Anthem

[Arpa]

Orhnerg/Օրհներգ/Anthem.

 

Anthem; From the Greek to mean “a song of blessing.

Is Orhnerg a direct translation?

 

I SECOND THE MOTION!

 

This subject has been discussed under many subject topics.

For more, see the thread below.

http://hyeforum.com/index.php?showtopic=13...mp;#entry180337

 

Post #33 

Abass80

 

Member No.: 2697

 

i think that the music of Khachaturian is the best choice and i'm sure that they will find the appropriate lyrics to go with the music .

 

Click below and hear AK’s majestic composition.

 

http://www.hymn.ru/15-union-republics/index-en.html

If we handle it properly the above masterpiece may be as universally popular and recognizable as the Saber Dance. Perhaps we should initiate a contest as to which National Anthem (music) is the most majestic , even against the Star Spangled Banner.

Now we come to the words.

There is an unwritten law in the US that no name be mentioned in official texts at least a hundred years hence. This law was debated when in an overnight many national landmarks were renamed pursuant to the assassination of JFK. When even Cape Canaveral in Florida was erroneously interpreted to be renamed as Cape Kennedy, when only the NASA center was renamed as Kennedy Center. .Even in Beirut , when overnight , the streets signs at Clemanceau Ave. were taken down and renamed Kennedy Ave.. And, subsequently, when emotions subsided, the old signs were re-erected.

When will the Armenians learn to use generic and timeless words?

Sovetakan azat ashkhrh Hayastan?

Leninn anmah mer hourn anshej parkevets?

 

The text I am looking at has already expunged Stalin, but previous texts have;

 

Stalin@ mets kortsanvuyts mex prkets.

Yeah, Yeah, Lenin, Stalin, Marks and Engels, Ivan the Terrible, Shah Abbas, Sultan Hamid, Enver and Talaat!!

WORDS!!!??

To illustrate how words change consider the words of Mer Hayrenik as it was originally written;by Mikael Nalpantian.

4th stanza;

“Aha im gorts, aha drosh,

Shut dzi hetsir qaji pes,

Gna prkel mer hayreniq

Paterazmi varr handes.

 

And now, that same stanza from an undated Dashnak publication;

Nayir nra, ereq guynov

Nouirakan mer nshan,

Togh poghpoghi dem tsunami

Togh kortsani Tajkastan.

Why do we invoke other countries in our National Anthem?

 

Many may not have liked the last line, and they substituted it with “Togh misht apri Hayastan”.

And how about “Mer Hayrenik TSHVAR ANTER replaced by MER HAYRENIK AZAT ANKAKH.

Do words change?

Of course! When they are written by amateurs inspired by the emotions of the day.

Tunes?

They can be eternal except the likes of that Mickey Mouse tune Mer Hayrenik, when we did not have the likes of AK, a world renowned composer and had to borrow from an Italian nursery rhyme.

 

In conclusion.

WORDS HAVE TO BE CHOSEN TO LAST FOR CENTURIES AND MILLENNIA rather than reflect the prevailing transient and dire conditions, without mentioning our present friends and foes who change constantly from one day, from one century to another..

Edited October 26, 2006 by Arpa

[MosJan]

i say we take the name of our Azatamartiks and use it

or use the names of our cities that we still have

 

we can use our ABC - A B G D Y Z E

 

 

or call DJ KoKO and ask him to ReMix the ald and new songs then Play Horovel on top of it

[Arpa]

i say we take the name of our Azatamartiks and use it

or use the names of our cities that we still have

 

we can use our ABC - A B G D Y Z E

or call DJ KoKO and ask him to ReMix the ald and new songs then Play Horovel on top of it

Yes.

By all means let’s do that.

Except avoid using names of people, lands and cities, as we have seen today's heroes may become villains of tomorrow and visa versa..

Not the names of “cities that we still have” but aim for thousands of years that some of the names of persons may turn into a hayhoyanq and names of cities that may be remanded to antiquity.

Make it as generic and open as can be that will survive whoever today’s hero may be and whichever city may be our orran. What if some years from now, once again Van, Armavir, Erwandashat, Artashat, Tigranakert, Vagharshapat, Dwin, Bakaran, Shrirakavan, Kars, Ani, Eerewan (did I list all 12 in chronological order?), become our Capital City/Mayraqaghaq?

Who know if a thousand years from now Marash, Zeytoun, Tiflis, Tabriz, Musaneri Ler or even Angora becomes the capital of Armenia? Yet we should be able to sing the same ANTHEM without having to change the words and names.

HOW??

Edited October 26, 2006 by Arpa

[MosJan]

no shat yerkar yeghav lets use the A B C D / Iyb Bem Kim Da

[Armenak]

Armenians always seem to be unsatisfied with what they have. Let's stick with "Mer Hayrenik."

[Arpa]

Where did I read that Armenians invented democracy?

Nowhere. I would not be surprised if some one would claim it. Why not? After all, did not we invent everything else. Except that, after we invented it we let it turn inyo cacocracy, a discipline(NOT!!) of cacophony Yes, yes I know, I am not altogether innocent in that cacophony. Men mi beran, men mi dzayn/aghmuk.

An anecdote. In fact it is a fusion of two anecdotes but we get the idea.

A Gavaretsi couple are traveling to Yerevan. It is a beautiful clear day. Suddenly, they see this dark shadow passing over. They look up, they see this big black thing flying over. The man says; “Artsiv e “, the woman says; “Voch, ets e” (ets-ayts-goat). The man says; Don’t you see? Unlike a goat it flies The woman; “Trchi ne el ets e” Artziv e- ets e….. They decide to let it ride until they reach Yerevan and ask the jury-academicians. By this time they reach the Araratian Plain, the wheat is ripe . The man begins to sing Komitas’ “Huntsq k@ Zhoghven Mangaghov”. The woman pipes in, as a woman the only cutting tool she knows; “Inch mangaghov? Mkratov! Mangaghov… Mkratov….!! They are on a bridge over Hraztan. The man gets so angry thet he pushes her over. She falls into the river, she cannot swim, she is caught in the rapids, she is fast sinking, yet she manages to extend her arm over the ripples and with her index and middle fingers makes the motion of the scissors.

Trchi the voch ets e.

Huntsq k@ zhoghven mkratov.

 

Regardless, those “miserable and orphaned” words were written almost two hundred years ago, when we were “miserable and orphaned” indeed. Those words have been used to, at times to lament our “miserable and orphaned” reality, but more so as a protest against certain regimes. More so during the last eighty some years of (Soviet) “miserable and orphaned” era. Shall we continue to sing that ‘miserable” (both lyrical and musical) excuse of an anthem?

Of course!

 

There are those elements, both inside and out that that “piece of rock” is still “miserable and orphaned”. Only if you say so!

They may all have a point. As long as our Homeland is governed by the cabal of the likes of TerPetrosian and Kocharian it may still be “tshvar anter”. Elect me the Sultan of Ermenistan, and will make it parkavach/harust ev tiravor!!

Shall we preserve and maintain that “miserable and orphaned” Mickey mouse kindergarten rhyme (both , linguistically and musically), so that, some day when we once again become “tshvar anter”, we will not have to compose another “tshvar” words (NOT!!) and music (NOT!!)

The Russian Duma did not bat an eye. It took them two minutes to decide what their “new” anthem would be.

What is our problem?

Oh! I forgot.

We invented democracy-cacocracy!

We waited over two hundred years to have an independent country. We can wait another two thousand years to decide what her anthem will be. The way prevailing cacophony goes… Mot e Garun@, Shutove k@ hasni

 

Personally. Every time that poor/tshvar excuse of an anthem is sung/played I wish I could climb under a rock and continue living(?) my “tshvar anter” existence.

Let us continue TALKING about the subject until once again we are “TSHVAR ANTER”.

Below, a suggestion to how get rid of that disgustingly non-poem, and esthetically ridiculous non-music, and replace it with that glorious music by one of our cultural “gods”, Aram K.

Note. I did not know this work of Gevorg Emin, Also note that it was written in 1992.

Why do we let every Tom “Dick”** and Hairy input their “inputs” into the matter?

Democracy cacocracy indeed!!

** Is it not, are they not “kleer”?

 

Search for a National Anthem

Let us try and sing the below words to that gloriously majestic tune of Aram K.

AZG Nov. 7, 2006

 

 

Ի ԽՈՅԶ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԱԶԳԱՅԻՆ ՕՐՀՆԵՐԳԻ ՆՈՐ ԲԱՌ ՈՒ ԲԱՆԻՆ

«Ազգային օրհներգ» մը, որ իր մէջ բովանդակէ ազգային դարաւոր իղձերու եւ տեսիլքի խտացումը, ներկան փառաւորող եւ ապագայի լուսաշող օրերու հաւատքը ներշնչող բանաստեղծութիւն մը, իսկ եղանակն անոր՝ խրոխտ ու յաղթական:

Նոր օրհներգին եղանակը, ըստ դատակազմի որոշումին, պիտի ըլլայ Արամ Խաչատուրեանի երաժշտութիւնը, յօրինուած Հայաստանի 2-րդ Հանրապետութեան համար: Սարմէնին ստորագրած բանաստեղծութիւնը իբրեւ խորք ու կշռոյթ կը համապատասխանէր իր խորհրդային դարաշրջանի տրամադրութիւններուն, երբ հազիւ մէկ միլիոն ազգաբնակչութիւն ունեցող մեր հայրենիքը յաջորդող տասնամեակներուն աճեցաւ քառապատիկ եւ Հայաստանը դարձաւ «Մայր հայրենիք հայութեան»:

1991-ին ունեցանք նոր Հայաստան եւ պետական նոր ղեկավարութիւն:

Դժուարին տարիներ էին, երբ «հացի եւ լոյսի համար» իրենց կեանքին գինը կը սակարկէին հայրենի մեր եղբայրները: Նոր «օրհներգ»ի ընտրութեան մէջ ուղիղ կը համեմատէր «թշուառ-անտէր»ը, զոր հեշտօրէն եւ արդարօրէն պէտք էր փոխարինել «ազատ-անկախ» բառերով:

Սակայն եղանա՞կը...

Բազմաթիւ մեծ երաժիշտներ, յատկապէս Համբարձում Պէրպէրեան, բազմիցս յայտարարեցին, թէ Արամ Խաչատուրեանի երաժշտութիւնը անգերազանցելի կը մնար: Պէտք է պահել գիտնանք զայն, որպէսզի անոր կշռոյթով եւ հնչիւններով դղրդայ Հայոց երկիրը: Բանաստեղծութի՞ւնը, նոր քերթուածի յօրինումով, ժամանակի շունչով ու ոգիով ներշնչել ժամանակակից ու գալիք սերունդները:

1992-ին Գէորգ Էմին ստորագրեց իր «Հայաստանի գալիք օրհներգը» վերնագրեալ քերթուածը, որ իր չափով ու կշռոյթով (4+4+3) յաջողապէս կը պատշաճէր Ա. Խաչատուրեանի երաժշտութեան: Քանի մը տարի ետք բանաստեղծը կ՛այցելէր Բէյրութ «Դիտակ» ամսագրի հրաւէրով եւ իր հետ կը բերէր Հալէպ լոյս տեսած «Շատ չեղա՞ւ, Աստուած» խորագրեալ քերթողագիրքը (1997), որուն մէջ տեղ գտած էր (էջ 143) սոյն քերթուածը:

Գէորգ Էմինի կողմէ եղած բաղձանք մըն էր այս, ուղղուած իր գրչի ընկերներուն, որպէսզի յիշեցումի կարգով սոյն քերթուածը ներկայացնէինք օրհներգի դատակազմի անդամներուն... երբ օրը գար: Օրհներգը կոչուած է ըլլալու ազգային հարստութիւն մը: Կարեւորը՝ խորքային եւ կշռութային արժէքն է:

Զգացական եւ հատուածական ամէն միջամտութիւններէ հեռու, եկէք, բարձրաձայն արտաբերենք այս քերթուածը, իբրեւ նոր մաղթերգը հայութեան, Գէորգ Էմինի բառերով եւ Ա. Խաչատուրեանի երաժշտութեամբ:

ԱՐԱՄ ՍԵՓԵԹՃԵԱՆ, Բէյրութ

Հայաստանի գալիք օրհներգը

Գեւորգ Էմին

Մեր դարավոր, մեր փառավոր Հայրենիք,

Մեր հին արմա՛տ, մեր ինքնության սուրբ կնիք,

Տառապանքի խաչին գամված Տիրամա՜յր,

Հանուն լույսի դարե՜ր տեւած Ավարայր:

Օրհնյալ լինես, արի արանց Հայաստան,

Դու հայության լույսի փարոս ու ոստան,

Պատիվ ու փառք քո անցյալին փառավոր

Եվ քո վաղվա տենչանքների՜ն լուսավոր:

Անդունդներից տառապանքի, վշտերի,

Աչքդ հառած երջանկության աստղերին,

Հասնում ես դու քո երազած գալիքին

Եվ վերջ չկա՜, վախճան չկա՜ քո երթին:

Օրհնյալ լինես, Ազատ, Անկախ Հայաստան,

Դու հայության հույսի փարոս ու ոստան,

Պատիվ ու փառք քո անցյալին փառավոր

Եվ քո վաղվա տենչանքներին լուսավոր:

1992 թ.

Edited November 9, 2006 by Arpa

[Johannes]

The music of Aram Khatchatourian is excellent.

The Poem may we found more preferences.

[Arpa]

The music of Aram Khatchatourian is excellent.

The Poem may we found more preferences.

Yes!

Of course!

We must wait another thousand years until the likes of Shnorhali and Narekatsi come up with another Lamentatious/Voghpergakan words.

What is wrong with mine and your words, or for that matter Emin’s. Must we always have lamentatiouss/voghperkakan/“tshvar anter words?

We can wait until the blasted “second coming” to have a National Anthem, when we can sing “Mer Anhaght Hisus Qristos, Mer tshnamyats votnagokh”.

[Johannes]

I wish Armenia win the world cup of football games, while anthem they will broadcast, has secondary Importance (for me).

[Harut]

yergir m@ ka, shat pztlik...

nora anun hayastan...

hondegh kapren geruk mardiq...

yev diginner loplopan...

[Johannes]

Hretani Tzanrakash

 

Tikinner hayots ashkharhi

 

Patouar indem tshnamvoyn

 

Yev apastan mer azgi

[Nazarian]

yergir m@ ka, shat pztlik...

nora anun hayastan...

hondegh kapren geruk mardiq...

yev diginner loplopan...

 

 

I like it

[GevorgP]

Հերոսների արյան գինն է մեր հողը

Այդ արյունից էլ անգին է մեր հողը

Կայքից վեր է, կյանքից վեր է մեր հողը

Նախնյաց նվեր եւ պատվեր է մեր հողը:

 

 

 

Հողն է ծնում հողն է պահում ազգերին,

Հողն է թաղում հող չպաշտող ցեղերին,

Հողը սուրբ է՝ եւ մատուռն է մեր ուխտի,

Հողը սուրբ է ու փարոսն է պանդուխտի:

 

 

Հողը սուրբ է, դա շիրիմն է մեր նախնյաց,

Հողն է պահում օրօրոցը հայ մանկաց,

Հողը զգոն սաղավարտ է պահապան,

Դրանից վեր չկա ոչ մի, ոչ մի բան:

 

 

 

[Դրօ]

Հերոսների արյան գինն է մեր հողը

Այդ արյունից էլ անգին է մեր հողը

Կայքից վեր է, կյանքից վեր է մեր հողը

Նախնյաց նվեր եւ պատվեր է մեր հողը:

 

 

 

Հողն է ծնում հողն է պահում ազգերին,

Հողն է թաղում հող չպաշտող ցեղերին,

Հողը սուրբ է՝ եւ մատուռն է մեր ուխտի,

Հողը սուրբ է ու փարոսն է պանդուխտի:

Հողը սուրբ է, դա շիրիմն է մեր նախնյաց,

Հողն է պահում օրօրոցը հայ մանկաց,

Հողը զգոն սաղավարտ է պահապան,

Դրանից վեր չկա ոչ մի, ոչ մի բան:

No offence, Gevorg, but these lyrics are horrible for Aram Khachatourian's composition.

[SAS]

Իմ կարծիքով, ամենահրաշալի օրհներգը «Ես իմ անուշ Հայաստանի»-ն է: Նախ՝ բանաստեղծությունը հանճարեղ է(«Չարե՜նց, Չարե՜նց... Հո՛ւպ տվեք արգանդները՝ գուցե մեկն էլ ծնվի, իսկ երաժշտությունը՝ հրաշալի: Երկրորդ՝ կարելի է համարձակ պնդել, որ շատերը գիտեն և՛ բանաստեղծությունը, և՛ երաժշտությունը ու սովորելու կարիք չկա:

 

***

Ես իմ անուշ Հայաստանի արեւահամ բառն եմ սիրում,

Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,

Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բո՛ւյրը վառման,

Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում:

 

Սիրում եմ մեր երկինքը մուգ, ջրերը ջինջ, լիճը լուսե,

Արեւն ամռան ու ձմեռվա վիշապաձայն բուքը վսեմ,

Մթում կորած խրճիթների անհյուրընկալ պատերը սեւ

Ու հնամյա քաղաքների հազարամյա քա՛րն եմ սիրում:

 

Ո՛ւր էլ լինեմ - չե՛մ մոռանա ես ողբաձայն երգերը մեր,

Չե՜մ մոռանա աղոթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր,

Ինչքան էլ սո՜ւր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր -

Էլի՛ ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան-յա՛րն եմ սիրում:

 

Իմ կարոտած սրտի համար ո՛չ մի ուրիշ հեքիաթ չկա.

Նարեկացու, Քուչակի պես լուսապսակ ճակատ չկա.

Աշխա՛րհ անցի՛ր՝ Արարատի նման ճերմակ գագաթ չկա.

Ինչպես անհաս փառքի ճամփա՝ ես իմ Մասիս սա՛րն եմ սիրում:

 

Հ.Գ. Օրհներգի տեքստ կարող է դառնալ նաև Վարուժանի «Անդաստան» հրաշալի բանաստեղծությունը՝ մեր ողջույնի խոսքը համայն մարդկությանը:

 

***

Արեւելեան կողմն աշխարհի

Խաղաղութի՜ւն թող ըլլայ...

 

Ո՜չ արիւններ, քրտինք հոսին

Լայն երակին մէջ ակօսին.

Ու երբ հնչէ կոչնակն ամէն գիւղակի՛

Օրհներգութ՜իւն թող ըլլայ։

 

Արեւմտեան կողմն աշխարհի

Բերրիութի՜ւն թող ըլլայ...

 

Ամէն աստղէ ցող կայլակի,

Ու ամէն հասկ ցուլէ ոսկի.

Եւ ոչխարներն երբ սարին վրայ արածին՛

Ծիլ ու ծաղիկ թող ըլլայ։

 

Հիւսիսային կողն աշխարհի

Առատութի՜ւն թող ըլլայ...

 

Ոսկի ծովուն մէջ ցորեանին

Յաւէտ լողայ թող գերանդին.

Ու լայն ամբարն աղուններուն երբ բացուի՛

Բերկրութիւն թող ըլլայ։

 

Հարաւային կողմն աշխարհի

Պըտղաբերում թող ըլլայ...

 

Ծաղկի՜ մեղրը փեթակներուն,

Յորդի գինին բաժակներուն.

Ու երբ թխեն հարսերը հացը բարի՛

Սիրերգութի՜ւն թող ըլլայ։

Edited February 5, 2007 by SAS

[Arpa]

Apres du, “baragoghan” SAS, or im barern es goghatsel.

 

[SAS]

Apres du, “baragoghan” SAS, or im barern es goghatsel.

Սիրելի պարոն-բարոն-փարոն Արփա,

 

նախ՝ բառագող, երկրորդ՝ որտեղի՞ց եմ գողացել-կոխել և ո՞ր բառերը: Երրորդ՝ առաջին անգամ են ինձ մեղադրում բառագողության մեջ՝ մոռանալով, որ բառի գողը՝ գող չէ: Չորրորդ՝ քանի որ ֆորումը հիմնականում անգլախոս է, իսկ ես հայախոս-ռսախոս եմ,ապա ոչ բոլոր նյութերն եմ կարդում և շատ հավանական է, որ բառագողությունը բնական է ստացվել(ասիգա որպես «նրբացուցիչ փաստ հանցնաց»):Ի վերջո՝ ըսե՛, յավրում, մեղքս ինչպե՞ս քավեմ:

Edited February 6, 2007 by SAS

[Arpa]

Սիրելի պարոն-բարոն-փարոն Արփա,

 

նախ՝ բառագող, երկրորդ՝ որտեղի՞ց եմ գողացել-կոխել և ո՞ր բառերը: Երրորդ՝ առաջին անգամ են ինձ մեղադրում բառագողության մեջ՝ մոռանալով, որ բառի գողը՝ գող չէ: Չորրորդ՝ քանի որ ֆորումը հիմնականում անգլիախոս է, իսկ ես հայախոս-ռսախոս եմ,ապա ոչ բոլոր նյութերն եմ կարդում և շատ հավանական է, որ բառագողությունը բնական է ստացվել(ասիգա որպես «նրբացուցիչ փաստ հանցնաց»):Ի վերջո՝ ըսե՛, յավրում, մեղքս ինչպե՞ս քավեմ:

Այո, սիրելի ՍԱՍ,

Խնդրեմ գողանալ ամէն մի բառ եւ բան:

Նոյնիսկ այդքանը երեվի բաւ չէ մեր ընթերցողներին ուշադրանքը դարձնել եւ հէռացնել Թուրքի եւ Հրեայի մասին խօսելէ:

Տես այստեղ

http://hyeforum.com/index.php?showtopic=5403&hl=andastan

Եւ այստեղ

http://hyeforum.com/index.php?showtopic=5315&hl=andastan

Երանի թէ Վարուժանի սոյն հրաշալի եւ հրաշափառ ոտանաւորը ինքնապէս յայտնուի ամէն անգամ որ խօսքը դառնայ Արեւելահայերէն, Արեմտահայերէն, Հիւսիսահայերէն եւ Հարաւահայերէնի շուրջ:

Ես արեմտախօս, կարդում եւ հասկանում եմ Չարենց ու Սէւակ:

Դու արեմտախօս, կարդում ու հասկանում ես Սիամանթօ եւ Վարուժան:

Ուրեմն որ տեղ է վէճը?

 

ԽԱՂԱՂՈՒԹԻՒՆ ԹՈՂ ԸԼԼԱՅ!!!

 

[SAS]

Արփա,

 

մի՞թե մենք վիճում ենք: Ինձ համար արևելա-արևմատա -հայերենի խնդիր ի ծնե գույությու չի ունեցել, քանի որ մշո+կարնո բարբառները(մանկության իմ առաջին լեզուները) մտնում են հայերեն բարբառների արևմտյան ճյուղի մեջ, իսկ դպրոցում սովորել եմ գրական արևելահայերեն: Սիրում եմ բոլոր հայերեն բարբառները՝ բացառությամբ երևանյանի, որից զզվում եմ(գանիմ գը): Պատճառը՝ խի-արա-ապպե հայերի մտայնությունն է՝ փոխարինել գրական հայերենը թթու դրած(ռսների ացդեցություն ) խիար բարբառով:

 

Շնորհակալ եմ հղումների համար, կփորձեմ էլեկտրոնային թարգմանչի օգնությամբ կարդալ:

[Armenak]

ՍԱՍ՝

 

Ի՞նչ է քու կարծիքդ Ապարանի բարբառի մասին:

[SAS]

Ապարանցուն մեղադրում են, թե ոչ մի բան չունես, նույնիսկ՝ գազապաստարան:Բա որ ռումբ ընկնի ի՞նչ կանես:

 

-Ամոթից կմեռնեմ...

 

Արմենակ,

 

շատ լավ բարբառ է, համարյա բոլոր բառերը հասկանում եմ:

[Arpa]

We have spoken about this subject in lengt. AS have had many comments, both pro and con. Seems the issue is not dead and buried yet.

======

http://www.armenianow.com/society/61123/armenia_emblem_anthem_symbols

National Symbols: Artists again raise questions over Armenian anthem, coat of arms

http://www.armenianow.com/society/41652/martiros_saryan_aram_khachaturyan_armenia_coat_of_arms_flag

Symbols of Debate: Initiative underway to restore historic Coat of Arms and anthem

By Gayane Abrahamyan

ArmeniaNow reporter

A group of intellectuals have come up with an initiative to change Armenias state symbols and have become a target of sharp criticism.

Eminent Armenian actor Sos Sargsyan, writer Levon Ananyan and publicist Zori Balayan have sent an open letter with 2,208 signatures to the President, petitioning for the recovery of [Armenian painter] Martiros Saryans creation of a Coat of Arms and renowned composer Aram Khachaturyans National Anthem. The group is also lobbying for a cross to be added to the Armenia flag.

Critics object not only to bringing back Soviet-era symbols but also stress that other issues the country is challenged with have to be solved before changing symbols issues that the nations intellectual dont often get involved in. Head of the Writers Union Levon Ananayan counters that the intellectuals are active, but do not trumpet it. And this is an issue thats always important and has to always be raised, its the face of our country, our symbols that have to be representative and impressive, Ananyan told ArmeniaNow. Despite the fact that over the past decade the issue of changing the anthem has been repeatedly raised, it has never gone beyond talks and discussions. This time the suggestion is that all three state symbols be changed, the most important edit being the addition of a cross both to the Coat of Arms and the flag. The intellectuals are advocating the recovery of Soviet Armenias Coat of Arms authored by Saryan, which has Republic of Eastern Armenia written on it, stressing that the return of Western Armenia is one of our legitimate demands. The presence of a cross on the flag is highly important, not only because Armenians are the first nation to have adopted Christianity as state religion, but because we are a country surrounded by Muslims and because of being next to powerful Muslim countries foreigners think we are Muslim, too, historian and ethnographer Lilit Minasyan told ArmeniaNow. But, if many share the idea of adding a cross-image to the flag, the one on changing the Coat of Arms is unanimously rejected. The three symbols were used in 1988, during the Karabakh Movement, in Liberty Square during mass demonstrations, Our Fatherland anthem was played, and the tricolor was fluttering in the air. The Coat of Arms of the First Republic (1918) was presented as the symbol of the sovereign state. Months after the declaration of independence in April the Supreme Soviet unanimously approved the Coat of Arms Hakob Kojoyan and Alexander Tamanyan created in 1920, later restored by painter Seyran Khatlamajyan. However, years later it became a target of criticism. This issue has been discussed repeatedly and everybody has to be concerned over its imagery. Armenia is a weak, broken country, thats not presenting even the symbols of its mighty historic kingdoms, painter Karen Aghamyan told ArmeniaNow, however, stressing that restoring Soviet Armenias Coat of Arms is not the right solution either. Many resent the idea of bringing back the symbols of totalitarian Soviet past. While todays Coat of Arms depicts the four royal Armenian dynasties, which are the golden pages in the history of the Armenian nation, also biblical Mount Ararat and the Noahs Ark, the Soviet emblem had only Ararat. Political historian Shushan Khatlamajyan stresses that from the point of view of political studies if historical conditions have changed, then the symbol standing for a completely different social regime cannot be adjusted to a new state which has taken a different course of development. The fact that the Soviet Coat of Arms was created by Saryan should not be used as a factor here. There was an order from the Kremlin to create a Coat of Arms, and if at the time it was an act of heroism to put the image of Mount Ararat on a Soviet state emblem, now the reality is completely different, Khatlamajyan, the widow of the painter who restored Armenias current Coat of Arms, told ArmeniaNow. People are trying to return some attributes, symbols of a period when they had a good life, created and thrived. Often its a subconscious desire, and this initiative reveals the fact that people are nostalgic [of those times], she says, reminding that: Russia has recovered its Soviet-time anthem, because it has pro-empire aspirations and wants to return the power it used to have, while in our case, what do we want to achieve by trying to bring back fragments from our past? Meanwhile, Martiros Saryans granddaughter, director of Saryan house-museum Ruzan Saryan is convinced that by her prominent grandfathers creation we will show the world once again that Armenia and Ararat are concepts of one inseparable unity, and that viewing the masterpieces by Saryan and Khachaturyan [the anthem] through the prism of totalitarian past is medieval prejudice. Painter, publicist Ruben Mnatsakanyan sees dangerous and far-stretching political purposes behind this initiative. General symbols change only in case of a certain system, social regime changes. If Armenia changes any of its symbols itd mean giving up its sovereignty, he told ArmeniaNow, his reference being to the recently activated discussions of joining Russias Putin-initiated Eurasian Union.

Edited March 23, 2015 by Arpa

[Yervant1]

Eurasianet.org

Feb 5 2019

Armenia’s new authorities debate changing national anthem The discussion over the anthem is a long-standing one in Armenia, but many in the country wonder if it should really be such a high priority for the newly seated parliament.Ani Mejlumyan Feb 5, 2019

A proposal to revert the country’s national anthem back to the Soviet one has hit a wrong note among many Armenians who wonder whether it should be among the first priorities taken up by the new parliament.

Alen Simonyan, the deputy speaker of the National Assembly, on January 25 floated the idea of changing the country’s current national anthem. He posted on Facebook a link to the Soviet-era anthem – written by beloved composer Aram Khachatryan – saying, “This is a powerful anthem that meets all the requirements.” Ara Gevorgyan, a well known composer, commented on Simonyan’s post in support: “It is a great hymn and we look forward to the decision to restore it.”

Simonyan subsequently created a Facebook poll to measure public sentiment. As of the time this piece was posted, more than 6,500 people had voted, two-thirds of them in favor of change. For his part, Minister of Diaspora Babken Ter-Grigoryan said he would survey members of Armenian communities around the world regarding the potential change.

The current anthem was first adopted in 1918 during the short-lived Armenian Republic, but it was then abandoned under the Soviet Union. The Khachatryan anthem was introduced in 1944 and was used until the collapse of the Soviet Union, when independent Armenia reverted back to the 1918 piece. But the current anthem has remained unpopular among many Armenians, mainly for aesthetic reasons. (Readers can hear both versions below, first the current one and then the former – and possibly future – one.)

Armenia’s new parliament was seated only three weeks ago, with a dominant majority held by the My Step alliance of Prime Minister Nikol Pashinyan. Simonyan’s proposal was widely discussed in Armenia, with many wondering if the anthem really should be such a high priority for the leadership.

“We have so many urgent issues now, and the change of hymn is not among them,” ethnographer Svetlana Poghosyan said in an interview with news site aysor.am. “It is not an urgent issue. We have more serious challenges.”

Simonyan even raised the issue of changing Armenia’s flag, currently a simple tricolor, by adding a cross. He later clarified that he was joking, but online wags nevertheless offered other suggestions, including a flag with Simonyan’s face on it or one with kitschy pictures of Jesus.

The political satire website ArmComedy posted a story suggesting that Simonyan also proposed changing the location of the capital. “Let's be honest with ourselves, Yerevan is one of our favorite, historic cities, but it is associated with the former authorities,” the fake Simonyan is reported to have said. “Discussions of the national anthem and the new capital will enter the agenda of the National Assembly ahead of reforming the tax code, creating favorable conditions for investment, and other secondary issues,” the story concluded.

The last time the issue of the anthem was taken up was in 2006, though it ultimately wasn’t changed. "During 2006 and 2007, the authorities of that time didn’t like the anthem either; we fought then and we will fight now,” said Gegham Manukyan, a member of the Armenian Revolutionary Federation, at a January 29 event marking the 100th anniversary of the death of the founder of the first republic, Aram Manukyan. “Today he [simonyan] dares to say in parliament that the anthem needs to change because it doesn’t move him. They are trying to change the symbols of our nation just to suit their tastes.”

In spite of Simonyan’s personal advocacy, there is no formal agenda in parliament to change the anthem, the head of the My Step faction in parliament, Lilit Makunts, told journalists. But Simonyan suggested to journalists on February 5 that he was looking at other options, such as a public referendum.

Ani Mejlumyan is a reporter based in Yerevan. Sign up for Eurasianet's free weekly newsletter.

Both anthems can be heard at https://eurasianet.org/armenias-new-authorities-debate-changing-national-anthem