What ?

[Z'areh]

So our new President Mr. Sarkisian, is NOT agaisnt a setting up of a commission TO STUDY

historic facts.

 

Is this the price the new President is willing to pay to be acceptable by the world community?

Isn't this a sell-out? and where is, I might add, the venerable and absolute defenders of Hay Tad, the ARF?

Doesn't the head of the coalition, the President, speak in the name of every segment of that government. If he doesn't then what is the ARF doing with Mr. Sarkisian's so-called coalition, and who are the "we" in Mr. Sarkisian's remarks bellow?

 

Read the following excerpt:

 

[The second issue the president spoke about was connected with the

Armenian-Turkish relations. "In this issue our position is clear:

there must not be closed borders between the neighboring states in

the 21st century. The regional cooperation can be the best way of

establishing stability. The Turkish side suggests that a commission

be set up which will study the historic facts. We are not against

the creation of such commission but only when the border between our

states opens. In near future I am planning to undertake new steps

directed towards the promotion of the Armenian-Turkish relations. More

probably I will invite Abdullah Gul to Yerevan to watch the game of

the Armenian Turkish football teams".]

 

 

 

http://groong.usc.edu/news/msg236079.html

 

 

[Yervant1]

PRESIDENT REMAINED STABLE TO ARMENIAN-TURKISH RELATIONSHIP

 

Panorama.am

21:10 26/06/2008

 

The approaches of the President of Armenia Serzh Sargsyan towards the

relationship of Armenia and Turkey remained stable and unchanged,

said the press secretary of the President Samvel Farmanyan. The

President has talked about the issue in Moscow also when meeting

with the representatives of Armenian Community and Russian Expertise

Society. The announcement in those both meetings expressed the same

approach and ideology.

 

"A recommendation is made by Turkey to form an expertise committee

which would examine the historic facts of the Genocide. We are not

against any examination as examination does not mean to doubt the

real facts. But the establishment of such committee would be quite

logic if we have set diplomatic relations and have opened borders.

 

therwise the problem will be prolonged. In 21 century there should

not be any closed borders among neighbor countries."

 

[Z'areh]

PRESIDENT REMAINED STABLE TO ARMENIAN-TURKISH RELATIONSHIP

 

Panorama.am

21:10 26/06/2008

 

The approaches of the President of Armenia Serzh Sargsyan towards the

relationship of Armenia and Turkey remained stable and unchanged,

said the press secretary of the President Samvel Farmanyan. The

President has talked about the issue in Moscow also when meeting

with the representatives of Armenian Community and Russian Expertise

Society. The announcement in those both meetings expressed the same

approach and ideology.

 

"A recommendation is made by Turkey to form an expertise committee

which would examine the historic facts of the Genocide. We are not

against any examination as examination does not mean to doubt the

real facts. But the establishment of such committee would be quite

logic if we have set diplomatic relations and have opened borders.

 

therwise the problem will be prolonged. In 21 century there should

not be any closed borders among neighbor countries."

 

 

Yes, this is what we are saying, but other forces will use this willingness of the Armenian side to join a commission as a basis for stopping all efforts to legislate Armenian genocide resolutions. They will simply take the position of "not hampering the work of the commission" and opt for a wait and see position.

 

I hope I'm wrong, and I hope the opening of the borders will be realized without damaging the push for Genocide recognition.

[Yervant1]

Yes, this is what we are saying, but other forces will use this willingness of the Armenian side to join a commission as a basis for stopping all efforts to legislate Armenian genocide resolutions. They will simply take the position of "not hampering the work of the commission" and opt for a wait and see position.

 

I hope I'm wrong, and I hope the opening of the borders will be realized without damaging the push for Genocide recognition.

The other forces will use anything and everything no matter how we approach the issue. In my opinion the best way to tackle it, is to have a direct talk with them without any preconditions and come to an understanding, forcing Turkey through other means will not be fruitful, unless you have the force to back it up.

 

[Boghos]

No need for fear. I am also all for a commission to investigate how the Genocide took place. Just find the address of the Turks concerned, it will be my pleasure to send them Dadrian´s books, one of which at least, has been translated to Turkish. Nothing will be lost, neither genocide recognition nor anything else that really matters. The Armenian Genocide is one of the most obvious historical events of the XX century, there is ample documentatios supporting it in several national archives. Let us join the commission.

[Z'areh]

No need for fear. I am also all for a commission to investigate how the Genocide took place. Just find the address of the Turks concerned, it will be my pleasure to send them Dadrian´s books, one of which at least, has been translated to Turkish. Nothing will be lost, neither genocide recognition nor anything else that really matters. The Armenian Genocide is one of the most obvious historical events of the XX century, there is ample documentatios supporting it in several national archives. Let us join the commission.

 

 

I do not agree.

 

Any commission "studying" this issue will be of political in nature and not historical, even if it carries the name "historical". It would be naive to think that only we know the truth about the reality of the Armenian genocide, the Turks know very well what and how it happened. Just the mere fact that the Turkish government is saying "we have nothing to worry about our history" is an indication of what they really mean when they say "let the historians decide what happened" if we are talking about a historical reality then there would not be the need to create a historical commission, would there?

 

This Turkish invitation to forming a commission is done with the full knowledge that the US and Europe would back Turkey for a political decision, or a compromise, resulting from such an "historical" commission. I don't think Turkey expects to be the party that will have to do the compromising.

 

Dadrian's works are historical works and not political manifestos.

[AK-47]

So our new President Mr. Sarkisian, is NOT agaisnt a setting up of a commission TO STUDY

historic facts.

 

Is this the price the new President is willing to pay to be acceptable by the world community?

Isn't this a sell-out? and where is, I might add, the venerable and absolute defenders of Hay Tad, the ARF?

Doesn't the head of the coalition, the President, speak in the name of every segment of that government. If he doesn't then what is the ARF doing with Mr. Sarkisian's so-called coalition, and who are the "we" in Mr. Sarkisian's remarks bellow?

From http://www.eurasianet.org/departments/insi...av062708a.shtml

 

Armenia’s ruling coalition appears potentially split on the notion of an Armenian-Turkish genocide investigation. In a June 25 story, the daily newspaper Aravot quoted Vahan Hovahannisian, leader of the Armenian Revolutionary Federation-Dashnaktsutiun’s parliamentary faction, as saying that his party would organize a protest if Gul arrives in Yerevan in September.

[Twilight Bark]

Hi Boghos. I don't have a firm opinion on this, as far as the "damage" department, other than it being yet another venue through which Armenian Genocide would be made "controversial", "in need of further study", "subject to debate", etc., and that's not immaterial. And I don't see a realistic looking chance of something positive coming out of it, since it is not accompanied by a relevant, positive sea change in the Turkish cultural and political landscape.

 

No need for fear.

I would fear the Armenians on that commission, not the Turks per se.

 

I am also all for a commission to investigate how the Genocide took place.

But my understanding is that the commission is about "what happened", and not "how it happened". More like, "I see your 1.5 million dead, and I raise my 2.5 million imaginary victims". And then, "what did you say, you can't disprove that you didn't kill 2.5 million muslims?", "and you can't prove, with pictures and death certificates, that more than a few thousand Armenians were actually killed on purpose?", "Well then, I guess we'll just have to say we can't really determine what exactly happened, can we?". And finally, "Did we mention that this happened about a century ago? I mean let's just move on." "Sign here, and here, yes, right there, and we'll call it a deal", and "Now you guys can actually obtain work permits to clean our houses, and we'll cut the travel time by a few hours by opening the border."

 

Can you know for sure the motivations or the competence of the Armenians on that commission?

 

Just find the address of the Turks concerned, it will be my pleasure to send them Dadrian´s books, one of which at least, has been translated to Turkish. Nothing will be lost, neither genocide recognition nor anything else that really matters. The Armenian Genocide is one of the most obvious historical events of the XX century, there is ample documentatios supporting it in several national archives. Let us join the commission.

That sounds like you think all a Turk on that commission needs is a good, objective lesson in history and everything will be alright; his pure heart, good intentions, and high intellect will simply utilize the new, accurate input and will produce the right verdict. Since I cannot believe that you believe such a thing, I would like to know what you are really going after there. I need your help, because I can't see it.

[Z'areh]

From http://www.eurasianet.org/departments/insi...av062708a.shtml

 

Armenia’s ruling coalition appears potentially split on the notion of an Armenian-Turkish genocide investigation. In a June 25 story, the daily newspaper Aravot quoted Vahan Hovahannisian, leader of the Armenian Revolutionary Federation-Dashnaktsutiun’s parliamentary faction, as saying that his party would organize a protest if Gul arrives in Yerevan in September.

 

Ah, this certainly clarifies the extent of the meaning of the word "coalition" with Sarkisian's, pardon, Sargsyan's government. And most of all highlights the degree of respect the ARF commands within this government.

 

They, ARF, have to decide whether they want a rapprochement with Turkey or not, if they do then they have to agree with the government and not make dissenting noises, and if not then there is only one option for them, get out of this coalition.

 

This "having a cake and eat it too" attitude is laughable. I guess the next step the ARF will do is..... hope for President Gul to reject the opening of the borders, ARF then will be saved from embarrassment, they may even claim victory.

 

It is clear that Sargsyan is mostly interested in improving his standing internationally, and he is using the strongest card in his hands, the Hye Tad, to do it.

 

Welcome all to the Sargsyan era.

 

 

.

[Z'areh]

 

The editorial in today's Aztag daily touches upon this issue and asks for clarification, why such a decision was taken? The paper sees no problem in the invitation of the Turkish President for a sportive event in Yerevan, but agreeing to join a commission for genocide study is another matter, Aztag raises the possibility of an official "error" since this was an Armenian intra-national event and not an international event devoted to the discussion of Turkish-Armenian issues.

 

We'll see.

 

 

 

 

 

 

Edited June 28, 2008 by Z'areh

[Boghos]

Hi Boghos. I don't have a firm opinion on this, as far as the "damage" department, other than it being yet another venue through which Armenian Genocide would be made "controversial", "in need of further study", "subject to debate", etc., and that's not immaterial. And I don't see a realistic looking chance of something positive coming out of it, since it is not accompanied by a relevant, positive sea change in the Turkish cultural and political landscape.

 

 

I would fear the Armenians on that commission, not the Turks per se.

 

 

But my understanding is that the commission is about "what happened", and not "how it happened". More like, "I see your 1.5 million dead, and I raise my 2.5 million imaginary victims". And then, "what did you say, you can't disprove that you didn't kill 2.5 million muslims?", "and you can't prove, with pictures and death certificates, that more than a few thousand Armenians were actually killed on purpose?", "Well then, I guess we'll just have to say we can't really determine what exactly happened, can we?". And finally, "Did we mention that this happened about a century ago? I mean let's just move on." "Sign here, and here, yes, right there, and we'll call it a deal", and "Now you guys can actually obtain work permits to clean our houses, and we'll cut the travel time by a few hours by opening the border."

 

Can you know for sure the motivations or the competence of the Armenians on that commission?

 

That sounds like you think all a Turk on that commission needs is a good, objective lesson in history and everything will be alright; his pure heart, good intentions, and high intellect will simply utilize the new, accurate input and will produce the right verdict. Since I cannot believe that you believe such a thing, I would like to know what you are really going after there. I need your help, because I can't see it.

 

My point here is that Armenians should not fear the Turks' bluff. I did not make a mistake when I wrote a commission on "how it happened". I am suggesting that if there is to be such a gathering, it may as well be on "how" and not "if" given that is a very well established fact, that's how we should approach and that would no doubt irritate Ankara. I think you have a point when you say you fear the Armenian representation, there are certainly precedents that merit such concern. But we need to grow up and I think at this stage we are ready for it. If the Turks want to play a hand, let's show them why we are different.

[Johannes]

Այս բանակցութիւնը կրնայ տեւել ամբողջ տասնամեակներ, առանց համաձայնելու ամենապարզ խնդրին: Օրինակ՝ հայեր Արեւմտեան Հայաստանի իրաւատէրն են?, բնիկ են?, դաւաճանած են?: Նոյնիսկ եթէ համաձայնութեան հասնինք 50 տարի ետք, մէկ ալ կը տեսնես նոր կառավարութիւն մը կը կազմեն, ու նախորդի ընդունածը կը մերժեն, բացի այս՝ թուրք ժողովուրդի մեծամասնը ինք պիտի չի ընդունի երբէք:

Գիւլ-Սարգսեան ֆուտբոլային հանդիպումը առայժմ կը ծառայէ խախուտ աթոռի վրայ նստած յարգարժան Նախագահ Սերժիկի հեղինակութեան աւելացմանն ու ամրապնդմանը, ինչպէս նաեւ անոր առաջարկը Գիւլին, լաւագոյն ապացոյցն է անոնց, որ տարբերութիւն կուզեն տեսնել Վարպետ Լեւոնի եւ աշակերտ Սերժիկի քաղաքական աշխարհայեացքի միջեւ:

Մեզ կը մնայ յարգել Հայաստանի ժողովուրդի ու պետութեան կամքը. անոնք են որ կ’ապրին հզօր թուրքիայի թաթի տակ, որքան ալ ցաւալի ըլլայ այս իրականութիւնը:

Յետոյ, ինչո՞ւ երկու երեսութիւն մեր ժողովուրդի կողմէ, մենք չենք???????մենք չենք որ Անթալիայի մասին կը մտածենք, որպէս ամառնային արձակուրդ, թուրքիան չէ?????թուրքիան չէ, որ առանց անցագրի (վիզա) Հայաստանի քաղաքացի կընդունի իր հողին վրայ, ու օդային գիծ բանալն արտօնած է. Երեւան-Իստանբուլ , Երեւան-Անթալիա չուերթով:

Ուրեմն՝ Ցեղասպանութեան խնդիրը լոկ խաղաքարտ է, այլ նպատակներու իրականացման համար: Քաղաքականութիւնն ալ խաղ է, իսկ իրաւ քաղաքագէտները կարելի եղածին չափ ոչ զգացական կ’ըլլան:

 

[Z'areh]

Այս բանակցութիւնը կրնայ տեւել ամբողջ տասնամեակներ, առանց համաձայնելու ամենապարզ խնդրին: Օրինակ՝ հայեր Արեւմտեան Հայաստանի իրաւատէրն են?, բնիկ են?, դաւաճանած են?: Նոյնիսկ եթէ համաձայնութեան հասնինք 50 տարի ետք, մէկ ալ կը տեսնես նոր կառավարութիւն մը կը կազմեն, ու նախորդի ընդունածը կը մերժեն, բացի այս՝ թուրք ժողովուրդի մեծամասնը ինք պիտի չի ընդունի երբէք:

 

 

Johannes, this is right to the point! And this is exactly what the Turks are counting on. But on the other hand the Armenian authorities, and the Armenian nation as a whole, have to decide what to do with Turkey in the mean time. Can non-existing relations with Turkey work for Armenia? Can the Armenian authorities, including the ARF (which does not shy away from demanding lands for genocide compensation), ask for "establishment of diplomatic relations without preconditions" and be viable? How can you establish diplomatic relations when serious demands from the Armenian side (genocide, compensation, apology) are still not settled? This is not the same as the US and USSR having diplomatic ties in spite of their profound animosity towards each other, this genocide issue strikes right into the heart of the Turkish nation and their politics (whether we care or not). In this regard, how do you deal with Turkish demands for clear recognition of present-day Turkish borders before any diplomatic ties are established? Can Armenia simply ignore that and still ask for "ties without any preconditions" ?

 

So the question remains how do you reconcile the Armenian demands for establishing diplomatic ties with the work that's being done towards international recognition of the Armenian genocide? Could it be that things might be changing with Sargsyan? Could there be a balance between resolving the Artsakh issue in favour of Armenia and let go our demands for punishing Turkey for not recognizing the Armenian genocide? Will the Armenian reality turn into an issue of "a bird in a hand is worth two in the bush"? Would Artsakh being kept in Armenians hands overrule other issues?

 

We have to agree among ourselves as to what do we want? One way or other there has to be a nationwide/diaspora agreement on this issue, as one united entity, to be able to handle and neutralize serious diplomatic assaults from every corner. Diplomatic assaults are happening and will continue to intensify, and with every crack of Armenian internal divisions the other side(s) will leap forward in diplomatic gains.

 

These are difficult questions that face the Armenian leadership.

 

.

Edited June 29, 2008 by Z'areh

[Arpa]

Մինչեւ գէրը նիհար դառնայ, նիհարը հոգին կաւանդէ:

Until the obese becomes thin, the thin will melt away.

Most of us, specially those in the Diaspora are so consumed and obsessed with the Big G, and rightfully so, as that painful wound is still festering, no matter how we lick and try to sooth it. What’s worse, is that wound is getting deeper and more painful as time goes on. We are so obsessed and paralyzed that we can’t see beyond our noses. We have no idea what we want, what tomorrow will bring, no, forget tomorrow we don’t even know what the next minute will bring, and neither are we prepared to face the next moment.

What is our quest? Revenge? Recognition? Reparation? Recovery of lost lands? Repatriation? Open borders? Closed borders?

Most of us in the Diaspora live in countries 10 to 100 the size of Armenia.

The Republic of Armenia is 200 miles at its longest north to south. I live in a medium sized state of the US . My immediate neighborhood, the tri-county is larger than ROA. I have driven that distance to and from work in one day. ROA is ca. 150 miles at its widest east to west . That is less than the distance I go to see my relatives and return on the same. The ROA is about 15 miles at its narrowest. I drive that distance to go grocery shopping.

Maybe, we the diasporans living in those lands of plenty stop barking (if we had sharp enough biting fangs [shnatam]we would be dangerous) and let those poor “dogs” in Yerevan decide what is best for them.

Փարթամ մսագործը ճարպ երազի, իսկ խեղճ ոոչխարը հոգի:

 

 

 

[Twilight Bark]

Maybe, we the diasporans living in those lands of plenty stop barking (if we had sharp enough biting fangs [shnatam]we would be dangerous) and let those poor “dogs” in Yerevan decide what is best for them.

That goes without saying, Arpa. Just as the republic is in no state to dictate anything to the diaspora, or even to persuade it, the diaspora is in no state to shape the republic's behavior, in internal or foreign affairs. We are just growling in our neighborhood coffee house, not really "barking". Of course we'll just let them be, whether we bark or not.

[Johannes]

թուրքիան չէ, որ առանց անցագրի (վիզա) Հայաստանի քաղաքացի կընդունի իր հողին վրայ, ու օդային գիծ բանալն արտօնած է. Երեւան-Իստանբուլ , Երեւան-Անթալիա չուերթով

 

 

Թուրքիայի բարիացակամութիւնը եթէ վերլուծենք, թերեւս նկատենք երբեմնի կայսերական Բիւզանդիոյ հարազատ ժառանգորդի քաղաքականութիւնը: Ինչո՞ւ Երեւան-Իստանբուլ, Երեւան-Անթալիա եւ ոչ՝ Երեւան-Վան, Երեւան-Սեբաստիա: Ինչո՞ւ առանց անցագրի թուրքիա մուտքի արտօնութիւն:

 

Որպէսզի կարելի եղածին չափ շատ Հայերէ դատարկուի Հայկական Բարձրավանդակը: Բիւզանդացիք սիրայօժար կընդունէին եւ դիրքեր կը յանձնէին հայ նախարարական տուներուն ու ուժերուն Թրակիոյ եւ Մակեդոնիոյ տարածքին, երբ Հայաստանն ուժեղ էր, եւ թուլացնել էր պէտք. Բիւզանդիոյ համար: Իսկ անդին, Հայաստանի Ազգային ժողովը նոր կարողացաւ ընդունիլ երկքաղաքացիութեան օրէնքը: Կային մարդիկ, որ դէմ էին եւ տակաւին դէմ են երկքաղաքացիութեան ընդունման: Մեր նեղմիտ տեսադաշտը կ’արգելակէ հեռակայ նպատակներ տեսնելու ընդունակութիւնը, եւ ըստ այնմ՝ կ’արգելակուի ռազմավարական որոշումներ ընդուներու համեմատաբար նորաստեղծ հայկական պետականութեան կարողութիւնը:

 

Մեր ազգային հպարտանքը թող չի վիրաւորուի, եթէ ըսեմ բացայայտ այն իրականութիւնը, որ թուրքերն ու թուրքիան, իր գողութեամբ հանդերձ, այժմ գրեթէ ամէն ինչով հայերէ եւ Հայաստանէ առաջ է: Հայաստանի համար առաջնայինն Արցախի ազատագրեալ տարածքի հայկական վերահսողութեան ապահովումը, եթէ կարելի է այդ ուղղութեամբ թուրքիոյ հետ համաձայնութեան հասնիլ, ինչո՞ւ չէ, իսկ եթէ կարելի չէ այս ուղղութեամբ համաձայնիլ, արդէն թշնամի ենք, ու այդպէս ալ կը մնանք:

 

Նախագահ Սարգսեանի առաջարկը Մոսկուայից, խորհրդանշական իմաստ ունի, թէ՝ տեսէ'ք թուրքեր, թիկունքիս կանգնած ռազմավարական դաշնակցիս մօտից համեստ եւ բարեկամական առաջարկ եմ անում: Բայց նոյնինքն Նախագահ Սարգսեանը գիտի, թէ Մոսկուան ի՜նչ տնտեսական յարաբերութեան մէջ է. թուրքիայի հետ: Ինձ թւում է. Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականութեան մէջ տնտեսական գործօնը աւելի մեծ դեր է առել, քան ախպեր-քիրվայական գործօնը: Պատմութիւնից գիտենք, երբ Ռուսաստանը չի կարողացել հոշոտել թուրքիան, պաշտպանել է նրան միւսներից: Այսինքն՝ կամ ինքը պիտի ուտի, կամ էլ չի թողնի, որ ուրիշը ուտի:

 

Ինձ թւում է նաեւ, որ Արցախի խնդրով Հայաստանի չի գնալու որեւէ մեծ զիջումի, եթէ Ռուսաստանը չստիպի:

 

Առիթ տանք նոր քաղաքականութեան յաջողութեան, տեսնենք ինչ է լինելու: Հայ թուրքագէտները նշել են քանիցս, որ թէեւ թուրքիոյ ընդհանուր դերքորոշումը Հայաստանի հանդէպ չի փոխուել, սակայն իշխող իսլամական վարչակարգի օրօք, զգալիօրէն նուազել են հակահայկական յայտարարութիւնները:

[Johannes]

But on the other hand the Armenian authorities, and the Armenian nation as a whole, have to decide what to do with Turkey in the mean time.

 

 

Համաձայն եմ Բարեկամ, թուրքիային հայհոյելէ զատ ուրիշ բան մը պէտք է ընել, բայց «բան մը» կրնան ընել ուժեղները: Աւելի ճիշտ կ’ըլլայ ըսել. եթէ բան կրնանք ընել, ապա լաւագոյնը պիտի ըլլար թուրքիան համոզել, որ չեզոք դիրք բռնէ Արցախի խնդրով:

 

ՀՅԴ եւ այլք ազատ են իրենց դիրքորոշման մէջ, ինչպէս նաեւ մենք չենք կրնար պահանջել թուրքիայէն, որ փոխէ կամ ջնջէ գորշ-գայլերու օճախներու գաղափարները: Անշուշտ՝ համեմատութեան եզրեր չկան ՀՅԴ-ի եւ թուրանիստներու միջեւ, պարզապէս երկրէն ներս գործադրելի խօսքի ազատութեան մասին էր, որ գրեցի:

 

Մեր խօսքը՝ պետութիւն-պետութիւն յարաբերութեան մասին է: Իսկ ժողովուրդ-ժողովուրդ յարաբերութիւն միշտ ալ եղած է, ու կը զարգանայ. կամայ-ակամայ. մեր դրացնութեան պատճառով:

 

Ինչ կը վերաբերի հայկական պահանջներու իրականացման: Ես ալ պահանջատեր եմ: Յետո՞յ:

 

Երեկ սեղանիս վրայ համեղ ճաշեր կային, խորովածի վերջին բրդուճներուն վրայ աչքս մնաց, սակայն ստամոքսս չէր կրնար աւելին ընդունիլ: Չկրցայ ուտել:

 

Իրողապէս թուրքիան հող պիտի չի տայ Հայաստանին, սակայն կրօնական կալուածներու վերադարձի նախանշոյլները կը նկատեմ, այն ալ եթէ պիտի տայ, ապա թուրքիոյ քաղաքացի հայոց:

 

Խնդիրը Ցեղասպանութեան ճանաչումէն աւելի հողային հարցն է: Կարելի է, որ թուրքիան ծնի Վիլլի Բրանտ մը, բայց ի՞նչ պիտի փոխուի մեզի համար, երբ ծնկաչոք ներում հայցէ թուրք Վիլլի Բրանտը, հայ ժողովուրդէն, Ծիծեռնակաբերդի անմար կրակին առջեւ, եթէ միայն ճանաչումով սահմանափակուի Եղեռնով չափազանց կնճռոտած հայ-թուրք յարաբերութեան հանգուցալուծումը:

 

Քանիցս ըսածս կրկնեմ, կը ներէք.-

 

բովանդակ Հայ ժողովուրդը ի սփիւռս եւ ի Հայս, կարողութիւն ունի՞ թուրքիայէն իր իրաւունքի պատառները փրցնելու եւ փրցուցածն ալ մարսելու: Այդ մարսողական գործիքը. ստամոքսը ունի՞ Հայաստանը: Կը կարծեմ, թուրքիան գիտէ, որ Հայաստանը չի կրնար տարածուիլ, սակայն ատոր հետ մէկտեղ ոչինչ կը զիջի Հայաաստանին, քանզի պարտադրուած չէ բան մը զիջելու, այլ խօսքով՝ անհամեմատ ուժեղ է Հայաստանէն: Այս առթիւ, պահանջատիրութիւնը քաղաքական պայքարի գործիք դարձնողները իրենց քիթին տակ չեն տեսներ: Պայքարի գործընթացը վերածուած է ծէսի «արարողութիւն», քանի որ ամէն ինչով ետքայլի մէջ եղող սփիւռքահայութիւնը եւ նորահաստատ Հայ պետութիւնը ինքզինք պահելու խնդիր ունի, ալ ուր մնաց թուրքիոյ բան պարտադրէ, ու անկէ պատառներ փրցնէ: Կը շարադրեմ տեսածս, քան՝ ցանկալին:

 

Եթէ ինձի հարցնէք. «Ի՞նչ է Ցեղասպանութեան հատուցումը Յովհաննէս», պիտի շարադրեմ շատ աւելին, քան մինչ ուզուածը, թերեւս ըսեմ՝ «Ցեղասպանութիւն», բայց այս ամենը կը մնան ոչ իրական եւ միայն խօսք: Հայկական երազը՝ արդար հատուցումը, իրաւունքը եւայլն, իրականութեան միայն զգացական երեսն են: Խնդրեմ՝ միտք բանին այս է. վերացական Հայաստանի զոհ չդարձնենք իրակա՜ն ճշմարիտ ու գետնի վրայ գտնուող Հայաստանը (+Արցախ+ապագայի Հայաստան):

 

Քաջ գիտեմ, որ Հայ-թուրք թշնամանքը համեմատելի չէ սովետ-ամերիկեան թշնամութեան:

 

Ինչ վերաբերի թուրքիոյ ներկայի սահմանի ընդունման. չեմ յիշեր ով, Հայաստանի Նախագահը՞, թէ՝ արտ. գործոց Նախարարը՞, բայց հարցազրոյցներու ընթացքին. Հայաստանի քաղաքական բարձր պաշտօնեաներէն լսած եմ, որ Հայաստան կը ճանչնայ թուրքիոյ ներկայի սահմանը:

 

 

[Johannes]

punishing Turkey

 

 

Շատ լաւ, բայց ո՞վ պիտի պատժէ թուրքիան: Այդ պատիժը ի՞նչ աստիճան պիտի ունենայ, եւ մեր իրաւունքը ետ պիտի բերէ՞: Հայ ժողովուրդը այդ սեւ օրէն ի վեր, սգած է իր կորուստը, եւ ի հարկին՝ պաշտպանած իր իրաւունքը, սակայն, կը կարծեմ որ Երկրորդ Աշխարհամարտէն ետք, երբ նացի Գերմանիան պատժուեցաւ, ոմանց մօտ այն թիւր տեսակէտը կազմուեցաւ, թէ ցեղասպան Գերմանիոյ նման ցեղասպան թուրքիան ալ կրնայ պատժուիլ, երբ ճշմարտութիւնը պատմենք աշխարհին: Մոռցանք, կամ մոռացութեան տուինք այն ճշմարտութիւնը, որ արար աշխարհի աչքին առաջ տեղի ունեցաւ Հայոց Ցեղասպանութիւնը, ու թէեւ Գենոցիդ-Ջենոսայդ բառը չկար, այնուհետեւ այդպէս (կազմակերպուած ոչնչացում) նկարագրուեցաւ բոլորի կողմէ Առաջին Աշխարհամարտի տարիներուն ու ետք: Մոռցանք կամ մոռացութեան տուինք այն փաստը, որ ո'չ Գերմանիան թուրքիա է, ո'չ ալ թուրքիան Գերմանիա. տարբեր են աշխարհաքաղաքական դրոյթները: թուրքիան իր պարտութիւններէն ետք, միշտ ալ աջակից գտած է. հիւսիս արեւելքէն կամ հիւսիս արեւմտուտքէն: Մոռցանք կամ մոռացութեան տուինք նաեւ այն փաստը, որ նացի Գերմանիան շա՜տ, շատ ցաւցուց Բրիտանիային, Ֆրանսային, Յունաստանին, Ամերիկային, Սովետ Միութեան, աշխարհի շատ մը ժողովուրդներուն ու առաջին հերթին՝ նոյնինքն գերմանական ժողովուրդներուն: Եթէ Հոլոքոստ մը տեղի ունեցած չըլլար նոյնիսկ, պիտի հնարուէր հոլոքոստ մը, դատելու համար նացի ղեկավարները, ու բարոյապէս ծնկի բերելու՝ պարտուած Գերմանիան: Կարելի էր օգտագործել գնչուներու ոչնչացումը կամ որեւէ այլ պատրուակ:

 

Թուրքիան այժմ, որո՞ւ ցաւցուցած է, որո՞ւ դէմ կը պատերազմի:

 

Ամեն ինչերնուս մէջ հրեաներէն օրինակ վերցնելնուս պէս, Եղեռնի հարցին մէջ ալ հրեաներէն օրինակ վերցուցած ենք: Ու Ամերիկան, Նիւրեմբերգի դատէն ետք մեծ գումար տրամադրեց, արդէն ժողովրդավար Գերմանիոյ (Մարշալի ծրագիր եւ այլն), որպէսզի ան ալ իր կարգին այդ գումարը շահագործելով. հատուցէ փռին անհրաժեշտ ատաղձի վերածուածներու ժառանգորդի հաւակնորդ՝ ու այս անգամ սեմացի հօբարորդիներու դահիճ հանդիսացած նորակազմ սիոնական պետութեան:

 

Խնդրեմ ինծի ըսէ՛, Զարեհ թագաւոր, Գելիեգուզանի գիւղախումբը, դրացիի աղջկան սիրահարուած ու նշանուած տղուն երազը, կամ կոյս աղջկայ պատրաստած այդ օժիտը, ետ կը վերադառնա՞ն: Անդարձ գացին անոնք, բոլորը. յարգենք անոնց յիշատակը:

 

 

[Johannes]

We, the all Armenians, can agree to be strong nation with or without Turkey's relationship.

 

Հայերէն գրեմ, որ կարենամ միտքս յայտնել: Մեր՝ հայ ժողովուրդի կարգ մը հայրենասէրներուն մօտ, այն թիւր «սխալ» հասկացողութիւնը կայ, թէ մեզմէ կախեալ է հայ-թուրք յարաբերութեան ապագան:

 

Հայ փեսացուն, որքան ալ սիրախաղ ընէ, անոյշ խօսքեր ըսէ ու գետին փռուած իր ամէն ինչքը ու արժանապտւութիւնը մատուցէ թրքուհի հարսնացուին, եթէ հարսնացուն չէ համոզուած փեսացուով, դժուար թէ միութիւն տեղի ունենայ: Սէրը միակողմանի չի գոյանար: Հարսնացուն պիտի շահագրգրուած ըլլայ փեսացուի բարեմասնութիւններով, արժանիքով, գուցէ բանալիներով:

 

Հայաստանն ի՞նչ ունի տալիք թուրքիոյ: Ներո՞ւմ: Թերեւս թուրիան ըսէ. ... մի՛ ներեր:

 

 

[Arpa]

[/font]

Թուրքիայի բարիացակամութիւնը եթէ վերլուծենք, թերեւս նկատենք երբեմնի կայսերական Բիւզանդիոյ հարազատ ժառանգորդի քաղաքականութիւնը: Ինչո՞ւ Երեւան-Իստանբուլ, Երեւան-Անթալիա եւ ոչ՝ Երեւան-Վան, Երեւան-Սեբաստիա: Ինչո՞ւ առանց անցագրի թուրքիա մուտքի արտօնութիւն:

Որպէսզի կարելի եղածին չափ շատ Հայերէ դատարկուի Հայկական Բարձրավանդակը: Բիւզանդացիք սիրայօժար կընդունէին եւ դիրքեր կը յանձնէին հայ նախարարական տուներուն ու ուժերուն Թրակիոյ եւ Մակեդոնիոյ տարածքին, երբ Հայաստանն ուժեղ էր, եւ թուլացնել էր պէտք. Բիւզանդիոյ համար: Իսկ անդին, Հայաստանի Ազգային ժողովը նոր կարողացաւ ընդունիլ երկքաղաքացիութեան օրէնքը: Կային մարդիկ, որ դէմ էին եւ տակաւին դէմ են երկքաղաքացիութեան ընդունման: Մեր նեղմիտ տեսադաշտը կ’արգելակէ հեռակայ նպատակներ տեսնելու ընդունակութիւնը, եւ ըստ այնմ՝ կ’արգելակուի ռազմավարական որոշումներ ընդուներու համեմատաբար նորաստեղծ հայկական պետականութեան կարողութիւնը:

====

"Շիտակ նստինք, ծուռ խօսինք"?:

Թող մերօրեայ մարգարէ Անդրանիկը խօսի:

Մի հատուած Ծառուկեանի Թուղթ Առ Երեւան երկից:

 

“Ո´վ չէր խաբել մեզ.

Ու դեռ կիսաբաց կարմիր դրօշին

Թէ հիասթափւած սիրտը մեր վհատ

Առաջին պահին չի տւել հաւատ,-

Թէ հազար անգամ օտարից խաբւած

Ու հազար ձեռքից մէֆք առած հազար

Մեր սրտում եղել է մթին կասկած՝

Թէ դրօշների ետեւ կարմրավառ

ալիս է նորից նոյն արջը նօթի,

Լոբանովների եւ Նիքոլայի

Ստւերը դահիճ,

Որպէսզի նորից, ինչպէս հանրակին

Արձակի քրքիջ՝

Թէ սիրում է մեզ, սիրում հայերին

Եւ սիրում այնքա՜ն, եւ սիրում այնպէ՜ս՝

Որ տալիս է մեզ...դրախտը բաժին,

Իսկ այս աշխարհում դեռ տալիս է մեզ

Մի մեծ Հայաստան...

բայց առանց հայի,”-

----

Մարգարէութիւնը ոչ մի արժէք ունի մինչ իրականցում:

Արդեոք քանի Հայ է մնացել Հայաստանում?

Ըստ 1960 ի մարդահամը Սուրիոյ բնակչութիւնը 4.5 միլլիոն էր: Ներկայիս նրանք քառապատկուած են, աւելի քան 20 միլլիոն1 Նոյն ժամանակշրջանի իբր թէ Հայաստանը ունէր 3+ million, տեսնենք այսօր:

Ով է ներգաղթւմ? Միթէ բնիկները ներգաղթ են փափաքում?

 

Կրկին նոյն երկից: Նկատ, սա գրուածէր “ՄեծՆերգաղթից” մի երկու տարի առաջ:

“Իսկ մենք, օ՜, գիտես, երջանիկ Աբով,

Թէ հիմա ցրւած աշխարհում անծէր,

Մէն մի հայ սրտի մէն մի տրոփով

Սպասում ենք դեռ՝

Հայրենի երկրի կանչին քաղցրալուր.

Սպասում ենք լուռ, տրտում ու խռով,

Ներկան՝ մեզ համար տառապանքի ծով,

Մեխւած մեր սրտին՝ անցեալը սուր սեպ,

Եւ ցուրտ ապագան, խաւար ու անյայտ,

Գողգոթաների կատարին ցցւած

Մեզ համար ցաւի մի նոր խաչափայտ”

Edited June 30, 2008 by Arpa

[Johannes]

Մարգարէութիւնը ոչ մի արժէք ունի մինչ իրականցում:

 

Թուրքերից ու աշխարհից պահանջատէր հայ ժողովուրդը, տեսաւ թէ ո՞նց կլինի իրաւունքի վերադարձը, հենց Արցախի ազատագրումով: Իրաւունքի հաստատաման այլ կերպ չգիտեմ: Եթէ չենք պատերազմում թուրքիոյ դէմ, դա նշանակում է՝ չենք պատերազմում: Մնում է մեզ տանել Արցախի ազատամարտը, այնտեղ որ դադարել է, շարունակելու համար քաղաքական դաշտում:

 

Ով է ներգաղթւմ? Միթէ բնիկները ներգաղթ են փափաքում?

 

Չգիտեմ, բայց գուցէ ոմանք մտածեն, թէ ներգաղթողները կիսում են Հայաստանի հացը իրենց հետ, այլ խօսքով՝ գործազրկումը աւելացնում: Բայց, սա ճիշդ չէ, քանզի եթէ խորհրդային ժամանակ դա ճշմարիտ էր, եւ ժողովուրդը պարտադրուած պիտի բաժանէր իր ունեցածը, ապա հիմայ՝ ազատ տնտեսական պայմաններում (ցանկալին), ներգաղթը, մարդկանց բազմութիւնը, դրամի կամ արժոյթի ներհոսքը. գործազրկութեան նուազման կարող է միայն նպաստել:

 

 

[AK-47]

Dashnaks Worried About Sarkisian Support For Turkish-Armenian Panel

 

http://www.armenialiberty.org/images/photo/Kiro-Manoyan-1.jpg

By Ruzanna Khachatrian

 

The Armenian Revolutionary Federation (Dashnaktsutyun) criticized President Serzh Sarkisian on Monday for seemingly accepting Turkey’s proposal to form a commission of Turkish and Armenian historians that would jointly study the mass killings of Armenians in the Ottoman Empire.

 

Turkey’s Prime Minister Recep Tayyip Erdogan made the proposal in a 2005 letter to then Armenian President Robert Kocharian. Erdogan said members of the proposed commission should jointly determine whether the Armenian massacres constituted a genocide.

 

Kocharian rejected the idea, saying that this and other issues of mutual concern should be tackled by the two governments. But Sarkisian said last week that Yerevan will not oppose the creation of such a commission if Turkey establishes diplomatic relations and opens its land border with Armenia.

 

Armenia’s leading opposition groups were quick to condemn the move, saying that by accepting Ankara’s proposal in principle Sarkisian called into question the very fact of what many historians regard as the first genocide of the 20th century.

 

The opposition concerns were echoed by Dashnaktsutyun, a nationalist party represented in Sarkisian’s coalition government and known for its hard line on Armenia’s relations with Turkey. The party demanded an official explanation of the apparent policy change.

 

“We have received the necessary explanation and clarification from the president,” Giro Manoyan, a spokesman for Dashnaktsutyun’s governing Bureau, told RFE/RL. “Also, the president’s spokesman and the foreign minister have publicly clarified that the president’s consent pertains to another kind of commission.”

 

In Manoyan’s words, Sarkisian believes the would-be commission should not determine whether or not a genocide occurred in 1915-1918 and should instead research “various details of the genocide.” “In any case, our approach is that there was no need to make such statements and create this confusion in the first place,” he said.

 

Manoyan also indicated Dashnaktsutyun’s unease about Sarkisian’s stated intention to invite Turkish President Abdullah Gul to the first-ever game between the national football teams of Armenia and Turkey which will be played in Yerevan in early September. “I think that if the president of Turkey visits Yerevan, at least one part of our society will express its attitude,” he said.

 

Dashnaktsutyun’s official position is that Turkey must not only admit to the genocide but also compensate descendants of genocide victims and cede large swathes of its formerly Armenian-populated territory to Armenia.

 

Successive Armenian governments have made clear, however, that Armenia has no territorial claims to Turkey. “Genocide recognition by Turkey will not lead to legal consequences for territorial claims,” Kocharian stated in a famous 2001 interview with a Turkish TV station.

 

(Photolur photo: Giro Manoyan.)

 

Source: http://www.armenialiberty.org/armeniarepor...51CA17BB469.ASP

[Ashot]

SERZH SARGSSIAN SHOULD HAVE THOUGHT A SECOND TIME

 

The press office of the Social Democratic Hnchak Party released a message that runs: “We were agitated to learn about Serzh Sargssian’s Moscow statement which says it is necessary to set up an Armenian-Turkish commission to investigate the historical facts. It follows that either Serzh Sargssian doubts the Armenian Genocide or he himself is unaware of the facts. Unlike him, the Armenian people needn’t accumulate data on the issue of the Armenian Genocide as it is hard to find a single Armenian family that has not suffered the disaster. Armenians experienced the Genocide, and if the President sets it forward for discussion, it is already to be viewed in the moral aspect. The Social Democratic Hnchak Party condemns such irresponsible statements and calls Serzh Sargssian to think for a while about the offensive and destructive consequences of such statements before he would make them.”

 

A1Plus

http://a1plus.am/en/?page=issue&iid=62088

[Z'areh]

Dashnaks Worried About Sarkisian Support For Turkish-Armenian Panel

 

http://www.armenialiberty.org/images/photo/Kiro-Manoyan-1.jpg

By Ruzanna Khachatrian

 

The Armenian Revolutionary Federation (Dashnaktsutyun) criticized President Serzh Sarkisian on Monday for seemingly accepting Turkey’s proposal to form a commission of Turkish and Armenian historians that would jointly study the mass killings of Armenians in the Ottoman Empire.

 

Turkey’s Prime Minister Recep Tayyip Erdogan made the proposal in a 2005 letter to then Armenian President Robert Kocharian. Erdogan said members of the proposed commission should jointly determine whether the Armenian massacres constituted a genocide.

 

Kocharian rejected the idea, saying that this and other issues of mutual concern should be tackled by the two governments. But Sarkisian said last week that Yerevan will not oppose the creation of such a commission if Turkey establishes diplomatic relations and opens its land border with Armenia.

 

Armenia’s leading opposition groups were quick to condemn the move, saying that by accepting Ankara’s proposal in principle Sarkisian called into question the very fact of what many historians regard as the first genocide of the 20th century.

 

The opposition concerns were echoed by Dashnaktsutyun, a nationalist party represented in Sarkisian’s coalition government and known for its hard line on Armenia’s relations with Turkey. The party demanded an official explanation of the apparent policy change.

 

“We have received the necessary explanation and clarification from the president,” Giro Manoyan, a spokesman for Dashnaktsutyun’s governing Bureau, told RFE/RL. “Also, the president’s spokesman and the foreign minister have publicly clarified that the president’s consent pertains to another kind of commission.”

 

In Manoyan’s words, Sarkisian believes the would-be commission should not determine whether or not a genocide occurred in 1915-1918 and should instead research “various details of the genocide.” “In any case, our approach is that there was no need to make such statements and create this confusion in the first place,” he said.

 

Manoyan also indicated Dashnaktsutyun’s unease about Sarkisian’s stated intention to invite Turkish President Abdullah Gul to the first-ever game between the national football teams of Armenia and Turkey which will be played in Yerevan in early September. “I think that if the president of Turkey visits Yerevan, at least one part of our society will express its attitude,” he said.

 

Dashnaktsutyun’s official position is that Turkey must not only admit to the genocide but also compensate descendants of genocide victims and cede large swathes of its formerly Armenian-populated territory to Armenia.

 

Successive Armenian governments have made clear, however, that Armenia has no territorial claims to Turkey. “Genocide recognition by Turkey will not lead to legal consequences for territorial claims,” Kocharian stated in a famous 2001 interview with a Turkish TV station.

 

(Photolur photo: Giro Manoyan.)

 

Source: http://www.armenialiberty.org/armeniarepor...51CA17BB469.ASP

 

 

There is a marked contradiction in above highlighted sentences. In the original declaration of Mr. Sargsyan there is no mention nor a hint of what Mr. Manoyan of ARF is suggesting. I don't see it anyway.

 

secondly, if in fact Manoyan is correct in his assumption then why would the ARF criticise the President for "accepting Turkey’s proposal to form a commission of Turkish and Armenian historians".

 

There are no heads or tails in this mess called "Armenian politics", to me this whole thing is an utter confusion.

[Ashot]

There is a marked contradiction in above highlighted sentences. In the original declaration of Mr. Sargsyan there is no mention nor a hint of what Mr. Manoyan of ARF is suggesting. I don't see it anyway.

 

secondly, if in fact Manoyan is correct in his assumption then why would the ARF criticise the President for "accepting Turkey’s proposal to form a commission of Turkish and Armenian historians".

 

There are no heads or tails in this mess called "Armenian politics", to me this whole thing is an utter confusion.

 

The approaches of the President of Armenia Serzh Sargsyan towards the
relationship of Armenia and Turkey remained stable and unchanged,
said the press secretary of the President Samvel Farmanyan. The
President has talked about the issue in Moscow also when meeting
with the representatives of Armenian Community and Russian Expertise
Society. The announcement in those both meetings expressed the same
approach and ideology.

[b]"A recommendation is made by Turkey to form an expertise committee
which would examine the historic facts of the Genocide. We are not
against any examination as examination does not mean to doubt the
real facts. But the establishment of such committee would be quite
logic if we have set diplomatic relations and have opened borders.[/b]

 

The reason why everyone is against it, is because we have the facts, the world has the facts - what's the point of the new commission to search for facts if we already have it... it's another way for delaying everything, and if Armenia accepts it, then Turkey will simply deny everything they said they would do, and on their lands they will force the wrong facts...