Nazarian

Why would I care about Putin or Medvedev? They are the Russians' problem. I meant the Armenian KGB. I don't care about the Russian KGB.

Google results... Looks like some fictional entity to me; probably a brainchild of the KGB.

elle, I am not talking about a speech; it was a conversation and it was a long time ago, in the early 90-s. And I am not talking about 'speaking Armenian', I am talking about 'speaking in general'. I don't know why you are so proud that your language skills are inferior to his. I'm sure it's not true - do you not know words or expressions like 'klizma anel', 'akanjner qashel', 'moskaneri hachoc', 'paroghi dzver' and other timeless contributions that Kocharian has introduced into the everyday Armenian culture.

Things like this just piss me off. Source: Fort Collins Courier (Fort Collins, Larimer County, Colorado, United States); Date: Dec 20, 1921 Page: 2 http://blogian.hayastan.com/wp-content/uploads/2008/04/getimage.png Original image from: Blogian

How do you know that SS is not the illegitimate president? Do you think he really got elected? And yes, I have lived in Armenia through the war years and lost friends in the war so don't lecture me on those years. Besides, these are long gone days. I can tell you this though, LTP was a much more impressive politician than RK in person. RK couldn't even put two words together when I met him.

He is not part of the avazakapetutyoun so it's out of question for him to join the new government. After all, his party is the only opposition in the parliament. Anyone who does join will be tarnished. Why would you want to be part of the executive branch with an illegitimate president? Whatever the composition of the government, it will be short lived. I don't think they have enough resources to keep the country clamped down for too long. A basic thing - to keep all these police on the streets every day to prevent people from saying the 'wrong' things takes money (the most obvious is the gasoline for their cars or hiring cops to do actual cop work).

ՎԱԽԻ ԵՎ ԽԵՂՃՈՒԹՅԱՆ ՄԻՋԵՎ ChI.am, Yerevan, 04-09-2008 Երեկ Երեւանում "ՀՀ նախագահի երդման արարողություն" անվանումով մի ծիծաղաշարժ միջոցառում տեղի ունեցավ: Ինչպես եւ ցանկացած այլ ոստիկանական միջոցառում, այս անգամ եւս փակվել էին Երեւան մտնող բոլոր մայրուղիները, քաղաքի կենտրոնն ամբողջովին շղթայված էր ոստիկանական ուժերով եւ այլն: Եվ սա պատահական չէ. ռեժիմն ընդամենը հերթական "ուժային ակցիան" էր իրականացնում: Ամեն ինչ խղճուկ էր: Եվ Սերժ Սարգսյանի` ձայնին խրոխտ երանգներ տալու անհաջող փորձերը, եւ դահլիճում նստածների մռայլ ու ձանձրացող հայացքները: Նույնիսկ "Հայլուրն" էր անհեթեթ վիճակում հայտնվել ու որպեսզի գոնե փոքր-ինչ հանդիսավոր տեսք տա օրվա խեղկատակությանը, սյուժեներ էր ներկայացնում այլ երկրների "երդման արարողությունների" մասին: Եվ պատկերացրեք` հինգ օրինակ բերեց. Ռուսաստան, Բելառուս, Իրան, Թուրքմենստան եւ ինչ-որ աֆրիկյան երկիր: Հետո երեւի իրենք էլ հասկացան, որ անհարմար բան ստացվեց ու փորձեցին մի երկու խոսք կորզել ԱՄՆ պետքարտուղարի տեղակալի օգնականից: Դարձյալ անհարմար բան ստացվեց. Մեթյու Բրայզան ընդամենը ասաց, որ Սերժ Սարգսյանը գեղեցիկ խոսքեր է ասում, մինչդեռ կարեւոր է, որ դրան կոնկրետ քայլեր հաջորդեն: Բայց ավելի անհեթեթ էր Օպերայի դահլիճի բեմում Սերժ Սարգսյանի եւ Տիգրան Թորոսյանի` այդպես էլ անհասկանալի մնացած ցածրաձայն երկխոսությունը: Տիգրան Թորոսյանը Սերժ Սարգսյանին համառորեն հրավիրում էր խոսափողի մոտ, Սերժ Սարգսյանը հրաժարվեց ու նրա վրա "մուննաթ եկավ", սա բեմի վրա ինչ-որ անհասկանալի պտույտ արեց ու նորից հրավիրեց, Սերժն էլ նեղացավ ու գնաց բեմի անկյունում կանգնեց, հետո ԱԺ նախագահը գնաց-կանգնեց նրա կողքին, հետո ԱԺ փոխնախագահը "սումըչկան" թեւը գցած, միացավ նրանց, հետո ինչ-որ մեկը բոլորին հրավիրեց "մի կտոր հաց ուտելու...": Մի խոսքով, լավ բան չստացվեց: Ու "պատասխանատու հեռուստաընկերությունները" ստիպված եղան ուղիղ հեռարձակումն ընդմիջել "երաժշտական դադարով": Հետո սկսվեց ամենաահավորը: Ազատության հրապարակում շարված զորքը սպասում էր նոր "գերագույն գլխավոր հրամանատարին": Ի վերջո սա բավականին ուշացումով դուրս եկավ շենքից ու ողջույնից հետո մեռելային լռության տակ քայլեց զորքի առջեւով: Նրան ուղեկցում էր մի զինվորական եւ քամուց քշվող մի պոլիէթիլենային չարանենգ պարկ... Մի խոսքով, ամեն ինչ իսկապես սգո արարողություն էր հիշեցնում: Իսկ "Հայլուրը", չգիտես ինչու, այս ամենն անվանում էր "հաղթական քայլերթ" (սովորաբար այս միջոցառումն անվանում են "տոնական քայլերթ", իսկ "հաղթական քայլերթ" անցկացնում են ինչ-որ ճակատամարտում հաղթելուց հետո): Բայց "Հայլուրն" ինչ-որ իմաստով իսկապես իրավացի էր: Այնպիսի տպավորություն էր, թե թշնամու մայրաքաղաքը գրավելուց հետո օկուպացիոն զորքերի հրամանատարը մեռյալ քաղաքի դատարկ փողոցներում "պառադ" է ընդունում: Միայն մի բան էր պակասում` որ քայլող զինվորները Սերժ Սարգսյանի ոտքերի տակ նետեն թշնամուց խլված դրոշները: Բայց քիչ անց նկատեցինք, որ դա էլ չէր պակասում: Ամբողջ միջոցառման ընթացքում հսկայական Եռագույն մի դրոշ ընկած էր ասֆալտին` Սերժի ոտքերի մոտ: Քամին պոկել էր Օպերայի շենքի ճակատից եւ որեւէ մեկը, բնականաբար, չէր բարձրացրել: Իրականում երեկվա միջոցառումը չափազանց ճշգրիտ է արտացոլում ռեժիմի ներկա վիճակը: Հայաստանում նրանք դատարկության մեջ ե, ժողովուրդը նրանց հետ որեւէ կապ չի ունեցել, չունի եւ չի ունենալու: Երեկվա միջոցառմանը մասնակցում էր ռեժիմի հենարանը` ամբողջ կազմով: Դահլիճում` ինչ-որ անհասկանալի դեմքեր, մի քանի "կառուցողական" հոգեւորականներ, մտավորականներ ու շոու-բիզնեսի "աստղեր", դրսում` ոստիկանություն ու "սպեցնազ", եւ իհարկե, մի քանի երկրներից ձեւի համար ուղարկված մի քանի պաշտոնյաներ (երախտապարտ կլինեինք, եթե "Հայլուրը" հրապարակեր այն "մոտ 60 երկրների" ցանկը, որոնք իբր ներկայացուցիչներ էին ուղարկել): Վերջ, սա է Սերժ Սարգսյանի ողջ պոտենցիալը: Հայաստանում նա ուրիշ հենարան չունի եւ չի ունենալու: Ու միշտ այդպիսին է մնալու` խղճահարության չափ ծիծաղելի ու մեկուսացված: Արյունով "պաշտոն ստանձնողներն" ուրիշ ճակատագիր ունենալ չեն կարող:

It was really funny to see all the Armenian news agencies and some of the papers publish two of the items without any fact checking. The Armenian media is in a really sorry state. It's so easy to bait them - say mention the words 'genocide' or 'Turk' and they'll be all over it.

Before an attack like that you should have done your due diligence. Here: Gibrahayer Magazine April 2, Nicosia, 2008 Dear subscribers, Instead of our weekly dispatch on Wednesday, we sent out Gibrahayer e-magazine yesterday, because it was April 1, and we wanted to be part of the April Fools Day "celebrations" by sharing these stories with you. * The Ledra street may be opening today, but Victoria street is not. Nor is the Turkish occupation regime returning the Armenian quarter. * Ex-President Tassos Papadopoulos's election team may have used Vartkes Mahdessian's campaign slogan, but we are not taking legal action against them. * Recently, we have all been hearing Turkish voices accepting the Armenian Genocide, but Turkish Cypriots will not be commemorating the 1915 Armenian Genocide at Buyuk Khan on April 24.... well at least this year ! These were the stories that were included in the April Fool's Day issue and we hope you enjoyed them. Happy April Fools Day Gibrahayer e-magazine.

Please note that this was an April Fools Day 'news'.

This rings as true in 2004 as is now.

Yes, I am comparing the actions of the two governments. Both of them attacked peaceful protesters and both of them killed a few of these protesters. Both of these governments then suppressed the media and the internet, brought in troops and clamped down any dissent.

The Hay Dat committee in Canada has condemned the violence in Tibet and the use of force against the civilians. They even offer their condolences to the Tibetans who lost their lives. At the same time, they, and the rest of the Armenian organizations that claim to represent the Armenian interests in the West, have been mum on the similar actions by the government in Armenia. There is nothing wrong with supporting the plight of the Tibetans but they are using double standards. Երեւան (Երկիր) - ՀՅԴ Կանադայի Հայ Դատի հանձնախումբը դատապարտել է Տիբեթում անզեն վանականների եւ քաղաքացիների դեմ կիրառված բռնությունը: Հանձնախումբն անընդունելի է համարում այն փաստը, որ Տիբեթի ժողովրդի հանդեպ ուժ է գործադրվում այն բանի պատճառով, որ նրանք արտահայտում են իրենց դժգոհությունը Չինաստանի կառավարությունից, որը պարտավոր է Տիբեթի բնակչությանը ավելի մեծ կրոնական ու քաղաքական ազատություն ապահովել: Հանձնախումբը կոչ է անում զսպվածություն ցուցաբերել եւ վերջին 50 տարիների բարդ հարաբերությունները Չինաստանի եւ Տիբեթի միջեւ կարգավորել երկխոսության եվ բանակցությունների միջոցով: Հանձնախումբը, ի դեմս նախագահ Ժիրայր Բասմաջյանի, իր ցավակցություն է հայտնում Տիբեթի բնակչությանը անմեղ զոհերի կապակցությամբ:

There is some mentality out there to forgive the sins of people who did fight or claim to have fought in the war. Some basically get away with murder.

Having great contributions to the country does not imply impunity against the law.