Andranik Iosifyan

[MosJan]

Andranik Iosifyan.

 

 

Since 1930s the name the engineering inventions of Andranik Iosifyan were kept in secret by the Soviet government. During the World War Second Andranik Iosifyan ran a strategic military factory that produced weapons.

After the end of the war, the Armenian scientist still remained unknown. He was one of the outstanding figures in the field of military and rocket production. In Soviet times, the names of such people became known only after death.

 

http://www.armtv.com/schedule/eng/?sub=ann...c=cinema&id=779

[MosJan]

Documentary was on H1 tv 2 days a go

 

i'll see if i can find mor info on him -

 

he had 37 new inventions most of which have been sold to other countries by ussr

 

was born in Artsax - in a family of a purist - his father was assassinated by soviets and Andranic was punished demoted at one time - for the rest of his life he has used other names to publish his work

 

he was the key figure who has helped opening Megereyan institute in Yerevan

[Arpa]

Documentary was on H1 tv 2 days a go

 

i'll see if i can find mor info on him -

 

he had 37 new inventions most of which have been sold to other countries by ussr

 

was born in Artsax - in a family of a purist - his father was assassinated by soviets and Andranic was punished demoted at one time - for the rest of his life he has used other names to publish his work

 

he was the key figure who has helped opening Megereyan institute in Yerevan

Published since June 16, 1923

original article © Azat ArtsakhPublished on October 01, 2005

 

http://armtown.com/news/am/aza/20051001/2502/

 

ԳԻՏՆԱԿԱՆ ԷՐ՝ ՀԱՐՈՒՍՏ ՄԱՐԴԿԱՅԻՆ ԱՐԺԱՆԻՔՆԵՐՈՎ

Ինչպես արդեն տեղեկացրել էինք, հայազգի նշանավոր գիտնական, ծննդով արցախցի Անդրանիկ Իոսիֆյանի 100-ամյակին նվիրված հոբելյանական հանդիսությունները, որ սկիզբ էին առել Արցախի պետական համալսարանում, իրենց շարունակությունը գտան նրա ծննդավայրում՝ Մարտակերտի շրջանի Ծմակահող գյուղում։ Այդ օրը, իրոք, տոն էր ծմակահողցիների համար. մեծ գիտնականի անունը կրող դպրոցի բակում, որտեղ տեղի ունեցավ նրա կիսանդրու բացման հանդիսավոր արարողությունը, հավաքվել էին մեծ ու փոքր, քանզի Անդրանիկ Իոսիֆյան-մարդը հարազատ էր բոլորի հոգուն ու սրտին։ Միջոցառմանը ներկա էին անվանի գիտնականի հոբելյանական տոնակատարություններին մասնակցելու նպատակով Հայաստանից եւ Ռուսաստանից ժամանած գիտնականներ, ԼՂՀ պետական այրեր, հասարակայնության ներկայացուցիչներ, Ա. Իոսիֆյանի հարազատները։ Կիսանդրու բացման իրավունքը տրվեց ԼՂՀ փոխվարչապետ Արարատ Դանիելյանին, ՀՀ ԵրՊՀ ռեկտոր Ռադիկ Մարտիրոսյանին եւ Ա. Իոսիֆյանի քրոջ աղջկան՝ Սվետլանա Ավանեսյանին։ Հանդիսավոր արարողությանը բացման իր խոսքում ԼՂՀ կրթության, մշակույթի եւ սպորտի նախարար Կամո Աթայանը ասես վստահեցնելով ծմակահողցիներին, նշեց, որ իրենց հայրենակցի ու համայն հայության պարծանք Ա. Իոսիֆյանի 100-ամյակը տոնվում է իր վաստակին համապատասխան. հոբելյանական միջոցառումներ են տեղի ունեցել նախ՝ Մոսկվայում, ապա՝ Երեւանում ու հետո տեղափոխվել Արցախ։ Վերջին ակորդը, նախարարի խոսքերով, Ծմակահողում է՝ գիտնականի հարազատ ծննդավայրում, որին այնքան շատ էր կապված նա։ Ա. Իոսիֆյանը ամեն տարի տիկնոջ հետ միասին արձակուրդն անց էր կացնում հայրենի գյուղում, որտեղ անցկացրած օրերի մասին, ինչպես նաեւ՝ կարկառուն գիտնականի կյանքի ու գործունեության մասին իր ելույթում հետաքրքիր դրվագներ պատմեց Ծմակահողի դպրոցի տնօրեն Է. Սարգսյանը։ «Իոսիֆյանը միշտ հասարակ ու բարի էր իր հայրենակիցների հետ։ Տարածությունը չէր խանգարում նրան. ամեն տարի գյուղ էր գալիս, ապրում գյուղի հոգսերով, օգնում համագյուղացիներին, ոգեւորում վաղվա օրվա հույսով։ Նա եղավ հայրենի գյուղի ամենամեծ հովանավորը. Հայրենական մեծ պատերազմից հետո նրա ջանքերով Խաչենագետի վրա կառուցվեց հէկ, որը էլեկտրականություն էր մատակարարում ձորակի գյուղերին։ Առաջին մեքենան հռնդաց գյուղում, արհեստանոցներում սկսեցին աշխատել հզոր հաստոցները, տներում ջրախողովակներից ցայտեց հայրենի լեռներից հոսող ջուրը, բարեկարգվեցին փողոցներն ու ճանապարհները։ Վ. Տերեշկովայի նվիրած հեռուստացույցը՝ տեղադրված գյուղի ակումբում, նոր լիցք հաղորդեց երիտասարդության համար ժամանցին։ Հապա խոսքն ու պահվա՞ծքը, համով-հոտով հումո՞րը... Մեծի հետ մեծ էր, փոքրի հետ՝ փոքր։ Արձակուրդներին, երբ գալիս էր գյուղ, նրա գալստյան լուրը հաճելի իրարանցում էր առաջացնում։ Հանդիպում էր գյուղացիների հետ, երկա՜ր-երկար զրուցում գյուղի հոգսերի մասին... Գյուղում գյուղավարի էր. հագնում էր ձեռքով գործած զոլավոր գուլպաներ, տրեխներ ու գերանդին ուսած՝ բարձրանում խոտհարքի...»։ Մարդ էր, մեծ գիտնական, հողվոր եւ ուսուցիչ, հարուստ՝ մարդկային արժանիքներով... Այս ամենը վեր հառնեց ելույթ ունեցողների՝ նրա մասին արված հիշողություններում ու պատմություններում։ Իոսիֆյանի՝ համաշխարհային գիտության, տեխնիկայի ու տնտեսության զարգացման գործում ունեցած մեծ ներդրման մասին խոսք ասաց նրա մտերիմ, ԵրՊՀ ռեկտոր Ռադիկ Մարտիրոսյանը։ Իրենց սրտի խոսքն ասացին Ա. Իոսիֆյանի աշակերտ, «Մետեոր» կոնստրուկտորական բյուրոյի գլխավոր կոնստրուկտոր Յու. Տրիֆոնովը, ԱրՊՀ ռեկտոր Համլետ Գրիգորյանը, ՀՀ ԳԱԱ թղթակից-անդամ Էմմա Պարսամյանը։ «Վերջին էնցիկլոպեդիստը». այսպես անվանեց Յու. Տրիֆոնովը արցախածնունդ գիտնականին եւ դպրոցի թանգարանին նվիրեց Ա. Իոսիֆյանի ծննդյան 100-ամյակի հուշամեդալը։ Իսկ Համլետ Գրիգորյանը, իր իսկ խոսքերով՝ այդ օրը բացահայտեց մի երեւույթ. այն, որ ծմակահողցիները Մարտակերտի շրջանի համար «սերմացու» ժողովուրդ են, եւ պետք է նրանց անթեղել, պահել... Իսկ մեծ գիտնականի հիշատակը վառ պահելու լավագույն պայմանը կլինի այն, եթե հինգ տարուց հետո կրկին հավաքվելով այստեղ՝ հանդիպեն եռակի-քառակի թվով մանուկների։ Միջոցառման ավարտին երախտագիտության խոսք ասաց Ա. Իոսիֆյանի քրոջ աղջիկը՝ տիկին Սվետլանան։ «Իմ ցանկությունն է, որ Իոսիֆյանի անունը կրող այս դպրոցը լինի Խաչենի ձորակի լավագույն կրթօջախներից մեկը»,- ասաց նա։ Նշենք, որ մեծ գիտնականի բրոնզաձույլ կիսանդրու հեղինակը քանդակագործ Ռոբերտ Ասկարյանն է։ Միջոցառման մասնակիցներին ուղղված իր խոսքում նա պատվաբեր ու միաժամանակ պատասխանատու համարեց կատարած գործը՝ ասելով. «Որքան շնորհք ունեի՝ ներդրեցի հանուն այս քանդակի»։ Վերջում կրթօջախի սաները հանդես եկան գրական-գեղարվեստական մոնտաժով։

ԼԱՈՒՐԱ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

[MosJan]

Arpa thank you for the info & the web site URL

it's a nice web site

[Zartonk]

Yes I saw the documentary. Very informative.

[MosJan]

From Metsamor Upward: A look back at space-minded Armenians By Aris Ghazinyan

ArmeniaNow reporter

In recent days media has been reminding the world of Sputnik – launched 50 years ago and in the process launching the “space race”.In fact, long before – IV-III millennium BC -- some 30 kilometers east of Yerevan, one of the world’s oldest observatories looked to the sky perhaps for the same reasons the Russians and Americans would later fight to dominate it.

 

http://armenianow.com/images/uploadedimages/ai254101.jpgArmenians have had starry visions since long before the “space age”Though sadly deteriorating, patterns of night skies carved into rocks that became celestial maps for early astronomers can still be seen on a Metsamor hill. Fifty years? Hardly a flash compared to the centuries Armenians have been interested in the heavens.

 

And when technology accommodated curiosity, Armenians left the ground for a closer look.

 

In Europe yet in the late 19th century there was a famous aeronaut Alexander Topchyan. His successor Artiom Katsian was a participant of the first aviation competition held in Germany in 1909. By the beginning of WW I the number of Armenian pilots could claim to be a “national squadron”. Among the sky conquerors was the outstanding seascape painter Hovannes Ayvazovski’s grandson Konstantin Artseulov, who was among the first test-pilots to perform the “dead spin”.

 

In 1942 eminent scientists Abram and Artiom Alikhanovs founded the first station of Cosmic research on Mount Aragats, where they studied cosmic rays. In fact, before the world learned of nuclear bombs via the American laboratories of Los Alamos, Abram Alikhanov had already offered three variants for how to defuse it.

 

Widest acclaim was won by “Andranik Iosifyan’s helicopter” a flying machine equipped with an electrical engine, invented by a prominent physicist. In the early 1930s even traditional helicopters that ran on fuel practically did not exist yet, except in the classified documents of Iosifyan.

 

In 1941 Josef Stalin appointed him the director of the specialized scientific-production enterprise supplying the battlefront with special electric machinery, automatic devices and communication means. Later the USSR’s largest scientific research institute of electro-mechanics would be established on the basis of that plant. For thirty years the “classified” Chief Constructor of electrical equipment of ballistic rockets, nuclear submarines, spacecrafts and Omega and Meteor satellites Andranik Iosifyan was in charge of that institute.

 

Tsmakahogh - in Armenian means “shady, sunless place”. But it is also the name of a tiny village in Karabakh where in 1905 the future tamer of Light and Energy Andranik Iosifyan was born. In the neighborhood of the Gandzasar monastery, which is not far from the village, nights are notably starry. The boy would peer into the flaring sky for hours and probably accumulate in his small body but a big mind the energy emitted by the remote stars, in order, decades later, to share it…

 

He, of course, would find his “star”. The star of the Hero of Socialist Labor (the highest civilian award in USSR) would be the award for his active part in the implementation of man’s first flight to space. Later Yuri Gagarin in his speeches was able to refer to Iosifyan’s research with confidence.

 

On March 18, 1989 nothing principally new took place in the world of cosmonautics, except the completion of Discovery’s eighth flight.

 

For Armenian’s however, the back-page news was front-page, because one of the astronauts on that Discovery flight was James Bagian, son of the Philip Bagian family that had migrated to the USA.

 

The future astronaut was born in 1952 in Philadelphia. His parents had moved to the States from Trabzon. As James himself asserted his “grandfather Gevorg is from Artsakh”. His passion for aeronautics wasn’t accidental. His father, Philip, used to be a pilot and one of 18,500 American Armenians having served in the US Army during WWII. For his courage on the battlefield Philip Bagian was decorated with an American order of Red Cross.

 

James Bagian became an astronaut in 1980. First, he was a doctor, engineer, sportsman; he is one of the first professional doctors that went to outer space. Zero-gravity scientific experiments carried out by Bagian were based on his compatriot, laureate of State Prizes of USSR Norayr Sisakian’s research.

 

Norayr Sisakian not only clearly comprehended and responded to what was most essential in world science at the moment, but also saw the perspectives of science development in general. In the mid 20th century he laid the foundation for such future studies as molecular, radiation and cosmic biology. A crater on the Moon is named for Sisakian. Closer to home, though, it is his name on the wall of UNESCO office building in Paris that gets more notice. For 10 years (1956-66) Sisakian worked at the organization as a member of consultative and executive committees of UNESCO, where he was president of the 13th Session of Conference General …

 

In June 1991nothing new happened in the world of aeronautics: James Bagian explored space for the second time, and he was assisted in the preparation to the flight by chief engineer of Norton firm Joan Yazejian-Poghosian and the head of NASA life support service, doctor Arnold Nikoghosian…

 

Worldwide, astronomers call the Armenian scientist Victor Hambartsumyan “the creator of stellar associations”. While yet a student he published 16 scientific works on theoretical astrophysics, and in 1931 (when he was 28) he would be the first in the USSR to deliver lectures on the subject. Working at Pulkovo observatory he opened the first astrophysics chair in the country, headed it, and at the age of 32 he became the Pro- Rector at Leningrad (now St. Petersburg) University on scientific issues.

 

Similarly, Grigor Gurzadyan is considered to be “the founder of radio astronomy”. Indeed he caused a revolution in science, having worked out a method of telescope maintenance not on the Earth, but in space. The President of USSR Academy of Sciences Mstislav Keldysh, academician Lev Artsimovich and Constructor General of the world’s first rocket Sergey Korolyov managed to help “the astronomer of the 21st century” to found the Cosmic Institute in the Garni gorge. Gurzadyan’s works also attracted NASA’s attention - a little telescope called Hubble engineered by Gurzadyan’s principle would make more discoveries than all the observatories from the Earth.

 

During the last 16 years of Independent Armenia no works in this direction have been carried out, as Armenia’s statehood does not consider the matter as a priority, hence no such project has been financed, as opposed to the USSR which was highly interested in the development of that branch of science and consequently financed it. There are Armenian scientists now working either in the USA or in Russia.

Edited October 16, 2007 by Zartonk

[Zartonk]

Nice Post Mos, thanks.