MosJan Posted January 30, 2008 Report Share Posted January 30, 2008 > Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Anoushik Posted January 30, 2008 Report Share Posted January 30, 2008 Awww Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ashot Posted January 30, 2008 Report Share Posted January 30, 2008 Mos jan, chgitem um vonts, bayts indzi permission chi talis vor nayem... karogha moderi hamares menak drel? Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MosJan Posted January 31, 2008 Report Share Posted January 31, 2008 uremn shat shuta vro du yerexa unenas, hamperi mi 5 tary Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ashot Posted January 31, 2008 Report Share Posted January 31, 2008 Che Mos jan isk@ vaxtna, miqichel vor spasem arten ush klini - gnatsk@s k@ mekni!!! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MosJan Posted January 31, 2008 Report Share Posted January 31, 2008 iy axpe rinch gnatsq ?? mankakan yerkatuighu hamar yerbeq el ush chi havata Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Anahid Takouhi Posted January 31, 2008 Report Share Posted January 31, 2008 Che Mos jan isk@ vaxtna, miqichel vor spasem arten ush klini - gnatsk@s k@ mekni!!! sxal gnatsk es nayum, achqit araj toghats @enkel es urish gnatsqneri hetevits Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ashot Posted January 31, 2008 Report Share Posted January 31, 2008 vax ekav - ekav - kyanqis tormuz@ ekav... vay vontsey moratsel qo masin - vay vontsey uzum hishemmm lava ekar!!! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
AVO Posted January 31, 2008 Report Share Posted January 31, 2008 Poezet ekav Ashot jan Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ashot Posted January 31, 2008 Report Share Posted January 31, 2008 Avo jan, eti im poez@ chi - eti im hop stopna!!! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Aratta-Kingdom Posted February 3, 2008 Author Report Share Posted February 3, 2008 Aratta jan, lav xor@ shuncheir qashel es mek@ greluts hastat ha!!! I didn't inhale if that's what you got in mind lol bayc Movsesi post arats nkarner@ tenaluc heto yes hastat vorosheci erexa dastirakelu daseri etam kam el knik em arnelu vor et harceric indz heru pahi Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ashot Posted February 3, 2008 Report Share Posted February 3, 2008 Aratta jan, vor daseri tegh@ gtnes indzel dzen tur!!! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Aratta-Kingdom Posted February 3, 2008 Author Report Share Posted February 3, 2008 lol qez chi kareli Ashot Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ashot Posted February 3, 2008 Report Share Posted February 3, 2008 chishtes, yes arten processi mechem... mekin sents te nents metsatsnumem - im nerkayutsyamb shat xeloqa, bayts vor yes tan@ chem linum ahavor chara!!! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Aratta-Kingdom Posted February 3, 2008 Author Report Share Posted February 3, 2008 ba Ash jan, et anmegh erexu beran@ xi es papiros dre? dra dardotats demqin em nayum hrashamanuk Dabagyanin em hishum@. Xeghj@ 10 tarekanum yergum er 'sireci yars taran'. u heto yes ste inch daseri masin ek xosum. urishner@ vortegic vorgeg mard en mej gcum vor hets xorhud anen, sranc hamar hach. ba egav? Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ashot Posted February 3, 2008 Report Share Posted February 3, 2008 Aper et erexen yesem... teche gites vochmi erexu chey toghi tsexi... yesel 3 tarekanits dle yamanem yerku papiros ts@xelov!!! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Anonymouse Posted February 6, 2008 Report Share Posted February 6, 2008 (edited) Sometimes you see children from parents and you think, "How did that come out of them?" This is taken and interpreted as twofold. First, sometimes you have kids that are so evil, decadent, stupid and ignoble in their ways that you cannot help but wonder how such a blob of nuisance came out of the parents who are otherwise lovable quaint folks. The parents try everything to rear the kid correctly, pour heart and soul into the kid, educate the kid, etc. No matter what, that child is a log. Asum en "boot" a. Hazar ankam mi ban kases, eli chi haskanum. Hence, what my folks like to say, "Suta bolor@, sagh mechitsa." LOL. Then, you have those kids who are just immaculate conceptions or something, that are born to the most careless and ignoble parents. These kids are driven, organized responsible, etc., and they have an innate sense of drive and right and wrong. Never cause a problem or a panic. The parents however, are losers. Kopit antash antarber esh en. So hence, my parents again point to that and say, "Ba, nayi? Sagh mechitsa." So which is it? I think this above thing is an outlier and exception. While it is an innate thing, nothing replaces proper upbringing and discipline. Let's just hope and pray we are blessed with a kid who is 'good' and not an exception and a dolt. Edited February 6, 2008 by Anonymouse Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Aratta-Kingdom Posted December 29, 2008 Author Report Share Posted December 29, 2008 ՄԱՆԿԱԿԱՆ ԱԳՐԵՍԻԱ Որպեսզի մեր ընտրած մարդկային ստրատեգիան աշխատի, պետք է մենք հասկանանք երեխայի վարքը, խելամտորեն, կոնստրուկտիվ և մարդկային վերաբերվենք նրա հետ: Հաճախ ծնողները առանց կողմնակի գրականության փորձում են գլուխ հանել երեխայի դաստիարակության գործում: Ծնողների գործողությունը մեծամասամբ թելադրվում է ինտուիցիայով, իրավիճակի ճիշտ գնահատմամբ, որը հաճախակի դրական արդյունք է տալիս: Բայց ժամանակ առ ժամանակ ամենալավ ծնողներն անգամ հայտնվում են անելանելի վիճակում՝ բախվելով երեխայի ագրեսիվ պահվածքին: Անելանելի վիճակից դուրս գալու համար անհրաժեշտ է օգտվել պրոֆեսիոնալ մասնագետների խորհուրդներից, ովքեր կարող են օգտակար լինել յուրաքանչյուր ընտանիքի և ծնողների համար: Մանկան հոգեբանությունը, որը անհրաժեշտ է երեխայի զարգացման համար, հոգեբանների և հետազոտողների ուշադրության շնոհրիվ առաջնային պլանում է: Վերջին 50 տարում կատարված հետազոտությունները տվեցին մեծ ինֆորմացիա, որը մասամբ հասանելի է ծնողներին: ԱԳՐԵՍԻԱՅԻ ՊԱՏՃԱՌՆԵՐԸ Գոյություն ունեն երեխայի վարքագծի մի քանի մոդել, որոնց օգնությամբ կարելի է բնութագրել մանկական ագրեսիան: Անմիջական հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ ագրեսիվությունը ցանկացած երեխայի, նույնիսկ ամենփոքրերի մոտ արտահայտվում է տարբեր ձևերով: Ագրեսիայի բոլոր ձևերն ունեն մեկ ընդհանուր գիծ. դրանք արտահայտված են իրավիճակը վերահսկելու փորձով ներգործելու նրա վրա` մի նպատակով՝ կատարելագործել կա՛մ իրեն, կա՛մ իր շրջապատը, այդ թվում իր մտերիմներին: Ռեակցիան ագրեսիվ վարքի տեսքով ի հայտ է գալիս բնածին մեխանիզմով, ներքին ուժի շնհորիվ: Կա ագրեսիայի երկու տեսակ, որոնց հետ բախվում է ծնողը. առաջինը անվնաս ագրեսիան է, որը համառ, ոչ թշնամական ինքնապաշտպանական վարքն է, ուղղված նպատակին հասնելուն: Հետազոտությունները թույլ են տալիս ենթադրելու, որ անվնաս ագրեսիան շրջապատին մերվելու, նպատակին հասնելու և իր հետաքրքրությունը բավարարելու ձգտումն է: Երեխայի այդ վարքագիծը ի հայտ է գալիս ծննդյան օրից: Երկրորդ ձևը թշնամական ագրեսիան է, որն արտահայվում է չարացած, անցանկալի վերաբերմունքով, որ ցավ պատճառի մերձավորին: Թշնամանքը և կատաղությունը, վրեժխնդիր լինելու ցանկությունը, ինչով նա ցանկանում է պաշտպանել ինքն իրեն, որը ցավ է պատճառում հարազատներին: Թշնամական ագրեսիան, ի տարբերություն անվնաս ագրեսիայի, ի հայտ է գալիս երեխայի զարգացման շրջանում: Թշնամական ագրեսիան ավելի է ակտիվանում, երբ երեխայի զարգացման ընթացքում լինում են տհաճ և սթրեսային ապրումներ: Մեր ամբողջ էմոցիոնալ կյանքը ձևավորվում է ագրեսիայի այս երկու ձևերից: Անվնաս ագրեսիան երեխայի մոտ ձևավորվում է ծննդյան առաջին-երկրորդ ամիսների ընթացքում: Երեխայի ագրեսիվ պահվածքը դրսևորվում է նրանով, որ նա ուզում է ցույց տալ իր ինքնուրույնությունը, հաստատվել և իր փորձը կատարելագործել: Դիտարկենք ագրեսիայի այն ձևը, որն անվանում ենք թշնամական: Դա արտահայտվում է թշնամական չարության վարքով՝ կախված ժամանակից շուտ ինտենսիվ դիստրեսից և ցավից: Նույնիսկ նորածին երեխայի մոտ է նկատվում ագրեսիվության դրսևորում: Նորածնի կյանքի առաջին ամիսներին, երբ նրա մոտ առաջանում է նման ռեակցիա, նա չի գիտակցում ինչ-որ բան քանդելու կամ վնասելու մասին: Մի շարք ուսումնասիրություններից հետո պարզվել է, որ կյանքի առաջին ամիսներին նորածինը ընդունակ չէ գիտակցված կատարելու նման քայլեր: Այդպիսի ցանկություն ի հայտ է գալիս երեխայի վեց ամսական հասակից ոչ շուտ: Հետևելով երեխաների լարվածության ռեակցիային՝ նրանց կյանքի առաջին տարվա վերջին առանց դժվարության կարելի է նկատել, որ երեխաները զգում են և հաճախ ցանկություն են ունենում վնաս պատճառել: Երեխաներին հետևելը ցույց տվեց, որ պետք է գոյություն ունենա ինչ-որ մեխանիզմ կատաղության ռեակցիայի համար: Այդ մեխանիզմը նպաստում է չափազանց մեծ ցավ կամ դիստրես ապրելուն: Երբ ծնողները չեն կարողանում գտնել ցավի կամ դիստրեսի աղբյուրը, նրանք հակված են բացատրել երեխայի լացը և անհանգստությունը որպես անհրաժեշտություն: Անտանելի դիստրեսը և ցավը փոխվում են թշնամական ագրեսիայի հակառակին՝ առաջացնելով ցավի կամ դիստրեսի աղբյուրը հեռացնելու ցանկություն: Արդեն շատ վաղ հասակում երեխաները ձգտում են ղեկավարել թշնամանքի զգացումը, մի միջոց են գտնում, որպեսզի բավարարեն իրենց կատաղությունը, ավելի քիչ ցավ պատճառելով իրենց ծնողներին: Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Aratta-Kingdom Posted December 29, 2008 Author Report Share Posted December 29, 2008 ՊՐԱԿՏԻԿ ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԾՆՈՂՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ Ագրեսիվ վարքի տարբեր ձևերի անհնար է վերաբերվել միատեսակ Բոլոր դեպքերում էլ ծնողները պետք է օգնեն իրենց երեխաներին՝ ադապտացվելու շրջակա միջավայրին: Տարբեր իրավիճակներում պետք է գործել տարբեր կերպ: Մի կողմից ագրեսիան կարող է ծառայել որպես ինքնապաշտպանություն, բավարարել ցանկությունները և հասնել նպատակին: Իսկ մյուս կողմից ագրեսիան թշնամանքի և ատելության տեսքով կարող է վնաս տալ, առաջ բերել բնավորության անցանկալի գծեր կամ ձևավորել խուլիգանի կամ էլ վախկոտի, որը վախենում է ինքն իրեն պաշտպանել: Այս երկու դեպքերն էլ վատ են անդրադառնում զգացմունքների վրա: Ագրեսիայի առաջին ձևը անհրաժեշտ է ապրելու և հաջողության հասնելու համար: Երկրորդ ձևը, չհաշված բացասական հատկությունները, նույնպես կարող է անհրաժեշտ լինել ապրելու համար: Պետք է ընդունել, որ որոշ չափի ագրեսիան անհրաժեշտ է: Նույնիսկ ամենալավ շրջապատում և ընտանիքում երեխայի դաստիարակության ժամանակ անհրաժեշտ են սահմանափակումներ: Երեխան չի կարող նորմալ զարգանալ, եթե չի զգացել հիասթափություններ: Միևնույն է, ծնողները կբախվեն երեխաների թշնամանքի հետ, նույնիսկ եթե ծնողները դաստիարակում են նրանց սիրով և անում են ամեն ինչ նրանց նորմալ զարգացման համար: Երեխայի հետ շփումը հեշտանում է, եթե թշնամանքի մակարդակը ցածր է, բայց թշնամանքի արտահայտումը անհնար է: Կոնստրուկտիվ միջամտությունը նպաստում է թշնամանքի արտահայտման նվազեցմանը: Առանձնացնենք մի քանի փոխհարաբերություններ, որոնց դեպքում թշնամանք է առաջանում երեխաների միջև. 1.կոնստրուկտիվ միջամտություն երեխայի անհանգստությունը մեղմելու համար 2. երեխայի՝ ակտիվորեն ու ինքնուրույն հետազոտելու և միջավայրը ճանաչելու ցանկությունը 3. երեխաների և ծնողների հարաբերությունները: Գենրի Պարենս «Մեր երեխաների ագրեսիան» Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Aratta-Kingdom Posted December 29, 2008 Author Report Share Posted December 29, 2008 Ինչ է աուտիզմը Աուտիզմը հունարենից թարգմանաբար նշանակում է շփման խախտման ծայրահեղ վիճակ, հեռացում իրականությունից դեպի իր սեփական ապրումների աշխարհը: Աուտիզմը այսպես է բացատրված հոգեբանական բառարանում: Այդ տերմինը առաջին անգամ տրվել է շվեյցարացի հոգեբույժ ու հոգեբան Է. Բլեյերի կողմից: Հիմնականում առանձնացնում են աուտիզմի 4 տեսակ. • խոսքի և շփման • սոցիալական հարաբերությունների մեջ • մտածելակերպի • զգացմունքների մեջ Աուտիզմի նախանշաններն են ` շփման և ապրելակերպի դժվարությունները, զգացմունքային կապի, լեզվական խանգարումները: Աուտիզմին բնորոշ է հոգեբանական բոլոր հատկությունների զարգանալը, ինտելեկտը, ընդունակությունը, տեղաշարժը, ուշադրությունը, հիշողությունը, խոսքը: Անգլիացի հետազոտող դոկտոր Վինկը առանձնացնում է այդպիսի երեխաներին իրենց հնարավորությունների դրսևորումով, սոցիալական կապով, չորս հիմնական տեսակներով: 1.Աուտիզմի այս տեսակը երեխաների մոտ արտահայտվում է վաղ հասակում: Նրանք ամբողջովին հրաժարվում են արտաքին աշխարհի հետ ակտիվ շփումից: Այդպիսի երեխաներն իրենց ցանկությունները չեն արտահայտում, ոչինչ չեն խնդրում: Չեն ցուցաբերում կենտրոնացված վարքագիծ, չեն օգտագործում խոսք, միմիկա և ժեստեր: Դա աուտիզմի ամենածանր վիճակն է: 2.Կտրուկ հրաժարական. Այս խմբի երեխաներն ավելի ակտիվ են և քիչ վիրավորող: Շփվելիս նրանք չեն ընդունում իրականությունը: Այդպիսի երեխաները պետք է շրջապատված լինեն իրենց հարազատ մարդկանցով, որովհետև տարիքի հետ ավելանում են պրոբլեմները: Դա նկատվում է նոր միջավայրում, անծանոթ մարդկանց հետ շփման ժամանակ: 3. Այս տիպի երեխաները շատ շուտ են վիճաբանում և շուտ էլ բաժանվում:Նրանք օժտված են խոսքի մեծ կարողությամբ և խանգարված է նրանց մտածելակերպը: Նրանց միանգամից հասկանալը շատ դժվար է, արտահայտում են մի քանի մտքեր: 4.Ծայրահեղ վիճակ շփման և հարաբերությունների մեջ: Հիմնական խնդիրն այն է, որ նման երեխաները բավարար բառապաշար չունեն, չունեն նաև տեղաշարժվելու հնարավորություն: Հենց այդ պատճառով էլ նրանք չեն շփվում մարդկանց հետ: Ամենապարզ իրադրությունում իրենց կորցնում են: Աուտիզմի ամենաբարդ տեսակը հանդիպում է հազարից մեկի մոտ:Մանկապարտեզում կամ դպրոցներում 4-5անգամ ավելի շատ տղա հիվանդներ են հանդիպում, քան աղջիկներ: Աուտիզմի առաջացման իրական պատճառները մինչև աÛժմ ամբողջությամբ չեն պարզաբանվել:Սակայն գիտնականների մեծամասնության համոզմամբ այն ի հայտ է գալիս երեխայի զարգացման շրջանում: Այս հիվանդությամբ տառապող երեխաների մոտ նկատվում են նաև ուղեղի հիվանդություններ և կենսաքիմիական փոփոխություններ: Աուտիզմով տառապող երեխայի նկարագիրը Աուտիզմի նախանշանները նկատվում են երեխայի կյանքի առաջին ամիսների ընթացքում: Աուտիզմով տառապող երեխաները շատ պասսիվ են, հասակակիցների համեմատությամբ ուշ են ճանաչում իրենց մայրերին, իսկ եթե անգամ ճանաչում են, ուշադրություն չեն դարձնում, չեն ժպտում: Նրանց բնորոշ է անտարբեր հայացքը և չեն արձագանքում իրենց անվանը: Նրանց ուշադրությունը հանկարծակի կարող է շեղել ինչ-որ պայծառ իր, նա կարող է վախենալ ինչ-որ առարկայից` պատից կախված իրից, իր սեփական մատներից: Այդ երեխաները կարող են նույն շարժումը ժամերով կատարել, բնազդաբար շարժել ձեռքերը, նույն ձայնը հանել: Ավելի մեծ տարիքում նման երեխաները դառնում են ավելի անտարբեր, շրջապատի նկատմամբ: Նրանք չեն սիրում նայել դիմացինի աչքերին, իսկ եթե նայում են՝ ոչ թե աչքերին, այլ դեմքի որևէ մասին կամ հագուստին: Աուտիզմով տառապող երեխայի նկարագիրը Աուտիզմի նախանշանները նկատվում են երեխայի կյանքի առաջին ամիսների ընթացքում: Աուտիզմով տառապող երեխաները շատ պասսիվ են, հասակակիցների համեմատությամբ ուշ են ճանաչում իրենց մայրերին, իսկ եթե անգամ ճանաչում են, ուշադրություն չեն դարձնում, չեն ժպտում: Նրանց բնորոշ է անտարբեր հայացքը և չեն արձագանքում իրենց անվանը: Նրանց ուշադրությունը հանկարծակի կարող է շեղել ինչ-որ պայծառ իր, նա կարող է վախենալ ինչ-որ առարկայից` պատից կախված իրից, իր սեփական մատներից: Այդ երեխաները կարող են նույն շարժումը ժամերով կատարել, բնազդաբար շարժել ձեռքերը, նույն ձայնը հանել: Ավելի մեծ տարիքում նման երեխաները դառնում են ավելի անտարբեր, շրջապատի նկատմամբ: Նրանք չեն սիրում նայել դիմացինի աչքերին, իսկ եթե նայում են՝ ոչ թե աչքերին, այլ դեմքի որևէ մասին կամ հագուստին: Աուտիզմով տառապող երեխաները խուսափում են խմբակային խաղերից, սիրում են խաղալ մենակ: Նրանք նույն խաղը կարող են խաղալ տարիներով, նույն նկարը նկարել միշտ: Աուտիզմով տառապող երեխաները չեն կարողանում ճիշտ կազմակերպել իրենց շարժուձևը: Նրանք երկար ժամանակ կարող են անընդհատ բացել և փակել ջրի ծորակը, վառել կամ անջատել լույսը: Թերություններով երեխաները սիրում են պաշտպանել իրենց զբաղմունքի առարկաները: Շատ չնչին փոփոխություններից նրանք մեծ սթրես են ապրում,՝ դառնում են շատ ագրեսիվ կամ էլ առանձնանում են: Ագրեսիայի պահին, որը ցուցաբերում են հաճախ և’ իրենց, և’ հարազատների հանդեպ, նրանք անկարող են զսպել իրենց: Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.