ED Posted August 2, 2008 Report Share Posted August 2, 2008 Ed jan, inkati unem vor Pushkin@ nman baner Hayeri masin chi asel, yev ayo handurzheli chi turqi lamukneri xosqer@ dnel Pushkini beran@ yev haytararel vor na mez pnovvele, kam yev ayl baner... pastaci vochinch goyucyun chuni Pushkini masin vor na Hayerin dem e eghel, kam nman artahaytucyun arel... mi qutse chi asel, mi quyse asele...... Lev Tolstoy, Chexov, Lermontov Gorki yev ayl mets martik Rus, inchu chem lsel mnam Xosker? kam Propaganda e kamel ogtagorsumen pushikin vorpes propaganda....hnaravore vor asele? @st Arpai na atele Ariakan rece, yes amen xosk henc enpes chem asel, tariner sharunal lselem pushkini aknarkreri masin Hay Joxovrti handep naxkan handurjelet hashvi ar te inchem grel Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ashot Posted August 4, 2008 Author Report Share Posted August 4, 2008 Shat chem xosum... dzayns ktrumem yev kardum hetevyal togher@... Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինը (1799—1837), որ համաշխարհային մշակույթի գանձարանը հարստացրել է գեղարվեստական խոսքի անմահ ստեղծագորություններով, դեռևս վաղ հասակից սիրել է բնությունն ու ճանապարհորդելը։ «Դեռ մանկության օրերից ճանապարհորդությունն իմ սիրած երազանքն է եղել։ Հետագայում ես երկար ժամանակ աստանդական կյանք եմ վարել, թափառել մերթ հարավում, մերթ հյուսիսում...»,— գրել է բանաստեղծը Ախուրյան (այն ժամանակ՝ Արփաչայ) գետն անցնելու, Ռուսաստանի սահմաններից դուրս գալու առթիվ։ ... Պուշկինի նշանավոր ճամփորդություններից մեկը, որի ընթացքում անցել է 5200 կիլոմետր (Մոսկվայից հաշված) եղել է 1829 թվականին Էրզրում գնալիս։ Իր ճամփորդական նոթերը նա հետագայում հրապարակել է «Ճանապարհորդություն դեպի Արզրում»1 գրքում։ Այդ ճանապարհորդության մի մասը բաժին է ընկնելու Հայաստանին, որը նա նկարագրում է առանձին սիրով։ ... Պուշկինը բարձրանում է Լոռի և զմայլանքով դիտում իր առջև կանաչին տվող սարահարթը։ Լոռվա գեղեցիկ բնությամբ հիացած, Պուշկինը գրել է. «Իմ առաջ բացվեցին նոր տեսարաններ, նոր հորիզոն, ոտներիս տակ փռված էին բուրավետ, կանաչ արտեր։ Ես մի անգամ էլ նայեցի արևից խանձված Վրաստանին և սարի թեթև զառիվայրի լանջով սկսեցի իջնել Հայաստանի թարմ դաշտավայրերը։ Աննկարագրելի հաճույքով նկատեցի, որ տոթը հանկարծ մեղմացավ, կլիման արդեն ուրիշ էր»։ Նա այնպես է հափշտակվում Լոռվա բնության տեսարաններով, որ մոռանամ է հաջորդ փոստակայանում ձիերը փոխել։ ... Կարսում Պուշկինը ապաստան է գտնում մի հայ ընտանիքում, որին նա սիրով է հիշում։ «Անձրևը շռշռալով թափվում էր վրաս։ Վերջապես մոտիկ տնից դուրս եկավ մի երիտասարդ հայ և, բանակցելով թուրքի հետ, ինձ կանչեց իր մոտ, խոսելով բավական մաքուր ռուսերեն։ Նա ինձ նեղ սանդուղքով տարավ իր տան երկրորդ մասը։ Ցածր բազկաթոռներով և հին գորգերով կահավորված սենյակում նստաւծ էր մի պառավ կին, նրա մայրը։ Կինը մոտեցավ ինձ և համբուրեց ձեռքս։ Որդին պատվիրեց նրան կրակ անել և ինձ համար ընթրիք պատրաստել։ Ես հանվեցի ու նստեցի կրակի մոտ։ Ներս մտավ տանտիրոջ փոքր եղբայրը, մոտ տասնյոթ տարեկան մի տղա։ Երկու եղբայրներն էլ եղել էին Թիֆլիսում և այնտեղ ապրել մի քանի ամիս։ Նրանք ինձ ասացին, որ մեր զորքերը առաջ են շարժվել նախընթաց օրը և, որ մեր ճամբարը գտնվում է Կարսից 25 վերստ հեռու։ Ես միանգամայն հանգստացա։ Շուտով պառավն ինձ համար սոխով ոչխարի միս պատրաստեց, որն ինձ թվաց խոհարարական արվեստի գագաթնակետը։ Մենք բոլորս պառկեցինք միևնույն սենյակում։ Ես պառկեցի մարվող բուխարու դիմաց և քնեցի այն հաճելի հույսով, որ մյուս օրը պիտի տեսնեմ կոմս Պասկևիչի ճամբարը»։ ... Ինչպես տեսնում ենք, «Ճանապարհորդություն դեպի Արզրում» գրքում Պուշկինը սիրով է նկարագրում ոչ միայն Հայաստանի բնությունը, այլև, հայերի հյուրընկալությունը։ Սկսած Լոռուց մինչև Էրզրում, նա ամեն տեղ հիշատակում է իր նկատմամբ հայերի ցույց տված հյուրընկալ և ջերմ ընդունելությունը։ Առանձին սիրով է հիշում կարսեցի հայ Արտեմին, որը նրան ուղեկցել է Կարսին ծանոթանալիս։ Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Arpa Posted August 4, 2008 Report Share Posted August 4, 2008 (edited) ... Պուշկինը բարձրանում է Լոռի և զմայլանքով դիտում իր առջև կանաչին տվող սարահարթը։ Լոռվա գեղեցիկ բնությամբ հիացած, Պուշկինը գրել է. «Իմ առաջ բացվեցին նոր տեսարաններ, նոր հորիզոն, ոտներիս տակ փռված էին բուրավետ, կանաչ արտեր։Ես մի անգամ էլ նայեցի արևից խանձված Վրաստանին եւ սարի թեթև զառիվայրի լանջով սկսեցի իջնել Հայաստանի թարմ դաշտավայրերը: Աննկարագրելի հաճույքով նկատեցի, որ տոթը հանկարծ մեղմացավ, կլիման արդեն ուրիշ էր»։ Նա այնպես է հափշտակվում Լոռվա բնության տեսարաններով, որ մոռանամ է հաջորդ փոստակայանում ձիերը փոխել We should learn to take a deep breath, go to the source and see the actual context. A poor auto translation. Please Ashot and others who know Russian tell us exactly what those lines say. It is definitely taken out of context, it is not his opinion but a quote by some armenophobic and racist Chechens, who are talking about massacres and ethnic cleansing of Chechens and Circassians by Georgians. Also note that above post by Ashot Pushkin does not disguise his disdain of Georgia when he says it was a welcome respite to cross the border from hot and oppressive Georgia to beautiful Armenia. We still don’t know exactly what was being said, who was saying what to whom. It is a conversation between a Chechen father and son. "Podi you away - do you not me son, Chechen You're not - you're old, You coward, you slave, you're Armenian." The whole thing is taken out of context. Furthermore, where is the reference to Israel? Yes, further above we see the mention of “azraila”, it is either a proper name or a reference to the Islamic angel of death “azrail”. "To firm was tomb, Where brave rest will fall, To be able to call it Azraila " Is it a disguised reference to “azeri“? Note: Is the tirle of the poem "Tazit" a substitute to "tajik" or even for the furkish word "tazi- it" to mean fast dog-greyhound, whic is as well derived from "tajik"? Idon't get involved in those shitty azeri sites, where that piece of crap is spread. Where are our itrepid warriors, Domino and Hellektor to go in their and tell those idiot azis to stop emulating corruptors of history, like those in ankara and telaviv, unless they want us to reconquer "baku" and rename at "bakavan". Edited August 4, 2008 by Arpa Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
SAS Posted August 4, 2008 Report Share Posted August 4, 2008 (edited) Там русский дух... там Русью пахнет! И там я был, и мёд я пил; У моря видел дуб зелёный; Под ним сидел, и кот учёный Свои мне сказки говорил. Բառացիորեն՝ Այնտեղ ռուսական ոգին է<թևածում>... այնտեղ Ռուսիայի հոտն է փչում <ռուսական ոգու բուրմունք կա>: Ինձ թվում է, թե ED-ը ենթագիտակցորեն սրա դեմ է ընդվզում, որ հայկական ֆորումում հայկական ոգին չի թևածում, հայկական ֆորումը հայերեն չի շնչում, հայեցի չի բուրում: Կարևոր չէ, թե Պուշկինը ինչ է գրել հայերի մասին, կարևորն այն է, թե մենք՝ հայերս ինչպե՞ս ենք ընկալում Պուշկինին, ինչպե՞ս ենք գնահատում նրա տեղն ու դերը հայ մշակույթում: Ավելի լայն առումով՝ Ռուսիայի ունեցած և ունենալիք դերը Հայաստանի Ճակատագրում: Երբ Ռիուսիայի Սենատի Նախագահը ասում է, որ Հայաստանը Ռուսիայի ֆորպոստն է, փոքր երեխայի նման շուրթներս ուռեցնում և վիրավորվում ենք:Իսկ քիչ անց, հանգուցյալ Անդրանիկ Մարգարյանի շուրթերով ասում.« Հայ-ռուսական հարաբերությունները ունեն դարերի պատմություն: Շնորհիվ Ռուսատանի կազմի մեջ մտնելուն, շնորհիվ ռուսական մեծ մշակույթի, մենք էլ ունեցանք մշակույթի և գիտության հայտնի գործիչներ»: Պուշկինն իր գրվածքներում մի երկու անգամ օգտագործել է «Արմենիա, արմյանին» բառերը, բայց միայն ցմահս անուղղելի ծույլը չի ծամծմել «Պուշկինի տեղը հայ մշակույթի պատմության մեջ», կամ՝ «Պուշկինի ազդեցությունը հայ գրականության վրա» թեմաները: Ռուսներն ասում են՝ -Եթե մարդուն տաս անգամ «խոզ» ասես, ապա տասնմեկերորդից հետո կսկսի խոզի նման խռխռացնել: Յոթանասուն տարուց ավել մեզ ներշնչել են, թե Պուշկինը բացառիկ և արտակարգ տեղ ունի հայ մշակույթի մեջ: Գյոթեն, Բայրոնը, Շեքսպիրը, Հյուգոն, Սերվանտեսը՝ չունեն, բայց Պուշկինը՝ ունի: Իսկ մենք կրավորական... խռխռացել ենք: Եթե խոսքը գնացել է Թումանյանի մասին, ապա՝ « նա հայոց Պուշկինն է», եթե Չարենց, ապա՝ «հայոց Մայակովսկի» ևլն: Ինչ վերաբերում է «Տազիտ» բանաստեղծությանը, ապա Տազիտը չի կարողանում սպանել իր թշնամուն, քանզի՝ -Մարդասպանը մենակ էր, վիրավոր, անզեն... Տազիտի հայրը նրան անվանում է «հայ», որովհետև չեչենի ընկալմամբ, հայը չի կարող վիրավոր, անզեն մարդուն թաքստոցից սպանել: Չքվի՛ր աչքիցս, դու իմ որդին չես, Դու պառավ կին ես, դու չեչեն չես, Դու վախկոտ ես, դու ստրուկ ես, դու հայ ես... Իսկ ազերի Սաֆարովը կարողացավ: Գիշերով,գաղտագողի սպանեց քնած հայ սպային...Եվ դարձավ ազգային հերոս: Edited August 4, 2008 by SAS Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Arpa Posted August 4, 2008 Report Share Posted August 4, 2008 (edited) ԱՊՐԷՍ ԴՈՒ ՍԱՍ!!! :thumbsup: :clap: Վերջապէս , դու մեզ ցոյց տուիր Պուշկինի ծաղրածու լեզուն, որտեղ նա մեզ ցոյց տայ չեչենի եւ ազերու վախկոտ ու հայատեաց (ան)հոգին : Խնդրեմ, նորից մեզ ասիր որ ներքեւին որտեղ "հրեայ" կամ "իսրայել" բառն է գործ ածւում. "Չքվի՛ր աչքիցս, դու իմ որդին չես, Դու պառավ կին ես, դու չեչեն չես, Դու վախկոտ ես, դու ստրուկ ես, դու հայ ես..." Այդ հրեայի ոռլիզ ազերի թուրքերը!!! Արդեօք անկարան եւ բակուն այսօր որտեղ պիտի լինէին առանց թելավիվի? Edited August 4, 2008 by Arpa Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
ED Posted August 4, 2008 Report Share Posted August 4, 2008 so Puskin used Armenians as a satire do describe chechens, did I understand this correctly? Thank you SAS for your informative post, i especially liked the part where i used my subconsciousness to reply subconsciously? maybe but not uninformative and naively. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ashot Posted August 5, 2008 Author Report Share Posted August 5, 2008 Durse galis menak mi ban, vor anqam Pushkini grakanucyunnel, ktakarani pes mi bane... amen togh uni ir bacatrucyun@, yev nayats te ove bacatrum durse galis tarber dzevov... sakayn angam bacatrucyunneri mechel goyucyun uni amena lav hnchogh@, vercnenq henc trvats togher@ vorpes orinak, zhoghovurdn kardalis khaskana vor Pushkin@ Hayeri nkatmamb vat bane grel, sakayn imasn haskanalis yev verlutselis durse galis vor na shat imastavor gaghapare artahaytel ayt naxadasucyan mech! Arpa jan, Sas jan, anchap shnorhakalem dzezanic! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.