, գրքերի, ուսումնասիրությունների ընձեռած տվյալներով, որոնք ամենահավաստին են եւ անժխտելին: Այսպես Ռ. Բաղրամյանի հրատարակած «Դերսիմի բարբառային քարտեզը» գրքում բնակչության թիվը բերված է ըստ ընտանիքների եւ ըստ ընտանիքի անդամների թվի: Ընտանիքների անդամների թիվը եղել է 4-5-ից մինչեւ 10-12. մենք միջին նվազագույնն ենք ընտրում՝ 6 հոգի, այսինքն՝ տատ ու պապ, հայր ու մայր եւ 2 երեխա: Այսպես, Չմշկածագը՝ գյուղերով 500 տուն «նվազագույն 6-ով ստացվում 9-10 հազար շունչ, Բերրին՝ իր 35 գյուղերով 1440 տուն, գումարած 650՝ տուն Բերրի կենտրոնը, 2444 տուն՝ մոտ 14 հազար 664 շունչ, Բերդակի գյուղերը՝ 983 տուն՝ մոտ 6 հազար շունչ, Քղին՝ 200 գյուղ, 2676 տուն, 18 հազար 700 շունչ, Դերջան՝ 32 գյուղ, 1307 տուն, 9842 շունչ եւ այլն, սակայն սրանք եղեռնից երեք տարի առաջ եղած վիճակագրության տվյալներն են (80 հազարից ավելի): Իհարկե, մենք ընտանիքների կազմը շատ պակաս թվով հաշվեցինք, ընտանիքներ կային մինչեւ 10-12 երեխաներով, արհեստական վիժումը մեղք էր համարվում: Սասունի բնակչությունը եղել է մոտ 40 հազար՝ իր 539 գյուղերով (Պետոյան), Խարբերդի բնակչությունը՝ իր 62 գյուղերով, 32 հազար 400 էր: (Ճիզմեջյան), Յոզգաթի (Գամիրքի) բնակչությունը որոշ տվյալներով (ըստ Պատերազմական ատյանի) եղել է 35 հազար, այլ տվյալներով՝ 38 հազար, որը ոչնչացվել է տեղում (գյուղերի հետ): Վանի վիլայեթում, ուր առաջին անկախ հայոց պետությունը հռչակվեց (տեւեց 72 օր՝ ) Արամ Մանուկյանի գլխավորությամբ, ըստ Մորգենթաուի, 55 հազար հայ կոտորվեց (Մորգենթաու, 244, 249), որոնց դիակները թաղեցին ռուսական զորքերը: Ուրֆայի (Եդեսիայի) զոհերը 28 հազար են, Այնթապի զոհերը՝ 20 հազար, Անկարայի վիլայեթի զոհերը 61 հազար, Կեսարիայի կորուստներ՝ 11 հազար, Դիարբեքիրի կորուստները՝ 15 հազար, Տրապիզոնինը 18 հազար, Սեբաստիայինը՝ (Սըվազ)՝ 30 հազար, Ադանայում՝ 30 հազար, Մալաթիայում՝ 6 հազար, Էսկիշեհիր եւ Յայլա-Մուրադջայում 8 հազար, Ճանիկում, Մալայում, Գյումուշհանեում՝ 12 հազար, Տիվրիկում եւ Տարենտեում՝ 7 հազար: Անհաշիվ զոհերով Տեր Զոր հասած 200 հազար թշվառներին հրամայվեց ոչնչացնել տեղում, Տիգրանակերտում՝ 120 հազար, Ռաս ուլ Այնում՝ 70 հազար, Ազազում տիֆից ոչնչացան 6 հազարից ավելի, Նորկերտում (Մծբին) անհաշիվ զոհեր եղան, Ծովքում խեղդեցին հազարավոր երեխաների եւ տասնյակ հազար մեծահասակների, Դուդենում (Անդունդ) քրդական «Փիա» հանդեսի վկայությամբ, 100 հազար հայեր կենդանի-կենդանի նետվեցին անդունդը, Բասեններից ավելի քան 20 հազար զոհեր եղան, իսկ որքան հնձեց տիֆը (բծավոր), խոլերան, որքան կոտորեցին նահանջի ընթացքում չեչենները, չերքեզները, քուրդերը, չեթենները եւ այլն, չկա որոշակի թիվ: (*) Սույն հոդվածը, որի թեման խիստ կարեւոր է եւ, տարօրինակորեն, քիչ ուսումնասիրված, հրատարակվում է առանց հեղինակի անվան: Բանն այն է, որ հեղինակը մի քանի ամիս առաջ հոդվածը հանձնել է մեր խմբագրությանը՝ առանց իր անունը կամ որեւէ այլ տվյալ նշելու, ինչը պատճառ դարձավ նաեւ, որ հոդվածի որոշ տվյալներ չկարենանք ճշտել: Թերեւս այս հրապարակումը առիթ տա հեղինակին ի հայտ գալու:- Խմբ.: © AZG Daily, 2004
  21. Yes, Gams,as stated earlier, this is all concocted by the "state" to blow smoke in the eyes of those blind EU and US idiots. We should stay a step ahead of them and keep rediculing those so-called intellecuals. BTW. The latest on their site is that an additional 3000 have cosigned. But if you read it carefully, the majority of them are furks living outside of furkey, otherwise they would be hanged at the nearest tree. http://www.liu.edu/cwis/cwp/library/africa...00/lynching.htm
  22. You mean an oxy-MORON, with the emphasis on MORON?? Talk is cheap, just like some of us Christians go to confession every other month and come out comitting the same sin over and over. Where were they for the past 100 years? And now, we shall who see who barks louder, before Barack "bark" is heard loud and clear, and turns to "BITE", they wave a "flag of 'peace'"? Hey Gams! Whatever hppened to your motto about " a best futk is a .... furk"? I will only believe when I see them using the G ord, instead of "catastrophe" or any other "cat's ass", and wave furkish liras for all the stolen loot and land. Do I trust them? Of course not. Is this something new? NOOOO! Read What Khalideh Edib, Komitas' culturo spiritual buddy said, in paraphrae: "If we would only stop persecuting them,and instead befriending them, there will not be even ONE so called Ermeni left". Where is Hagarag? Is he in istanbul negotiating for his "khojaic" ancestral lands?
  23. Arpa

    Cookbook

    That is known as jajukh. The greeks call it zaziki because they don't have, cannot pronounce J Of course there are cucumber and spinach jajukh-s as well.
  24. Arpa

    Cookbook

    No. Swiss chard is banjar/բանջար**, the Arabs call it "slk". Even though some sources say banjar means beets/chakndegh, many point simply to edible/green. **Western Armenians may pronounce it panjar. Աւելուկ is Rumex acetosa ; http://en.wikipedia.org/wiki/File:Rumex-ob...ius-foliage.JPG , or this http://www.plant-identification.co.uk/imag...x-acetosa-3.jpg known as sour dock in English.Haleptsis know it, it grew wild and the Zeituntsis were the specialists, it had to be soaked in water for a certain time as it is kind of poisonous, Oxalic acide being its main ingredient. Btw, the "banjar" that Eastern Armenians use to mean beet is from the Arabic/furkish, just as "gazar" to mean carrots is from Egyptian Arabic. We call them ճակնդէղ-chakndegh and ստեպղին-stepghin respectively.
×
×
  • Create New...