-
Posts
32,837 -
Joined
-
Last visited
-
Days Won
333
Content Type
Profiles
Forums
Events
Gallery
Everything posted by MosJan
-
Aronofsky’s “Noah” on-set pics feature Russell Crowe Aronofsky’s “Noah
MosJan replied to MosJan's topic in Performing Arts
One of the most fascinating questions surrounding Darren Aronofsky's Noah is how the director plans on dealing with all of the animals. In the biblical story, God has the titular character gather up two of every creature on Earth in order to save them from the great flood. Obviously in order to accomplish this the director will need to use a big of digital trickery and CGI, but judging by a new photo from the set they will be using practical animals as well. Cinematographer Matthew Libatique, who served as the director of photography on Aronofsky's Black Swan, The Fountain, Requiem For A Dream and Pi, has Tweeted a new photo from the set of Noah, and if you're not a fan of snakes now might be the time to look away. Labeled with the message "Pre lighting on the holiest day of the year" (the Jewish holiday Yom Kippur begins at sundown), the new image features heaping piles of various species of snakes as well as what appears to be either a crocodile or an alligator. You can see the image below and head over to Libatique's Twitter feed to see it full size. http://www.cinemablend.com/images/news/33163/_1348607687.jpg Currently in production and aiming for a March 28, 2014 release date, the new film was written by Aronofsky and Oscar nominated screenwriter John Logan. The cast includes Russell Crowe (as Noah), Jennifer Connelly, Ray Winstone, Emma Watson, Logan Lerman, Anthony Hopkins, Kevin Durand, Douglas Booth and Mark Margolis. While we have a long time to wait until the movie hits theaters, you can see more from the film, including the first official still, in ou- 1 reply
-
- 1
-
-
Aronofsky’s “Noah” on-set pics feature Russell Crowe Aronofsky’s “Noah” on-set pics feature Russell Crowe October 18, 2012 - 20:23 AMT PanARMENIAN.Net - How does one dress for a mass exodus onto a giant wooden ark that will be surrounded by rising flood waters for an indefinite period of time? Why, with homemade t-shirts, head wraps and fashionable boots, Collier said. At least that’s what the cast of Darren Aronofsky’s Noah was wearing in recent set photos. The images show off Jennifer Connelly and Emma Watson in costume on their way to/from set, along with titular star Russell Crowe short-sleeved and bearded. The film also stars Logan Lerman, Douglas Booth, Ray Winstone, Anthony Hopkins, Kevin Durand, Martin Csokas and Mark Margolis. Noah opens March 28, 2014
-
Happy Birthday, by Beethoven? Bach? Mozart? Anushik jan For you i know it's not your b/day but i found it today
-
Hi Ani jAn do we have any Armenian audio books ?
-
124 people hospitalized after blast in Republic Square in Armenia
MosJan replied to MosJan's topic in Republic of Armenia
“Փուչիկների գործով” մեղադրվող Բոզոյանի փաստաբանը նախապատրաստվում է -0=- Այսօր Կենտրոն եւ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետաձգեց հետաձգվեց մայիսի 4-ին Հանրապետության հրապարակում “փուչիկների հրդեհման գործով” մեղադրվող Սերոբ Բոզոյանի նկատմամբ հարուցված քրեական գործի դատաքննությունը: Մեղադրյալի փաստաբան Կարեն Հարությունյանը ժամանակ խնդրեց իր ճառը նախապատարստելու համար: Դատախազ Հակոբ Մարտիրոսյանը դատարանին միջնորդեց Բոզոյանին դատապարտել մեկ տարվա ազատազրկման, քանի որ նա ընդունում է մեզքը, զղջում է: Իսկ որպես մեղմացնող հանգամանք նշեց այն, որ նրա խնամքին երկու անչափահաս երեխա կա: Ըստ մեղադրական եզրակացության համաձայն, Սերոբ Բոզոյանը, 2012թ. մայիսի 4-ին, իմանալով, որ սեղմված բնական մեթանը այրվող եւ պայթյունավտանգ գազ է հանդիսանում, Երեւան քաղաքի Լեոյի փողոցի 60 տանը թողարկել, ապա իրացրել է սպառողների կյանքի եւ առողջության անվտանգության պահանջներին չհամապատասխանող ապրանքներ`7000 փուչիկներ, որը հանձնել է պատվիրատուներին, եւ դրա հետեւանքով նույն օրը 228 մարդկանց անզգուշությամբ պատճառվել են տարբեր աստիճանի մարմնական վնասվածքներ: Դատական հաջորդ նիստը կլինի հոկտեմբերի 17-ին: -
124 people hospitalized after blast in Republic Square in Armenia
MosJan replied to MosJan's topic in Republic of Armenia
Բոզոյանի ճակատագրով մտահոգվածները թող մտահոգվեն սեփական ճակատագրերով. Կարեն Ավագյան =-= ”Փուչիկների գործով” մեղադրյալի դատավճռի հրապարակումից հետո ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Կարեն Ավագյանի հասցեին մեղադրանքներ սկսեցին հնչել: Պատգամավորը այս մեղադրանքներին պատասխանել է իր ֆոյսբուքյան էջում գրառման միջոցով: “Փուչիկների գործով” մեղադրվող Ս. Բոզոյանի դատավճռի մասին լուրը հրապարակվելուց հետո կրկին իմ հասցեին կարդացի քննադատական կարծիք, թե ինչպես եմ կարողանում հանդուրժել ընտանիք պահող անձնավորության դատապարտման եղելությունը: Սա այն պարագայում, երբ նման տեսակետներ հնչեցնողները, առավել քան համոզված եմ, շատ լավ էլ գիտեն, որ ես ընդհանրապես կապ չեմ ունեցել այդ միջոցառման կազմակերպչական աշխատանքների և փուչիկների պատվիրման ու ձեռքբերման գործընթացի հետ։ Թե ինչի համար են իրենք կապ փնտրում, թողնենք իրենց խղճին։ Եկեք չմոռանանք նաև այն հարյուրավոր ընտանիքների մասին, որոնք մեզ հետ միասին այդ չարաբաստիկ միջադեպի օրը խորը ցավ ապրեցին: Փա’ռք Աստծո, անդառնալի կորուստներ չունեցանք: Եվ չնայած Բոզոյանն ընդունել է իր մեղքը, համոզված եմ, որ իրականում չի պատկերացրել, թե ինչ հետևանքներ կարող էր ունենալ իր արածը: Իսկ ահա նրանք, ովքեր “անհանգստացած” են Բոզոյանի ճակատագրով, թող մտահոգվեն սեփական ճակատագրերով։ Ցավում եմ, որ այս ամիսների ընթացքում մարդիկ, բացի էժանագին դիվիդենտներ շահելուց և իրենց նենգ երեսը ցույց տալուց, ըստ էության, ոչնչով չէին հետաքրքրվում։ Մեզ համար այդ ծանր օրերին այդ մարդկանցից և ոչ մեկին չտեսանք հիվանդանոցներում` երեխաների կողքին… Փոխարենը լսում ենք իրենց “ընտանիքների” վառ երևակայության արդյունքները։ Եվ վերջում. խնդրում ու պահանջում եմ՝ դժբախտ պատահարները մեր իրականության մեջ չդարձնել ինչ-ինչ դիվիդենտներ հավաքելու, միավորներ կուտակելու միջոց”։ Պիտակներ՝ Կարեն Ավագյան, փուչիկների գործ -
124 people hospitalized after blast in Republic Square in Armenia
MosJan replied to MosJan's topic in Republic of Armenia
մայիսի 4-ին Հանրապետության հրապարակում Հանրապետական կուսակցության հայտնի հանրահավաքի ժամանակ պայթած փուչիկների պատվիրատուն եղել է Ազգային ժողովի նախագահ Հովիկ Աբրահամյանը: Եվ ՀՀԿ-ում հասկանում են, որ եթե այդ գործի շրջանակներում որևէ մեկի անունը պետք է նշվի, ապա դա Հ. Աբրահամյանն է: Այդ պատճառով էլ փուչիկների գործի դատավարության ժամանակ կազմակերպիչներից կամ պատվիրատուներից որևէ մեկի անունը չի նշվում: Հ. Աբրահամյանը այդ ժամանակ ՀՀԿ նախընտրական շտաբի պետն էր, և նախընտրական քարոզչության հետ կապված կազմակերպչական ու ֆինանսական բոլոր հարցերը, այդ թվում և պայթած փուչիկների ծախսը, լուծվում էր նրա թույլտվությամբ: Երեկ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 1 տարվա ազատազրկման դատապարտեց այդ փուչիկները լիցքավորած Սերոբ Բոզոյանին: Վերջինիս պաշտպան Կարեն Մանուչարյանը լրագրողներին հայտնել է, որ փուչիկի պատվիրատուն իմացել է, թե ինչ է պատվիրում: Նրա փոխանցմամբ՝ Ս. Բոզոյանը պատվիրատուին նախապես զգուշացրել է, որ փուչիկներն իրարից առանձին, ավելի բարձր և կրակից հեռու պետք է պահել, բայց ամեն ինչ արվել է ճիշտ հակառակը։ Հիշեցնենք, որ փուչիկների պայթյունից այրված երեխաները պատմում էին, թե իրենց նախապես զգուշացվել է, որ փուչիկները պետք է գլխներից բարձր պահել: Այսինքն՝ պատվիրատուները իսկապես իմացել են դրանց վտանգավոր լինելու մասին: >>Ի՞նչ կապ կա պայթած փուչիկների և Ծառուկյանի խնամի Հովիկ Աբրահամյանի միջև<< «Առաջին լրատվական»-ը փորձեց ՀՀԿ կուսակցության կազմակերպչական հանձնաժողովի նախագահ Ռուբիկ Թադևոսյանից ճշտել, թե կուսակցությունում իսկապե՞ս տեղյակ են եղել, որ դրանք վտանգավոր են: «Ես ինչ իմանամ, հարցրեք կազմակերպիչներից»,- բարկացած պատասխանեց նա: >>>>ՀՀԿ-ն այդ օրը 7000 փուչիկ էր պատվիրել, որոնց դիմաց Ս. Բոզոյանին վճարել է 770 հազար դրամ, այսինքն՝ յուրաքանչյուր փուչիկի համար 110 դրամ: Փուչիկները լիցքավորված են եղել սովորական մեթան գազով, այնինչ նման դեպքերում դրանք պետք է փչված լինեին չեզոք և ոչ մի դեպքում պայթյուն չառաջացնող գազով: Սակայն երկրորդ դեպքում յուրաքանչյուր փուչիկը կարժենար 800-1000 դրամ: Այսինքն՝ 8-10 անգամ ծախսը կավելանար և, 770 հազար դրամի փոխարեն, կկազմեր մոտ 7 մլն դրամ: Մեր տեղեկություններով, երբ փուչիկների հետ կապված այս գները ներկայացրել են Հ. Աբրահամյանին, վերջինս նախընտրել է էժան տարբերակը՝ առանց հաշվի առնելու հնարավոր վտանգը: <<<<<< Այդ պայթյունին հաջորդող օրերին փորձ արվեց դրա պատասխանատվությունը դնել ՀՀԿ երիտասարդական թևի ղեկավար Կարեն Ավագյանի վրա, քանի որ նա էր այդ երիտասարդներին առաջնորդում դեպի հրապարակ: Բացի այդ, այդ երիտասարդների մեծ մասը ՀՀԿ երիտթևի անդամներն էին: Որոշ տեղեկությունների համաձայն, Կ. Ավագյանը լուրջ դիմադրություն է ցույց տվել և թույլ չի տվել, որ այդ գործը բարդեն իր վրա: Եվ ՀՀԿ-ում որոշել են պարզապես պատասխանատու կամ մեղավոր չներկայացնել և գործը բարդել միայն Ս. Բոզոյանի վրա: Հիշեցնենք, որ այդ պայթյունի հետևանքով մոտ 150 երիտասարդներ տարբեր աստիճանի այրվածքներ էին ստացել: Որոշ երիտասարդների մոտ այդ այրվածքները բավական խորն էին, և նրանք դեռ շարունակվում են բուժվել: Առավել ծանր այրվածքների ու վիրահատությունների համար արտասահմանից նաև բարձրակարգ վիրաբույժ հրավիրվեց: Եվ օրեր շարունակ թե՛ առողջապահության նախարարությունից, թե՛ ՀՀԿ-ից հայտարարում էին, որ այդ երիտասարդների բուժման ծախսերը հոգում է պետությունը: Այսինքն՝ ՀՀԿ-ի կուսակցական միջոցառման ժամանակ տեղի ունեցած միջադեպի ահռելի ծախսերը կատարվեցին ոչ թե այդ կուսակցության, այլ շարքային հարկատուների հաշվին: -
Turkish Minister slams EU as “world’s most hypocritical institution” October 16, 2012 - 21:12 AMT PanARMENIAN.Net - Turkish Minister of Economy Zafer Caglayan has said, "EU is the most hypocritical institution of all time and the most hypocrite association in the world." As the Journal of Turkish Weekly reported, citing Andalou Agency, speaking at the Elita Oil Factory's opening ceremony in southern province of Adana, Caglayan said, "EU is the most hypocrite union of all time and the most hypocritical association in the world and this hypocrite EU has had Turkey wait at its door for 50 years." Caglayan reminded that Nobel Peace Prize was given to EU this year and he stressed, "Nobel Peace winning EU puts a quota on Turkish products and trucks and applies visa to Turkish businessmen even though Turkey has signed the Customs Union deal with the union. This shame of EU is a crime against humanity while EU visas do not get applied on Brazil, Argentina, Paraguay, Montenegro and Ukraine. So, I refute EU's Nobel Peace Prize as it commits a crime against humanity and creates unfair competition in trade. It is not called peace. If you give EU the prize of hypocrisy, then we will accept it." Turkey's bid to join the bloc has virtually ground to a halt in recent years due to opposition from core EU members and the failure to find a solution to the dispute over the divided island of Cyprus
-
Genocide pledge or U.S. Presidents’ memory glitch http://media.pn.am/media/issue/127/853/photo/127853.jpg http://static.pn.am/images/l_op1_eng.gifOctober 16, 2012 - 18:47 AMT PanARMENIAN.Net - American Armenian community has finally learnt not to put trust in election promises of the U.S. presidential candidates. Recent statement by the Armenian National Committee of America (ANCA) proves the above-mentioned, announcing that neither President Barack Obama nor former Massachusetts Governor Mitt Romney has earned the Armenian American community's formal backing heading into the November 6 presidential election. "Neither Barack Obama, who turned his back on the multiple promises he made on Armenian American issues, nor Mitt Romney, who as a former Governor of Massachusetts, has no evident public record on issues of special concern to our community, has earned the support of Armenian American voters," said ANCA Chairman Ken Hachikian. It’s become a sad tradition for the U.S. presidential candidates to forget their promises, with their memory glitch bearing direct relevance to a need to gain more votes as a candidate and pander to Turkey as a president. The last 2 U.S. Presidents were quite consistent in backing down on their words. Once in office, George W. Bush, Jr. protested the term “genocide” and pursued policy which ran contrary to his promises to Armenian community. Barack Obama, as a presidential candidate, passionately spoke of his intention to recognize the Genocide, however conveniently “forgetting” about the intention once he moved into the White House. On the fourth Armenian Remembrance Day of his presidency, President Barack Obama had for the fourth time in a row broken his promise to the Armenian community to use the word “genocide” instead using the Armenian “Meds Yeghern” term. In August 2012, ANCA called upon President Obama to meet with the broad-based leadership of the Armenian American community, noting that his failure, over the past three and a half years, to consult personally with representatives of his Armenian American constituents – major stakeholders in U.S. foreign policy on Armenian issues – is unhealthy for U.S. diplomacy. However, over the past months, Obama has never found time for the meeting, which didn’t boost his authority in the eyes of Armenian-born voters. As for Mitt Romney, he never took any actions to support the issues of concern to Armenians, which makes it hard for them to find any reason to believe him. At the same time, ANCA expressed readiness to cooperate with the future President as well as representatives of the U.S. National Security Council and State Department in solving the issues relating to Armenians. Seems like disappointment of the Armenian community has come to a head, with the American Armenians deciding to adopt a “wait and see” motto to avoid a new disillusionment. Marina Ananikyan / PanARMENIAN News
-
Yerevan, Baku Exchange Missile Warnings http://hetq.am/static/news/b/2012/10/19567.jpg 16:08, October 16, 2012 In response to a statement made yesterday by a senior Armenian army official that Yerevan is capable of launching missiles against a potential enemy within a range of 300 kilometres and more, a spokesman for Azerbaijani’s Defense Ministry claimed that Baku could strike any strategic facility in Armenia. Major-General Artak Davtyan, who heads the Operations Department of the General Headquarters of the Armenian Armed Forces, told reporters yesterday that such missle attack scenarios were included in recent strategic command exercises in Armenia. Today, according to the APA news service, Colonel Eldar Sabiroglu, spokesman of Azerbaijani’s Defense Ministry, commented that Davtyan’s words were empty posturing. “The enemy should understand that the new missile systems of Azerbaijani Armed Forces can strike any strategic facility of Armenia. Azerbaijan’s development, achievements and increase of defence expenditures have pushed Armenia into desperate situation. Therefore, making such statement, they are trying to reduce the protests of the Armenian people. This is the main aim of the threat,” Sabiroglu is reported to have said.
-
can't find much more then this on teh book, but did call Armenia see oif we can get hold of one..
-
"His last collection of poems, "The Book of The Way", was printed in 1933, but its distribution was delayed by the Soviet government until 1934, when it was reissued with some revisions. In this book the authors lays out the panorama of Armenian history and reviews it part-by-part" http://en.wikipedia.org/wiki/Yeghishe_Charents
-
- ALMA to host lecture on Charents book ALMA to host lecture on Charents book May 25, 2012 - 11:15 AMT PanARMENIAN.Net - In Commemoration of the 500th Anniversary of the First Printed Armenian Book, Dr. James Russell, Mashtots Professor of Armenian Studies at Harvard University, will give a lecture at Armenian Library and Museum of America (ALMA) on May 31. The lecture to be presented is titled “Charent's Book of the Way: Text and Icon of a Soviet Armenian Apocalypse.” "The Book of the Way (Girk' Chanaparhi) was the last book of Yeghishe Charents, his greatest, and a book that was burnt and became dangerous to own. It is also the most extraordinary work of graphic art in modern Armenian: Hakob Kojoyan and the poet collaborated closely on the design, which encodes an extraordinary message of transformation and apocalypse that is in plain sight, but has perhaps not been deciphered hitherto." Dr. Russell says.
-
Փոքրիկ Ադրբեջանն իրանական մոլլաների վրա է լցրել փոփ-երաժշտության հզորությունը. The Washington Post-=- Ադրբեջանի և Իրանի միջև ծագած գաղափարական պատերազմի համար սեպտեմբերի վերջին Կալիֆոռնիայից օդանավով նոր զենք է ժամանել Ադրբեջան։ Այս մասին հաղորդում է The Washington Post-ը: «Դրա հետ միասին ժամանել են մասնավոր թիկնապահներ, հիասքանչ տեխնիկա և զգեստապահարան, որը մեծամասամբ կազմված է փայլերից»,- ընդգծում է պարբերականի թղթակից Ջոբի Ուորքը: Պարզվում է «զենքը» երգչուհի Ջենիֆեր Լոպեսն է, ով ելույթ է ունեցել Կասպից ծովի ափին` մոտ 30 հազար հանդիսատեսի համար: «Զգացվում էր, թե ինչպես են իրանցիները վրդովվում: Նման բաները նրանց կատաղեցնում են»,- ասել է ադրբեջանցի մի պաշտոնյա, ով չի ցանկացել ներկայանալ: Ադրբեջանն Իրանի հարևանն ու հինավուրց հակառակորդն է: Վերջին ժամանակներս այն ավելի ու ավելի է տարվում իր աշխարհիկ արևմտամետ և հակաիրանական գործողություններով: Թերթը գրում է, որ այն ժամանակ, երբ մեծանում է Իրանի մեկուսացումը և խորանում են նրա տնտեսական խնդիրները, հյուսիսային հարևանը նպատակասլաց կերպով հակառակ ուղղությամբ է շարժվում։ Իրանը բռնաճնշումների պետություն է, իսկ Ադրբեջանում սոցիալական և կրոնական համերաշխություն է: Դրան զուգահեռ` Ադրբեջանն ակտիվորեն բարելավում է դիվանագիտական և գործնական հարաբերություններն Իսրայելի հետ: Իհարկե, Ադրբեջանը պնդում է, որ վերոնշյալ քաղաքականությունը կապ չունի Իրանի հետ, իսկ Թեհրանի հետ հարաբերությունները հիմնականում բարիդրացիական են: «Բայց ամեն անգամ արևմտյան աստղերի ժամանումը Ադրբեջան թուլացնում է իրանական կառավարության լեգիտիմությունը և դժգոհություններ է առաջացնում հասարակ իրանցիների շրջանում»,- նշում է թերթը: «Ադրբեջանը իդեալական երկիր չէ»,– ընդունում է թերթը: Իշխանական մարմիններում գերակշռում է մեկ քաղաքական կուսակցություն, անկախ կազմակերպությունները հաճախ քննադատում են երկրին մարդու իրավունքների խախտման և կաշառակերության համար: Դրան գումարած Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը: Սակայն արևմտյան ղեկավարներից շատերին Ադրբեջանը գրավում է, չնայած որ նրան շուտափույթ բարենորոգումների կոչեր են անում: Լոպեսի, Ռիհաննայի և Շակիրայի համերգները ուշադրություն են հրավիրում Բաքվում այս տարի կայանալիք աշխարհի կանանց ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքականների առաջնության վրա: Այսպես Ադրբեջանը իրեն դիտարկում է որպես առաջադիմական երկիր, որտեղ ողջունում են կանանց զբաղվելը սպորտով և արվեստով: Պարբերականը գտնում է Իրանի և Ադրբեջանի ավելի մեծ տարբերություններ: Եթե Բաքվում երիտասարդ զույգերը կարողանում են փողոցում միմյանց ձեռք բռնել կամ էլ գրկախառնվում են, ապա Թեհրանում դա արգելված է օրենքով: «Բաքվին հաջողվել է կանխել կրոնական ծայրահեղականության առաջացումը, թեև հանուն դրա կրճատվել են քաղաքական ազատությունները»,- ասվում է հոդվածում:
-
Henaran.am-ի խմբագրությունը հաղորդագրություն է ստացել “Էկոպանել Շին” ընկերության էլեկտրոնային փոստից, որտեղ նշվում է, թե վերջերս` հոկտեմբերի 12-ին շինարարական աշխատանքների ժամանակ “Սիրող սրտեր” բնակելի թաղամասում հայտնաբերվել է հին հայկական ժայռապատկեր: Ըստ հաղորդագրության, քարի վրա արված ժայռապատկերն ապշեցնում է իր բավական լավ պահպանվածությամբ: Ժայռապատկերի կենտրոնում պատկերված անհասկանալի իրը զարմանալիորեն նման է ժամանակակից սենսորային հեռախոսի: Տարօրինակ առարկայի երկու կողմերում պատկերված են մարդանման էակներ, իսկ նրանցից մեկի կողքին կանգնած է այծ: Քարն այժմ հանձնված է փորձագիտական ուսումնասիրության: Եթե հաստատվի հնագույն հայկական ժայռապտկերի ծագումը, ապա վստահորեն կարելի է սպասել նորանոր բացահայտումների: Կից ներկայացվում է տեսանյութի հղումը:
-
Armenians had the wireless technology way before even the phone was invented http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=U6wtgZgrYco
-
Two Armenians killed in Syria http://media.pn.am/media/issue/127/845/photo/127845.jpg http://static.pn.am/images/cmnts.gifOctober 16, 2012 - 17:17 AMT PanARMENIAN.Net - Two Armenians were killed, another injured in Syria yesterday, October 15. As Armenian Foreign Ministry's spokesman Tigran Balayan told a PanARMENIAN.Net reporter, the victims were identified as Misak Kahabian (born in 1987) and Ovsent Saliban (born in 1974), with Shant Ter-Mkhseyan among the injured.
-
Արցախի Հորաթաղ գյուղում այսօր օծվեցին Սբ.Գևորգ եկեղեցու խաչն ու զանգը: -=- Եկեղեցին կառուցվել է ընդամենը 7 ամսում, մի խումբ արցախցիների ջանքերով: Մանրամասները կարդացեք վաղը www.panarmenian.net -ում, իսկ առայժմ ներկայացնում ենք ֆոտո պատմությունը` http://www.panarmenian.net/eng/photoset/3086/ New Saint Gevorg church in Horatagh, Artsax
-
Անժելա Գասպարյան՝ սամբոյի աշխարհի չեմպիոն -=- Կիսաեզրափակիչն ավելի ծանր էր, քան եզրափակիչը, ասել է ռուսաստանցի Անժելա Գասպարյանը Բուլղարիայում ավարտված սամբոյի աշխարհի պատանեկան առաջնության ոսկե մեդալը նվաճելուց հետո։ Նա լավագույնն էր 75 կգ քաշային կարգում։ «Կիսաեզրափակիչ գոտեմարտը Գերգա Պոպովայի հետ մարզական տեսանկյունից ավելի ծանր դասավորվեց, քան եզրափակիրը։ Իսկ վճռական գոտեմարտը բարդ էր հոգեբանական տեսանկյանից։ Ճնշում էր պատասխանատվությունն արդյունքի համար»,- Գասպարյանի խոսքը մեջբերում էր championat.com-ը։ Հիշեցնենք, որ Հայաստանի հավաքականը թիմային հաշվարկում գրավեց երրորդ տեղը՝ առաջ թողնելով Ռուսաստանի եւ Վրաստանի ներկայացուցիչներին։ NEWS.am Sport
-
Beautified Birthday Girl: Yerevan turns 2,794 looking better with age
MosJan replied to MosJan's topic in Republic of Armenia
«Էրեբունի-Երևան»-ը Կարեն Դեմիրճյանի տոնն է -=- Հատված Կարեն Դեմիրճյանի այրու՝ Ռիմա Դեմիրճյանի «Հիշատակ» գրքից: Մի շարք անտեղյակ մարդիկ կարծում են, որ այս տոնը առաջին անգամ անց է կացվել 1968 թվականին՝ Ա. Ե. Քոչինյանի օրոք, այդ պատճառով էլ անհրաժեշտ եմ համարում ճշտել փաստը: 1968 թ. լրացավ Երևանի հիմնադրման 2750-ամյակը և տոնը նվիրված էր այս հոբելյանին: Հանդիսությունները տևեցին մի քանի օր, անցան բարձր կազմակերպվածությամբ, տարբեր երկրներից եկած բազմաթիվ հյուրերի մասնակցությամբ դրվեց «Էրեբունի» թանգարանի հիմքը, կից փողոցը անվանվեց էրեբունի, Լենինի հրապարակին հարող պուրակում վեր խոյացան 2750 նրբաշիթ գեղեցիկ շատրվաններ: Կոմպոզիտոր Էդգար Հովհաննիսյանը մայրաքաղաքին նվիրեց Պարույր Սևակի խոսքերով գրված «Էրեբունի-Երևան» հրաշալի երգը: Թողարկվեցին հոբելյանին նվիրված բազմաթիվ հուշանվերներ, որոնցից մեր կենցաղ մուտք գործեց և հաստատուն տեղ գտավ «էրեբունի» գորգը: Սակայն տոնակատարությունները մեկանգամյա բնույթ ունեին, քանի որ նվիրված էին հոբելյանական կոնկրետ տարեթվի՝ Երևանի 2750 ամյակին։ Եվ դրանով ամեն ինչ ավարտվեց: 80-ականների սկզբին Կարենին և ինձ հրավիրեցին Վրաստան՝ մայրաքաղաքի Թբիլիսոբա տոնին: Ես չկարողացա մեկնել, որովհետև դա համընկավ իմ Իսպանիա մեկնելու հետ: Միությունում առաջին անգամ էր կազմակերպվում տուրիստական ուղևորություն հիշյալ երկիր, որը իմ սերնդի մարդկանց համար, սկսած դպրոցական նստարանից, ռոմանտիկայի, էկզոտիկայի լուսապսակով էր պատված, Կարմենի և Դոն Կիխոտի երկիրը մարմնավորում էր բոլոր անսովորը, վառը: Այդ հնարավորությունը բաց թողնել չէի կարող, և Լենինգրադի սովորական տուրիստական խմբի կազմում մեկնեցի Իսպանիա, իսկ Կարենը՝ Թբիլիսի: Երբ Թբիլիսիում նրան հարցրել էին, թե ինչու է առանց կնոջ եկել, Կարենը իրեն հատուկ հումորով պատասխանել էր. Ես նրան հատուկ առաքելությամբ Իսպանիա եմ գործուղել, պարզելու՝ իսկապե՞ս բասկերը վրացիներին ազգակից ճյուղ են»: Կատակը կատակ, բայց վրացիներն արդեն երկար տարիներ համառորեն փորձում են ապացուցել, որ բասկերը նույն վրացիներն են: Ես այս մասին գրում եմ ոչ պատահականորեն: Իրոք, բասկերը ժողովուրդ են, որ մինչև օրս փաստորեն ուսումնասիրված չեն: Հայտնի չէ որտեղից և ինչպես են նրանք հայտնվել Պիրենյան թերակղզում, ինչո՞ւ նրանց լեզուն, սովորույթները, բարքերր խստորեն տարբերվում են Իսպանիայում գոյություն ունեցողներից: Վերջին տարիներին Իսպանիայում՝ ինչ որ կենտրոնում հետազոտություններ են կատարում, փորձելով ապացուցել բասկերի հայկական ծագման փաստը: Որպես ապացույց բերվում են բառարմատների բազմաթիվ նույնություններ: Իմ ձեռքն է ընկել նաև մի ոչ մեծ բառարան, որում զարմացնում է բասկերեն և հայերեն մի շարք բառերի նույն հնչողությունը: Անկախ այն բանից, թե այդ վիճելի հարցը տուրք է ազգային սնոբիզմին կամ ունի իրական հիմք, հետազոտությունների արդյունքները հետաքրքրում են և՛ մեզ, և՛ վրացիներին: Վերադառնալով թբիլիսյան տոնակատարություններից` Կարենն ասաց. «Վրացիներն ունեն իրենց մայրաքաղաքի տոնր՝ Թբիլիսոբան, իսկ մենք, չնայած պարծենում ենք, թե Երեանը աշխարհի ամենահին քաղաքներից է, սակայն տոն չունի: Իսկ ավանդական տոները միավորում են մարդկանց, սեր, պատասխանատվության զգացում արթնացնում հարազատ քաղաքի նկատմամբ, ցանկություն՝ մայրաքաղաքն ավելի լավ և գեղեցիկ դարձնել: Որոշ ժամանակ անց նա խորհրդակցություն հրավիրեց, որին մասնակցում էին հանրապետության ստեղծագործական մտավորականության նշանավոր ներկայացուցիչներ՝ Հրաչյա Ղափլանյան, Էդգար Հովհաննիսյան, Էմմա Ծատուրյան, Գ. Ամիրյան, Ա. Ասլամազյան, Ե. Ղազանչյան, Ֆ. Արամյան և ուրիշներ: Կարենը առաջարկեց նրանց համատեղ ուժերով ստեղծել թատերականացված համազգային տոն՝ Էրեբունի-Երևան անվանումով, և այդ տոնը դարձնել ավանդական, որպեսզի ամեն տարի Երևանը և հանրապետությունը նշեն այն: Նա միաժամանակ առաջարկեց որպես տոնի լեյտմոտիվ վերականգնել Էդգար Հովհաննիսյանի՝ այդ ժամանակ արդեն համարյա մոռացված «Էրեբունի-Երևան» երգը: Այնպես որ, տոնի ստեղծմանը մասնակից ժամանակակիցներն արդարացիորեն համարում են, որ «Էրեբունի-Երևան» տոնը Կարեն Դեմիրճյանի տոնն է: Գաղափարը բոլոր ներկաներին ոգևորեց, և սկսվեցին տոնին նախապատրաստվելու աշխատանքները: Արևելյան Եվրոպայից բերվեցին շարժական տրիբունաներ, ավտոբուս-ստուդիաներ՝ սարքավորված ուժեղացուցիչներով, սկսեցին զգեստները կարել և այլն: Էրեբունի-Երևան տոնակատարության առանձնահատկությունն այն էր, որ մեկ տոնի շրջանակում կազմակերպվում էին բազմաթիվ առանձին, ինքնուրույն տոներ՝ «Քաղաքի ծննդյան տոն», «Բարեկամության տոն», «Աշխատանքի և փառքի տոն», «Բնակարանամուտի տոն», «Ծաղկի տոն», «Պոեզիայի տոն», «Երգի տոն» և այլն, և այլն: Այս տոներից յուրաքանչյուրն ուներ իր ղեկավարը, որը միաժամանակ և՛ սցենարիստն էր, և՛ ռեժիսոր-բեմադրիչը: Այսպես. «Քաղաքի ծննդյան տոնի» ղեկավարը ե կազմակերպիչը Հրաչյա Աշոսլյանն էր, «Փառքի և աշխատանքի տոնինը»՝ Երվանդ Ղազանչյանը, «Բարեկամության տոնինը»՝ Մ. Սիմոնյանը ե այլն: Էրեբունի-Երեան տոնի գլխավոր ռեժիսորը Հրաչյա Ղափլանյանն էր, գլխավոր բալետմեյստերները՝ Ազատ Ղարիբյանր և Վանուշ Խանամիրյանը, գլխավոր խորմեյստերը՝ Էմմա Ծատուրյանը, ձայնային օպերատորը և ձայնային ռեժիսորր՝ Ֆելիքս Արամյանը և այլք: Սկզբից էլ որոշվել էր տոնը նշել ամեն տարի, հոկտեմբեր ամսի երկրորդ կիրակի օրը, որովհետև եղանակի տեսության ծառայության տևական դիտարկումների տվյալներով՝ այդ օրերին Երևանում լինում են պայծառ, արևոտ օրեր: Առաջին իսկ տարին տոնը վերածվեց համաժողովրդական տոնախմբության: Բանաստեղծները կարդում էին իրենց նոր ստեղծագործությունները, կատարվում էին նոր երգեր: «Փառքի և աշխատանքի տոնին» կազմակերպվում էին հայրենական արտադրության ապրանքների լավագույն նմուշների, կիրառական արվեստի լավագույն գործերի և այլ աշխատանքների ցուցահանդեսներ: «Բնակարանամուտի տոնին» նորապսակներին հանդիսավոր պայմաններում հանձնում էին նոր բնակարանների բանալիներ, «Ծաղկի տոնին» ցուցադրվում էին խնամքով աճեցված նոր տեսակի բույսեր, ծաղիկներ, գեղեցիկ ձևավորված հերբարիումներ: Մտավորականության և աշխատավորության առավել արժանի ներկայացուցիչներին շնորհվում էին «Երևանի պատվավոր քաղաքացու» կոչումներ: Առաջին պատվավոր քաղաքացիները դարձան Վիկտոր Համբար- ձումյանը, գեներալ-մայոր Սարգիս Մարտիրոսյանը, «Նաիրիտ» ա/մ բանվոր, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Սուրեն Պետրոսյանը: Ղեկավարությունը և ժողովուրդը միասնաբար և հանդիսավորապես նշում էին մայրաքաղաքի օրը: Թեև քաղաքի շրջաններից մեկում բոլորի համար մատչելի առատ սեղաններ էին բացվել՝ խորովածներով, խմիչքներով և ազգային այլ ուտեստներով, սակայն րնդհանուր խնջույքներ չէին լինում, հարբածներ չկային: Մարդկանց սեղանները չէին հետաքրքրում, նրանց հետաքրքրում և միավորում էին իրենց քաղաքի հանդեպ ունեցած հպարտությունը, տոնի հոգևոր և էսթետիկական կողմը: Կարենն ուշադրությամբ հետևում էր հանդիսություններին, շրջում էր տոնահանդեսների բոլոր վայրերում, ստուգում, որ դրանք անցնեն բարձր կազմակերպվածությամբ, և ժողովուրդը ի սրտե ուրախանա: Այդ շրջագայությունների ժամանակ անմիջականորեն շփվում էր, զրուցում ժողովրդի հետ, զբոսնում էր, հետաքրքրվում նրանց առօրյայով, իսկ մարդիկ իրենց հերթին նրան ընդունում էին ջերմ և բարեկամաբար: Առաջին տոնակատարությանը, երբ Բանվորի արձանի մոտ ժողովուրդը շրջապատեց Կարենին, նա ստուգելու համար, թե ժողովուրդը ինչ կարծիք ունի տոնի մասին, դիմեց նրանց. «Որոշել ենք տոնը կատարել ոչ թե ամեն տարի, այլ երկու տարին մեկ: Դուք ի՞նչ կարծիքի եք»: Բոլոր հավաքվածները միաձայն ընդդիմացան, պահանջելով ամենամյա տոնակատարություններ, ինչը լավագույնս վկայում էր տոնակատարության հաջողության մասին: Էրեբունի-Երևան տոնը կատարվում էր ամեն տարի՝ հինգ տարի շարունակ՝ մինչև 1987թ.: Տոնակատարության հետ կապված հիշում եմ մեր ուղևորությունր Բելգիա, որի ժամանակ մենք եղանք Բրյուսելից ոչ հեռու գտնվող Բենշ քաղաքում: Այս ոչ մեծ վալոնյան քաղաքը գտնվում էր շատ գեղատեսիլ վայրում (բնակչությունը այն ժամանակ մի փոքր գերազանցում էր 40000-ը) և հայտնի էր որպես եվրոպական կառնավալների հնագույն կենտրոն: Կառնավալի գլխավոր գործող անձը՝ ժիլը (խեղկատակ, ծաղրածու), հագնում է փայտե ծանր ոտնամաններ և կրում հսկայական ցիլինդրաձև ծղոտե գլխարկ՝ 10-12 կգ քաշով: Ձախ ձեռքում ժիլը կրում է նարինջներով լի զամբյուղ: Գիշերվա ժամը 4-ին՝ կառնավալը սկսվելու պահին, գլխավոր ժիլը դուրս է գալիս փողոց: Նրա ոտնամանների թակոցները և տաբատի գոտուց կախված զանգակների զնգոցները ծանուցում են կառնավալի սկիզբը: Տներից դուրս են վազում և միանում նրան ուրիշ ժիլեր: Նրանք երեխաներին նարինջներ են բաժանում կամ դրանք նետում են պատուհաններին (նարնջի հարվածր համարվում է երջանիկ ապագայի, հաջողության նախանշան): Երեք օր շարունակ քաղաքը պարում և ուրախանում է տարբեր քաղաքներից ժամանած բազմաթիվ հյուրերի հետ միասին: Քաղաքացիները շատ էին հպարտանում իրենց տոնով: Կառնավալի բոլոր ծիսակարգերը, ինչպես նաև երգերը, պարերը, հագուստները խնամքով պահպանվում են և վտխանցվում սերնդեսերունդ: Քաղաքում հիմնադրվել է ժիլի թանգարան, որտեղ ցուցադրվում է այն ամենը, ինչը կապված է կառնավալի հետ: Քաղաքում գործում են բազմաթիվ արհեստանոցներ՝ փայտե սաբոներ, հագուստներ և գլխարկներ պատրաստելու համար: Քաղաքը, փաստորեն, ապրում է կառնավալից ստացված եկամուտով: Մեզ պատմեցին, որ կառնավալի բազմադարյան (XVI դարից սկսած) պատմության ընթացքում ժիլը միայն մեկ անգամ է հեռացել հարազատ վայրերից, երբ 1957 թ. մասնակցելէ երիտասարդության և ուսանողների փառատոնին՝ Մոսկվայում: Լսելով այս պատմությունները, այցելելով ժիլի թանգարան՝ Կարենն ասաց. «Ինչո՞ւ մեզ մոտ չի կարող լինել համընդհանուր ուրախության այդպիսի տոն: Ինչո՞ւ մեր ժողովուրդը չի կարող հպարտանալ իր ավանդույթներով: Չէ՞ որ ոչ մի բան այնպես չի համախմբում մարդկանց, ինչպես ավանդույթները, միասնական տոնակատարությունները: Նորից ինչ-որ բան է մտածել՝ անցավ մտքովս: Իրոք, այդպես էր: Վերջին երկու տարին Էրեբունի-Երեան տոնն ավարտվում էր կառնավալով: Իհարկե, դա հեռու էր բրազիլական կամ վենետիկյան կառնավալներից, սակայն համընդհանուր, անկեղծ, անզուսպ ուրախությունը՝ տեղական հնարավորությունների սահմաններում, կայացավ: Կառնավալի կազմակերպիչն Արմեն Սմբատյանն էր: Պատահական չէր, որ կառնավալը սկսվում էր բժշկական ինստիտուտի շրջակայքից, ուր շատ էր ուսանող երիտասարդությունը: Կառուցված ժամանակավոր բեմում ելույթ էին ունենում հայտնի երգիչները, նաև հյուր եկածները՝ Սոֆյա Ռոտարու, Վալերի Լեոնտև և ուրիշներ: Հսկայական ամբոխը՝ դիմակներ հագած և տիկնիկներ ձեռքներին, ուրախ երաժշտության հնչյունների ուղեկցությամբ, Աբովյան փողոցով իջնում էր մինչև հրապարակ: Ճանապարհի երկու կողմերում տեղ-տեղ տեղադրված էին փոքր բեմահարթակներ և բալագաններ, որտեղ երգում էին և ելույթ ունենում երգիծական ստեղծագործությունների կոմիկական կերպարները, այդ թվում՝ Թումանյանի հեքիաթների հերոսները: Կառնավալն առաջին իսկ օրից արմատավորվեց, րնդունվեց հատկապես երիտասարդության կողմից: Հաջորդ տարի, արդեն գարնանից, ուսանողները նախապատրաստվում էին հոկտեմբերյան կառնավալին՝ պատրաստում էին կոստյումներ, դիմակներ, բեմադրական այլ իրեր: Որոշում ընդունվեց քաղաքում ստեղծել արհեստանոցներ՝ կառնավալին անհրաժեշտ իրեր պատրաստելու համար: Էրեբունի-Երևան տոնը, կառնավալի հետ միասին, հաստատուն կերպով մուտք գործեց մեր կենցաղ և դարձավ ավանդական: Այն գրավում էր նաև բազմաթիվ հյուրերի՝ սփյուռքից և Սովետական Միության այլ քաղաքներից, որոնց թվում շատ նշանավոր մարդկանց հետ ներկա է եղել նաև Վիլյամ Սարոյանը: Ուրախալի է, որ տոնը շարունակվում է նաև ներկայումս, ճիշտ է, ոչ այնքան լայնորեն, ուրախ և բազմակողմանի: Փոխվել է նաև անվանումը՝ Երևանի տոն, թեև նախկին անվանումը՝ Էրեբունի-Երեան, ավելի գեղեցիկ էր և ավելի լավ էր արտահայտում պատմական հաջորդայնությունը: Սակայն դրանք արդեն մանրամասներ են: Գլխավորն այն է, որ ՀԿԿ Կենտկոմի 1983 թ. ապրիլի 26-ի որոշումը՝ Էրեբունի-Երևան ամենամյա տոնակատարության մասին, հոկտեմբերի երկրորդ կիրակի օրը թղթի վրա չմնաց: Տոնը կայացավ Սովետական Հայաստանում և ունեցավ իր բնականոն շարունակությունը նոր պայմաններում՝ անկախ Հայաստանում: -
այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանն ասաց Հայաստանի խոհարարների միության նախագահ Սեդրակ Մամուլյանը: «Մենք փորձում ենք հնարավորության սահմաններում լուսաբանել և տարածել հայկական ճաշատեսակները, որովհետև երբ ինտերնետն ես բացում, մեր ավանդական ճաշատեսակին բոլորովին ուրիշ երկիր է վերագրված»,- նկատեց նա: Մամուլյանը նշեց, որ իրենք ամեն տարի փորձում են կազմակերպել և անցկացնել այնպիսի միջոցառումներ, որոնք կգովաբանեն մեր ազգայինը, կլուսաբանեն, հանրությանը կտեղեկացնեն, որ այդ ճաշատեսակներն ունեն դարերից եկած հայկական ծագումնաբանություն. «Օրինակ` Ադրբեջանի նախագահը վերջերս, չգիտես ինչու, անդրադարձել էր դոլմային` նշելով, որ այն չի պատկանում հայկական խոհանոցին: Այդ պատճառով էլ մենք շատ արագ կազմակերպեցինք դոլմայի փառատոնը և այդպիսով աշխարհին ներկայացրինք իրականությունը»: Հ. Մամուլյանն ասաց նաև, որ արտասահմանյան շատ երկրներից իրենց հետ համագործակցելու բազմաթիվ առաջարկներ են արվում. «Օրինակ` Քաթարում մի գործարար ուզում է բացել ռեստորան միայն հայկական կերակրացանկով: Մեզ հետ պայմանավորվելիս ասաց, որ իրենք ունեն դոլմա, թաբուլե, հարիսա, բայց ցանկանում են ավելացնել կերակրացանկը»: Մամուլյանի խոսքերով` իրենց նպատակը, սակայն, ոչ թե օտար երկրների հետ համագործակցելն է, այլ մեր երկրում տարածելը, և այդ ուղղությամբ պետք է շատ աշխատել. «Հայաստանում կա «Վրացական» անվանմամբ ռեստորան, որտեղ մատուցվում են միայն հայկական ճաշատեսակներ, ներսում հնչում է հայ աշուղական երաժշտություն: Մենք պետք է գիտակցենք, որ նման կերպ, այսինքն` միայն փող աշխատելու համար չպետք է գովաբանենք, լուսաբանենք օտարինը: Ինչո՞ւ ռեստորանին տալ վրացական անվանում, այլ ոչ` հայկական, որ հետո վրացինե՞րն էլ ասեն` այս ինչ ճաշատեսակը իրե՞նցն է»: Ամփոփելով` Սեդրակ Մամուլյանը նշեց, որ Հայաստանում այժմ իրենց նախաձեռնությամբ անցկացվում են եռամսյա դասընթացներ, որի շրջանակներում պատրաստում են որակյալ խոհարարներ. «Մենք հրավիրում ենք Հայաստանի տարբեր տարածաշրջաններից խոհարարների, վերապատրաստում և ուղարկում: Օրինակ` «Թուֆենքյան» մեծ համալիրի երկու խոհարարներ մեզ մոտ են վերապատրաստվել»: Նա տեղեկացրեց նաև, որ իրենք պատրաստվում են հրատարակել եռալեզու (հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն) դասագրքեր, որի միջոցով մարդիկ կկարողանան սովորել հայկական հին ավանդական ճաշատեսակների բաղադրատոմսերն ու պատրաստման եղանակները:
-
Government Seizes Book of Yeghishe Charents' Unpublished Works Narek Aleksanyan http://hetq.am/static/news/b/2012/10/19519.jpg 13:37, October 15, 2012 At a press conference today in Yerevan, Davit Gasparyan claimed that a book he has edited containing the heretofore unpublished works of Yeghishe Charents has been seized by the Armenian government. Gasparyan, who daid he had devoted 15 years to researching the book entitled Girk Mnatsortats, claimed that Anahit Charents, the daughter of Yeghishe Charents, had demanded that the government seize the 500 copies of the book of the shelves of bookstores. Gasparyan avoided commenting on why the book, which had been published at government expense, was subsequently seized. He promised to republish the book at his own expense if it wasn’t released for sale.
-
Turkish FM Davutoglu Condemns Opening of Stepanakert Airport 16:01, October 15, 2012 The Azerbaijani Trend news site reports that Turkish FM Ahmet Davutoglu publicly opposed the opening of the airport in Stepanaket, Artsakh’s capital, at today’s meeting in Baku of the Council of Foreign Ministers of the Economic Cooperation Organization. "The intention to open the airport in Khankendi is a negative step. Primary goal should be a peaceful settlement of the Nagorno Karabakh conflict," Davutoglu said. He noted that Turkey has condemned this action and stated that such a step is unacceptable. "This move could harm the peace process over the Nagorno-Karabakh conflict. We are close to Azerbaijan in this issue, and we will support it," the minister noted.
-
Baku Threatens to Stop "Illegal Visits" to Karabakh http://hetq.am/static/news/b/2012/10/19527.jpg 15:25, October 15, 2012 According to the Azerbaijani press reports, that country’s foreign ministry says it will strengthen efforts to stop what it calls “illegal visits to the occupied territories”. This past Saturday, Azerbaijani Ministry of Foreign Affairs Elman Abdullayev told journalists that instructions to this effect had been relayed to Azerbaijani diplomatic missions overseas. Abdullayev says Baku had voiced its displeasure to the Lithuanian Foreign Ministry over the recent visit of Lithuanian musicians to Nagorno-Karabakh
-
Blind Aspiring Diplomat to Sue Ministry of Foreign Affairs School
MosJan replied to MosJan's topic in Republic of Armenia
Artak Beglaryan: On a Mission of Change Sona Avagyan http://hetq.am/static/news/b/2011/03/350.jpg 12:00, March 14, 2011 Being sightless no hindrance to young man from Artsakh Artak Beglaryan was only six when he lost his eyesight to a mine explosion. It happened in 1995, in Stepanakert. Artak and some friends were playing in a courtyard. They found a mine; they became overly curious. Two of his friends lost limbs. Artak was taken to the Nikoghayos Tigranyan School for Children with Eyesight Disabilities. He eventually graduated. Presently, Artak is enrolled as a first-year Master's student at Yerevan University's Department of Sociology. He has a B.A. from the University's International Relations Faculty. During his enrollment at the University, Artak has created a number of technical apparatuses for himself and hasn't requested any assistance from the school. Naturally, he only takes oral examinations. None of his instructors have asked that he take tests in Braille. Artak is able to listen to any required class literature via a special computer program that reads the texts out loud. Artak, now 22, says that although the University must accommodate disabled students like himself, he understands that the financial resources are just not there to create favorable conditions for a few sightless students. By the way, Artak is a top performing student. Artak Beglaryan recently made the headlines in Armenia when his application to the Ministry of Foreign Affairs' Diplomatic Institute was rejected. The reason given was his blindness. "My struggle was for them to test and evaluate my knowledge. They didn't let me take the exam. If I had been given the chance and failed the exam, I wouldn't have complained," Artak says. The Ministry argues that according to the list of illnesses preventing one from diplomatic service, blindness is also assumed, even though it isn't specifically listed as such. Artak and his friends believe the Ministry violated the law when it refused to accept the application since he suffers from none of the "illnesses" listed. His blindness did not stem from any contagious illness that is included in the official list. In the next few days, Artak will be taking the matter to the Administrative Court. "I want to see changes made; not just for me but for a specific social class of people. My legal case just might set a precedent for those with disabilities. The case could also break some dominant stereotypes and prove that sightless people can do a whole lot more than most believe possible." Artak is living proof of this. He leads an active life and attends a host of lectures and classes. He recently returned from Greece where he was taking management classes. He's a graduate of the Young Leaders' School and frequently participates in discussions held there. Artak is also an avid hiker and backpacker. Artak also helped found the Get to Know Armenia club back in 2009. Every year, the group organizes some twenty trips to various parts of Armenia. He participates whenever possible; even when the group heads to the mountains. "I've made it to the highest peak of Geghard Mountain," Artak boasts. In Artsakh, Artak has formed the Kamk (Will) NGO. The group aims to organize non-formal educational events regarding such issues as civil society, Artsakh, Javakhk and the Genocide. He sees a gaping educational hole in Stepanakert when it comes to young people. They are passive, uninformed and do not use the internet as a source of information. Most rely on Public TV for their news. "I'm not saying that everyone must be aware of all political developments. But there are some sectors of young people that should be aware of events around them. It's a bit hard to get things down in Stepanakert but I plan to start getting a few projects off the ground soon." Artak's older brothers live in Stepanakert with their families. During the six years he spent studying in Yerevan, Artak would always return to Artsakh for summer vacation. "I only came to Yerevan to study," he says, adding that sometimes it's hard to appreciate all the positive things in Artsakh since you're a native. For instance, visitors often understand the importance of Artsakh's fabulous natural environment more than local residents who take it for granted. "Soon, I'll be heading off to my family's village of Khndziristan. From there all the way to Martakert, the countryside gets really beautiful. From there you can cross over to Karavatchar and northern Artsakh, where the natural landscape is more beautiful than in the south. Our village is like the gateway to the north." Artak is also interested in conflict resolution management; specifically the Artsakh conflict. This is the main reason why he's specializing in conflict management for his Masters. Artak wants to make a career out of it. In his view, Armenians must present the Artsakh issue with roots going back to the 1920's and not 1991, for it was then that the Soviet nationalities policy went awry. Artak propounds the view that Artsakh must reunite with the Republic of Armenia, rather than going the independent route. "As far as I can understand, and many accept it on a government level, that the strategy is for Artsakh to first declare its independence and then decide its destiny. There are many in Artsakh who believe that independence is the end of the line." This, he considers an exercise in self-deception. What also riles his feathers is that the liberated territories are viewed by many as bargaining chips. His father fought in the war and died while liberating Lachin. His mother passed away in 2005. Artak derives an inner strength from an innate desire to assist anyone he can. "If the need is there, I try to lend a helping hand where possible." He wants to finish his education and then it's getting involved in politics; either as an analyst or even a politician. "I'd really like to see the view of our citizens change regarding the government. That they understand that it is up to them to change things for the better and not just complain that 'the country isn't a country'. The change must start with each of us."
