Jump to content

Ashot

Members
  • Posts

    5,065
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    5

Everything posted by Ashot

  1. What makes you think those "BASTARDS" won't target private schools later on?
  2. Ashot

    ԾՐԱՐ

    Mos jan +1 nshanakuma hamamitem qo het...
  3. karogha tesnenq vonts durs kga!!!
  4. Ashot

    ԾՐԱՐ

    spasumey ov petqa lezvi harstutsyan masin grer - Har chishtn asats spasumey vor du greyr!!!
  5. Stver jan, thank you very much!!! Very informative too!!!
  6. Ashot

    ԾՐԱՐ

    NO NO NO Arpa jan you got me wrong, you can say bad things about them, just don't use the bad words!!! just think that a 7 year old girl is reading this, and refrain from using the bad words!!! In case you say a bad word - here is the example what shall happen Arpa says bad word about mustafa = Arpa says 10 good things about mustafa!!! wow this is one of the most harsh punishments ever!!!
  7. Stver jan, how are you bro jan... what's up!!! Bro only one favor I would need to ask you ~ please copy those quotes to the forum, our forum members try to stay out from 3rd party websites, and Blogs!!! Nothing personal to you, we just don't like blogs as much as the Forum!!! Thanks for sharing bro!
  8. Ashot

    ԾՐԱՐ

    hey hey hey, Arpa has many important topics and posts, therefore let's suggest every time he insults or posts a bad word, we have him write 10 nice things about the person or the subject he insulted or called bad names!!!
  9. Your right stver jan glad we are on the same page!!! and by the way, welcome to the forum!!! Hope you really do enjoy the stay here!!!
  10. My suggestion is keep both othe possibilites open!!! just the way I wrote it!!! EW - եւ and the & - և
  11. Translit jan, there is two ways to do it!!! You can either do the & key which will give the letter "symbol" - և or you can do the e+w which is ե+ւ եւ!!!
  12. * * * - Умерли розы, Умерли розы. Умерли каждым Своим лепестком. Умерли розы, Умерли розы – Я по умершим Иду босиком. Высохли розы, высохли розы. Сколько печали В розах родных… Умерли розы, Умерли розы. Как же на свете Жить мне без них? Видишь, мой Боже, С темною мукой, С темною мукой Розу зову. Где моя роза? Где моя роза? Как я разлуку переживу? Кличу с любовью Смерть к изголовью. Пусть моя роза Ляжет на грудь. Тихо отправлюсь, Мирно отправлюсь С розой умершей В грустный наш путь.
  13. * * * И всю ночь кружу я, позабыв обитель. Глупый я, глупый. Ум ты забрал мой – жизнь возьми, Спаситель, Боже наш глупый. Но предсмертным взглядом смотрят отовсюду – глупый я, глупый! Что же, умирайте, я еще побуду в жизни этой глупой. С поля смерти темень уношу я, бедный, тени своей глупой. Меня не убили – закричали вслед мне: “Глупый он, глупый!” Что ж, смотрите в оба, маясь хрипом смерти, смерти этой глупой. Вся в крови история – нет глупей, поверьте, ее глупой, глупой.
  14. ՍԻՐՈՅ ՇՈՂՔԵՐԸ Երգը յուշքին Սըրտիս խորէն Կուլայ ուժգին Վհատօրէն: Ու տրտմագին Սէրըս նո՜րէն Կը ծնի ցաւին Խարոյկներէն: Ու կուզեմ լա՜լ Մոխիրներուն Վրայ Սիրոյս, Որպէսզի ա՜լ Շողքերն հետին Չկայծկըլտին...
  15. ԹԱՓԱՌՈւՄԸ Ու ահա ամբողջ գիշեր կ'շրջիմ, Յիմա՜ր, խեղճ յիմա՜ր: Խելքս առիր շատո՜նց, կեանքս առ, Փրկիչ իմ, Աստուա՜ծ, մեր յիմա՜ր: Ի՞նչ կնայիք ինձ, հոգեվարք աչեր, Յիմա՜ր եմ, յիմա՜ր: Երնե՜կ, կ'մեռնիք. մինչ ես կ'ապրիմ դեռ Այս կեանքը յիմա՜ր: Կըռուի դաշտերով տարի առանձին Ստուերըս յիմա՜ր, Շնորհ չըրին գնդակ մ'ալ ինձ, պոռացին "Յիմա՜րն է, յիմա՜ր": Դե՜հ, մտիկ ըրէք, դուք որ կ'խորդաք Այս մահով յիմար, Արիւնով շաղուած պատմութիւն մը տաք, Յիմա՜ր, ա՜հ, յիմա՜ր:
  16. ՋԱՐԴԻ ԽԵՆԹԸ Բեմական մէնախօսութիւն ՔՐՔԻՋԸ -Է՜հ, հա՜, հա՜, հա՜, հա՜. Հօրս դիակն ուսիս, կքալեմ ահա՜ Ջարդուածներու դաշտին վըրայ լուռ… Զառա՜մ Քահանայ, դիակըդ տըխուր Ի՜նչ ծանր է ուսիս, ի՜նչ ծանր է ուսիս… Անշուշտ, երբ իբր խենթ արտաքսեցիր զիս Հայրենի բոյնէդ, չի խորհեցա՜ր բնաւ, Թէ պիտի գայի գտնել քեզ խոնաւ Թագստոցիդ մէջ խեղդուած, շան մը պէս, Իմ պա՜րտքս վերջին կատարելու քեզ… -Է՜հ, հա՜, հա՜, հա՜, հա՜. Բոլոր խելացի մարդիկներն ահա՜, Ահա՜ խելոքներն այս ապուշ կեանքին, Ահա՜ անոնք, որ իրենց ծանր հոգին Համրիչ քաշելով կ’զբոսնէին, Ու նուիրումով մը աստուածային` Կիրակին անգա՜մ մը բերանով ծոմ Տիրամօր առջեւ կ’սպառէին մոմ, Շաբաթ մը ամբողջ, անվա՜խ, անհամա՜ր, Շնալու, ստելու, գողնալու համար: -Է՜հ, հա՜, հա՜, հա՜, հա՜. Բոլոր տիրացու հոգիներն ահա՜, Ահա անոնք որ, ուղեղնե՜ր ծանծա՜ղ, Ամէն մութ հարցի ունէին ծիծաղ, Սաղմոսով սնած սոփեստներ աժան` Հեշտ կ’լուծէին հարցումներ դաժան, Դամոկլեան սուրի մը տակ դող ի դո՜ղ` Շտեմարաննին կ’ուռցնէին գո՜հ, Հարսնիքները շէ՜ն տօնելու վաղուա՜ն… Ու չէին հաճէ՜ր իսկ խորհիլ Մահուան… -Է՜հ, հա՜, հա՜, հա՜, հա՜, Բայց ինչո՞ւ քրքիջս այսպէս կդոցայ… Ահա բոլո՛րն ալ, բոլո՛րն ալ, բոլո՛ր, Մութին ու լուռին մէջ անդնդախոր, Պառկա՜ծ խօլական, պառկա՜ծ ամբարիշտ, Պառկա՜ծ քարեղէն ցաւի մէջ ընդմիշտ, Պառկա՜ծ, Աստուա՜ծ իմ, ու որչափ ալ կա՜յ, Ու որչափ ալ կա՜յ, մինչեւ հեռակայ Ճամբարներուն եզրը փռուա՜ծ, կարծես Անդրհեղեղեան անտառի մը պէս… -Է՜հ, հա՜, հա՜, հա՜, հա՜. Լուռ գիշերներին մէջ շուներուն, ահա՜, Երախին մէջ – դեռ կեանքով գալարուն Կը լսեմ ճարճա՛տը ոսկորներուն… Բարեկամ շունե՜ր, բարեկամ ձեռքե՜ր, Բարեկամ լեզուով լափլիզուած վէրքեր… Երնե՜կ, գազաննե՜ր անբան… Բայց ինչպէ՜ս Բոլոր արջառները, գլուխնին վե՜ս, Սուրացին հեռո՜ւի դաշտերը անծի՜ր, Գնդակէ՜ն, բոցէ՜ն, աչքերնին կարմիր…
  17. ԳԻՇԵՐԻՆ ՄԷՋ ԵՐԳ Վարդե՜րը մեռան, Վարդե՜րը մեռան Իրենց բիւր-բուրան, Ցողիկին վըրան Վարդե՜րը մեռան, Վարդե՜րը մեռան: Արիւնոտ, մանրիկ, Ոտներըս բոպիկ Դիակներու վըրան Դողդո՜ջ կ’երերան: Վարդե՜րը մեռան, Վարդե՜րը մեռան: Գթայ ինձ, Աստուա՜ծ, Մազերըս ցրուա՜ծ Կ’երթամ տարաժամ, Կ’երթամ ու կու լամ “Ո՞ւր է իմ վարդը, Ո՞ւր է իմ վարդը:” Կ’ուզէի՜ գլխուն Տակ դնել անհուն Գեհենը կուրծքիս: Թող այսպէս հոգիս, Մեռնէ՜ր գուրգրանքո՜վ, Իր դիակին քո՜վ…
  18. ԵՐՆԵ՜Կ, ՋՈ՜ՒՐ Ո՞վ պիտի երգե քու անփառունակ Կյանքիդ միամիտ տաղը, մատա՜ղ ջուր, Որ լո՜ւյծ դայլայլի մը պես շարունակ Կը փրփրիս, կ'երթաս դաշտերուն մեջ ուր՝ Դարե՜ր դարերով ե'րգդ է գոհունակ: Ո՜վ պիտի պատմե վազքերդ մշտոլոր՝ Վայրի վարդերու երազանքն ի վար. Ո՜վ պիտի ցույց տա փրփուրներուդ խոր, Հև ի հև կյանքիդ իղձերն հոգևար, Վետ-վետ սեզերու շոյանքն ալ բոլոր: Լուռ անրջանքի պահուն ցայգային, Ո՜վ պիտի պատմե խիճերուդ լեզուն, ՈՒ հեքիաթունակ սերն ուռենիին, Երբ մութ գիշերով իրեն աղազուն Ոստերը, փաղչող հոգվույդ կը հայի'ն... Միամի՜տ վտակ, դարերե ի դար Դուն մամռոտ ճամբեդ կ'երթաս անմոլոր. ՈՒ երբ կը մեռնին շուրջդ անմխիթար՝ Գարնայնի գույն-գույն ծաղիկներդ բոլոր, Երկու քարի մեջ կ'երգես անդադար: Երնե՜կ քեզ, վտա'կ, մեռնիլ չունիս դուն. Արցունքե մարմինդ կը վարես անվերջ, Գիշերներու մեջ միայնակ, արթուն, Անսկիզբն, անվերջ, վտիտ փոսիդ մեջ Կ'երգես, երնեկ, ջուր, վախճան չունիս դուն... ՈՒ երբ այս տողերն մրոտող նիհար Ձեռքեն օր մը լոկ պուտ մը հող ապրի, ՈՒրիշ քերթող մ'ալ, ինձի չափ հիմար, Պիտի գա հարկավ երգերըդ վայրի Հանգի, չափի տակ առնելու համար: Մինչև հավերժորեն կյանքո'տ, զվարթո՜ւն, Պիտի կարկաչե քու ջուրըդ հարաշարժ՝ Հեգնելով արվեստն ու կյանքը մարդուն... Ո՜վ անմահության ըստվեր գետնաքարշ. Վտա'կ, երնե՜կ քեզ, մեռնիլ չունիս դուն:
  19. ՍԻՐՈ ՄՐՄՈՒՆՋ Անոնք գացի՜ն խորհուրդով ու գաղտնիքով բեռնավոր, Գացին նավերը սիրույս իմ աչքերուս առջևեն, Ցըռուկնին վեր, դեպի մութ եզերքները հեռավոր, Առագաստները գինով, մայրամուտի գաղջ հովեն: ՈՒ տեսա, որ հինավուրց դիցուհիի պես աղվոր, Իրենց ձյունի անարատ սրբության մեջ համորեն, Թևերնին վեր, անծանոթ ափունքներու ուխտավո՜ր, Անրջանքիս կարապները սահեցան համրորեն... Իրիկուն է: Կըդիտեմ ես լույծը անհուն ջուրի, Հովը լըռիկ կըպատմե ինծի հուշքեր երջանիկ, ՈՒ անմատում խորհուրդով անսահման ջուրը կուռի:... Քար ու փրփուր ափին վրա կը համբուրվին իմ առջիս... Ես կը դիտեմ հեռավոր հորիզոնին որ լըռիկ Գացին նավերը սիրույս ու կարապներն անուրջիս: Անոնք գացին խարհուրդո՜վ ու գաղտնիքո՜վ բեռնավոր...
  20. ԵՐԳ ԵՐԳՈՑ Երա՞զ, տեսի՞լ, անգո ստվե՞ր մ'անհոգի, Ճառագայթի, փրփուրի խա՞ղ մը տարտամ: Քմայապաշտ ծաղի՜կ մ'արդյոք ցընորքի, Քու մշուշոտ գիծերուդ ի՜նչ անուն տամ. Երա՞զ. տեսի՞լ, անգո ստվե՞ր մ'անհոգի: Քու կապույտիդ վճիտ, աղվոր ջուրերու Եթերային անրջանքին է հանգույն. ՈՒ քու կարմի'րըդ Պենկալյան վարդերու Երազամած կարմըրության պես տժգույն. Գոգն աչերուդ կապույտն ունիս ջուրերու: Արցունքիդ պես նայադներ պար կը դառնան: Այդ ի՞նչ հեշտանք որ շրթներուդ մեջ կը'մպես. Շունչըդ գինով է հովերու պես գարնան, Ձայնըդ տարփոտ` աղբյուրներու երգին պես... Արցունքիդ մեջ նայադներ պար կը դառնան: Կը հմայեն զիս քու աչերըդ, կը շոյե՜ն, ՈՒ մարմինեդ ծորող խունկը մեղավո'ր, Ավելի քաղցր է Քանանու գինիեն... Հազարբուրյան այս պատարա՞գն է աղվոր, Թե լո'ւյծ աչերդ որ մութ հոգիս կը շոյեն: Հրաշագո ո՜հ, քու անդրիդ բյուրեղե. Սրունքներուդ սարսռացող ձյունն հրաշեկ, ՈՒ անանո՜ւն ցոլքը որ քեզ կողողե, Մորթիդ թաքուն գանգուրներուն խուրձը շեկ... Հրաշագո'... ո՜հ, քու իրանդ բյուրեղե: Տենչերուս վրա պիտի հսկեմ այս գիշեր Որ բազուկնե՜րըս չը փընտռեն քեզ իմ քով, Սիրտս ո՜ւր էր որ կուրծքեդ ոչինչ չը հիշեր, Մինչև առտու պիտի հալեր արցունքով... Կիրքերուս վրա պիտի հսկեմ այս գիշեր: Իզո՜ւր: Հոգիս թաղվել կուզե հուլորեն Ստինքներուդ մտերմությանը մեջ կույս. ՈՒ անութիդ որոշ ծալքերը նորեն Գիտեմ որ զիս պիտի տանջեն մինչև լույս... Քու մե'ջդ հոգիս թաղվել կուզե հուլորեն: Տժգույն աղջի'կ, հյուսիսայգի աչքերով, Կոպերուդ վրա ու բիբերուդ մեջ խոնավ Այդ ի՜նչ անճառ երանություն, ի՜նչ գորով... Ո'չ մեկ արգանդ քե՜զ պես հրաշք չըծնավ, Տժգո՜ւյն աղջիկ, հյուսիսայգի աչքերով:
×
×
  • Create New...