Nané Posted December 21, 2004 Report Share Posted December 21, 2004 համ ինչ-որ տեխնիկական խոտան կա... համ էլ ինքը էությամբ փչացած հավասարում ա... style_images/master/snapback.png տե՛ս, երիտասարդ ուղեղը որտեղ ա զգացվում իսկույն նկատեցիր ապրե՛ս Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Sasun Posted December 22, 2004 Report Share Posted December 22, 2004 հոգին խորն է style_images/master/snapback.png Այո: Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Sasun Posted December 22, 2004 Report Share Posted December 22, 2004 Ա՜խ, գիշերն ի՜նչ անուշ զով է... style_images/master/snapback.png Մարդ կա կայֆ է անում գիշերվա զովին, Մարդ էլ կա ցրտից ատամներն է զնգզնգացնում ու ասում. «Վա՜յ, էս ինչ սարսափելի ցուրտ է: Երանի Քալիֆորնիաում լինեի, կամ էլ թեկուզ Տեխասում » Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nané Posted December 23, 2004 Report Share Posted December 23, 2004 Առաջին դասարանի հուշերից ... Լեւոնն ասաց. -Ասատուր Մի սրիչը դեսը տուր: -Ի՞նչ է, մատի՞տ ես սրում: -Չէ, երկու տառ եմ գրում, Հիշատակ է, թող մնա Որ կարդացողն իմանա Եվ ասի թե մի օր էլ Ես եմ այստեղ սովորել: Եկող տարի, աշնան հետ Երկու նորեկ աշակերտ Եկան, տեսան, կարդացին Ու զայրացած ասացին. -Տեսնես ո՞վ է այս «Լեւ»ը Խելքից այսքան թեթեւը Որ սեղանը փորփրել, Վրան տառեր է գրել: Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Sasun Posted December 23, 2004 Report Share Posted December 23, 2004 Այո: style_images/master/snapback.png Ոչ, հոգին խորը չէ, այլ անհատակ, անսկիզբ, անվերջ ու հավերժ Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Harut Posted December 23, 2004 Author Report Share Posted December 23, 2004 այս գիշերվա բերքահավաքից... շնորհակալություն ինձ ոգեշնչողներին... Բանվոր ես, բանվոր ջանիտ ղուրբան... Բան անելուց բեզարիլ իմ... Թե որ լիրեր թաղտը փափուկ... Նստեի արքա էս աշխարհին... Էլ չէի գրի տուֆտա բաներ կես գիշերին... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Harut Posted December 23, 2004 Author Report Share Posted December 23, 2004 «Խելառ դար է, խելառ մարդին, Խելոք մարդուն տեղ չկա...» Խելոք մարդու, խելառ գլխից, «Խելառ» մտքեր դուրս կգա... Խելառ մտքով խելոք մարդը, Խավարումից դուրս կգա... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Harut Posted December 23, 2004 Author Report Share Posted December 23, 2004 Խելոք մարդ ես, խելառ մտքով, Խելք ես ածում էս աշխարհին, Անուշ խոսքով խաղ ես ասում, Խորհուրդ հալիս խեղճ ռանչպարին... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Harut Posted December 23, 2004 Author Report Share Posted December 23, 2004 հետամտահեղափոխականություն Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MosJan Posted December 24, 2004 Report Share Posted December 24, 2004 "Կըսեն թե Հայաստանը Կուտան Հայերուն։ ես ալ կուտամ, թե կարո՞ղ եք, գացեք ստացեք:" Հակոբ Պարոնյան Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Harut Posted December 24, 2004 Author Report Share Posted December 24, 2004 "Կըսեն թե Հայաստանը Կուտան Հայերուն։ ես ալ կուտամ, թե կարո՞ղ եք, գացեք ստացեք:" Հակոբ Պարոնյան style_images/master/snapback.png Մոս ջան, երկու օր առաջ դա էի կարդում Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MosJan Posted December 24, 2004 Report Share Posted December 24, 2004 Մոս ջան, երկու օր առաջ դա էի կարդում style_images/master/snapback.png ? անհայտ զինվորի հիշատակարանը Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Harut Posted December 24, 2004 Author Report Share Posted December 24, 2004 ? անհայտ զինվորի հիշատակարանը style_images/master/snapback.png չէ, այ ցավդ տանեմ: «հոսհոսի ձեռատետր» բայց էնտեղ միքիչ ուիշ ձև ա գրված: երևի նույնը չեն: Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MosJan Posted December 24, 2004 Report Share Posted December 24, 2004 չէ, այ ցավդ տանեմ: «հոսհոսի ձեռատետր» բայց էնտեղ միքիչ ուիշ ձև ա գրված: երևի նույնը չեն: style_images/master/snapback.png երևի Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MosJan Posted December 24, 2004 Report Share Posted December 24, 2004 HArout Ranchparneri Kanch@ unem HAyerenov vonst poxenq Uncod yev mi edj patrastenq ir hamar >??? Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nané Posted December 24, 2004 Report Share Posted December 24, 2004 Աշխարհ, աշխարհ, աշխարհ է Մեր դասատուն ոչխար է Հենց որ զանգը տալիս է Խոտ ուտելով գալիս է Ոտը ոտին գցում է Ծափ ենք տալիս, պարում է ... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Harut Posted December 24, 2004 Author Report Share Posted December 24, 2004 (edited) Ֆորում, ֆորում, ֆորում է, Մոսոն անվերջ գոռում է, Ով որ մի օր մտնում է, Էշ նահատակ կորում է... Edited December 24, 2004 by Harut Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nané Posted December 24, 2004 Report Share Posted December 24, 2004 (հուշեր գողական օրերից) Հավլաբարում ձյուն է գալիս Երեւանում պայծառ արեւ Ինձ քեզանից բաժանողը Ցավդ տանեմ Դիփ մերդ էր մեղավորը ... Կոշկակար եմ, լավ տղա եմ Լակիռովնի կոշիկ կարեմ Տանեմ բազար, թանկ կծախեմ Ցավդ տանեմ Սիրած յարիս լավ կպահեմ ... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Harut Posted December 24, 2004 Author Report Share Posted December 24, 2004 Վա՜խ մամա ջան, ինձ տանում են Մագադան, Վախենում եմ, որ էլ կյանքում հետ չգամ... Վարդ էր բացվել դուշման մարդկանց սրտերում, Իսկ իմ կյանքը՝ մութ ու խոնավ բանտերում... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MosJan Posted December 25, 2004 Report Share Posted December 25, 2004 HArout tesel es iys font@ ? http://www.windsor-productions.com/327713.html mi hat nayi tes inch kases Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MosJan Posted December 28, 2004 Report Share Posted December 28, 2004 մեռան սիրած վարդերը մեր, էլ չեն առնի Հարություն, Երազների Հորդզանքն Է լոկ, Դառել Կյանքի Պատմություն. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nané Posted December 28, 2004 Report Share Posted December 28, 2004 (edited) Ծափիկ ծափիկ ծիրանիկ Ունեմ տատիկ ու պապիկ Տատս ճաշ է պատրաստում Պապս ցախ է կոտրատում Ես էլ նստած ծառի տակ Նկարում եմ նապաստակ ... Edited December 28, 2004 by Sulamita Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Sasun Posted December 28, 2004 Report Share Posted December 28, 2004 (edited) Վարպետն էկավ, Դավթի թևեն բռնեց Ու հանեց դուրս. տարավ, քաղքի մեջով, գընաց: Ինչ պատահեց, Դավիթ հարցուց՝ Տավա՛ր, գոմե՛շ ու ձի՛՝ Ամեն ինչի հարցում կաներ,- Էսիկ ի՞նչ է, էնիկ ի՞նչ է: Վարպետ կասեր.- Էսիկ՝ է'ս է, էնիկ՝ է'ն է: Edited December 28, 2004 by Sasun Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nané Posted December 28, 2004 Report Share Posted December 28, 2004 Սասունցիների Պարը Դու ծանօ՞թ ես Աշնակ գիւղին, Ուր ծիրանն է հասնում ճիւղին, Ուր կտրին չիրն է քաղցրանում Ուր հօտը սարն է բարձրանում Ուր փէշի տակ Արագածի Տան կտոուրին տստած հացի Ձայն են տալիս իրար հերթով Եւ գիւղամէջ գալիս խմբով Աղջիկները՝ կարմիր հագած, Տղաները՝ փուշի կապած, Ուր զուռնէն իր ձայնը զլում Դափի բերնից խօսքը խլում Աշնակ գիւղից հիւր է կանչում, Շղարշիկին ու Աղաքչուն, Կաթնաղբիւրին, Դաւթաշէնին, Իրինդին ու Սասնաշէնին, Թէ հէրիք է հնձենք, վարենք, Եկէք Սասնայ պարը պարենք… …Թող Սասունն իր պարը պարի Իսկ դու դեռ մի ծափահարի, Այլ հասկացիր թէ այդ պարով Մերթ Անդոկից գրոհ տալով Մերթ գաղթելով սար ու ձորով Մէկ խնդալով ու տաս լալով Սասրւնը քեզ ինչ է ասում… Հէյ վա՜խ, Աշնա՛կ տեսած լաո, Թէ տեսնէիր մի օր Սասո՜ւն… Աասնայ սարեր մէջ ամպերուն Սասնայ ջրեր մէջ վիհերուն Ամէն սարին՝ մի վանք ու բերդ, Ամէն ջրին՝ ջաղացի հերթ, Ամէն քարից ջո՛ւր էր գալիս, Աչքն ո՜ւր թեքւեր՝ դո՜ւր էր գալիս, Երկնուց իջնում էր մանանա՜… Ի՜նչ մանանա՝ լավ մահանա՜, Որ Սասունցի հարս ու աղջիկ, Դաշտ իջնէին խունջիկ մունջիկ, ազպայի տեղ՝ նա՜զ քաղէին, Հոտաղ տղի սիրտ դաղէին, Որ հայրական հին տան կողքին, անտառի մէջ, ժայռի ճեղքին, Մի նոր քողտրի՛կ աւելանար, Մի խորոտիկ հա՛րս մայրանար, Նոր օրօրոց գնար ու գար, Բարին լինէ՛ր, չարը՝ չգա՜ր… Հէյ վա՜խ, Սասնայ բարձրիկ սարեր, Հէյ վա՜խ, Սասնայ Քաղցրիկ ձորեր, Զուռնան էսօր թէ նւագէր՝ Եկող ամռան կարձագանգէր՝ Սասնայ ամէն թուփ ու քարից. Ու թէ դհոլն էսօր թնդար, Մինչեւ աշուն, դեռ անդադար, Ամէն գիշեր ու ամէն օր Ժեռ-ժեռ քարեր Անդոկ սարից Ցա՜ծ կիջնէին գլոր-գլոր… Բարին լինէ՛ր, չարը չգա՜ր… Բայց թէ լինես միահն մի բուռ, Դու սի՛րտ լինես՝ չորս կողմը՝ քա՜ր, Չարը՝ հզօր, իսկ դու՝ տկար, Աղօթք անես թէ պաչհամբոյր, Չարի ձեռքից պրծում չկա՜յ… Եւ դեռ գաթէք թսնիրն ի կախ, Եւ դեռ հարբած՝ փեսայ, աներ, Մինչեւ մէրիկն ասէր «հէյ վա՜խ», Փեսան գոմից բերդա՛ն հանէր, Զուռնան չոլում ընկած մնաց, Դափը՝ գլոր-գլոր գնաց, Եւ ով ողջ էր՝ սարերն ընկած, երանդու տեղ բէրդան գրկած, Մէկ ապրելով, տաս մեռնելով, Մէկ զարկելով, տաս զարկւելով, Թողին Սասնայ զմրուխտ սարեր, Դաւթի ջաղացն ու իր քարեր, Եկան ռուսի հողը հասան, Բայց էստեղ էլ կռիւ տեսան, Տեսան աւեր ու կոտորած, Եւ ի՝նչ մնաց… մի Սասնաշէն, Մի Բազմաբերդ ու Դաւթաշէն, Մի Կաթնաղբիւր ու Աղաքչի, Մի խեղճ Իրինդ ու Շղարշիկ Եւ մի Աշնակ՝ չոլում կորա՜ծ… Հէյ վա՜խ, Մշոյ սրսու՛ռ հողեր, Դէ՜ քա՛ր մաղի, որ հո՜ղ դառնայ, Հէյ վախ, Սասնայ զուլա՛լ ջրեր, Դէ՛, ձիւն հալի, որ ջո՜ւր դառնայ, Հէ՜յ Աշնակայ չոլ ու ղռեր՝ Աշնակն ինչպէս Սասուն դառնայ, Եկան դրին քարը քարին՝ Դուշմանն եկաւ խառնեց իրար, Ողջ ու մեռել ջոկ-ջոկ արին՝ Դուշմանն եկաւ խառնեց իրար, Մինչեւ արիւնը թանձրացաւ, Կարմիր գոյնի դրօշ դարձաւ, Մինչեւ մանգաղն էլաւ հողից, Մուրճը պոկւեց սալի կողից, Ու երկուսն էլ, եղբօր նման, Այդ դրօշի վրայ ելան Ու նոր արեւ ծագեց հողին, Հող վարողին, հող սիրողին։ Մինչեւ նորից օջախ դրին՝ Ծուխը սողաց, Մինչեւ նորից տաք Թոնիրին Բոցը շողաց. Մինչեւ նորից, խունջիկ-մունջիկ, Դաշտ գնացին հարս ու աղջիկ, Որ աղցան ու սիբեխ քաղեն, Հօտաղ տղի սիրտը դաղեն, Հօր արտի մօտ նոր արտ վարեն, Արթիկ տուֆից նոր պատ շարեն, Մի նորելուկ հա՛րս մայրանայ, Մի նոր թոնրի ծո՛ւխ բարձրանայ, Նոր օրօրոց գնայ ու գայ, Բարին տեւի՝ չարը չգա՜յ… …Եւ երբ տեսան, էլ չարորդին մօտ չի՜ գալիս, Եւ երբ տեսան՝ էլ վառօդի Հոտ չի՜ գալիս, Եւ երբ տեսան՝ Էլ չի՜ թափւում հողին արիւն, Եւ երբ տեսան՝ Եկաւ աշուն, եկաւ գարուն, Առանց ահի, կոտորածի, Բա՜ց արեցին սուփրէն հացի, Զուռնէն խօսե՜ց բերանացի Եւ Արագած լեռան լանջին Զարթնե՜ց կրկին Սասնայ ոգին… Եւ Սասունը նորի՜ց պարեց, Ոտքը զարկեց, ձեռքով արեց, Եւ նոյն զուռնան, որ հնչում էր Հին տան բակում, հնչեց Հիմա ամէն գիւղում ու քաղաբում, Իսկ դհոլը, օր քարեր էր պոկում սարից՝ Ծափե՜ր պոկեց ամէն աղգից ու աշպարհից… Պարեց Սասունն, ու ողջ աշխարհը հիացաւ, Պարե՜ց Սասունն, ու ողջ աշխարհը հասկացաւ, Որ երբ նազում են աղջիկներն ու կռանում Սասնայ ձորից ջուր են բերում, Արտ քաղհանում, Երբ ոտքի տակ տղաների հո՛ղն է թնդում Հօտաղները Սասնայ սարում ա՜յլ են խեղդում, Երբ խռնւում՝ կարծես ամպրոպ պայթի սարում՝ Այդ ոսոխն է նրանց գիւղերը պաշարում, Երբ միանում՝ Բե՛րդ են դառնում շինւած քարից՝ Այդ ոսոխին ե՜տ են քշում Անդոկ սարից, Իսկ երբ ձեռքը ձեռքին զարկում, Ծափ են տալիս… Մահւան վիհից դէպի կեանքի ա՜փ են գալիս… Պարե՜ց Սասունն, ու ողջ աշխարհը հիացաւ Պարե՜ց Սասունն, ու ողջ աշխարհը հասկացաւ Որ պար չէ սա, այլ՝ մի երկրի Քաջ պատմութիւն, Ուր պատմութիւ՜նն անգամ Ունի հպարտութիւն, Եւ չի յաղթի ոչինչ այն հին ժողովրդին, Որ այս ջանքո՛վ ու այս կամքո՛վ Պարե՜լ գիտի… Հասկացան ու ասին ի լուր ողջ աշխարհի, ——Հալա՜լ է քեզ, Սասո՛ւն պարի՜… Պարի՜, դու դեռ երա՜զ ունես կատարելու, Վրէ՜ժ ունես պատմութիւնից դեռ հանելու, Պարի՜, գազպան դեռ քո ձեռքին է կարօտում, Սասնայ հողը վար ու հերկի՜ է կարօտում, Պարի՜, մինչեւ ողջ հայերին դու ամբարես, Եւ այս պարը Մասիս լեռան լանջի՜ն պարես… Գեւորգ Էմին Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nané Posted December 28, 2004 Report Share Posted December 28, 2004 «ՍՈՎԵՏԱԿԱՆ ԻՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆ» շարքից Իմ հա'յ ժողովուրդ, դու փոքր ես եղել, Աղբյո~ւր ես եղել եւ ո'չ թե հեղեղ: Դու փոքր ես եղել, եղել ես մի բուռ, Բայց մեծ է եղել ափդ լիաբուռ: Դու փոքր ես եղել այն մուրճի' նման, Որ ձեւ է տվել ժայռերին համառ: Փո~քր, բայց նման այն կշռաքարին, Որ միշտ դրվել է բարու նժարին Եվ այդ նժարը ներքեւ է տարել... Եկել են դարեր, անցել են դարեր, Քեզ մատնել սրի, ավերի, գաղթի: Բայց տիրացել ես այսօր մի բախտի, Որ մեծ է քո հին վշտերի'ց անգամ: Եվ լա~վ է որքան, ինչ քա~ղըցր է զգալ, Որ այսօր, երբ որ աշխարհը համայն Կշեռքի երկու թաթի է նման, Դու քո պատմության դասերով բոլոր, Քո երջանկությամբ ու բախտով քո նոր, Քո հին անունով, կյանքով դշվարին՝ Ծանր կանգնած ես այն մեծ նժարին, Որ ծանր է կշռում ո'չ թե արկերով, Ո'չ թե վառոդի, զենքի հարկերով, Ո'չ թեավերման կրքով կատաղի, Ո'չ թե մայրերի արցունքով աղի, Այլ երջանկության մշտավառ հրով. Խաղաղ ծերությամբ, ծիկնանքով սիրո, Հպարտ մայրությամբ, ծիծաղով մանկան, Ձեռքի սեղմումով բարեկամական... Այն մեծ նժարին, որտեղ ապագան Ու պատմությունն են դարձել կշռաքար: Պ. Սեւակ 1950, նոյեմբեր Երեւան Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.