Balaclava

well what's better, having 2 kids and a husband, or wait till it clicks and then at one point it stops the clickin and starts the tickin?

LOL

From my perspective, I rather the first one

–Ու՞ր

–Ծխելու,–ասալով շարժվեցի դեպի դուրս, եւ շարունակելով զգուշացրի–Էս ինչ ցուրտա, շոր հագիր չմրսես…

–Հա, սպասի ժակետս վերցնեմ գամ։

–Ապեր, բա էն օրն ինչի չեկար թղթերիդ հետեւից, ամեն ինչ տպել էի, պատրաստել…

–Հակ ջան կներես, չստացվեց, էդ օրն ինչ փորձանք ասես որ չեկավ գլխիս…

–Ի՞նչ էր եղել որ։

–Դե եսիմ, գործերով էլի… Բիլերը լցվել են գլխիս… էս Մերսեդեսի վարձն էլ չեմ կարում տամ…

–Հա՜, պարզա ապեր. դե երբ ուզես արի, թղտերը պատրաստ են, վերցրու…

–Մերսի ցավդ տանեմ…

–Հարց չկա ապեր…

Մեկել հանկարծ տան ներսից լսվեցին կանացի ճիչեր, կարծես թե ուրախ… Այդքան էլ ուշադիր չէի։

Հակո՞բ,–ներսից կանչեցին,– ուրես այ տղա, արի ներս, նոր տարին եկավ։

–Ո՞նց թե եկավ։ Ես էստեղ արդեն մի քանի րոպե կանգնած եմ, ու նոր եկող կամ գնացող չեմ տեսել։ Էդ ո՞ր կողմով ա եկել, որ չեմ տեսել…

–Լավ դե, արի ներս, շամպայն խմենք…

–Բա էդ թթվաջուրը խմելու բան ա՞,–խնդալով մտա ներս, եւ նոր տարին, արդեն ներսից, դիմավորեց ինձ։

Բնորինակ՝ http://gevorgian.com/hakob/archives/2008/01/01/20/48/25/

God made me a Man, and I shall stay the way I am, and frankly I never cared of clicking with a chick, it's the heart that counts noth clicking!!!

Yeah, but I was saying that if you were a chick. And if you were a chick you would care about clicking. Fortunately you are a man, and if you were a woman, with the same attitude---that is, not caring about clicking---you'd already be married with 2 kids and very little time to talk in this forum---from 12-3 o'clock in the morning, that is.

Հոլովակը ներկայացվում է ԱՄԲՈՂՋ ՀԱՅ ՄՏԱՎՈՐԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ՝ ԳՈՐՂՆԵՐԻ, ԵՐԱԺԻՇՏՆԵՐԻ, ՆԿԱՐԻՉՆԵՐԻ...ՄԻ ԽՈՍՔՈՎ՝ ՌԱԲԻԶՈՒԹՅԱՆԸ, ԹՐՔԱԲԱՐՈ ՀԵՌՈՒՍՏԱԸՆԿԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՆ, ԵՎ ԴԱ ԴԻՏՈՂՆԵՂՆԵՐԻՆ ԲՈԼՈՐ ԻՄԱՍՏՆԵՐՈՎ ՏՐՈՏԵԼՈՒ ՊԱՏՐԱՍՏ ԱՌՈՂՋ ԲԱՆԱԿԻ ԱՆՈՒՆԻՑ…

 

Վահրամ ՍԱՀԱԿՅԱՆ – նվիրում է Հայաստանում քրիստոնեության հաստատման 1700 եւ 1705, ինչպես նաեւ Մաշտոցյան գրի 1600 ամյակներին

 

http://www.youtube.com/watch?v=JVO-RLhCn5E

ՌԱԲԻԶ ՄԱՐԴՈՒ ԿԵՐ–ՊԱՐԸ

http://www.vraert.com/am/images/miang.jpg

Sa yerort ankamna vor du temaits shat herues gnum, sakayn der ches batsatrel kap@...

Ashot:

Ոչ թե հեռանում եմ, այլ ավելին՝ գալիս եմ խորքը հարցի։

You'll need some time to absorb my philosophy. Please do read again and answer back later. I do not need an immediate reply.

By the way, Chapman is his illegitimate father's surname, his surname is Lawrence. So, please, use Lawrence instead of Chapman.

Shat tchishtes Hakop jan,

toghenq togh darnan Amerikatsi

, yev

payqaren mer payqarneri dem,

sk@sen azat kartsiqner artahaytel

inchpes karelie minchev aysor hishel tseghaspanutsyun@, da mez apaga chi,

toghenq vor sovoren Amerikayi dprotsnerum irents kamqov

,

Mexikneri het krivneri mech mtnen,

ayluhetev mtnen

gangeri antam darnan

, chishtes,

inchnerise petq payqarel aysqan

,

toghenq togh iranq irants @ntrutsyun@ ani

, inchnerise metp AMN um gtnvogh 2 million hayere,

togh Amerikatsi darnan, togh pashtpanen Amerikyan orengner@ voronq Hayutsyan demen grvats

, inchnerisen petq, lsenq mer sireli Chapmani xoskerin yev sharzh@venq nra kartsiqnerov, Lsenq voch HAY andzin te vonts petqe Hay linenq...

 

Shnorhakalutsyun imastavor zruyts@ tsutsadrelu hamar, sakain yes im kartsiq@ kyanqum chem poxi, vor Hay linel@ yev Hay mnal@ nshanakume HAY IMANAL@, dranits heto zargatsru qo m@tqer@ inchqan kuzes, uzumes gna Turkeri patmutsyun sovori, bayts anhrazheshte imanal qo patmutsyun@ naxqan urishnerin@...

1. Եթե ապրում են Ամերիկայում, ապա արդեն իսկ համարվում են Ամերիկացի։ Եթե ոչ, ապա ցավալի է նրանց ապրելակերպը, քանզի անգիտակցաբար ապրում են մի վայրում, որ դեռ չգիտեն կոչվում է Ամերիա «երկրագնդի ՎԵՐՋԻՆ հույսը[1]»

2. Որոնք են _մեր_ պայքարները։ Ես ինքս ոչ–մի պայքար չունեմ այս կյանքում։

3. Չեի ցանկանա քեզ էլ դասել բռնատերերի շարքին, բայց ավաղ, ինձ թվում է, որ դու էլ նույնպես բառի բուն իմաստով ընդդիմանում ես ազատ խոսքին եւ ազատությանը։

4. Երբ մարդ ունի կամք, էլ ով կարող է նրան կոտրել։ Հետեւաբար, անկարող կլինեք կանգնեցնել նրանց անելու այն, ինչ բխում է իրենց կամքից, այն է՝ ապրել Ամերիկայում եւ օգտվել նրա բարքերից, օրինակ՝ կրթությունից։

5. Եթե թշնամիներ են Մեքսիկացիներ հետ, ապա եթե լինեին խելացի, ուրեմն կարող էին լինել բարեկամ Մեքսիկների հետ։

6. Խմբավորումների՝ այդպես կոչված «Գենգերի» ստեղծումը բխում է սոցիալական բարդ իրվաիճակից, ինչպես օրինակ վատ ապրելակերպը, ընտանիքի անհաշտ վիճակը, երեխայի մտավոր պակասությունը, Ամերիկյան պետության հանդեպ ունեցած թշնամական մտածելակերպը, հակվածությունը ՌԵՊ երաժշտությանը եւ այլն…

7. Կրկին, այդ դեպքում եւս ես չեմ պայքարում. հավակնում եմ Նիհիլիզմին։

8. Այս կետում գրված մեջբերմանը պատասխանեմ հարցով։ Չես կարծու՞մ, որ ժամանակն է հասկանալ ԸՆՏՐՈՒԹՅԱՆ ՍԱՀՄԱՆԱՓԱԿ ԼԻՆԵԼՈՒ ՎԱՏՈՒԹՅՈՒՆԸ։ Ես այս թեմայի շուրջ որոշ գախափարախոսական գրվածքներ ունեմ։

9. Ո՞րն է «հայությունը», եւ այդ ո՞ր օրենքն է դեմ «հայությանը»։ Չնայած լավ է, որ դու էլ ես կարծում որ օրենքներին հարգել պետք չէ. Կրոպոտկինն էլ էր դա ասում, բայց, ինչպես հրամայել մարդկությանը, որ անարգեն օրենքներին, եւ ավելին, չպաշտպանեն դա։ Գիտե՞ս քանի քանի անգամ են փորձել դրան հասնել։ Վերջում դարձել են շան կեր, կամ էլ անշիրիմ հանգուցյալ…

Եւ ընդհանրապես, քո ասածներից հասկացա որ դու կողմ ես բռնատիրությանը (տես իմ կողմից ըդնգծված խոսքերդ)։

Իսկ ինչ վերաբերում է Լորենսին, խորհուրդ կտամ լավ կարդալ այն. գիրքը կազմից մի քննադատիր։

–––––––––––––––––––––––––––––

[1] "Fellow citizens we cannot escape history. We of this Congress and this administration, will be remembered in spite of ourselves.... The fiery trial through which we pass, will light us down, in honor or dishonor, to the latest generation. We say we are for the Union. The world knows we do know how to save it. We—even we here—hold the power, and bear the responsibility. In giving freedom to the slave, we assure freedom to the free—honorable alike in what we give and what we preserve. We shall nobly save, or meanly lose, the last best, hope of earth. Other means may succeed; this could not fail. The way is plain, peaceful, generous, just—a way which, if followed, the world will forever applaud, and God must forever bless." Annual Message to Congress, Abe Lincoln, Dec. 1 1862

I am stuffed with all the food in me, I was drinking Konyak all night long, we went to bed at 6:30 am! and i couln't sleep more 3 hours!!!

So much food, so few days to eat it all!!!

Անու՜շ

please write the message here!

[5] ԱՅԴ ԱՆՏԱՆԵԼԻ ՀԱՅԵՐԸ

(Լինկոլն Սթեֆընսի հարցազրույցը Լոուրենս Արաբիացու հետ)

 

Դա ի՛մ հարցազրույցն էր: Թեւե հյուրանոցի իր ապրած սենյակում էր, բայց ինքս էի խնդրել տեսակցությունը, եւ իմ նպատակն էր այդ կայսերական հետախույզից մի բան իմանալ Փոքր Ասիային եւ Մերձավոր արեւելքին վերաբերող գործնական քաղաքականության մասին: Սկզբում կարծում էի, թե ինքս էի վարում խոսակցության ընթացքը: Հետո միայն, մի տեսակ ցնցվելով կռահեցի, որ նա էլ մի նպատակ էր ունեցել, եւ որ այդ նպատակն էր` իմ ուղեղը լցնել հայերի վրա ամերիկյան մանդատ հաստատելու վերաբերյալ բրիտանական պրոպագանդով: Ահա այդ էր, որ կռահեցի: Ուրիշ բաներ էլ: Ես` սկզբունքներով անկախ անհատս, շշմել էի եւ բավական նվաստացած էի զգում ինձ` ինչու՞ մենք՝ ամերիկացիներս, պետք է աշխարհի մյուս կեսը գնանք հայերին հոգալու եւ ոչ միայն նրանց փրկելու թուրքերից, հույներից, ֆրանսիացիներից, իտալացիներից, բրիտանացիներից եւ հենց իրենցից էլ, այլեւ, մի տեսակ, ինքներս էլ մեզնից եւ նրանցից փրկելու:

 

Նա ասաց, օրինակ, որ հայերը «մարդկային անտանելիության վերջնական խոսքն են»: Որպես ցեղ՝ ակադեմիկ բանավեճում նրանք համանման են «վերջին մարդուն»:1 Իսկ ինձ նման իր գործն իմացող, ձախողակ երազողի համար՝ ազգերի մեջ ամենանվաստացվածը անդիմադրելի հմայք ուներ եւ ունի. այդպես էլ ասացի նրան:

 

Անգլիական հումորը մերինի նման չէ: Հակառակն է: Ամերիկյան հումորը, գոնե մասամբ, ասվածի մեջ է: Բրիտանական հումորը բրիտանացու չասածի՛ մեջ է: Այս բրիտանացուն ակնհայտորեն շատ դուր եկավ իմ ասածը: Ինձ թվաց, որ նա ուրախությամբ ծիծաղելու է կամ նման մի բան: Բայց նա փքվեց Բրիտանական կայսրության չափ, ասես պայթելու էր: Սակայն չպայթեց, չծիծաղեց, չասաց որեւէ բան, որ հումորի դույզն-ինչ նշան ցույց տար: Երկար դադարից հետո միակ խոսքը, որ ասաց, այս էր.

 

- Լավ:

 

Եվ ապա, կրկին մի դադարից հետո, երբ վերագտել էր իր ինքնատիրապետումը, մեր ամերիկյան իդեալիզմի մասին խոսեց լրջորեն, ավելի ճիշտ՝ բավական տաղտկալիորեն. թեւ ինքը համարում էր, որ դա սքանչելի է: Իսկ ըստ իս՝ մի քիչ չափից ավելի էր սքանչելի համարում: Կարծում էր, թե մենք՝ ամերիկացիներս չափից ավելի իդեալիստ ենք: Եվ գտնում էր, որ հայերը չափից ավելի գործնական են: Ուստի մեկս մյուսին կարող ենք շտկել, մենք բուժիչ ենք նրանց համար, նրանք՝ մեզ համար: Երկուսս էլ հուսահատական պարագաներ ենք, մանավանդ հայերը:

Ես այնպես եզրակացրի, որ նա մի անասելի համակրանք ունի հայերի հանդեպ, կամ էլ, ավելի ճիշտ այսպես ասեմ՝ նրանց վերաբերյալ ունի մի այնպիսի իմացություն կամ փորձառություն, որ նրան թույլ է տալիս մարդկայնորեն հասկանալ թուրքերին եւ հայերի բոլոր մերձավոր հարեւաններին, որոնք երբեւէ ջանացել են ոչնչացնել այդ որբ ցեղը: Կարծես թե նրա մտքինն այն էր, որ դա հայերի հանդեպ անելիք միակ բանն է: Ուղղակի այդպես չասաց: Կարող եք նկատել, որ շատ էլ ազատորեն չեմ մեջբերում այս հեղինակության խոսքերը: Պատճառն այն է, որ նրա մեթոդը, ինչպես երեւում է, ոչ թե իր կողմից որեւէ բան ասելն էր, այլ ստիպել ինձ, որ իր տպագրել ցանկացած բաները ե՛ս ասեմ եւ` այնպիսի ձեւով, որ անհրաժեշտության դեպքում կարողանա ժխտել դրանք: Ուստի նա չասաց, թե հայերը պետք է ամբողջությամբ ոչնչացվեն: Պարզապես իմ մեջ այնպիսի տպավորություն ստեղծեց այն ժամանակ, թե դա է հայկական հարցի միակ լուծումը, եւ թե այդ պատճառով էր ցանկանում, որ ամերիկացիներս մեզ վրա վերցնենք այդ գործը:

 

Նա այնպես էր համարում, կամ ինձ էր ստիպում համարել, թե թուրքերը չպետք է անեն այդ գործը. նրանք չափազանց պրիմիտիվ են եւ` քրիստոնյա չեն: Ոչ էլ հույները. սրանք էլ շատ են հաճույք զգում դրանից եւ արդյունավետ չեն. երբեք որեւէ բան մինչեւ վերջ չեն հասցնում, եւ երբ հայերին սպանելու իրենց գեղագիտական հաճույքը հագենա, ձեռք կքաշեն: Այդպես էլ բոլոր հին, մրցակցած, ախոյան ցեղերը դադարեցրել են գործը՝ նախքան բոլոր հայերին սպանելը: Նույնիսկ երբ բոլորը միասին էին գնում խնդիրը կատարելու, միշտ էլ թողնում էին մի զույգ այստեղ, մի զույգ այնտեղ՝ Ադամ ու Եվաներ, որոնք, հենց որ մեկը կռնակ դարձներ նրանց, բազմանում, բազմանում ու բազմանում էին, այնպես որ հաջորդ անգամ Հայաստան այցելողը կրկին հայեր կտեսներ այնտեղ, միլիոնավոր ու միլիոնավոր հայեր, բոլորը հեզ ու համեստ, բայց ցերեկը գործով զբաղված, իսկ գիշերը գաղտնորեն բազմանալով ու կամացուկ տարածվելով ու տարածվելով ու…

 

Նա ինձ վրա ոտից գլուխ տարածեց իր մալթուսական հուսահատությունը եւ մի այնպիսի սարսափ հայերից, որ քիչ մնաց կուլ տայի իր ամբողջ որոգայթը ամերիկա-հայկական մանդատի վերաբերյալ, երբ իմ փրկարար ամերիկյան հումորը շունչս տեղը բերեց:

 

- Բայց ինչու՞ հենց բրիտանացիներն էլ չանեն այդ գործը,- հարցրի եւ, ակնկալելով իր հումորի զգացումը, ժպտացի: Իզուր: Կարծում եմ` ամերիկյան հումորի զգացումը նա չուներ. սպասեց, որ իմ զվարթ ժպիտը չքանա, ու հետո երբ տեսավ, որ ես իմ մեջ եմ քաշվել նորից եւ լրիվ լուրջ եմ, պատասխանեց ինձ լրջորեն:

 

- Հայերի լիակատար կոտորածը,- պատճառաբանեց,- կարող է սկանդալ դառնալ, եթե դա բրիտանացիներն անեն,- ու բացատրեց, որ թեպետ իրենց կայսրությունը դիմացավ որոշ այդպիսի ցնցումների եւ պետք է, անշուշտ, դիմանա ուրիշ ցնցումների եւս, բայց չափից ավելին, հենց ա՛յս ժամանակ2, կարող է սասանել կայսրությունը:- Իսկ կայսրությունը, հենց ա՛յս օրերին, չպետք է սասանվի անհարկիորեն: Բրիտանական կայսրությունը համաշխարհային կառավարման նախատիպն է: Մեր բոլոր մեծ տագնապները՝ պատերազմներ, հեղափոխություններ, գործադուլեր, համաճարակներ եւ այլն, հետեւանք են այն իրողության, որ երկրագունդը թեեւ ամբողջություն է, բայց չի կառավարվում որպես ամբողջություն: Բրիտանացիները մի օր պիտի վերջ տան այս անիշխանականությանը: Բայց կայսրությունը երիտասարդ է տակավին եւ հարաբերաբար փոքր, թույլ եւ գերծանրաբեռնված: Հաշվի առեք մայր կղզիները, գաղութային ռազմավարական կետերը, ծովերը եւ առեւտրական ճանապարհները, բոլոր այն նոր ծանրություններն ու պատասխանատվությունները, որ Բրիտանական կայսրության ուսերին ընկան գերմանական իմպերիալիզմի պարտությամբ: Ո՛չ: Բրիտանական կայսրությանը պետք է խնայել առայժմ: Հետագայում, երբ, այսպես ասած, ծովերի ազատությունը ցամաք հանվի, եւ երբ բրիտանական իշխանությունն ալիքներից տարածվի ցամաքի վրա, բոլո՛ր ցամաքների, ապա Մեծն Բրիտանիան կկարողանա, եւ պետք է կարողանա ուրախությամբ ընդառաջ գնալ հաղթահարելու մի այնպիսի ցնցում, որ ես (նա հենց այդպես էլ ասաց՝ «ես») առաջարկում էի Հայաստանում: Բայց ո՛չ դեռ, ո՛չ այժմ: Ո՛չ կայսրության դեռ մանուկ հասակին:

 

- Բացի այդ,- հարեց նա,- բրիտանական իմպերիալիզմն այս փուլում շահագրգռված է ավելի բնական հարստություններով, քան ժողովուրդներով՝ որպես այդպիսիք: Անգլիացիները գործնական մարդիկ են, ո՛չ իդեալիստներ, հասկանու՞մ եք: Նրանք գիտակցում են, որ համաշխարհային մի կառավարություն պետք է հիմնվի, բայց ոչ թե «ձեր» Ազգերի լիգայի նման` գաղափարների եւ իդեալների, սկզբունքների եւ ժողովուրդների վրա, այլ շոշափելի բաների՝ նավթի, հանքանյութի, օդային տարածության, ծովերի:

 

- Բայց,- առարկեցի ես (եւ կարող եք տեսնել, թե ուր էր հասցնում նա ինձ. առարկում էի հօգուտ իր երկրի՝ իմ երկրին ընդդեմ),- հարուստ հողեր եւ շահավետ հանքավայրեր կան Հայաստանում:

 

Նա լուռ մնաց: Այնքան երկար մնաց այդպես լուռ, որ ինձ թվաց, թե շփոթության եմ մատնել նրան, թե նա չգիտեր Հայաստանի հարստությունների մասին: Բայց կրկին նկատեցի ուռչելու եւ պայթելու նրա հակումը: Եվ որքա՜ն էի ցանկանում, որ նա ծիծաղի: Կարծում եմ՝ դա կթեթեւացներ ինձ էլ, նրան էլ: Բայց ոչ, նա չծիծաղեց: Չժպտաց նույնիսկ: Պարզապես սպասեց, ինչքան կարող էր, ապա ինձ հիշեցրեց, որ լսած կլինեմ, ինչպես, ասաց, ինքն էլ է լսել, թե Հայաստանը պետք է բաժանման ենթարկվի: Բուն երկիրը, ուր բնական հարստություններն են, պետք է անջատվի առաջամասից, ուր ոչինչ չկա բացի հայերից: Ամերիկյան մանդատը պետք է լոկ հայերի վրա լինի: Մի ուրիշ դաշնակից, ոչ թե բրիտանացիք, այլ մի ուրիշ՝ հավասարաչափ գործնական տերություն պետք է ստանա Հայաստանը:

- Բայց,- դարձյալ առարկեցի ես,- ի՞նչ օգուտ մի երկրի բնական հարստություններից առանց այն ժողովրդի, որ պետք է մշակի դրանք: Հանքերը, նավթի պաշարները, բերրի հողերը, մի խոսքով բնական հարստությունները,- համբերությամբ բացատրեցի նրան,- ոչ մի օգուտ չեն տա կապիտալին` առանց այն աշխատուժի, որ պետք է փորի ու զարգացնի դրանք: Եվ մի երկրի բնիկներն ամենաբնական աշխատուժն են դրա համար, ամենաէժանը, ամենահնազանդը, ամենաքիչ կազմակերպվածը, լավագույնը:

 

Տեսնում էի՝ տաղտուկ է զգում, բայց քաղաքավարի էր: Լսում էր ինձ, ուստի իրար ետեւից օրինակներ էի բերում ամերիկյան, ինչպես նաեւ բրիտանական գաղութներից՝ նրան ցույց տալու համար, որ սխալ է անջատել մի երկրի ժողովրդին այդ երկրի բնական հարստություններից: Պետք է միասին օգտագործվեն դրանք, միասին զարգացվեն, եւ այդպես էլ արվում է սովորաբար: Չկա ուրիշ ճանապարհ: Նկարագրեցի թուրքերի կամ ֆրանսիացի դրամատերերի կամ որեւէ չաշխատող ժողովրդի անօգնականությունը, երբ կջանան օգտագործել Հայաստանի հարստությունները: Այսպես պերճախոսում էի, ու մի պահ թվաց՝ բավականին հաջող:

 

- Ես կոչ եմ անում,- գոչեցի վերջապես,- ոչ թե գաղափարապաշտորեն, ոչ թե «Հայաստա՛նը հայերի համար», այլ գործնականորեն՝ «Հայե՛րը Հայաստանի համար»:

 

Նա ինձ նայում էր ոտից գլուխ չափելով, հետաքրքրությամբ՝ ինձ թվաց: Կարծես մի նոր պատկերացում էր ստանում ամերիկացիներիս մասին: Ասել էի, որ չգիտե մեզ, եւ նա թե՝

 

- Որեւէ գիտակից անգլիացի կարող է հասկանալ որեւէ անգիտակից ամերիկացու:

 

Շատ էլ չեմ ըմբռնում, թե ինչ էր ուզում ասել դրանով, բայց դրա նման դատողություններն էին, որ ինձ տալիս էին այն խռովիչ տպավորությունը, թե նա բոլորովին սխալ էր պատկերացրել մեզ: Ու որոշեցի ցույց տալ նրան, նախքան հաշիվները կմաքրեր ինձ հետ, թե ոչ բոլոր ամերիկացիներս ենք այնպիսի զուտ իդեալիստներ, ինչպես նա եւ շատ եվրոպացիներ հետեւցրել են այն մի օրինակից, որ նախագահ Վիլսոնն է եւ նրա 14 կետերը: Բայց նա չափազանց երկար ու լուռ ուսումնասիրում էր ինձ: Սկսեցի մտածել, որ ինչ-որ սխալ էր գտնում իմ մեջ կամ մեր մեջ. գուցե ես շա՞տ էի թեքվել գործնականության կողմը, ու հիշեցի, թե ինչպես էր նա հայերին կշտամբում դրա համար: Ուստի դարձ կատարեցի: Ավելի գաղափարապաշտորեն եւ, հուսով եմ, հայրենասիրաբար խոսեցի կրկին:

 

- Եթե ամերիկացիներս հանձն առնենք հայերին,- հայտարարեցի,- նրանց իսկ օգտի համար կանենք այդ բանը: Նրանց կկառավարենք միշտ էլ այն գաղափարով, որ նրանց ընդունակ դարձնենք իրենք իրենց կառավարելու:

 

- Այո, այո, մենք հասկանում ենք այդ բոլորը,- ասաց նա: Բայց զգացի, որ չի հասկանում, ուստի ուղղակի շարունակեցի իմ սիլլոգիզմը:

 

- Լավ,- ասացի պատշաճորեն,- ուրեմն պետք է դրանում տեսնեք նաեւ հենց այդ նպատակը. որպեսզի հայերին ընդունակ դարձնենք իրենք իրենց կառավարելու, պետք է աշխատեցնենք նրանց: Ու քանի որ չես կարող մի ժողովուրդ աշխատեցնել առանց մի այնպիսի բանի, որի վրա աշխատեցնես, մենք կարիքը կունենանք Հայաստանի հողերի եւ հանքերի: Ոչ թե հարստությունները կորզելու համար նրանցից, այլ օգտագործելու որպես ուսումնադաշտ, ուր ժողովրդին վարժեցնենք աշխատասիրության, խնայասիրության եւ… բոլոր այն քրիստոնեական առաքինություններին, որոնց միջոցով նրանց դարձնենք լավ մարդիկ եւ լավ քաղաքացիներ:

 

Շփոթահար, ուռած տեսք էր ընդունել նա: Չգիտեի՝ ինչ է պատահել նրան, մինչեւ որ վերջապես որոշեց արտահայտվել:

 

- Խնայասիրությունը չի պակասում հայերին,- ասաց նա չոր,- եւ անշուշտ գիտեք, որ քրիստոնյաներ են նրանք, երդվյալ քրիստոնյաներ:

 

Իհարկե գիտեի: Պարզապես, ոգեւորությանս մեջ, մի պահ մոռացել էի այդ բանը: Համենայն դեպս նա ինձ բռնել էր այդ կետում, ուստի վերադարձրեց ինձ իմ շրջանի սկզբին:

 

- Բայց,- ասացի,- հայերը պետք է աշխատեն: Դա՛ է հաջողության գաղտնիքը, լինի անհատի, լինի ազգի համար՝ աշխատանք, համառ, եռանդուն աշխատանք: Եվ հայերը պե՛տք է ունենան Հայաստանը՝ դրա վրա աշխատելու համար:

- Հայերը չեն աշխատելու,- ասաց նա:- Դա՛ է ցավոտ կետը ձեր ծրագրում, դա՛ է հայերի էլ ցավոտ կետը: Ճիշտն ասած, դա է ցավոտ կետը բոլոր այս հին ցեղերի, որոնք եղել են քաղաքակիրթ, սովորել են խաղը եւ, մի ժամանակ տիրած լինելով աշխարհին եւ աշխատեցրած, կորցրել են իշխանությունը եւ դեգրադացվել, ինչպես դուք եք ասում: Կամ էլ, ինչպես ես եմ ասում, շարունակել են, առաջ են գնացել՝ տրամաբանականորեն, հոգեբանորեն, բնախոսականորեն: Նրանք չեն սիրում համառ, եռանդուն աշխատել: Դա է, որ նրանց տարբերում է այն երեխայանման, իսկապես հետամնաց ժողովուրդներից, որոնց հետ գործ եք ունեցել ամերիկացիներդ: Նախնական ժողովուրդները պարզապես ծույլ են: Նրանց կարելի է ստիպել աշխատելու, զարգանալու, նրանց հնարավոր է շահագործել, եթե ուզում եք: Մի որոշ հույս կա նրանց համար, մի որոշ օգուտ նրանցից: Իսկ այս առաջադեմ ժողովուրդները, երբեմնի քաղաքակիրթ ազգերը ծույլ չեն: Նրանք չափից ավելի խելացի են ուրիշների օգտին աշխատելու համար: Իրենք իսկ շահագործողներ են՝ բնազդական, բնածին, անուղղելի, անհուսալի շահագործողներ: Բոլոր ազգերը բաղկացած են զարգացող մարդկանցից, նրանք մարդ են աճեցնում: Նրանք խոսում են իրեց երկրները զարգացնելու մասին, բայց հակառակն է. նրանց երկրներն են զարգացնում իրենց: Իսկ հին ազգերը ցույց են տալիս մարդկանց այն տեսակը, որ այժմ նոր ազգերը կազմավորում են իրենց մոտ: Այս հին ժողովուրդները բնաշրջության արդյունք են: Դուք կարող եք Միջերկրականի ափերին տեսնել այն տիպը, որ ինքներդ այժմ ընտրասերում, աճեցնում, բնաշրջում եք ձեր հայրենիքում: Հին ցեղերից նրանք, որ այստեղ ապրում են դեռ, վերապրածներն են մի քաղաքակրթության, որ բնույթով առեւտրական էր, ինչպես ձերը:

 

- Մերը,- ուղղեցի ես, անգլիացիներին էլ մտցնելու համար խնդրի մեջ: Նա ուղղակի վրա տվեց:

 

- Դուք՝ նոր ազգերդ պետք է սովորեք հին ժողովուրդների օրինակի վրա,- կրկնեց նա,- որ նախկին մեծ ու նախկին հռչակավոր ազգերի արդի ներկայացուցիչները բնական եւ անխուսափելի արդյունքն են արհեստական այն ընտրասերման, որը կատարվել է մի այնպիսի հասարակության մեջ, որը բանտարկում է քաջերին, արտաքսում ինքնատիպներին, ճնշում զանգվածին, խեղդում է ցեղի միջին մակարդակից ցանկացած տարբերություն եւ պաշտամունքացնում հեզին, միջակին, խորամանկին, նրբամիտին ու խնայասերին, որովհետեւ սրանք առեւտրական առումով պիտանի են: Արդի հույներն ուղղակի ժառանգներն են հելլենների եւ իրենց տհաճ հատկանիշներն այն տեւական գծերն են, որ ծագում են հին հունական մշակույթից, ինչպես իրականում կենսագործում էին հին հույները: Ո՛չ այնպես, ինչպես մեծ, բացառիկ հույները խոսում, երգում ու կերտում էին այդ մշակույթը, այլ հենց այնպես, ինչպես միջին հույները կենսագործում էին գործարարությամբ, ուզում եմ ասել՝ այն հույները, որոնք Սոկրատեսին մահվան դատապարտեցին: Արդի եգիպտացիները, ինչպիսիք ժառանգել ենք բրիտանացիներս, եգիպտական մշակույթի ամենահեռու˜-հեռավոր փոքր ծոռներն են, իրենց ապուպապերի երեխայանման աշխատանքով այնքան գեղեցկորեն կերտված Սֆինքսի հանելուկին ուշացած պատասխանը: Այսօրվա արաբը հին, փառավոր Արաբիայի արվեստներից, բարքերից, գործարարությունից զուրկ է. նա անապատի փոշին է…

 

Նա կանգնեցրեց իմ մի նոր առարկությունը՝ կանխելով.

 

- Հնադարյան հույները, նաեւ եգիպտացիները, սիրիացիները, վերջապես թուրքերը եւ մյուսները՝ նրանք էլ իրենց հանճարներն ունեին, իրենց բանաստեղծներն ու արվեստագետները, իրենց զորավարները, որոնք հետամնաց ժողովուրդներ էին նվաճում, ունեին իրենց արդյունաբերական ղեկավարները, որոնք աշխատանքով էին ապահովում, իրենց սեփական աշխատուժն էլ ունեին: Բայց ընտրասերյալները, ազնվապետությունները, հարստապետությունները չհարատեւեցին: Նրանց հետնորդները ժառանգորդներ չեղան, չվերապրեցին նույնիսկ: Հաջողակների, հարուստների, հզորների, առանձնաշնորհյալների զավակները գրողի ծոցը գնացին, եւ նույնը լինելու է ձեզ մոտ: Եվ աշխատուժի էլ հաջորդական սերունդները, աշխատանքով գերծանրաբեռնված, թերսնված, վհատված եւ խիստ կարգ-կանոնի ենթարկված, բութ ստրուկների վերածված, մեռան կամ ոչնչացվեցին: Պարզվեց ու պարզվում է, որ միջին դասակարգն է ունակ վերապրելու այդ կերպ կազմակերպված հասարակության մեջ, այդ ստոր միջին դասակարգը: Ուստի ամբողջ հին աշխարհն այժմ տեսնում եք, փաստորեն, միայն բիզնեսմեններով բնակված, մանր բիզնեսմեններով՝ վաճառականներ, առեւտրականներ, խանութպաններ, վաշխառուներ, փերեզակներ, ո՛չ արտադրողներ: Նրանք զբաղված են գնել-ծախելով. ու սերված լինելով գնող-ծախողներից, առեւտրական մրցակցության բազում սերունդների միջով ընտրասերվելով` նրանք լավ գնող-ծախողներ են: Կարող են գնալ աշխարհում որեւէ տեղ առեւտուր անելու, բայց ո՛չ ստեղծելու, ո՛չ կազմակերպելու, կառուցելու, ծրագրելու եւ աշխատելու: Նրանց այն եղբայրները, որոնք այս բաներն էին անում, անզավակ մեռյալներ են: Ո՛չ, միայն ամենազուտ, ամենախորամանկ առեւտրականներն են ապրում, եւ նրա՛նց ենք գտնում ամեն տեղ, նրանք սողոսկում-թափանցում են ամենուր: Մեր գաղութներում, Հարավային Ամերիկայում ես հանդիպել եմ արաբների, որոնք փերեզակություն են անում, առեւտուր են անում, հարստանում են: Իսկ ինչ վերաբերում է սիրիացիներին, հույներին, հայերին…

 

- Եվ հրեաներին,- հուշեցի: Անտեսեց:

- Իմ այս հին ժողովուրդները,- ասաց,- կգնան ցանկացած տեղ, ուր աշխատավորներ կան աշխատեցնելու, խորամանկորեն կխիզախեն՝ հեզորեն տառապելով, դրամ խնայելով, գործ անելով: Այո՛, նրանք գործ են անում: Այնպես են գործ անում, որ աշխատավորն այդպես չի աշխատի: Այնպես են գործ անում, ինչպես բիզնեսմենը միայն կանի՝ հարատեւորեն, համառորեն, մնալով հենց միայն շահի նեղ լուսանցքում: Բայց,- շեշտեց նա,- չե՛ն աշխատի նրանք: Չե՛ն կարող: Չեն կարող հասկանալ «աշխատավարձի համար աշխատելու» դրույթը: Դա բնազդ է նրանց մեջ, մի գիծ, մի ուշիմություն, որ զարգացվել է հաջողված ընտրասերումով, ինչպես որսորդության ուրույն գծեր ենք զարգացնում որսկան շների այս կամ այն ցեղի մեջ: Նրանք իրենց արյան մեջ իսկ գիտեն, որ աշխատավարձով, նույնիսկ բարձր աշխատավարձով աշխատելն անօգուտ է, եթե ուզում ես հաջողության հասնել ու հարստանալ: Ոչինչ չկա, ոչինչ չի կարող լինել աշխատավարձի որեւէ հնարավոր բարձրության մեջ՝ ո՛չ շահույթ, ո՛չ դրամագլուխ, ո՛չ բաղադրյալ առաջատվություն: Նրանք չեն էլ խոսում դրա մասին, դա շատ ակնհայտ է նրանց համար, դա նրանց կյանքն է: Նրանք խելոք են, ինչպես հին մի ցեղ կարող է խելոք լինել՝ որսալու խաղին պատրաստ: Քոթոթի իրենց աչքերը բանալու պահից արդեն տեսնում են արարող աշխատանքի անհեթեթությունը: Անելիքը՝ միայն դիտել ու սպասելն է մինչեւ հարստությունն արտադրվի, ու հետո, մի կերպ, արտադրողից այն ձեռք բերելը: Եվ նրանք գիտեն՝ ինչ կերպ անեն այդ բանը, ինչպես կենդանին գիտե իր կենդանական գործը եւ բույսն էլ գիտե իր բուսական գործը՝ բնազդով: Ուստի կզբաղվեն բժշկությամբ, իրավաբանությամբ, ցանկացած այլ մասնագիտությամբ էլ, որ բիզնեսի նման ձեռք է բերում այս կամ այն շահաբաժինը հասարակական ընդհանուր հարստության ավարտված, վերջնական, դրոշմված ձեւից, երբ հասարակ ժողովուրդն արդեն ստեղծել է այդ հարստությունը: Իսկ դուրս գալ ու ճակատի քրտինքով արդյունահանել երկրի հումքը եւ մշակելով վերածել շուկայական ապրանքների՝ ոչ: Հին ժողովուրդները չեն հանդուրժում անել այդ բանը, իսկ ինչ վերաբերում է ձեր հայերին՝ նրանք պարզապես չե՛ն անի:

 

Լռեց մի պահ, դիտելով ինձ, ու երբ տեսավ, որ ինքս չեմ դիտում իրեն, իր պրոպագանդի սլաքներից դեռ մի քիչ էլ արձակեց ինձ վրա:

 

- Հայերը,- ասաց,- ամենախելացի, ամենակատարյալ ընտրասերված, ամենաբարձր զարգացած ցեղն են աշխարհում՝ քաղաքակրթվածության տեսակետից:

Ես կրկին տվի իմ թեկնածուի անունը:

 

- Հրեանե՞րը,- արձագանքեց:- Առաջ էլ ասացիք նրանց մասին, եւ ես գոհ զգացի: Դա ցույց տվեց, որ գեթ մի նշույլ ընկալում եք հին ցեղերի մասին իմ ասել ուզածից: Քիչ ճամփաներ անցած մարդու համար հրեաներն ամենածանոթ օրինակն են հին, խորաթափանց, խելացի ժողովրդի, եւ այո՛, նրանք բնազդորեն շահագործողներ են: Նրանք հակված են վաշխառության: Բայց նրանք կաշխատեն: Չեն հանդուրժում, բայց կարելի է նրանց աշխատեցնել: Եվ ավելի վատ, որ նրանք ստեղծագործող էլ են, հնարամիտ ու սենտիմենտալ: Նրանց մեջ դեռ կան արվեստագետներ, փիլիսոփաներ, մարգարեներ: Անկատար են նրանք: Քաղաքակրթության անավարտ մի արդյունքն են, կիսատ մնացած: Ես հասկանում եմ, թե ինչու իրենց հանդեպ վախ ու ատելություն են հարուցում նրանք. ունեն ցեղային տարեցության որոշ իմացական գերազանցություն: Բայց անհեթեթ է նրանց նույն ոգով դասել այն հին ժողովուրդների հետ, որոնց մասին խոսում եմ: Չէ՞ որ իմ հին ցեղերն իրենց երկրից դուրս են քշել ձեր այդ հրեաներին կամ չեն թողել, որ գործ անեն իրենց մոտ: Նրանք չեն կարող ապրել արաբների, սիրիացիների, եգիպտացիների վզին: Իրենց լավ են զգում Անգլիայում, հարստանում են Ֆրանսիայում ու Գերմանիայում եւ անշուշտ՝ Միացյալ Նահանգներում. այո՛, այո՛, նրա՛նք: Բայց չինացիները, օրինակ, չինացիները կուլ են տալիս հրեաներին, ինչպես կետ ձուկը փոքր ձկներին: Մեր շոտլանդացիները ողջ-ողջ քերթում են նրանց: Այդպես են անում արաբներն էլ, թուրքերը, հույները, իսկ ինչ վերաբերում է հայերին…

 

Շունչ քաշելով, շարունակեց.

 

- Հրեաներն իրենք այնպես են զգում հայերի հանդեպ, ինչպես հակասեմական եվրոպացիները հրեաների հանդեպ են զգում. ճիշտ նույն կերպ էլ հույները, թուրքերը եւ բոլոր այն մյուս ցեղերը, որոնք երբեւէ գործ են ունեցել հայերի հետ: Զգում են, որ հայերը բոլորին էլ աշխատանքի կլծեին: Ու կլծեն: Հայերն ունեն հրեաների բոլոր հատկանիշները, առավել՝ բոլոր մյուս ցեղերի էլ բոլոր հատկանիշները, եւ բացի այդ՝ քրիստոնյաներ են:

 

Կանգ առավ, ոչ թե ասելիքի համար բառեր գտնելու, կրթված անգլիացին, ենթադրում եմ, լավ գիտի անգլերենը: Ավելի ճիշտ՝ կարծես խուսափում էր իր եզրակացությունն ասելուց, նախընտրելով ինձ ստիպել, որ ինքս բռնեմ իր եզրակացությունը, քան թե իր բերանից մեջբերեմ: Ու քանի որ խայծը չէի կլլել, նա տաղտկալիորեն շարունակեց՝ եւս մի պատեհություն տալու ինձ:

 

- Հայերը,- ասաց,- չպետք է ունենան Հայաստանը, բուն երկիրը: Իրենք չեն աշխատի, որ մշակեն երկիրը, նույնիսկ ոչ իսկ հօգուտ իրենց: Ուզում են այդ հողերը, այո, բայց միայն սեփականատերը լինելու համար: Մինչեւ իսկ զարգացման գործը կազմակերպելու համար չեն աշխատի նրանք: Արտոնագրությամբ վարձու կտան ուրիշներին՝ գործը վարելու: Նրանք ուզում են ապրել ծովեզրին, քաղաքներում` ի հաշիվ ստացած վարձի շահույթի, շահաբաժինների, արժեթղթեր առնել-ծախելով ձեռք բերված շահի եւ դրամագլխով ու աշխատուժի կիրառմամբ վաստակված դրամի:

 

- Շատ մարդիկ կան այդպես,- ասացի:- Միայն հայերը չեն:

- Տեսնում եմ, որ դուք դեռ չեք ըմբռնում բուն խնդիրը,- ասաց նա:- Իրոք, ուրիշներ էլ կան, որ կուզենային այդպես անել: Ֆրանսիական բուրժուազիան այդ ուղղությամբ է շարժվում, ու մեր անգլիացիներն էլ գալիս են դրան, մանավանդ մեր այսպես կոչված բարձր դասի այն դժգոհները, որոնք գնում են գաղութներ կառավարելու, բայց ինքնամփոփվում են՝ իրենց համար «Փոքր Անգլիա» ստեղծելով տեղում: Նրանք կուզենային ոչինչ չանել, բայց չեն կարող: Անվնաս են նրանք: Կուզենային ոչինչ չանել, բայց ծախսել: Ու ծախսում են իրոք, հասկանում եք: Նույնիսկ ձեր հրեաները ծախսող են, սքանչելի ծախսող: Բայց ձեր այդ հայերը ոչինչ չեն անի ու չեն էլ ծախսի: Ձեռք են բերում ու խնայում: Վաճառում են, բայց միայն կրկին գնելու եւ ավելի ու ավելի ձեռք բերելու համար: Դարերով բնաշրջություն է պետք՝ իսկական առեւտրական ոգու այդպիսի կատարելություն զարգացնելու համար, իսկ բնաշրջությունն աստիճան առ աստիճան զարգացման խնդիր է: Ու հայերն ամենաբարձր աստիճանին են հասել: Ասում եմ ձեզ, որ եթե հայերին առիթ տրվի մի կարգին թռիչք առնելու աշխարհում, եթե նրանք ազատ իշխանություն ձեռք բերեն երկրագնդի որեւէ անկյունում, ամբողջ մոլորակի տերը կդառնան եւ կաշխատեցնեն մնացյալ ամբողջ մարդկությանը: Ա՛յդ է, որ գիտեն թուրքերը եւ սարսափում են, եւ հույներն էլ եւ… մենք բոլորս, որ գիտենք նրանց: Ուրեմն…

 

Նա կրկին ինձ վրա էր գցում, որ ասեմ եզրակացությունը, բայց ես չէի ուզում ասել: Ուստի խթանեցի նրան.

 

- Ուրեմն…- ասացի:

 

- Ուրեմն,- պոչը թեքեց նա, ինչպես ամերիկացիներս ենք ասում կոպտորեն,- ուրեմն պետք է բաժանենք նրանց՝ Հայաստանի վրա մի մանդատ, հայերի վրա` ուրիշ մանդատ:

 

- Ուրեմն,- դիմադարձեցի ես,- դուք ուզում եք, որ Հայաստանը տրվի ձեր մի դաշնակցին, բրիտանական կապիտալի մի գործակցին, իսկ հայերը տրվեն մեզ՝ ամերիկացիներիս: Շատ լավ: Երկու հարց է ծագում: Ձեր դաշնակիցը ի՞նչ կարող է անել Հայաստանում առանց աշխատուժի: Ու վերջապես ի՞նչ կարող ենք անել ամերիկացիներս հայերի հետ առանց Հայաստանի:

 

- Օ՜,- ասաց,- ուրիշ ժողովուրդներ կան Բալկաններում, Փոքր Ասիայում, Հնդկաստանում եւ Աֆրիկայում, հետամնաց ազգեր, իսկապես հետամնաց. ազգեր, որոնք աշխատուժ կարող են լինել: Նրանց կարելի է բերել Հայաստան եւ աշխատանքի լծել: Աշխատուժի պակաս չկա:3

 

- Ուրեմն դա կլուծի բրիտանական, գործնական խնդիրը,- ասացի:- Գանք իդեալիստական` ամերիկյան խնդրին: Ի՞նչ պետք է անենք հայերի հետ:

 

Չէր ուզում ասել: Իր բրիտանական հումորը կամ իր դիվանագիտական զգուշավորությունը եւ կամ չգիտեմ ինչը չէր թողնում նրան ասել: Խուսափելով խոսեց այն մասին, թե ասիական աշխատուժի ու եվրոպական կապիտալի համար վտանգավոր է հայերի ներկայությունը որեւէ այնպիսի վայրի մոտ, ուր հանքեր ու հողեր են մշակվում:

 

- Ուրեմն,- ասացի ես, ոչ առանց մի քիչ (ամերիկյան) հումորի:- Ուրեմն…

 

Մի ստվեր անցավ աչքերում, բայց ոչ ձայնի մեջ: Կրկին զվարթորեն խոսեց «ամերիկյան իդեալիզմի» մասին: Հոգնել էի այդ բանը լսելով, սոսկալի ձանձրացել, բայց դրա մասին խոսել նա սիրում էր: Բայց այս անգամ մի քիչ փոխեց երգի բանալին: Երիտասարդ կոչեց ամերիկացիներիս, ասաց, որ մենք դեռ անփորձ ենք ուրիշ, ավելի հին ցեղեր ղեկավարելու մեջ: Եվ ուրեմն, անտարակույս, հակված ենք խստորեն դատելու բրիտանացիների եւ այլ գործնական կառավարիչների գաղութային վարմունքը, որոնց ամենախղճմիտ գործակալն անգամ երբեմն անհրաժեշտ էր գտնում սպանել կամ ուրիշ կերպ Աստծո վախը ներշնչել ենթակա մի ժողովրդի փոքրամասնությանը՝ մեծամասնության ընդհանուր շահի եւ ներդրված կապիտալի ապահովության համար:

 

- Դուք չեք գիտակցում,- եզրակացրեց նա,- թե որքան դժվար ու նրբին խնդիր է մի տարօրինակ, մի օտար ժողովուրդ կառավարելը:

 

- Սխալվում եք,- ջղագրգռված ասացի ես ու կրկնեցի մեղադրանքս, թե նա չգիտե մեզ:- Դուք նույնքան անտեղյակ եք իմ ժողովրդի մասին,- հայտարարեցի,- որքան ասում եք, որ մենք ենք անտեղյակ եվրոպացիների, թուրքերի, հայերի եւ մյուսների մասին:

 

Ի ցույց բերեցի Ֆիլիպինները, Կուբան, Սանդվիչյան կղզիները, բոլոր այն օտար երկրները, որ կառավարում ենք հաջողությամբ: Ու հիշեցրի նրան, որ ամեն տեսակ օտարականներ ունենք հենց մե՛ր մեջ: Առանց պատճառի չէ, որ Միացյալ Նահանգները ձուլարան են կոչել: Ինչ օտարականներ ասես չունենք այնտեղ: Նույնիսկ նրա հայերին ենք աշխատեցրել: Պնդեցի, որ մենք էլ մեր դժվար գործն ենք արել, ինչպես որեւէ կառավարություն երկրագնդի երեսին` չբացառելով բրիտանացիներին էլ: Եվ համոզելու համար նրան, որ մենք գործնական ենք, պատմեցի, թե տեսել եմ՝ ինչ է արվել օտար աշխատուժի նկատմամբ մեր Նոր Անգլիա նահանգներում, հարավային նահանգներում, մեր արեւմուտքում եւ ամենուրեք: Բայց պատահեց, որ հիշատակեցի նաեւ մեր սեփական բնիկներին՝ ամերիկյան հնդկացիներին:

Հենց դրա վրա էլ նա ուղղակի վեր թռավ:

- Ա՛յդ է ահա,- գոչեց:- Ա՛յդ էր իմ մտքում ամբողջ ժամանակ: Ձեր հնդկացիների հանդեպ ձեր քաղաքականությունն այն է, ինչ պետք է հայերի հանդեպ:

 

Անակնկալի եկա, շշմեցի: Հարցրի, թե իր կարծիքով ի՞նչ է եղել մեր քաղաքականությունը հնդկացիների հանդեպ: Եվ նա ասաց, թե իր հասկացածով՝ մենք ոչնչացրել ենք նրանց բոլորին էլ… բո՛-լո՛-րի՛ն: Այնպես չէ՞:

 

Ես նայեցի նրան ոտից գլուխ, ինչպես ինքն էր ինձ նայել մի քանի անգամ: Ու հաճույքով այդպես նայեցի:

 

- Այդպես ուրեմն,- ասացի մի երկար դադարից հետո,- ուրեմն դուք մտածում եք՝ ա՛յդ է, որ պետք է հայերին անենք… պետք է ոչնչացնենք նրանց բոլորին էլ, գլխովին:

 

- Ոչ, ոչ, ոչ,- ուղղեց նա:- Ինչպե՞ս եք դուք՝ լրագրողներդ սխալ հասկանում եւ սխալ մեջբերում:

 

Բոլորովին էլ չէր ուզում ասել, թե մենք պետք է կոտորածն ընդունենք որպես քաղաքականություն: Գիտեր, որ չենք անի, չենք կարող անել դա:

 

Դե լավ, ի՞նչ էր ուզում ասել, ուրեմն: Ի՞նչ պետք է անենք: Չասաց: Իրենք իրենց շուրջ պտտվող մի զույգ դերվիշների նման պտտվեց ու պտտվեց կլոր-կլոր: Հոգնեցուցիչ էր: Բայց ի վերջո հասկացա: Պետք է ինքս ասեի իր ասել ուզածը, երեւի ա՞յդ էր ճիշտը: Չուղղեց ինձ:

 

Որոշակիորեն ու հստակորեն չէր ուզում ասել, թե մենք պետք է գիտակցորեն ու մտածված կերպով գնանք բնաջնջելու հայերին: Բոլորովին ոչ: Պարզապես հույս ուներ կամ հավատում էր, որ ուրիշ ամեն ինչ փորձելուց հետո՝ մենք պետք է հարցը վերջացնենք այդ Բանն անելով: Ու նաեւ հիմնավոր անելով: Չթողնելով ոչ մի Ադամ ու Եվա, որ չշարունակեն Կայեն աճեցնել…

 

- Բայց դա սկանդալ չի՞ դառնա,- ասացի:

 

Կարծում էր՝ ոչ: Հիշեցրեց, որ մենք այնքան գաղափարապաշտ ենք եւ այնպիսի համբավ ենք վայելում մեր մարդասիրության համար, որ թվում է՝ ի զորու ենք որեւէ բան անելու բանականության սահմաններում` առանց կորցնելու մեր իդեալիզմը կամ մեր բարի անունը:

 

- Հնդկացիների հանդեպ ձեր քաղաքականության մեջ խայտառակություն չկար, այնպես չէ՞,- հարցրեց:- Ու երբեք էլ չեք դադարել մտածելուց, թե ձեր արածը ճիշտ էր, այո՞: Նվաճել եք Մեքսիկայի մի մասը, գրավել Հավայան կղզիները, զենքի ուժով Իսպանիայից խլել եք Ֆիլիպինները եւ Պուերտո Ռիկոն, ազատագրել եք Կուբան եւ գրավ եք դրել դրա վրա, գնել եք Դանիական կղզիները, ձեր ծովային հետեւակազորը ափ եք հանել Կենտրոնական Ամերիկայում եւ զորքը մոռացել այնտեղ: Շուտով ստիպված եք լինելու վերականգնել կարգ ու կանոնը միացյալ Մեքսիկայում: Եվ սակայն,- ասաց նա, կարծեմ հիացմունքով,- դուք դեռ կողմ եք փոքր ազգերի ինքնորոշմանը: Դուք փոքր կայսրություն եք, իսկ մեզ զգուշացրել եք ձեր Մոնրոյի դոկտրինով, որ երբ պատրաստ լինեք՝ մեծ կայսրություն եք դառնալու: Եվ սակայն դուք հակաիմպերիալիստներ եք: Հենց նոր պատերազմ մղեցիք գերմանական իմպերիալիզմի դեմ, եւ…

 

- Դուք էլ,- արձակեցի կրակոցս:

 

- Օ՜հ, դա տարբեր է,- հակադարձեց նա իմ կրակոցը:- Մենք իմպերիալիստներ ենք: Մենք մեզ անկեղծորեն կայսրություն ենք կոչում եւ պարկեշտորեն կռվեցինք մեր կայսրության համար գերմանացու կայսրության դեմ: Իսկ դուք՝ դուք կռվեցիք կայսրության դեմ հօգուտ ինքնորոշման:

 

Կար մի կետ դրա մեջ, եւ զգացի՝ նա չարախնդորեն սպասում էր, որ դիմակայեմ դրան: Բայց հենց ուղղակի չէի կարող այդպիսի վայրկյանին, ու երբ չպատասխանեցի, նա շարունակեց.

 

- Ես կարծում եմ, որ դուք՝ ամերիկացիներդ կարող եք որեւէ բան անել ու տարակուսանքի չենթարկվել ո՛չ աշխարհի, ո՛չ էլ ինքներդ ձեր կողմից: Մի սքանչելի բան կա դրա մեջ, շատ սքանչելի, աշխարհի համար օգտակար մի բան: Դա թույլ է տալիս մտածել, որ ամերիկացիներդ բուն Հայաստանում կարող էիք հիմնավորապես անել ու վստահաբար կանեիք այն, ինչ պետք է արվի այնտեղ: Կանեիք աստիճանաբար, բայց կատարելապես, առանց բաց թողնելու որեւէ մի առանձին կամ, ավելի ճիշտ, ամուսնացած հայի, եւ այդ ամբողջը առանց խայտառակության, առանց նվազագույնս խախտելու ձեր այն հավատքը, թե դուք … ինչպե՞ս ասեմ … դե՛հ, դուք նման չեք մեզ՝ անգլիացիներիս կամ ֆրանսիացիներին, գերմանացիներին, թուրքերին եւ, վախենամ, դույզն-իսկ նման չեք հայերին էլ: Եվ,-շտապեց ավելացնել նա,- պետք է որեւէ մեկը լուծի հայկական հարցը: Ինձ թվում է բանաստեղծական արդարություն կլինի, լավ քաղաքականություն եւ հաստատ գործ, որ աշխարհում ամենաիդեալիստ ժողովուրդն իր վրա վերցնի աշխարհի ամենագործնական ժողովրդին:

Ի՞նչ էր նա թելադրում ինձ: Բրիտանական հումո՞ր էր սա: Նայեցի նրան խիստ-խիստ: Աչքն էլ չթարթեց: Նստել էր այդ փքված տեսքով, որ նկատել էի առաջ, բայց, չէ՜, մկան չի շարժվում դեմքին: Ծանր բան է անգլիացու հետ հարցազրույցը, եւ վտանգավոր: Հիշեցի, որ ասաց՝ ժխտելու է հարցազրույցը, եթե ամենաթեթեւ իսկ առարկություն լինի: Որոշեցի հենց ուղղակի փորձել նրան:

 

- Ինչպես հասկանում եմ,- ասացի,- ամերիկացիներս առեւտրական մշակույթ ենք, ինչպես հայերն են, ինչպես բոլոր այս հին ազգերն էլ, որոնց պետք է ոչնչացնել:

 

Նա գլխով արեց: Ես շարունակեցի.

 

- Նրանք մտածում էին, որ զարգացնում են գործարարությունը, երբ իրականում զարգացնում էին մարդկային ցեղի մի որոշ տեսակ՝ մի ուրույն ցեղ գործարար մարդկանց, որ կախյալ են ուրիշների արտադրողական աշխատանքից, ուրիշների, որոնց նրանք չեն կառավարում հիմա, եւ որոնք ատում են նրանց, որովհետեւ նրանք կարող են որեւէ մեկին մատի վրա խաղացնել առեւտրի մեջ եւ ապրում են առանց աշխատելու, ստախոսներ են, չարաշահորդներ, մակաբույծներ՝ ամենագործնական ուղեղով եւ ամենաքրիստոնեական իդեալներով ու վարվելակերպով:

 

- Դուք՝ ամերիկացիներդ լավ եք խոսում,- ասաց նա:- Չեք կարող գտնել ոչ մի անգլիացու, որ այդքան հստակորեն բանաձեւեր որեւէ այդպիսի բան:

 

- Եթե ամերիկացիներս կարողանայինք այժմ, մեր ներկա դրությամբ, այս տեսակ մարդու զարգացման նախնական փուլում, եթե կարողանայինք, կառավարելով հայերին, մոտիկից տեսնել մեր մշակույթի կիրառման գործնական ձեւերն ու արդյունքները, եթե կարողանայինք հասկանալ, որ այն, ինչ ստուգում ու քննում ենք ներկա հայի մեջ, ապագա ամերիկացին է…

 

- Վաղվա,- շտկեց նա:

 

- Ապա ուրեմն,- շարունակեցի ես,- գուցե հուսախաբ լինեինք հայերից, գուցե, ջղայնացած, ոչնչացնեինք նրանց բոլորին…

 

- Ահա, ահա:

 

- Գուցե ոչնչացնեինք բոլոր հայերին, բայց պիտի տուն գնայինք…

 

- Հեռագրեիք,- հուշեց նա,- ավելի արագ է դա:

 

- Հեռագրեինք տուն,- ընդունեցի փորձի համար,- հեռագրեինք զգույշ լինելու մի ահազանգ. «Զգուշացեք գործնական բիզնեսի հետ քրիստոնեական իդեալիզմի խաչաձեւումից»: Չափից շատ բիզնեսը եւ չափից շատ իդեալիզմը կարող են վնասել այս երկու լավ բաներին ու մեզ էլ՝ որպես ժողովրդի:

 

- Ահա՛, ահա՛,- բացականչեց:

 

- Դա կարող էր մեծ, հարուստ Ամերիկան վերածել մի Հայաստանի, որը ապագայի բրիտանացիներն ու ռուսները պիտի «անհրաժեշտ» գտնեին վերցնելու որպես մանդատային՝ երկու մասի բաժանված, մեկը՝ բուն իսկ Միացյալ Նահանգները, Անգլիայի համար, մյուսը՝ ամերիկյան ժողովուրդը՝ Ռուսաստանի համար:

 

Նա լուռ մնաց: Սպասեցի տեսնելու, թե որեւէ չափով զգու՞մ է ամերիկյան հումորը: Նա էլ մի պահ սպասեց ու հետո, տեսնելով, որ մի բան եմ ակնկալում, խոսեց:

 

- Ձեր այդ գաղափարը…- սկսեց:

 

- Ի՞մ գաղափա՜րը,- պայթեցի ես:

 

- Այո,- ասաց:- Դա մի գաղափար է: Լավ գաղափար է, լավ է տեսականորեն, բայց… էությամբ իդեալիստական է: Ես նկատի ունեմ գործնականը: Հավատու՞մ եք իրոք, որ հայերին կառավարող ամերիկացիք բավական գիտակից կլինեն տեսնելու համար, որ հայերը նման են ամերիկացիներին:

 

- Դուք՝ անգլիացիներդ տեսնում եք,- կտրուկ նետեցի երեսին:

- Ճիշտ է,- համաձայնեց նա մտածկոտ:- Մենք տեսնում ենք հայերի նշանակությունը ամերիկացիների համար, մենք՝ իմպերիալիստ անգլիացիներս տեսնում ենք դա: Բայց վստահ չեմ ու մտածում եմ՝ կարելի՞ է արդյոք մեր, այսպես կոչված, բարձր դասի դժգոհներին բերել այն գիտակցության, որ կանխատեսեն իրենց ճակատագիրը այն հին ազգերի ճակատագրի մեջ, որոնց կառավարում են:

 

Ես պարտված էի, անօգնական, շշմած: Բարեբախտաբար նա չտեսավ իմ վիճակը: Աչքերը խոնարհվել էին: Վեր կացավ. խորը մտածմունքի մեջ էր, երբ ինձ առաջնորդում էր դեպի դուռը: Այնտեղ աչքերը բարձրացրեց:

 

- Գնաք բարով,- ասաց,- ես հավանում եմ ձեր տեսությունը: Գայթակղիչ է: Վախենամ՝ թե գործնականում դա չաշխատի, բայց գրեցեք դրա մասին: Թելադրական է: Զգույշ գրեցեք, ոչ շատ հստակ եւ, իմիջիայլոց, մի՛ մեջբերեք ինձ: Ես ոչինչ չեմ ասել, ոչինչ…

 

ԾԱՆՈԹՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

 

1. Այս եւ հետագա ընդգծումները մերն են - խմբ.:

2. Հարցազրույցն արվել է 1919թ., երբ արեւմտահայությունն արդեն իսկ ցեղասպանված էր, իսկ Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունն ընդամենը 1 տարի առաջ` Առաջին աշխարհամարտում Անտանտի դաշնակիցն էր, իսկ այդ պահին` բոլշեւիկյան Ռուսաստանի դեմ` Եվրոպայի դաշնակիցը, ի տարբերություն Թուրքիայի:

3. Սա մի տեսական դրույթ է, որ Արեւմտյան Հայաստանի հայազրկված տարածքներում գործնականում փորձեց կիրառել Մուստաֆա Քեմալը` Բալկաններից բերված մահմեդականների միջոցով, սակայն առանց շոշափելի արդյունքի. թեեւ երբեք պետք չէ բացառել, որ նման մոտեցում կկամենան որդեգրել նորից` այս անգամ` Արեւելահայստանի փոքրիկ մեր հատվածում:

 

ԹՈՂԱՐԿՄԱՆ ԲՆԱԲԱՆԸ

 

Հայ ժողովուրդը միանգամայն զրկված չէ իրերն իրենց իսկական արժեքով ու նշանակությամբ տեսնելու եւ կշռադատելու ընդունակությունից: Բայց դրա եզակի վկայությունները մնում են կղզիացած եւ առանձնացված՝ իբրեւ անհասկանալի, հալածվող բացառություններ՝ հայ կղերական դիվանագիտության կատարյալ եւ անսահմանափակ տիրապետության ներքո:

 

ԼԵՈ

 

ԵՐԿՐՈՐԴ ՀՐԱՏԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՏԱՑԻԱՆ

 

Ներկայացվող գրքույկը 1919-ին արված եւ 1931-ին հրատարակված հարցազրույց է անգլիացի առեղծվածային հետախույզ Լոուրենս Արաբիացու հետ: Հայ իրականության մեջ այս հարցազրույցի մասին հիշատակումն սկսվել է 1990-ականների սկզբից. տպագրվել է ռուսալեզու մամուլում, ինչպես նաեւ հայերեն՝ «Ազգ» օրաթերթում: Հաշվի առնելով նյութի խորքում թաքնված բազմաթիվ իրողություններ եւ մոտ 100 տարի առաջվա եւ մեր օրերի քաղաքական զարգացումների տրամաբանության նույնականությունը՝ Պահպանողական կուսակցությունը երկրորդ անգամն է այն հասցեագրում պետականության արժեքն իրապես գիտակցող քաղաքացիներին, ինչպես նաեւ դեռեւս ռոմանտիզմի մեջ խարխափող լայն հասարակությանը:

 

ՀՏԴ 941(479.25)

ԳՄԴ 63.3(2Հ)

Լ – 829

Լ 0503020913

0128(01)-2004

 

ISBN 99930-847-3-5

 

ԼՈՈՒՐԵՆՍ Թ.Է.:

Լ 829 «Այդ անտանելի հայերը»:

Առաջին հրատարակություն` 2001թ., տպաքանակ` 1000: 16 էջ:

Երկրորդ հրատարակություն` 2004թ., տպաքանակ` 1000: 28 էջ:

¡Պահպանողական կուսակցության «Շեմ» հրատարակչություն: Երեւան:

 

Թարգմանիչ՝

ԿԱՐՊԻՍ ՍՈՒՐԵՆՅԱՆ

Խմբագիր՝

ՄԻՔԱՅԷԼ ՀԱՅՐԱՊԵՏԵԱՆ

Տեխնիկական խմբագիր՝

Մարինա ՄԿՐՏՉՅԱՆ

Վերստուգող սրբագրիչ՝

Արթուր ԱԶԱՐՅԱՆ

 

¡Պահպանողական կուսակցության «Շեմ» հրատարակչություն:

 

ԹՈՄԱՍ ԷԴՈՒԱՐԴ ԼՈՈՒՐԵՆՍ ԱՐԱԲԻԱՑԻ (1888 - 1935)

 

Արեւելագետի կրթությամբ՝ 20-րդ դարի նշանավորագույն հետախույզներից: Ինտելիջենս սերվիսի գործակալ: Գործել է Արաբական աշխարհում. հրահրել եւ հաջող ավարտի է հասցրել արաբների՝ հակաթուրքական ապստամբությունները, հիմնել է Իրաքի Թագավորությունն ու Քուվեյթի Էմիրությունը, ճարտարապետել արաբական աշխարհի այսօրը: 1920-ականներին գործել է Կարաչիում, Փեշեվարում, աֆղանական սահմանում. նրա օրհնությամբ 1929-ի հոկտեմբերին իր զորքերով Քաբուլը գրաված Մուհամմեդ Նադիրը հիմնեց աֆղանական անգլամետ արքայական նոր դինաստիա: Գործողություններ է ծավալել ԽՍՀՄ-ի դեմ, կյանքի վերջին տարիներին հարել է անգլիական ֆաշիզմին: Կյանքից հեռացել է առեղծվածային ավտովթարից՝ 47 տարեկանում:

 

Հեղինակ`

Լոուրենս Թ.Է. Արաբիացի

 

Գրված է՝ Hakob GEVORGIAN: http://gevorgian.com/hakob կայքում

 

Գտնվում է՝ http://gevorgian.com/hakob/archives/2005/10/30/00/50/46/ էջում

 

Այս էջում գրված հղումներն են՝

[1] Պահպանողական Կուսակցության - http://www.conservative.am/

[2] Այդ Անտանելի Հայերը - http://www.conservative.am/?i=200&ej=1&sh=3

[3] genocide.ru - http://www.genocide.ru

[4] թարգմանչային ծառայությունը - http://www.genocide.ru/translit/convert.html

[5] ԱՅԴ ԱՆՏԱՆԵԼԻ ՀԱՅԵՐԸ - http://www.conservative.am/?i=200&ej=1&sh=3

Որոշ ընդգծումներով (առանց հավելյալ մեկնաբանությունների) կարդացեք եւ ասեք ձեր խելամիտ կարծիքը։

Իմ ասածն այն է, որ հայերին պետք չէ սահմանափակել իրենց պապական տեղում դոփացող պատմությամբ, թոքեղ նրանց զարգացնել իրենց աշխարհահայացքը եւ դառնալ այն, ինչից սարսափում էր Լորենս Արաբացին…

Հոլովակը ներկայացվում է ԱՄԲՈՂՋ ՀԱՅ ՄՏԱՎՈՐԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ՝ ԳՈՐՂՆԵՐԻ, ԵՐԱԺԻՇՏՆԵՐԻ, ՆԿԱՐԻՉՆԵՐԻ...ՄԻ ԽՈՍՔՈՎ՝ ՌԱԲԻԶՈՒԹՅԱՆԸ, ԹՐՔԱԲԱՐՈ ՀԵՌՈՒՍՏԱԸՆԿԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՆ, ԵՎ ԴԱ ԴԻՏՈՂՆԵՂՆԵՐԻՆ ԲՈԼՈՐ ԻՄԱՍՏՆԵՐՈՎ ՏՐՈՏԵԼՈՒ ՊԱՏՐԱՍՏ ԱՌՈՂՋ ԲԱՆԱԿԻ ԱՆՈՒՆԻՑ…

Վահրամ ՍԱՀԱԿՅԱՆ – նվիրում է Հայաստանում քրիստոնեության հաստատման 1700 եւ 1705, ինչպես նաեւ Մաշտոցյան գրի 1600 ամյակներին

http://www.youtube.com/watch?v=JVO-RLhCn5E

es teman vortegha grvel, karas tsuyts tas?

vor teman?

I do not think so! Armenia has all the rights in the world to receive the said war compensation. This right stems from the very articles of the Paris peace conference. The fact that these rights have not been materialized due to political circumstances (the Bolshevik revolution in Russia) in no way affects those rights to monetary compensation.

 

As to the rest of the material compensations for the Genocide committed against the Armenians by the Turkish government and the losses incurred thereof, I think this is a separate issue that should be resolved in a class action manner.

WAR-MADNESS

 

September, 1914.

 

How mad, how hopelessly mad, it all seems I With fifteen to twenty

million soldiers already mobilized, and more than half that number in

the fighting lines; with engines of appalling destruction by land and

sea, and over the land and under the sea; with Northern France, Belgium,

and parts of Germany, Poland, Russia, Servia, and Austria drenched in

blood; the nations exhausting their human and material resources in

savage conflict--this war, marking the climax, and (let us hope) the

_i]finale[/i] of our commercial civilization, is the most monstrous the old

Earth has ever seen. And yet, as in a hundred earlier and lesser wars,

we hardly know the why and wherefore of it. It is like the sorriest

squabbles of children and schoolboys--utterly senseless and unreasoning.

But broken bodies and limbs and broken hearts and an endless river of

blood and suffering are the outcome.

 

(The Project Gutenberg EBook of The Healing of Nations and the Hidden

Sources of Their Strife, by Edward Carpenter, EBook #10097)

I will start... This year we are celebrating New Year in a very small group. Just 4 of us. So portions are small but the veriety is plenty(although I am sure we can still feed 15 in a typical Armenian fashion)

Mante is ready for the oven to get the initial roasting

Katlet(how would you say that in english I am not sure)

Cole Slaw

Fish is marinating to be roasted in the oven

Harisa - my aunt is making harisa

2-3 other small salads prepared by my cousin and the typical coldcuts and cheese and stuff like that

For desert we are having champagne jello - http://cookbook.armenians.com/viewrecipe.p...7&category=

Azat jan,

Tonight we're gathering at my aunts home. She is Iranahay, so here is what we will have in Menu:

Plav u .........

...... u plav

..... plavov

plav .... u plavti taky (parskeren asum en Tadik)

Mi Xoskov Haskacar arden....

Այո, ես յանցավոր եմ, որ քո վրան յարձակեցի նախ- քան գիտենալու թէ դու ով ես. Խնդրեմ ներիր ինձ

Մենք այստեղ շատ ենք տեսել թուրքեր եւ ազերոներ որոնց միայն նպատակն է եղել մեր Մշակոյթը եւ Պատմումը աղբանոցել.

Բայց, հիմա որ գիտեմ որ դու ով ես, նխնդրեմ, մեզ լուսավորի!

And, not necessarily what Lousavorich said.

Խնդրեմ մեզ բացադրի թէ Ստեպան Քիրեմիտ- ՃԻ-օղլու-եանը ինչ է ասում.

Արդիոք նա Կարողէ ի ազգանունը բարեփոխելիto Aghiusian/Աղիւսեան???

Arpa:

ես չեմ սիրում երկարատեւ ջղայնություն թողնել մարդկանց արդեն իսկ փակված սրտերում, մտքերում նեղված եւ հոգիներում մութ։ Ես բոլորին ընդունում եմ որպես ընկեր, եւ սիրում եմ բոլորին մաքուր եւ անարատ սրտով իմ նուրբ։ Կլինեն պահեր, երբ կխոսեմ սանձարձակորեն, բայց միշտ էլ պատասխանատու կլինեմ ասածս խոսքերի համար, թեկուզ եւ լինեմ սխալ, կհասկանամ եւ կնդունեմ սխալս։

Իսկ պրն. Քիրեմիդջյանի փոխարեն ինպե՞ս խեսեմ։ Մարդը այստեղ չէ, եւ կարծում եմ նույնիսկ չգիտի այս տեղի մասին։ Բայց հիմա կարող եմ պատկերացնել թե ինչպես են այրվում նրա ականջները մեր բամբասանքից։ Միգուցե ի՞նքդ իրեն տաս այդ հարցերը, որ պարզվի միտքդ եւ դուրս մղվի իր հանդեպ ունեցած ատելությունդ։

Նորից, հուշեմ որ սիրում եմ ձեզ բոլորիդ եւ խնդրում եմ ընդունեք ինձ այնպես ինչպես որ կամ, գուցե եւ շռայլ, սանձարձակ եւ խուլիգան։

Անցնելով թեմային, ինչի՞ մասին ես ուզում զրուցել… Միայն թե ասեմ որ, թեեւ մարդիկ ինձ իմաստուն են կոչեւմ, ես ամենագետը չեմ։

Dectemberi 31 yerekoyan - luys Junvari 01 Yerevanum dzyune galis spitaketsnum mer qaghaq@ yev yerjankatsnum bolorin Nor Tarum!!!

Uxix 12in zangeci yerevan, harsnacuis het xoselu, heracanc@ Jingle Bells@ miacrec Mi kusht lseci, bayc apsos vor het@ chkaroxaca xosel... Incheve...

Esel mianam shnorhavoranqi xosqerin, ev maxtem miayn lavn u barin. Togh xaxaxutyun lini amen ur, ev togh vor barin haxtogh lini. Exeq erjanik ev sirov li.

Flourishing and Happy! Happy New Year!!! --- Shnorhavor not tari!!!

Will someone please explain what he is saying?

I did not understand everything he was saying. No, I did.

Like when he was comparing when the Lousavorich’s superimposing our already “christian faith” with an alien faith/cult…trashing our culture etc. and so on. That the Paulicians and the Thondrakians were branched out of the main “mother tree“.

What I did not understand is when he referred to a certain Ter-Ter who insists that “baptism” is a symbol of ‘Moses basket‘- (Մովսեսի Կողով).

Where do our so called theologians learn their theology? What an idiot!

There will be more, as how “baptism” is not an exclusively Christian rite. To make it short- Jesus was not a Christian when he was baptized in the waters of the River Jordan, and neither was HE a “Christian” until after several centuries after HIS crucifixion. Read the Bible and see where HE says- “I am not here to change… but to improve” , meaning that HIS mission was to purify the faith, rid the establishment of all paganism. See HIS trashing all the money-changing and commercial tables at the temple.

Open the BOOK and read more about it.

Arpa:

Կարո՞ղ եք արդյոք վերադասավորել պրն. Ս. Քիրեմիդջյանին վերաբերող ձեր պատասխան–հարցը հայերեն լեզվով։ Չեմ կարծում թե նրա հաղորդումը հայերեն լեզու չիմացորղները հասկական, հետեւաբար, այսուհետ կարիք էլ չկա այս թեմայում օտար լոզվով հաղորդակցվել։

Hakop topicnerits durses galis, bro jan - inch kap uni hayots tseghaspanutsyun@ im asatsi het, kamel Hay mnalu het...

ari miqich mtatsenq, xi 1915 tvakanitse sk@sel hayots patmutsyun@??? 3000 tarva kotorvatsner@ hech 10 tarva kotorvatsner@ mech... Inch kap uni antanelu hayer@ vapshe chapmani het? mekel kuzei imanal ova Hakob Gevorgian@. Ari temanerits ch@ sheghvenq u aveli konkret dzever mshakenq vorpes HYEFORUM gone mi mijots aracharkenq hay yeritasardutsyan@ vorpesi nrank irents Hayutsyun@ ch@ korts@nen yev huysahat ch@linen, mer Hay patmutsyunner@ enqan lav ban unen aracharkelu vor menak Armenian Genocidov chi yezrapagvum amen inch@... Esorva orov miak ban@ vor miavoruma Hayeris eti Aprili 24 na... vor@ shat lava bayts qicha... shat qicha... chi kareli amen inch chapel yev dzevel Armenian Genocide ov... amen inch ira teghn uni.

 

I still did not get the point what does Armenianness has to do with Chapman... be specific please.

If you read the article you will know. There is a message in there. Tell me if you don't have time to read it, I'll write that message here. But then, I suggest you to read it.

che inchi, henst gortsnakan henst iystegh ur du grel es qo n@katoghutyuner@ - yetre forumum bats dzevov espes es xosum ari qez pasterov tsuyts tam te vorqan mard unenq vorqan en xosum vorqan@ kardum chen xosum, vroqanin PM enq anum te uich ches xosum yev inch patasxan en talis , vorqan mardkanst durs hanetsiqn yev kam ners chenq toghel inchu hamatr en yev vorqan unenq telemarceting join anoghner, yev io vercho vorqan en regirtser linum forum@ ADD'erov flod anelu hamar... chnayats .. gites inch yes dra kariq chunem, yev nuynisk iys posti kariqn el chuneyi .. yete qez mets zbaghyal forum e hetaqrqrum uremn et depqum shater@ kan " to ishchit tot naydyot"

 

nayi yes q@nnadatutyun lav em @endhunum, xorhurd anpayman k@lsem yev hashvi karbem, sakayn jur chem sirum tsetsel, parap odi mej xosqer qtsel nuynpes..

 

Poqer forum enq de menq el mer "gyora" Form enq - menq meznov mer grvats orenqov yev n@stelakerpov, yete mek@ iren d@rsevori inchpes asum en ( mez Arjani Muzikant ) lini menq el mer "d@rner@" bats kanenq n@ra hamar...

 

 

hima j@njats kam "pakvats-antesaneli" posteri - k@ners isk qez inch ?? du forumi moderetorn es ?/ NObeltin te internaty quality contrall@ ?? mez qanak@ post anoghner chi hetaqrqrum yev kam te vorqan chichat klini mer forumum chitchati hamar haryuravor forumer kan nuyn yev dating anelu hamar - chanyats vro verhcin 10~15 or@ dranov enq zbaghvel, Mer@ urish e amen mard chi or k@haskana...

 

 

 

isk yete qez inchvro mi "dzev" kam "varyant" dur chi galsi tsavali e, da qo korustn e voch mer.

Mosjan, aper grvatsqnerid mej jpit ev uraxutyun em tesnum, da lav nshan e. Bayc kardaluc mi tesak jxaynutyun em nkatum ko koxmic.

Hima kez dir mi mardu tegh, vor mi amisa inch mtela es forum, u arden handipela iren chhaskatsoghneri xmbi, henc orinak Arpiin, ir qarakusi mtatselakerpov, ev ir xoskna asel, hima lav te vat, bayc xoska asel.. u et xosk@ anhetacela aranc zgushacman... Du lineir, cheir asi, Inchi Ashoti ktruk harcerin pasterov patasxanem, erb asatsners tsankacats pahin karogh en aranc zgushacman hanel, ev vorn el kpoxi temayi imastn amboghjutyamb... Asats himnavorelu hamar berem mi parz orinak..

Mard A: cheq kartsum vor Mugurdich Peshiktashlyan@ petk e prki hayastan?

 

Mard B: che, na iren chardaracrec...

 

Mard A: bayc che vor hima miayn na e vor Masonakan chi, Ev es chem havata voch mi xoski, ete ayn past chi.

 

Mard B: Mard A, du erevi te teghyak ches te ov e Peshiktashlyan@... Ete imanair edpes cheir asi (jnjvuma moderatori koxmic, qanzi irenc tvuma te Mard Bn inch vor kayfera brnum Mard Ai vra)

 

Mard A: De tesaq vor chisht ei... Mkrtich egir mer Naxagah..

Tesaq te inchpes sa karogh e poxel angitakic mardu kartsiqy?

Ayspisi pahern ankaxateseli en aystegh... Ev dra hamar e vor azat chem karogh xosel.

Isk te ayl forumnerum inch e linum, indzel chi hetaqrqrum. Es menak stegh em xosum. Ete stegh chxosem, mi urish tegh kxosem Im xoskeriq irenc lav en zgum, ev es xoseluc chem kashkandvum. Stegh el, mardik lav kzgan im xoskecir, menak jamanak e petk vor tegh hasni...

and yet you both agree on the curch next to it right, "it brings beauty to the city?"...

Honestly I don't know about the church. I'll ask him about it. As I remember, the building--kino rosia--is a modern and complex structure, so yeah, if there's a church next to it then one of 'em wont match to another... But the way, have you seen some nasty architectural mistakes in USA? lol I would post some renderings, but my clients will sue me for that---confidentiality stuff...

Paron Sherloh Holms - Urish inch gtak dzer p@nt@rtumneri ardyunqum ?

 

Shat parz yev HAkirj dzez hamar - voch mi conspiracy theory estegh chka chka nayev kariq qez patasxanelu - yete tsankuytyun unes tesnelu apatsuyts qo asatsy dem handipi Pasadenayum em

Mr. Mosjan:

We will tell you the time and date of auduiting. Please keep all your records for the past 7 years.

Cordially,

Mr. Balaclava

P.S. (bayc vor xorovats, ishli qyufta u lav zakuski sexan dnes, audit karogha chanem *kasharakerrrraaaaaaaa*)

Mosjan, lurj, erb handipenq, bayc voch gortsnakan. Qerun arden asel em...Mi ban kazmakerpenq?

kneres, bayts ankap durs es talis... anhimn hetevutyunner es anum...

 

verjin 8 tarva mej, ays forumits vochvoq chi artaqsvel kam vrrndvel ir gaghaparaxosutyunneri, "pashtonya" kam "anpashton" andamneri het gaghaparakan @mbshamarti brrnvelu, forumi himnadirnerin qnnadatelu, kam nman aylyevayni hamar... artaqsvel en miayn andznakan hayhoyanqi yev zrpartanqi hamar... nuyn@ verabervum e arrandzin "post"eri "hidding"in... isk inchpisi verabermunq unen anhat andamner myus andamneri handem, dranq nrants e patkanum, voch te forumin...

 

isk inch verabervum e tverin, draq ayn mardik en, voronq qez nman sxal hetevutyunner en anum, kam forumin motenum en naxkinum kazmavorvats "sereotype"nerov, yev qashvum en irents grantsum@ avartel, kartsiq artahaytel, "to make statements" as you put it...

Harut:

Lav er, bayc hamozich cher.

2007 tvi verjin orov lavaguyn Blefi ev lavagun Defence Lawyeri titxos@ ches stanum. Try again, you got approximately 16 hours.

tsavum em, vor aydpisi sxal kartsiq es kazmel ays forumi handep...

It was not a conspiracy. It was a theory based on numbers---numbers do not lie.

Es chem sxalvum. Ksxalvem ajn jamanak, erb lrem, ev chartahaytem im mtahogutyuny. Ays depqum sxal klini indz chlsel, ev anteselov im himnavorvats kartsiqy krknel nuynatip sxalner, voronq hetzhete kvnasen forumi bun gaghaparaxosutyany. Xorhurd lselu unakutyun chka, kartsum em. Vorn el pastum e im ajl kartsiqy---Vor aystegh tirum e INQNASIRUTYUNY.

I'm struck with depression and sadness, I used to wake up and sleep with his music, but now days I cant listen to him, not because they are bad, on contrary, just very deep and somber, many years ago in Armenia when we were teens and Araqyalner was prohibited at the time, we used to sneak into our basement and listen to them

I recall every single on of us had tears in his eyes

Qeri, I had similar feelings.

When I was little, my mom and I went to Yerevan to visit my grand moms sister. It was 1992 if I am not mistaken, and in as we were crossing the street via those underground passages, there was his music, of course he wasn't in Armenia back then, and it was so attractive. It was something sorf of Catharsis. Then I asked my mom about the song. She said that it's Meschian and they used to be called Arakyalner, and that she used to listen to them---my mom's same generation as you Edo jan. So... She said similar things like you said now... Man, what a deep feelings did you guys have back in those days... KGB basements? Beaten up with rubber sticks... eh eh...