St. Sargis ՍԲ. ՍԱՐԳԻՍ

[Arpa]

I took the libery to repost this here from the Subject Topic of the Church.

---

http://toniannesmagickals.com/cupid2.jpg

All you lovers and bachelors! Tomorrow Jan. 30,2010 is the feats of St. Sargis

See the English version here- http://armenianow.com/news/20607/armenians_mark_religious_holiday

http://armenianow.com/sites/default/files/img/imagecache/600x400/DSC_5843.jpg

----

Լուրեր | 29.01.10 | 16:16

Աղի բլիթներն ու Սուրբը. հայ երիտասարդները կանխատեսումներ են անում Սբ Սարգսի օրհնյալ գիշերը

Նազիկ Արմենակյան

ԱրմենիաՆաուի ֆոտոթղթակից

Վաղը՝ հունվարի 30-ին, Հայ Առաքելական եկեղեցին նշում է երիտասարդների ամենասիրված տոներից մեկը՝ Սբ Սարգիսը:

Սառա Խոջոյան

«ԱրմենիաՆաուի» թղթակից

Այս գիշեր հայ երիտասարդներն իրենց համար աղի բլիթ պատրաստող այրի կամ նոր ամուսնացած կին են փնտրում, որպեսզի ուտեն բլիթն ու երազում տեսնեն իրենց ապագա կողակցին: Սա Սուրբ Սարգսի տոնի ավանդույթներից մեկն է:

Սակայն Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցին հայտարարում է, որ Սբ Սարգսի ու եկեղեցու օրհնությանն արժանանալու ու երջանիկ լինելու համար աղի բլիթ ուտելը պարտադիր չէ:

Հունվարի 30-ին Հայաստանյայց Առաքելական սուրբ եկեղեցին տոնելու է Սբ Սարգսի տոնը, բոլոր եկեղեցիներում մատուցվելու է պատարագ:

Մինչ այդ, հունվարի 29-ի գիշերը հայ երիտասարդները (ավելի շատ աղջիկները, քան տղաները) պատրաստվում են աղի բլիթ ուտել` գիշերը երազում իրենց սիրեցյալին տեսնելու հույսով:

Հայերի կողմից շատ սիրված սրբերից մեկը`Սբ Սարգիսը (4-րդ դար) հրաշագործ էր, որի 40 հոգանոց բանակը պարտության մատնեց թշնամու 10 հազարանոց բանակին: Ավանդությունը պատմում է, որ երբ նրա բոլոր զինվորները դավադրության պատճառով սպանվեցին, նա Աստծո օգնությամբ փրկվեց, հետո փոթորիկ բարձրացավ, և նրան հաջողվեց իր ձիով փախչել:

Ժողովրդական ավանդությունն ասում է` Սբ Սարգսի տոնի նախօրեին աղի բլիթ ուտելու ու մինչև քնելը ջուր չխմելու դեպքում եթե երիտասարդը երազում հակառակ սեռի կողմից ջուր ստանա, ուրեմն նրան ծարավից փրկողն էլ լինելու է իր ապագա կինը կամ ամուսինը:

Եկեղեցին, սակայն, այս ամենը Սբ Սարգսի տոնի իսկական խորհրդի հետ չի կապում: Ըստ Սբ Հովհաննես եկեղեցու հոգևոր հովիվ Տեր Շմավոն քահանա Ղևոնդյանի.

Սբ Սարգիսը գաղափարախոսություն է, որը հորդորում է նվիրվածություն ու սեր Աստծո և կրոնի հանդեպ: Մենք Սբ Սարգսից պիտի սովորենք սիրել մեր Աստծուն ու դիմացինին ու նախևառաջ դիմացինին, քանի որ այդ դեպքում միայն կարող ենք անվերապահորեն սիրել նաև Աստծուն, որը չի երևում»: Տեր հայրը նշում է, որ եկեղեցին չի խրախուսում աղի բլիթ ուտելը, բայց նաև չի արգելում. «Սակայն եկեղեցին չի արգելում, որ իր զավակները երջանիկ լինեն: Եթե պիտի աղի բլիթ ուտեք ու երջանիկ լինեք, կերե´ք»:

}

Source URL: http://armenianow.co...ligious_holiday

Edited January 30, 2010 by Arpa

[Arpa]

LOVE IS IN THE AIR???

 

 

If love is in the air”, then why are we not having more babies?

 

 

http://www.youtube.com/watch?v=061cgLtuYeQ&feature=related

 

http://www.armenianow.com/sites/default/files/img/imagecache/600x400/FF_64.jpg

 

Also watch the video,jumping over the fire and wonder why are they not being "fired up". Or are they burned out?;

Look at his "torch"?

Մօրուք չունեմ որ խօսքըս լսես!!??

 

 

http://www.armenianow.com/sites/default/files/img/imagecache/600x400/ff-trndez2.jpg

 

 

Today , Feb . 19 , 2011 is the Feast of St. Sargis.

As you can see above, last year it was on Jan. 30. Who in kehena /jehennem/ ԴԺՈԽ/dzhokh

جهنه makes these calendars? Moshe Cohenyan? %$ . Why is the Christian Armenian Calendar dependent on that stupid “passover”?. Pass over what?

You may choose to pass over this post as well. ԴԺՈԽԸ ՏԱՆԻ/May hell take them. OK! Enough! I will pass over it!!!

-----

In the Armenian there are two words to describe our pre_Christian culture. Aside from “հեթանոսheathen”, ԿռապաշտKrrapasht and ԿրակապաշտKrakapasht. The former refers to “idolator/worshiper of idols”, and the latter , “fire worshiper”.

How did the ancient rite of purification by fire turn to a Christian one? Consider how some cultures still cremate their dead and how we incinerate our toxic trash.

How did the pre-Christian rite of FIRE turn to a Christian one?

How did the Winter Solstice to Christmas? When we know that Jesus was born in late spring or early summer.

According to the Armenian tradition Terntes occurs 40 days, count them, 40 days after the Birth.

See why in the Biblical quotes below.

Has not that “forty days, and forty nights” of that biblical nonsense expire yet?

When we here are living in the forty zillionth century?

 

A few days ago, Monday Feb. 14 (Valentine) we also celebrated …

 

ՏԵԱՌՆԸՆԴԱՌԱՋ

ՏԻԱՌՆԴԱՌԱՋ**

ՏԷՐԸՆՏԵՍ

 

**Note that the soft Ր/R turns to the hard Ռ/ RR in front of the letter N, and the Armenian Է turns to Ի/I as in ՏԷՐ- ՏԻԱՐ/Տիրուհի. ***Not ՏԵՐ please! Էturns to Ի, Ե does not.

Did you know that Տիրուհի/Tirouhi is a name we call our daughters. It may be out of use now.?

 

ՏԻՐՈՒՀԻ

հայ. տեր /տէր/ բառից՝ ուհի ածանցով. նշանակում է “թագուհի”, “իշխանուհի”: Հիշատակվում է տակավին 17-րդ դարից: Այժմ էլ կենդանի անուն է: Սրա կրճատ ձևն է Տիրուն, որ հաճախ երևում է իբրև ինքնուրույն անուն:

---

TIRUHI

From Armenian ter "lord", "master" + uhi diminutive suffix i.e. "queen", "princess". It is in use since XVII c. till now. The short form is Tirun, which is often used independently.

 

http://www.armenianow.com/sites/default/files/img/imagecache/600x400/ff-trndez2.jpg

 

http://asbarez.com/arm/56463/

 

Scroll down to the Armenian article.

http://www.rheinmain.haypedia.org/wp-content/uploads/2009/02/dyarnentaratsch.pdf

 

 

http://www.biblepicturegallery.com/samples/pa/stories/gospels/birth/Jesus%20presented%20in%20the%20Temple%20from%20the%20John%20Brown.gif

 

Luke 2.

[22] And when the days of her purification according to the law of Moses were accomplished, they brought him to Jerusalem, to present him to the Lord;

[23] (As it is written in the law of the Lord, Every male that openeth the womb shall be called holy to the Lord;)

[24] And to offer a sacrifice according to that which is said in the law of the Lord, A pair of turtledoves, or two young pigeons.

[25] And, behold, there was a man in Jerusalem, whose name was Simeon; and the same man was just and devout, waiting for the consolation of Israel: and the Holy Ghost was upon him.

[26] And it was revealed unto him by the Holy Ghost, that he should not see death, before he had seen the Lord's Christ.

[27] And he came by the Spirit into the temple: and when the parents brought in the child Jesus, to do for him after the custom of the law,

[28] Then took he him up in his arms, and blessed God, and said,

[29] Lord, now lettest thou thy servant depart in peace, according to thy word:

[30] For mine eyes have seen thy salvation

------

 

22Երբոր նրանց սրբագործման օրերը լրացան, Մովսէսի Օրէնքի համաձայն՝ նրան Երուսաղէմ տարան՝ Տիրոջը ներկայացնելու համար, 23ինչպէս գրուած էր Տիրոջ Օրէնքում. «Ամէն արու զաւակ, որ արգանդ է բացում, Տիրոջ համար սուրբ պիտի կոչուի»։ 24Եւ Տիրոջ Օրէնքում ասուածի համաձայն՝ ընծայ պէտք է տալ ﬕ զոյգ տատրակ կամ աղաւնու երկու ձագ։ 25Արդ, Երուսաղէմում Սիմէոն անունով ﬕ մարդ կար, և այդ մարդը արդար ու աստուածավախ էր և ակնկալում էր Իսրայէլի ﬗիթարութիւնը. և Սուրբ Հոգին էր նրա մէջ։ 26Եւ Սուրբ Հոգուց հրամայուած էր իրեն մահ չտեսնել, ﬕնչև որ տեսնէր Տիրոջ Օծեալին։ 27Նա Հոգով առաջնորդուած՝ եկաւ տաճարը, և երբ ծնողները բերին Յիսուս մանկանը՝ նրա վրայ կատարելու ինչ որ օրէնքի սովորութեան համաձայն էր, 28Սիմէոնը նրան իր գիրկն առաւ, օրհնեց Աստծուն և ասաց. 29Եւ նրա հայրն ու մայրը զարմացած էին այն խօսքերի համար, որ ասում էին նրա մասին։ 30Սիմէոնը նրանց օրհնեց և ասաց նրա մօրը….

 

 

Verse: 22 Եւ իբրեւ լցան աւուրք սրբութեան նոցա ըստ օրինացն Մովսիսի, ածին զնա յԵրուսաղէմ յանդիման առնել Տեառն։

23 Որպէս եւ գրեալ է յօրէնս տեառն, թէ ամենայն արու որ բանայ զարգանդ՝ սուրբ տեառն կոչեսցի։

24 Եւ տալ պատարագս՝ ըստ ասացելոյն յօրէնս տեառն, զոյգս տատրակաց, կամ երկուս ձագս աղաւնեաց։

25 Եւ ահա՝ էր այր մի յԵրուսաղէմ, որոյ անուն էր Սիմէովն. եւ էր այրն արդար եւ երկիւղած, եւ ակն ունէր մխիթարութեանն Իսրաէլի, եւ հոգի սուրբ էր ի նմա։

26 Եւ էր նորա հրաման առեալ ի հոգւոյն սրբոյ՝ մի տեսանել զմահ, մինչեւ տեսցէ զօծեալն տեառն։

27 Եւ եկն հոգւովն ի տաճարն։ Եւ իբրեւ ածին ծնօղքն զմանուկն Յիսուս, առնել նոցա ըստ սովորութեան օրինացն ի վերայ նորա.

28 Եւ նա՝ առ ընկալաւ զնա ի գիրկս իւր, եւ օրհնեաց զԱստուած, եւ ասէ.

29 Արդ՝ արձակես զծառայս քո տէր ըստ բանի քում ի խաղաղութիւն.

30 Զի տեսին աչք իմ զփրկութիւն քո….

Edited February 20, 2011 by Arpa

[Arpa]

Yesterday Feb 14 , 2012 when the world celebrated St Valentine’s Day the Armenians celebrated ..

ՏԵԱՌՆԸՆԴԱՌԱՋ

Aka- Տէրնտես

Although the holiday of the pagan fire worship/ կրակապաշտ has been given a Christian twist, just like many pre-Christian rites also have, it is obvious that it is a pagan rite retrofitted to the biblical legend below.

 

http://giteliq.am/?p=1618

 

http://giteliq.am/wp-content/uploads/2011/12/trndez1.jpg

 

http://giteliq.am/wp-content/uploads/2011/12/trndez1.jpg

 

To repeat

Luke.2

[22] And when the days of her purification according to the law of Moses were accomplished, they brought him to Jerusalem, to present him to the Lord;

[23] (As it is written in the law of the Lord, Every male that openeth the womb shall be called holy to the Lord;)

[24] And to offer a sacrifice according to that which is said in the law of the Lord, A pair of turtledoves, or two young pigeons.

[25] And, behold, there was a man in Jerusalem, whose name was Simeon; and the same man was just and devout, waiting for the consolation of Israel: and the Holy Ghost was upon him

22Երբոր նրանց սրբագործման օրերը լրացան, Մովսէսի Օրէնքի համաձայն՝ նրան Երուսաղէմ տարան՝ Տիրոջը ներկայացնելու համար, 23ինչպէս գրուած էր Տիրոջ Օրէնքում. «Ամէն արու զաւակ, որ արգանդ է բացում, Տիրոջ համար սուրբ պիտի կոչուի»: 24Եւ Տիրոջ Օրէնքում ասուածի համաձայն՝ ընծայ պէտք է տալ ﬕ զոյգ տատրակ կամ աղաւնու երկու ձագ: 25Արդ, Երուսաղէմում Սիմէոն անունով ﬕ մարդ կար, և այդ մարդը արդար ու աստուածավախ էր և ակնկալում էր Իսրայէլի ﬗիթարութիւնը

22 Եւ իբրեւ լցան աւուրք սրբութեան նոցա ըստ օրինացն Մովսիսի, ածին զնա յԵրուսաղէմ յանդիման առնել Տեառն: 23 Որպէս եւ գրեալ է յօրէնս տեառն, թէ ամենայն արու որ բանայ զարգանդ՝ սուրբ տեառն կոչեսցի:

24 Եւ տալ պատարագս՝ ըստ ասացելոյն յօրէնս տեառն, զոյգս տատրակաց, կամ երկուս ձագս աղաւնեաց:

25 Եւ ահա՝ էր այր մի յԵրուսաղէմ, որոյ անուն էր Սիմէովն. եւ էր այրն արդար եւ երկիւղած, եւ ակն ունէր մխիթարութեանն Իսրաէլի, եւ հոգի սուրբ էր ի նմա:

 

ՏԵԱՌՆԸՆԴԱՌԱՋ

Also Տէրնտես

Տօնի իմաստը, նշանակութիւնն եւ ազգային աւանդութիւններ

Տեառնընդառաջը, Հայ Եկեղեցւոյ անշարժ տօներից մէկն է եւ կատարւում է Յիսուս Քրիստոսի Սբ. Ծննդեան եւ Աստուածայայտնութեան տօնից քառասուն օրեր յետոյ, Փետրուար 14-ին։ „Տեառնընդառաջ“ բառը գրաբարեան հայերէն բարդ բառն մըն է, որ կազմուած է „Տէր“ եւ „ընդառաջ“ բառերէն: Բառի ստուգաբանութիւնն է՝ Տիրոջն ընդառաջ ելնել“ կամ Տիրոջը դիմաւորել“: Ժողովրդի մէջ տօնը յայտնի է նաեւ Տէրընդեզ կամ Տէրնտես անուններով, որոնք մեծ հաւանականութեամբ աղաւաղուած տարբերականերն են Տէրն ընդ ձեզ“ եւ կամ Տէրը տես“ արտայայտութիւնների, որոնք երկուսն էլ որոշակի կապ ունեն օրուայ խորհրդի հետ:

 

Վստահաբար շատեր տեղեակ են, որ հայերս գեղեցիկ սովորութիւն ունենք՝ մեր նորածին երեխաները իրենց ծնունդից քառասուն օր յետոյ եկեղեցի տանելու՝ երեխային առաջին անգամ օրհնել տալու եւ քառասունքից հանելու համար: Այս բարի ու գեղեցիկ սովորութեան արմատները գտնւում են Սուրբ Գրքի մէջ: Աստուածաշնչական սովորութեան համաձայն նորածին արու զաւակը իր ծննդեան 40-րդ օրը տաճար էր տարւում եւ ընծայւում Աստուծոյ:

Համաձայն այս սովորութեան Յիսուսի երկրաւոր ծնողները նոյնպէս մանուկ Յիսուսին ծննդեան 40-րդ օրը տանում են տաճար: Ահաւասիկ աւետարանական այս դէպքն է, որ նուիրագործուած է Հայ Եկեղեցու կողմից եւ կոչւում է Տեառնընդառաջ: Տօնը Յիսուսի մանկութեան շրջանից մեզ հասած եզակի եւ կարեւոր իրադարձութիւններից մէկն է, որի ընթացքում մէկ անգամ եւս բացայայտւում է Յիսուս Քրիստոսի մարդկութեան Փրկիչ լինելը:

Նոր Կտակարանը վկայում է, որ Երուսաղէմի տաճարում սպասաւորում էր մի արդար ու աստուածավախ մարդ Սիմէոն անունով, որն սպասում էր Տիրոջ Օծեալին՝ յուսալով արժանանալ Տիրոջ փրկութեան: Նա հանապազ աղօթում էր եւ սպասում Տիրոջ գալստեան՝ Փրկչին տեսնելու եւ յետոյ մեռնելու յոյսով: Աստուծոյ Սբ. Հոգին յայտնել էր իրեն, որ ինքը պիտի չմեռնի, մինչեւ արժանանայ այդ մեծագոյն շնորհին: Երբ մանուկ Յիսուսին տանում են Տաճար, Սիմէոն ծերունին տեսնելով մանկանը՝ գոչում է. „Այժմ, ո՛վ Տէր, համաձայն խոստմանդ՝ թող որ ծառադ խաղաղութեամբ մեռնի, որովհետեւ աչքերովս տեսայ Փրկչին, որ ուղարկեցիր բոլոր ժողովուրդների համար, որպէս լոյս՝ հեթանոսներին լուսաւորելու եւ ժողովրդիդ՝ Իսրայէլի փառքը լինելու“ (Ղուկ. 2.29-32):

Յովհաննէս աւետարանիչը սքանչելի կերպով բացատրում է Յիսուսի կեանքի լոյսը լինելու ճշմարտութիւնը. Նա ճշմարիտ լոյսն էր, որ աշխարհ գալով՝ լուսաւորում է ամբողջ մարդկութեանը“ (Յովհ. 1, 9): Ուրիշ մի տեղ Յիսուս ինքն իր մասին մատնանշում է. Ես որպէս լոյս եկայ աշխարհ, որպէսզի ով որ ինձ հաւատայ՝ խաւարի մէջ չմնայ“ (Յովհ. 12, 46):

 

Տեառնընդառաջի տօնի համար գրուած Հայ Եկեղեցու շարականներն ու տաղերը Քրիստոսին գովերգում են որպէս Լոյս ի լուսոյ“, „Ճառագայթ փառաց“, Հուր կենդանի“ եւ այլն: Եկեղեցական մեր հայրերը Քրիստոսին նկատելով որպէս ճշմարիտ լոյս“ եւ կենդանի հոր“, չեն խորշել հայկական հեթանոսական մի սովորութիւն, ինչպիսին խարոյկ վառելու եւ նրա վրայով ցատկելու սովորութիւնն էր, նուիրագործել եկեղեցու կողմից: Եւ այս ձեւով հայկական հին սովորութիւնը շարունակել է ապրել մեր ժողովրդի մէջ եւ փոխանցուել սերնդէ-սերունդ: Տօնը պահել է իր արտաքին ձեւը, սակայն ստացել է նոր խորհուրդ ու իմաստ եւ կապուել է քառասնօրեայ Յիսուսի տաճարին ընծայուելու տօնի հետ: Հոգեւորն ու աշխարհիկը, քրիստոնէականն ու հեթանոսականը միաշաղախուել են իրար եւ դարձել խորհախորհուրդ մի աւանդութիւն: Միայն թէ եթէ հեթանոսները Աստծո պատիւը կրակին էին մատուցում, ապա քրիստոնեաները կրակը ծառայեցնում են Աստծուն: Սբ. Գրիգոր Տաթեւացին (14-րդ դ.) Տեառնընդառաջի տօնի առիթով գրել է. „Ինչպէս Տիրոջը տաճարին ընծայելու ժամանակ ժողովուրդը ջահերով եւ կանթեղներով ելաւ Նրան ընդառաջ, մենք էլ նոյն օրինակով կրակ ու ջահ ենք վառում եւ Տիրոջ գալստեան նախատօնակը կատարում“:

Փետրուարի 13-ի երեկոյեան հաւատացեալները հրաւիրւում են Եկեղեցի մասնակից լինելու Տեառնընդառաջի նախատօնակի արարողութեանը, փառաբանելու աշխարհի ճշմարիտ լոյսին եւ եկեղեցու խորանի վրայ վառուող մոմից կամ կանթեղից վառելու իրենց մոմերը, որոնցով էլ վառւում են տան բակերում պատրաստուած Տեառնընդառաջի խարոյկները: Իսկ վառուող մոմը որպէս Յիսուս Քրիստոսի կենդանի լոյսի խորհրդանիշ տարւում է տուն եւ մինչեւ լոյս վառւում տան մէջ, որպէսզի լոյսն ու իմաստութիւնը տիրական դառնան տան մէջ եւ փարատուեն խաւարն ու խռովութիւնները:

Այն տեղերում, ուր հնարաւոր է, խարոյկ է վառւում նաեւ եկեղեցիների բակերում: Մայր Աթոռ Սբ. Էջմիածնի մէջ Տեառնընդառաջի խարոյկը վառւում է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի կողմից: Այնուհետեւ ճեմարանական ուսանողները բոլորուած կրակի շուրջ երգում են հայկական ազգագրական եւ ժողովրդական երգեր:

Շատ տեղերում խարոյկ վառելու պատւաւոր իրաւունքը պատկանում է նախորդող մէկ տարուայ ընթացքում ամուսնացած նորափեսաներին: Ժողովուրդը բոլորւում է խարոյկի շուրջ: Իսկ նորապսակ զոյգերը, երիտասարդ աղջիկներն ու տղաները ցատկում են խարոյկի վրայով: Դեռեւս նախաքրիստոնէական ժամանակներից մնացած տարածուած սովորութիւն է, որ մանաւանդ նորապսակ հարսները ցատկեն կրակի վրայով՝ մաքրագործուելու եւ սպասուելիք երեխայի ծնունդը նուիրագործելու համար: Իսկ ամուլ կանայք խարոյկի կրակով այրում էին իրենց փէշերը, որպէսզի բուժուեն եւ յղիանան:

Հայ գիւղացիները խարոյկի մոխրից տուն էին տանում եւ ցանում իրենց տանիքների վրայ եւ կամ գոմերի ու արտերի մէջ՝ հաւատալով, որ այդ ձեւով չարիքը պտի հեռանայ իրենց տներից եւ արգասաւոր ու առատ պիտի դառնայ իրենց տքնաջան աշխատանքի արդիւնքը:

Ժողովրդական սովորութիւն է նաև Տեառնընդառաջի առիթով նորապսակներին այցելելը: Ընդունուած կարգի համաձայն նորապսակների ընտանիքները խարոյկի շուրջ հաւաքուած ժողովրդին տարբեր տեսակի աղանձ են բաժանում՝ ցորեն, ընկոյզ, սիսեռ եւ այլն: Աղանձին խառնում են նաեւ չամիչ կամ ուրիշ մանր ուտեստեղէններ: Եթե աղջիկն ու տղան նշանուած են, ապա տօնակատարութիւնը տեղի է ունենում աղջկայ տանը, իսկ եթէ ամուսնացած են, ապա տղայի տանը:

Մի քանի տարիներ առաջ Նորին Սրբութիւն Տ. Տ. Գարեգին Երկրորդ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը հիմք ունենալով վերոյիշեալ գեղեցիկ սովորութիւնը, Տեառնընդառաջը հռչակել է որպէս նորապսակների օրհնութեան օր:

Սիրելիներ,

Այս գեղեցիկ տօնի առիթով մաղթում ենք, որ մեզանից իւրաքանչիւրը նոյնպէս հոգեւոր իմաստով ընդառաջ ելնի Տիրոջը, Յիսուս Քրիստոսին ընդունի որպէս լոյսն աշխարհի, բացի իր սիրտն ու հոգին այդ լոյսին եւ լուսաւորուի Տիրոջ յաւիտենական լոյս հաւատքով:

Մաղթում ենք նաեւ, որ մեր ազգաբոյր սովորութիւններն ու աւանդութիւնները միշտ վառ մնան մեր ժողովրդի զաւակների մէջ եւ փոխանցուեն սերնդէ-սերունդ: Մեր աւանդութիւնները մեր համն ու գոյնն են, մեր ինքնութիւնն ու պատմութիւնը, մեր արմատն ու յիշողութիւնը:

Եւ վերջում շնորհաւորում եմ բոլոր նրանց, որոնք այս անուններից որեւէ մէկն ունեն՝ Սիմոն կամ Սիմէոն, Ծերուն, Հրաչ, Հրաչուհի, Հրանդ, Հրայր, Փայլակ, Փայլինէ, Կայծակ, Շանթ: Տեառնընդառաջի օրը, Փետրուար 14-ը, այս անունների անուանակոչութեան օրն է:

Սերովբէ Վրդ. Իսախանեան

Edited February 15, 2012 by Arpa