Jump to content

Arpa

Members
  • Posts

    9,923
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    41

Everything posted by Arpa

  1. Arpa

    Armenian Flag

    My bad, my bad! Big foot, big mouth! :) I may have spoken too soon. Look at below quote. When I said Nalbandian had written about the “Yeraguyn” may have been a good example of jumping the gun, foot in mouth. Btw, in a song book that I bought at a street corner in Yerevan, published in 1993 (2 years after independence) the words “tshvar, anter” are still intact. However in a song book published in NY in 1919 we may have the original Nalbandian words. Compare each verse (some omitted from the modern version), and see where “Nayir nran yereq guynov” comes from. Proof that the words have been amended a few times to fit the status quo? Մեր Հայրենիք ազատ, անկախ Որ ապրէլ է դարէ դար Իւր որդիքը արդ կանչում է Ազատ, անկախ Հայաստան: Մեր Հայրենիք շղթաներով Այսքան տարի կապկապած Ահա՝ եղբայր, քեզ մի դրօշ, Որ իմ ձեռքով գործեցի Գիշերները ես քուն չեղայ, Արտասուքով լուացի: Նայիր նրան երեք գոյնով, Նուիրական մէր նշան, Թող փողփողի թշնամու դէմ, Թող միշտ պանծայ Հայաստան: Ամենայն տեղ մահը մի է Մարդ մի անգամ պիտ՚ մեռնի, Բայց երանի՚ որ իւր ազգի[/b] Original(?) Nalbandian? Մեր Հայրենիք, թշուար, անտէր, Մեր թշնամեաց ոտնակոխ. Իւր որդիքը արդ կանչում են, Հանել իւր վրեժ, քէն ու ոխ: Մեր Հայրենիք շղթաներով Այսքան տարի կապկապած, Իր քաջ որդւոց սուրբ արիւնով Պիտի լինի ազատուած: Ահա` եղբայր, քեզ մի դրօշ Որ իմ ձերքով գործեցի, Գիշեները ես քուն չեղայ, Արտասուքով լուացի: Ահա` իմ գործ, ահա` դրօշ, Շուտ ձի հեծիր քաջի պէս, Գնա` փրկել մեր Հայրենիք Պատերազմի վառ հանդէս: Ամենայն տեղ մահը մի է, Մարդ մի անքամ պիտ մեռնի, Բայց երանի~ որ իր ազգի Ազատութեան կը զոհուի: Գնա`, եղբայր, Աստոած քեզ յոյս, Ազգի սէրը քաջալեր. Գհա` թէեւ չեմ կարող գալ, Բայց իմ հոգին քեզ ընկեր: A personal aside? Hey you guys! It takes a lot of blood sweat and tear to post these, speaking of which, please listen to AK’s Sovetakan(?) Azat(?) Ashkharh and see if you can control your tears and suppress your “goose bumps” specially when it comes to the refrain “Parq qez misht park” where the trumpet fanfare soars to the heavens. I have to wipe my cheeks every time I hear it. PS. I have also heard some amateur versions where the words “Togh misht apri Hayasan” have been replaced with “Togh misht anktsi Tajkastan(Turkey”. No national anthem mentions enemies.
  2. Arpa

    Armenian Flag

    Only after I get the other thirty one. That is a nasty number. Ask any Turk.
  3. Arpa

    Armenian Flag

    Harut, you devil!! You get forty lashes for that pun/բարախաղ. No, no. You get forty virgins in heaven! It was ամէնահամեղ, molto de... li... ssioso!!
  4. Good point Yervant. How is that different from Truman creating the Korean War, Kennedy chasing (communist) ghosts in the Vietnamese Jungle and creating the Bay of Pigs fiasco, Red October,…. skip, skip… Reagan’s war on Grenada, Clinton’s invasion of Somalia, and war on the Afghani AlQaeda, Father Bush‘s Desert Storm, and Little Bush’s chasing imagined Quixotic “wind mills” aka WMDs in Baghdad?? So what else is new? Demagogues and demi-gods ahve always employed imagined impending peril to bolster their postition. Look at Ilham Aliev. What is his "cause celebre" and his "raison d'etre"?
  5. Arpa

    Armenian Flag

    It is written by poet Mikael Nalbandian (1829-1866) and composed by Barsegh Kanachyan (1885-1967). The following is the sanitized version, after “tshvar anter/Թշուար անտէր” were expurgated, sent to the purgatory, and replaced with “azat ankakh/Ազատ անկախ” Մեր Հայրենիք ազատ, անկախ Որ ապրէլ է դարէ դար Իւր որդիքը արդ կանչում է Ազատ, անկախ Հայաստան: Ահա՝ եղբայր, քեզ մի դրօշ, Որ իմ ձեռքով գործեցի Գիշերները ես քուն չեղայ, Արտասուքով լուացի: Նայիր նրան երեք գոյնով, Նուիրական մէր նշան, ==== Nayir nran yereq guynov, Nvirakan mer nshan ----- Look at it, three colored Sacred symbol of ours. ==== Թող փողփողի թշնամու դէմ, Թող միշտ պանծայ Հայաստան: Ամենայն տեղ մահը մի է Մարդ մի անգամ պիտ՚ մեռնի, Բայց երանի՚ որ իւր ազգի[/b] Look again. Mikayel Nalbandian lived between the years 1829 and 1866 ( he was only 37 years old? So was Daniel Varouzhan , only 39. Let us look again. When Mikayel composed that poem he may have been some 30 years old, 1859?? Then why did the Mer Hayrenik ,”Nayir nran yereq guynov” become the “battle cry/ crie de guerre/Ռազմակոչ” of the Dashnaks who were not even born for at least another 30-40 years?? !! BTW. It is not "tshnamou dem" it is "dem tshnamou".
  6. Arpa

    Armenian Flag

    The author of the above lampoon is Ler Kamsar (Van, 1888,-Yerevan, 1965), not so well known in the Diaspora satirist in the ranks of Baronian* and Otian. It seems like he was well known and liked satirist during Soviet times yet the Diaspora knows very little about him. A quote from the above satiris article; It seems like then, 1917, just as today there had been an unofficial invitation to compose a National Anthem for a prize of 700 rubles.. Why? In 1917 an independent Armenia was not even a dream. He goes on describing his trials and tribulations as to what to base the words on. He explores our glorious past, with very little of glory, our patriotic parties, our religious heritage, he runs into obstacles at every step of the way. Note the above highlight. Given that he was hungry, what else is new? His first instinct is to mentions all the foods. Then he decides against it saying; ”What would Europe and the West say?” “After we have sent all the aid we sent, those Armenians are still starving?!! He also considers using the word “unity”, and everything we wish we had. What unity?? Getting back to his notion of citing the names of foods, it seems national anthems are a wish list of our desire to have things we never had, wish to have. Which brings us to the most glaring oxymoron of all times , a contradiction in terms, when we consider the opening lines of Soviet Armenian Anthem; SOVETAKAN AZAT ashkharh Hayastan.. Սովետական ազատ աշխարհ Հայաստան, Sovetakan? Azat? * Please,! It is Baronian not Paronian., even if the latter may be a transliteration from the Istanbul orthography Պարոնեանit is nevertheless the incorrect transliteration “baron” . Strictly speaking it should have been spelled Baronian/Բարոնեան way back when during the time of the crusades. Remember the Red Baron?
  7. Arpa

    We Spit On You?

    Yes Harut, thank you I do remember that. I meant to come back and point to the contents of the above Poem about Who and What is an Armenian. I had known Gamar Katiba otherwise but I had no idea that he was such a cynical iconoclast, he may be considered the virtual "godfather", forerunner and pioneer of the likes of Varouzhan and Siamanto of the pagan movement. Read the poem in full.
  8. Arpa

    Armenian Flag

    Here is a satirical look at the Azgayin Hymn, written in 1917 by Ler Kamsar. The opening lines basically say how history repeats itself as even we speak there may be arguments, some more comical then others. ====== AZG Armenian Daily #040, 04/03/2006 ԱԶԳԱՅԻՆ ՀԻՄՆ Տաղանդավոր երգիծաբանի լավագույն եւ անտիպ էջերից մեկը՝ ահավասիկ: Գրված 1917 թ.-ին՝ կարծեք ճիփուճիշտ նաեւ մեր օրերի համար, երբ փորձ է արվում, կրկին, պետական օրհներգ ընդունելու: Գոյություն ունեցող օրհներգը՝ խորքով ու ձեւով, շատերի ճաշակին չի համապատասխանում, իսկ նորը ստեղծելու համար տեսակետներն այնքան շատ են, որ պահանջվում է միասնական կամք, ազգային համաձայնություն եւ տակավին ուրիշ բաներ: Ասում են՝ լավ երգիծաբանի առաջին գործը հայելի պահելն է: 99 տարի առաջ մեր քաղաքական խմբանկարի դիմաց Լեռ Կամսարի պահած հայելին այսօր էլ նույնն է արտացոլում: Ոչինչ, գրեթե ոչինչ չի փոխվել: Միայն պակասել է հայելի պահողը, պահողնե՛րը: Ասկե ամիսներ առաջ բարեսեր ազգային մը 700 ռուբլի տրամադրեց անոր, ով ազգային հիմն մը հորինե: Ես ըլլայի այդ բարեգործին տեղը, 700-ի փոխարեն 7000 կը նվիրեի՝ հաստատ գիտնալով, որ ոչ մեկը չպիտի հորինե ատանկ բան մը. վասնզի անհնարին է: Անհնարին է նախ անոր համար, որ, ճիշտ է, հիմնը պիտի կոչվի ազգային, բայց չէ ըսված, թե ո՛ր ազգային: Իրավ է, մեկ բառով հայ ազգ կը կոչվինք, բայց ատ օտարներուն համար է, խոմ մենք մեր մեջ ալ ատանկ համառոտ անունով չենք կոչվիր: 700 ռուբլիի լուրը առնելով, սկզբի շրջանին մտադրվեցա ե՛ս գրել այդ հիմնը, վասնզի ըսեմ, որ այդ օրերը շատ նեղն էի ու այդ դրամը շատ պետք պիտի գար ինձի: Ըրի քանի մը փորձեր, բայց խոստովանիմ անմիջապես, որ... անհաջող: Անհաջող այն պատճառով, որ գրելուս խիստ անոթի ըլլալով, տեքստին մեջ մտցուցի կերակուրներու անուններ, որք միանգամայն չէին հարմարեր նման երկի մը. եվրոպացի մը եթե լսեր, պիտի դառնացած գոչեր.- Ախպար, սա հայ ազգը ի՞նչ անկուշտ ազգ է եղեր, այսքան նպաստներ ղրկելեն ետքն ալ դեռ անոթի է... Ավրեցի այդ փորձը եւ ուրիշ մը գրեցի. բայց այդ անգամ ալ առաջինի հակառակ ծայրն դուրս եկավ, որը, աղեկ գիտեմ, ոչ մեկ հայ սոց. դեմոկրատ բերանը չէր առներ: Մնացեր էի շվարած. դեմոկրատական ոգով գրեի՝ կղերն ու բուրժուան պիտի ականջը բռներ փախչեր, դաշնակցական ոճով գրեի, անդին հնչակյանները կռնակ դարձնեին պիտի, վանեցիական ակցենտով գրեի, մշեցիները պիտի չարտասանեին: Հետո, քանի որ հիմա կանայք ալ հավասար են, հետեւաբար՝ իրավասու այդ հիմնը երգելու, պետք է այդ ալ նկատի առնվեր եւ զգուշանալ բաս ձայն մտցնել մեջը, իբրեւ անոնց կոկորդին օտար հնչյուն: Ասոր վրա խորհեցա այս տարբերակներեն ընտրել այնպիսիներ, որք քիչ մը մոտ են իրար, ու նստեցնել զույգ-զույգ կամ երեք-երեք մեկ-մեկ նստարանի վրա եւ միասին երգել: Այսպես օրինակ՝ դաշնակցականները ու սոց. հեղափոխականները մեկ նստարանի վրա նստեցուցի. վերակազմյալ հնչակյանները1 ու հովիտականները2 մեկ. կանանց ու վարդապետներուն մեկ, սոց. դեմոկրատներուն նստեցուցի մինակ եւ կողքին 8-10 հոգու տեղ թողի, որ իբրեւ ինտերնացիոնալ դավանող, հրավիրե զանազան ազգերե իր ուզածները (վասնզի վերջինս հայ կազմակերպության մեջ իրեն մոտիկը ոչ մեկը ուներ): Բռնեցի Համբարձում Առաքելյանին3 ձեռքեն ըսի՝ խումբի մը մեջ տեղավորեմ. տարա դաշնակցական-էսերներու քով՝ չեղավ, չնստեցավ, Հովիտ-հնչակյաններու քով՝ չեղավ, Կանանց-վարդապետներու քով՝ չեղավ. ըսի տանիմ սոց-դեմոկրատներուն քով՝ Բախշի Իշխանյանին4 հետ դոսթ է՝ չեղավ ու չեղավ, առանձին կուզե նստիլ եղեր: Բարկացա, ըսի թեւեն բռնեմ դուրս հանեմ, մեկ ալ խորհեցա, որ դռան վրա պիտի պոռչտա ու կոպիտ շեշտեր մտցնե ազգային հիմնին մեջ: Վերջապես անոր ալ աթոռ մը տվի, մտածելով, թե քանի որ Առաքելյանը մինակ է, անոր բաժին մեկ տուն հիմնը սոլո կընենք, կը լմննա կերթա: Հա, աս ալ այսպես... Հետո բերի չեզոքները, անդամալույծներն ու առհասարակ բոլոր անոնք, որոնք միմիայն մարդահամարին հաշվի կառնվին. անոնք ալ մի տեղ նստեցուցի. մնաց քանի մը հատ ու կենտ եպիսկոպոս: Ատոնցմե Մեսրոպն ու Խորենը դաշնակցականներու գոգը դրի (որու վրա էսերները քիչ մը երեսնին թթվեցուցին), Մխիթարին ալ տվի Առաքելյանին գիրկը: Այսպես, երբ դասավորությունը վերջացուցի, նստեցա գործի: Ու ի՞նչ... դեռ մեկ տուն չէի գրեր, երբ հրմշտուքը ծայր տվավ զույգերուն միջեւ ու աթոռներեն սկսան զիրար վար գլորել: Էսերները դաշնակցականներուն, հնչակյանները հովիտին, կանայք վարդապետներուն եւ այսպես՝ բոլորը: Այնքան համոզեցի, խնդրեցի՝ թե եղբայրներ, հանգիստ կացեք, մի վախնաք, ընտրություն չենք կատարեր որ կառանձնանաք առանձին պատգամավոր տալու համար, երգ մը պիտի գրեմ ձեր վրա, ուրիշ ոչինչ, բայց ապարդյուն: Եվ բոլոր շերտավորությունները կեցած էին անջատ-անջատ, որպես հեռագրասյուներ՝ իրարմե հեռու: Ասոր վրա ճարահատ, մտածեցի կազմել հիմն մը, որու առանձին մասեր նվիրված ըլլան առանձին հոսանքներու, եւ բոլոր անջատ մասերը խմբելով՝ կազմել կոալիցիոն ազգային հիմն մը: Ըստ այդմ, երկու տուն պիտի նվիրեի դաշնակցության, առաջին տան մեջ պիտի երգեի իր մոտավոր ծրագիրը կամ ազգային մասը, իսկ երկրորդ տունը պիտի նվիրեի իր սոցիալիստական, համամարդկային նպատակներուն. այլ խոսքով՝ հեռավոր ծրագրին8: Բուրժուաներ, կղերներ ու հետադիմականներ, որք կարող էին առաջին տան մեջ տեղ ունենալ, երկրորդ տան մեջ կատեգորիկ կերպով պիտի բացակայեին: Հնչակյանները կունենային դարձյալ երկու տուն, երկու՝ վերակազմյալները, իսկ մնացյալ բոլոր կուսակցություններուն, հոսանքներուն, փարթիներուն, հայրենակցական միությանց, սեռակցական միությանց, արհեստակցականներուն մեկ-մեկ տուն: Այդպես ալ կազմեցի: Բայց ի՞նչ... կուսակցական շերտավորությանց բերումով այնքան երկար դուրս եկավ այդ հիմնը, որ ազգը եթե առավոտ արշալույսին սկսեր երգել միջին արագությամբ, հաջորդ կեսօրին հազիվ ավարտեր... Խորհեցա՝ ամբողջ 8 ժամ ազգ մը բերանը բաց ձգե՝ ինչ է թե հի՞մն մը պիտի երգե՝ ատ ալ անհարմար է: Չէ՛, երկար էր, շատ երկար: Ես որպես ամենաերկար երաժշտություն, "Այսօր անճառ"ը5 գիտեի, որը իբրեւ շարականներեն երկարագույնը կըսվի հաղորդելու ժամանակ, եւ որը 40 մարդ հաղորդվելե հետո կը լմնա ու ստիպված անգամ մըն ալ կը կրկնեն տիրացուները. բայց իմ հորինածս հիմնը եթե երգելու ըլլայինք, 400 մարդ կուշտ ու կուռ կրնար հաղորդվիլ, եւ դեռ քանի մը տուն ալ ավելնար պիտի: Աս ալ չեղավ: Մնացեր էի շվար ու մոլոր եւ երերյալ-տատանյալ կը շրջեի, երբ ճիշտ այս միջոցներուն "Հորիզոն"-ի6 մեջ լույս տեսավ Հ. Ճերմակին7 ուղեցույց նախագիծը՝ ազգային հիմն կազմելու համար: Այդ ուղեցույցը այնքան մանրամասն, մանրակրկիտ ու հանգամանորեն էր գրված, որ ամենակույր մարդը, երաժշտութենեն ու բանաստեղծութենեն հոտառություն չունեցող մարդն իսկ կրնար հիմն մը գրել: Միայն զարմանքս հոն է, թե այսքան մանրամասն ցուցմունքներ ընելեն հետո ի՞նչն է արգիլեր զՃերմակ, որ կազմված-պատրաստված հիմն մը չդնե մեր առջեւ: Այսքան սորվեցնելեն ետքը չգրելն կը նմանի մարդու մը, որ իր ուխտավոր ընկերոջը Եվրոպայեն կուղեկցի մինչեւ Երուսաղեմ ու Երուսաղեմի պարիսպներուն տակ, առանց քաղաքը մտնելու կը բաժնվի իր ընկերներեն, պարտականությունը կատարածի մը ինքնագոհութեամբ: Կարելի՞ է մինչեւ Երուսաղեմի պարիսպները երթալ ու քաղաքը չմտնել, կարելի՞ է այդքան բան գիտնալ ու հիմն մը չգրել:- Գուցե թե քիչ մը տաղաչափական կամ բանաստեղծական շնորհք կը պակսեր: Է, ո՞ր հայ բանաստեղծեն քիչ մը շնորք բերեր փոխ, պիտի զլանար. ինչո՞ւ զլանար, չէ՞ որ օր մըն ալ ան գիտության ու տրամաբանության պետք ունենալով անոր կրնար դիմել... Էհ, չէ գրեր՝ չէ գրեր, ատոր համար բարկանալու իրավունք չէ տվեր ինձի ազգը: Թողունք մասնավորը ու անցնինք անոր ուղեցույցին էությանը: Հոն կըսե՝ բասը, կոնտրաբասը, ալտը, սոպրանոն, տենորը պիտի շատ զգույշ գործածվին, չըլլա թե հանկարծ տեղ մը ալտը ուժեղ ըլլա, մյուս տեղ՝ տենորը, այլ ինչքան ես կրցա հասկնալ, կը թելադրե լավ գործածել այդ ձայները, որ անուշ դուրս գա հիմնը: Բարձրության մասին՝ դո մաժորեն բարձրացնելը միանգամայն անխոհեմություն կը սեպե, որմե ազգը կրնա մեծապես տուժել ու միշտ գրողին ուշադրությունը կուզե բեւեռել լա մաժորին վրա: Եվ խոհեմությունն ալ ատ կը պահանջե: Այո, բավական է որքան ազգը տուժեց: Եթե մեր բոլոր գործիչներն իրենց գործելու եղանակները լա մաժորին համաձայնեցնեին, ազգը այս կերպարանքը չէր առներ այսօր: Չէի ուզեր ըսել, բայց բարկացա, ըսի... Այս լրացուցիչ տեղեկությունները ի նկատ առնելով, նոր եռանդով գործի կեցա: - Հ. Ճերմակը իր խորհուրդովը երեսս ճերմկցուց: Գործերս հաջող կերթային, եւ եթե այդ հաջողությամբ ալ շարունակվելու ըլլային, քիչ օրեն կրնայի հայ ազգին դարավոր իղձերը պսակել, մատուցանելով անոր գողտրիկ հիմն մը: Բայց... ավա՜ղ, դարձյալ արգելք: "Մշակ"-ը8 կը ծանուցե, թե շուտով ազգային նոր կուսակցություն մը պիտի հիմնվի, չգրես հիմնը, մինչեւ կազմենք լմնցնենք: Ի՞նչ ընեմ... պիտի սպասեմ: Ու գրիչը ձեռքիս մեջ ջղագրգիռ, լրաբերներուն կը դառնամ հարցական, թե ծնա՞վ խոստացյալ կուսակցությունը, որ հովվելու է հայ ազգը: Ոչ մեկ լուր: Ոչ երեք աստղերը կը շարժին տեղերնեն, ոչ արեւելքեն մոգերը ճամփա կիյնան, ոչ ալ "Փառք ի բարձունս" կը լսվի երկնային ոլորտներեն: Կը հուսահատիմ ու գրիչս վար կը թողում: Ատենե մը ի վեր ներկա կուսակցություններ արգելք եղան, ասկե վերջն ալ ապառնիներուն պետք է խոսք հասկցունել... - Ախպար, չուզեցի ատ 700 ռուբլին, կերթամ գործ մը կը գտնեմ կապրիմ: ——— Հ. Գ. Հոդվածս արդեն վերջացուցեր էի, երբ հանկարծ ատ 700 ռուբլին դարձյալ պետք եկավ ինձի: (Գործ չգտա): Այս առթիվ կուգամ պաղատագին աղերսելու ձեզ, ով բոլոր հայ կուսակցություններ- ներկա, անցյալ թե ապառնի- մեկ օրով, կաղաչեմ, միմիայն մեկ օրով մոռցեք ձեր ծրագիրները եւ եղեք հայ ազգ... տեսնենք ի՞նչ ձեւի բան կըլլա: Ես կյանքիս մեջ բնավ հայ ազգ տեսած չեմ. թուրք տեսեր եմ, գերմանացի տեսեր եմ, բայց հայ՝ ոչ: Միացեք նախ մեկ, տեսնենք ամբողջ եք, բան-ման չի՞ պակսիր ազգ դառնալու համար, երկրորդ՝ միացեք, պզտիկ հիմն մը գրեմ լմննամ, անկե վերջ ձեզի նշան կընեմ՝ ամեն մարդ իր ծրագրին գլուխը: Ճիշտ է, դժվար է ատ ձեզի համար, կը մտնեմ ձեր դրության մեջ, գիտեմ, որ ձեզմե շատերդ բռնակալության հետեւանոք բոլորովին մոռցեր էիք ձեր ծրագիրները, հիմա ազատության օրերուն նոր սկսած եք անցյալի կորուստը դարմանել կրկնելով, քաղվածք ընելով ու նորեն սերտելով, կը հասկնամ, որ նույնիսկ մեկ օրվա մոռացումը կրնա աղետաբեր ըլլալ շատերուն համար, գուցե մեկ տարի պետք ըլլա այդ մեկ օրվա մոռցածը նորեն սորվելու համար, բայց կերդնում պատվիս վրա, որ հանձն կառնեմ բոլոր մոռցնողներուն անձամբ պատրաստել ու հասցնել իրենց կուսակցական ընկերներուն: Կը խոստանամ իմ ծախսով ընդունակ կուսակցականներն ղրկել Բաքու, Թիֆլիս, հոն տեղերու պրոպագանդիստներու հինգշաբաթյա բարձրագույն կուրսերն ավարտելու համար... Եթե համաձայն եք, կամ կը հավատաք ինձի, որոշյալ օր մը նշանակեցեք միաբանելու համար: Որ օրը ձեզի հարմար է: Քանի որ լուր օրերը պրոպագանդայով եք զբաղված, կուզեք՝ կիրակի օր մը ձգեցեք, միայն կը խնդրեի ձմեռը չձգեք՝ երբ ցերեկը 8 ժամ կը տեւե... 1917 թ. 1. ՍԴ Հնչակյան կուսակցությունից անջատված հատված, որը հետագայում որպես առանձին կուսակցություն միաձուլվեց Ռամկավար Ազատական կուսակցությանը: 2. Հեղինակը, հավանաբար, նկատի ունի 1906-1917 թթ.-ին Թիֆլիսում լույս տեսած "Հովիտ" շաբաթաթերթի խմբագիր-հրատարակիչներից Ե. Երզնկյանին, Հ. Հովսեփյանին ու նրանց հետեւորդներին, որոնք քննադատում էին ՀՅ Դաշնակցությանը՝ երիտթուրքերի հետ համագործակցելու համար: 3. "Մշակ" թերթի խմբագիր, ծանոթ դեմոկրատական եւ լիբերալ հայացքներով: Սպանվել է 1918 թ. Թիֆլիսում, հենց կուսակցական անհանդուրժողականության հետեւանքով: 4. Հայաստանի առաջին Հանրապետության խորհրդարանի անդամ, պետական-քաղաքական հայտնի գործիչ: 5. Հայ եկեղեցու հայտնի շարականներից է, որ բաղկացած է 24 տնից եւ, սովորաբար, երգվում է հաղորդությունների ժամանակ: 6. ՀՅԴ պաշտոնաթերթ, որը լույս է տեսել Թիֆլիսում, 1906-1918 թթ.-ին: 7. Գրական կեղծանունն է Հովհաննես Բոզիյանի, որ "Հորիզոնի" գլխավոր աշխատակիցներից էր: 8. Հավանաբար, խոսքը վերաբերում է Հայ ժողովրդական կուսակցության, որը հիմնադրվել է 1917 թ. մարտի 17-ին: Կուսակցությունը հետագայում համաձուլվել է ՌԱԿ-ին: ԼԵՌ ԿԱՄՍԱՐ © Copyright AZG
  9. Arpa

    Shuka Շուկա

    So, now we come full circle. This whole thing started when Anahit corrected us saying it is not “bazar” it is “shuka”. Even I was not prepared for the final surprise punch line that bazar and vajar are one and the same.
  10. Arpa

    Wine Store

    Another gem by Kamar Katiba/Raphael Patkanian. ԳԻՆԻ ԵՎ ՋՈԻՐ Երեկ բժիշկ կանչեցի, գլխիս մեկ դեղ խնդրեցի, Նա ինձ դեղ տալ չուզելով, ասաց մի' խմիր գինի, Արյունս գլխիս տվեց, բերնումս խոսքս սառեց. Ասի՝ ի՞նչ է պատճառը, որ ինձ գինին պաս դրվեց. Բժիշկն ասաց, պատվելի, պատճառն այս է իսկ հայտնի, Որ միշտ գլուխդ կպտտի, երբ էլ որ խմես գինի. Ասի՝ բժիշկ, դու սուտ ես, դու լավ մարդ չես, բժիշկ չես, Գինին ինչպե՞ս է կարող գլուխս շրջել անվի պես. Այն ջուրն է որ անդադար, շարժման մեջ կա դիվաբար, Գնա ու տես աղորին, ջո՞ւրն է շարժում, թե գինին։ Եղբայրք, բերեք շուշեքը, լցրեցեք բաժակը, Խմենք ու առողջանանք, ասենք սուտ է բժիշկը. Մեզ գինին չի հարբեցնիր, նաև չի հիվանդացնիր, Խմենք կարմիր նեկտարը, մեզ մարդ հիվանդ չի տեսնիր։ 1878
  11. Arpa

    We Spit On You?

    Hehe!! A real knee-slapper. He pokes fun at our most sacred, all Armenian dishes. For those who cannot see the ArmFont, here he talks about “dolma” and “plav”. And here, about “kalla *****” which we know as “khash”, as well as “borsch”. How come he forgot "hamburger/համբուրգեր", "hot dog/հոտ դոկ" and "pizza/պիցա"!!
  12. Arpa

    We Spit On You?

    Here is that poem by Patkanian aka Kamar Katiba about.. What and who is an Armenian? Fire away! ՀԱՅ ԵՎ ՀԱՅՈՒԹՅՈՒՆ Ո՞վ է հայը, մի՞թե նա է, որ խոսում է հայ լեզվով, Եվ կամ՝ որի մականունը հանգում է յան մասնիկով, Որ ուտում է ամենայն օր ճաշին տոլմա ու փըլավ, Կամ՝ պարծանոք միշտ հագնում է հայի գըդակ ու հալավ։ Ո՞վ է հայը, մի՞թե նա է, որ գընում է Հայի ժամ, Ու տարենը հաղորդվում է խիստ սակավից՝ չորս անգամ, Որ կյանքումը պաս չի կերել, ծոմ էլ պահում է նույնպես, Հորանջելիս խաչ է կընքում՝ բաց բերանն ու երես։ Ո՞վ է հայը, մի՞թե նա է, որ տեսնելիս տերտերին «Օրհնյա ի տեր» պատրաստ ունի ամեն րոպե իր բերնին. Որի համար մեծ ամոթ է, նաև մեղք է մահացու, Թե Ջատիկի թաթախմանը չուտե թերխաշ կարմիր ձու։ Չէ՛, սիրելի՛ս, ազգությունը չէ արտաքին արարմունք, Հայ ծընելըդ անգամ չի տալ քեզ հայության իրավունք, Ով է կամ յան մականունիդ վերջի վանկի մասնիկը, Կարմիր ձվով կամ թե անձու կատարում ես զատիկը։ Քալլա-փաչա կամ թե բորշ է ամեն օրվա կերածըդ, Սեռտուկ, պայլտո կամ թե չուխա է վըրայի հագածըդ — Ողջը մին է. ծեսով չես տալ ազգիդ վընաս կամ օգուտ, Տեղը մընա ազգությունը, այդ նաև վարձ չէ՛ հոգուդ։ Թե դու հայ ես՝ հայությունդ պիտի հարգես անպատճառ, Հայաստանը պիտի լինի հուսո աստըղ քեզ համար. Օտարինը դու մի՛ ատիլ, մի՛ էլ սիրիլ կուրորեն, Բայց քու Հայի օգուտները միշտ վե՛ր դասե ամենեն։ Արվեստ, ուսում, շըքեղարվեստ տարածե՛ հայ ազգի մեջ, Բայց բըռնությամբ միշտ հեռացուր նորա մեջեն կրոնի վեճ. Քեզ ի՞նչ շահ է, թե դու կասես՝ հոգին բըխել է Հորից, Կամ թե Որդին հոգվով սրբով անսերմ ծընունգ է Մորից... Թո՛ղ, սիրելի՛, այդ խընդիրքը, աչքըդ դարձո'ւր դեպ հարավվ Բյուր-բյուր հոգիք դու կըտեսնես կորած դորա պատճառավ, Բայց մինչ այսօր այդ խընդիրքը մընացել է անվըճիռ, Թույլ խելքո՞վըգ աշխատում ես քակել անքակ այդ կընճիռ։ Սիրե՛ ազգըդ ո'չ լոկ խոսքով, սիրե' ինչպես քու անձը, Նորա օգտին, թե պետք լինի, զոհե՛ բոլոր քու գանձը, Մի՛ խընայիլ կյանքըդ անգամ, արյունըգ բե'ր նորան զոհ Ո՛ չ այն հուսով, որ քու ազգը իսկույն լինի քեզնից գոհ։ Իստակ սերը չի՛ պահանջում ամենևին տըրիտուր, Թե տվածը հետ առնվի՝ դորան կասեն առուտուր, Բայց վա՜յ նոցա, որք անըզգա են յուր ազգի վիճակին, Հազա ր անեծք նոցա վերա, երնեկ շան պես սատակին։ Թե դու հայ ես գիտե՞ս արդյոք՝ ո՛վ էր ազգիդ նախահայր, Ո՞րտեղ, ո՞ր կողմ նա ընտրել էր ազգի համար Հայ աշխարհ: Քանի՞ տարի անկախ մընաց Հայը օտար ազգերից, Ի՞նչ էր պատճառ, որ նա ընկավ իր առաջվա փառքերից։ Ո՞ւր ցըրվեցավ քու խեղճ հայը, ունի՞ այժմ օգնական, Կա՞ մի հընար, միջոց կամ հույս նորա կրկին նորոգման. Թե կա հընար՝ դու պատրա՞ստ ես անձըգ ազգիդ զոհ անել, Խիստ կըտըտանք, սաստիկ տանջանք, սով ու ծարավ միշտ տանել։ Դու պատրա՞ստ ես թողնել կայքըդ, ծընողք, եղբարք սիրական, Սիրելվույդ տեղ կըրծքիդ սեղմել միշտ մահառիթ հըրացան, Դու պատրա՞ստ ես անվախ երթալ թշնամիի սուրի դեմ, Սարսափելի մահըդ տեսնել դու կարո՞ղ ես ծաղրադեմ։ Այդ ժամանակ քեզ հայ կասեմ, ես քեզ սիրով կը գըրկեմ, Թե ջուր ընկնիս՝ ջրի՛ց, թե՝ հուր, ես քեզ հուրից կըփրկեմ։ Բայց թե փորըդ տոլմաներից կամ փըլավից տըռաքի, Հավատացի՛ր, ուտելովդ օգուտ չես բերիլ ազգի:
  13. Not to forget his most memorable Poem/Song. Mayr Araqsi Aperov/Araqsi Artasouq@ ԱՐԱՔՍԻ ԱՐՏԱՍՈՒՔԸ Խոսք` Ռ. Պատկանյանի, երաժշտ.` Պ. Աֆրիկյանի Մայր Արաքսի ափերով Քայլամոլոր գնում եմ, Հին-հին դարուց հիշատակ Ալյաց մեջը պտրում եմ: Բայց նոքա միշտ հեղհեղուկ. Պըղտոր ջըրով եզերքին Դարիվ-դարիվ խըփելով, Փախչում էին լալագին: - Արա'քս, ինչո՞ւ ձկանց հետ Պար չես բռնում մանկական, Դու դեռ ծովը չհասած` Սըգավո՞ր ես ինձ նման: - Խիզա՜խ, անմի'տ պատանի, Նիրհըս ինչո՞ւ դարևոր Վրդովում ես, նորոգում Իմ ցավերը բյուրավոր: Էլ չի խոսեց Արաքսը, Հորձանք տվեց ահագին, Օղակ-օղակ օձի պես Առաջ սողաց մոլեգին:
  14. Rapahel Patkanian. Please read also Hay Yev Hayutiun below. He taks about dolma and sarma. 1830-1892  ... ՍԻՐՈ ԵՐԳ Սիրելիք, օգնություն հասե'ք, Նաչար գլխիս ճար տեսե'ք, Սրտումս է սիրո բոցը, Շատ խոր է նորա խոցը, Հանգցնելու հնար չի կա, Լավցնելու ճար չի կա։ Բաղչից վարդ քաղել ուզեցի, Փըշով ձեռքըս ծակեցի, Անհույս սիրով վառված եմ, Բռնավորից դաղված եմ. Աշխարհ աչքիս սևցել է, Հոգիս մեջը դևցել է. Ժամ, պատարագ, սրբություն Ինձի էլ չեն փրկություն։ Աշխարքումըս մի կին էլ Յարիս թայը չի ծընել. Ո՛չ Սարրա, ո՛չ Շամիրամ՝ Իլել են Զանանիս նըման. Երկեն բոյը չինարի, Ինքը տասնըվեց տարի. Նախշուն աչքը ջեյրանի, Քեզ պաչողին երանի~, Ո՛չ Հուդիթ և ո՛չ Եսթեր Ունեցել են քու թուխ ունքեր, Սիրուն, նազելի Զիանան, Աշխարքումըս աննըման։ Ո՞ր թագավոր քու սերեն Վեր չի գալ յուր աթոռեն, Ծընկովըդ չի փաթաթվիլ, Քու սերը չի պաղատիլ։ Աշխարքումըս չե՛ բախտը Նստել արքայի թաղդը. Չեմ ուզում ես գանձ ու թագ, Տվե՛ք անձկալվույս մենակ, Ոտնախողիդ ես ղուրբան, Անգին գոհար, իմ Զանան ։ ՄՇԵՑՈՑ ՆՈՐ ՍԵՐՈԻՆԴ Երբոր մայրը երկունքով Աշխարհ բերե երեխա, Հայրը որդուն մի սըրած Պիտի դաշույն տա ընծա։ Երբ երեխան մեծանա, Խաղալիկներու փոխան՝ Հայրը ձեռքը պիտի տա Մի մահաբեր հըրացան։ Երբոր տըղին վարժատուն Գա ժամանակ երթալու, Նախ՝ սուր խաղցնել, և ապա Պիտ սովրեցնունք կարդալու* Կարդալ-գըրել լավ բան է... Բայց որ հասավ քննություն՝ Աշակերտին հարցուցե'ք — Վոթել գիտե՞ նա արյուն։ Լոկ դուք այսպես հուսացեք Փըրկել խղճուկ Հայաստան... Ազատ, անկախ մարդ երբեք Լինելու չէ՛ մուրացկան։ 1855 ՀԱՅ ԵՎ ՀԱՅՈՒԹՅՈՒՆ Ո՞վ է հայը, մի՞թե նա է, որ խոսում է հայ լեզվով, Եվ կամ՝ որի մականունը հանգում է յան մասնիկով, Որ ուտում է ամենայն օր ճաշին տոլմա ու փըլավ, Կամ՝ պարծանոք միշտ հագնում է հայի գըդակ ու հալավ։ Ո՞վ է հայը, մի՞թե նա է, որ գընում է Հայի ժամ, Ու տարենը հաղորդվում է խիստ սակավից՝ չորս անգամ, Որ կյանքումը պաս չի կերել, ծոմ էլ պահում է նույնպես, Հորանջելիս խաչ է կընքում՝ բաց բերանն ու երես։ Ո՞վ է հայը, մի՞թե նա է, որ տեսնելիս տերտերին «Օրհնյա ի տեր» պատրաստ ունի ամեն րոպե իր բերնին. Որի համար մեծ ամոթ է, նաև մեղք է մահացու, Թե Ջատիկի թաթախմանը չուտե թերխաշ կարմիր ձու։ Չէ՛, սիրելի՛ս, ազգությունը չէ արտաքին արարմունք, Հայ ծընելըդ անգամ չի տալ քեզ հայության իրավունք, Ով է կամ յան մականունիդ վերջի վանկի մասնիկը, Կարմիր ձվով կամ թե անձու կատարում ես զատիկը։ Քալլա-փաչա կամ թե բորշ է ամեն օրվա կերածըդ, Սեռտուկ, պայլտո կամ թե չուխա է վըրայի հագածըդ — Ողջը մին է. ծեսով չես տալ ազգիդ վընաս կամ օգուտ, Տեղը մընա ազգությունը, այդ նաև վարձ չէ՛ հոգուդ։ Թե դու հայ ես՝ հայությունդ պիտի հարգես անպատճառ, Հայաստանը պիտի լինի հուսո աստըղ քեզ համար. Օտարինը դու մի՛ ատիլ, մի՛ էլ սիրիլ կուրորեն, Բայց քու Հայի օգուտները միշտ վե՛ր դասե ամենեն։ Արվեստ, ուսում, շըքեղարվեստ տարածե՛ հայ ազգի մեջ, Բայց բըռնությամբ միշտ հեռացուր նորա մեջեն կրոնի վեճ. Քեզ ի՞նչ շահ է, թե դու կասես՝ հոգին բըխել է Հորից, Կամ թե Որդին հոգվով սրբով անսերմ ծընունգ է Մորից... Թո՛ղ, սիրելի՛, այդ խընդիրքը, աչքըդ դարձո'ւր դեպ հարավվ Բյուր-բյուր հոգիք դու կըտեսնես կորած դորա պատճառավ, Բայց մինչ այսօր այդ խընդիրքը մընացել է անվըճիռ, Թույլ խելքո՞վըգ աշխատում ես քակել անքակ այդ կընճիռ։ Սիրե՛ ազգըդ ո'չ լոկ խոսքով, սիրե' ինչպես քու անձը, Նորա օգտին, թե պետք լինի, զոհե՛ բոլոր քու գանձը, Մի՛ խընայիլ կյանքըդ անգամ, արյունըգ բե'ր նորան զոհ Ո՛ չ այն հուսով, որ քու ազգը իսկույն լինի քեզնից գոհ։ Իստակ սերը չի՛ պահանջում ամենևին տըրիտուր, Թե տվածը հետ առնվի՝ դորան կասեն առուտուր, Բայց վա՜յ նոցա, որք անըզգա են յուր ազգի վիճակին, Հազա ր անեծք նոցա վերա, երնեկ շան պես սատակին։ Թե դու հայ ես գիտե՞ս արդյոք՝ ո՛վ էր ազգիդ նախահայր, Ո՞րտեղ, ո՞ր կողմ նա ընտրել էր ազգի համար Հայ աշխարհ: Քանի՞ տարի անկախ մընաց Հայը օտար ազգերից, Ի՞նչ էր պատճառ, որ նա ընկավ իր առաջվա փառքերից։ Ո՞ւր ցըրվեցավ քու խեղճ հայը, ունի՞ այժմ օգնական, Կա՞ մի հընար, միջոց կամ հույս նորա կրկին նորոգման. Թե կա հընար՝ դու պատրա՞ստ ես անձըգ ազգիդ զոհ անել, Խիստ կըտըտանք, սաստիկ տանջանք, սով ու ծարավ միշտ տանել։ Դու պատրա՞ստ ես թողնել կայքըդ, ծընողք, եղբարք սիրական, Սիրելվույդ տեղ կըրծքիդ սեղմել միշտ մահառիթ հըրացան, Դու պատրա՞ստ ես անվախ երթալ թշնամիի սուրի դեմ, Սարսափելի մահըդ տեսնել դու կարո՞ղ ես ծաղրադեմ։ Այդ ժամանակ քեզ հայ կասեմ, ես քեզ սիրով կը գըրկեմ, Թե ջուր ընկնիս՝ ջրի՛ց, թե՝ հուր, ես քեզ հուրից կըփրկեմ։ Բայց թե փորըդ տոլմաներից կամ փըլավից տըռաքի, Հավատացի՛ր, ուտելովդ օգուտ չես բերիլ ազգի։ ՕՐՈՐՈՑԻ ԵՐԳ Քո՛ւն էղիր, պալաս, աչքըդ խուփ արա՛, Նաշխուն աչքերուդ քուն թող գա վըրա, Օր-օր-օր, պալաս, օր-օր ու նանի, Իմ (այս անունին) քունը կը տանի։ Օսկի խաչ վըզիդ՝ քեզի պահապան, Նարոտ կապիլ է ծարեն տեր-պապան. Օր-օր-օր, պալաս, օր-օր ու նանի, Իմ (այս անունին) քունը կը տանի։ Մավի հիլուններ կախիլ իմ ես ալ, Նազար չիս առնուլ, քո՛ւն էղիր, մի՛ լալ, Օր-օր-օր, պալաս, օր-օր ու նանի, Իմ (այս անունին) քունը կը տանի։ Աս քանի՞ մորըդ անքուն աչքովը Անցիլ է օրեր օրոցքիդ քովը. Օր-օր-օր, պալաս, օր-օր ու նանի, Իմ (այս անունին) քունը կը տանի։ Օրոցքըդ օրրիմ, օրով բոյ քաշիս, Մըղկըտան ծանով սիրտըս չի մաշիս, Օր-օր-օր, պալաս, օր-օր ու նանի, Իմ (այս անունին) քունը կը տանի։ Դուն ալ քո՛ւն էղիր, ինծի ալ քուն տուր, Սուրբ աստվածամայր (այս անունին) քուն տուր։ Օր-օր-օր, պալաս, օր-օր ու նանի, Իմ (այս անունին) քունը կը տանի։ 1857 ՄԱՅՐԱՔԱՂԱՔՈՒՄ ԿՐԹԱԾ ՀԱՅ ԱՂՋԻԿ Շուշա՛ն, շուտով դեմքըգ ծածկե', ձյուն դու թվի՛ր մըրոտած. Տե'ս, սիգաճեմ ման է գալիս հալ աղջիկը մեր կըրթած. Վարդի գույնը уж не в моде: то-ли дело бледный лик! Այստեղումը бледный են դիփ հա՛մ աղջկունք, հա՛մ կնանիք: Ի՞նչ է գաղտնին бледныйության, այդ հայտնի չէ' ոչ ոքին, Միայն կասեն, որ շատուց է կավիճն ունի բարձըր գին։ Առավոտ է, մեր աղջիկը հայլիից չի հեռանում, Նորա ծընողք այսօր ճաշի гвардеец են ըսպասում, Гвардеец է, լա՛վ միտք արեք, Հայ չէ՝ անշնորհ ու տըգետ, Гвардеец է՝ փայլուն շորով, ուսին դըրած эполет. Տուն կըմտնի, գըլուխ կըտա այնպե՜ս սիրուն, շնորհաշուք, Որ մեր կըրթած հայ աղջըկա սիրտը կանե тук-тук-тук! էնդուր համար նա հայլիից օրն ի բուն չի պուկ գալի, Гвардеец-ին դուր չի գալը խիստ է նորան ըզգալի։ Ո՛չ լոկ դեմքով պիտի դուր գա, այլ և անուշ խոսքերով, Ինչպե՞ս, ի՞նչ կերպ, դուք կը հարցնեք, այդ էլ չըգիտե ոչով։ Բարձի տակը պահած ունի նա George Sande-ի ռօման-ը, Գիշերները մորից թաքուն կարդում է մինչ չորս ժամը. Անհատական այդ աղբյուրից նա քամում է անդադար Սիրո զգացմունք, սիրո խոսքեր—կանանց սըրտին մըխիթար։ Նա գըտավ յուր идеал-ը, այսօր ճաշին կըտեսնե Նա յուր անտես սիրահարին, ում որ սիրտը տվել է։ Հայո'ց աղջիկ, Հայո՛ց աղչիկ, գնա' առաջ, մի՛ վախիլ, Бледный դեմքըդ, շինծու խոսքըդ ովի՞ն ասես չեն խաբիլ։ Гвардеец-ին դուր չես գալի, — ի՞նչ ափսոսանք, ի՞նչ վընաս, Քեզ սիրահար гусар, улан, артиллерист կունենաս։ Դու փո'րձ փորձե նորից դուր գալ, անույշ ժպտա' ու խոսե', Քըսանմեկըդ արդեն մոտ է, տե՛ս, առաջիդ մեծ փոս է: Բայց մի' թողնիլ դու George Sande-ին, идеал-իդ մի' ուրանալ. Թե ոչ ջահիլ, գոնե ծերուկ կառնե քեզ ռուս генерал. Բայց զգուշացի'ր դու հայերից, գին չեն դնիլ, չեն սիրիլ Քեզ, ինչպես դու ցանկանում ես. դու քեզ Հային մի' մատնիլ: Փորձ փորձեցիր ու դուր չեկար ո՛չ улан-ին, гусар-ին, Քըսանհինգըդ մոտենում է. Հա՛յ աղջիկ, վա՜յ քու հալին։ Հայո՛ց աղջիկ, Հայո՛ց աղջիկ, գնա՛ առաջ, մի՛ վախիլ, Бледный դեմքըդ, սիրուն խոսքըդ ովի՞ն ասես չեն խաբիչ: Տարիներըդ ակոս ձըգեց քու շնորհալի երեսին,— Վընաս չի կա,— подруг-ներըդ դորա համար ճար ունին. Երբ որ տանն ես՝ մի՛ հրամայիլ տըղոց քեզի մոտենալ, Դուրս գնալիս՝ лик-իդ ձըգե' դու կըրկնածալ հաստ вуаль, Հարցնողներից ուշի-ուշով ծածկե' տարիդ ծընընդյան, Ու ամենին հավատացո'ւր, որ տասնութ ես տարեկան: 1863 ԳԻՆԻ ԵՎ ՋՈԻՐ Երեկ բժիշկ կանչեցի, գլխիս մեկ դեղ խնդրեցի, Նա ինձ դեղ տալ չուզելով, ասաց մի' խմիր գինի, Արյունս գլխիս տվեց, բերնումս խոսքս սառեց. Ասի՝ ի՞նչ է պատճառը, որ ինձ գինին պաս դրվեց. Բժիշկն ասաց, պատվելի, պատճառն այս է իսկ հայտնի, Որ միշտ գլուխդ կպտտի, երբ էլ որ խմես գինի. Ասի՝ բժիշկ, դու սուտ ես, դու լավ մարդ չես, բժիշկ չես, Գինին ինչպե՞ս է կարող գլուխս շրջել անվի պես. Այն ջուրն է որ անդադար, շարժման մեջ կա դիվաբար, Գնա ու տես աղորին, ջո՞ւրն է շարժում, թե գինին։ Եղբայրք, բերեք շուշեքը, լցրեցեք բաժակը, Խմենք ու առողջանանք, ասենք սուտ է բժիշկը. Մեզ գինին չի հարբեցնիր, նաև չի հիվանդացնիր, Խմենք կարմիր նեկտարը, մեզ մարդ հիվանդ չի տեսնիր։ 1878 ՀԱՅԵՐՈԻՍ ԹՈԻՔԸ Դուն խելոք, հաշվով վաճառական ես, Մյուլք, փող ու ապրանք, կասեն, շատ ունես. - Բայց թե փողեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, փողիդ ալ վըրան։ Քաջ ես, լըսել ենք, ինքըդ մեծավոր, Անուն հաղթողի ունես փառավոր. Բայց թե թըրեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, թըրիդ ալ վըրան։ Ի վերուստ քանքար քեզի տված է, Հեղինակ անունըդ աշխարհ փըռված է. Բայց թե գըրչեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, գըրչիդ ալ վըրան։ Հեռատես մըտքով դուն զարդարեցար, Հըզոր իշխանի սիրելին դարձար. Բայց թե մրտքեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, մըտքիդ ալ վըրան։ Բանուկ ու ճարտար ղուն ունիս ձեռքեր, Շատ կըհորինես թանկագին բաներ. Բայց թե ձեռքեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, ձեռքիդ ալ վըրան։ Երկինք շնորհեցին քեզ լեզու ճարտար, Քարոզչի ստացար հըռչակ ու հանճար. Բայց թե լեզվեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, լեզվիդ ալ վըրան: Մեծ ուսում առիր, եղար գիտնական, Գովքովըդ լըցված է մարդոց բերան. Թե ուսումեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, ուսմանդ ալ վըրան: Կուտամ քեզ պատիվ, կունենաս դու հարգ, Ու կըդընեմ քեզ ազնիվ մարդոց կարգ, Երբ օրորանեդ մինչի գերեզման Միակ ձըգտմունքըդ լինի Հայաստան։ Լրացուցիչ տեղեկություններ Աղբյուր՝ Ռափայել Պատկանյան - Երկերի ժողովածու:
  15. Arpa

    We Spit On You?

    Why so much insult? What had Raphael Patkanian seen? ՀԱՅԵՐՈԻՍ ԹՈԻՔԸ Դուն խելոք, հաշվով վաճառական ես, Մյուլք, փող ու ապրանք, կասեն, շատ ունես. - Բայց թե փողեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, փողիդ ալ վըրան: Քաջ ես, լըսել ենք, ինքըդ մեծավոր, Անուն հաղթողի ունես փառավոր. Բայց թե թըրեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, թըրիդ ալ վըրան: Ի վերուստ քանքար քեզի տված է, Հեղինակ անունըդ աշխարհ փըռված է. Բայց թե գըրչեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, գըրչիդ ալ վըրան: Հեռատես մըտքով դուն զարդարեցար, Հըզոր իշխանի սիրելին դարձար. Բայց թե մրտքեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, մըտքիդ ալ վըրան: Բանուկ ու ճարտար ղուն ունիս ձեռքեր, Շատ կըհորինես թանկագին բաներ. Բայց թե ձեռքեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, ձեռքիդ ալ վըրան: Երկինք շնորհեցին քեզ լեզու ճարտար, Քարոզչի ստացար հըռչակ ու հանճար. Բայց թե լեզվեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, լեզվիդ ալ վըրան: Մեծ ուսում առիր, եղար գիտնական, Գովքովըդ լըցված է մարդոց բերան. Թե ուսումեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, ուսմանդ ալ վըրան: Կուտամ քեզ պատիվ, կունենաս դու հարգ, Ու կըդընեմ քեզ ազնիվ մարդոց կարգ, Երբ օրորանեդ մինչի գերեզման Միակ ձըգտմունքըդ լինի Հայաստան: Աղբյուր՝ Ռափայել Պատկանյան - Երկերի ժողովածու
  16. Arpa

    Shuka Շուկա

    I was searching for sites to see what has been said about “Vajarakan”, and unexpectedly I found the following among others , which I had been looking for a long time. It is NOT one my favorite works, as you can see it is very insulting and antisocial. I will post this in its entirety and his other works in the literature section.. Pease, please DO NOT comment about this in this thread, as you can see this thread is about “language”. We can move it to another topic subject, which I will do under “Culture”. ՀԱՅԵՐՈԻՍ ԹՈԻՔԸ Դուն խելոք, հաշվով վաճառական ես, Մյուլք, փող ու ապրանք, կասեն, շատ ունես. - Բայց թե փողեդ շահ չունի Հայաստան, Թըքել ենք քու ալ, փողիդ ալ վըրան: ======== ******* Աղբյուր՝ Ռափայել Պատկանյան - Երկերի ժողովածու
  17. Arpa

    Shuka Շուկա

    And now, ԽԱՆՈՒԹ KHANUT/KHANUTH Note. Spelled with a TH as the Armenian THO/Թ is the equivalent of the Greek THETA. From the Assyrian “xanutha”, shuka, market. Appears in the Arabic, and yes in Hebrew as “hanut”, note as well that the H in this case is the harsh H closest to KHԽ.
  18. Arpa

    Shuka Շուկա

    Once again I am getting ahead of myself. Kick me! Let me kick myself! Shame on me! Shame on you! Shame on everybody! :) How come we couldn’t see it? ՎԱՃԱՌԱՏՈՒՆ Վաճառ վաճառել, to sell to trade. Վաճառական, merchant etc. Pahlavi, Vacar, vajar, vachar to mean market/shuka. Now let us change the V to B and J to Z and see what we get … Tata!!! BAZAAR/BAZAR. So, shall we amend our word VAJARAKAN/ՎԱՃԱՌԱԿԱՆ to ՊԱԶԱՌԱԿԱՆ/Bazarakan?? In fact in the Pahlavi /Persian “bazargan” means merchant. Btw. There is a word “bezirkan” that loosely means peddler. Consider the surname Bezirganian/Bezirkanian.
  19. That is reminiscent of the old Armenian adage; Քարեն հաց կը հանէ/Extracts bread from stone, like as we have been doing for a long time. Reminds me of the time when my dear friend Hrach, when confronted with "Քարեն հաց կը հաներ", said; "Ես ալ հացէն քար կը հանեմ". Speaking of which, whatever happened to “Tufa/Տուֆ” that we are converting Yerevan to a city of glass and plastic Whoever changed that adage to “Qaren yugh k@ haneh/ Քարեն իւղ կը հանէ”
  20. Arpa

    Shuka Շուկա

    No! Linguistics is not my profession. Thank Aramazt!!! You don't want me to starve do you? If only some of correspondents get off what that Book of Lies aka Bible says and instead learn what WE ... have to say! Don't get me wrong. I still use that Book to illustrate xenophobia, hate, intolerance and bigotry mean. I have known for quite sometime that that Book (the so called Old Testament, whatever the H*** it may mean, not the New), as a users' handbook of HATE and bigotry, nevertheless it gives us clues as to who the Araratians(Urarteans) and the Philistines are. I make a living otherwise. Thank you!! Yet I know how to search before I place my "big foot" in my equally "big mouth". Thank you “Little Tulip”- Poqrik Kakach. NO. Linguistics is not my profeesion. If you mean I ignore and pass over the Russian factor, you are right. Besides the fact that my Russian is limited, almost none. As Russian, an IE language, is no more than …. ,if you would pardon another pun… Pig Latin. And, if you would allow me one more pun/barakhagh, that “lobi” being from the Georgian is worth no more than a “bag of beans”. ”lobi/lubia” is from the Greek, via Arabic to mean “skin/integument/covering”, in reference to the tough skin of the “bean”. Of course, the Arabs have another word for it-fassoulia. I will not search to ascertain the origin, except that the Italian national dish J is “pasta fazule”, incorrectly interpreted/transliterated from “Pasta Fagigoli” from “fassoulia/bean”. Who is the owner of “fassoulia”?? I will not search to see which came first “fazul” or “fassoulia”. Look here; http://cilicia.com/armo_cb_aghtzan.html#FASSOULIA_PLAKI
  21. And, here is the Armenian version. http://www.azg.am/?lang=EN&num=2006030402 CE TO SEND FACT-FINDING MISSION TO NAKHIJEVAN AND NAGORNO KARABAKH On occasion of barbaric destruction of Armenian ancient cemetery of Old Jugha Armenian parliament speaker Artur Baghdasarian sent a letter to secretary general of the Council of Europe Terry Davis calling on him to stop destruction. In his response to the letter Davis noted that the CE is sending a fact-finding mission to Nakhijevan and Nagorno Karabakh to study everything on the ground, parliament’s PR department of informed daily Azg. Yeah, yeah! Let them send a “mission”(mi shun). Those Ottoman bastards, bastards of the Ottomans, aka Eurpopeans, whose only memory of "ottoman" is a pillow under one's feet. How soon they forget all the massacres, rape and pillage. Who are so sacred that their churches may be torched and burned by the co-religionists of the Turk!! Why do they eve allow them to immigrate? Cheap labor? Did not the Roman Empire end in demise when the fat Romans opted for "cheap labor", be they European, African or Asian?? They will probably rule out that those khachkars are some kind of Azeri/Turkish/Islamic symbols.
  22. Arpa

    Shuka Շուկա

    Willl you guys stop distracting me!! Please do!! Ազատ** շուկա free market գոց շուկա/ բակ շուկա closed market (mall?) բաց շուկա open market սպիտակ շուկ ա white market(?) սեւ շուկա black market թուխ շուկա gray market, and finally; Կարմիր Շուկա/ Red Market http://www.armeniadiaspora.com/projects/ns...kadrakhtik.html Why did Hakob Baronian name his character “Charshili Artin Agha “ and not Շուկայամոլ Արթին Աղա ?? ** Hey Azat!! How come you never told us about that market named for you? Yeah, yeah. We already know about that "Mongolian" barbeque stand named for Sip. NB The Anglo Saxon word “market” is supposed to be based on “merces/merches” (?) to mean “merchandise”. Tnis becomes more self explanatory when we consider the French words "marchet"-market and "marchandise"-merchandise, pronounced "marshey" and "marshandiz" respectively.
  23. Arpa

    Shuka Շուկա

    Allow me to get ahead of myself. We will come back to each of the other words. Let us treat the last first. Above I kind amused myself mentioning that Soviet era department store in Yerevan known a “Univermag”-(universal magazine). We had much fun playing on words , one which was “uni vermak”- (has blanket), or “chuni vermak” etc. I had already known that “magazine” from the Arabic “makhzan”, Persians use the word too and they do attribute it to the Arabic. Surprise!! See below. It is from Aramaic (could it be from the Armenian??). The most relevant Armenian words for it may be “shtemaran/շտեմարան” and “mtheranots/մթերանոց”, each of which deserve separate treatment . Survey the quotes below. You may also find the whole article interesting. Magazine. The English word magazine, and the French word magasin come from the Spanish almacén and the Arabic al-makhzan, for “storehouse”. http://www.donlorenzo.com/stories/arabic%20words.htm And here is a bonus from that same site; More than a source culture, the Arabs acted as a bridgehead between Asia and Europe, carrying with their caravans, from as far away as Indonesia, plants, inventions and words. The numbers we use and call Arabic because the Arabs imported them – although no longer use them themselves - are in fact Indian. The eggplant comes from the Persian batinjan, which the Arabs transformed to badinjanah and passed into Spanish as berenjena, and into French, with the article still in place but transformed from al- to au-, as aubergine. http://www.answers.com/main/ntquery?method...nktext=magazine Dictionary mag·a·zine (măg'ə-zēn', măg'ə-zēn') n. A periodical containing a collection of articles, stories, pictures, or other features. A television program that presents a variety of topics, usually on current events, in a format that often includes interviews and commentary. A place where goods are stored, especially a building in a fort or a storeroom on a warship where ammunition is kept. The contents of a storehouse, especially a stock of ammunition. A compartment in some types of firearms, often a small detachable box, in which cartridges are held to be fed into the firing chamber. A compartment in a camera in which rolls or cartridges of film are held for feeding through the exposure mechanism. Any of various compartments attached to machines, used for storing or supplying necessary material. adj. Of or relating to periodicals: a magazine story. [French magasin, storehouse, from Old French magazin (possibly via Old Italian magazzino), from Arabic mahāzin, pl. of mahzan, from hazana, to store, from Aramaic ḥassen, to possess, hoard, derived stem of ḥəsan, to be strong.] Here is a puzzler. Why are periodicals like that of the National Geographic called magazines? PS. Iran01, do the Persians use “khazna” to mean strong box/safe or cash box. One source says they use “sundouq amana” to mean safe.
  24. Arpa

    Shuka Շուկա

    As far as “market-place” is concerned, I may have touched upon this before, yet… Before we proceed further let us take at least one thing out of contention. There is so much mess/trash/shamble and BS to clean before we get to real and pure native Armenian!!! “Shambles“. We read below; 1Cor.10 [25] Whatsoever is sold in the shambles, that eat, asking no question for conscience sake: As we can see above, in the Bible the word is used to describe a messy dirty place, an open air slaughterhouse where not only animals were slaughtered, they were also displayed in an extremely “unappetizing, if not disgusting” manner. Nowadays the word is used to mean…see below. I have no opinion to share. You be the judge. http://www.answers.com/topic/shambles sham·bles (shăm'bəlz) pl.n. (used with a sing. verb) A scene or condition of complete disorder or ruin: “The economy was in a shambles” (W. Bruce Lincoln). Great clutter or jumble; a total mess: made dinner and left the kitchen a shambles. A place or scene of bloodshed or carnage. A scene or condition of great devastation. A slaughterhouse. Archaic. A meat market or butcher shop. WORD HISTORY A place or situation referred to as a shambles is usually a mess, but it is no longer always the bloody mess it once was. The history of the word begins innocently enough with the Latin word scamnum, “a stool or bench serving as a seat, step, or support for the feet, for example.” The diminutive scamillum, “low stool,” was borrowed by speakers of Old English as sceamol, “stool, bench, table.” Old English sceamol became Middle English shamel, which developed the specific sense in the singular and plural of “a place where meat is butchered and sold.” The Middle English compound shamelhouse meant “slaughterhouse,” a sense that the plural shambles developed (first recorded in 1548) along with the figurative sense “a place or scene of bloodshed” (first recorded in 1593). Our current, more generalized meaning, “a scene or condition of disorder,” is first recorded in 1926. btw.My Eng-Arm dictionary describes "shamble" as spantanots, msavajari krpak/slaughterhouse, butchershop.
  25. Arpa

    Shuka Շուկա

    Hebrew? My vor*k! There is no such thing as Hebrew. It is a bastardized version ot Aramaic and Arabic. Remember that above I made a distinction to where S is pronounced as SH as in the Aramaic "salam" and the Hebrew "shalom". Now, let's get back to the subject at hand. ==== Of course “khanuth” is also from the Semitic. Or is it? We will come to that just as we will treat all the other words that mean “market”. In the meantime a little levity. Sure, all the produce at the Gots Shuka are so delicious, the reason I mentioned figs/thuz may be because here in the east coast we cannot find good fresh figs, even in the so called season the figs they sell here taste like cardboard because they have to be picked in an unripe condition and shipped over 3000 miles. Ripe figs have a very short shelf life. Incidentally, I had good tasting figs in California as well. Here is the levity. We all know that the word “thuz/թուզ” is at times used as a euphemism for the female genitalia. This is not unique to the Armenian language. I will not get into graphics as why this is. Just use your imagination. Yet, all this time we have been made to believe that “adamathouz/ադամաթուզ” was the Armenian word for the fruit of the cactus, i.e. cactus pear or prickly pear. Now I am told that ադամաթուզ is in fact the Armenian word for banana. Does the shape have anything to do? We were also made to believe that the Armenian word for banana was banan. Just as in Armenia potatoes are known as Kartofil and tomatoes as “pomidor”, while here in the west we call the latter “lolik” and the former “getnakhndzor” from the French “pomme de terre/earth apple”. And as to tomatoes being known as “pomidor”*. The reason for that is when tomatoes were discovered in America and brought to Europe, they were not red , they were gold colored ( once in a while one may find golden tomatoes at the market), they were called “pomme d’or” i.e. golden apples, and as usual they were touted as miracle fruits**, magical cures, and above all as aphrodisiacs *The Arabs call it “banadora” because as we know there is no P in Arabic script. ** What? You didn’t know that tomato is a fruit?? PS. In the meantime I thought of another word that fit’s the subject- “amagazine”. It also has an interesting etymology. Anyone remember that store in Yerevan that was known as “Ounivermag”/Universal Magazin??
×
×
  • Create New...