Gauhar Jaan Eleen Angelina Yeoward - first recording superstar of Indi

[MosJan]

Gauhar Jaan Eleen Angelina Yeoward - first recording superstar of India

 

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Gauhar_Jaan#:~:text=Gauhar%20Jaan%20was%20born%20as,Adeline%20Victoria%20Hemmings%2C%20in%201872.

 

 

Gauhar Jaan (born Angelina Yeoward; 26 June 1873 – 17 January 1930)[2] was an Indian singer and dancer from Kolkata. She was one of the first performers to record music on 78 rpm records in India, which was later released by the Gramophone Company of India and resulted in her being known as "the Gramophone girl" and "the first recording superstar of India".[3] Having recorded more than 600 songs in more than ten languages between 1902 and 1920, Jaan is credited with popularising Hindustani classical music such as thumri, dadra, kajri, and tarana during the period.

Early life
Gauhar Jaan was born as Eleen Angelina Yeoward on 26 June 1873 in Azamgarh, of Armenian descent.[4][5] Her father, Robert William Yeoward, worked as an engineer in a dry ice factory, and married her mother, Adeline Victoria Hemmings, in 1872. Victoria, was the daughter of Hardy Hemmings, a british soldier and Rukmini in Allahabad and had a sister Vela, Vicky as she was called had been trained in music and dance.[citation needed]

In 1879 the marriage ended, causing hardships to both mother and daughter, who moved to Banaras in 1881, with a Muslim nobleman, 'Khursheed', who appreciated Victoria's music more than her husband. Later, Victoria converted to Islam and changed Angelina's name to 'Gauhar Jaan' and hers to 'Malka Jaan'.[6]

Career
In time, Victoria (now 'Malka Jaan') became an accomplished singer, Kathak dancer and a tawaif in Banaras, and made a name for herself, as Badi Malka Jan; she was called Badi (elder) because at that time three other Malka Jans were famous: Malka Jan of Agra, Malka Jan of Mulk Pukhraj and Malka Jan of Chulbuli, and she was the eldest amongst them.[7]

Malka Jaan moved back to Calcutta in 1883, and established herself in the courts of Nawab Wajid Ali Shah, who had settled at Metiaburj (Garden Reach), near Kolkata and within three years purchased a building at 24 Chit pore Road (now Rabindra Sarani), for Rs. 40,000. It is here that young Gauhar started her training, she learnt pure and light classical Hindustani vocal music from, Kale Khan of Patiala, 'Kalu Ustad', and Ustad Ali Baksh Jarnail (founding members of Patiala Gharana) and Kathak from legendary Brindadin Maharaj (granduncle of Birju Maharaj), Dhrupad dhamar from Srijanbai, and Bengali Keertan from Charan Das. Soon she also started writing and composing ghazals under the pen-name 'Hamdam' and became proficient in Rabindra Sangeet.[8]

Gauhar Jaan gave her maiden performance at the royal courts of Darbhanga Raj in 1887 and was appointed as court musician,[1] after receiving extensive dance and music training from a professional dancer at Banaras.[7] Gauhar Jan started performing in Calcutta in 1896 and was called the 'first dancing girl' in her records. She met Gujarati Parsi theatre artist Amrit Keshav Nayak around 1904–1905 and had a brief relationship with him before his sudden death in 1907. He helped her recover from trauma following death of her mother.[9]

Gauhar Jaan first visited Madras in 1910, for a concert in the Victoria Public Hall, and soon her Hindustani and Urdu songs were published in a Tamil music book. In December 1911, she was famously invited to perform at the coronation of King George V at Delhi Durbar, where she sang a duet, Ye Hai Tajposhi Ka Jalsa, Mubarak Ho Mubarak Ho, with Jankibai of Allahabad.[7]

Eventually, in her final days, she moved to Mysore, at the invitation of Krishna Raja Wadiyar IV of Mysore, and on 1 August 1928,[8] she was appointed as a 'Palace musician', though she died within 18 months, on 17 January 1930 in Mysore.[10]

In her lifetime, she recorded more than 600 songs from 1902 to 1920, in more than ten languages,[11] including Bengali, Hindustani, Gujarati, Tamil, Marathi, Arabic, Persian, Pushto, French, and English. She would round off her performances for a record by announcing 'My name is Gohar Jan'.[3][12]

She popularised light Hindustani classical music with her thumri, dadra, kajri, chaiti, bhajan, tarana renditions, and also mastered the technique of condensing performing the elaborate melody Hindustani classical style to just three and a half minutes for a record. Her most famous song are, thumri sung in Bhairavi is Mora nahak laye gavanava, jabse gaye mori sud huna live,[13] Ras ke bhare Tore Nain, Mere dard-e-jigar[14] and Bhajans like, Radhey Krishna Bol Mukhse.[citation needed]

Inspiration and honours
It is said that Begum Akhtar in her early days wanted to pursue a career in Hindi films, but after listening to the singing of Gauhar and her mother, she gave up the idea completely and devoted herself to learning Hindustani classical music, in fact, her first teacher was Ustad Imdad Khan, who accompanied the mother-daughter duo on sarangi.[citation needed]

On 26 June 2018, Google commemorated Gauhar Jaan with a Doodle on her 145th birth anniversary.[15] Google commented: "Gauhar Jaan, who emerged on the scene at the turn of the 20th century, gained popularity through her singing and dancing, and would go on to define the future of Indian performance art.".[16]

India's first recording sessions
India's first recording sessions included Gauhar Jaan, singing a khayal in Raag Jogiya, recorded by Fred Gaisberg of the Gramophone Company. The sessions began on 8 November 1902. Over the course of six weeks, more than 500 matrices were recorded of local artists. The records were manufactured in Germany and shipped to India in April 1903. They proved a great success in popularising the gramophone in India, where locals had no interest or appreciation for Western music.[17] The recording was done in a makeshift recording studio in two large rooms of a hotel in Kolkata.[18] By 1903, her records started appearing in Indian markets and were in great demand.[19][20][21][3]

Restoration and release
Saregama India (formerly the Gramophone Co. of India Ltd. or His Master's Voice (HMV)), is planning to re-release the milestone recordings of Gauhar Jaan, after retrieving them from Gramophone Company's London archives, and restoring them to their original glory.[21][22][needs update]

Her songs are also part of the 'Vintage Music From India' (1996) audio album, and her image forms its cover.[23]

 

 

[MosJan]

Աֆղանական արշավանքներից հետո, երբ Սպահանն ընկավ, իսկ Նոր Ջուղան ավերվեց, երբևէ Արևելյան Հայաստանից բռնի տեղահանված ու Նոր Ջուղայում հաստատված հայերը կրկին գաղթեցին աշխարհով մեկ։ Նրանցից շատերը գաղթեցին Հնդկաստան։ Ժամանակին հնդկահայ գաղութում կար գրեթե 25 հազար հայ։ Այսօր հայերի թիվն այդ երկրում հազարի էլ չի հասնում։ Հայկական գաղութի հայաթափմանը առավելապես «նպաստեցին» անգլիացիները, որոնց հակահայկական վերաբերմունքի արդյունքում հայերը լքեցին Հնդկաստանը...
Ահավասիկ, Նոր Ջուղայից գաղթականների ևս մեկ ընտանիք, որի հայկական արմատը կորսվեց ժամանակի ու ճակատագրի խաչմերուկում։
Նա համարվում է Բրիտանական Հնդկաստանի առաջին գերաստղը։ Ձայնագրությունների քանակով նա գերազանցում էր հնդիկ երգչուհիներին․․․
Ծնվել է 1873թ-ի հունիսի 26-ին Հնդկաստանի Ազամգարհ քաղաքում։ Նրա ջուղայեցի հայրը սառույցի գործարանում էր աշխատում։ Դա այնքան էլ շահութաբեր չէր, և սոցիալական վեճերի պատճառով՝ հայրը լքում է ընտանիքը․․․
Աղջկա և նրա մոր վիճակը ամուսնալուծությունից հետո բարդանում է, և մայրը՝ Վիկտորիան, որոշում է կայացնում ամուսնանալ մահմեդական ազնվական Խուրշիդի հետ։
Վիկտորիան նույնպես պարուհի էր, և հարուստ ամուսնու շնորհիվ շուտով նա հայտնի էր դառնալու Հնդկաստանում․․․
Երկրորդ անգամ ամուսնանալուց հետո մայրն արդեն իսլամ ընդունեց և փոխեց իր անունը՝ դառնալով Մալկա Ջաան։ Երբ հերթն հասավ աղջկա անվանը, աղջիկն ընտրեց Գոհար անունը, մինչդեռ իսկական անունը Անգելինա էր․․․
Եվ այսպես, աղջիկն էլ գնաց մոր ճանապարհով՝ սկզբում պար, ապա երգ․․․
Գոհարն առաջին անգամ բեմի վրա հայտնվեց 1910թ-ին՝ Մադրասում՝ թագուհի Վիկտորիայի անվան թագավորական համերգասրահի դահլիճում։ Նրա երգն ու պարը գերեցին հնդիկ մեծահարուստներին և հասարակ ժողովրդին։ Գոհարին սկսեցին հրավիրել Հնդկաստանի տարբեր քաղաքներից։ Նրա կարիերայի սրընթաց վերելքը սկսեց Դելիում ունեցած ելույթից, երբ Գոհարը Ջորջ Հինգերորդ թագավորի թագադրման արարողության ժամանակ հանդես եկավ դուետով։1928թ-ին նրան պալատ հրավիրեց մահառաջա Կրիշնա Ռաջա Վադիյար IV-ը, և Գոհարը դարձավ պալատական երաժիշտն ու թագավորական հանդիսությունների արարողապետը։
Նա երգում էր տասը լեզուներով՝ բենգալերեն, հինդի, գուջարաթի, թամիլերեն, մարաթհի, արաբերեն, պարսկերեն, փուշթուն, ֆրանսերեն և անգլերեն։ Իր բոլոր ձայնագրությունները նա ավարտում էր «Իմ անունն է Գոհար Ջաան» արտահայտությամբ։ Գուհար Ջաանի շնորհիվ հայտնի են դարձել հնդկական դասական երաժշտության այնպիսի ոճեր ու ժանրեր, ինչպիսիք են թհումրին, դադրան, կաջրին, չաիտին, բհաջանը, տարանան և այլն․․․
Գոհարը մահացավ 1930թ-ի հունվարի 17-ին Մայսուրում 56 տարեկանում․․․
Նկարում՝ Հնդկաստանի առաջին գերաստղ երգչուհի Գուհար Ջաանը Նոր Ջուղայի հայկական ընտանիքից։
Thank you Эдуард Манвелян
https://www.facebook.com/ed.man.92167

[MosJan]

[MosJan]

[MosJan]

[MosJan]

[MosJan]

[MosJan]

Gauhar Jaan : The First Voice Of India

 

 

[MosJan]

[Yervant1]

Very interesting!