Օրագիր

[Arpa]

Իսկ հիմա «հենց» նշանակէ. «այդպէս, ճիշտ այդպէս» like that.

Այո: Առանցին, լոկ, մէնակ/մինակ, չոր ու ցամաք(մինակ, առսնց պանիրի):

Հաց ու պանիր, կեր ու բանիր?

Բայց, ինչպէս մին բանի առանց պանիրի!

Յիսուս ըսաւ: "Մարդ միյայն (հենց/լոկ)հացով չի ապրի":

Այլ, պանիր, խօրուած** եւ խաշ է խնդրում?

**Տես թէ ինչպէս հեգեցի ԽՕՐՈՒԱԾ, խաւրուած:

http://hyeforum.com/index.php?showtopic=10444&hl=khaurma

Edited September 12, 2008 by Arpa

[Arpa]

Ռուս Ամերիկեան մուկ ու կատուի խաղը տաքցաւ: Հիմայ պայքարը գաղափարական չէ, այլ՝ աշխարհին միաբեւեռ իշխելու նկրտում ունեցողի դէմ նոր ձեւաւորուող ընդդիմութիւն: Կարծեմ 1925-ին, Սեւ Ծովի վրայ նաւարկութեան պայմանագիր ստորագրուած է, որ կը կոչուի Մոնթրոյի պայմանագիր: Այս պայմանագրի հիմամբ, Ռուսիան, Վրաստանին չեմ-գիտեր-ի'նչ օգնութիւն բերող ռազմանաւերէն պահանջեց հեռանալ Սեւ Ծովի ջուրէն: 4 Ռազմանաւ հեռացաւ ի Մարմարա: Ըստ նոյն պայմանագրին, 4 օր ետք, նոյն ռազմանաւերը կրնան ետ վերադառնալ, սակա'յն միայն 21 օր իրաւունք ունին մնալու... եւ այսպէս շարունակ:

 

Այսօրուայ լուրը. ռուսական ռմբակոծիչ օդանաւեր հասած են Հուգո-Չաւեզիստան: Ըստ լրաբերի, սաւառնումի ողջ ընթացքին, ռուսական օդանաւերուն ընկերակցած են նատոյի օդանաւերը: 21-րդ դարու ամենահռչակաւոր կարմիրը, հաւակնութիւն ունի՞ դառնալու Ֆիդել Կաստրո...

====

Ֆիդել Կաստրոն տակաւին ողջէ:

Long distance war?

Անոնք որ պատում(history) չը գիտեն, կամ չեն անսար նրան, պիտի կրկնեն նոյն սխալնեերը:

Տես ինչ պատահեց 1812 տարին, երբ Նապոլիոնը (Նապոյի առիւծը) Մոսկուայ արշաւեց:

Տես թէ Չայկովսկին ինչպէս անմահացուց այդ յաղթանակը:

!812 Overture

http://ca.youtube.com/watch?v=CeDRafVSH0k&...feature=related

Նոպոլիոնի արշաւի տարին Ամերիկան մարտ յայտարարեց Անգլիոյ դէմ եւ յաղթեց: 1895 ին Ամերիկան մարտնչեց Իսպանիոյ(Գուբա) դէմ, եւ յաղթեց: Բոլորն ալ տաս հազար մղոն հեռուից էին եկել:

Կամ, երբ Պեռլինի առնետը(Berlin Rat) արշաւեց Վոլգոկրատ/Ստալինկրատ:

Ինչ պատահեց Կորեայում, Վիետնամում? Ինչ է պատահում Աֆղանիստանում, Իրաքում եւ այ տեղեր?

Long distance war?

Տես թէ ինչ պատահեց երբ տեղացի, անվարտի գեղացին զէնք, բահ ու բրիչ վերցրեց արշավող ոսոխի դէմ:

Չի մոռանալ Սարդարապատը:

Տես ինչ պատահեց երբ տաս միլիոննոց բակուսիտանը յարձակեց տաս հազարանոց Արցախ Արծուաբոյնին:

Չի մոռանալ Հանիբալը, Մեծն Աղեքսանդրը եւ բազմաթիւ այլք:

Մինչ ՆԱՏՈն պատրաստի իրանց նաւերը, կրակէ իրանց ինքնաթիրները Ռուսը կարող է ոտքով մտն:

Եւ երեւի թուրքը վերջապէս հասկացել սա, թէ այսօրուայ Ռուսիան Ստալինի, Կորբաչեւի, կամ նոյնիսկ Էլցինի Ռուսիան չէ:

Եւ, տակաւին մեր Ա- պուշ-ները երազեն որ կարող են պատեզամիլ տնից տաս հազար մղոն հեռու , թշնամու ճահիճներում (ճէնկէլ/jungle) ներում եւ յաղթեն:

Ուր իէինք երբ Աստուած խելք էր բաշխում?

Կասեն թէ երբ Աստուած խելք էր բաշխում եւ անասուններին անուանում էր, էշը մռռանում էրիր անունը: Եւ, Աստուած քաշում էր նրան ականջից եւ ասում- ԷՇ, ԷՇ, ԷՇ!:

Թէ ինչու իշուն ականջը այդքան երկար է:

Edited September 13, 2008 by Arpa

[Johannes]

Անոնք որ պատում(history) չը գիտեն, կամ չեն անսար նրան, պիտի կրկնեն նոյն սխալնեէրը:

Իրողապէս, մեզի սխալ կը թուայ, սակայն, կը կարծեմ՝ այդքան ապուշ չեն, անգիտակից սխալելու: Գիտակցուած սխալներ են, որոնցմով կը շահին մասնաւոր խումբեր, ընկերութիւններ, անհատներ, դիկ չէնիներ, հալի բուրտոններ: Զինարշաւէն, ու քանդուած երկիրներու վերակառուցումներէն ամերիկացիք չեն շահիր, անոնք են որ կը շահին, ու իրենց առեւտուրը կը ծածկեն կեղծ վաւերագրերով, ու իրական շահոյթնին չեն ցուցներ, որպէսզի տուրք չվճառեն Ամերիկեան կառավարութեան: Այս ալ բիզնես է, այն ալ ի՜նչ բիզնես:

 

Նոյն ժամանակ, ողջ մարդկութեան դէմ ոճիր կը գործեն, քանզի շատ վտանգաւոր կորիզային պատերազմի մը պատճառ կրնան ըլլալ, եթէ այս աղտոտ «խաղերը» շարունակեն Ռուսիոյ դէմ: Ահա Ռուսիան, Հիւսիսային Բեւեռի մէջ տեղադրեց կորիզային գլուխով հրթիռներ, որոնք պատասխան են, Լեհաստանի եւ Ալասկայի մէջ տեղադրուած ամերիկեան հրթիռներուն: Ու շատ քիչեր կը հաւատան, թէ վերոյիշեալ ամերիկեան հրթիռները ահաբեկչութեան դէմ պատերազմի, կամ Իրանի համար են:

 

*-\/\/-*

Վախնամ ռուս-թուրք գաղտնի հակաամերիկեան համաձայնագիր է Հայաստանին զիջում պարտադրելը, քանզի, բոլորս գիտենք Հայաստանի կապուածութիւնը Ռուսիոյ, ու որ՝ միայն ռուսերը կրնան զիջում պարտադրել Հայաստանին: Ռուսիան Հայաստանին պիտի պարտադրէ թուրքական պահանջքը, կամ այդ պահանջքէն մաս մը, իսկ թուրքիան Վրաստանի ու Սեւ Ծովի տարածքին ամերիկեան գործունէութիւնը պիտի կաշկանդէ, այնպէս որ ըրաւ Իրաքի գրաւման նախօրեակին, երբ այս նոյն թուրք վարչակարգը արգիլեց թուրքական հողերէն յարձակում մը անկախ ու ինքիշխան Իրաքի վրայ:

 

Հեռու հաւանական է, սակայն կարելի:

Edited September 13, 2008 by Johannes

[Johannes]

«Երկքաղաքացիութեան մասին օրէնքը կը մտահոգէ թուրքիան: թրքական մամուլը գլխաւորաբար ունէր այն մտահոգութիւնը, թէ սփիւռքը, որ հայկական հարցի պարագային հանդէս կ'ուգայ աւելի արմատական մօտեցումներով, այժմ Հայաստանի վրայ իր ազդեցութիւնը ալ աւելի պիտի մեծցնէ եւ արմատականութիւնը կրնայ յայտնուիլ թուրքիոյ սահմանին վրայ:» գրած է Պոլսոյ «Ժամանակ» հայկական օրաթերթը

Այս պարբերութիւնը գրած եմ Feb 24 2007-ին: «Բաժնէ՝ զի տիրես» յայտնի մակիավելեան խորհուրդն է սա: Թուրքը միշտ ալ փորձած է հայ ժողովուրդը բաժնել:

Երկքաղաքացիութեան օրէնքին դէմ էին նաեւ ոմանք, Հայաստանի մէջ: Այսպիսիներու համար, Արցախը՝ բեռ է, Սփիւռքը՝ բեռ է, Հայ Դատը՝ բեռ է, Զինուած ուժը՝ բեռ է, Հայ-Ռուս ռազմական դաշինքը՝ բեռ է եւ այսպէս:

Միամիտ չ'ըլլանք, եւ չկարծենք թէ հրաշքով, մոգական գաւազանով մը թուրքը փոխուած է, Հայաստան այցով մը: Այս այցին յաջորդեց, հապճեպով այց մը Բագու, ուր կատարուեցաւ յայտարարութիւն մը, որ հայերու, ու մասնաւորապէս՝ հիւրընկալ նախագահ ՍՍ-ի գլխուն պաղ ջուր թափեց:

Այնպէս որ նախապէս ըսի, աւելորդ խանդավառութիւն պէտք չէ: Թուրքիան իր քաղաքականութիւնն է որ կը վարէ, ու առանձնապէս՝ հայ ժողովուրդի ու Հայաստանի հանդէպ սիրահարուածութենէ չի տառապիր, որպէսզի հրաժարի իր քաղաքական ուղեգիծէն:

Հայաստանն եթէ չզօրանայ, կը տկարանայ: Հայաստանի զօրութիւնը իր ժողովուրդն է. բովանդակ Հայ ժողովուրդը: Հայաստանի զօրութիւնը, իր ժողովուրդն է ու հողը:

Թուրքիան ու իր դաշնակից կեղծանուն դաշնակից Ատրպայճան, Հայաստանէն կը պահանջէն հեռանալ Արցախէն: Արցախը միակն է, որուն հայ ժողովուրդը վերատիրացաւ դարաւոր ընկրկումներէ ետք:

 

Եթէ Հայաստանի իշխանութեան հասնի այնպիսի մեկը, կամ եթէ ըլլայ այնպիսի մեկը, որ որոշէ հող տալ արդէն հայկական հողի վրայ պետութիւն կազմած թուրքին, այնժամ հայրենիքի համար կռուող չենք գտներ անգամն ալ:

Հայաստանն ու հայը պիտի գիտնան թուրքին յարգել տալ իրենց գոյութեան իրաւունքը:

Բացայայտ ու կտրուկ պիտի ըսուի բոլորին. առանց կռիւի հայրենիք չի տրուիր: Նախկին արտաքին գործոց նախարար Վարդան Ոսկանեանը նմանօրինակ յայտարարութիւններ կատարած է Կը սպասեն հայրեընի մերօրեայ վարիչներուն նմանօրինակ յայտարարութիւնները: Թէեւ յայտարարութիւններով հայրենիքներ չեն պաշտպանուիր, բայց պէտք է պատասխան ստանան այն երկուքը, որոնք Բագուի մէջ չվարանեցան նոյն մուղամը կլկլալ:

Edited September 13, 2008 by Johannes

[Johannes]

Իսլամական արշաւանքի սկիզբին, երբ եռանդուն էին բանակները Արաբիոյ, ու նոր կրօնի առաքելութիւնը կը տարածէին արար աշխարհ, Տարեկ Բեն Զիադի բանակը Իբերիա (Սպանիա) ափ ելաւ: Ֆրանկներու բանակը կարծես թէ կը ջարդեր, ու արաբ իսլամական բանակին խայտառակ պարտութիւն կը սպառնար: Իմաստուն ղեկավար ու զօրավար Տարեկ Բեն Զիադ, կը հրահանգէ այրել բոլոր իսլամական նաւերը, որպէսզի ետ դարձի ճամբայ չունենայ իր բանակը: Կ’արտասանէ իր յայտնի կարճ ճառը, թէ՝ ծովը ետեւն է, իսկ թշնամին առջեւը, ընտրեցէ'ք այն ճանբան որ կը նախընտրէք...:

 

Հայաստանի ու հայ ժողովուրդի ընտրանք ալ շատ տարբեր չի կրնար... ետ դարձի, զիջումի տեղ չունինք:

 

 

[Johannes]

Բարի օր,

 

Երեկ, Հայաստանի նախագահը Շիրակամուտ գիւղում, դեռեւս վէրքերը չամոքուած 1988ի երկրաշարժից տուժածներին օգնելիս, պատասխանեց լրագրողների հարցերին:

 

Լրագրողի այն հարցին թէ, ի՞նչպէս միջնորդ կարելի է լինել թուրքիան, Հայաստանի ու «Ատրպայճանի» միջեւ, երբ հաւասար հեռաւորութեան վրայ չի գտնւում երկուսի հետ, ու դեռ չլուծուած խնդիրներ ունի Հայաստանի հետ::

 

Նախագահը պատասխանեց թէ, նախագահ Գիւլը առաջաարկել է օժանդակել Հայաստանին, «Ատրպայճանի» հետ խնդիրների լուծման գծով, ու միայն աննորմալ (նախագահի բառով, անբնական) մարդը կարող է մերժել օժանդակութիւնը:

 

Եթէ հաւատանք թուրքիոյ նախագահի բարի կամեցողութեան ու օժանդակութեան առաջարկին, ապա կարող ենք հասկանալ այդ օժանդակութեան միտք բանին, Բագու կատարած այցի ընթացքին Գիւլի արտասանած յայտարարութեանց մէջ, որ է «գրաւած» հողի վերադարձ ու եւայլն: Այս է Գիւլի օժանդակութեան առաջարկը: Գիւլը չի յիշել Արցախի ինքնորոշման մասին որեւէ բան, հայկական ուժերի դուրս բերման վերաբերեալ իր յայտարարութիւններում: Հիացած եմ նախագահ Սերժ Սարգսեանի սառնասրտութեան ու պայծառատեսութեանը:

 

Սերժ Սարգսեանը քողարկուած միտք էլ արտայայտեց, ու չգիտեմ եթէ ճիշտ եմ հասկացել, մօտաւորապէս ու հակիրճ. «Պարտուածը պէտք է շնորհաւորի յաղթողին, ու վերջ»: Կարելի է խօսքը «Ատրպայճանին» ուղղուած հասկանալ, նաեւ հայութեան այն հատուածին, որ հետապնդում է Հայ Դատը:

 

//''\\

Առջի օր, դարձեալ դիտեցի թուրքական քաղաքական յայտագիր, Հայ-թուրք յարաբերութեանց վերաբերեալ, ու որոշեցի անգամն ալ չդիտել, ու բանի տեղ չդնել:

 

Հիւրը՝ ազգայնական շարժում կուսակցութեան (գորշ գայլեր) անդամ էր: Բոլորովին դէմ է սահմանի բացման: «Նրանք պէտք ունեն մեզ, ու չհրաժարելով թուրքիայից իրենց պահանջքից, մեր Աղրը սարի պատկերը դնելով իրենց զինանշանի վրայ, ու գրաւելով եղբայր ու դաշնակից երկրի տարածքի 4%-ը, հաւակնում են սահման բացել ու յարաբերութիւնը բարելաւել: Իմ կարծիքով. Գիւլը պէտք չէր գնար Հայաստան» ասաց նա:

 

 

[Johannes]

Յետին ժամանակ, շատ կը դիտեմ «Այսօր Ռուսիա» հեռուստակայանը: Կը ցաւիմ Կովկասեան ժողովուրդներուն, քանզի փրկարար կը համարեն նոյնինքն իրենց ջարդարարները:

 

Արդարեւ, ռուս իմաստուն լրագրողները, Աբխազիոյ եւ Օսիայի անկախութեան ճանաչման մէջ մինակ չմնալու համար, կը դիմեն կովկասեան ժողովուրդներու գաղութներուն: Աբազ, Չերքեզ, Չեչեն եւ Օս ժողովուրդներէն մեծ հատուածներ, 19-րդ դարու սկիզբին, փախչելով ռուսերէն, ապաստանեցան Օսմանեան կայսրութեան, որպէս հոգեկից հարազատ երկրի: Վերոյիշեալ ժողովուրդներուն մեծ մասը, իր պատմական հայրենիքէն հեռու կը գտնուի: Առնենք Աբխազները որպէս օրինակ: Այս ժողովուրդը, որ հինէն քրիստոնեայ էր, եւ արեւմտեան վրացական ժողովուրդներու հետ պետութիւն կերտած, օսմանեան տիրապետութեան շրջանին իսլամացաւ: Կազմուած են երկու մեծ ցեղային միաւորներէ՝ աբազներ եւ աբխազներ: Չերքեզ-կաբարդին ժողովուրդին հետ ցեղակցական կապ ունին, կը պատկանին նոյն կովկասեան լեզուական ընտանիքին:

 

Վերադառնալով Կովկասի ռուսական առաջին գրաւման օրերուն, այսպէս կամ այնպէս իսլամացած կովկասեան ժողովուրդներ բուռն կռիւներ մղեցին, իրենց անկախութիւնը չկորսնցնելու սիրոյն: Որքան ալ հակասական թուայ, այդ ժամանակ, վրաց ժողովուրդի մեծ մասը եւ վրաց պետութիւնը կը գտնուէր ռուսասիրութեան հանգրուանին մէջ: Ռուսերը պիտի գային, եւ փրկէին արեւելքի քրիստոնեայ վրացիները եւ հայերը մահմեդական բռնատիրութենէն..

 

Արդիւնքը՝ կովկասեան ժողովուրդները շարան-շարան հեռացան իրենց պատմական հայրենիքէն, ու ռուսատեացութեամբ տոչորուած՝ պատուհաս դարձան, օսմանեան պետութեան քրիստոնեայ բնակիչներուն: Այսպիսիք, եւ բալկաններէն եկած այլք, բնակեցուեցան Հայաստանի ու Փոքր Ասիոյ նախկին յունաբնակ ու հայաբնակ տարածքին մէջ:

 

Դէպի հարաւ ռուսական առաջխաղացումը, երկսայրի սուր էր արեւմտահայութեան համար: Երկրին մէջ մնացողն հայն ալ, հեռացող հայն ալ տուժեց: Երկիրը դատարկուեցաւ հայ բնակիչներէ, ամբողջ գաւառներ քրդաբնակ դարձան, քանզի ռուսեր եկան. ու ետ քաշուեցան, իրենց հետ տանելով՝ պարտադրուած գաղթի ելած հայ համայնքներ: Իսկ մնացող հայը, փոքրաթիւ դառնալով ու տկարանալով աւելի ստրկացաւ քրդին ու նոր եկող ու պետութենէն հովանաւորուող կովկասցի գաղթականներուն հանդէպ:

 

Աբխազներուն մեծ մասը լքեց երկիրը, մնացող փոքրամասնութիւնը, որ քրիստոնեայ էր տակաւին, մնաց երկրին մէջ: Նախկին Ինքնավար Աբխազական հանրապետութեան մէջ, աբխազները կը կազմէին բնակչութեան 17 տոկոսը: Մնացեալը՝ վրացիք (մեգրելներ), ռուսեր, հայեր էն: Այսինքն՝ Աբխազիան Աբխազիա ըլլալէ զատ ամեն ինչի կը նմանէր: Եւ ասոր պատճառը ցարական Ռուսիան եղած է:

 

Հիմա, Ռուսիան եւ իր լրագրողները, իր նախկին զոհերու ժառանգներուն կը դիմէ, Ի Յորդանան, Ի թուրքիա եւ ի Սիւրիա, որպէսզի իրենց գտնուած երկիրներու կառավարութիւններուն քաջալերէն. Ճանչնալու Աբխազիոյ եւ Օսիայի անկախութիւնը:

 

Ռուսիան երբէք որպէս փրկիչ չէ եկած: Կարդացէք հայ կամաւորներուն յուշերը: Հայաստանը միշտ դատարկուած է հայութենէ, երբ ռուսեր գրաւած են զայն: Ու Հայաստանի ռուսական գրաւումը, երբէք չէ օժանդական հայ ժողովուրդին վերականգնելու արդարութիւնը, ինչ վերաբերի հողահաւաքին ու հայահաւաքին: Հայաստանը Հայաստան էր, ըլլար ռուսական գրաւման տակ, թէ դուրս: Հայաստանի տասը կաթսաները դատարկելով ու միայն տասնմեկերորդ կաթսային մէջ ապուր լեցնելով, ռուսերը Հայաստանը Հայաստան չդարձուցին, այլ ընդհակառակը՝ դատարկեցին հայութենէն: Բազմաթիւ հայ մտաւորականներու ու քաղաքական գործիչներու վկայութեամբ, ռուսերուն համար Հայաստան պէտք էր, բայց առանց հայի: Այլ խօսքով՝ ուժեղ հպատակ մը պէտք չէր: Ցարական Ռուսաստանը, որ կազմեց հայ կամաւորական գունդերը, ու դրդապատճառ եղաւ, որ օսմանեան հայութիւնը կասկածելի տարր ճանչցուի, թոյլ տուաւ հայութեան ոչնչացման, երբ հայ կամաւորական բանակին ու ռուսական զօրքին նահանջի հրաման արձակեց, մինչ վերջիններս յաղթական կ’արշաւէին դէպի Արեւմտեան Հայաստան:

 

Հիմայ ընթերցողս պիտի մտածէ, իբր թշնամութիւն կը քարոզեմ մեր միակ դաշնակցի հանդէպ: Ո'չ: Ռուսիոյ բարեկեցութիւնը եւ միութիւնը կը ցանկամ: Ճանչնանք պատմութիւնը եւ գիտնանք մեր դիրքը: Այլապէս, ինչպէս միշտ, պիտի շարունակենք մնալ պարսկամետ, յունամետ, արեւմտամետ, ռուսամետ, բայց երբէ'ք հայամետ:

 

Հայ մտքի մայրաքաղաքը Երեւանը պէտք է ըլլայ, ու հայ դիւանագէտն ու քաղաքական գործիչը, աշխարհի խնդիրներուն պիտի նայի՝ Երեւանի տան իր պատշգամէն:

 

Ինչպէս Օսմանցիներու յետնորդ թուրքիան, այնպէս ալ այժմու Ռուսիան, պարտք ունի Հայութեան հանդէպ, եւ պէտք է ճանչնայ իր գործած մեղանչումները:

 

Այսոր մասին եթէ մենք, հայերս չխօսինք, ո'վ պիտի խօսի: Հերիք ստրկամիտ ըլլանք:

 

 

[Arpa]

Յետին ժամանակ, շատ կը դիտեմ «Այսօր Ռուսիա» հեռուստակայանը: Կը ցաւիմ Կովկասեան ժողովուրդներուն, քանզի փրկարար կը համարեն նոյնինքն իրենց ջարդարարները:

կը կազմէին բնակչութեան 17 տոկոսը: Մնացեալը՝ վրացիք (մեգրելներ), ռուսեր, հայեր էն: Այսինքն՝ Աբխազիան Աբխազիա ըլլալէ զատ ամեն ինչի կը նմանէր: Եւ ասոր պատճառը ցարական Ռուսիան եղած է:[/size]

---

ԵՐԲ, ԻՆՉՊԷՍ եւ ԻՆՉՈՒ մենք ԽԱՄԱՃԻԿ դառձանք օտարներու ձեռքին?

WHEN, HOW and WHY did we turn PUPPETS in the hands of the “othars” ??*

----

Thank You, Պարտիմ Քեզ ՍԱՍ

Posted by: SAS Feb 1 2006, 20:36

Խոսք՝ Ռ. Պատկանյանի

Երաժշտ.՝ Ն.Շահլամյանի

ԵՐԳ ՎԱՐԴԱՆԱ

 

Լռեց!!: …Ամպերը եկան ծածկեցին

Երկինքն ու լուսինն աչքես խլեցին.

Մնացի մենակ՝ հոգիս վրդոված,

Ձեռներըս ծոցիս, գլուխս քարշ արած:

 

Եվ այնուհետև ամեն իրիկուն

Մընում եմ լուսնի խաղաղ ծագելուն.

Նորա տըխրամած դեմքը նայելիս՝

Հիշում եմ թըշվառ վիճակը ազգիս:

 

Ա՜խ, ցոլա՛, փայլե՛, տըխրադեմ լուսին,

Գուցե քու փայլից փայլ տաս և հային...

 

Պատմե շատերուն Վարդանի մահը,

Կամ՝ ինչպես կորավ հայ ազգի գահը,

Կամ ինչ վեհ սիրով սիրում էր Վարդան

Մայրենի հողը- աշխարհ Հայաստան:

---

Տես վերեւ եոթներորդ տողը:

“I]Մընում եմ լուսնի խաղաղ ծագելուն.[/i]”.

Այո, լուսինը, մահիկը ծագեց:

ԽԱՂԱՂ? http://flagspot.net/images/t/tr.gif **

Մինչ այդ…

“Դարձեալփայլեց Սասնոյ, Գլխին, Ազատութեան Դրօշակ”

“Ծագեց (Արարատեան) ԱՐԵՒ նԱզատութեան, ՓԱԽԷՔ ԱՄՊԵՐ ԵՐԿԻՆՔԷՆ”

* I spell it “other (other)” to rhyme with Օտար.

** Օհաննէս, դու արդեն գիտես Բետիր Badr, بضر բառի իմաստը: (My system will not allow me to type “dal”)

Edited September 22, 2008 by Arpa

[Johannes]

Թեւաւոր արտայայտութիւններ գրաւոր ծագում ունեն: Սրանք անցեալի գրականութիւնից յայտնի, նշանաւոր մարդկանց ու կարեւոր իրադարձութիւնների հետ կապուած սեղմ, տարաբնոյթ արտայայտութիւններ ու մտքեր են, որոնք ակնարկում են իրադարձութիւնը կամ երեւոյթը՝ թողնելով, որ ընթերցողը կամ ունկնդիրը մտովի զուգահեռ անցկացնի տուեալ կամ ներկայ իրադարձութիւնների ու երեւոյթների միջեւ: Թեւաւոր արտայայտութիւնների մի մասն ունի դիցաբանական եւ աստուածաշնչեան ծագում, սակայն փոխաբերական իմաստ ձեռք բերելով՝ վերածուել է դարձուածքների: Այսպէս՝ աքիլլեսեան գարշապար, հոմերական քրքիջ, աղքատ Ղազարոս, Սիմոն ծերուն եւ այլն: Թեւաւոր արտայայտութիւնների մի մասն էլ «խօսուն անուններն» են, որոնք գրականութեան մէջ յայտնի տիպական կերպարներ են՝ Դոն Ժուան (գրական կերպար՝ կնամոլ), վերջին մոհիկան (վերացող երեւոյթի վերջին արտայայտութիւնը), Քաջ Նազար, ձախորդ Փանոս, մեծապատիւ մուրացկան, ցեց, տէր Թոդիկի դպրոց եւ այլն: Համաշխարհային գրականութեան շատ նշանաւոր երկերում հանդիպում են աստուածաշնչեան մի շարք արտայայտութիւններ. խաւարի թագաւորութիւն. գայլ՝ գառան մորթով. ձայն բարբառոյ յանապատի. քաւութեան նոխազ. երկնային մանանայ. սրերից խոփ կռել. Սողոմոնի դատ. աւազի վրայ տուն կառուցել. փշէ պսակ. ձեռքը լուանալ. հաց հանապազօրեայ. սուր բարձրացնողը սրով էլ կընկնի եւ այլն:

 

 

Արգենտինցի թենիսմեն հայազգի Դաւիթ Նալբանդեան Հայաստան է եկել:

 

Հայլուրի թղթակիցը ասաց, որ Դաւիթ եկած է իր պապերի Աւետեաց Երկիրը:

 

Հին Կտակարանից մէջբերուած «Աւետեաց Երկիր» արտայայտութիւնը վիրաւորական եմ գտնում հայերի պարագայում, քանզի, եթէ եբրայեցիներին երկիր խոստացուեց Եհովայի կողմից, ապա հայերին երկիր խոստանալու պէտք չկար, քանզի հայերը բնիկ էին եւ երկիր ունէին:

 

Այս հերթական ապացոյցն է, թէ որքա՜ն է խորն ազդել Հին Կտակարանը մեր լեզուին, մտածելակերպին, տալով պատրաստի թեւաւոր խօսքեր, որոնք գործածում ենք յաճախ անտեղի ու առանց մտածելու:

 

Աւետեաց, աւետիս «բարի լուր» բառից է առաջացել, նշանակում է «խոստացուած»: Երկիր Մոլորակի համարեա՛ ողջ բնակչութիւնը գիտըի հրէական այս աւանդապատումը, իբր հրեաներ թափարում էին Սինայի անապատում, ու գերի էին Եգիպտոսում, երբ Եհովան խոստացաւ իրենց նուիրել Քանանի երկիրը:

 

Սա Եհովայի առաջին սրիկայութիւնն է, մի ամբողջ երկիր, մի ժողովրդից առնելով ուրիշ ժողովրդի նուիրելը: Սա՝ եթէ հաւատանք ու առասպելը անքնին ընդունենք: Ու Հին Կտակարանը պատմում է, թէ ինչպէ՜ս եբրայեցիք (հրեաներ) նուաճելով այրեցին, քանդեցին քանանացիների երկիրը, այնպէս որ իրենց աստուածը՝ Եհովան, հալալ է արել քանանացեր ոչնչացնելը, ճանճ ու միջատ ոչնչացնելու իրաւունքի նման:

 

 

[Arpa]

Սա Եհովայի առաջին սրիկայութիւնն է, մի ամբողջ երկիր, մի ժողովրդից առնելով ուրիշ ժողովրդի նուիրելը: Սա՝ եթէ հաւատանք ու առասպելը անքնին ընդունենք: Ու Հին Կտակարանը պատմում է, թէ ինչպէ՜ս եբրայեցիք (հրեաներ) նուաճելով այրեցին, քանդեցին քանանացիների երկիրը, այնպէս որ իրենց աստուածը՝ Եհովան, հալալ է արել քանանացեր ոչնչացնելը, ճանճ ու միջատ ոչնչացնելու իրաւունքի նման:

Ես այդ կոչեցեալ (հին)"կտակարանի" նոյնիսկ մէկ բառին հաւատք չունեմ: Դա լռիվ առասպել եւ գրագողանք է:

Ինչ վերաբերի Քանանի աւերումը, նոյնիսկ Սոդոմի հրոճարակը, տես թէ ով ստեղծեց "ազգագրական մաքրագործումը" (ethnic cleansing).

Հաջորդիվ տես "Ethnic Cleansing" որ ես գրել էի 1993 ին:

Ոմանք ինձ "հեթանոս" անուանեն, հպարտ եմ: Տես "հետթանոս, ethnos, ethnic" բառերի բուն իմաստը: Աեո, ես հեթանոս եմ, այսինքն Քրիստոնեայ որ ոչ մի կապ ունի նրանց կրօնի եւ մշակոյթի հետ: Ինպէս մի ժամանակ Ալի ին ուղղուած գիրին ես ասի "look who is calling whom 'gavur' "? Gavur is their mother just as hetanos is their father. Խէրն (հէր) անծածներ!! Yil'an abouhom!!!.

Edited October 5, 2008 by Arpa

[Johannes]

Երեկ, 15/10/2008-ին, պատահմամբ, «Ազդակ» օրաթերթի տառատեսակները մեր գործածած տառատեսակին շրջելու թեքման ծանօթացայ: Աւետիս: Քանի՜ անգամ աչքս չարչրկած եմ, տառ առ տառ արձանագրելով, երբ ուզած եմ մէջբերումներ կատարել այդ օրաթերթէն: Քանիցս հրաժարած եմ յոյժ կարեւոր յօդուածներ արձանագրելէ, ծաւալուն ըլլալնուն պատճառով: Ո'չ ոք կրնայ մեղադրել զիս, մոլեռանդ արեւմտահայութեամբ, քանի որ համացանցային գրութիւններուս մէջ աւելի շատ կը գործածեմ արեւելահայերէնը, ու միշտ կը փարիմ միազգութեան գաղափարին: Այդուհանդերձ, նկատելի է համացանցային գրադարաններու մէջ արեւմտահայերէն գրականութեան պակասը:

 

«Ազդակ» օրաթերթը, արեւելահայ գրականութիւն ալ կը հրամցնէ իր էջերէն, ու Աւանդական ուղղագրութեան ջատագով ըլլալով, մեծ ուրախութեամբ պիտի արտագրեմ արեւելահայ գրականութիւնը դասական ուղղագրումով:

 

Ազդակի աչքը լոյս՝ ©-ի իր իրաւունքը բռնազաւթող մը աւելացաւ:

Edited October 16, 2008 by Johannes

[Johannes]

Արտակ Ալեքսանեանը այն սակաւաթիւ լրագրողներէն է, որոնց վերլուծական միտքին, կուռ ու դիպուկ խօսքին հանդէպ համարումս չեմ թաքցներ:

 

Շաբաթ երեկոյեան ուշ ժամին, կը դիտէի անոր տեղեկագիրը, հայ-թուրք յարաբերութեան վերջին ամիսներու եղելութեանց վերաբերեալ:

 

Ամեն ինչ հասկնալի էր, ու բոլորէս ծանօթ: Գովելի է շարժական ու անշարժ պատկերներու եւ մեղեդիներու ընտրութիւնը տեղեկագրի մատուցման ընթացքին:

 

Յոգնած ենք շպարուած խօսքէն, երկմիտ ու ցանցառ միտքէն, պաճուճուած ճարտասանական նախադասութիւններէն:

 

Յարգարժան տիարք հայոց քաղաքական ասպարէզի, երանի թէ ձեր աշխարհի լրագրողներուն չափ յստակ ձեւակերպել գիտնաք ձեր միտքը, ու մեզ հանգստացնէք՝ ուշ երեկոյեան ժամերուն, ձեր՝ դիտաւորեալ կերպով խճճուած միտքերը հասկնալու ստուգաբանական ճգնանքէն:

 

Ձեր «այո»-ն՝ այո, «ոչ»-ը՝ ոչ թող ըլլայ:

 

Տեղեկագրի վերջաւորութեան, լրագրողը հեռացաւ իր կուռ ու յստակ ոճէն, ու սկսաւ ֆուտբոլային եզրաբանումներով ըսելիքը ըսել. հայ-թուրք չիրականացած մերձեցման առնչութեամբ, բան մը՝ որ յոգնած ուղեղս մերժեց ընկալել, մանաւանդ որ մինակս չէի սենեակին մէջ:

 

Իրականութեան մէջ, այս պաճուճուած միտքը, որ ահագին սուղ ժամանակ կը խլէ ունկնդիրէն, փախուստ է: Փախուստ է ցաւալի իրողութենէ մը, զոր կոչի ՁԱԽՈՂՈՒԹԻՒՆ:

 

Լրագրողը չի կրցաւ ըսել, որ իր երկրի նախագահը ձախողած դիւանագիտական ձեռնարկի մը դիմած էր:

 

Ընդդիմադիր քաղաքական դաշտի մտածողները չեն վարանիր քնադատելու այս ձեռնարկը, որ, իրողապէս իրենց քաղաքական ծրագրին մաս կը կազմէ: Ձախողութիւնը կը վերագրեն նախագահի անձին, այդ անձի «գեղցիութեան»: Բայց ի սէր Աստուծոյ, «քաղքըցին» ի՞նչ պիտի ընէր: Միթէ՞ այդքան էշ են թուրքերը, որ իրենց ազգային շահը չգիտնան: Քառասուն հազար անգամ չըսի՞նք ձեզի, սիրելիք՝ հայ-թուրք յարաբերութեան ջերմացման ջատագովներ, թէ ինչպէ՞ս կը պատկերացնէք այդ յարաբերութեան բնականոնացումը ԱՌԱՆՑ ՀՐԱԺԱՐԵԼՈՒ ԱՐՑԱԽԷՆ:

 

Պահ մը ես ալ անցայ ձեր շարքերուն, եւ ըսի. «ԱՌԻԹ ՏԱՆՔ ՆՈՐ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ»:

 

Դրինք գրաստի ակնակապիճ, ու պահ մը մերժեցինք տեսնել անցեալը ու հաւատացինք, որ ապագան պիտի չի կերտուի անցեալի պատահարներուն վրայ:

 

ԲԱՅՑ, եկանք անողոք իրականութեան մը առջեւ, որ է՝ նոյնիսկ անցեալը ի չիք համարելով, Հայ-թուրք յարաբերութեան բնականոնացում չիրականացաւ, քանզի ներկայի շահերը չեն համընկնիր:

 

Այսինքն՝ այն ինչ գիտէինք, ու միլիոն ու մեկ անգամ կ’ըսէինք, բայց մեր իմաստուն ու տաքարիւն «ժողովրդավարները» այդ ամենը կը վերագրէին «դաշնակցական սուտ յերիւրանք». անտեսելով ամբողջ ժողովուրդի մը կենսագրութիւնը, անցած ճամփան, պատմութիւնը:

20-10-2008

 

 

Edited October 20, 2008 by Johannes

[Johannes]

Վերեւ մէջբերեցի Աստուծոյ անունը:

 

Մարդկութեան կենսագրութիւնը, կարծես թէ, «Իմ ըսածս ճիշտ է» խօսքի, եւ անոր հակաճառող. «Չէ՛, իմ ըսածս ճիշտ է»-ի բախումին մէջ կը կայանայ:

 

Մարդիկ զզուած են մանրամասնութեանց մէջ մտնելէ, ու ընդհանուր մեկ բառ գտնելով, իրենց ճշմարտութիւններուն համար, սկսած են մարտնչիլ այդ բառին համար, ու անոր անունով...«Իմ աստուածս ճիշտ է», եւ «Չէ՛, իմ աստուածս է ճիշտը»:

 

Մանաւանդ երբ, ողջ պայքարը մարմնաւորուած է ու պատճառաբանուած տուեալ աստուծոյ անունով, հոգ չէ թէ այդ աստուածը իրողապէս նոյն մարդկային ԵՍն է, տեղ մը ստացած է՝ Ելիահ, տեղ մը՝ Ալլահ, տեղ մը՝ Բուդդա անունը:

 

Թու՜, մարդկային եսապաշտ եսին:

 

 

[Arpa]

Ձախորդ (ձախ կողմի) օրերը, ձմռան նման կուգան ու կերթան:

Վերեւ մէջբերեցի Աստուծոյ անունը:

Այլ, այն Աստծուն, շանթերու արմատ

...

Այժմէն թող որ շանթ մըլլամ դալկահար,

Պլլըւիմ անուանդ մռընչեմ անդադար,

Թող անէծք մըլլամ ու կողըդ խըրիմ,

Թող յորջորջեմ քեզ "Աստուած ոխերիմ":

----

Վերի տողերը Պետրոսը գրեց իր մահիցց մի քանի օր առաջ: Քանի օր մեր հաւաքական մահուանը?

Պետրոս Դուրեան

1871

 

Եթէ դըժգոյն մահու հրեշտակ

Անհուն ժպտով մ իջնէ իմ դէմ…

Շոգիանան ցաւքս ու հոգիս,

Գիտցէք որ դեռ կենդանի եմ:

 

Եթէ սընարըս’ իմ տիպար

Մոմ մը վըտիտ ու մահադէմ

Ո~հ, նըշուլէ ցուրտ ճառագայթք,

 

Գիտցեք որ դեռ կէնդանի եմ:

 

Եթէ ճակտովս արտոսրազոծ

Զիս պատանի մէջ ցուրտ զերթ վէմ

Փաթթեն, դընեն սեւ դագաղը,

Գիտցեք ոտ դեռ կենդանի եմ:

 

Եթէ հնչէ տըխուր կոչնակ’

Թրթռուն ծիղաղն մահու դժխեմ,

Դագաղս առնէ իր յամըր քայլ,

Գիտցեք որ դեռ կենդանի եմ:

 

Եթէ մարդիկ այն մահերգակ’

Որք սեւ ունին եւ խոժոր դէմ’

Համասըփռեն խունկ ու աղոթք,

Գիտզեք որ դեռ կենդանի եմ:

 

Եթ’ յարդարեն իմ հողակոյտ,

Եւ հեծեծմամբ ու սըգալէն

Իմ սիրելիքը բաժնըւին,

Գիտցեք որ դեռ կենդանի եմ:

 

Իսկ աննըշան եթէ մնայ

Երկրի մէկ խորշն հողակոյտն իմ,

Եւ յիշատակս ալ թառամի,

Ա~հ, այն ատեն ես կը մէռնի’մ…:**

-----

Տխուր նամակ Հալէպէն:

Գտնենք այդ մաշած եւ ժանգոտած մուրացիկի թիթեղեայ գաւաթը եւ թափարական գաղթականի ցուպը:

Մեր միակ դարաւոր “այրած սրտի մխիթարանք” , “բարոյական յաղթանակն” իսկ մեզ զլացուի: Հակառակ Օբամայի նախատեսեալ յաղթանակին, ինձ թւում է թէ Եղեռնի ճանաչման հարցը նոյնիսկ պիտի չներկայանայ յառաջիկա տարի: Քանի թուրքը արդեն Երեւան է այցելել, ձեռք թոթուել եւ ողջագրուել Հային հետ:

Ինչպէս ասել էի թէ գնդակը նրանց դաշտում է, նրանք գնդակը առին , երկու գոլ արձանագրեցին եւ կրկին գլորեցին մեր դաշտը:

Գուցէ “շունը որ բաւականին սուր ատամ չունի չպիտի հաչէ“? Այո, գիտենք “թրի դէմ գրիչ“ , բայց թուրը կարող է փշրել գրչին: Նոյնիսկ հրեան գիտէ իր սուր գրչին յետեւ պիտի ունենայ նոյնքան եւ աւելի հզոր ատոմական թուր:

Երեւի այդ բոլորը որ ջատագովեն սահմանների բացումը նպատակ ունեն ներածել աժան/էժան**cheap թուրքական ծիրան…?

http://www.walgreens.com/store/product.jsp...;id=prod362477#

Տես թէ նկարագրումը ասէ “Mediterranean”, միթէ սա Կիլիկիա չէ?

ՅԳ, Հալէպահայութեան քանի տոկոսը թուրք հեռատեսիլ դիտէ ի դէմ Երեւանեեանին? Նրանց քանին հասկանան Երեւանի բառբարը ի դէմ ստամբոլինը?

**Աժան ի դէմ արժան: Տեսնենք “աժան/էժան” բառի բուն իմաստըոր “արժան” ի մի տարբերակ է:

** Իսկ չնջուի ՀԱՅ ը բառարանից եւ ՀԱՅԱՍՏԱՆ քարտեսից... Ah՜~ Այն ատեն ես կը մեռնիմ:

Edited October 20, 2008 by Arpa

[Johannes]

Տխուր նամակ Հալէպէն:

 

Արթուն, զգօն, աչալուրջ լինենք:

«Վերջը ժպտացողը երկար կժպտայ» ասում է ժողովրդային ասացուածքը: Թող մի քանի դար չժպտանք, հոգ չէ, եթէ վերջում լայնաժպիտ է լինելու մեր դէմքը:

[garmag]

Արթուն, զգօն, աչալուրջ լինենք:

«Վերջը ժպտացողը երկար կժպտայ» ասում է ժողովրդային ասացուածքը: Թող մի քանի դար չժպտանք, հոգ չէ, եթէ վերջում լայնաժպիտ է լինելու մեր դէմքը:

 

Sireli yev hargeli Baron Johannes,

Isq inchu menq arten endunum enk te Nakhqah Sargsyani arads qayle tebi khosagtsutyun footbali arankum tsakhoghum er?

 

Voghj ashkhahin Hayasdann asets "deseq menq tsanganum enq bari tratsiyutyan getsoghutyun" bayts vothch dzngapar aghersaelov!

 

Te inch shahets Sargsyani ararque...?

Ira meg sharjumov yev abatsuytsov, lretsuts en bolorin voronq chadagovum eyin Hayastani getsvatsq@ hanteb ira vosokh tratsinerin, vorbes anhanturjoghagan!

 

Yergaradesutyamp nayelov verjin govgassian truytnerin...Hayastann miayn haghtogh haghtogh yelqeru vera e pazmadz...

 

Angareli sebvats hantibumner bolorovin jagadabats nergayutyamb... dalis en Hayastanin ira ardaqin kaghakaganutyan mi noraquyn zenq vorn e arants bambushdi...

Mi zenq vori nemane chqa ashkharhum...Et zenqe hanjaregh taktica e gotchvum...isk minchev ores Sargsyani qaylere tsuyts en dalis hera-neqarayin aravelutyunner qaghvelu hamar abaqayum...

Da Astvats Haji Troove, bolor Hay Azqin khelatsutyun yev harganq tebi nergayum varvadz jagadamardnerin...nerqin (vore tasnabadig aveli ahavor en) ardaqin, vorots vornumnere arten lesum enq dasnyaq daruts avel!

 

Chvehadil esqan ganukh, sa arten nevajman zkisbn e...

Sirov,

Garo Halebtsi/Sisstsi.

[Johannes]

Քաղաքական քայլը միտում էր դիւանագիտական յարաբերութիւն՝ դեսպանատների բացում եւ սահմանի բացում: Չեղաւ: Բացի այդ, Արցախի բանակցութիւնում օղակը աւելի սեղմուեց:

Մինչեւ իսկ մերժեցին ելեկտրահոսանք գնել Հայաստանից:

Edited October 21, 2008 by Johannes

[Johannes]

ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ԹՈՒՐՔԻԱՅԻՑ ՊԱՀԱՆՋՆԵՐ ՉՈՒՆԻ՞

ԱԶԱՏԱԳՐՈՒԱԾ ՏԱՐԱԾՔՆԵՐԸ ՅԱՆՁՆՈ՞ՒՄ ԵՆՔ

 

Ես ուզում եմ մի քանի հարց տալ: Բայց նախքան այդ հարցերը, պէտք է յիշեցնեմ ընդամէնը 10-15 տարուայ մի քանի իրադարձութիւններ: Յիշո՞ւմ էք՝ երբ նախկին նախագահ Լեւոն Տէր Պետրոսեանը անընդհատ խօսում էր Թուրքիայի հետ յարաբերութիւններ կարգաւորելու, հարեւանութիւն անելու մասին, ինչպիսի ընդվզում կար: Գոնէ ընդվզում կար Հայաստանի քաղաքական ու մտաւորական մի լայն շրջանակի մօտ: Այսօր Հայաստանի առաջին նախագահը իշխանութիւն չէ, իսկ գործող նախագահ Սերժ Սարգսեանը, ով Տէր Պետրոսեանի տարիներին եղել է նրա հաւատարիմ զինակիցը, ամէն յարմար առիթով յայտարարում է, որ Հայաստանը հողային պահանջ չունի Թուրքիայից, իսկ հայ քաղաքական եւ մտաւորական միտքը չի ալեկոծւում ու չի ընդվզում:

Կարելի է ասել, որ Սերժ Սարգսեանի թուրքական քաղաքականութիւնը գրեթէ չի տարբերւում Լեւոն Տէր Պետրոսեանի թուրքական քաղաքականութիւնից: Ընթերցողը կարող է ինձ հետ վիճաբանութեան մէջ մտնել, բայց ես՝ հայ-թուրքական յարաբերութիւններին անցնող տարիներին ուշադրութեամբ հետեւած լրագրողս, համարձակւում եմ պնդել. ես չեմ պատկերացնում մի իրավիճակ, երբ 1990-1998 թթ. հայ պետականութիւնը, քաղաքական միտքը այդքան ոչ անարժանապատուօրէն իրեն պահէր Թուրքիայի հետ յարաբերութիւններում:

Օրինակ, չեմ պատկերացնում, որ ոեւէ մէկը այնքան կորցնէր ինքնասիրութիւնն ու արժանապատուութիւնը, որ ֆութպոլի հաւաքականի զինանշանի վրայից ջնջէր Արարատ սարը: Հիմա արդէն ուշ է եւ անիմաստ է մեղայ գալ: Ես չեմ պատկերացնում մի իրավիճակ, երբ ՀՀՇ-ական իշխանութեան տարիներին հայկական մամուլը այդքան ճկուէր եւ Թուրքիայի նախագահին ասէր. «Բարով ես եկել, պարոն Ապտիւլլա Կիւլ»: Բացի «Երկիր»ը, մնացած թերթերը, ընդ որում նաեւ այն թերթերը, որոնք տարիներ շարունակ քննադատել են հայ-թուրքական յարաբերութիւնների ջատագով անգամ երկրորդական գործիչներին, սեպտեմբերի 6-ին 500 տոլար գումարի դիմաց մի ամբողջ էջ էին տրամադրել Ապտիւլլա Կիւլին ողջունելու համար:

Ես դեռ կը շարունակեմ իմ հարցերը, բայց մի պահ փոխում եմ դրանց բնոյթը եւ կրկին հարցնում. իսկ եթէ մեր օրաթերթերին որպէս մի էջի գովազդ առաջարկեն ոչ թէ 500, այլ 5.000 տոլար, նրանք կարո՞ղ են տպագրել այսպիսի բովանդակութեամբ գովազդ. «Մենք սգում ենք 1915 թ. սպաննուած բոլոր անմեղ հայերի եւ թուրքերի համար»: Իսկ եթէ առաջարկեն 50.000 տոլար մէկ էջ գովազդի համար եւ այսպիսի բովանդակութեամբ պատուէր տան. «Ցաւօք, ցարական զօրքերի կողմից հրահրուած 1915 թ. հայ-թուրքական բախումների հետեւանքով հարիւր հազարաւոր անմեղ հայեր եւ թուրքեր սպաննուեցին»:

Ես չեմ պատկերացնում մի իրավիճակ, երբ Տէր Պետրոսեանի օրօք անջատուէին Ծիծեռնակաբերդի Հայոց ցեղասպանութեան յուշահամալիրի լոյսերը: «Երկիր մետիա»ն նկարահանել է եւ պնդում է, որ 2008 թ. սեպտեմբերի 6-ին, երբ Սերժ Սարգսեանն ու Ապտիւլլա Կիւլը ֆութպոլ էին դիտում, յուշահամալիրի լոյսերը անջատուած էին:

Այսօր, երբ արդէն պարզւում է, որ հայ-թուրքական յարաբերութիւններում առաջընթաց դժուար թէ գրանցուի, Հայաստանի իշխանութիւնները Թուրքիայի նկատմամբ փոքր-ինչ կոշտացնում են արտայայտութիւնների երանգը: Կիւլին բարի գալուստ մաղթող օրաթերթերը նորից սկսել են կոշտ արտայայտուել, Ֆութպոլի ֆետերասիոնի ղեկավարութիւնը երդւում է, թէ յետին նպատակով չեն Արարատը ջնջել ու նրա փոխարէն գնդակ նկարել, Հայոց ցեղասպանութեան հիմնարկ-թանգարանի տնօրէնութիւնը անհասկանալի յոխորտանքներ է հնչեցնում:

Ի հարկէ, դժուար է պնդել, որ Հայաստանի ղեկավարութիւնը՝ նախագահ Սերժ Սարգսեանը, վարչապետ Տիգրան Սարգսեանը կամ Անվտանգութեան խորհրդի քարտուղար Արթուր Բաղդասարեանն են պատուէր իջեցրել, որ Հայոց ցեղասպանութեան յուշահամալիրի լոյսերը անջատուեն, Արարատը ջնջեն եւ միւս թուրքահաճոյ ու Հայաստանին պատիւ չբերող քայլերը արուեն: Միւս կողմից, սակայն, պէտք է նկատել, որ անցնող մի քանի ամիսներին Հայաստանի իշխանութիւնները Թուրքիայի հետ յարաբերութիւնների հարցում այնպիսի մթնոլորտ էին ձեւաւորել, որ իշխանութեան աւելի ցածր օղակներից սպասելի էր ցանկացած ստորագոյն քայլ:

Անկախութիւնից յետոյ Հայաստանն ունեցել է երեք նախագահ: Լեւոն Տէր Պետրոսեանի օրօք Հայոց ցեղասպանութեան միջազգային ճանաչման հարցը չէր դրուել արտաքին քաղաքականութեան օրակարգում, իսկ Հայաստանը չէր յայտարարում, որ Թուրքիայից ունի տարածքային պահանջներ: Այդ մասին ուղղակի նախընտրում էին լռել: Նախագահ Ռոպերթ Քոչարեանի օրօք Հայոց ցեղասպանութեան միջազգային ճանաչման հարցը բերուեց արտաքին քաղաքականութեան օրակարգ: Ինչ վերաբերում է Թուրքիայից տարածքային պահանջներին, ապա երկրորդ նախագահը եւ արտաքին քաղաքականութիւն իրականացնող նրա խմբակը, Վարդան Օսկանեանի ղեկավարութեամբ, ճիշդ է, եւս չէր ներկայացնում տարածքային պահանջներ, սակայն բացայայտ չէր ասում, որ Հայաստանը չունի պահանջներ:

Իսկ ահա Սերժ Սարգսեանը բացայայտօրէն, ընդ որում՝ ամէն պատեհ առիթով, լինի դա թուրք լրագրողի հետ զրոյց, թէ սփիւռքահայ համայնքի հետ հանդիպում, հարկ է համարում ընդգծել, որ Հայաստանը տարածքային պահանջ չունի Թուրքիայից, որ Հայաստանը պատրաստ է ձեւաւորել հայ եւ թուրք պատմաբաններից կազմուած յանձնաժողով եւ ընդհանրապէս Հայաստանը պատրաստ է Թուրքիայի հետ քննարկել ցանկացած հարց:

Մտահոգիչ է նաեւ Հայաստանի գործող իշխանութիւնների ղարաբաղեան քաղաքականութիւնը: Վերջերս ԵԱՀԿ Մինսքի խմբի համանախագահներից Մեթիու Պրայզան «Պի. Պի. Սի.» ռատիոկայանի հետ զրոյցում յայտարարեց. «Ղարաբաղեան հակամարտութեան լուծումը պէտք է սկսել Ազրպէյճանի տարածքային ամբողջականութեան սկզբունքից, իսկ հետագայում ներգրաւել այլ լրացուցիչ սկզբունքներ, որպէսզի բանակցութիւնները հասցուեն մինչեւ փոխզիջում, մինչեւ շրջանակային պայմանագիր»:

Ամերիկացի համանախագահը նաեւ ասաց. «Մենք պիտի ասենք՝ այո, իրաւաբանական տեսանկիւնից, օրէնքով Լեռնային Ղարաբաղը Ազրպէյճանի մասն է: Բայց, վերջիվերջոյ, որպէսզի բանակցութիւնները յանգեցնեն համաձայնագրի, Հայաստանը եւս պիտի համաձայնուի դրա հետ: Մենք գիտենք, որ Հայաստանն այլ դիրքորոշում ունի, եւ մենք պիտի օգտագործենք շատ ստեղծագործական, կառուցողական մօտեցումներ, որպէսզի Հայաստանն ու Ազրպէյճանը ընդհանուր լեզու գտնեն: Դա հնարաւոր է, որովհետեւ մինչեւ ինչ-որ աստիճան այդ մօտեցումները համընկնում են»:

Պրայզան այս յայտարարութիւնն արել է արդէն աւելի քան մէկ շաբաթ առաջ, սակայն Հայաստանի իշխանութիւնները խնամքով անուշադրութեան են մատնում ամերիկացի դիւանագէտի մեկնաբանութիւնները:

Հոկտեմբերի 7-ին մոսկովեան «Ռոսսիյսքայա կազեթա» պաշտօնաթերթում տպագրուեց Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարար Սերգէյ Լաւրովի հարցազրոյցը, որում, ըստ էութեան, ռուս թիւ մէկ դիւանագէտը հասկացնել էր տալիս, որ Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ գտնուող շրջանները, բացի Լաչինի միջանցքից (ուշադրութիւն դարձրէք՝ ոչ թէ Լաչինի շրջանից, այլ միջանցքից), պէտք է վերադարձուեն Ազրպէյճանին:

Լաւրովի խօսքերով՝ Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի կարգաւորումը միանգամայն իրական է: «Դեռ մինչեւ կովկասեան ճգնաժամը (օգոստոսեան պատերազմը Վրաստանի եւ Ռուսաստանի միջեւ - Թ. Յ.) ի յայտ եկաւ շատ լաւ հնարաւորութիւն՝ առաջ շարժուելու ղարաբաղեան կարգաւորման գործընթացում միջնորդների, այսպէս կոչուած ԵԱՀԿ Մինսքի խմբի համանախագահների՝ Ռուսաստանի, Ֆրանսայի եւ Միացեալ Նահանգների աջակցութեամբ Հայաստանի եւ Ազրպէյճանի նախագահների ուղղակի հանդիպումների միջոցով: Մշակուեց բովանդակային փաստաթուղթ, որը նկարագրում է կարգաւորման գործնականում բոլոր սկզբունքները եւ մեքանիզմները: Չլուծուած է մնում երկու-երեք հարց, որոնք ենթակայ են համաձայնեցման Հայաստանի եւ Ազրպէյճանի նախագահների հերթական հանդիպումների ժամանակ: Նախ եւ առաջ, խօսքը Լաչինի միջանցքի մասին է: Եւ մեր զգացողութիւնը՝ որպէս երեք միջնորդներից մէկի, այնպիսին է, որ հանգուցալուծումը միանգամայն իրական է: Այն, անշուշտ, ուղղակի բանակցութիւնների միջոցով լուծելու են Հայաստանը եւ Ազրպէյճանը, սակայն միջնորդները, որոնք հրաշալի հասկանում են այդ գործընթացի ամբողջ նրբութիւնը, տեսնում են հանգուցալուծման հնարաւորութիւնը», ասել էր Լաւրովը:

Եւ ահա նմանօրինակ մտահոգիչ յայտարարութիւնների խորապատկերին հայ պաշտօնեաները կա՛մ լռում են, կա՛մ տալիս ոչ այնքան դիւանագիտական եւ անհասկանալի մեկնաբանութիւններ: Պիշքեքում հոկտեմբերի 10-ին կայացած Էդուարդ Նալբանդեան-Էլմար Մամետեարով-Սերգէյ Լաւրով հանդիպումից յետոյ հայ լրագրողների հետ զրոյցում Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարը «հիւանդ երեւակայութիւններ» է որակել վերլուծաբանների այն կարծիքները, թէ ղարաբաղեան հարցում հայկական դիրքերը անբարենպաստ են: Փոխարէն իր ռուս գործընկեր Լաւրովի կամ ամերիկացի Պրայզայի մտահոգիչ յայտարարութիւններին անդրադառնալու՝ Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարը վիրաւորական պատասխաններ է տալիս վերլուծաբաններին:

Ի դէպ, հոկտեմբերի 13-ին Մեթիու Պրայզան մէկ անգամ եւս յայտարարել է. «Մենք յուսով ենք, որ Պիշքեքում կայացած Մամետեարով-Նալբանդեան հանդիպումից յետոյ յաջորդ քայլը կը լինի Հայաստանի եւ Ազրպէյճանի նախագահների հանդիպումը առաջիկայ մի քանի շաբաթուայ ընթացքում: Ես կարող եմ կրկնել Միացեալ Նահանգների փոխնախագահ Տիք Չէյնիի խօսքերն այն մասին, որ մենք փնտռում ենք խնդրի լուծման փոխըմբռնելի սկզբունքներ, որոնք սկսւում են Ազրպէյճանի տարածքային ամբողջականութեան սկզբունքից եւ ներառում են յաւելեալ սկզբունքներ»:

Ինչպէս Պրայզան, այնպէս էլ Լաւրովը ասել են, որ ղարաբաղեան կարգաւորման գործընթացը կ՚աշխուժանայ Ազրպէյճանի նախագահական ընտրութիւններից յետոյ: Դրանք, ինչպէս յայտնի է, կայացել են հոկտեմբերի 15-ին եւ աւարտուել առանց անակնկալների. Իլհամ Ալիեւը վերընտրուել է քուէների մօտ 90 տոկոսով:

Ընտրութիւններից մի քանի օր առաջ Ալիեւը յայտարարել էր. «Քանի դեռ Հայաստանը չի ազատել մեր տարածքները, Ազրպէյճանը կը շարունակի Հայաստանի ամբողջական մեկուսացման քաղաքականութիւնը: Մենք կը շարունակենք մեր ճնշումը դիւանագիտական, փոխադրամիջոցների, ռազմական, տեղեկատուական եւ այլ ոլորտներում: Միանշանակ է, որ մինչեւ խնդրի կարգաւորումը հնարաւոր չէ Հայաստանի հետ համագործակցութիւնը որեւէ տարածաշրջանային ծրագրում»: Ազրպէյճանի նախագահը եւս մէկ անգամ ընդգծել է, թէ ղարաբաղեան խնդրի կարգաւորումը հնարաւոր է միայն իր երկրի տարածքային ամբողջականութեան սկզբունքի համաձայն:

Վերոնշեալ յայտարարութիւնները Հայաստանում անուշադրութեան են մատնւում: Անհանգստացնող է, երբ անուշադրութեան են մատնւում ռուս եւ ամերիկացի բարձրաստիճան դիւանագէտների յայտարարութիւնները: Իսկ միգուցէ իրօք Հայաստանի ղեկավարութիւնը դէմ չէ՞ Լեռնային Ղարաբաղի յարակից շրջանները, բացի Լաչինի միջանցքի, վերադարձնել Ազրպէյճանին: Նախագահ Սերժ Սարգսեանը մի քանի անգամ հրապարակաւ յայտարարել է, որ «Աղդամը մեր հայրենիքը չէ», ինչպէս նաեւ հայ ազատամարտիկների անունից պնդել, որ երբ ղարաբաղեան ուժերը տարածքներ էին վերահսկողութեան տակ առնում, դա արւում էր ետ վերադարձնելու նպատակով:

Դուք պատկերացնո՞ւմ էք՝ հայ ազատամարտիկը կռուով առաջ է գնում՝ իմանալով, որ այդ հողերը յետ են տալու: Ես չեմ պատկերացնում:

ԹԱԹՈՒԼ ՅԱԿՈԲԵԱՆ

«Արմինիըն ռիփորթըր»ի մեկնաբան

Յատուկ «Ազդակ»ի համար

http://www.aztagdaily.com/DisplayNews.php?ID=14786

Edited October 21, 2008 by Johannes

[Arpa]

Թուրքը մեր մայրը կը բռնաբարէ եւ մենք նրան հայր կը կոչենք, ինչպէս տակաւին մինչեւ այսօր մեզմէ ոմանք այ դ շուներուն անունը տիտղոսով կարտասանենք իբր "թալաթ պօշա " մուսթաֆա քէմալ կակաթուրք եւլն

Ազգային արժանապատիւ ?

Edited October 21, 2008 by Arpa

[Johannes]

Ազգային պատկանելիութիւն՝ ըստ գետնի camouflage

 

Կար ու չկար, երգիչ Աբիկ մը կար: Այս Աբիկը, շատ խելօք տղայ էր: Հալէպի Նորագիւղ թաղամասի ճաշարանները կ’երգէր ու երբ զինք հրաւիրէին որեւէ ազգային ձեռնարկի. վազելով կու գար, իր ազգային պարտքը իր ձայնով հատուցելու:

 

Օրեր կու գան, օրեր կերթան, մեկ ալ Աբիկին ձայնը շա՜տ հեռուէն կը լսուի, բայց ան արդէն Աբիկ չէ, Ավրահամ Ռուսօ է:

 

Դիտեցինք զինք, Ռուսական հեռատեսլային կայաններէ ու ըսինք. «Բրավո՛ ծօ Աբիկ, այս ինչքան փոխուեր ես, աստղերերէն ալ վեր բարձրացեր ես»:

 

Ի՜նչ բեմայարդարում, ի՜նչ աղջիկներ, ի՜նչ պարեր եւ ամենը «մեր» Աբիկին շուրջը: Մեր Աբիկը մերը չէր այլեւս, հրաժարած էր իր ծագումէն:

 

Դարձեալ օրեր եկան օրեր անցան, Աբիկը արդէն նախկին խելօքը չէր, ըմբոստ էր: Ռուսիոյ երգի պապաները Ավրահամ Ռուսոն կը զգետնեն: Աբիկ առողջապահական լուրջ խնդիրներու առջեւ կը գտնէ ինքզինք: Մահէն կը դառնայ, ու այդ ընթացքին կը յիշէ, որ իր անունը Աբիկ է, ինքը հայ, ու ծնունդով Հալէպէն: Կը վերադառնայ Հայաստան, բայց չես գիտեր ինչու, Հայաստանի մէջ նոյն փայլքը չունենար, թէեւ հայաստանեան լրատուամիջոցները շեփորահարեցին Ավրահամ Ռուսոյի հայ լինելը, ու բարի գալուստ մաղթեցին իրեն:

 

Վերջին անգամ Աբիկին ձայնը Թուրքիայէն լսուած է, թուրքական հեռատեսլային կայանէ մը, ուր մեր Աբիկը, թրքերէն լեզուով բացայայտած է իր՝ երկկողմանի անյթապցի ծնողներ ունենալը, ու թրքերէն լեզուով երգած երգ մը: Արդարեւ, Աբիկ շատ բան պարտական է Թուրքիոյ, որով անի իր ռուսերէն երգերը ...ըսենք վերցուցած էր Թուրքիայէն, թուրքերէն, թարխանէն: Թռչունը ըսաւ, որ Աբիկ, Իբոյի հիւրն է:

 

Ահա հայ-թուրք յարաբերութեան օրինակելի նմոյշ մը:

 

 

[Arpa]

Ես մի քիչ առաջ արծարծեցի մի երգ Youtube ով, դու երեւի կարող չես տեսնել նրանց:

http://hyeforum.com/index.php?showtopic=18...mp;#entry250693

Ես երկար ատեն տագնապեցի եւ քրտնեցի գտնել մի երգ որ թուրքահամ չէ, եւ իմ ընտրանքը գուցէ տակաւին նուազ թրքահամ ?... միայն թէ բառերը իբր Հայերէն են: Եթէ բառերնն ալ փոխեն կը դառնայ լման թուրքերէն, ուտով եւ տումբաքով:

Մենք երբեք այդպէս չէինք երգում այդ երգերը, այլ Կոմիտասեան, Տիգրանեան եւլն ոճով: Ինչ է պատահել մեր երաժշտութեան? Մանաւանդ Արտասահմանում:Որտեղ են սովորում այդպէս երգել, անկարայի կոյուղիներում? Հայաստանում տակաւին կան ոմանք որ երգեն տուտուկի եւ քամանչայի ընկերակցութեամբ

Edited October 21, 2008 by Arpa

[Johannes]

Միամիտ լեռնցիի պէս, վերջին խօսքս սկիզբէն ըսեմ. Ես ալ ռուսասէր եմ, միայն երբ Ռուսը իր հինգերորդական շահին համար չի ծախեր փոքր եղբօր Հային կենսական իրաւունքը: Նախադրեալը կայ:

 

Երեկ, Russia today եւ Arm 1 հեռատեսլային կայաններէն դիտեցի. Ռուս նախագահ Դիմիտրի Մեդվեդեվի ի Հայաստան պաշտօնական այցի տեղեկագրումը:

 

Առաջինը՝ ուղղուած էր արաբական աշխարհին, հետեւաբար այնքան չէր մանրամասն: Երկրորդը՝ Հայաստանի պետական հեռակայանը, մանրամասն ծանօթագրեց:

 

Նախագահներ՝ Դիմիտրի Մեդվեդեվն ու Սերժ Ազատիչը խօսեցան հայ-ռուս դարաւոր եղբայրական մշակութային ու քաղաքակրթական ուժեղ կապերու մասին, որքն իրենց հզօրութեամբ շուք կը ձգեն տնտեսական յարաբերութեան վրայ:

 

Եղելոյթը հանդէսային էր, ժողովուրդին պէտք էր հայ-ռուս յարաբերութեան պայծառ դէմքի մասին զրուցել: Չեմ գիտեր, եթէ երբէք զրուցեցին, վարագոյրին ետեւը, թէ ինչո՞ւ հազարաւոր հայեր կը սպանուին ռուս երիտասարդներու ձեռքով: Սխալ բան մը չկա՞յ արդեօք, դրուգ Մեդվեդեվ, եւ ամեն ինչ խարաշո չէ:

 

Ընկեր Մեդվեդեվ, քու նախահայրերուդ հայադաւ քաղաքականութեան հետեւանքով չէ՞, որ այդքան հայեր այժմ կապրին Ռասիյա, այլապէս պիտի ապրէին Երեւանի, Նախճաւանի, Մակուի, Կարինի ու Գանձակի տարածքին: Ինչպէս երեկ, նմանապէս 180 տարի առաջ, երբեմնի Երեւանի Խանութեան հայերը երախտապարտի գիտակցումով պարեցին ազատարար ռուսերուն առջեւ, բայց եւ այնպէս՝ խոստացուած ինքնավար Հայաստան չկազմուեցաւ Երեւանի Խանութեան տարածքին, Արեւելեան Հայաստանի հարաւային մասը հայաթափուեցաւ, դեռ չխօսինք Արեւմտեան Հայաստանի հայաթափման մասին. որն անհամեմատ աւելցաւ ռուս սալդատի հայկական հող ոտք դնելէն ետք:

 

Այո՛, եղբայրական Ռուսիան փրկեց Հայաստանը, ի գին Մեծ Հայաստանի կորստեան:

 

Ծիծեռնակաբերդ այցելեց... շնորհակալ եմ:

 

Կը խնդրեմ հայկական լրատուամիջոցներէն, նոյնպէս շռնդալից հանդիսաւորութեամբ տեղեկագրեն, ու ներկայացնեն Մեդվեդեվի առաջիկայ այցը Բագու, ինչպէս ընդհանրապէս կը կատարուի Հայաստան այցէ ետք, որպէսզի ականջալուր ըլլանք նոյն խօսքի հնչումին, միայն՝ արմիանսկիյ բառի փոխարէն ազարբայջանսկիյ բառի տեղադրումով:

 

Պահ մը չէ՞ք հարցնէր դուք ձեզի, թէ ինչո՞ւ Ռուսիան Հայաստանի թշնամիին զէնք կուտայ, եթէ իսկապէս Հայաստանի դաշնակիցն է, ու դարաւո՜ր ու չեմ-գիտեր-ինչ:

 

Սերժ Ազատիչը իր հիւրին տարաւ կոնիակի գործարան: Երանի հպարտանալիք ուրիշ բան մը ունենայինք, օրինակ՝ տիեզերագնացութեան սարքերու պատրասման գործարան (կար), ռազմական օդանաւերու պատրաստման գործարան եւն: Ռուսի թոյլ կողմն է խմիչքը, իրաւունք ունի, ռուսական ձմեռ կապրի: Բայց, չեմ կարծեր որ Մեդվեդեվը տպաւորուեցաւ կոնիակի գործարան այցով: Խաղաղութեան օրուան համար պահուած կոնիակի տակառի պարունակութիւնը ուրախօրէն պիտի խմե՞նք տիարք Սերժ Ազատիչ եւ Դմիտրի Մեդվեդեվ: Ի՞նչ անակնկալներ պահած ես մեզի, տիար Մեդվեդեվ, կրեմլեան նկուղիդ մէջ:

 

Երեւանի քաղաքապետարանի կողքի հրապարակը կոչուած է Ռուսիոյ հրապարակ: «Այսօր Ռուսիա» հեռատեսլային կայանի արաբ լրագրող, Սալամ Մուսաֆերը (վեթերան կոմունի՞ստ), Հայաստանի Հանրապետութիւնը կոչեց «Ռուսիոյ ետեւի բակ»: Ան միակը չէ որ այս անուանումը կուտայ Հայաստանին:

 

Յուսամ Ռուսիան իր լուացքը առջեւի բակին մէջ կը կատարէ, եւ ոչ ետեւինին մէջ:

Edited October 22, 2008 by Johannes

[garmag]

Յուսամ Ռուսիան իր լուացքը առջեւի բակին մէջ կը կատարէ, եւ ոչ ետեւինին մէջ:

 

Sireli Yev Harqeli Qaghaqakits Johannes,

 

Tsez hagaselu badjarav che vor sa gue qrem!

Nakh neretseq ladinadar Haterenis...aba tsez nergayatsnem urich desangyun!

 

Polorovin hamamid em tsez hed ayn inch vor antsyalin Hayasdane grets ir medz yeghpor "Rassiai" kaghakaganutyunen!

Hichetsnem te medz yeghpayrner, sovorapar, ariti gue sbasen "silla" me qachelu pokr yeghpor vra, nuynisg yete pokre votch meg hantsanq tche kordzadz...Sa bnutyan artyunqn e vorbeszi pokr yeghpayre hangardz che gardze te inkn arten angakhatsadz e medz yeghpormen...

 

Da Astvadz Rassian yedevi pagum ir geghdod lvatsk-e tchne...

Qalov zenki vajarman, ngadadz ek te medz yergirner irar zenk tchen dzakher... sa barz e, kani zenki aravelutyun-e ir qaghdnikin metchn e...

Uremn yete Rassian Azeriin gue dzakhe zenk, aba sa ir aravelutyan gue hamamadi, qidnalov ir dzakhadz zenqi bolor qaghdniknere... or gue turatsne ayt zenqeru votchntchatsman ir uzadz bahun...

 

Bolor pokr yeghpayrner bedq unin medz yeghpor "nuynisk sillanerov hamemvadz" Mer mrdz yeghpayre Rassian, nakhenranqn e tcharyats pokraquynin...

 

Haberenrq Serge Azadarari hajord qaylerun...mintchev ors na hazvaqud nertrumner gue gadare hamachkharhayin jagadneru vera...

 

Vomanq gue khorhin te Mer Nakhagah Sargsyan-e barzunag ants mn e... Yerani mi qani nor barzunagner anor nman vertsnen ghegue Hayasdany vdanqevadz navun... Mintch ayt Sargsyan haratchtsadz tirqeru vera hasdad nsdadz e...

 

Garo el Halabi

 

 

[Johannes]

ինչպէս ընդհանրապէս կը կատարուի Հայաստան այցէ ետք

 

ՄԵԴՎԵԴԵՎ ԵՒ ԱԼԻԵՎ ՔՆՆԱՐԿԵՑԻՆ ԵՌԱԿՈՂՄԱՆԻ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄԻՆ ՀԵՌԱՆԿԱՐՆԵՐԸ

 

Ռուսիոյ եւ Ազրպէյճանի նախագահներ Տմիթրի Մետվետեւի եւ Իլհամ Ալիեւի միջեւ տեղի ունեցած է հեռաձայնային հաղորդակցութիւն մը, որուն ընթացքին, ըստ Քրեմլինի մամլոյ ծառայութեան, երկու պետութիւններու ղեկավարները քննարկած են Ռուսիոյ մասնակցութեամբ ղարաբաղեան տագնապի լուծման հարցով ծրագրուող բարձր մակարդակով հանդիպման մօտակայ հեռանկարի նախապատրաստման գործնական հարցերը:

 

Յիշեցնենք, որ նախանցեալ օր Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսեանի հետ միացեալ մամլոյ ասուլիսին ընթացքին Ռուսիոյ նախագահը յոյս յայտնած էր, որ ղարաբաղեան տագնապի կողմերը պատրաստ են բանակցային գործընթացի յառաջխաղացքին:

 

«Ամէնէն մօտ ժամանակամիջոցին տեղի պիտի ունենայ Հայաստանի, Ազրպէյճանի եւ Ռուսիոյ նախագահներուն հանդիպումը՝ Ռուսիոյ մէջ», ըսած էր Մետվետեւ՝ աւելցնելով, որ Ռուսիա այսուհետեւ ալ պիտի շարունակէ ԵԱՀԿ-ի Մինսքի խմբակի շրջանակներուն մէջ աջակցիլ Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ փոխադարձաբար ընդունելի լուծումներու փնտռտուքին:

http://www.aztagdaily.com/DisplayNews.php?ID=14944

Edited October 23, 2008 by Johannes

[Johannes]

Այսօր Դեկտ. 27 է, հայ ժողովուրդը դեռ չի լուսաբանուել:

 

~~~~~~~~~~~~

 

Քիչ առաջ, լսում էի երկրի նախագահ՝ մեծարգոյ Ս. Սարգսեանի զինուորական տարազով ու խրոխտ կեցուածքով տուած հարցազրոյցը:

 

«Չհասկացողների համար կրկնեմ. Արցախի բանակցութիւնում միակ միջնորդը ԵԱՀԿ համանախագահ երկրներն են, իսկ Ռուսիոյ նախագահի, որպէս համանախագահ երկրի նախագահ, միջնորդական աշխատանքը, շատ բնական է երեւոյթ է: Ինչ վերաբերի Թուրքիոյ նախագահ Գիւլի օժանդակութեան առաջարկին, ապա կրկնեմ, որ այդ օժանդակութիւնից հրաժարուել չի կարելի, իսկ սահմանի բացումը ու դիւանական յարաբերութեան կարգաւորումը միայն կ’օժանդակի Արցախի խնդրի լուծման»

 

Բառացի, տառացի չմէջբերեցի նրա խօսքը, բայց, մօտաւորապէս այսպէս էր:

 

Սկսեմ վերջից: Նախ, մեզ համար Արցախի խնդիրը լուծուած է, իսկ եթէ կայ չլուծուած խնդիր, ապա դա մնացեալ չազատագրուած տարածքի ազատումը պէտք է լինի: Պիտի ասուի. «խաղաղութեան խնդիրը» եւ ո'չ «Արցախի խնդիրը»:

 

Թուրքիոյ հետ դիւանական կարգի հաստատումը եւ սահմանի բացումը, ի՞նչպէս է նպաստելու կեղծանուն Ադրբեջանի հետ խաղաղութեան հաստատման: Չհասկացայ: Եթէ չարամտօրէն մտածենք, նախագահ Սարգսեանն ասում է.

 

«Թուրքիան կարող է ինձ կաշառել, սահմանի բացումով ու դիւանագիտական կարգ ու սարքի հաստատումով, մի եղելոյթ, որ ամրապնդելու է, ո'չ այնքան օրինական ձեւով ընտրուած նախագահիս դիրքը»:

 

Իսկ եթէ բարեմտօրէն մտածենք, կասենք. ի՞նչ կապ ունի, չէ՞ որ բաց է ի բաց յայտարարուեց, Բագւում ու Անկարայում, որ Թուրքիան ճանաչում է կեղծանուն Ադրբէջանի հողային ամբողջականութիւնը, եւ որ հայկական զօրքը պէտք է դուրս բերուի Արցախից եւն:

 

Կներես բարոն Սարգսեան, դարձեալ չհասկացանք: Չհասկացանք նաեւ այն բառային խաղը, որին ծանօթ ենք, եւ որ կոչւում է բառախաղ: Միջնորդը օժանդակող կարելի է անուանել: Եթէ կուզէք՝ անուանէք կաթնավաճառ, եթէ ինք միջնորդութիւն է անում, ապա նա կաթնավաճառ միջնորդ է:

 

Իսկ ես, տաք տեղ չնստողս, սահմանը հսկողին խելք չտուողս, Արարատի տեսքով չգժուողս, այլ՝ պարզապէս կարծիք յայտնողս, չեմ ուզում հասկացողին ու չհասկացողին ասելով կրկնել, թէ իրենից ի՛նչ է ներկայացնում Թուրքիան, որի անցեալը եւ ներկան, եթէ մեզ չի յուշում չասածս, ուրեմն ինչքան էլ կրկնեմ անիմաստ է: