MosJan

" Mi 24/35 Azerbaijani helicopter shoted down in the eastern part of Mrav mountain," reports the press secretary of the Armenian Defense Ministry Artsrun Hovhannisyan. STEPANAKERT, APRIL 2, ARTSAKHPRESS: In the southern, south-eastern and north-eastern directions of the contact line, on April 1 and early morning of April 2, the adversary carried out attack operations, using artillery, armored vehicles, and air force. In addition to the contact line battles, the adversary hit civilian areas and permanently deployed military units by artillery fire. Artsakh Defense Ministry's press release states: “Heated clashes are taking place at this moment along the entire length of the contact line of Nagorno Karabakh-Azerbaijani opposing forces. The Defense Army forces, accepting the challenge of the adversary, are conducting reliable defensive battles. We will give more details about the situation in the upcoming press releases.” Artsakhpress.am

#‎StopAliyev‬: Send a Free ANCA Webmail to President Obama, Congress and the OSCE Karabakh negotiators to take immediate action to stop Aliyev's latest attacks. Then ask friends and family to do the same by visiting http://anca.org/stopaliyev

Astvats Qez Pahapan Hay Zinvor ::

https://www.youtube.com/watch?v=JMpxGgY4cFg

http://hartak.am/files/f3c52/56776/64c371b68f.jpg

http://www.panarmenian.net/arm/details/209379/

Մասոնները և հայերը Ինչպես ձևավորվեցին առաջին հայկական օթյակները, և ինչ զարգացում ստացավ հայկական մասոնությունը Պատմականորեն հայ մասոնությունը ծագել և զարգացել է Օսմանյան կայսրության տարածքում՝ հայկական հզոր համայնքներում, որտեղ ձևավորվել են 4 հայկական մասոնական օթյակներ։ Զգալի թվով հայեր անդամակցել են նաև այլ մասոնական կազմակերպությունների, իսկ 20-րդ դարում արդեն սփյուռքահայության շրջանում ձևավորվել են նոր օթյակներ։ PAN-ը ներկայացնում է, թե ինչպես և ինչ պայմաններում ձևավորվեց հայկական մասոնությունը։ 1 ապրիլի 2016 PanARMENIAN.Net - Հասանելի տեղեկատվության համաձայն՝ մասոնական կազմակերպությունը («Ազատ որմնադրություն», անվանումը ծագում է ֆրանսերեն franc-maçon-ից (հին ֆրանսերեն՝ masson), բառացի՝ «ազատ որմնադիր») համաշխարհային վերազգային կազմակերպություն է՝ որոշակիորեն գաղտնիացված ու բարդ կառուցվածքով, գործունեության ձևերով ու ծիսակարգով, առանձնահատուկ խորհրդանիշներով եղբայրական միաբանություն։ Ընդունված է համարել, որ մասոնության կազմակերպական ակունքները ձևավորվել են միջնադարյան Եվրոպայում որմնադիրների ու շինարար-ճարտարապետների միությունների հիման վրա` միևնույն ժամանակ ներառելով ու զարգացնելով կրոնական և մշակութափիլիսոփայական տարբեր ուղղությունների գաղափարական ժառանգությունը։ Մասոնության բարդ և ոչ ամբողջովին պարզ գաղափարախոսությունը, ըստ կազմակերպության, ընդհանուր առմամբ հանգում է մարդու և մարդկության բարոյական կատարելագործման նպատակին՝ ազատության, հավասարության և եղբայրության գաղափարների տարածմանը, մարդկային «չհղկված մտքի» կատարելագործմանն ու «առաքինության հոգևոր տաճարի» կառուցմանը։ Արդի իմաստով առաջին մասոնական կազմակերպությունները հիմնվել են Անգլիայում և Շոտլանդիայում 15-16-րդ դդ., իսկ 1717 թ. Լոնդոնում կազմավորվել է մասոնական միասնական ղեկավար կազմակերպությունը՝ Անգլիայի Գերագույն օթյակը։ 1738 թ․ Ֆրանսիայում հիմնվում է Ֆրանսիայի Գերագույն օթյակը (1773-ից՝ Ֆրանսիայի Մեծ Արևելք), որը 19-րդ դարում գաղափարական տարաձայնություններ ուներ և որոշակիորեն մրցակցում էր անգլիական գերագույն մասոնական օթյակի հետ։ Հայտնի է, որ 19-րդ դարի կեսերից անգլիական, շոտլանդական և ֆրանսիական մասոնական կազմակերպությունները իրենց գործունեության ոլորտ են ներառում նաև Մերձավոր Արևելքը, և Օսմանյան կայսրությունում նրանց օժանդակությամբ բացվում են մասոնական բազմազգ օթյակներ, որոնց անդամակցում էին նաև հայեր։ Իսկ դեռևս 1762 թ․ Անգլիայի Գերագույն օթյակի մի տեղեկագրից պարզվում է, որ Մերձավոր Արևելքում հիմնվող ղեկավար օթյակներից մեկի Մեծ վարպետ է նշանակվել հայազգի ոմն դոկտոր Մանաս։ Հայկական մասոնության ակունքները ամենից առաջ պայմանավորված էին պետական, դիվանագիտական բարձր դիրքեր գրավող օսմանահպատակ հայերի և Օսմանյան կայսրությունում գործող՝ մասոն կամ մասոնության հետ կապ ունեցող եվրոպացիների հետ ամուր կապերով։ Հայտնի է, որ արդեն 19-րդ դարի 30-ական թթ. սկսած՝ Օսմանյան կայսրության դիվանագիտական տարբեր պաշտոններ զբաղեցնող հայազգի գործիչների մի մասը, նաև արտասահմանում եղած ժամանակ, հարել են ֆրանսիական ու շոտլանդական մասոնական օթյակներին ու չեն թաքցրել այդ փաստը։ Այստեղ մեծ դեր է խաղացել նրանց, առնվազն մի մասի, ձգտումը և ինչ-որ տեղ նաև ռոմանտիկ պատկերացումները՝ մասոնական կազմակերպության անդամ հանդիսացող և եվրոպական երկրներում ազդեցիկ պետական, դիվանագիտական, նաև մտավորական գործիչների հետ սերտ կապերի միջոցով նպաստելու հայությանը վերաբերող տարբեր խնդիրների լուծմանը։ Թորգոմ Բոյաջյան, «Հայաստան» մասոնական օթյակի ղեկավարներից Մյուս կողմից մասոնության գաղափարները հատկապես հայ մտավորականության մեջ պարարտ հող գտան՝ շնորհիվ այդ ժամանակներում արդեն իսկ խորացող ազգային վերազարթոնքի, ազատության, հավասարության, սահմանադրականության, ժողովրդավարության և այլ առաջադիմական գաղափարների ու հոսանքների տարածման։ Մասնավորապես, մասոնության գաղափարները հարազատ ու հայության խնդիրներին համահունչ համարեցին պոլսահայ մտավորականության շատ ներկայացուցիչներ, որոնք 1850-ական թթ․ մասնակցել էին Հայոց Ազգային սահմանադրության մշակման աշխատանքներին։ Այս առումով կարևոր շարժառիթ է հանդիսացել այն հանգամանքը, որ Օսմանյան կայսրության ազգային փոքրամասնությունների համար հռչակված բարենորոգումների ծրագրերի (1830-50թթ) չիրագործման հետևանքով հուսախաբ եղած հայ առաջադիմական շրջանակների մի մասը սկսեց ազգային խնդիրների լուծումը մասոնությանը հարելու մեջ փնտրել։ Բացի այդ, ինչպես նշում է հայ մասոնության պատմությունը լավագույնս ուսումնասիրած խմբագիր Ռուբեն Բերբերյանը Բոստոնի «Հայրենիք» հրապարակված իր հոդվածաշարում (1937թ), հայության մեջ այդ շարժումը ծնվել և զարգացել է՝ որպես հակազդեցություն 1860 թ․ Ազգային սահմանադրության ճանաչման շուրջ «թմրեցուցիչ ու հուսախաբություն ծնող» գործունեության, պոլսահայ տարբեր հատվածների երկպառակությունների, և որպես բողոք օսմանյան պետության նկատմամբ հայության որոշ շերտերի ստրկամտության դեմ։ Ուշագրավ է, որ պոլսահայ նշանավոր մտավորական, բանաստեղծ Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանը (1828-1868), որը մահվանից ավելի քան մեկ տարի առաջ մուտք գործեց հայ մասոնության շարքերը, նախքան այդ էլ մշտապես հանդես գալով հայերի միաբանության ու եղբայրության քարոզներով, համոզված էր, թե հայկական տարբեր կրոնական ու գաղափարական հատվածների միջև երկպառակության ու դիմակայության պատճառը միմյանց վատ ճանաչելն է, հետևաբար կոչ էր անում՝ «Զիրար ճանչնալու համար եղբայր անունը տվեք իրար։ Ավելի զորավոր ու աննկուն ըլլալու համար ամենքդ ալ մեկ սիրտ եղեք․․․ Առաջ ժամանակի լուսովը և դեպի միություն»։ Այսպիսով, հայ մասոնությունը կարծես ձևավորվում էր որպես ազգային խնդիրների լուծման այլընտրանքային ճանապարհ, որի նպատակն էր հայերին նախապատրաստել դեպի «ազգային ու համամարդկային նոր բարձունքների»։ Առաջին հայկական օթյակը՝ «Տիգրան № 1014»-ը, հիմնվել է Զմյուռնիայում Անգլիայի Գերագույն օթյակի հովանու ներքո 1864 թվականի ապրիլի 29-ին։ Սկզբում այդ օթյակի աշխատանքները տարվել են անգլերենով, քանի որ անդամացում էին նաև այլ ազգերի ներկայացուցիչներ, ապա, հայերի թիվը մեծանալուց հետո այն դարձավ հայալեզու օթյակ։ Իր սկզբնավորումից մինչև լուծարումը (թուրք մասոնների սադրանքների հետևանքով)՝ 1876թ․, «Տիգրան» օթյակը ունեցել է 118 անդամ, որոնցից 108-ը՝ հայ, 7-ը՝ թուրք, 3-ը՝ հույն։ Այդ օթյակի հայտնի անդամներից էին Մեսրոպ Նուբարյանը, Մատթեոս Մամուրյանը։ «Տիգրան» օթյակի տարեգրությունների մեջ երևելի այցելուների շարքում հանդիպում է նաև Անգլիայի ապագա թագավոր Էդուարդ 7-րդի անունը (1867թ.): ԱՄՆ նախագահ Հարի Թրումենի դիմանկարը՝ «Արարատ» կոչվող օթյակի գլխարկով ու զինանշանով․ լուսանկարը վերցված է «Հայերի ներդրումն Օսմանյան կայսրությունում» գրքից (Հեղ․՝ Հասմիկ Ստեփանյան) Երկրորդ և ամենանշանավոր հայկական օթյակը «Սեր» օթյակն է, որին անդամակցել են պոլսահայ մտավորականության զգալի թվով երևելի ներկայացուցիչներ՝ Հարություն Սվաճյանը, Մատթեոս Մամուրյանը, Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանը, Միքայել Ալիշանը, Սրապիոն Հեքիմյանը, Սերովբե Ազնավուրը և այլք։ Հիմնվել է 1866 թվականի մայիսի 7-ին Կ. Պոլսում և գտնվում էր Ֆրանսիայի Մեծ Արևելքի ենթակայության տակ․ գործել է մինչև 1890թ։ «Սեր» օթյակի աշխատանքները հիմադրումից ի վեր կատարվել են միայն հայերենով։ Հետաքրքիր է, որ այս օթյակի հիմնադրման ժամանակ բանավեճ է եղել, թե որ գերագույն օթյակի ենթակայության տակ պետք է գործել։ Մի մասը պնդում էր, թե պետք է ընդունել անգլիական Գերագույն օթյակի ենթակայությունը, քանի որ մասոնականությունն այդտեղ ավելի զարգացած է, մյուսներն էլ այն համոզմանն էին, թե հայ ազգային խնդիրները լուծելու տեսանկյունից նպատակահարմար է ընդունել Ֆրանսիայի Մեծ Արևելքի գերակայությունը, քանի որ ֆրանսիացի մասոններն ավելի հակված էին հանրապետականության և ազատության գաղափարներին, նրանք լսել էին, թե ֆրանսիական օթյակներում աջակցում են լեհերի ազատագրական պայքարին։ Ի վերջո, որոշվում է ընդունել ֆրանսիական մասոնության գերակայությունը։ Հայկական երրորդ օթյակը՝ «Եփրատ № 1078»-ը, հիմնվել է 1909 թ․ Արևմտյան Հայաստանում՝ Խարբերդի Հյուսեյնիկ գյուղում, Էդինբուրգի շոտլանդական Մեծ օթյակի հովանավորությամբ։ Հիմնադրումից 6 տարի անց՝ Հայոց ցեղասպանության օրերին, թուրքերի կողմից «Եփրատ»-ի նոր կառուցվող շենքն ավերվեց, իսկ անդամներից շատերը զոհվեցին։ Ուշագրավ է, որ Խարբերդում հայ մասոններից ոմանք ցանկանում էին այդ օթյակը միացնել 1912 թ․ ստեղծված թուրքական ազգային օթյակին, սակայն մեծ մասը դեմ էին։ Ի վերջո, թուրքական մասոններին միացած և նրանց հետ «եղբայրացած» հայերը, հաճախ նրանց իսկ կողմից, զոհվեցին Ցեղասպանության ժամանակ։ Հայկական չորրորդ օթյակը՝ «Հայաստան № 1185»-ը, դարձյալ հիմնվել է Կ. Պոլսում 1919 թվականի մայիսի 1-ին՝ Շոտլանդական Մեծ օթյակի ենթակայությամբ։ Գործել է մինչև 1923 թ․, երբ աշխատանքները դադարեցվել են Կ․ Պոլսից անդամների մեծ մասի հեռանալու հետևանքով։ 20-րդ դարի սկզբին Պոլսում ստեղծված այլ՝ թուրքական կամ բազմազգ օթյակներում ևս զգալի թվով հայ մասոններ կային, որոնց մի մասը գերագույն պաշտոններ է զբաղեցրել։ Օրինակ, թուրքական օթյակներից մեկի Գերագույն վարպետը ականավոր հրապարակախոս Տիգրան Քելեկյանն էր, որը ևս սպանվեց Մեծ Եղեռնի ժամանակ։ Զգալի թվով հայեր անդամակցել են նաև Եվրոպայում, հատկապես Ֆրանսիայում գործող ռուսական մասոնական օթյակներին, ըստ որոշ տվյալների՝ նրանց շարքում են եղել այնպիսի նծանավոր գործիչներ, ինչպես Հայաստանի առաջին Հանրապետության վարչապետներ Ալեքսանդր Խատիսյանը և Սիմոն Վրացյանը։ Հետագայում հայկական մասոնական օթյակներ են հիմնվել նաև ԱՄՆ-ում, Արգենտինայում, Ռուսաստանում, իսկ անկախացումից հետո՝ նաև Հայաստանում։ Օգտագործված աղբյուրներ Ռուբեն Բերբերյան, Հայ մասոնները և «Սեր» օթյակը Պոլսո մեջ, «Հայրենիք», Բոստոն, 1937, թիվ 5-8 Հասմիկ Ստեփանյան, Հայերի ներդրումն Օսմանյան կայսրությունում, Եր․, 2012 Հ․ Իորդանյան, Հայ մասոնության պատմությունից, Եր․, 2014 Սամսոն Հովհաննիսյան/PanARMENIAN.Net

turk@ mnuma turq..

Yerek Gisher tesa sa ahhh inch lav em Qnel JAnnnn

«Բիոսոֆիա» ՀԿ նախագահ Գևորգ Պետրոսյանը խոսում է Արփի լճի խնդիրների մասին: Արդեն 3 տարի Հայաստանի երկրորդ լիճը հայտարարվել է ազգային պարկի տարածք: Ջրթողման խնդիր, ձկների վերացում, ափերի էրոզիա. ահա ոչ ամբողջական ցուցակը խնդիրների, որոնց համար արդեն հատկացվել է երկու միլիոն դրամ:

Lake Arpi: Ecotourism in Armenia "Lake Arpi" National Park is one of the best places in Armenia for the observation of more than 140 bird species. ”Ecotourism in Armenia” cognitive project is organized by ”Doctor Cinema” Youth NGO in cooperation with Young Biologists’ Association and World Independent Youth Union NGOs, within the grant program provided by RA Presidential Administration. Can be shared and used by any company or individual for promoting ecotourism in Armenia. Editing of the video is forbidden. MAP

Qristos Hayrav e mereloc Orhnyal e HArutyunn Qristosi.. Mezi Dzezi Mets Avetiss.. Shnorhavor Surb Zatik !!! Ameniyn BArin Dzez..

Reza Zarrab: Turkey reels from gold bullion scandal as spotlight lands on Erdogan allies The love of gold, stashed under floorboards for emergencies, may be deeply ingrained in Turkish culture. But Reza Zarrab, a 33-year-old Turkish-Iranian millionaire, is learning fast that the US authorities are not as willing as his allies in Turkey to turn a blind eye to millions of dollars of smuggled gold bullion. Zarrab, a businessman and gold trader who owns yachts, private jets and a $72m (£51m) villa on the shores of the Bosphorus, was at the centre of a money-laundering scandal in Turkey in 2013, and was arrested by US authorities on 19 March. He is now due to face a federal court in Miami.

Reza Zarrab is a Turkey-based businessman. He holds Iranian, Azerbaijani and Turkish citizenship. He was arrested and charged with money laundering among the other allegations in the United States on 19 March 2016

WOW !!!

Azerbaijan attempts subversive attack, shells fresh areas since 1994 truce March 11, 2016 - 11:59 AMT PanARMENIAN.Net - Azerbaijani armed forces initiated a subversive attack Thursday, March 10, at around 11:20 pm, the Nagorno Karabakh Defense Army said. Having timely identified the rival groups, Karabakh Defense Army units took retaliatory measures to throw the saboteurs back to their positions, with at least two Azeris killed and several wounded. No casualties were registered on the Karabakh side. On the night of March 10-11, the rival also violated the truce, firing over 5500 shots from various caliber firearms, 60- and 82-mm mortars, as well as RPG-7 and AGS-17 grenade launchers. Besides, Azeri troops have used howitzer-type cannons. It is noteworthy that the rival not only bombed the Armenian positions deployed in Akna direction, but, for the first time since the 1994 ceasefire agreement went as far as to open fire on areas, situated quite deep behind the frontline. One conclusion can be drawn from the attacks: Azerbaijan has adopted a more unrestrained tactics aimed at destabilizing the situation in the conflict zone which is fraught with unpredictable consequences. The Nagorno Karabakh Defense Army took targeted and punitive measures to suppress the rival's actions and continue controlling the situation on the contact line.

Թշնամու դիվերսիոն ներթափանցման փորձ ԼՂՀ ՊՆ մամուլի ծառայություն (11/03/16 [10:35] ) Հաղորդագրություն Մարտի 10-ին՝ ժամը 23:20-ի սահմաններում, ՊԲ հարավարևելյան ուղղությամբ հակառակորդը ձեռնարկել է դիվերսիոն ներթափանցման փորձ: ՊԲ առաջապահ զորամասերը ժամանակին հավաստանշել են հակառակորդի հետախուզադիվերսիոն խմբի առաջխաղացումը և վերջինիս հասցնելով առնվազն 2 զոհ և վիրավորներ, հետ շպրտել իրենց ելման դիրքերը: Կանխարգելիչ գործողության ընթացքում պաշտպանության բանակը կորուստ չի ունեցել: Մարտի 10-ին և լույս 11-ի գիշերը ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծում հակառակորդը, տարբեր տրամաչափի հրաձգային զինատեսակներից, 60 (17 արկ) և 82 (47 արկ) միլիմետրանոց ականանետերից, ՌՊԳ-7 (4 արկ) ու ՀԱՆ-17 (4 արկ) տիպի նռնականետերից, հայ դիրքապահների ուղղությամբ արձակել է ավելի քան 5500 կրակոց: Բացի վերոնշյալից, ադրբեջանական զինուժը կիրառել է նաև հաուբից տիպի հրանոթներ: Հատկանշական է մանավանդ այն հանգամանքը, որ հակառակորդը նշված հրանոթներից անցած գիշեր արդեն հրետակոծության է ենթարկել ոչ միայն Ակնայի (Աղդամի) ուղղությամբ տեղակայված հայկական ստորաբաժանումների դիրքերը, այլև առաջնային գծից բավականին մեծ խորությամբ գտնվող որոշ տարածքներ, ինչը թերևս, աննախադեպ է 1994թ. մայիսից հաստատված հրադադարի ողջ ընթացքում: Նման նախահարձակ գործողություններից կատարվելիք հետևությունը մեկն է՝ հակառակորդը որդեգրել է հակամարտության գոտում իրադրության ապակայունացմանն ուղղված առավել սանձարձակ մարտավարություն, ինչը հղի է անկանխատեսելի հետևանքներով: ՊԲ առաջապահ զորամասերը հակառակորդի նախահարձակ ակտիվությունը ճնշելու համար դիմել են նպատակաուղղված և պատժիչ գործողությունների: Առաջնային գծի ողջ երկարությամբ հայկական ուժերը վստահորեն վերահսկում են օպերատիվ իրավիճակը: ԼՂՀ ՊՆ մամուլի ծառայություն

jannnnnn

Pro-Azerbaijani Propagandist Caught in Lies of 1992 Aghdam Events YEREVAN (Panorama.am) — American journalist Thomas Goltz – one of the pillars of the Azerbaijan’s propaganda machine, who “as an eyewitness” actively spreads “facts” about 1992 Aghdam events he allegedly witnessed – was caught on yet another lie. Thomas Goltz’s article published in the Sunday Times on March 8, 1992 (p. 533) is included in the Azerbaijani propagandistic publication “The Khojaly Genocide” (2006), which compiles all the “proving base” of the Azerbaijani side based on foreign publications and eyewitness accounts. As any other publication of the kind, which needs an imitation of credibility, Goltz’s article is filled with names of heroes, including those having many children, whose grief should cause “shock and tremor” in the audience. The names of people, who, according to the journalist’s claims, tragically died a month after the interview of January 1992, are presented in the article. The first is Zumrut Ezoya, “mother-of-four.” According to Goltz, “she and her family were victims of mass murders committed by the Armenians on February 26.” The second is Balakishi Shakilov, 55, father-of-five, and his wife Dilbar. According to Goltz, “this couple, their three sons and three daughters were murdered during the assault, as many others were, whom I spoke to.” Here the journalist is so obsessed with myths that he accidentally “kills” a child, who was not originally mentioned in this invented family. The third is Omar Veyselov, who survived, but lost his wife and daughter. However, the problem is that the official Baku published the list of names of those dead long ago. The list can be accessed on Xocali.net. (http://xocali.net/ru/comparative.html) The official list lacks the names of the people mentioned by Goltz. Goltz worked as a journalist in Turkey and in other countries of the USSR for 15 years, later writing a number of books, among which are ones dedicated to the Karabakh war, where he actively supports Azerbaijan’s point of view. http://asbarez.com/146635/pro-azerbaijani-propagandist-caught-in-lies-of-1992-aghdam-events/

https://www.facebook.com/halagoraniCNN/videos/1267724106577208/

Խոջալուի ազատագրումն ու ադրբեջանական թերի քարոզչությունը. ինֆոգրաֆիկա 24 տարի առաջ այս օրը Արցախի պաշտպանության բանակն սկսեց Խոջալուի օպերացիան, որը նպատակ ուներ չեզոքացնելու Խոջալուի մեջ տեղակայված Ստեփանակերտը հրետակոծող կրակակետը, ազատագրելու Խոջալուի օդանավակայանը՝ դեպի Արցախ սննդի ու բուժօգնության ներկրումը ապահովելու համար, ինչպես նաև ազատագրելու Ստեփանակերտ–Ասկերան ճանապարհը, որն անցնում էր Խոջալուի հարևանությամբ ու հսկվում էր վերջինիս կողմից։ Օպերացիայի արդյունքում բնակչության համար ապահովվել է քաղաքացիական միջանցք, որից օգտվելով բնակչության զգալի մասը ապահով հասել է Աղդամ։ Խմբերից մեկը սակայն Աղդամի մատույցներում սպանվել է, ինչն Ադրբեջանի քարոզչությունը սկսել է օգտագործել հայերի դեմ՝ կոչելով եղածը «հայերի կողմի իրականացրած ջարդ»։ Պետք է նշել, որ Ադրբեջանի քարոզչությունը չունի բացատրությունը՝ ինչպես է Խոջալուի բնակչությունն ապահով դուրս եկել քաղաքից, այնուհետև ապահով անցել Ասկերանի մոտ տեղակայված հայկական դիրքերի մոտով ու սպանվել մի տարածքում, որտեղ Արցախի պաշտպանության բանակը ոտք դրեց միայն մեկ տարի անց՝ 1993 թվականին։ http://www.tert.am/files/images/Khojaly-Map-am.jpg Նյութը և ինֆոգրաֆիկան՝ Սեդրակ Մկրտչյանի http://www.tert.am/am/news/2016/02/25/khojalu/1944005

Astvats Hogin Lusavori - R I P