Ashot Posted April 19, 2008 Author Report Share Posted April 19, 2008 (edited) ԻՐԻԿՎԱՆ ԵՐԳԸ Իրիկվններն ինչո՞ւ հոգին Կզգա թախիծ մ’անսահման, Արդյոք սո՞ւգն է եղերական Մահվանն անուշ արևին: Խավարին հետ, որ երկնքեն Կհեղեղե հորդառատ, Սրտին մեջ ալ մառախլապատ Տրտմություններ կ’անձրևեն: Օրվան խոնջենքն ի հուշ կ’ածե Սին հոգնությունը կյանքի. Եվ աչքն, ուր քունը կհածի, Մահվան պաղ քունը կ’ըգե: Կմեռնի լույսն, ու կմարին Ձայներն, աշխարհը կխոկա. Եվ հոգույն մեջ, որ կմութնա, Կտժգունի բոցն հույսին: Կ’ամփոփվի մարդ, հուշք կ’արթննան, Անցյալին հուշք չարագույն. Ու վաղը, վա՛ղն, ո՜վ ձանձրություն, Պետք է կրկնել միշտ նույն բան… Edited April 19, 2008 by Ashot Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ashot Posted April 19, 2008 Author Report Share Posted April 19, 2008 (edited) ԲԱՐԵԿԵՆԴԱՆ Եկո՛ւր ծպտինք, սիրելի՛ս, Փոխենք օրվան մը համար, Երազի մը մեջ հիմար, Դուն սիրտդ ու ես իմ հոգիս: Ես չար ըլլամ, դուն բարի. Դուն հեգնությունդ ծածկես, Ու ես սրբեմ աչքերես Արցունքներու ցողն աղի: Պահ մ’էակն այն չըլլաս ցուրտ, Որ զիս ա՜յնքան կ’չարչարե, Ու հոգվույդ մեջ մարմարե Իր դողն անուշ թափե գութ: Եվ յուրացնեմ ես պեսպես Քմահաճույքներն այլանդակ, Որոնց ցանցով դըժընդակ Զիս ամեն օր կտանջես: Օ՛ր մը, գեթ օ՜ր մ’, հասկցա՞ր, Կ’ուզեմ փոխենք դերերնիս, Դուն զոհն ըլլաս, սիրելի՛ս, Ես դահիճը սիրտով քար: Edited April 19, 2008 by Ashot Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.