MosJan

Անցյալ դարասկզբին իր ճակատագրական ժամանակաշրջանն էր ապրում Ուոլ Սթրիթի Նյո Յորքի ֆոնդային բորսան՝ ամենահզոր բորսան ԱՄՆ-ում և ֆինանսական շրջանառությամբ՝ նաև աշխարհում։ Եվ հենց այդ ժամանակ Ուոլ Սթրիթ մտավ նա ու ամեն բան փոխվեց... Բայց մինչև 1900-ականների սկիզբը՝ դեռևս 1885-ին, համիդյան ջարդերը հասան Արևմտյան Հայաստանի Խարբերդ, որտեղից մազապուրծ եղավ Սամվել և Արմենուհի զույգը։ Երիտասարդ ընտանիքը 1886թ-ին գաղթեց ԱՄՆ և տեղավորվեց Քոնեկթիկուտ նահանգի Հարթֆորդ քաղաքում։ Սամվելն այնտեղ կարողացավ գորգերի առք ու վաճառքի փոքրիկ իր խանութը բացել։ 1905թ-ի սեպտեմբերին ծնվեց Սամվելի և Արմենուհու որդին։ Հայրը մեծ հույսեր էր ուներ, որ որդին կդառնա ընտանեկան բիզնեսի շարունակողն ու այն պահպանողը, բայց... Տղան դպրոցն ավարտեց Հարթֆորդում։ Ապա մեկնեց Քոնեկթիկուտի Ութերթաուն քաղաք, որտեղ ավարտեց Թաֆտի բարձրագույն դպրոցը։ Մաթեմատիկային հիանալի տիրապետող երիտասարդը 1928թ-ին ավարտեց Ելյի հեղինակավոր համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետն ու վերադարձավ արևելյան գորգերի վաճառքի իրենց ընտանեկան բիզնեսին։ Ազատ ժամանակ, նրա ձեռքն է ընկնում «Բորսային սպեկուլյանտի հիշողությունները» գիրքը՝ հայտնի ֆոնդային բրոքեր Ջեսի Լիվերմորի կեսնագրությունը։ Հորից թաքուն, երիտասարդը հետաքրքրվում է բիրժայով և սկսում է թանկարժեք թղթերի առք ու վաճառքով զբաղվել։ Ամեն ինչ այնքան էլ վատ չէր սկսվել, բայց, 1929թ-ին վրա հասավ տնտեսական ճգնաժամն ու երիտասարդը ֆինանսական կորուստների անդառնալի հարված ստացավ․․․ Բայց քանի որ հմտացել էր թանկարժեք թղթերի առքուվաճառքի մեջ, մեկնեց Նյու Յորք։ 1930թ-ին բոլորովին սնանկ և ամենքին անծանոթ երիտասարդ տնտեսագետը մտավ Ուոլ Սթրիթ․․․ Նա սկսեց բիրժայում արդեն հայտնի «Security Pilot»-ի ծառայություններ մատուցել բրոքերային տարբեր ընկերությունների։ Նրա տնտեսագիտական գիտելիքները հետաքրքրեցին «Hemphill, Noyes and Co» ընկերությանն ու 1930թ-ին քսանհինգամյա տնտեսագետը դարձավ այդ ընկերության արժեթղթերի վերլուծաբանը՝ համատեղելով իրենց ընտանեկան բիզնեսում՝ «Samuel Rug Company» ընկերության փոխնախագահի պաշտոնը։ Այնուհետև վրա հասավ Երկրորդ աշխարհամարտը, և նորից, ամեն ինչ մնաց կիսատ․․․ Երիտասարդը զինվորագրվեց ԱՄՆ ՌՕՈՒ զորքերին և մասնակցեց Սիցիլիական թեժ մարտերին։ Բանակային կորպուսում ևս լսեցին նրա տնտեսագիտական հմտությունների և անալիտիկ տաղանդի մասին, և Սամվելի ու Արմենուհու որդին նշանակվեց ԱՄՆ ՌՕՈՒ վիճակագրական վերահսկողության տեսուչ։ Պատերազմի ավարտից հետո, տաղանդավոր տնտեսագետը վերադարձավ արժեթղթերի շուկա և շարունակեց կատարելագործել առևտրի իր տեխնիկական մեթոդաբանությունը, որը բացառիկ էր նրանով, որ հիմնված էր հստակ կանոնների և ուղեցույցների վրա։ Նա որոշեղ բաժնետոմսերի վերլուծությունից անցնել ակտիվ առևտրի և 1948թ-ին հիմնեղ «Futures, Inc.» ընկերությունը, որը ֆինասական շուկայում և բորսային աշխարհում դիվերսիֆիկացման սկզբունքի հիման վրա գործող առաջին բաց-ապրանքային առևտրական ընկերությունն է աշխարհում։ Նրա մշակած վերլուծական և ֆինանսերի ներդման ու կառավարման մեթոդները կարգուկանոն էին սահմանում Ուոլ Սթրիթում, որն հայտնի էր իր սխալական և իռացիոնալ վարքով։ Մաթեմատիկական հաշվարկների և վերլուծական մեթոդների մշակման արդյունքում, հայ էմիգրանտների որդին ստեղծեց համաշխարհային առևտրի մեջ մինչ այդ անհայտ, նոր սխեմա՝ հիմնված մեթոդաբանաության վրա, որ ապրանքների գները երկարաժամկետ հեռանկարում կնվազեն՝ «արջի» և «ցուլի» շուկաների նման: Բորսային նորարարությունը շատ համարձակ քայլ էր այն թվերի համար, բայց ոչ ստանդարտ մոտեցումներն ու հաշվարկները, վերլուծողական և գիտական հմտությունները նրան բարձրացրեցին մինչև ամենավեր, և Սամվելի ու Արմենուհու որդուն՝ Ռիչարդ Դոնչյանին տվեցին «Թրենդին հետևելու մեթոդի՝ համաշխարհային առևտրի հայր» անունը։ Ռիչարդ Դոնչյանի մշակած մեթոդաբանությունը դարձավ Ուոլ Սթրիթի բորսային աշխարհի տարրական դասագիրքը՝ այբբենարանը... Իսկ նրա հիմնած «Futures Inc.»-ը դարձավ առաջին բաց բաժնետիրական ֆոնդը։ Թրենդերին հետևելու որոշ ժամանակակից համակարգեր, օրինակ՝ «Կրիա առևտրային համակարգը» (անգլ.՝ Turtle Trading System), հիմնված են Ռիչարդ Դոնչյանի աշխատանքների վրա։ Բացի այդ, Դոնչյանը ապրանքային բորսաներում նոր հայեցակարգ և սխեմա մշակեց։ Իր ժամանակից առաջ ընկած այս հանճարեղ հայն իր մեթոդն ուսուցանում էր նաև կանանց, և սա այն ժամանակ, երբ Ուոլ Սթրիթ կանանց մուտքն արգելված էր։ Վերահաստատելով նրա գործի հաջողությունն ու հարատևությունը՝ Դոնչյանի սկզբունքներն այսօր կիրառվում են համաշխարհային բորսաներում։ 1960թ-ին Դոնչյանը նշանակվեց «Hayden Stone & Co LLC» ընկերության ապրանքային շուկաների հետազոտությունների տնօրեն։ Այս ընկերությունում նա աշխատեց մինչև իր կյանքի վերջը՝ ժամանակի ընթացքում դառնալով ընկերության փոխնախագահը։ 1983թ-ի հունիսին նա առաջիններից էր, որ «Managed Accounts Report» ընկերության կողմից արժանացավ «Most Valuable Performer Award» մրցանակին՝ արժեթղթերի կառավարման բնագավառում ունեցած նշանակալից ավանդի համար։ Խարբերցի Սամվել և Արմենուհի Դոնչյանների որդին՝ անցյալ դարի լավագույն հինգ տնտեսագետների ցուցակում պատվավոր տեղ զբաղեցնող Ռիչարդ Դոնչյանը մահացավ 1993թ-ի ապրիլի 24-ին Նյու Յորքում։ Նկարում ՝ Ռիչարդ Դոնչյան Эдуард Манвелян

Richard Davoud Donchian Foundation http://www.rddonchian.org/

Ռիչարդ Դոնչյան. արժեթղթերի շուկայի նորարար «Ոչ ոք դեռ չի կարողացել ցույց տալ ինձ մաթեմատիկական բարդ հավասարում, որն ունակ է կանխագուշակելու՝ շուկայի միտումն աճո՞ղ է, նվազո՞ղ, թե՞ հորիզոնական»։ Ով է նա Ռիչարդ Դոնչյանը ծնվել է 1905թ. Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Ապրանքային առեւտրի միտումների վերաբերյալ նրա հիմնարար վերլուծությունները նրան դարձրել են մինչ այժմ կիրառվող մեթոդների հիմնադիրը։ Ավարտելով Եյլի համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը՝ Դոնչյանն սկզբում աշխատել է գորգավաճառության ընտանեկան բիզնեսում՝ զուգահեռաբար զբաղվելով նաեւ արժեթղթերի առքուվաճառքով։ 1929թ. տնտեսական ճգնաժամի հետեւանքով կորցրել է իր կարողությունը, ինչը նրան ստիպել է խորանալ գնարժեքի պատմության ու առեւտրային միտումների ոլորտում։ Իր գործունեությունը նա շարունակել է ֆինանսական սեկտորում՝ աշխատելով Ուոլ Սթրիթում։ Չնայած Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հետեւանքով գործերից կտրվելուն (Ռիչարդը զինվորագրվում է եւ աշխատում իբրեւ վիճակագրության մասնագետ), նա վերադառնում է արժեթղթերի շուկա եւ շարունակում կատարելագործել առեւտրի իր տեխնիկական մեթոդաբանությունը, որը բացառիկ էր նրանով, որ հիմնված էր հստակ կանոնների եւ ուղեցույցների վրա եւ կարգուկանոն էր սահմանում այնպիսի մի ասպարեզում, որը հայտնի էր իր սխալական եւ հաճախ նաեւ իռացիոնալ վարքով։ Կյանքի ընթացքում Ռիչարդ Դոնչյանը տպագրել է տասնյակ հոդվածներ եւ հիմնել Futures, Inc. ընկերությունը՝ առաջին բաց բաժնետիրական ֆոնդերից մեկը։ Իր ժամանակից առաջ ընկած այս մարդն իր մեթոդն ուսուցանում էր կանանց այն ժամանակ, երբ Ուոլ Սթրիթ կանանց մուտքը գրեթե արգելված էր։ Վերահաստատելով նրա գործի հաջողությունն ու հարատեւությունը՝ նրա սկզբունքներից շատերն այսօր էլ կիրառվում են ապրանքային բորսայի ոլորտում։ Հետաքրքիր փաստ Դոնչյանին անվանել են «թրենդին հետեւելու առեւտրային ուղիների հայր» (The Father of Trend Following)

Richard Davoud Donchian ( English : Richard Davoud Donchian ; September 1905 , Hartford - April 24 , 1993 [1] , USA ), an American businessman of Armenian origin, the creator of the first diversified open-ended trading fund. He made a great contribution to the field of trade money management. As a result, the title of the father of "trading by following trends" was sealed, on which many modern stock trading systems are based [2] . Biography In the 1880s, Richard's parents, Samuel Donchyan and Armenuhi A. Dawood, were moved from the Ottoman Empire to the USA . In his youth, Richard studied at the Hartford School, and later attended the Taft School (Watertown, Connecticut). In 1928 , Donchian graduated from Yale University with a bachelor's degree in economics and began working for a family company selling oriental rugs [3] . At that time, he read a biography of stock trader Jesse Livermore, called "Memoirs of a Stockbroker". That book made him very interested in financial markets. Donchian's losses during the stock market crash in 1929 prompted him to study technical analysis and history of prices. Donchian's activity on Wall Street began in 1930 . He provided "Security Pilot" services to brokerage companies. In the summer of 1933 , Richard became a stock analyst at Hemphill, Noyes and Co., while continuing to hold the position of vice president of the family's Samuel Rug Company [3] . During World War II, Donchyan joined the US Army and participated in the Sicilian operation. Later, he was appointed Inspector of Statistical Control of the US Air Force. After the war, Richard became a private investment and securities adviser, practicing that business until 1960 . In 1948, he became interested in commodity markets and futures. Founded by Futures, Inc. trading company, which was the first open-ended commodity fund based on the principle of diversification [3] . During these years, Donchian developed rules of trading operations based on the method of "following the trend" of trading. According to these rules, commodity prices move in the long run like "bear" and "bull" markets. Richard developed and used a trading system based on moving averages that combined trading rules, trading guidelines and his weekly rules system. He is the author of numerous articles on futures and securities, making him known as the "father of the trend-following method of trading." Some modern trend - following systems, such as the Turtle Trading System), are based on his works. Additionally, Donchian pioneered the concept of a diversified approach to trading in commodity exchanges [4] . In 1960 , Donchian was appointed director of product market research at "Hayden Stone & Co LLC" [3] . He worked at this firm and its successors (Shearson/American Express, Shearson Lehman Brothers, now Smith Barney) throughout his life, eventually becoming senior vice president of the firm. In the same year, Richard started publishing the weekly magazine "Commodity Trend Timing". He published newsletters for 19 years, whose weekly circulation reached 10,000 copies. Richard has written many classic articles on industrial topics, including Trend Following Methods in Commodity Price Analysis (Commodity Yearbook, 1957). In 1963 , Donchian was awarded the degree of Chartered Financial Analyst by the Institute of Chartered Financial Analysts at the University of Virginia [3] . During his career, Donchyan was a member of the Commodity Exchange, New York Cotton Exchange and New York Futures Exchange, as well as several professional market associations, the New York Society of Security Analysts . , American Statistical Association ( English : American Statistical Association ), National Association of Future Trading Advisers ( English: National Association of Future Trading Advisers) and a member of the Financial Forum ( English : Financial Forum ). Donchyan was included in "Who 's Who in America" ​​directory . In June 1983 , he was one of the first to receive the "Most Valuable Performer Award" from the "Managed Accounts Report" company for his significant contribution to the field of commodity money management. In April 1993 , after Donchian's death, the "Richard Davoud Donchian Foundation" was founded, the purpose of which was to contribute to the improvement of children's health. https://hy.wikipedia.org/wiki/%D5%8C%D5%AB%D5%B9%D5%A1%D6%80%D5%A4_%D4%B4%D5%B8%D5%B6%D5%B9%D5%B5%D5%A1%D5%B6

Hay Mnes Tun !!!

Zartnir Law

Dele Yaman

in Armenia - -

https://www.allmusic.com/artist/liz-sarian-mn0001256196/discography Song Highlights Liz Sarian

https://open.spotify.com/artist/6EcKAscin77ngTGAwt38Df

Liz Sarian - French Armenian singer Liz Sarian (Armenian: Լիզ Սարյան) is a French Armenian singer. Biography Sarian was born in a family of Armenian genocide survivors. She started to sing in childhood after she listened to Armenian songs sung by her mother.[1] Some of Sarian's releases including "On s'aime"[2] became bestsellers in Western Europe. She also took part at MIDEM 1967 in Cannes.[3] Sarian's first concert in Yerevan took place in 1984 in Karen Demirchyan Complex.[4] She is also known for joint concerts with Aida Garvarentz and Seda Aznavour. In 2009, they performed in Yerevan Opera Theater, and then in Gyumri and Stepanakert, in the context of "For You, Armenia" concert program, devoted to Charles Aznavour's 85th birth anniversary.[5] Discography CD 1998 Live at Bobino 1998 Live in America 2010 Chansons arméniennes 2010 D'amour et d'Arménie LP 1984 À Bobino Chansons Arméniennes EP 1965 La tempête 1966 Dis-moi Mamie 1966 Pourtant je t'aimais 1967 La route qui mène au retour External links Liz Sarian at YouTube Liz Sarian sings with Aida and Seda Aznavours

look what i have found This video is part of my brother David Dilanchian's Super 8 portfolio. The 2004 footage here is from when David on MiniDV filmed a reunion of his Armenian College schoolmates and their partners. Almost all people appearing in the footage were born in, schooled in or lived for a time in India. It is then, an Indian-Armenian reunion. The end segment is someone with Hilda and David flipping through a photo album, as we've done in this festival through film and video taken by David from 1967. David, take a long bow. -------THE BACKSTORY In 1953 brothers David and Hratch Dilanchian were sent out of the family village by their father to the Armenian College in Calcutta. It's there they received part of the primary and all their secondary education. It's there they were taught English. From India, like many Armenians of India they kept heading east. In earlier periods that might have been to Burma, Malaysia, Indonesia, Singapore or Hong Kong. The Armenian presence in those places all traces back to Iran and Armenia. But in the second half of the 20th century the journey east, for opportunity, was to Sydney, Australia. The Armenians heading east is a story of at least 300 years. The East to East title foreshadows that yet to be properly documented story of Armenians forced by tyrants, circumstance or opportunity to keep heading east - from Armenia to Iran, India, East Indies, Australia and New Zealand. -------REFERENCES • Armenian College (Kolkata) https://en.wikipedia.org/wiki/Armenia... Armenians of India https://en.wikipedia.org/wiki/Armenia...

https://en.wikipedia.org/wiki/Cyrill_Demian Cyrill Demian (Arm. Կյուրեղ Դեմյան) (1772–1849) was an Austrian inventor of Armenian (Armenopolis) origin, who made his living as an organ and piano maker with his two sons, Karl and Guido, in Mariahilfer Straße No. 43 in Vienna, Austria. On May 6, 1829, Cyrill and his sons presented a new instrument to the authorities for patent - the accordion. The patent was officially granted on May 23, 1829.[1] Description of the accordion Demian's accordion was described in the original German patent as follows: "Its appearance essentially consists of a little box with reeds of metal plates and bellows fixed to it, in such a way that it can easily be carried, and therefore traveling visitors to the country will appreciate the instrument. It is possible to perform marches, arias, melodies, even by an amateur of music with little practice, and to play the loveliest and most pleasant chords of 3, 4, 5 etc. voices after instruction."[1] Demian's instrument bore little resemblance to modern instruments. It only had a left hand button board, with the right hand simply operating the bellows. One key feature for which Demian sought the patent was the playing of an entire chord by depressing only one key. His instrument also could sound two different chords with the same key, one for each bellows direction (a bisonoric action). At that time in Vienna, mouth harmonicas with Kanzellen (chambers) had already been available for many years, along with bigger instruments driven by hand bellows. The diatonic key arrangement was also already in use on mouth-blown instruments. Demian's patent thus presented a new instrument for accompanying singers or other musicians: His accordion could be played with the right and the left hand simultaneously, differend from the way that earlier chromatic hand harmonicas were played, and was small and light enough for travelers to carry. The patent also described instruments with both bass and treble sections, although Demian preferred the bass-only instrument, owing to its cost and weight advantages.[2] One of these instruments was given to the musical instrument maker Johannes Dillner in Sweden by the Swedish Princess Margareta Brahe in the late 1820s and is now privately owned.[3] The first accordion debate The advent of the accordion is the subject of debate among researchers. Some historians credit Christian Friedrich Ludwig Buschmann as the inventor of the accordion, but most others give the distinction to Cyrill Demian, an Armenian from the Transsylvanian town of Szamosújvár (Gherla) (ancient Armenopolis) living in Vienna, who patented his accordion in 1829, thus coining the name. A modification of the Handäoline, Demian's invention comprised a small manual bellows and five keys, although, as Demian noted in a description of the instrument, extra keys could be incorporated into the design. Numerous variations of the device soon followed.[4] The construction of Demian's accordion (Translated from the original German manuscript) 1st – In a box 7 to 9 inches long, 3½ inches wide and 2 inches high, feathers of metal plates are fixed, which were known for more than 200 years as "Regale, Zungen, Schnarrwerk," in organs. 2nd – With bellows fixed to the above box and its 5 claves fixed below, even an amateur of music can play the loveliest and most moving chords of 3, 4 and 5 voices with very little practice. 3rd – Each claves or key of this instrument allows two different chords to be heard, as many keys are fixed to it, double as many chords can be heard, pulling the bellows a key gives one chord, while pushing the bellows gives the same key a second chord. 4th – As this instrument can be made with 4, 5 and 6 or even more claves, with chords arranged in alphabetical order, many well known arias, melodies and marches, etc. may be performed similar to the harmony of 3, 4 and 5 voices, with satisfaction of all anticipations of delicacy and vastly amazing comfort in increasing and decreasing sound volume. 5th – The instrument is of the same size as the attached illustration, with 5 claves and 10 chords, not heavier than 32 to 36 Loth [1 Loth = approx. 16 g, MW], only if there are more chords will it become longer and some Loths heavier, so it is easy and comfortable to carry and should be a welcome invention for travelers, country and parties visiting individuals of both sexes, especially as it can be played without the help of anybody.[1] Bellows With the cover of the bellows, the entire instrument may be doubled, in order to play more chords or more single tones, in this case, keyboard, the bellows remain in the middle, while each hand controls in turn, either the claves or the bellows. The above-mentioned duplication of the instrument or adding more chords, would not make anything better to anybody, or give something new, as only the parts would increase, and the instrument more expensive and heavier. The instrument costs 12 to 16/M M, the difference in price results in a more elegant or worse-looking appearance. "We think that it is the most excellent innovation, that with one claves, a complete chord can be played."[1] In popular culture In the comic strip Garfield, Jon states that Demian is his hero.[5] In the colombian novel Antes del Juglar, the author makes a fictional narrative about the making of the accordion, taking Cyrill Demian's son, Guido Demian, as central character.[6]

https://armeniancathedral.org/content/achievements/first-accordion-world-cyrill-demian-and-sons

First Accordion in the world by Cyrill Demian and sons Breadcrumb achievements Cyrill Demian (1772–1849) of Armenian origin, made his living as an organ and piano maker, with his two sons Karl and Guido, in Mariahilfer Straße No. 43 in Vienna, Austria. On May 6, 1829, Cyrill and his two sons presented a new instrument to the authorities for patent - the accordion. The patent was officially granted on May 23, 1829. http://www.bookofdaystales.com/tag/demian/ On this date in 1829 Cyrill Demian (1772–1849) received an official patent from the Vienna patent office for a new instrument he called an accordion. Thus, he is generally credited with the invention. A few give credit to Christian Friedrich Ludwig Buschmann (who also claims to have invented the harmonica) but there is no evidence for either claim apart from a few jottings that Buschmann himself made. His claim to have invented the harmonica is clearly false because they were on sale in Austria 3 years before he says he invented the instrument. Demian is our man. Cyrill Demian was an Armenian from the Romanian city of Gherla (ancient Armenopolis) who moved to Vienna and worked as an organ and piano maker, with his two sons Karl and Guido, in Mariahilfer Straße No. 43 in Vienna. His new instrument was a modification of the Handäoline, comprising a small manual bellows and five keys. As noted in his own description and patent application, the instrument was what we now call a push-pull accordion, that is it produced a different note on each key depending on whether the bellows were pushed or pulled. Five keys would give a few notes more than an octave in a diatonic scale and major chords would be easy to produce. His description is translated here from the original German: Its appearance essentially consists of a little box with feathers of metal plates and bellows fixed to it, in such a way that it can easily be carried, and therefore traveling visitors to the country will appreciate the instrument. It is possible to perform marches, arias, melodies, even by an amateur of music with little practice, and to play the loveliest and most pleasant chords of 3, 4, 5 etc. voices after instruction. 1st – In a box 7 to 9 inches long, 3½ inches wide and 2 inches high, feathers of metal plates are fixed, which were known for more than 200 years as Regale, Zungen, Schnarrwerk, in organs. 2nd – With bellows fixed to the above box and its 5 claves fixed below, even an amateur of music can play the loveliest and most moving chords of 3, 4 and 5 voices with very little practice. 3rd – Each claves or key of this instrument allows two different chords to be heard, as many keys are fixed to it, double as many chords can be heard, pulling the bellows a key gives one chord, while pushing the bellows gives the same key a second chord. 4th – As this instrument can be made with 4, 5 and 6 or even more claves, with chords arranged in alphabetical order, many well known arias, melodies and marches, etc. may be performed similar to the harmony of 3, 4 and 5 voices, with satisfaction of all anticipations of delicacy and vastly amazing comfort in increasing and decreasing sound volume. 5th – The instrument is of the same size as the attached illustration, with 5 claves and 10 chords, not heavier than 32 to 36 Loth [1 Loth = approx. 16 gm], only if there are more chords will it become longer and some Loths heavier, so it is easy and comfortable to carry and should be a welcome invention for travelers, country and parties visiting individuals of both sexes, especially as it can be played without the help of anybody.[1] With the cover of the bellows, the entire instrument may be doubled, in order to play more chords or more single tones, in this case, keyboard, the bellows remain in the middle, while each hand controls in turn, either the claves or the bellows. The above-mentioned duplication of the instrument or adding more chords, would not make anything better to anybody, or give something new, as only the parts would increase, and the instrument more expensive and heavier. The instrument costs 12 to 16 Marks the difference in price results in a more elegant or worse-looking appearance. From humble beginnings a welter of different kinds of accordions came forth. Many more right hand (treble) keys were added, as were left hand (bass) keys. More reeds (what are called “feathers” here) made richer sounds which could be added or subtracted via stops (equivalent of organ stops), and so forth. In the 19th century the accordion eventually supplanted the fiddle as the staple instrument for dance music in northern Europe, because of the relative ease of playing in comparison with the fiddle. Accordion reeds are permanently tuned, so it is hard/impossible to play out of tune, and the arrangement of the keys makes production of major chords very simple. If it is tuned in C major, for example, the first 3 keys played together by pushing the bellows produce the notes C E G (the tonic major chord). Here’s a video of John Spiers trying out a new push-pull accordion, called a melodeon in England. John is the son of a very old friend of mine, and is quite well known in the English folk scene. I played this kind of instrument for many years, but have retired and do not own one any more – otherwise I would give you a sample of my own playing. Because Demian was Armenian I’ll choose an Armenian recipe to celebrate him even though the accordion was born in Vienna. I’ve given plenty of Viennese recipes and precious few Armenian ones. Lamb and bulgar are classic Armenian ingredients, so here’s a lamb meatball dish that involves both. You can think of the meatballs as lamb stuffed with lamb. The influence of Indian cuisine should be obvious to those who know kofta. Kufta Ingredients Stuffing 1 lb ground lamb 2 onions, peeled and finely chopped ½ cup green bell pepper, finely chopped 3 tbsp fresh parsley, chopped ¼ cup pine nuts, toasted and chopped 1 tsp paprika ½ tsp mint leaves finely chopped ½ tsp ground cinnamon ½ tsp dried basil salt and freshly ground black pepper Outer layer 1½ lb lamb, finely ground ¾ cup fine bulgur, soaked 20 minutes in water and drained 1 onion, peeled and finely chopped 1 tbsp chopped parsley salt and freshly ground black pepper To cook 4 pints chicken stock olive oil Instructions For the filling, sauté the lamb in a skillet over medium-high heat with a trace of olive oil. When thoroughly browned add the onions, green pepper and parsley and cook for about 10 to 15 minutes, until the vegetables have softened. Add the spices and season to taste with salt and pepper. Cook for 10 more minutes, then place in a bowl and chill thoroughly. Chill completely. To finish and cook, mix the outer layer ingredients together in a food processor. You want this outer layer to be light and fluffy, so mix well so that air is incorporated. Shape the filling into balls the size of walnuts. Shape the outer layer into round patties that are large enough to wrap around the filling. Place one ball of filling inside the outer layer, and then wrap the outer layer around the filling so that it is completely and evenly covered. Sorry, this takes practice. Bring the stock to a simmer in a large stock pot. Add the meatballs a few at a time, cover and simmer for about 8 to 10 minutes. When they are cooked the meatballs will rise to the surface. You can serve the kufta in some broth, or with plain boiled rice and yoghurt. SOURCE http://www.bookofdaystales.com/tag/demian/ https://en.wikipedia.org/wiki/Cyrill_Demian

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Cyrill_Damian_with_the_first_accordion_he_built.jpg