Z@ruyts Otaryerkratsu Het

[vartahoor]

ԶՐՈՒՅՑ ՕՏԱՐԵՐԿՐԱՑՈՒ ՀԵՏ

Համո Սահյան

 

Դու հյուր ես այսօր իմ Հայաստանում

Եւ քո դեմ բաց են բոլոր մուտքերը,

Թեկուզ քո լեզուն լավ չեմ հասկանում,

Բայց ըմբռնում եմ ես քո մտքերը:

 

Ես քո գալստյան կենացն եմ մաղթում,

Քեզ համար վաղուց պարզ է այսքանըª

Հյուրընկալության օրենքի խա խ տում

Թույլ չի տա երբեք իմ Հայաստանը:

 

Այս սովորույթը հնուց է գալիս,

Հենիր սեղանիս քո արմունկները,

Ես հյուր եմ դառնում ու քեզ եմ տալիս

Տան տիրոջ բոլոր իրավունքները:

 

Քեզ հետ շրջում եմ երկիրն իմ խաղաղ,

Ուր որ կամենաս ես քեզ տանում եմ,

Բայց չեն նկատում քո աչքերն, ավա¯ղ,

Այն, ինչով որ ես հպարտանում եմ:

 

Ես պալատներն եմ տեսնում մարմարյա

Եվ քանդակների նուրբ ժանյակները,

Դու խրճիթներն ես տեսնում հնoրյա

Եվ վաղուց լռած ճախարակները:

 

Ես գործարանն եմ տեսնում մեր նորոգ,

Հնոցն եմ տեսնում եվ նրա հուրը,

Դու վառարանի ծուխն ես տեսնում լոկ,

Ծխանն ես տեսնում եվ նրա մուրը:

 

Ես ճանապարհն եմ տեսնում լայն ու բաց,

Սարից սար թռչող այս ծիածանը,

Իսկ դու տեսնում եսª ժայռից կախ ընկած

Պորտը քարերին մաշած կածանը:

 

Ես լուսաբացն եմ տեսնում ոսկեհեր,

Այգին եմ տեսնում ու ծաղկած ծառը,

Իսկ դու նայում ես հորիզոնն ի վեր,

Տեսնում ես միայն ամպի պատառը:

 

Ես մեր գետերն եմ տեսնում փրփրալից

Եվ լույսի փոխվող մեր չքնաղ լիճը,

Իսկ դու տեսնում ես ծաղկունքի ահից

Դաշտում կուչ եկած մեռնող ճահիճը:

 

Ես մեր դրոշն եմ տեսնում պետական ---

Մեր ամենամեծ հարստությունը,

Իսկ դու փնտրում ես ինչ որ կարկատանª

Հաստելու չեղյալ աղքատությունը:

 

Օրենք է մեզ մոտ, երբ հյուր ես եկել,

Այս տունը քոնն է, եւ դու ես տերը,

Թե ուզենայիր ճիշտը նկատել,

Ես քեզ կտայի եւ իմ աչքերը: