hagopn Posted October 28, 2007 Report Share Posted October 28, 2007 (edited) «Երեխաներ, դուք ի՞նչ արեցիք:» Ռիչարդ Հովանիսիանին հարգում եմ, հարգում նրա համար որ ինքը ասեց, ու մնաց միակ մարդը մեր պատմաբանների մեջ, որ զգուշացրեց մեր նախնիների, մեր հարազտեների տանջանքն ու ահրելի մահը քաղաքական եւ «ակադեմիական» սառնութեան մեջ կը դարնան լոկ «պատմական դեպք», այլ ոչ թէ մեր սրտի ամենա մեծ վշտերից ամենայ մեծը: Հայերենով եմ գրում, քանի որ քաղաքական խաղերը հիմնականում Անգլերենով են գնում, որտեղ մեր կորուստն ու ցաւը դարել են խաղ ու պար, ու մենք դարել ենք «զավեշտական կերպարներ» որոնք «հին ազգաց պատմութեամբ ենք տարապում»: Մեզ ասում են որ մենք եղել ենք մեղավոր, որոնց երեւի ամենայ մեծ «մեղքերը» եղել են փնտրել անկախութեան միջոց ու մարդկային արժանապատուութիւն: «Վա՜յ» կրիմինալներ, «վոճրագործներ»: Լաւ, ասենք թե մենք «շատ բան էինք ուզում»: Սակայն քաղաքական պոռնիկներին որոնք ծարայում են Թուրքակողմանի համակարքին մի հարց. Երեխաների մեղքը ո՞րն եր: Edited October 28, 2007 by hagopn Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Louise Posted October 29, 2007 Report Share Posted October 29, 2007 «Երեխաներ, դուք ի՞նչ արեցիք:» Ռիչարդ Հովանիսիանին հարգում եմ, հարգում նրա համար որ ինքը ասեց, ու մնաց միակ մարդը մեր պատմաբանների մեջ, որ զգուշացրեց մեր նախնիների, մեր հարազտեների տանջանքն ու ահրելի մահը քաղաքական եւ «ակադեմիական» սառնութեան մեջ կը դարնան լոկ «պատմական դեպք», այլ ոչ թէ մեր սրտի ամենա մեծ վշտերից ամենայ մեծը: Հայերենով եմ գրում, քանի որ քաղաքական խաղերը հիմնականում Անգլերենով են գնում, որտեղ մեր կորուստն ու ցաւը դարել են խաղ ու պար, ու մենք դարել ենք «զավեշտական կերպարներ» որոնք «հին ազգաց պատմութեամբ ենք տարապում»: Մեզ ասում են որ մենք եղել ենք մեղավոր, որոնց երեւի ամենայ մեծ «մեղքերը» եղել են փնտրել անկախութեան միջոց ու մարդկային արժանապատուութիւն: «Վա՜յ» կրիմինալներ, «վոճրագործներ»: Լաւ, ասենք թե մենք «շատ բան էինք ուզում»: Սակայն քաղաքական պոռնիկներին որոնք ծարայում են Թուրքակողմանի համակարքին մի հարց. Երեխաների մեղքը ո՞րն եր: ------------------------------------------------------------------------------------------------ Testimony of Lusig Bodurian from Adabazar - born in 1909 I was a young girl but I remember We lived in Adabazar when they came to deport us. They make us walk until Konya, then to Karapunar, then to Eski-Shehir. On the road they massacred all the Armenians and my uncle Harut, who had escaped from tukish army, they put him, before our eyes, on the branches of a fir tree, they set fire to the tree. The fat of his body flew out like resin. My mother composed a song for her brother. She sang while crying: "Tchamdan sakiz akiyor, Harut bana bakiyor. Bakma Harut, kardashim, Ciyérimi yakeyor" testimony from Verjin Svazlian, in armenian. N° 225 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
hyethga Posted October 30, 2007 Report Share Posted October 30, 2007 «Երեխաներ, դուք ի՞նչ արեցիք:» Ռիչարդ Հովանիսիանին հարգում եմ, հարգում նրա համար որ ինքը ասեց, ու մնաց միակ մարդը մեր պատմաբանների մեջ, որ զգուշացրեց մեր նախնիների, մեր հարազտեների տանջանքն ու ահրելի մահը քաղաքական եւ «ակադեմիական» սառնութեան մեջ կը դարնան լոկ «պատմական դեպք», այլ ոչ թէ մեր սրտի ամենա մեծ վշտերից ամենայ մեծը: Հայերենով եմ գրում, քանի որ քաղաքական խաղերը հիմնականում Անգլերենով են գնում, որտեղ մեր կորուստն ու ցաւը դարել են խաղ ու պար, ու մենք դարել ենք «զավեշտական կերպարներ» որոնք «հին ազգաց պատմութեամբ ենք տարապում»: Մեզ ասում են որ մենք եղել ենք մեղավոր, որոնց երեւի ամենայ մեծ «մեղքերը» եղել են փնտրել անկախութեան միջոց ու մարդկային արժանապատուութիւն: «Վա՜յ» կրիմինալներ, «վոճրագործներ»: Լաւ, ասենք թե մենք «շատ բան էինք ուզում»: Սակայն քաղաքական պոռնիկներին որոնք ծարայում են Թուրքակողմանի համակարքին մի հարց. Երեխաների մեղքը ո՞րն եր: Very eloquently put Hagop. I couldn't agree with you more. Inch lav e unker vor nayev Hayerenov es ko mitkerut artahaytoum: Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.