Մշակույթի &#1398

[Aratta-Kingdom]

Yerb horetesnern u yeresapashtnern en pnovum, gites vor chirakancvats aknakaliqneri ardyunq e. Aroghj qnnadatutyun@ gone npatakaket unena, vor xndirner@ lutusm stanan... Jamanakn e vor bolor tesaki ajakcutyun@(hatkapes dramayin) jamanakavorpes dadarecvi, vor hayrenabnak mer quyreri/yeghbayneri mej patasxanatvutyuan gitakcum@ ardnanan, u arats gortser@ arejvorel sovoren...

 

 

 

 

 

 

 

http://www.zham.am/blog/?p=490

 

 

Մշակույթի նախարարության ձախողումները Ժնևի գրքի միջազգային տոնավաճառում

Posted on 24.07.2011 by Վահան Իշխանյան

 

 

 

 

 

Երբ հանդիսատեսները մտնում են Ժնևի գրքի միջազգային տոնավաճառի հայկական տաղավարի սրահներից մեկը, ուր հույս ունեին տեսնել Նարեկ Ավետիսյանի ցուցահանդեսը, հայտնվում են դատարկ պատերի առաջ: Տոնավաճառի վերջին օրը ամբողջ հայկական սրահն էլ դատարկված կտեսնեին, եթե ցուցհանդեսին մասնակցած լիներ միայն Հայաստանի հանրապետությունը(հայկական տաղավարը ներկայացնում էին Սփյուռքն ու Հայաստանը): Հայաստանից ներկայացված գրքերը նույնպես չքացել էին: Մշակույթի նախարարությունը գրքերն ու նկարները փոստով հետ ուղարկելու վրա փող չծախսելու համար, տոնավաճառի փակումից առաջ դրանք հետ էր ուղարկել տոնավաճառին այցելած նախագահ Սերժ Սարգսյանի ինքնաթիռով:

 

Մայիսի սկզբին Ժնևի գրքի միջազգային տոնավաճառում Հայաստանի փնթիությունների ու ձախողումների մասին են պատմում սփյուռքահայ բարեկամներս:

 

«Սա անելու բան չէր, ցուցահնադես են գալիս` նկար չկա և դատարկ պատեր են ներկայացնում մարդկանց»,-ասում է բարեկամս, ով հայկական տաղավարի կազմակերպիչներից մեկն է:

 

20 տարի շարունակ Շվեյցարիայի Թոփալյան հիմնադրամը Ժնևի միջազգային գրքի տոնավաճառում կազմակերպում է հայկական տաղավարը և միշտ այն մեծ հաջողություն է ունեցել (http://www.salondulivre.ch/en/): Այս տարի տոնավաճառի հյուր երկիրը Հայաստանն էր, և այս պատվին արժանանալու համար շվեյցարահայ համայնքը տարիներ շարունակ պայքարել է(անցյալ տարի Շվեդիան էր, նախանցյալ տարի Թուրքիան):

 

Որպես հյուր հայկական բաժնին տրամադրվել էր 800 քառակուսի մետր տարածք, Թոփալյան հիմնադրամը այլ բարերաների մասնակցությամբ ծախսել էր մոտ 400 հազար շվեյցարական ֆրանկ:

 

Հայաստանին ոչինչ չէր մնում բացի կատարել իր պայմանավորվածությունները, սակայն մշակույթի նախարարությունը հիմնականում ձախողել էր դրանք:

 

Նախարարությունը ոչ միայն ժամանակից շուտ հեռանում է տոնավաճառից: Ձախողում է նաև ծրագրով նախատեսված ու համաձայնեցված հանդիպումներն ու կլոր սեղանները. այսպես, Նախարարության նախաձեռնությամբ եկած գրող Արամ Պաչյանի, բանաստեղծներ Կարեն Անտաշյանի, Շուշան Թամրազյանի և նաև Խնկո Ապոր գրադարանի տնօրեն Ռուզան Տոնոյանի շնորհադնեսների և կլոր սեղանների նախապես ծրագրում որոշված ժամերը նախարարությունը փոխում է, որի արդյունքում կլոր սեղանները անցնում է գրեթե դատարակ սրահում(տոնավաճառի ծրագիրը նախապես հրատարակվել է թերթերում և կայքում և հետաքրքրվողները չէին կարող իմանալ, որ այդ կլոր սեղանները այլ ժամի են տեղափոխվել): Ծրագրով նախատեսված է լինում հանդիպում Ցեղասպանության թանգարանի տնօրեն Հայկ Դեմոյանի հետ, սակայն նա չի գալիս, փոխարենը գալիս է Ռազմիկ Դավոյանը, ում հետ հանդիպում կամ կլոր սեղան ծրագրով նախատեսված չէր:

 

Շվեյցարական կողմից Հայաստանից հրավիրված էին միայն բանաստեղծ Վիոլետ Գրիգորյանն ու հրատարակիչ Մկրտիչ Մաթևոսյանը, այն էլ նախարարության բարձրաստիճան պաշտոնյան բողոքել էր, թե ինչո՞ւ եք Վիոլետին հրավիրել(բարեկամս չասաց, թե ով է բողոքողը եղել):

 

 

 

 

Իսկ Վիոլետի մասնակցությամբ կլոր սեղանը, որին մասնակցել էին նաև ֆրանսահայ ինտերեկտուալ, գրող Գրիգոր Պլտյանը, Շվեյցարահայ բանաստեղծ Վահե Գոդելը, Ժնևի համալսարանի դասախոս Վալենթինա Քալզոլարին անցել է լեփլեցուն սրահում: Կլոր սեղանի թեման եղել է` «Ի՞նչ է նշանակում լինել գրող Հայաստանում և Սփյուռքում»(Վիոլետի մասին հետևյլա Violet Grigoryan, poétesse provocatrice, recherche le craquement de la langue pour faire bouger la société et les lettres arméniennes հոդվածը Le Temps թերթում):

 

Թոփալյան հիմնադրամը պատվիրել էր ու ֆինանսավորել Մշակույթի նախարարությանը հատուկ տոնավաճառի համար օրացույցներ, սակայն նախարարությունը դրանք ոչ միայն ժամանակին չի հասցնում, այլև ամբողջ տպաքանակը չի ուղարկում, միայն հյուր գրողների հետ մի քանի կապոց է ուղարկում, այն էլ նախարարության աշխատակիցները չէին հիշում թե ում ինչ կապոց են տվել:

 

Հայաստանը անգլերեն և ֆրանսերեն շատ քիչ գիրք է ներկայացրել տոնավաճառին, հիմնականում հայերեն գրքեր է ցուցադրել, հետևաբար Հայաստանի նկատմամբ հետաքրքրությունը քիչ է եղել ու ներկայացված գրքերը գրեթե չէր վաճառվել:

 

Վաճառվել էին Վիոլետ Գրիգորյանի «Սերը» բանատեղծության ֆրանսերեն-հայերեն հրատարակությունը և Ինքնագիր ակումբի հրատարակած անգլերեն “Deviation. Antology of Contemporary Literature”-ն(«Շեղվածք. ժամանակակից հայ գրականության անթոլոգիա»):

 

Նախարարությունը միայն մի բան պետք է աներ` օժանդակեր, որ այս Անթոլոգիան ու Ինքնագիր ակումբի հրատարակած ևս երեք անուն գրքեր հասնեին Ժնև: Երևանում նախարար Հասմիկ Պողոսյանը գրաքննություն է անում` քանդել է տալիս «Ինքնագրի» ներկայացրած կապոցները ու ստուգում, թե ինչ գրքեր են տանում, իսկ Ժնևում էլ պարզվում է, որ այդ գրքերի մեծ մասը ահնետացել է: Տոնավաճառի վերջում էլ նախարարությունը հրաժարվում է «Իքնագրի» չվաճառված գրքերը հետ բերել Երևան:

 

Այսուհանդերձ Սփյոռքի շնորհիվ հայկական տաղավարը մեծ հաջողություն է ունեցել, սփյուռքահայ շրջանակները ներկայացրել են անգլերն և ֆրասներեն հրատարակված 400-ից ավել գիրք: Մամուլում բազմաթիվ հրապարակումներ են եղել հայկական տաղավարի վերաբերյալ, որին մեծապես նպաստել են սփյուռքահայ մտավորական Ալան Նավարայի կազմակերպած ասուլիսներն ու քարոզչությունը:

 

 

[Aratta-Kingdom]

WRONG PRIORITIES, AGAIN Avedis Kevorkian http://www.keghart.com/Kevorkian-WrongPriorities August 15, 2011 Let me state the fact plainly so as to spare people the time and effort to accuse me: I do have a perverse sense of humor. Or, is it a perverse sense of values? Recently, I learned (and read in one of the Armenian newspapers) that a former Armenian Ambassador to Her Majesty's Government (he was also a former Prime Minister of Armenia) and a collection very wealthy Armenians from around the world made a big show of contributing much money to an Armenian charity and to a pet project of Prince Charles, the Prince of Wales, and the heir to the throne. There were the usual photos taken with His Highness (and with other Royals), all of which are now hanging in prominent places in their homes. "That's me with. . . ." and "That's me with. . . ." What brought a smile to my lips was reading a report that when the BBC did a feature on His Highness's project, the contributions of the Armenians--the Reception, the photo sessions, etc--were never mentioned. The report to me didn't say if any other wannabe group's contributions were mentioned, but that is not the point. What is the point is that these same wannabes probably don't know what else is going on in London. It is a reflection on the mentality of the crooks and thieves and thugs who run Armenia that not one of their officials has, for instance, visited the British Library to see the magnificent Armenian collection--reportedly second only to that in Yerevan--although they did manage to get to Buckingham Palace. Why is that such an indictment? Because, in its infinite wisdom, the British Library is closing down the entire Christian Middle East collection--the work of the greatest living Armenian, Rev. Nerses Nersessian (who was not invited to the Gala, I would wager), who is retiring after 35 years as the head of the section. I am told that during the period of Soviet Armenia, visiting officials always made it a requirement that they must visit the British Museum, which housed the collection prior to the building of the present Library. No doubt, the Republic's officials feel that since they can't make any money from the collection why waste time visiting, when there are casinos to go to. As for the wannabes who now can name-drop "Prince Charles" in their conversations, I, also, wonder if they care that the British Museum has committed a major insult to the Armenians and Armenian culture. It has removed from display an ancient khatchkar donated to the British Museum by the late Catholicos Vazken. It was removed once before at the urging of the then Turkish Ambassador. When the officials of the Museum were reminded that in accepting the donation, the Museum agreed to DISPLAY OR RETURN the khatchkar, the khatchkar was returned to display because "we don't return anything." Whether or not the present Turkish ambassador has anything to do with this removal--the Museum, in a letter to me, denies it ("but they would, wouldn't they?")--my efforts for its restoration (or return) will continue. I know it would be fruitless to contact the wannabes to enlist their support, so I will fight the battle in my way. If being with His Highness didn't get them coverage on the BBC, fighting on behalf of Armenian culture certainly will not. But, just think (he says to himself, with that smile) what would happen if the rich Armenians led by the former Ambassador/Prime MInister were to march on the British Museum and say: "Display or Return!" Imagine the BM's quandary. Every Hellen from 1000 miles around Britain would be demanding the return of the Elgin Marbles! But, I am digressing. Why do I smile when I hear these sorts of reports? Because I assume a smug, self-satisfied--Yes, conceited--attitude that I am the only one who gives a damn about the important things concerning Armenia and things-Armenian. To my knowledge, the khatchkar is the only thing-Armenian at the Museum, and it should be on display, not consigned to the basement. It is a simple statement of fact that more people will see the magnificent Armenian collection in London than will ever see the one in Yerevan. If the British Museum and the British Library get their way--and, they will, rest assured--it will be a greater tragedy than the omission of any reference to the wannabe Armenians at the Reception with Prince Charles and their contribution to his Dumfries House restoration project. That restoration will happen without a penny from the Armenians, but what of the insult to the ancient culture of the Armenians by the British Museum and the British Library? Will those who contributed to Prince Charles's project now ask him to fight the battle for the restoration of the khatchkar and of the Christian Middle East collection? Do pigs fly? That smile has now gone from my face. Comments Self-serving Moguls Submitted by Ghevont on Sun, 2011-08-21 11:36. Unfortunately, you are perfectly correct. These self-serving Armenian "moguls" are contributing to the erosion of any and all Armenian values that have been established especially since the Genocide for the purpose of preserving the Armenian identity as well as to make the world aware of our presence. These thoughtless, greedy and selfish "moguls" unfortunately confirm the Armenian adage: "Poshan khanum ch'ullar".