WRITERS UNION

[Arpa]

WRITERS UNION

ԳՐՈՂՆԵՐԻ ՄԻՈՒԹԻՒՆ

Սուրիահայ Գրողներ Հայրենիքի Մէջ

 

The prevailing dangerously precarious conditions in Syria has brought the Syrian Armenian writers and intellectuals to the Armenian Writer-s Union in the Homeland.

Some highlights from below. Also please allow me to reproduce the entire article as these URL s vanish in time.

Սուր­իոյ մէջ տի­րող պայ­ման­նե­րուն որ­պէս հե­տե­ւանք շա­տեր ձեռք առին գաղ­թա­կա­նի ցու­պը, ան­ցան այլ ցա­մա­քա­մա­սեր Ոմանք նա­խընտ­րե­ցին հայ­րե­նի­քը եր­բեմն ժա­մա­նա­կա­ւոր կե­ցու­թեան, եր­բեմն տե­ւա­կան հաս­տա­տու­թեան հա­մար: Հայ­րե­նի­քը սա­կայն պա­տա­հա­կան գաղ­թա­վայր չէր, այլ` հայ մար­դու դա­րե­րու երա­զան­քը. բնա­կա­նա­բար հայ­րե­նի հո­ղին վրայ կե­ցու­թիւն հաս­տա­տե­ցին նա­եւ սուր­իա­հայ գրող­ներ եւ մտա­ւո­րա­կան­ներ: Անոնք, որ­պէս ան­դամ Հա­յաս­տա­նի Գրող­նե­րու Միու­թեան, մաս­նա­կից դար­ձան քա­ղա­քին մէջ տի­րող գրա­կան բե­ղուն եռու­զե­ռին,

====

The opening remarks by the president of the Union Mr. Militonian, where he invokes many names and expresses his wonder that, even during these most difficult times there still are writers and intellectuals in Syria,

 

Պրն. Մի­լի­տոն­եան բաց­ման խօս­քին մէջ ներ­կա­յա­ցուց սուր­ի­ա­հայ գրող­նե­րը.- Յա­կոբ Չո­լաք­եան, Յա­կոբ Մի­քա­յէլ­եան, Մա­րուշ Երամ­եան, Պեր­ճու­հի Աւետ­եան, Տիգ­րան Գա­բոյ­եան եւ Միհ­րան Մի­նաս­եան, նշե­լով, որ այս հան­դիպ­ման նպա­տա­կը Երե­ւա­նի մէջ գտ­նուող սուր­ի­ա­հա­յե­րու մտա­հոգու­թիւն­նե­րուն եւ խն­դիր­նե­րուն ծա­նօ­թա­նալն է: Ան քա­ջա­լե­րեց սուր­ի­ա­հայ գրող­նե­րու բե­ղուն գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը: Զար­մանք յայտ­նեց, թէ նման դժ­ուա­րին պայ­ման­նե­րուն մէջ, տա­կա­ւին «Գան­ձա­սար» շա­բա­թա­թեր­թը ան­խա­փան կեր­պով կը գոր­ծէ: Ակ­նար­կե­լով Պեր­ճու­հի Աւետ­եա­նի կող­մէ լոյս ըն­ծայ­ուած ման­կա­կան շար­քի նոր

======

This is the most revealing by our Kessabtsi friend Hacob Cholakian. We know him, we have seen him before. Our friend Johannes knows him personally.**

We build churches, schools and other institutions ( in foreign lands), we place a stone on another and in the end we abandon them and walk away. Have we built 1001 churches yet?

His message. As immensely grateful to the likes of Syria, Lebanon, Paris, New York, LA, Bolis etc. OUR HOME IS YEREVAN

Գրա­կա­նա­գէտ Յա­կոբ Չո­լաք­եան պատ­մա­կան ակ­նար­կով ներ­կա­յա­ցուց անց­նող հա­րիւ­րամ­եա­կի ըն­թաց­քին տե­ղի ու­նե­ցած գաղ­թե­րը, եզ­րա­կաց­նե­լով, թէ Սփիւռ­քի մէջ երբ դպ­րոց կամ եկե­ղե­ցի կը կա­ռու­ցենք, ոչ թէ մեր վաղ­ուան օրը կ՛ապա­հո­վենք, այլ` քար մը կը դնենք ու կը հե­ռա­նանք: «Կը ցան­կամ, որ հայ­րե­նի եւ սփիւռ­քա­հայ գրող­նե­րը կեան­քը տես­նեն ընդ­հա­նուր գի­ծե­րու մէջ եւ իրենց գրա­կա­նու­թեան մէջ վեր հա­նեն այս հիմ­նա­կա­նը, որ իս­կա­պէս մեր ապա­գա­յի հետ առն­չու­թիւն ու­նի», ըսաւ ան:

** http://hyeforum.com/index.php?showtopic=15913

Above I promised to show the entire Article

Here it is

http://www.yerakouyn.com/?p=67222

Edited December 1, 2014 by Arpa

[Arpa]

Here

Սուր­իոյ մէջ տի­րող պայմաններուն որպէս հետեւանք շատեր ձեռք առին գաղթա­կա­նի ցուպը, անցան այլ ցա­մա­քա­մասեր Ոմանք նա­խընտ­րեցին հայրենիքը երբեմն ժա­մա­նա­կա­ւոր կե­ցու­թեան, եր­բեմն տեւա­կան հաստատութեան հա­մար: Հայ­րենիքը սա­կայն պատահա­կան գաղ­թա­վայր չէր, այլ` հայ մարդու դա­րե­րու երա­զան­քը. բնա­կա­նա­բար հայ­րե­նի հո­ղին վրայ կե­ցու­թիւն հաստատեցին նաեւ սուրիա­հայ գրողներ եւ մտա­ւո­րա­կան­ներ: Անոնք, որ­պէս ան­դամ Հա­յաս­տա­նի Գրող­նե­րու Միու­թեան, մաս­նա­կից դար­ձան քա­ղա­քին մէջ տիրող գրա­կան բե­ղուն եռուզե­ռին, իրենց յօդ­ուած­նե­րով հան­դէս եկան Երե­ւա­նի մէջ լոյս տեսնող թերթե­րուն մէջ

Պրն. Միլիտոնեան բացման խօսքին մէջ ներկայացուց սուրիահայ գրողները.

Յակոբ Չոլաքեան, ՅակոբՄիքայէլեան, Մարուշ Երամեան, Պերճուհի Աւետեան, Տիգրան Գաբոյեան եւ Միհրան Մինասեան, նշելով, որ այս հանդիպման նպատակը Երեւանի մէջ գտնուող սուրիահայերու մտահոգութիւններուն եւ խնդիրներուն ծանօթանալն է: Ան քաջալերեց սուրիահայ գրող­ներու բեղուն գործունէութիւնը: Զարմանք յայտնեց, թէ նման դժուարին պայմաններուն մէջ, տակաւին «Գանձա­սար» շաբաթաթերթը անխափան կերպով կը գործէ: Ակնարկելով Պեր­ճուհի Աւետեա­նի կողմէ լոյս ընծայուած մանկական շարքին

======

This is the most revealing by our Kessabtsi friend Hacob Cholakian. We know him, we have seen him before. Our friend Johannes knows him personally.**

We build churches, schools and other institutions ( in foreign lands), we place a stone on another and in the end we abandon them and walk away. Have we built 1001 churches yet?

His message. As immensely grateful to the likes of Syria, Lebanon, Paris, New York, LA, Bolis etc. OUR HOME IS YEREVAN

** http://hyeforum.com/index.php?showtopic=15913

The entireArticle here it is, as in time those URLs vanish

Սուր­իոյ մէջ տի­րող պայ­ման­նե­րուն որ­պէս հե­տե­ւանք շա­տեր ձեռք առին գաղ­թա­կա­նի ցու­պը, ան­ցան այլ ցա­մա­քա­մա­սեր Ոմանք նա­խընտ­րե­ցին հայ­րե­նի­քը եր­բեմն ժա­մա­նա­կա­ւոր կե­ցու­թեան, եր­բեմն տե­ւա­կան հաս­տա­տու­թեան հա­մար: Հայ­րե­նի­քը սա­կայն պա­տա­հա­կան գաղ­թա­վայր չէր, այլ` հայ մար­դու դա­րե­րու երա­զան­քը. բնա­կա­նա­բար հայ­րե­նի հո­ղին վրայ կե­ցու­թիւն հաս­տա­տե­ցին նա­եւ սուր­իա­հայ գրող­ներ եւ մտա­ւո­րա­կան­ներ: Անոնք, որ­պէս ան­դամ Հա­յաս­տա­նի Գրող­նե­րու Միու­թեան, մաս­նա­կից դար­ձան քա­ղա­քին մէջ տի­րող գրա­կան բե­ղուն եռու­զե­ռին, իրենց յօդ­ուած­նե­րով հան­դէս եկան Երե­ւա­նի մէջ լոյս տես­նող թեր­թե­րուն մէջ:

Այս ներ­կա­յու­թիւնը առիթ ստեղ­ծեց, որ Հա­յաս­տա­նի Գրող­նե­րու Միու­թեան նա­խա­գահ Էտ­ուարտ Մի­լի­տոն­եան Չո­րեք­շաբ­թի, 5 Նո­յեմ­բեր 2014-ին, միու­թեան կլոր սրա­հին մէջ Սուր­ի­ա­հայ Գրող­նե­րու Հա­մախմ­բու­մի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րուն հետ հան­դի­պում մը կազ­մա­կեր­պէ ու հո­վա­նա­ւո­րէ զայն: Այս մասին կը հաղորդէ Գանձասար-ը:

Պրն. Մի­լի­տոն­եան բաց­ման խօս­քին մէջ ներ­կա­յա­ցուց սուր­ի­ա­հայ գրող­նե­րը.- Յա­կոբ Չո­լաք­եան, Յա­կոբ Մի­քա­յէլ­եան, Մա­րուշ Երամ­եան, Պեր­ճու­հի Աւետ­եան, Տիգ­րան Գա­բոյ­եան եւ Միհ­րան Մի­նաս­եան, նշե­լով, որ այս հան­դիպ­ման նպա­տա­կը Երե­ւա­նի մէջ գտ­նուող սուր­ի­ա­հա­յե­րու մտա­հոգու­թիւն­նե­րուն եւ խն­դիր­նե­րուն ծա­նօ­թա­նալն է: Ան քա­ջա­լե­րեց սուր­ի­ա­հայ գրող­նե­րու բե­ղուն գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը: Զար­մանք յայտ­նեց, թէ նման դժ­ուա­րին պայ­ման­նե­րուն մէջ, տա­կա­ւին «Գան­ձա­սար» շա­բա­թա­թեր­թը ան­խա­փան կեր­պով կը գոր­ծէ: Ակ­նար­կե­լով Պեր­ճու­հի Աւետ­եա­նի կող­մէ լոյս ըն­ծայ­ուած ման­կա­կան շար­քի նոր հրա­տա­րա­կու­թեան, ան գնա­հա­տան­քի խօսք ար­ձա­նագ­րեց: Ան պար­զա­բա­նեց նա­եւ զոհ­ուած բա­նաս­տեղծ­նե­րու գոր­ծե­րը տար­բեր լե­զու­նե­րով, հա­մայ­նա­գի­տա­րան­նե­րով լոյս ըն­ծա­յե­լու Հա­յաս­տա­նի Գրող­նե­րու Միու­թեան կող­մէ տար­ուած աշ­խա­տան­քը, որուն մաս կը կազ­մէ նա­եւ Տիգ­րան Գա­բոյ­եան:

Բա­նաս­տեղծ Գա­բոյ­եան նշեց, թէ սրա­հին մէջ ներ­կայ սուր­ի­ա­հայ գրող­նե­րը հաս­տատ­ուած են Երե­ւա­նի մէջ, այս հան­դի­պու­մը հնա­րա­ւո­րու­թիւն կու տայ հա­կիրճ ձե­ւով ծա­նօ­թա­նա­լու անոնց գրա­կան գոր­ծու­նէ­ու­թեան եւ ծրա­գիր­նե­րուն: Ապա, անդ­րա­դառ­նա­լով Սուր­ի­ա­հայ Գրող­նե­րու Հա­մախմ­բու­մի մթ­նո­լոր­տին, ցան­կու­թիւն յայտ­նեց, որ այդ մթ­նո­լոր­տը շա­րու­նակ­ուի Հա­յաս­տա­նի մէջ եւ ստեղծ­ուի մի­աց­եալ հայ գրա­կա­նու­թիւն

Գրա­կա­նա­գէտ Յա­կոբ Չո­լաք­եան պատ­մա­կան ակ­նար­կով ներ­կա­յա­ցուց անց­նող հա­րիւ­րամ­եա­կի ըն­թաց­քին տե­ղի ու­նե­ցած գաղ­թե­րը, եզ­րա­կաց­նե­լով, թէ Սփիւռ­քի մէջ երբ դպ­րոց կամ եկե­ղե­ցի կը կա­ռու­ցենք, ոչ թէ մեր վաղ­ուան օրը կ՛ապա­հո­վենք, այլ` քար մը կը դնենք ու կը հե­ռա­նանք:

«Կը ցան­կամ, որ հայ­րե­նի եւ սփիւռ­քա­հայ գրող­նե­րը կեան­քը տես­նեն ընդ­հա­նուր գի­ծե­րու մէջ եւ իրենց գրա­կա­նու­թեան մէջ վեր հա­նեն այս հիմ­նա­կա­նը, որ իս­կա­պէս մեր ապա­գա­յի հետ առն­չու­թիւն ու­նի», ըսաւ ան:

Բա­նաս­տեղ­ծու­հի, արձակա­գիր Մա­րուշ Երամ­եան փոր­ձեց ստեղծը­ւած իրա­վի­ճա­կին դրա­կան կող­մը տես­նել. ան յայտ­նեց, թէ Հա­լէ­պի մէջ տի­րող իրա­վի­ճա­կը ար­դէն անդ­րա­դարձ գտած է կարգ մը գրող­նե­րու ստեղ­ծա­գոր­ծու­թիւն­նե­րուն մէջ, անոնք գրած են իրենց պա­տե­րազ­մա­կան առօր­եան նկա­րագ­րող օրագ­րու­թիւն­ներ:

«Դրա­կա­նը այն է, որ ի վեր­ջոյ հասկցանք, որ վերջնա­կան կե­ցու­թիւնը հայ­րենի­քի մէջ է, ինչ ալ ըլ­լայ հայրե­նի­քի վիճա­կը ան մերն է իր լաւով ու վատով, նոյնիսկ եթէ պի­տի տա­ռապինք, թող այս հողին վրայ տա­ռպինք, ոչ թէ օտա­րի հո­ղին վրայ», եզ­րա­փա­կեց ան:

Ար­ձա­կա­գիր Պեր­ճու­հի Աւետ­եան ամ­փոփ գի­ծե­րով ներ­կա­յա­ցուց Սուր­ի­ա­հայ Գրող­նե­րու Հա­մախըմ­բու­մի գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը, հովա­նա­ո­րութեամբ Բերիոյ Հա­յոց Թե­մի Բա­րե­ջան Առաջ­նորդ Գերշ. Տ. Շա­հան Սրբ. Արք. Սար­գիս­եա­նին: Ան յայտ­նեց, թէ «Սուր­ի­ան որ­պէս ծնն­դա­վայր սիրե­լի էր բո­լորիս, ունէինք բար­գա­ւաճ գա­ղութ եւ բե­ղուն գոր­ծունէութիւն, իսկ անոր կող­քին հայրե­նի­քը ու­նի իր ո­րոյն տե­ղը»:

Կր­թա­կան մշակ, ար­ձա­կա­գիր Յ. Մի­քա­յէլ­եան եւս խօ­սե­ցաւ սուրիահայը յուզող խն­դիր­նե­րուն եւ անոր հայրենի հո­ղին հետ ունեցած անքակտեի կա­պին մա­սին:

Բանա­հա­ւաք Միհ­րան Մի­նասեան հայրենի­քի մէջ իր տարած գործու­նէ­ութեան մա­սին խ­սե­ցաւ ու հաս­տա­տեց, թէ հայ մտա­ւո­րա­կա­նին տե­ղը իր հայ­րե­նիքն է:

Հայ­րե­նի ար­ձա­կա­գիր Ալիս Յով­հան­նէս­եան անդ­րա­դար­ձաւ սուր­ի­ա­հայ գրող­նե­րու գոր­ծե­րուն` գնա­հա­տե­լով Սուր­ի­ա­հայ Գրող­նե­րու Հա­մախմ­բու­մին կող­մէ հրա­տա­րակ­ուած «Երթ» տա­րե­գիր­քին երե­ւոյ­թը:

Բա­նաս­տեղծ Ար­տեմ Յա­րու­թիւն­եան կա­րե­ւո­րեց սուր­ի­ա­հայ գրող­նե­րուն հայ­րե­նի հո­ղին վրայ բնա­կու­թիւն հաս­տա­տե­լու երե­ւոյ­թը: Տե­ղի ու­նե­ցաւ կար­ծիք­նե­րու փո­խա­նա­կում, ելոյթ ու­նե­ցող­նե­րը մտա­հո­գու­թիւն յայտ­նե­ցին սփիւռ­քա­հայ գա­ղութ­նե­րու հա­յա­թափ­ման, դպ­րոց­նե­րու եւ հայ­կա­կան կեդ­րոն­նե­րու փակ­ման գծով: Անոնք կա­րե­ւո­րու­թեամբ նշե­ցին, որ նման պայ­ման­նե­րու մէջ հայ­րե­նի­քը պատ­րաստ պէտք է ըլ­լայ ըն­դու­նե­լու սփիւռ­քա­հա­յու­թիւնը, մա­նա­ւանդ աջակ­ցե­լու ծանր պայ­ման­նե­րու մէջ յայտն­ուած սուր­ի­ա­հա­յե­րուն, որ­պէս­զի անոնք վե­րա­դառ­նան հայ­րե­նիք ու չբռ­նեն ու­ծաց­ման ճա­նա­պար­հը:

Սուր­ի­ա­հա­յու­թեան եւ մաս­նա­ւո­րա­պէս սուր­ի­ա­հայ գրո­ղին հան­դէպ ցու­ցա­բեր­ուած այս հո­գա­տա­րու­թիւնը խթան մըն է գրո­ղին` շա­րու­նա­կե­լու ստեղ­ծա­գոր­ծա­կան իր աշ­խա­տան­քը:

Ծնն­դա­վայ­րը կա­րօ­տով պա­րուր­ուած հեք­ի­ա­թա­յին տունն է, իսկ հայ­րե­նի­քը հո­գե­հա­րա­զատ բոյ­նը իւ­րա­քան­չիւր հա­յու