MosJan

https://armday.am/post/253355 Գոռ Սահակյանը՝ ծանրամարտի Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն

https://uww.org/athletes-results

https://en.armradio.am/2024/02/14/wrestling-armenias-artur-aleksanyan-crowned-champion-of-europe-for-7th-time/ Armenian Greco-Roman wrestler Artur Aleksanyan beat Russia’s Magomed Murtazaliyev in the finals to clinch the gold at the European Championships under way in Bucharest, Romania. Aleksanyan made it to the final, defeating Belarusian Abubakar Khaslakhanav in the semi-final with a score of 5:1. The Armenian wrestler started the fight from the 1/8 finals, where he beat Beitula Kaisdagin of Turkey 9:1, and in the quarterfinals he won 8:3 over the representative of the Netherlands, Tyrone Stenkerburg. Earlier, member of the Armenian national team, Malkhas Amoyan, was crowned European champion for the third time in his career, achieving a 7-0 advantage in the finals over the world bronze medalist, two-time European vice-champion, Turkish Yunus Basar.

https://hetq.am/hy/article/164270?fbclid=IwAR3wKRLjJHE-ywLHVQPqGHWjJ8qH0lK2OLi_4dRkuXuR03wZ9D2UScDK1hk Արթուր Ալեքսանյանը՝ Եվրոպայի յոթակի չեմպիոն Բուխարեստում ընթացող ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնությունում հունահռոմեական ոճի 97 կգ քաշային կարգում յոթերորդ անգամ չեմպիոն հռչակվեց Արթուր Ալեքսանյանը՝ եզրափակչում պարտության մատնելով չեզոք դրոշի ներքո հանդես եկող ռուսաստանցի Մագոմեդ Մուրթազալիևին։ 32-ամյա հայ ըմբիշը պայքարը սկսեց 1/8 եզրափակչից, որտեղ առանց դժվարությունների 9։1 հաշվով հաղթեց թուրք Բեյթուլահ Քայիսդաղին։ Քառորդ եզրափակչում Ալեքսանյանը մրցեց Նիդերլանդների ներկայացուցիչ Թայրոն Ստերկենբուրգի դեմ և առավելության հասավ 8։3 հաշվով։ Կիսաեզրափակչում էլ Արթուր Ալեքսանյանին փորձեց դիմակայել չեզոք դրոշի ներքո հանդես եկող բելառուսցի Աբուբաքար Խասլախանովը, հայ ըմբիշը պարտության մատնեց նրան 5։1 հաշվով։ Եզրափակիչ գոտեմարտում Արթուր Ալեքսանյանի մրցակիցը Մագոմեդ Մուրթազալիևն էր, սակայն վերջինս նույնպես չկարողացավ գերազանցել հայ ըմբիշին։ Ալեքսանյանը հաղթեց 6։3 հաշվով և իր կարիերայում 7-րդ անգամ հռչակվեց Եվրոպայի չեմպիոն։ 32-ամյա ըմբիշը Եվրոպայում լավագույնն էր դարձել նաև 2012, 2013, 2014, 2018, 2020 և 2023 թվականներին։ Հիշեցնենք՝ ավելի վաղ Եվրոպայի ընթացիկ առաջնությունում 77 կգ քաշային կարգում չեմպիոն էր հռչակվել Մալխաս Ամոյանը, իսկ 55 կգ քաշային Մանվել Խաչատրյանը դարձել էր բրոնզե մեդալակիր։

Սոֆիայում ընթացող ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնությունում Ալեքսանդրա Գրիգորյանը երկամարտի 196 կգ (81+115) քաշով հռչակվեց Եվրոպայի չեմպիոն.

https://sport.news.am/eng/news/147472/european-wrestling-championships-artur-aleksanyan-will-fight-for-7th-european-gold-medal-photo.html

https://www.armenpress.am/eng/news/1130211/ Aleksanyan enters semi-finals at European wrestling championships

🥇 Եզրափակիչ գոտեմարտում Մալխաս Ամոյանը 7։0 հաշվով պարտության մատնեց թուրք Յունուս Բասարին և երրորդ տարին անընդմեջ դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն։ https://hetq.am/hy/article/164236?fbclid=IwAR30pzIEmMwTAUwssYuEdhn7qGliydu79mkMiNnoEG50gHEfew0kBuXuV-g

Մատենադարանում է պահվում «Հրաշագործ» Չարսանջակի Ավետարանը Չարսանջակի Ավետարանն ընդօրինակվել է 1471 թ․ Երուսաղեմում, ապա տարվել է Արևմտյան Հայաստան և պահվել Չարսանջակ նահանգի Կոտառիչ գյուղի Սուրբ Գեւորգ եկեղեցում։ Բուժիչ հատկությունների և գերբնական զորության համար ձեռագիրը կոչվել է «հրաշազարդ», «հրաշագործ», «չարխափան»։ Արծաթյա կրկնակազմով, չորս ավետարանիչների ու Քրիստոսի խաչելությամբ պատկերված Ավետարանը աղոթքի առարկա էր ինչպես տարածաշրջանում ապրող քրիստոնյա հայերի, այնպես էլ այլադավանների համար: Բազմաթիվ ձեռագրերի նման, հետաքրքիր է նաև Չարսանջակի Ավետարանի փրկության պատմությունը։ Դադայանների ընտանիքը, որ հետագայում ընծայաբերեց Ավետարանը Մատենադարանին, ապրում էր Արեւմտյան Հայաստանի Լուսատարիչ գյուղում։ Երբ սկսվում է հայոց ցեղասպանությունը, տիկին Եղիսան հարսների և թոռների հետ գաղթում է Արեւելյան Հայաստան` Երևան, և սկսում է կամավոր աշխատել Երևանի հիվանդանոցներից մեկում։ Այնտեղ նա ծանոթանում է Չարսանջակ գյուղից գաղթած մի հիվանդի հետ։ Իմանալով իր վիճակի ծանրության մասին` հիվանդը տիկին Եղիսային է հանձնում Սուրբ Գևորգ եկեղեցուց բերված և փրկված Ավետարանը։ Հիվանդը, ցավոք, մահանում է, և Ավետարանը մնում է տիկին Եղիսայի մոտ։ Վերջինս գաղթում է Մարսել, ապա՝ ԱՄՆ, իր որդու՝ Հովհաննեսի մոտ։ Եղիսայի և Հովհաննեսի մահից հետո Հովհաննեսի կինը` Արաքսին, տեղափոխվում է Լոս Անջելես և իր հետ է տանում նաև Ավետարանը։ Արաքսիի մահից հետո նրա երեխաները՝ Հելեն և Հրայր Դադայանները, 2017 թ. միաձայն որոշում են կայացնում և սրբությամբ պահված Ավետարանը հանձնում են Մաշտոցյան Մատենադարանին։

https://anahitoferebuni.wordpress.com/2017/12/02/learn-about-flora-zabelle-mangasarian-1880-1968/ Learn about Flora Zabelle Mangasarian (1880-1968) Flora Zabelle Mangasarian (1880-1968) was the first Armenian Broadway actress and one of the first stars of early American silent movie. Born in Constantinople in the Ottoman Empire, her family left for the United States at the time of the Hamidian massacres and settled in Chicago. She was the daughter of Dr Mangasar Mangasarian, a prominent pastor and scholar, specialized in theology, philosophy as well as Armenian and Turkish history. Flora studied at Wellesley College, a private university for women located near Boston and aimed at providing excellent human sciences education to women meant to become prominent. At the age of 19, Flora moved to New York to start a career at the theatrical stage, which was particularly ambitious and brave for a woman so young and especially at that time. After a few rejections due to her lack of experience, she finally got in a chorus as a soprano for the Castle Square Grand Opera Company, and progressively grew and gained recognition in Broadway. In total, she played in 14 musicals and 5 silent movies. 12126v Flora Zabelle from the Library of Congress The story of this young woman from the East who came to the United States with her dad and emancipated herself through her education and career particularly caught the attention of American media: on 8 November 1913 for example, the Ogden Standard dedicated a whole page to Flora with an article entitled “Out of a Harem to Fight for Woman Suffrage in America“, and which stated that: “In all this fair land, there isn’t another woman who represents “emancipation” to such a degree as Flora Zabelle. […] She is the very symbol of “throw convention and customs to the winds”. […] She broke the chrysalis of tradition and in the gorgeous colors of the butterfly, raised her wings and flew away to freedom, shouting “emancipation”” – The Ogden Standard, 8 November 1913 I was pretty surprised to read that she lived in a “harem”, because harem aren’t part of Armenian culture and traditions. I think that what the article meant with “harem” was that the women of Flora’s family mostly lived secluded in their homes and hardly ever met with men who weren’t their relatives. Despite its very orientalist lens, the article gives an interesting insight regarding Flora’s life and how she achieved a career as an actress despite her family’s reluctance to accept her choices. The article mentions how much Flora’s aunts who had stayed in the Ottoman Empire were worried about her lifestyle. They would tell Flora’s dad that they were worried about Flora still being unmarried, that she would never be able to find a husband in the United States, and that he had done a terrible thing by allowing Flora to come with him to the United States. In a letter, Flora’s aunts even mentioned that they had found a man willing to marry her and who could join her in America, though it would be preferred that she just comes back to Constantinople. This offer was however gently rejected by Flora and her dad who was thankfully backing his daughter and her ambition, and she later married famous actor Raymond Hitchcock, with whom she would play in a number of popular musicals. After her husband passed away in 1929, Flora however decided to stop her career. flora zabelle news.png Excerpt from the Ogden Standard, 8 November 1913 It is interesting to note that Flora spent several years of her life trying to advocate for her father who had been arrested and jailed during a trip to Istanbul in the early 1900s, most probably because of his public denouncing of the Hamidian massacres. The way she publicly positioned herself to support her father, tried to earn enough money to hire an attorney for him and rejected marriage proposals in the meantime might have also contributed to her image as a greatly emancipated woman. Despite that, her ambition and career as a woman would still attract criticism from people accusing her of being too “self-conscious” and pleased with herself and accusing her of having made it only thanks to her husband, as testified by a column she wrote to defend herself in the Green Book Magazine in 1913 entitled “I want to be understood“. flora zabelle 2 Excerpt from the Green Book Magazine, volume 9, 1913 In the column, she wrote: “How I did work and struggle for the recognition which I received. […] I had a fear of professional stagnation; would I continue in an indefinite, unestablished way or, worse still, fall back into oblivion? But I determined to apply myself as hard as I could, never for a moment to lose sight of my ambition’s goal, that of creating leading parts in Broadway musical plays, and I have tenaciously held to that ambition, with as great a desire to-day, and indeed greater, to win the approval of the public.” – Flora Zabelle, The Green Book Magazine, volume 9, 1913 The way she had to justify herself of her ambition and hard work through this column particularly saddened me also because it made me realize that to a certain extent it is still difficult for our world today in 2017 to accept seeing women strive, be independent and successful. Her story is a good example of tenacity despite traditional and societal obstacles and I hope it will inspire other Armenian girls and women to continue being ambitious and go after the objectives only they can set for themselves. Advertisement

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Red_Widow The Red Widow is a lost 1916 American silent romantic comedy film directed by James Durkin, produced by Famous Players–Lasky, and distributed by Paramount Pictures.[1] The film was based on a 1911 Broadway musical play The Red Widow by Channing Pollock and Rennold Wolf and starring comedian Raymond Hitchcock. John Barrymore stars in this film in the Hitchcock part of Cicero Butts. Hitchcock's wife, Flora Zabelle, is the leading lady in this film.[2][3][4][5] Cast John Barrymore as Cicero Hannibal Butts Flora Zabelle Hitchcock as Anna Varvara (credited as Flora Zabelle) John Hendricks as Baron Strickoutvich Eugene Redding as Ivan Scorpioff Millard Benson as Basil Romanoff George E. Mack as Popova Lillian Tucker as Mrs. Butts E.L. Fernandez as Captain Roman (credited as Mr. Fernandez) unbilled John Goldsworthy Production This particular comedy film was shot twice. The negative for the first version of The Red Widow burned up in a nitrate fire before the distribution prints could be made. This was probably the same Famous Players fire of September 11, 1915, that destroyed the first version of Mary Pickford's Esmeralda (1915). Barrymore and the cast reshot the film for no salary.[6]