Ian Vs. Yan

[rostom]

Can someone shed light on the variance between the -ian (եան) vs. -yan (յան) in Armenians surnames came to be? It is apparent that today, the -yan suffix is almost exclusiveily used by Armenians in Armenia (or originating from there). Whereas the -ian suffix is used by Diasporan Armenians. But how, why, and when did this differentiation begin?

[Armenak]

There's also two other groups that use the -yan. That would be Armenians from Russia or Ukraine as well as Armenians from Istanbul.

 

The only time other diaspora Armenians would have their last name ending in -yan is if the y is proceeded by a vowel (Harboyan, Manoyan, Tatoyan, for example).

[Johannes]

Բոլոր հայերը մինչեվ 1922 թուականը կը գործածէին եանը:

[Johannes]

Բոլոր հայերը մինչեւ 1922 թուականը կը գործածէին եանը:

[SAS]

Դասական ուղղագրությամբ գրում էին ՌոստոմԵԱն, բայց կարդում՝ ՌոստոմՅԱն:Նոր ուղղագրությամբ սկսեցին գրել միանգամից ՌոստոմՅԱն: Սովետական Հայաստանում անցան նոր ուղղագրությանը, իսկ Սփյուռքը պահպանեց դասական ուղղագրությունը:

 

Պարույր Սևակի դիպուկ արտահայտությամբ, Մանուկ Աբեղյանը մի գիշերվա մեջ ամբողջ հայ ժողովրդին դարձրեց անգրագետ:Հիմա կռիվ է գնում վերադառնա՞լ հին ուղղագրությանը, թե՞ ոչ:

Edited November 15, 2006 by SAS

[SAS]

Բոլոր հայերը մինչեւ 1922 թուականը կը գործածէին եանը:

Հովհաննեսը գրում է դասական ուղղագրությամբ: Նոր ուղղագրությամբ կլիներ. «բոլոր հայերը մինչեւ 1922 թՎականը կը գործածԵին եանը», կամ արևելահայերեն՝ «բոլոր հայերը մինչեւ 1922 թվականը գործածում էին եանը» :

[Johannes]

Կը ներեք, յետոյ անդրադարձայ, որ խօսքը անգլերէնի մասին է

[Johannes]

Այսինքն անգլերէնով Yan թէ Ian

[SAS]

Այսինքն անգլերէնով Yan թէ Ian

Հովհաննես,

 

շատ ցանկալի կլիներ, եթե մի նոր թեմա բացեիք և անդրադառնայիք հին և նոր ուղղագրությունների տարբերությանը:

 

Հուսով եմ, որ շատերին այն կհետաքրքրի և բազում հարցեր կառաջացնի:Օրինակ(աւրինա՞կ), ինչո՞ւ հին ուղղագրությամբ անգլերեն կլինի անգլԵրԷն:

 

Իսկ խօսքը ոսկեդարյան գրաբարում գրվում էր խա՞ւսք:

[Johannes]

Եղբայր. կարելի է տարբերութեան մասին գրել , բայց թէ ինչու հին ուղղագրութեամբ անգլերէն է, եւ ոչ անգլերեն չեմ գիտեր, միայն գիտեմ որ եթէ է ձայնը բառի վէրջում լսենք, կը գրենք Է եւ ոչ ե: Գրաբարը եւ դասական ուղղագրութիւնը կը թոյլատրեն մեզ աւելի լաւ ճանաչել մեր լեզուի եւ այբուբենի նրբութիւնները:

 

Օ համապատասխան է ա+ւ, գերմաներէն AU, անգլերէն AW: նախապէս այդպէս արտասանուած է, սակայն յետագային ֆրանսերէնի թէ այլ պատճառներով երբ հայերէն աւ-ը արտասանուեցաւ ո-ի նման, իսկ ո-ն բառի սկիզբը արտասնաուեցաւ վո, կարիք զգացուեցաւ հնարել մի նոր տառ աւ-ի համար՝ որ է Օ: Կաւշիկ (կօշիկ), Աւճառ (Օճառ), Աւշին (Օշին) եւայլն: Ունինք բառեր, որոնք չեն ընդունած Օ-անալ, օրինակ աղաւնի-աղունիկ: Համաձայն եմ առաջարկիդ, եւ կը մասնակցիմ իմ գիտելիքի ընդձեռած սահմաններով:

[Johannes]

Ողջոյն ձեզ՝

 

Նոր ուղղագրութեամբ յու (you) , դասականով իւ (iu): Օրինակ՝ Բիւրական:

 

Նոր ուղղագրութեամբ յա (ya), դասականով եա (ea): Օրինակ՝ Գործունեայ:

 

Նոր ուղղագրութեամբ հին հայերէնի բառավէրջը արտասանուող յ անհետացած է: Օրինակ՝ Համարեայ-համարյա:

 

Նոր ուղղագրութեամբ բառասկիզբը հին հայերէնով արտասանուող յ դարձած է հ: Օրինակ՝ Յակոբ (Jacob)-Հակոբ:

 

Նոր ուղղագրութեամբ բառամէջի օ-ն (աւ) անհետացած է եւ միայն բառի սկիզբը կը գրուի: Օրինակ՝ Մօրեղբայր-մորեղբայր, անօթ-անոթ:

 

Նոր ուղղագրութեամբ բառամէջի ու ձայնը, եթէ կը նախորդէ ա, ե, ո, ի տառերը կը վերածուի վ: Օրինակ՝ Քուէարկել- քվեարկել:

 

Նոր ուղղագրութեամբ ու-ն եւ եւ-ը առանձին տառեր են, դասականի մէջ ու-ն երկբարբառ է, կամ առանձին բառ, իսկ եւ-ը բառ է:

 

Նոր ուղղագրութեամբ բառամէջի է տառը ե-է: Ածանցման ժամանակ ի-ի վերածուող բառը կը մատնանշէ դասական հայերէնի մէջ է-ով գրուիլը: Օրինակ՝ Գէշ (վատ), սէր (սիրել), մէջ: Սիրասուն, միջուկ:

 

Այժմ այսքանը կարողացայ ներկայացնել:

 

Մնացէք Բարեաւ

[Arpa]

Հովհաննես,

 

շատ ցանկալի կլիներ, եթե մի նոր թեմա բացեիք և անդրադառնայիք հին և նոր ուղղագրությունների տարբերությանը:

 

Հուսով եմ, որ շատերին այն կհետաքրքրի և բազում հարցեր կառաջացնի:Օրինակ(աւրինա՞կ), ինչո՞ւ հին ուղղագրությամբ անգլերեն կլինի անգլԵրԷն:

 

Իսկ խօսքը ոսկեդարյան գրաբարում գրվում էր խա՞ւսք:

Are we not barking up the wrong tree, so to speak?

We are talking about IAN v YAN, when we know that it is neither.

If our surnames were to be written -IAN then in reverse transliteration it would be ԻԱՆ in Armenian. The ԵԱՆ suffix is in line with the European, note how the word ends.. EAN, just as in “mediterranean-EAN. If we were to spell the ending as YAN then transliteration into Latin/German would be -JAN like in Herbert Von KaraJAN, and Johannes. Does MosJan have it right ? :)

When did the fifth letter Ե cոme to be pronounced as YE? I have no idea except that in the Russian they write Eltsin and pronounce it as Yeltsin.

And as to Hyun v Ve, I had already started a thread which I will revive.

Then we will tackle Ե and Է .

Please forgive me for writing in English as I find writing in Armenian, which I can, a real ordeal/աւրդեալ.

Edited November 15, 2006 by Arpa

[Arpa]

Ողջոյն ձեզ՝

=======

Նոր ուղղագրութեամբ բառամէջի է տառը ե-է: Ածանցման ժամանակ ի-ի վերածուող բառը կը մատնանշէ դասական հայերէնի մէջ է-ով գրուիլը: Օրինակ՝ Գէշ (վատ), սէր (սիրել), մէջ: Սիրասուն, միջուկ:[/color][/size]

 

Այժմ այսքանը կարողացայ ներկայացնել:

 

Մնացէք Բարեաւ

Dear Johannes and SAS.

Let us go to any one of the below and more threads to see what has been said about the subject.

Feel free to comment or create a whole new thread/ՇԱՐԱՆ.

Or we can create a whole new thread to see why our teachers would break our knuckles when we pronounced “tiun” as in the German U as in Fuhrer, the O as in the French “ouef” , the E as in the English “bad”.

Did Mashtots have a reason to design the E and Ye separately?

Yohann, you partially answered it as to why the E/Է turns to I/Ի as in Ej to Ijnel/Ijevan….etc.

http://hyeforum.com/index.php?showtopic=10060

http://hyeforum.com/index.php?showtopic=10845

http://hyeforum.com/index.php?showtopic=14251

http://hyeforum.com/index.php?showtopic=1550

[Johannes]

Այդ խնդիրը միտքս էր, սակայն եկ եւ համոզէ եօթ միլիոն հայ, որ իր ազգանուան լատիներէն տառադարձումը գրէ EAN.

Արագ արտասանութեան ընթացքին Եան-ը Յան-ի նման կը հնչէ:

Վաղեմի բարեկամս Արփա, կը կարծեմ ռուսերէնն այստեղ մեղք չունի:Վանեցիներու բարբառին մէջ Ե-ը աւելիով շեշտուած էր, այսինքն հայերէն աշխարհաբարի պարտադրանքն է:

[Arpa]

Այդ խնդիրը միտքս էր, սակայն եկ եւ համոզէ եօթ միլիոն հայ, որ իր ազգանուան լատիներէն տառադարձումը գրէ EAN.

Արագ արտասանութեան ընթացքին Եան-ը Յան-ի նման կը հնչէ:

Վաղեմի բարեկամս Արփա, կը կարծեմ ռուսերէնն այստեղ մեղք չունի:Վանեցիներու բարբառին մէջ Ե-ը աւելիով շեշտուած էր, այսինքն հայերէն աշխարհաբարի պարտադրանքն է:

Այո, բայց մի վտանգ կայ: Եթէ մենք գրենք ԼատիներենովԱնգլիերէնով EAN, այն պիտի կարթացուի իբրեւ ին/een ոչ թէ եան/yan. Ինչպէս Արմէնիին, not unlike the plural Arabic Armani-yeen, քան թէ Արմենեան/Armenian/Armenyan.

Edited November 15, 2006 by Arpa

[SAS]

Արփա,

 

ռւուսներն էլ հայերի նման ունեն երկու «է»՝ E = յէ և Э= է: Նրանց լեզուն էլ «բարեփոխեցին» ու նույն խառնշփոթությունը մտցրին: Բառասկզբում E = յէ, իսկ բառամիջում՝ E = է: Բայց կան բառեր, որ բառասկզբում գրվում է Э= է:Ճիշտ և ճիշտ հայերենի նման: Ունեն նաև «յօ», որ գրվում է Ё(E-ի գլխին երկու աչք):

 

Մի հարց. անգլերենով ո՞ր ձևը` IAN թե EAN, իր հնչողությամբ ավելի մոտ է յան-ին:

 

Հովհաննես,

 

շնորհակալություն:Բառամիջում Է կամ Ե գրելը կարելի՞ է բացատրել փակ և բաց վանկերով:

 

Օրինակ՝ հայերէն = հա- յե(բաց) - րԷն(փակ): Բայց այդ դեպքում ինչո՞ւ մեր, ձեր և ոչ թե՝ մէր,ձէր: Գուցե նման բառերը բացառությո՞ւն են:

Edited November 15, 2006 by SAS

[Johannes]

Այո, բայց մի վտանգ կայ: Եթէ մենք գրենք ԼատիներենովԱնգլիերէնով EAN, այն պիտի կարթացուի իբրեւ ին/een ոչ թէ եան/yan. Ինչպէս Արմէնիին, not unlike the plural Arabic Armani-yeen, քան թէ Արմենեան/Armenian/Armenyan.
Այստեղ ուրիշ խնդիրներ յարուցեցիր: Անգլերէնի, որպէս մի եւրոպական լեզուի գերիշխումը մեր և բոլորի լեզուամտածողութեան վրայ: Կ'անտեսենք մնացեալ եւրոպական լեզուները, ի մասնաւորի մայր լեզուներ համարուող լատիներէնի եւ յունարէնի արտասանական ոճը յանուն տիկին անգլերէնին: Պարզացնեմ միտքս William. Robert. Carol եւ այլ անուններ, որոնք կը գործածուին շատ մը եւրոպական լեզուներով, մենք հայերս երբ պիտի տառադարձենք «կամ հայ գիրերով պիտի գրենք» պարտաւոր՞ ենք անգլիացու նման հնչել թէ, պէտք է դառնալ անուան լատինայունական արմատին եւ գրել Ռոբերտ (Ռաբըրտ), Վիլիամ (Վիլյըմ), Կարոլ ( Կերոլ): Իմ կարծիքով անգլերէնի այբուբենը լատիներէնն է, յետեւաբար պէտք է յարգել այդ այբուբենի օրէնքը:

[Johannes]

[/color]

Հովհաննես,
շնորհակալություն:Բառամիջում Է կամ Ե գրելը կարելի՞ է բացատրել փակ և բաց վանկերով: Օրինակ՝ հայերէն = հա- յե(բաց) - րԷն(փակ): Բայց այդ դեպքում ինչո՞ւ մեր, ձեր և ոչ թե՝ մէր,ձէր: Գուցե նման բառերը բացառությո՞ւն են:

Իսկութեամբ Ե եւ Է նոյն հնչիւնը չունին, հին հայերէնի մէջ Ե=E, իսկ Է=EI, դրա համար էլ ածանցման պահին EI առաջին E ընկնում է, մնում Ի (I):

Սէր կը հնչեր Սեյր, Տէր կը հնչեր Տեյր, նկատենք, որ ցայսօր սէրը պահած է իր հնչիւնը Սէյրան անուան մէջ: Այս պատճառներով Է կամ Ե օրէնք չի ընդունում, այլ աւանդութիւն: Ինչ կը վերաբերի երէն ածանցի, չեմ գիտեր, չ'գիտեմ:

Գրաբարեան այ-ը կարգ մը բարբառներով է-ի կը վերածուի, օրինակ՝ գայլ (գել), հայր (հեր), մայր (մեր), երեխայք (երեխեք) եւայլն ...

Անգլերէնի արտասանութեան մասին մի երկու խօսք եւս. Madonna իմ տիրուհիս, աստուածածնին ակնարկուած մի տիտղոս, որքան երաժշտական եւ բնական է երբ հայերէնով մադոնա գրենք եւ արտասանենք, մինչ անգլերէնով մդաանա, մտան հա՜

Սասուն ջան՝ իմ նախորդ մի գրութիւնից կ'արտատպեմ ներքոյիշեալը:

Տիայր Արփա` նոր ընթերցեցի Ֆէի մասին գրածդ։ Գրած ես, որ պէտք չ՝ունեցանք ֆ ստեղծել մինչ մեր հանդիպումը ֆրանսացիներու (Ֆրանկներու)։ Թոյլ տուր ինձ ըսելու, որ Փ տառը սկզբնապէս Ֆ հնչիւնը ունեցած է, ի՞նչ կըսես։Ժամանակի ընթացքին այբուբենէն տառեր հնչիւնափոխութեան ենթարկուեցան, զոր օրինակ Ո ստեղծուած էր յունական Ω եւ լատինական O ի պէս, Օ հնչիւնի համար. բառի սկիզբը, միջատեղը եւ վէրջը։ Ովկիանոս (Oceanus), Ովսաննա (Osanna), Ողիմպիա (Olympia) օտար բառերու համար, գործածուած է հայերէն Ո։ Եւ ոչ միայն օտար բառերու համար, ցայսօր կարգ մը հայեր պահած են Ո-ի Օ հնչիւնը, սակայն տառի արտասանութեան փոփոխման պատճառով կը գրեն Օսկանեան (ոսկանեան), Օսկի (ոսկի), Օսկո (սասունցիներու եւ այլոց մօտ տարածուած անուն), բարբառներու մէջ օր (որ), օղորմի (ողորմի), կամ կը գրեն Ո սակայն կ՝արտասանեն Օ օջիլ (ոջիլ), Ով (օվ)։
Ո ստեղծուած է Օ հնչիւնով, սակայն յետագային դարձած է վո։ Նոյնն է Յիի պարագան, բառի սկիզբը իր նախնական Ե հնչիւնը կորսնցուցած է եւ դարձած է Հ։ Օրինակ` Յասմիկ (Jasmines) եւայլն։
Եչը ստեղծուած է Է հնչիւնը ստանալու համար, Եփեսոս (Ephesus), Եղիայ (Elia), Եղիսաբեթ (Elisabeth)։
կարգ մը բարբառներու մէջ Ե պահած է նախկին արտասանութիւնը, Էրկիր (Երկիր), Էղսո (Եղիսաբեթ)։ Ընթերցողը հարց պիտի տայ, եթէ Ե բառի սկիզբը Է հնչիւնը ունէր, ապա Էն ի՞նչ արտասանութիւն ունէր, Է= Ե+Ի (EI)։ Ածանցման եւ հոլովման ժամանակ Է-ի Եչը կը սղի եւ Ինիի կը վերածուի Էջ, Իջնել, գԷր, գԻրուկ եւայլն։
փայտ, փոր, փառք, Արփի, փայծաղ, ափ եւ այլ նման բառեր եւ բայեր որոնք փ-ով կը գրուին նախապէս ֆէով չ՞են արտասանուած։
Euphrates Եփրատ։ Հայ ժողովուրդը լաւ գիտեր այս գետը, որ կը բղխի իր հայրենիքէն։ Աքքադեան արձանագրութեանց մէջ այս գետը կոչուած է Ֆրատ։ Այս գետի աւազանի մէջ բնակող բոլոր հին եւ նոր ժողովուրդները զայն անուանած են Ֆրատ, Ֆուրատ եւայլն։ Յոյներ այս գետի անունը արձանագրած են PH-ով, որովհետեւ իրենց Ֆ այդ երկու տառերն էին։ Մենք յոյներէն չեն վերցուցած այդ անունը, ապա թէ ոչ, պիտի գրէինք Եւփրատ, նկատենք Եւրոպա (Europa)։
Քո վկայութեամբ իսկ. ամբողջական հնչիւնային համակարգ ստեղծող Ս. Մաշտոցը չէր կրնար չի ստեղծել Ֆ։ Մանաւանդ երբ այդ տառը արտասանող եւ բազմիցս հնչող ժողովուրդի դրացնութեամբ կ՝ապրէինք (Ասորիներ, Արաբներ) եւ նոր կրօնի ուսուցման եւ Ս. գրոց թարգմանութեան համար ստեղծուելիք այբուբենը պէտք պիտի ունենար Ֆ հնչիւնը տուող տառի մը։ Փարիսեցի, Փարաւոն, Փղշտացի եւ նման անուններ թարգմանելու համար Ֆ պէտք էր, եւ այդ Ֆէն Փիւրն էր։ Փաւսոս Բիւզանդ (Phaustos, հայ մատենագիր) Նիկեփորոս Փոկաս (բիւզանդացի կայսր), Պափլագոնիա (երկրի անուն), եւ այլ բազում յանրայայտ անուններ, օտար ծագում ունէին, սակայն հայ ժողովուրդը գիտէր, որ այդ անունները Ֆ հնչիւնով կ՝արտասանուին։ Այս զրուցարանի անդամերուն մէջ կ՞ան անձեր, որոնք յունագէտ են, եթէ կան խնդրեմ ըսէք հին յունարէնի մէջ Philip անունը ինչպէս կը հնչուէր։ Եթէ Ֆիլիպ էր, ուրեմն Մեսրոպ վարդապետ մեր գործը դիւրացնելու համար փոխան երկու տառ քով քովի բերելով ֆ հնչիւնը ստանալու, միանգամայն ստեղծած է Փ տառը օտար լեզուներու մէջ գտնուող Ֆ հնչիւնի համար։ Սակայն յետագային ինչ ինչ պատճառներով, թերեւս ձեր յիշած օրինակի պէս վրաց եւ այլոց ազդեցութեամբ Փ (Ֆ) հնչիւնը կորսնցուցած ենք եւ Ֆիմիի ծնունդ ալ առիթ ունենալով ստեղծած ենք նոր Փիւր մը. Որ է Ֆէն։
For all practical purposes, there still is no F in the Armenian. Witness? Look up any Armenian dictionary and see how many "native" Armenian words begin with the letter.
Ստուգելով ասածդ, որ մեր բնիկ հայերէնի մէջ Ֆ հնչիւնով բառեր չենք ունեցած, թոյլատրէ ներկայացնել փրկել բայը, որմէ ստացած ենք փրկութիւն, փրկիչ, փրկարար եւ նման բառեր։ Արդարեւ ասորերէնով (եւ արաբերէնով) Ֆարուկ փրկիչ կը նշանակէ եւ Ասորիքը գրաւող մահմեդական զօրավարին տրուած տիտղոս մըն է։ Յիշեցնենք, որ կարգ մը քրիստոնեայ ասորի համայնքներ բիւզանդացիներու կողմէ հալածանքի ենթակայ էին, Յիսուսի բնութեան կայսերական խմբագրութեան չ՝անսալու պատճառաւ։ Սեմական Ֆրկ արմատ բառը, բաժանել, զհատել (զատել, հատել) իմաստը ունի։ Արցախցի գրող Զօրայր Խալափեան իր ազգանունը ո՞րտեղէն ստացած է։ Գիտենք, որ միջնադարեան հայաստանի մէջ արաբական անուններու օգտագործումը նորաձեւութիւն էր։ Հասան-Ջալալեան, Աբաս, Աբուսահլ եւ նման անուններու շատ կը հանդիպինք մեր պատմութեան մէջ։ Խալաֆ անունը ցայսօր լայնօրէն գործածուող անուն է արաբներու մօտ։ Տեղ մը ընթերցած եմ լոռեցիք թէ այլք շարփին (կանանց գլխածածք) շարֆ կ՝ըսեն։
Սակայն ի՞նչ է պարագան սեփական բառին, որ սեպուհական, սեպհական անուան տարբեր մէկ ձեւն է։ Անշուշտ չէինք կրնար սեֆական հնչել, պարզապէս Պէի եւ Հոյի իրար յաջորդութեան պատճառով։ Եթէ Փ տառը Պ (P) հնչիւնը ունէր սկզբնապէս, սա հարցը կը առաջանայ մեր մտքի մէջ` Սուրբ Մեսրոպ ի՞նչու երկու անջատ տառեր ստեղծեց միեւնոյն հնչիւնի համար։ Սա հարցն ալ տամ. Ի՞նչ է հնչիւնային տարբերութիւնը Ծ-ի եւ Ց-ի միջեւ, Ճ-ի եւ Չ-ի միջեւ, եթէ կարելի է լատիներէն գիրերով բացատրել։
More often than not the F turns into an H in Armenian, like in "fereshteh=hrestak".
Ուռհա (Ուրֆա), Ջուղհա (Ջուլֆա), Հրեշտակ (ֆերեշտէ), Գազանահար (Ղազանֆար)։ Բայց շրջումը հակառակ ուղիով չէ՞։ Հայերէնի եւ պահլաւերէնի Հ նոր պարսկերէնի մէջ Ֆ։

[kakachik77]

YAN stems from the Russian way of spelling and subsequently of the pronunciation of the Armenian last names. In Russian, the letter "я" (pronounced YA) plus letter "n" is used to create the Armenian IAN ending, therefore one hears a clear YAN as opposed IAN (pronounced

ee-aan) which is virtually impossible to pronounce in Russian. Hence the Soviet Armenians mostly have the YAN ending.

Edited November 16, 2006 by kakachik77

[rostom]

YAN stems from the Russian way of spelling and subsequently of the pronunciation of the Armenian last names. In Russian, the letter "я" (pronounced YA) plus letter "n" is used to create the Armenian IAN ending, therefore one hears a clear YAN as opposed IAN (pronounced

ee-aan) which is virtually impossible to pronounce in Russian. Hence the Soviet Armenians mostly have the YAN ending.

 

Thank you Kakachik. I was starting to think that I would never get a straight answer to my simple question

[rostom]

Please forgive me for writing in English as I find writing in Armenian, which I can, a real ordeal/աւրդեալ.

 

Արփա,

փորձիր այս ցանցատեղը http://hayeren.akumb.am/: Հայերեն գրելը մի քիչ ավելի է հեշտացնում համեմատած տառափոխումներ/ձևափոխումներ (transliterators) ռր ես տեսել եմ:

[Arpa]

Արփա,

փորձիր այս ցանցատեղը http://hayeren.akumb.am/: Հայերեն գրելը մի քիչ ավելի է հեշտացնում համեմատած տառափոխումներ/ձևափոխումներ (transliterators) ռր ես տեսել եմ:

Thank you Rostom.

I have known some of those sites. The more I see them the more frustrated and ANGRY I become.

Have you surveyed the site? Have you surveyed the other 8 million sites of the so called Armenian fonts?

Only above , we are offered at least 39 varied keyboards. , did I say 39? Yes. How can we forget that that 39th “mesropian” letter “yev” . Duuuhhh!

There is the NLS keyboard. The Unicode keyboard. The Kaklamian keyboard. The Eshekian keyboard…. And 7 millon 9 hundred thouassnd nine hundred and 97 others. Which to choose?

There are 5 BILLION, (that is with a , 9 hundred million and 999 fifty people who speak and write in Latin/English. Does that mean we have to have that many keyboards? How many English keyboards are there?

Why is it that one of the smallest people must have so many keyboards? Besides. After we assign all the 39(? )letters, where does one insert the punctuation marks? When I said “it is an ordeal”, I meant, as you can see , I can write in Armenian, be it the NLS or Unicode and all the other “kakode” fonts, the eastern, the western, the phonetic and the the typewriter. (what the hell do all those mean?. How many ayb-Ben-Gim did Mashtots design?) yet, it is still an ordeal when I have to switch from Am to Eng to add,/subtract/correct punctuation marks.

In the past we have wondered about the meaning of “anarchy/anarqakan”, and we have toyed with the idea of “language police”.

Don’t you think there is a need for a law, a “language police” to get all these tovmases, tigrans and haruts (Tom, Dick and Harry) taking our linguistic laws in their hands and giving us the, the hand, finger,: , I type with one finger. Well, maybe one and a half finger.

Speaking of “police”.

Assign me as the “police” and watch me break all those styluses, kill all those mouses that our genius programmers/designers use.

C’mon people! Let’s have ONE system and ONE keyboard that all of us can write and read.

After all, we may have invented the Ayb-u-Ben, but no one can claim us having invented the typewriter, keyboard, and.. .. the internet.

Oh Yeah!

Remember the joke about having not found any copper cables under Yerevan, proving that we had invented the wireless?

Am I angry?

Do you want to know what anger is?

Edited November 18, 2006 by Arpa

[Johannes]

Հինգ տարի Armenian True Type տառատեսակները բանեցնելէ ետք, նկատեցի որ բոլոր հայկական կայքերը տարբեր տառեր կը գործածեն, այս զրուցարանին հայերէն նամակներ ուղարկելու համար ինչ ինչ դժուառութիւններ ունեցայ: Այժմ առանց միջնորդ տառերու, ուղղակի այս տառերը կօգտագործեմ, հայերէնը արժանի է այս զոհողութեանց: Եկ գրենք հայերէն: Շատ դիւրին է եղեր չէի գիտեր:

«Եւ»-ի մասին այսքան գլուխդ մի յոգնեցներ, ուղեղներն այդպէս տպաւորուած են այլեւս հեշտ չէ ուրիշ բան սպասելը: Հապա ինչ ըսեմ մեր սփիւռքի հերոսներուն, որոնք տակաւին դեռեւս հայոց տառերը, գիրերը չեն ճանչնար: LeBanon եւ Beirut

Արաբսկիյ لبنان-بيروت բոլոր լեզուներով այս գեղեցկուհի երկրի անունն ու մայրաքաղաքի անունը նոյն B կը գործածեն մինչ մեր սիրելիները Լիբանանի համար Բ, Պէյրութի համար Պ: Պիտի խենթանամ ես այլեւս---

Ռուբոն, Գագոն որոշեցին հրապարակ գնալ. պիվա խմելու: Ճանապարհին նրանց միացաւ Վաչոն, յետեւաբար Ռուբոն Գագոն ԵՒ Վաչոն գնացին հրապարակ պիվա խմելու: Այստեղ պիվա խմողները Ռուբոն, Գագոն, Վաչոն են: ԵՒ-ը պիվա չխմեց, այլ այստեղ իր ներկայութիւնը բացատրելու համար է, որ Վաչոն ճանապարհին միացաւ նրանց ընկերութեան: Նոյնն է Ւ Փ Ք ԵՒ Օ Ֆ

Յովհաննէս

[Harut]

the general rule in armenia used to be that if the stem of the last name ends with a vowel, it is written with 'yan'... otherwise it is written with 'ian'... however, after adapting the new ROA passports, all last names in ROA passports are by default written with 'yan' (i don't know by whose decision)... you have to request it to be written with 'ian' if you want to... hense, most armenians from armenia, especially those who aquired ROA passports at one point or another, have last names ending in 'yan'...

[Eva]

the general rule in armenia used to be that if the stem of the last name ends with a vowel, it is written with 'yan'... otherwise it is written with 'ian'... however, after adapting the new ROA passports, all last names in ROA passports are by default written with 'yan' (i don't know by whose decision)... you have to request it to be written with 'ian' if you want to... hense, most armenians from armenia, especially those who aquired ROA passports at one point or another, have last names ending in 'yan'...

 

 

mine used to be ian ( aedamian) now its adamyan..yeaaaaaaaaa