Hellektor

What would it be like had the Armenians understood the real meaning of civilization? It's not just music, dance, painting, sculpture, architecture, literature, etc. To have great warriors and generals is not enough either, it also requires some Turk-becoming savagery. This is the reason Eurofags are so deeply into the cult of Turk Phallus Worship. After all, they annihilated some half a billion human beings in the last five centuries or so. Had the Armenians slaughtered the whelps and females of the species of parasitical, nation murdering, culture destroying abomination going by the four-letter curse to humanity Turk the way they slaughtered our women and children, there would be about 50 million Christians living in their millennia old homeland, undisturbed by the cancerous Turk growth desecrating the same, multiplying itself like rats and cockroaches. There would be no sort of Turkey at all.

Wow... So the author of this piece of work claims his interests are “many including Armenian literature, history and culture” but doesn't have the slightest idea about the whole issue he is hallucinating about. Fallacy after fallacy that has been fed us over decades by our ignorant, illiterate or even worse, half-literate “leaders” is being gloriously regurgitated without an iota of attempt at understanding the issues. For starters: it's not about the Treaty of Sèvres, it's about the Woodrow Wilson arbitration. Indeed, you should forget Sèvres because it was not the treaty that delineated the borders between Turkey and Armenia, it's the Woodrow Wilson report, namely: FULL REPORT OF THE COMMITTEE UPON THE ARBITRATION OF THE BOUNDARY BETWEEN TURKEY AND ARMENIA. The treaty of Sèvres only served the purpose of assigning the delineation of the border to Wilson. I copy/paste from my earlier posts that deal with the issue with eventual editing where necessary: I. The Woodrow Wilson arbitration has nothing to do with the ratification or not of the treaty of Sèvres, according to the treaty, mainly the articles 89 and 90: Article 89. Turkey and Armenia, as well as the other High Contracting Parties agree to submit to the arbitration of the President of the United States of America the question of the frontier to be fixed between Turkey and Armenia in the Vilayets of Erzerum, Trebizond, Van and Bitlis, and to accept his decision thereupon, as well as any stipulations he may prescribe as to access for Armenia to the sea, and as to the demilitarization of any portion of Turkish territory adjacent to the said frontier. (all emphases are mine. Hell.) This means THE MOMENT “Turkey and Armenia, as well as the other High Contracting Parties” AGREED on “submit[ting] to the arbitration of the President of the United States of America the question of the frontier to be fixed between Turkey and Armenia”, FROM THAT VERY MOMENT: ARTICLE 90. In the event of the determination of the frontier under Article 89 involving the transfer of the whole or any part of the territory of the said Vilayets to Armenia, Turkey hereby renounces as from the date of such decision (my emphasis, this renders the ratification or not of the treaty irrelevant to the decision of Wilson’s arbitration. Hell.) all rights and title over the territory so transferred. The provisions of the present Treaty applicable to territory detached from Turkey shall thereupon become applicable to the said territory… This is the reason Wilson did not wait for the ratification of Sèvres (he did not have to) and went on with the job which he successfully carried out. II. The Wilson Arbitration has nothing to do with the Armenian Genocide, therefore whether the puppets in the White House will utter the term “Armenian Genocide” or not does not change its value. I cannot care less for some head of state of a Western country giving lip service uttering the term Armenian Genocide, to hell with all of them. Our problem with Turks is TERRITORIAL. III. Since Wilson signed the arbitration on November 20 1920 and only ten days later, the Abrahamic religion of Rabbi Mordecai Marx Levi was imposed on Armenia destroying the first republic, it stopped existing as a subject of international law, the only body that can raise the Wilson issue. IV. Since for 70 years Armenia did not exist as an independent state, i.e. a subject of international law, Armenians had to do all they could to get the Armenian Genocide recognized. Raising the Wilson issue by the Armenian state may not bring back any territory but it will give us priceless levers so vital for us countering Judeo-Anglo-Turkic distortions, it will: I. Disarm Turkey of its “arguments” for constant manipulation of the “international” community to wail along the cacophonous chorus of the Armenian Genocide denial. II. Shut up those who have fooled us into believing that we have to follow a certain procedure to get land from the perpetrator of the genocide. III. Force these deniers to pass resolution after resolution, recognizing the Armenian Genocide and beg us on their knees, only if we would leave their Turks alone. IV. This will drive the last nail into the stinking coffin of pan-Turkism, seeing that the “wedge” is too large for them to eliminate Armenia they'll give up the delusional ideology. V. As a result, the Artsakh issue will be solved much faster. In response to the constant Turk jumping up and down and howling and sniveling about Artsakh: “Give me Qarabaq, give me region, give me village, yallah...” we will say, “evacuate the illegally held Armenian territory according to the Wilson arbitration first” and they'll put a sock in it. We can actually get much more by raising the Wilson issue, I'll elaborate if needed. Just bear in mind this is the most important document of international law in our hands so, learn to appreciate it. ***** Concerning the age long Lausanne fallacy parroted by the “interested” author: Contrary to what most Armenians wrongly believe it is a very pro-Armenian treaty indeed if you take your time to read it. Here some facts: I. There is no mention of Sèvres in the text of Lausanne, i.e. nowhere it is mentioned that Lausanne renders the treaty of Sèvres invalid. They couldn't either, because according to international law, all and only all the signatories of a treaty are eligible to sign a treaty, rendering a previous one void. The signatories of Sèvres: THE BRITISH EMPIRE, FRANCE, ITALY AND JAPAN, ...ARMENIA, BELGIUM, GREECE, THE HEDJAZ, POLAND, PORTUGAL, ROUMANIA, THE SERB-CROAT-SLOVENE STATE AND CZECHO-SLOVAKIA, ...of the one part; ...AND TURKEY, of the other part; The signatories of Lausanne: THE BRITISH EMPIRE, FRANCE, ITALY, JAPAN, GREECE, ROUMANIA and the SERB-CROAT-SLOVENE STATE, of the one part, and TURKEY, of the other part; II. The treaty of Lausanne deals with the borders of Turkey with Bulgaria and Greece and there is not a single mention of borders with Soviet Armenia or the Soviet Union in general. This means it recognizes the borders drawn by another treaty and the only internationally legal document regarding that with Armenia is the Wilson arbitration. III. The articles 37 through 45 of the Lausanne treaty (SECTION III. PROTECTION OF MINORITIES) prove how beneficial to Armenians, among other “minorities” of Turkey, this treaty actually is and to what extent Turkey's savage behavior in destroying Armenian monuments (among other monstrosities committed against “minorities”, since 1923) is in breach of this same Lausanne treaty Turks shove in our faces every time we demand justice. IV. Since the drawing of the border between Turkey and Armenia was assigned by the signatories of Sèvres to the president of the United States of America, making the States an integral part of the treaty of Sèvres, the US has to this very day refused to recognize the Lausanne treaty, mainly because Turkey has not fulfilled its obligations regarding the Armenian border in breech of the law of the land of the United States of America.

A million articles (most of them mild condemnations and mainly warnings to Armenians not to take revenge) have less effect than a full-length reportage on a TV channel watched by millions, mostly Muslims. I find this very dangerous and I desperately hope some Armenian organizations would respond. This is neither the first time nor the only news channel that defecates similar filth yet we are sitting on our laurels thinking "doesn't matter, our cause is just" but who knows or cares for the truth?

Aljazeera does it again! After a totally distorted Armenian Genocide denying Turk defecated one hour vomit called “Common Pain”, Aljazeera regurgitated another heap of Turk puke the “Azeri” Turks had thrown up which puke Aljazeera had sucked off the floor and swallowed. The most important detail of the crime, the fact that the Turk monster Ramil Safarov had slaughtered Gurgen Markarian when Gurgen was sleeping was omitted in the “report”. The reporter, a certain Robin Forestier-Walker met with the monster's progenitor in their house and had a fun time browsing the family album gloating over little Ramil's pictures, saying wonderful words how cute baby Ramil was, rousing sympathy for a genocidal fiend, at the same time the progenitor of the beast wove Turk becoming fairy tales where Ramil as a child had only seen decapitated corpses, heart of a female relative (which relative was not mentioned) ripped and put in her mouth, etc., etc. Apart from the sociological fact that you cannot justify monstrous crimes whining about your past misery, the point is the whole thing was being projected as if all this crap was nothing but pure reality. Not one epsilon of doubt was cast on the lies of the monster creating “Azeri” Turk. Same story with an “Azeri” Turk suit and tie barbarian minister who with his excellent English and with a self-righteous angry attitude accused the Armenian government of having “heroized” (from the rich diction of the “minister”) terrorists “many times” and having erected monuments for terrorists, “monuments of killers of woman and kid” he angrily added. The POS reporter did not even ask for a single such case or the name of one such terrorist of course. So, the whole thing went on as if the whole anti-Armenian hate propaganda was nothing but the truth. Not a single word from the Armenian side, not a visit to the parents of Gurgen Markarian to know how they felt... The crown jewel of this odious piece of dirt was the lie that the beast Safarov had killed Gurgen Markarian because he had desecrated the worthless flag of fake “Azerbaijan”, where in fact the court had proved that the two had never faced one another and the only reason the Turk monstrosity had hacked Gurgen to death was because Gurgen was an Armenian. So, once again the Muslim biased Aljazeera (paid by Turkey?) used a horrendous genocidal crime to accuse Armenia of having occupied fake “Azerbaijani” territory, having caused the displacement of about a million people “mostly “Azeri””, not a word about the half of this million who were Armenians thrown out of their homeland all over fake “Azerbaijan”, as a result of genocidal pogroms, living hundreds of kilometers away from the battlefield, whereas the Turks were displaced as a result of the “Azeri” instigated all out war mainly from the war zone. As we see again, no matter how many times the pestilential Turk abomination slaughters Armenians, destroys our monuments, steals out cultural values: Hamidian Genocide of 1894-1897, Adana 1909, extermination of all Armenians in Turk occupied Armenia and beyond 1915, continuous Genocide: by Kemal in 1920s, Baku 1918, Shushi 1920, Sumgayit, Baku, Gandzak, Maragha, etc. 1988-1994, Gurgen Markarian, Hrand Dink, Jugha cemetery, etc., etc. they always justify the culture destroying, nation murdering Inhuman Civilization-deficiency Viruses going by the four-letter insult to Humanity Turk. Where is our response? Who is going to counter this much injustice? Our propaganda is totally worthless: zero

Reminds me of the Turk baklava swallowing Eurofag's deep (as his deep throat for accomodating the Turk baklava spraying object) concern for the destruction of the Jugha cemetery by the culture destroying "Azeri" Turk savages: "The president of Icomos, Michael Petzet, said: "Now that all traces of this highly important historic site seem to have been extinguished all we can do is mourn the loss and protest against this totally senseless destruction.""

Armenians have always been stabbed in the back by Turk phallus worshiping Eurofags. These Hungarians are partly Turk in addition, so what could we expect? Still believe in European "values"? Just imagine a Jew having been murdered for having been a Jew, not even in such gruesome manner, by a racist German, then they would release the murderer and hail him as a hero in Germany. I think they would make the Earth stop for a couple of days.

One of them this Stepan Grigoryan. I never liked him. I remember him defending the miserable protocols. Առաջ մեր շահին տարան որ հազար անգամ ձեր Բաշշարից աւելի լաւն ու աւելի ազատամիտ էր: Հենց այդ սատանա Խոմէյնիով այս դաժան իսլամական յետադիմական շարժումը երեսուն երեք տարի առաջ սկսւեց և դժբախտաբար վերջն էլ չի երևում:

This is what's more worrying. The genocidal Turk abomination has "changed" tactics, but it's more than transparent that the whole program regurgitates the same Turk rubbish that "Armenians betrayed 'their' nation and got what they deserved". Common pain? You break into my home, use and abuse us for nine centuries, give us genocide for thank you, steal our homeland and while the international community is sucking up to you, you fully enjoy the fruit of the Genocide. I don't give a damn about your "pain", I want my home back and I don't want you in it.

The Al Jazeera program called "Common Pain" broadcast yesterday was about the Armenian Genocide, it was "well produced" yet entirely based on the denier's view. Many millions, mainly Muslims watch Al Jazeera and this sort of filth propaganda will mislead them. So far the relation to the Big G. What I am asking here is: what shall we do to counter this? Who among Armenians has the resources to compel Al Jazeera to broadcast an at least to some extent truthful documentary like the one done by Arte? If you remember, some years ago Armenians compelled Time to kind of revise their dissemination of disgusting Turk propaganda in form of a DVD. I find this really serious. For instance, some weeks ago a very popular Iranian satellite channel (Manoto 1) based in the UK showed the Arte movie about the AG and the reaction from Iranians was enormous. Hundreds of thousands of Iranians who knew next to nothing about the AG learned a lot. Now imagine a part of these who may also watch Al Jazeera sees another account of the events. Don't you think that their freshly acquired knowledge will immediately be influenced by such distorted propaganda? Someone should do something in the same way they did with Time.

I saw that too. The problem is the policy. There was a disclaimer by Al Jazeera at the end of Grandma's Tattoos regarding the veracity of the depicted events. Regarding news concerning the Armenian Genocide during the recent French legislation fiasco the news reader said "THOUSANDS (not even hundreds of thousands or even tens of thousands) of Armenians died during 'events' of 1915", as if those events were in the same proportion as those going on in Syria. This is a disgusting policy. This much denigration of the Armenian Genocide shouldn't be tolerated in the light of the Turkish infiltration in the Middle East and the hundreds of millions of mainly Muslim viewers of the channel whose opinions will be misshaped by the garbage disposed from Al Jazeera.

A Turk propaganda program full of despicable lies, the usual Turkish view in the line of “Armenians rebelled against ‘their nation’ they had to be eliminated”, “It was war… People died”, “only 300,000 died so it was not genocide”, etc. was broadcast moments ago on Al Jazeera Intl. (almost 80% in Turkish with English subtitles). How shall we counter this? I didn't find a blog or comments page regarding this vomit inducing trash on the Al Jazeera website. Can we expect the thugs ruling the RA to care to respond? What about ANCA or the like whose only goal is to force the puppet in the White House to utter the term Armenian Genocide? Is this because Al Jazeera is based in a Muslim country or they have received a large sum to broadcast such filth? Justin McFarty and similar dregs were the order of the day. They had even found “Armenians” who shared their distorted views. I am outraged and I think I'll lose a couple of weeks' sleep because of this. Shame on you Al Jazeera, shame, shame, shame...

I wasn't picking at you particularly. I was pointing out one of our greatest shortages, that's why, for the nth time I copy/pasted my patented ugly whore/Turkey comparison. Turks are worthless garbage yet they are represented in the media 24/7 as a modern, secular, European, free, democratic, growing, country. Menk mer ghimet@ chenk gidi. We are the nice little docile dog of Russia and the bear with the largest ass in the world has helped the Turks with the successful extermination of 90% of the Armenian nation and the occupation of 90% of our home, in a century and a half or so. The SoBs recognize Abkhazia and South Ossetia yet they shut the hell up regarding Artsakh which they gave fake “Azerbaijan” in 1921. I'm not saying they recognize Artsakh, I expect at least a neutral stance, not a blatantly pro-Turkish one. Turkey was under heavy pressure to open the border in order to enter EU. We didn't have to pave their way sacrificing Հայ Դատ with a stroke of pen so that, that cabbage-head Nalbandyan with a Jew wife could kiss the cow-bitch with a facelift induced fake smile on the cheek or whose cheek could be fondled by the Eurofag Solana. Just think of the Jugha khachkars, the total indifference of the Armenian statesmen and the constant accusation of the “Azeris” that Armenians destroy nonexistent “Azeri” “monuments” and they get applauses and support in the Islamic Congress, the gathering of a bunch of fanatical Muslims. The examples abound. We simply should and we could demand a higher price for our services to the hyenas of the world, yet we always wiggle our tail when a western faggot pretends they throw a bone at us. See how the Armenian TV channels are in a state of euphoria just because the IMPORTANT (Jew-driven) media have raised the question of the Armenian Genocide, albeit in the vein of: “the Armenian allegations of genocide”, “the alleged Armenian massacres in the Ottoman “empire” (NOT Turkey of course) a huuuuuuundred years ago”, “hostility because of the killing of Armenians a centuryyyyyyyy ago”, etc., etc., etc.

Nothing, that’s why I have repeated a zillion times that now that we have an independent state, we should use the Wilson arbitration card which has nothing to do with the recognition of the AG. The primitive, nomadic, cattle-herder savages Turks are, they cannot stand the loss of territory. Our problem with the Turks is territorial. See how they do everything they can to take that tiny bit of land Armenians liberated that has never, ever belonged to fake “Azerbaijan” historically, morally or legally. The whole Turk-Armenian relations farce is nothing but a vicious game to force victorious Armenia to cede territory to the sore, genocidal, warmongering “Azeri” losers. They have never faltered from this vile and self-righteous demanding of territory from Armenia on any occasion, yet we never respond in the like manner when they howl like wolves that “Armenians should withdraw from “occupied” “Azeri” territory”. Turks have never tolerated and will never tolerate the existence of an Armenian state of any shape, size or form and all they do is directed towards destroying the Armenian state to remove the Armenian “wedge” to realize their sick, delusional pan-Turkist delirium, yet none of us can see all this, despite every announcement by Turk leaders in this direction. This is where we are always wrong! Read any article on Turkey (and indeed fake “Azerbaijan”), see what they do by meddling in all conflicts (Israel-Palestine, Syria, Lebanon, etc.). This fake country founded on genocide has nothing: no civilization, no culture, no science, it's no industrial country; it doesn't even have oil or gas. As I have always said, Turkey, the most worthless garbage ever to have leaked the trashcan of the universe does everything to show how IMPORTANT they are. This word, “important”, comes up everywhere there’s talk of Turkey. I have many a time compared Turkey to an old and horrendously ugly prostitute that with an ultraheavy makeup manages to sell her putrid, decomposing self at an exorbitant price to the West and indeed all the world. Everything they say is in the line of presenting themselves as IMPORTANT yet everything we say is how small, poor, landlocked and unimportant Armenia is. Well, explain to me how the greatest beasts of prey of our day wasted their precious time they could use for much, much more IMPORTANT issues: like shedding crocodile tears for some refugees in a distant corner of Africa for example, which is faaaaaaaaaar more STRATEGICALLY and GEOPOLITICALLY (to use a couple of our favorite words when we trash Armenia) IMPORTANT to their NATIONAL SECURITY (yet a couple of other words from the same meaningless jargon) and gathered in Zurich to force poor, small, unimportant Armenia to sign the protocols and how the Turk's muzzle and that of the others shone when this was done? We voluntarily threw away our winning cards where there was not even the necessity, yet the Turk HAD to open the border to invade the EU. We helped the genocidal parasites big time to get rid of one of the most thorny and rocky (unimportant though) hurdles on their way and this self-deprecating attitude of ours is the main culprit... http://www.armenews.com/IMG/suisse13-399x266.jpg A gathering of the most greedy and ferocious beasts of prey of our days: the bear, the cow-bitch with the facelift induced fake smile, the Eurofags, the wolves, the hyenas, the heyvanoghlu …and the Jew Jackal in the middle all impatient to tear the small, landlocked, poor and unimportant sheep apart for the nth time. The old and gay lion is absent but its spirit roams above the sacrificial room.

In fact, Armenia and Turkey do not have the power to redraw the border, yet the genocidal Turk will use these shameful protocols to howl like wolves to the world that Armenia has confirmed the illegal Kars treaty (can't do that either). » ՀԱՅ-ԹՐՔԱԿԱՆ - Հայաստանն ու Թուրքիան իրաւասու չեն «հաստատել» սահմանը ԱՐԱ ՊԱՊԵԱՆ «ՄՈԴՈՒՍ ՎԻՒԵՆԴԻ» ԿԵՆՏՐՈՆԻ ՂԵԿԱՎԱՐ Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Թուրքիայի Հանրապետութեան միջեւ դիւանագիտական յարաբերութիւններ հաստատելու մասին արձանագրութեան հինգերորդ կէտով կողմերը ստանձնում են գոյութիւն ունեցող սահմանն հաստատելու պարտաւորութիւն: Ըստ այդմ՝ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մի խիստ կարեւոր, թէեւ առաջին հայեացքից տարօրինակ, հարցի. Արդեօք Հայաստանի Հանրապետութիւնն ու Թուրքիայի Հանրապետութիւնը, համաշխարհային իրաւունքի տեսանկիւնից, իրաւասո՞ւ են հաստատել գոյութիւն ունեցող սահմանը: Յստակեցնեմ հարցադրման էութիւնը: Համաշխարհային իրաւունքի տեսանկիւնից որեւէ միջազգային բազմակողմ պայմանաւորւածութիւն, անկախ նրա դրսեւորման ձեւից՝ պայմանագիր, համաձայնագիր, արձանագրութիւն եւ այլն, կարող է փոփոխութեան ենթարկւել, դադարեցւել կամ չեղեալ յայտարարւել միմիայն տւեալ փաստաթղթի մաս կազմող բոլոր կողմերի մասնակցութեամբ եւ համաձայնութեամբ: Այս սկզբունքը, պայմանագրերի մասով, ամրագրւած է (codified) պայմանագրերի մասին Վիեննայի կոնւենցիայի (1969) 39 - 41 յօդւածներում: Նախկին ԽՍՀՄ-ի սահմանի հայաստանեան հատւածի «հաստատումը» որպէս Հայաստանի եւ Թուրքիայի սահման, իրաւական տեսանկիւնից, նշանակում է սահմանի փոփոխութիւն1), քանի որ Հայաստան-Թուրքիա «de jure» սահմանը էապէս տարբերւում է խորհրդային-թրքական սահմանից: Նշեալ իրաւական (de jure), այսու միակ օրինական, սահմանը «հաստատւել է» բազմակողմ փաստաթղթով, հետեւաբար՝ գոյութիւն ունեցող սահմանի հաստատումը էութեան մէջ սահմանի փոփոխութիւն է եւ, տւեալ դէպքում, դուրս է երկկողմ յարաբերութիւնների շրջագծից՝ հետեւեալ պատճառով: 1918 թւականի հոկտեմբերի 30-ին Օսմանեան կայսրութիւնը, Առաջին աշխարհամարտում ջախջախիչ պարտութիւն կրելուց յետոյ, ստորագրում է Մուդրոսի զինադադարը: Իրաւական տեսանկիւնից այս զինադադարը անվերապահ կապիտուլացիա էր, հետեւաբար՝ Թուրքիայի ողջ ինքնիշխանութիւնը sovereignty, մինչեւ խաղաղութեան պայմանագրի կնքումը, փոխանցւում է յաղթանակած ուժերին: Այսինքն՝ այդուհետեւ յաղթանակած Դաշնակից ուժերին2) էր վերապահւած որոշելու, թէ Օսմանեան կայսրութեան որ մասում եւ ինչ աստիճանի է վերականգնւելու թրքական պետութեան ինքնիշխանութիւնը: 1919-1920 թւականներին խաղաղութեան պայմանագրերի պայմանները քննարկելու համար՝ Փարիզում գումարւում է խաղաղութեան վեհաժողովը: 1920 թւականի ապրիլին Փարիզի խաղաղութեան վեհաժողովի Սան Ռեմոյի նիստն անդրադառնում է Օսմանեան կայսրութեան ճակատագրին: Բնականաբար, կարեւորագոյն հարցերից մէկը Հայաստանի ապագայի հարցն էր: Ուստի՝ Դաշնակից ուժերի Գերագոյն խորհուրդը (Supreme council of the allied powers) ապրիլի 26-ին պաշտօնապես դիմում է ԱՄՆ-ի նախագահ Վուդրօ Վիլսոնին՝ Իրաւարար վճռով որոշելու Հայաստանի Հանրապետութեան սահմանը (to arbitrate the frontiers of Armenia)3): Վերջին պարբերութեան մէջ առկայ են երկու հանգամանքներ, որոնք արժանի են լրացուցիչ պարզաբանման: ա- Փարիզի վեհաժողովի Գերագոյն խորհուրդը լիազօրւած էր եւ գործում էր Դաշնակից բոլոր ուժերի անունից: Այսինքն՝ իրաւարարութեամբ Հայաստանի սահմանը որոշելու հայցադիմումը (compromis), հետեւաբար՝ դրա հիման վրայ կայացւելիք վճռի անվերապահ ընդունման պարտաւորութիւնն արւած էր բոլոր Դաշնակից ուժերի անունից: Առաջին աշխարհամարտի տարիներում Դաշնակից ուժերի (Allied powers) մէջ ուղղակիօրէն ընդգրկւած էին աւելի քան երեք տասնեակ երկիր, իսկ Բրիտանական կայսրութեան, Ֆրանսիայի երրորդ հանրապետութեան, Ճապոնիայի եւ Իտալիայի թագաւորութիւնների կախեալ տարածքներով (dependent territories) հանդերձ գրեթէ հարիւր երկիր: բ- Հայաստանի Հանրապետութեան սահմանը, ի տարբերութիւն Թուրքիայի միւս սահմանների, որոշւելու էր ոչ թէ խաղաղութեան պայմանագրով, այլ՝ իրաւարարութեամբ (arbitration): Իրաւական տեսանկիւնից սա խիստ կարեւոր առանձնայատկութիւն է, քանի որ պայմանագրերը միշտ էլ կարող են կողմերի համաձայնութեամբ փոփոխւել, կասեցւել, չեղեալ յայտարարւել, իսկ Իրաւարար վճիռներն վերջնական եւ անբեկանելի են (final and without appeal), ինչպէս նաեւ կայացման պահից կատարման համար պարտադիր են (binding):4) Այսինքն՝ իրաւարարութիւնը, ի տարբերութիւն պայմանագրի, ենթակայ չէ վերանայման: Բացի այդ՝ իրաւարարութիւնը եւ պայմանագիրն ունեն հակառակ ընթացակարգեր: Եթէ պայմանագրի դէպքում նախ համաձայնութիւնն է ձեռք բերւում, յետոյ միայն այն ստանում է համապատասխան իրաւական ձեւակերպում, ապա իրաւարարութեան դէպքում՝ նախ ստորագրւում է ապագայ համաձայնութիւնն անվերապահ ընդունելու հայցադիմումը (compromis), յետոյ նոր միայն կայացւում է վճիռը (award): Այսու, ի հետեւանս վերոյիշեալ ապրիլի 26-ի հայցադիմումի, 1920 թւականի մայիսի 17-ին ԱՄՆ-ի նախագահ Վուդրօ Վիլսոնը պաշտօնական գրութեամբ ստանձնում է հայ-թրքական սահմանի իրաւարարութիւնը եւ ձեռնամուխ է լինում համապատասխան աշխատանքներին: Այստեղ անհրաժեշտ է ընդգծել, որ սա Սեւրի պայմանագրի ստորագրումից (10 օգոստոսի 1920 թ.) գրեթէ երեք ամիս առաջ էր, ըստ այդմ, իրաւարարութեան գործընթացը սկսւել է խաղաղութեան պայմանագրի ստորագրումից եւ նրա մէջ որպէս 89-րդ յօդւած ներառւած հայցադիմումից՝ անկախաբար: Ամփոփելով՝ կարելի է կատարել հետեւեալ յստակ եզրակացութիւնները. Թուրքիայի հետ Հայաստանի Հանրապետութեան սահմանը որոշւել է երկու իրարից անկախ հայցադիմումի (Սան Ռեմոյի 26 ապրիլի 1920 թ. եւ Սեւրի 10 օգոստոսի 1920 թ.) հիման վրայ կայացւած Իրաւարար վճռով: Վճիռն օրինապէս կայացւել է 1920 թւականի նոյեմբերի 22-ին եւ իր ուժի մէջ է մտել նոյն օրը: Երկու օր յետոյ‘ նոյեմբերի 24-ին, վճիռը պաշտօնական հեռագրով փոխանցւել է Փարիզ: Վճիռը երբեք չի բողոքարկւել, այն ուժի մէջ է առ այսօր: Վճիռն իրաւական է եւ օրինական (legal and lawful): Այն գործում է Սեւրի պայմանագրից անկախաբար: Սեւրի պայմանագրի մէջ ներառւած հայցադիմումը (compromis)՝ յօդւած 89, եղել եւ մնում է յաւելեալ, բայց ոչ հիմնական հայցադիմումը: Այսու, Հայաստանի եւ Թուքիայի միջեւ սահմանը հաստատւել է համաշխարհային իրաւունքի բազմակողմ փաստաթղթով (multilateral instrument of international law)՝ Իրաւարար վճռով (Arbitral Award), որին այսօր կողմ են հանդիսանում գրեթէ հարիւր երկիր: Այս ամբողջին անդրադառնալուց յետոյ՝ վերադառնանք բուն հարցին. - Միջազգային իրաւունքի ո՞ր հիմնաւորմամբ են Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Թուրքիայի Հանրապետութեան իշխանութիւններն ուզում անտեսել իրենց իսկ միջազգային պարտաւորութիւնները եւ երկկողմ արձանագրութեամբ բեկանել բազմակողմ միջազգային անբեկանելի որոշումը՝ Իրաւարար վճիռը: Ընդսմին պէտք է նկատի ունենալ, որ միջազգային իրաւունքում սկզբունքնօրէն բացակայում է օրինապէս ուժի մէջ մտած Իրաւարար վճռի փոփոխման, կասեցման կամ բեկանման ընթացակարգ կամ նախադէպ: 20 սեպտեմբերի 2009 թ. ——————————————————————————————————————— Յ. Գ. Մենք ականջակախ՝ այնքան չխօսեցինք Թուրքիայի Հանրապետութեան կողմից Հայաստանի Հանրապետութեան, շեշտում եմ՝ հանրապետութեան, տարածքների բռնազաւթման մասին, որ այսօր Դաւութօղլուն իրեն իրաւունք է վերապահում՝ ասելու, որ Հայաստանը շարունակում է բռնագրաւել Ադրբեջանի տարածքները, դա հակասում է միջազգային բոլոր նորմերին: ————————————— 1) Ի դէպ, թրքական կողմի պնդումը որպէսզի արձանագրութիւնները ենթարկւեն խորհրդարանական վաւերացման՝ պայմանաւորւած չէ միայն գործընթացը ձգձգելու ցանկութեամբ: Դրա համար շատ աւելի պարզ հնարներ կան: Վաւերացման անհրաժեշտութիւնն առաջացել է, քանի որ սահմանների փոփոխութիւնները, ըստ երկու երկրների Սահմանադրութիւնների, ենթակայ են խորհրդարանական վաւերացման: ————————————— 2) Հայալեզու պատմագիտութեան եւ քաղաքագիտութեան մէջ Դաշնակից ուժերն առաւելապես յայտնի են Անտանտի երկրներ անւանումով: 3) Full report of the committee upon the arbitration of the boundary between Turkey and Armenia, appendix I, number 10 (The national archives, Washington, 760J.6715-760J.90C/7) 4) Hans-Jurgen Schlochauer, Arbitration, Encyclopedia of public international law, v. I, 1992, Amsterdam, p. 226. Source, Alik online edition.

Is it me missing something or I don't know something these smartasses know very well? Do they have reassuring info the Turk will actually open the border? If so, will they be kind and share this info with us? As long as we are divided and view our own as our enemies, we will have to suck on it forever. ...And Mr. Torosyan: Kars, Ardahan, Surmalu (with Mount Ararat) are in what is referred to as Eastern Armenia. P.S. I have said it, I don't like the terms Eastern/Western Armenia. There is this tiny, less than 10% Armenia of today and the rest is occupied by our neighbors. What is wrongly known as Western Armenia should be referred to as Turk-Occupied Armenia.

They are not going to open the border. Unlike us Armenians, the Turk knows what they are doing and has never, ever renounced its sick, delusional pan-Turkist delirium which makes the destruction of an Armenian state of any shape, size or form, its number one priority. They want the liberated regions around the illegally drawn, genocidal borders of the NKAO to thin down the “Armenian wedge” to later claim Meghri and drown Armenia in a Turk quagmire. The whole charade was about this, not relations or “reconciliation”. Our last hope is that the brave people of Artsakh will not give in and will refuse the ceding of territory to the sore, genocidal, warmongering “Azeri” losers, otherwise it will be only a matter of a couple of decades before Armenia will cease to exist.

Manoyan has come to the same conclusion... Very interesting, please read. » ՀԱՅ-ԹՐՔԱԿԱՆ - Հայաստան-Թուրքիա արձանագրութիւնները ՈՉ «Հաստատելով երկու երկրների միջեւ գոյութիւն ունեցող միջազգային իրաւունքի համապատասխան պայմանագրերով որոշւած ընդհանուր սահմանի փոխադարձ ճանաչումը» ԿԻՐՕ ՄԱՆՈՅԵԱՆ Հ.Յ.Դ. Բիւրոյի Հայ Դատի եւ քաղաքական հարցերի գրասնեակի պատասխանատու Օգոստոսի 31-ին հրապարակւած, նախաստորագրւած Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Թուրքիայի Հանրապետութեան միջեւ դիւանագիտական յարաբերութիւններ հաստատելու մասին արձանագրութիւնը բովանդակում է մի կէտ, որը արձանագրութիւնների նկատմամբ բացասական կարծիքների ձեւաւորման հիմնական պատճառներից մէկն է: Այդ կէտը, որ ոչ թէ թաքուն վտանգ է, խութ է արձանագրութիւնում, այլ՝ առկայ փաստ, ասում է. «Հաստատելով երկու երկրների միջեւ գոյութիւն ունեցող միջազգային իրաւունքի համապատասխան պայմանագրերով որոշւած ընդհանուր սահմանի փոխադարձ ճանաչումը»: Այս կէտի նկատմամբ մտահոգութիւնը առաւել խորանում է, երբ Հայաստանում այս արձանագրութիւնների կողմնակիցները՝ մեկնաբանում են, թէ այս կէտով նոր բան չի ասւում, թէ մենք տարածքային պահանջներ չունենք Թուրքիայից, թէ այս սահմանը նոյն խորհրդային-թրքական սահմանն է, եւ մենք դրա իրաւաժառանգորդն ենք, թէ մենք ՄԱԿ-ի եւ այլ միջազգային կազմակերպութիւններին անդամ դառնալով՝ արդէն ճանաչել ենք Հայաստան-Թուրքիա գոյութիւն ունեցող սահմանը: Նման մեկնաբանութիւններ կատարողներին պէտք է յիշեցնել մի քանի կէտ. ա)Հայաստանի կողմից Հայաստան-Թուրքիա ներկայի փաստացի դէ ֆակտօ սահմանի որպէս իրաւական դէ ժիւրէ սահման ճանաչելը, եւ առ այդ՝ Թուրքիայից տարածքային պահանջներ չունենալու մասին Հայաստանի պաշտօնական կեցւածքը եղել է Թուրքիայի կողմից Հայաստանի Հանրապետութեան առաջ դրւած նախապայմաններից մէկը՝ դիւանագիտական յարաբերութիւններ հաստատելու համար: Թուրքիան հասկանալով, որ այսօրւայ փաստացի սահմանը մեր երկու երկրների միջեւ իրաւական սահմանը չէ, այդ նախապայմանը ահա 19 տարի է, որ դրել է Հայաստանի առաջ: Աւելի՛ն՝ Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսեանի կողմից 2008 թ. յունիսի 23-ին Մոսկւայում կատարած ծանօթ յայտարարութիւնների նախօրէին եւ նրանցից անմիջապէս յետոյ, ընդամէնը մէկ շաբաթւայ ընթացքում, ԱՄՆ-ի արտգործնախարարութեան երեք բարձրաստիճան պաշտօնատարներ՝ Դանիէլ Ֆրիդը, Մարի Եօվանովիչը եւ Մաթիւ Բրայզան պահանջել են, որ Հայաստան-Թուրքիա յարաբերութիւնների բնականոնացման համար՝ Հայաստանը պէտք է պատրաստ լինի ճանաչել գոյութիւն ունեցող սահմանը եւ հրաժարւել ժամանակակից Թուրքիայի տարածքից որեւէ պահանջ ունենալուց: Դիւանագիտական յարաբերութիւններ հաստատող, օգոստոսի 31-ին հրապարակւած արձանագրութիւնը «գոյութիւն ունեցող» սահմանը ճանաչելով որպէս «միջազգային իրաւունքի համապատասխան պայմանագրերով որոշւած ընդհանուր սահման», փաստօրէն, բաւարարում է Թուրքիայի 19-ամեայ, իսկ մէկուկէս տարի առաջ նաեւ ԱՄՆ-ի կողմից առաջ քաշւած, ահա այդ նախապայմանը, ինչը չէր արել անկախ Հայաստանի Հանրապետութեան եւ ո՛չ մի իշխանութիւն: Ճիշտ է, որ Հայաստանի Հանրապետութիւնը իր անկախութիւնից ի վեր երբեք տարածքային պահանջ չի ներկայացրել Թուրքիային, միաժամանակ՝ երբեք չի հրաժարւել այդ իրաւունքից: Առաւելագոյնը, որ ասւել է, այն է, որ այսօր նման խնդիր չկայ Հայաստանի օրակարգում: Իսկ դա չի նշանակում, որ վաղը չի լինելու: Այս արձանագրութեան մէջ նշւած «գոյութիւն ունեցող» սահմանի ճանաչումով՝ մենք այդ հնարաւորութիւնն ենք կորցնում: Եթէ մենք մինչ այս այդ հնարաւորութիւնը կորցրած լինէինք, պարզ է, որ ո՛չ Թուրքիան, առաւել եւս՝ ո՛չ էլ ԱՄՆ-ն չէին պահանջի, որ դա կրկին անենք: բ)Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Թուրքիայի Հանրապետութեան ներկայի փաստացի սահմանի հարցը քննարկման նիւթ է եղել Խորհրդային Հայաստանի Գերագոյն խորհրդում, 1989 թ. սեպտեմբերի 23-ի (համար 1602-XI) որոշումով, երբ կազմւել է «1921 թ. մարտի 16-ի ռուս-թրքական պայմանագրի քաղաքական եւ իրաւական գնահատման յանձնաժողով»՝ պատգամաւոր պրոֆ. Հրաչիկ Սիմոնեանի գլխաւորութեամբ: Այդ յանձնաժողովը այնպէս էլ իր եզրակացութիւնը չի հրապարակել: 1991 թւականին Հ. Յ. Դ. «Նիկոլ Աղբալեան» Ուսանողական միութիւնը եւ Հ. Յ. Դ. Հայ Դատի Հայաստանի գրասենեակը այս հարցի քննարկման համար Ազգային ժողովի արտահերթ նիստ հրաւիրելու նախաձեռնութեամբ հանդէս են եկել, որը ժամանակին տապալւել է Ազգային ժողովի նախագահ Լեւոն Տէր-Պետրոսեանի կողմից մեր ժողովրդին նարինջ ուտողների եւ չուտողների բաժանելով: Այնուհետեւ անկախ Հայաստանի Հանրապետութիւնում ոչ մի իրաւասու ատեան չի քննարկել փաստացի սահմանը որպէս իրաւական սահման ճանաչելու հարցը: Արդ, անհասկանալի է, թէ արձանագրութեան մշակման մասնակից հայկական կողմը որտեղից, ինչ լիազօրութեամբ է համաձայնել այս իրաւունքից հրաժարւելուն: Ո՛չ հանրապետութեան նախագահի թեկնածու Սերժ Սարգսեանի, ո՛չ 2007 թւականի Ազգային ժողովի ընտրութիւններին մասնակից Հանրապետական, «Բարգաւաճ Հայաստան» եւ կամ «Օրինաց երկիր» կուսակցութիւնների նախընտրական ծրագրերում չի ասւել, որ իրենք ընտրւելու դէպքում՝ կը հրաժարւեն այդ իրաւունքից: գ)Հայաստան-Թուրքիա իրաւական դէ ժիւրէ սահմանը, միջազգային իրաւունքի համաձայն, ճշտւել է ԱՄՆ-ի նախագահ Վուդրօ Վիլսոնի 1920 թ. նոյեմբերի 22-ի Իրաւարար վճռով, որի միջազգային իրաւական հիմքը տւել են Սեւրի պայմանագիրը ստորագրած եւ նրանց իրաւայաջորդ պետութիւնները: Երկու տարի առաջ 2007 թ. դեկտեմբերին այս նոյն դահլիճում կայացած հայ-թրքական յարաբերութիւնների մասին խորհրդարանական լսումների ժամանակ առաջարկել ենք, որ մեր Ազգային ժողովը որդեգրի որոշում, որն էլ կարգելի Հայաստանի կողմից որեւէ փաստաթղթի ստորագրութիւն, որը կը հրաժարւի վիլսոնեան Իրաւարար վճռով ճշտւած Հայաստան-Թուրքիա սահմանագծից: Անկախ Հայաստանը իր ազատ կամքով չի կարող հրաժարւել այդ իրաւունքից: Թուրքիան եւ Սեւրի պայմանագիրը ստորագրած ու նրանց իրաւայաջորդ հանդիսացող պետութիւնները պարտաւոր են ճանաչել Հայաստանի այդ իրաւունքը, եթէ ցանկանում են, որ միջազգային յարաբերութիւնները հիմնւած լինեն միջազգային իրաւունքի վրայ: Սա չի նշանակում պատերազմ հռչակել Թուրքիայի դէմ. սա նշանակում է իրաւատէրը մնալ այն ամէն ինչին, որ համաշխարհային հանրութիւնը, միջազգային իրաւունքի համաձայն, ճանաչել է որպէս Հայաստանի կենսունակութեան համար անհրաժեշտ: Հայաստանը միակ երկիրը չէ, որի հետ Թուրքիան ունի սահմանային վէճ. նաեւ՝ սա աշխարհում միակ սահմանային վէճը չէ, որ սպասում է իր խաղաղ եւ իրաւական կարգաւորմանը: Միջազգային իրաւունքն ու միջազգային համապատասխան կառոյցները այսպիսի խնդիրների խաղաղ կարգաւորման առաքելութիւնն ունեն: դ)Թուրքիան տարածքային-սահմանային նման խնդիր է ունեցել Սիրիայի հետ. խօսքը վերաբերում է Ալեքսանդրէթի սանճաքին: Ֆրանսիայի կողմից անօրինական ձեւով Թուրքիային յանձնւած այդ տարածքի մասին վէճ ունենալով հանդերձ՝ 1946 թ. մարտի 6-ին Թուրքիան եւ Սիրիան հաստատել են դիւանագիտական յարաբերութիւններ՝ անսալով միջնորդ կողմի՝ Իրաքի առաջարկին, չբարձրացնել պահանջը կամ պահանջից հրաժարւելու պայմանը: Ենթադրում եմ, թէ Հայաստան-Թուրքիա բանակցութիւնների միջնորդ Շւէյցարիան նման կառուցողական դերակատարութիւն չի ունեցել, որ մենք այս տեսքով ենք ստացել այս արձանագրութիւնները: Այժմ խօսւում է այն մասին, որ մի քանի տարի առաջ, այսինքն՝ դիւանագիտական յարաբերութիւններ հաստատելուց շուրջ վեց տասնամեակ անց, Թուրքիան եւ Սիրիան գաղտնի համաձայնութեամբ լուծել են իրենց տարածքային-սահմանային վէճը: ե)Նոյն Թուրքիան տարածքային-սահմանային վէճ ունի ՆԱՏՕ-ում իր դաշնակից Յունաստանի հետ՝ Եգէական ծովում մի շարք կղզիների հետ կապւած: Միջազգային իրաւունքի տեսանկիւնից՝ տարածքային-սահմանային վէճը վէճ է՝ անկախ վէճի առարկայ տարածքի չափից: Նաեւ պարզ է, որ տարածքային-սահմանային վէճ ունեցող ՆԱՏՕ-ում դաշնակից Թուրքիան ու Յունաստանն ունեն դիւանագիտական յարաբերութիւններ: զ)Աշխարհի 194 անկախ պետութիւններից եւ 71 ոչ- անկախ, յատուկ գերիշխանութեամբ եւ այլ կարգավիճակով միաւորներից ընդամէնը 66-ը չունեն տարածքային-սահմանային վէճեր: Տարածքային-սահմանային վէճեր ունեն այնպիսի դաշնակիցներ, ինչպիսիք են՝ ԱՄՆ-ն ու Կանադան, Իսպանիան ու Անգլիան, Հոլանդիան ու Գերմանիան, Իտալիան ու Ֆրանսիան, Իսպանիան եւ Պորտուգալիան: Պարզ է, որ այս բոլոր պետութիւններն էլ, տարածքային-սահմանային վէճերով հանդերձ՝ ունեն դիւանագիտական յարաբերութիւններ: է)Տարածքային-սահմանային վէճեր են ունեցել եւ կամ շարունակում են ունենալ այնպիսի խոշոր պետութիւններ, ինչպիսիք են՝ Ռուսաստանն ու Չինաստանը, Չինաստանն ու Հնդկաստանը, ԱՊՀ-ի անդամ երկրներ՝ Ռուսաստանը, Ղազախստանը, Կիրգիզստանը, Տաջիկստանը եւ Ուզբեկստանը, սերտ յարաբերութիւններ ունեցող հարեւաններ՝ Քուվէյթն ու Սաուդական Արաբիան: Այս պետութիւններից ոմանք տարբեր պայմանագրերով ուղղակիօրէն նշել են, որ ունեն տարածքային-սահմանային վէճեր, ոմանք էլ դիմել են միջազգային իրաւարարութեան եւ կամ արդարադատութեան կառոյցներին՝ լուծելու իրենց միջեւ առկայ տարածքային-սահմանային վէճերը. ուրիշներն էլ այդ վէճերի պատճառով՝ որպէս իրաւական սահման՝ չեն ճանաչել իրենց միջեւ գոյութիւն ունեցող սահմանները. բայց բոլորն էլ ունեցել են եւ ունեն դիւանագիտական յարաբերութիւններ: Օրինակ՝ Հնդկաստանն ու Չինաստանը քառասուն տարի այն գործածելուց յետոյ պաշտօնական նամակագրութեան մէջ, 1993 թւականի եւ 1996 թւական միջպետական պայմանագրերում օգտագործում են «իրական հսկողութեան գիծ» (line of actual control) բառակապակցութիւնը՝ ակնարկելով իրենց վիճելի սահմանագծին: Համոզւած եմ, ճիշտ բանակցելու պարագայում, կարելի էր նման հասկացողութեան հասնել նաեւ Թուրքիայի հետ: Բայց, երբ Հայաստանի Ազգային ժողովի պատգամաւորները խօսում են այն մասին, որ արձանագրութիւնում ամրագրւել է ընդամէնը այն, ինչ արդէն մինչ այժմ կատարել ենք, կարելի չէ ակնկալել, որ դիւանագէտները այլ կերպ շարժւէին: Դարձեալ մէջբերելով 2007 թւականի խորհրդարանական լսումների ժամանակ իմ ելոյթից՝ ասեմ. «Այստեղ մի քիչ շեղւելով բուն նիւթից՝ ուզում եմ անդրադառնալ Հայաստանի Հանրապետութեան իրաւատէր լինելու հանգամանքին: Միջազգային իրաւունքի համաձայն՝ անկախ Հայաստանի Հանրապետութեան առկայութեան պայմաններում տարածքային վէճի մէջ հայկական կողմից կարող է որպէս իրաւատէր՝ հանդէս գալ միայն այդ պետութիւնը: Հասարակական նախաձեռնութիւնները չեն կարող փոխարինել միջազգային իրաւունքի հայկական միակ իրաւատէր հանդիսացող Հայաստանի պետութեանը կամ որպէս իրաւատէր՝ ներկայանալ նրա միջազգային իրաւունքներին եւ պարտաւորութիւններին: Այս պայմաններում, երբ Հայաստանի գործադիր իշխանութիւնը առ այժմ գնում է Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ դիւանագիտական յարաբերութիւններ հաստատող հրապարակւած արձանագրութիւնը ստորագրելու, այդ արձանագրութեան միջոցով սահմանի եւ տարածքային իրաւունքների հարցով մեր կորուստները նւազեցնելու եւ անդառնալի չդարձնելու համար, խիստ անհրաժեշտ է, որ Հայաստանի օրէնսդիր եւ գործադիր իշխանութիւնները անմիջապէս քայլեր ձեռնարկեն՝ առնւազն օրինակ վերցնելով նոյն Թուրքիայից: 2005 թւականի յուլիսի 29-ին, Եւրոմիութեան անդամակցութեան շուրջ իր բանակցութիւնները սկսելու համար, Թուրքիան ստորագրեց իրենից որպէս նախապայման պահանջւած Եւրոմիութեան Մաքսային միութեան յաւելեալ արձանագրութիւնը՝ որպէս Եւրոմիութեան անդամ Կիպրոսի Հանրապետութիւնը ճանաչելու գործիք՝ միաժամանակ հրապարակելով յայտարարութիւն առ այն, որ արձանագրութեան ստորագրութիւնը, վաւերացումը եւ գործադրութիւնը չեն նշանակի արձանագրութիւնում նշւած Կիպրոսի Հանրապետութեան որեւէ ձեւի ճանաչում եւ ոչ էլ կը վնասեն Թուրքիայի իրաւունքներին եւ պարտաւորութիւններին, որոնք արդիւնք են Երաշխաւորութեան պայմանագրից, Դաշնակցութեան պայմանագրից եւ 1960 թւականի Հիմնադրութեան պայմանագրից: Հայաստան-Թուրքիա դիւանագիտական յարաբերութիւններ հաստատող արձանագրութեան մէջ, առնւազն «գոյութիւն ունեցող» սահմանին վերաբերող պարբերութիւնը վնասազերծելու համար, եթէ հայկական կողմը չի գնալու այն վերացնելու նախաձեռնութեամբ, ապա Հայաստանի Հանրապետութեան գործադիրն ու օրէնսդիրը պէտք է անմիջապէս հանդէս գան յայտարարութեամբ առ այն, որ Թուրքիայի եւ Հայաստանի միջեւ գոյութիւն ունեցող սահմանի Հայաստանի Հանրապետութեան կողմից ճանաչումը չի նշանակում, որ Հայաստանի Հանրապետութիւնը հրաժարւել է ԱՄՆ-ի նախագահ Վուդրօ Վիլսոնի 1920 թւականի նոյեմբերի 22-ի Իրաւարար վճռով իրեն վերապահւած իրաւունքներից: Քարոզչական նպատակներով Ազգային ժողովի մեծամասնութիւնը կամ նրա կողմնակիցները արձանագրել են այս հանգամանքը: Մեծամասնութիւնը առնւազն պէտք է ունենայ անկեղծութիւն եւ արիութիւն՝ դա պաշտօնապէս արձանագրելու: Յանուն մեր այսօրւայ եւ վաղւայ գոյութեան: Անշուշտ, ամենաճիշտ լուծումը կը լինի ընդհանրապէս չստորագրել այս արձանագրութիւնները Source: Alik online edition

Էս մէկը մոռացայ: Եթէ այս փաստաթուղթը ստորագրւի, առաջին անգամ անկախ Հայաստանը վաւերացնում է Կարսի ապօրինի պայմանագիրը: Արցախն էլ հօ տալիս ենք, մնալու է միայն աղջկայ գլուխը: Էլ ի՞նչ ծովից ծով Հայաստանի մասին ես խօսում: Միթէ Թուրքիան ու Ադրբեջանը գնան ջրի տակ, որ դա էլ ափսոս կը լինի որովհետև Մասիսն ու մեր մնացած կիսաւեր յուշարձաններն էլ կը խորտակւեն: I knew you were only being sarcastic Mos. Off topic; the savages got their ugly, bloody flag reflected on the Eiffel. Those lowly, sellout Eurofags...

To get what? Why is it always us who has to give? Turkey has imposed a blockade on Armenia since 1993 against all norms and its responsibilities vis-à-vis the EU and the Eurofag Council of which it's a member. They HAVE TO open the border if they want to invade the Eurofag Union. This blockade, which is indeed an act of war, is against even the goddamn illegal treaty of Kars, the confirmation of which the Turk and their Judeo-Saxon buddies are illegally demanding from Armenia with these same protocols. Why do WE have to give everything, while they have already stolen 90% of our homeland through Genocide after nine centuries of use and abuse, have destroyed our nation, have destroyed our civilization, have even destroyed our monuments and cemeteries after they have destroyed us physically? We have NOTHING to give the genocidal Turk vermin, yet we have EVERYTHING to take from the murderous savages, yet “our” scumbag of a president is blessing the fruit of the Genocide to pave the way for Turkey to invade EU and earn credit. Why do WE have to offer this great service to the butchers of our nation? Te sxal em asa yes el imanam. P.S. And who says Turkey will open the borders even after Serj signs the protocols? The wolves have howled on countless occasions (on almost daily basis) that they won’t start relations unless Armenia cedes the liberated territories to the genocidal parasites, and this is exactly what the whole charade is all about: they don’t want relations, they want TERRITORY. P.S. II: ...Կարսի պայմանագրի մասին Ա. Մարուքեանն ասաց, որ անգամ կարող ենք պահանջներ ներկայացնել, քանի որ Թուրքիան այդ պայմանագիրը խախտել է՝ շրջափակելով Հայաստանը: Նշենք, որ ըստ Կարսի պայմանագրի՝ Թուրքիայի եւ Հայաստանի միջեւ պէտք է մարդկանց եւ ապրանքների անխափան տեղաշարժ լինէր: Ա. Մարուքեանն առաջարկեց միջազգայնօրէն չեղեալ յայտարարել Կարսի պայմանագիրը, քանի որ այն խախտւել է հէնց Թուրքիայի կողմից: Source, Alik online edition, citing aysor.am

Are you for real or are you being sarcastic? I can't believe you say this! Hyrenagits, what do you understand under this (I repeat): "Confirming the mutual recognition of the existing border between the two countries as defined by relevant treaties of international law" This means, Serj throws the entire Հայ Դատ in the garbage can of history. I don't care about the rest of the protocol and I have explained why in this thread. Էլ ի՞նչ Հայ Դատ: Please explain to me what you understand under the above point in the protocols. Թէ սխա՞լ եմ ասա ես էլ իմանամ:

Dear Z'areh, If you follow Ara Papian's articles, you'll see that the current dealings are ILLEGAL according to the Judeo-Saxons' own so-called international laws. Whether these are implemented or not, whether these are mere papers or not and only money and guns talk, are not the issue. The point is, neither Serj, nor Erdogan, nor Boragh Hossein, nor anybody, they simply CANNOT undo the AGREED ARBITRATION of Woodrow Wilson which became legal the moment they put their signatures under Sèvres. The down side of this is that legally speaking we cannot demand Cilicia or Kharbert or any territory beyond (or even smaller) than that within Wilson's borders. Capice? I really don't know why THIS is not getting across. I never say they’ll cede territory from one day to the other. The only way they could undo the Wilson Arbitration is to gather ALL the signing countries and redraw the borders. What I'm trying to say is that, if you read the Ara Papian article I posted, these protocols are worthless in that regard, they are not the place for recognizing borders, they are not authorized according to their own international law that is, to decide, confirm, draw and I don't know what, borders. Get it? I'm saying that we do have a strong document according to their own international law, regardless of politics, military might and money, which, had we decent, literate politicians, would give us a definite edge in these talks and which these worthless thugs at the head of the RoA are incapable of grasping or unwilling to grasp. Please don't say you didn't get it this time, though I'll be more than glad to further clarify what I was saying. That the genocidal Turk will howl like wolves that “See! Armenia recognized the Kars treaty by signing these protocols” and that their Judaic lovers will whimper like swine in accordance despite their knowledge to the illegality of the document, is beyond question. That given decent and capable politicians we can tell them to go screw themselves is another matter, the present lack of such people (or the impossibility of such to operate, given the level of political awareness among the masses) is another story.

Not even that! The modern, secular, democratic, European Turkey who aspires to become an EU member, has imposed a blockade (a blatant act of war) on Armenia since 1993 in front of the eyes of the world. Yet, since they and their Judeo-Saxon buddies DENY or go totally blind in the face of any wrongdoing or misbehavior from these genocidal parasites, distort the most recent history, deny the blockade and put Armenia on the same genocidal level, thus: ”The Republic of Armenia and the Republic of Turkey ...Guided by the Protocol... Agree to open the common border.” Couldn't our lousy, worthless, illiterate “diplomats” have DEMANDED that at least this one, blatant lie be corrected and be expressed, for instance, this way? The Republic of Armenia and the Republic of Turkey... Guided by the Protocol... reach an agreement for the Republic of Turkey to lift the unilateral blockade of the Republic of Armenia? Of course not! Our vaay-diplomats are career-monger, indifferent thugs, they are total garbage.

Dear gamavor, In this thread I have pointed out the thing that has happened. Black on white in the protocol we read: “Confirming the mutual recognition of the existing border between the two countries as defined by relevant treaties of international law” Rephrased, this means, Serj throws the entire Հայ Դատ in the garbage can of history. I don't care about the rest of the protocol and I have explained why in that thread.

Voilà: » ՀԱՅ-ԹՐՔԱԿԱՆ - Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ դիւանագիտական յարաբերութիւնների հաստատման եւ «ընդհանուր սահմանը որոշող համապատասխան պայմանագրեր»-ի մասին ԱՐԱ ՊԱՊԵԱՆ «Մոդուս վիւենդի» կենտրոնի ղեկավար Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ հաւանական դիւանագիտական յարաբերութիւնների հաստատման վերաբերեալ քննարկումների շրջագծում մամուլում մի քանի անգամ հնչել է այն միտքը, թէ դիւանագիտական յարաբերութիւնների հաստատումը պահանջում է սահմանների ճանաչում կամ մինչեւիսկ ամրագրում է դրանք: Միանգամայն սխալ եւ միջազգային իրաւունքի մէջ հիմքեր չունեցող պնդում: Միջազգային յարաբերութիւնների արդի փուլում դիւանագիտական յարաբերութիւնների հաստատումը կարգաւորող եւ դրանց ընթացքը կանոնակարգող փաստաթուղթը Դիւանագիտական յարաբերութիւնների վերաբերեալ Վիեննայի միջազգայնագիրն է (կոնւենցիա) (1961 թ.): Սոյն կոնւենցիայի երրորդ յօդւածը թւարկում է այն հինգ գործառոյթները, որոնք վերապահւած են դիւանագիտական առաքելութեանը: Դրանց մէջ ճանաչման, առաւել եւս սահմանների ճանաչման գործառոյթ չկայ: Նշեալ կոնւենցիայի մէջ սահման բառ ընդհանրապէս չկայ: Քանի որ հայաստանեան հասարակական մտքի մէջ լուրջ խառանշփոթ կայ պետութիւնների կամ կառավարութիւնների ճանաչման եւ այսպէս կոչւած սահմանների ճանաչման հարցի շուրջ, նպատակայարմար եմ համարում համառօտակի անդրադառնալ դրան: Խորքի մէջ, դիւանագիտական յարաբերութիւնների հաստատումն ու սահմանների յստակեցումը կամ ամրագրումը երկու տարբեր իրաւական գործողութիւններ են: Նոյն Թուրքիայի Հանրապետութիւնը դիւանագիտական յարաբերութիւններ հաստատելու պահին սահմանային վէճեր է ունեցել, իսկ ոմանց հետ մինչեւ հիմա էլ ունի՝ Յունաստան, Սիրիա, Իրաք եւ Իրան: Նման իրավիճակը Թուրքիային չի խանգարել եւ չի խանգարում բնականոն յարաբերութիւններ ունենալ այդ երկրների հետ: Եթէ դիւանագիտական յարաբերութիւնների հաստատումը պահանջէր սահմանների ճանաչում, ապա այսօր աշխարհում սահմանային/տարածքային վէճ գրեթէ չպիտի լինէր: Սահմաններին վերաբերող ամենահեղինակաւոր հրատարակութեան1) տւեալներով՝ 1990-ական թւականների կէսերում աշխարհում առկայ էին տարածքային/սահմանային 314 վէճեր, որոնք վերաբերում էին 112 երկրի: Սա այն պարագայում, երբ այս երկրների ճնշող մեծամասնութեան միջեւ առկայ են դիւանագիտական յարաբերութիւններ: Ի դէպ, նշեմ նաեւ, որ պետութիւնների ու կառավարութիւնների փոխադարձ ճանաչումն անգամ իր մէջ չունի սահմանները ճանաչելու իրաւական հետեւանք: Ըստ միջազգային հանրային իրաւունքի՝ ճանաչում նշանակում է միմիայն պետութեան կամ կառավարութեան ճանաչում (statehood or government): Սահմանների որոշման հարցը, ինչպէս նշել էի, առանձին հարց է եւ ընկած է սահմանակից երկրների բացառիկ իրաւասութեան ոլորտում2) եւ ունի այլ գործընթաց: Ըստ այդմ, սահմանները ճանաչւում են սահմանակից երկրների միջեւ կնքւած միջպետական (երկկողմ կամ բազմակողմ) համապատասխան պայմանագրով, որն անպայմանօրէն պէտք է պարունակի սահմանագծի նկարագրութիւնը կամ պէտք է յղում կատարի այդ նկարագրութիւնը պարունակող մի այլ օրինական փաստաթղթի: Այսօր, մեր պարագայում, մենք գրեթէ ունենք երկրորդ տարբերակը, երբ Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Թուրքիայի Հանրապետութեան միջեւ դիւանագիտական յարաբերութիւնների հաստատման մասին արձանագրութեան 5-րդ կէտով փորձ է արւում սովետա-թրքական սահմանի հայաստանեան հատւածն ամրագրել որպէս Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Թուրքիայի Հանրապետութեան սահման: Գրում եմ գրեթէ ունենք, որովհետեւ, թէեւ նշեալ կէտով վկայակոչւում են միջազգային իրաւունքի համապատասխան պայմանագրերը, որոնք որոշել են (define) այդ սահմանը, սակայն այդպիսիք բնաւ չկան: Ուզում եմ շեշտել, որ Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Թուրքիայի Հանրապետութեան միջեւ սահմանը որոշւել է ոչ թէ պայմանագրով, այլ՝ Իրաւարար վճռով, 22.11.1920 թ. (arbitral award): Հայաստանի եւ Թուրքիայի ընդհանուր սահմանն իբր որոշող, այսինքն՝ սահմանի նկարագրական մասը պարունակող եւ «պայմանագիր» անուն ունեցող երեք փաստաթղթեր կան. Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը (03.12.1920 թ.), Մոսկւայի պայմանագիրը (16.03.1921 թ.) եւ Կարսի պայմանագիրը (13.10.1921 թ.): Թէեւ այս երեք փաստաթղթերն էլ ունեն «պայմանագիր» անւանումը, այսուհանդերձ՝ նրանցից եւ ոչ մէկը միջազգային իրաւունքի տեսանկիւնից պայմանագիր չէ: Նշեալ բոլոր պայմանագրերը կնքած կողմերից եւ ոչ մէկը կնքելու պահին չի ունեցել նման լիազօրութիւն, այսինքն՝ չի եղել միջազգայնօրէն ճանաչւած պետութեան օրինական կառավարութեան լիազօր ներկայացուցիչ: Նշեալ պայմանագրերից եւ ոչ մէկը չի կնքւել Թուրքիայի կողմից, այլ կնքւել է Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի կառավարութեան կողմից, որը 1920-21 թթ. ընդամէնը ապստամբական շարժման գործադիր մարմին էր: Միջազգային իրաւունքի եւ գործող Սահմանադրութեան տեսանկիւնից՝ այդ ժամանակ երկրի սուվերէն ու օրինական իշխանութիւնը սուլթան-խալիֆն էր: Նա երկիրը լքել է միայն 1922 թ. նոյեմբերին, ի դէպ առանց գահից հրաժարւելու, իսկ Թուրքիայի Հանրապետութիւնը հռչակւել է 1923 թ. հոկտեմբերի 29-ին: Հետեւաբար՝ քեմալականների օրինական իշխանութեան մասին կարելի է խօսել միայն ամենաշուտը 1922-1923 թթ. յետոյ: Ցանկանում եմ մի փոքր աւելի անդրադառնալ Կարսի պայմանագրին: Ես չգիտեմ, թէ արձանագրութեան մէջ յիշատակւող սահմանը որոշող համապատասխան պայմանագրեր (ուշադրութիւն դարձրէք յոգնակի թւին) ասելով՝ հայկական կողմն ի՞նչ նկատի ունի, սակայն ոչ հայկական կողմերը, շեշտում եմ կողմերը, առաջին հերթին նկատի ունեն Կարսի պայմանագիրը: Դրա մասին ես տեղեկութիւն ունեմ նաեւ ոչ-հայկական դիւանագիտական աղբիւրներից: Կարսի պայմանագիրը երկկողմ պայմանագիր է, որը մի կողմից ստորագրւել է Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի կառավարութեան, միւս կողմից՝ Հայկական ՍՍՀ, Վրացական ՍՍՀ եւ Ադրբեջանական ՍՍՀ միջեւ՝ ՌՍՖՍՀ մասնակցութեամբ (Այս վերջին ձեւակերպումը մինչեւ հիմա ինձ համար անհասկանալի է): Թրքական կողմի կարգավիճակի, աւելի ճիշտ՝ կարգավիճակի բացակայութեան մասին, արդէն խօսեցինք: Անդրադառնանք սովետական հանրապետութիւնների, մասնաւորապէս Հայկական ՍՍՀ կարգավիճակին: Ըստ միջազգային իրաւունքի մասնագէտների3) (չշփոթել սովետական քարոզիչների հետ) սովետական հանրապետութիւնները երբեւէ չեն ունեցել միջազգային ինքնութիւն (international personality), չեն հանդիսացել միջազգային իրաւունքի սուբիեկտ, հետեւաբար՝ իրաւասու չեն եղել կնքելու միջպետական պայմանագրեր: Մասնաւորապէս, ԱՄՆ-ի սենատը 1924 թ. յունիսի 3-ին ընդունել է No 245 բանաձեւը, որում յստակօրէն նշել է, որ Հայկական պետութիւնը կործանւել է Սովետական Ռուսաստանի եւ Թուրքիայի համատեղ գործունէութեան արդիւնքում (Turkey joined with Soviet Russia in the destruction of the Armenian State)4): ԱՄՆ-ը բազմիցս պաշտօնապէս վերահաստատել է իր այս դիրքորոշումը: Եթէ 1921 թ. չի եղել հայոց պետութիւն, ինչպէ՞ս էր այն կարող պայմանագիր կնքել: Այսպիսով՝ ակնյայտ է, որ 1921 թ. հոկտեմբերին ստորագրւած Կարսի պայմանագիրը, ինչպէս նաեւ դրան նախորդած Ալեքսանդրապոլի եւ Մոսկւայի պայմանագրերը, կնքւել են միջազգային իրաւունքի անբեկանելի հիմնարար մի շարք սկզբունքների՝ jus cogens-ների կոպիտ խախտումով: Հետեւաբար՝ կնքման պահից դրանք անվաւեր են, քանի որ Պայմանագրերի իրաւունքի մասին Վիեննայի 1969 թ. կոնւենցիայի 53-րդ յօդւածը (Vienna convention on law of treaties, Vienna, 1969), միանշանակօրէն ամրագրում է, որ «Պայմանագիրն անվաւեր է, եթէ կնքելու պահին այն հակասել է միջազգային ընդհանուր իրաւունքի որեւէ անբեկանելի հիմնադրոյթի» (այսինքն՝ jus cogens-ի) (A treaty is void, if at the time of its conclusion, it conflicts with a peremptory norm of general international law)5): Անօրինական փաստաթղթերը չեն կարող օրինական սահմանի հիմք հանդիսանալ: (The reassuring part. All emphases are mine, Hell.) 3 սեպտեմբերի, 2009 թ. ——————————————————————————————————— 1) The Encyclopedia of International Boundaries, (ed. by Gideon Biger, in collaboration with The International Boundaries Research Unit), University of Durham, England, 1995. 2) Michel Bothe, Boundaries, Encyclopedia of Public International Law, v. I, Amsterdam, 1992, p. 448. 3) John N. Hazard, Soviet Republics in International Law, Encyclopedia of Public International Law, v. IV, Amsterdam, 2000, p. 525-529. 4) The Armenian Review, vol. 30, No. 3-119, 1977, p. 286. 5) Anthony Aust, Modern Treaty Law and Practice, Cambridge, 2000, p. 382. Source: Alik online edition.

Ara Papian is the expert and I wish these useless thugs at the head of the Armenian state would listen to him. A document regarding relations between two countries is definitely not the place for the recognition of borders. When I find the article, I'll post the conditions according to the relevant Vienna convention. The word border does not appear in any article. Moreover, the point regarding the recognition of territorial integrity of third countries is so ridiculously irrelevant that the kosher stink of the writer of the text, the bastard with the TARC infamy, the Jew David Philips, reeks and turns your stomach whether you read it on paper or through the PC monitor. If our lousy diplomats would make good use of this, they could also defend the territorial integrity of Armenia, signed and sealed by the only valid document, the Wilson arbitration. But alas, they can't care less. Most importantly, the convention does not require any ratification by parliament. This along with the rest of the conditions has been added by the Turkish demand so that they can infinitely postpone the opening of the borders while they have the signed document of Armenian capitulation in their greedy pockets.