Jump to content

MosJan

Admin
  • Posts

    32,837
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    333

Everything posted by MosJan

  1. Արքայանարինջ ուտելու 10 հիանալի պատճառhttp://blog.1in.am/wp-content/uploads/2013/10/%D0%B7%D0%B0%D0%B3%D1%80%D1%83%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D0%BE%D0%B5-2.jpgՆման նյութերՅուրա Մովսիսյանի գեղեցիկ գոլը Լոկոմոտիվի դարպասին. տեսանյութ«Փորձանք» և «Մնա հայ» պետ համարանիշները, և «Այ քեզ բան» հագուստը՝ ԱՄՆ-ում. լուսանկարներՏնփեսա. 8-րդ սերիաԲոդի-արթի ստեղծագործություններից մեկը. ԼուսանկարՈրդիս չափահաս մարդ է, և ինչ արել է, թող պատասխան տա օրենքի տառին համապատասխան. Յուրի ՎարդանյանԱրքայանարինջը հարուստ է վիտամիններով, ունի մի շարք օգտակար հատկություններ: Այն ուտելով՝ դուք. 1. Հոգ կտանեք տեսողության մասին: Հասուն արքայանարինջը պարունակում է հսկայական քանակությամբ բետա-կարոտին, որը լավացնում է տեսողությունը, կանխարգելում աչքերի ծերացումը: 2. Կպաշտպանեք թոքերը: Այդ նույն բետա-կարոտինը կհոգա ձեր շնչառական համակարգի մասին ու կկանխարգելի բրոնխիտի և պնևմոնիայի զարգացումը: 3. Կպահպանեք սիրտը: Արքայանարինջը պարունակում է բուսական շաքարներ և կալիում, որոնք շատ օգտակար են սրտամկանի համար, այն կայունացնում է արյան ճնշումն ու օգնում պայքարել հիպերտոնիայի դեմ: 4. Արքայանարինջընաև հիանալի միջոց է ստամոքսի հիվանդությունների դեմ: 5. Հասուն արքայանարնջի պտուղներն ունեն հիանալի կպցնող ու հակաբակտերիալ ազդեցություն ունի, մաքուր միրգը դրեք վերքի կամ այրվածքի վրա և արագ ապաքինումն ապահովված է: 6. Այս միրգը հնուց օգտագործել են երիկամների և միզապարկի հիվանդությունների դեմ: 7. Արքայանարնջի պտուղներում և տերևներում կան բազմաթիվ միկրոտարրեր (հատկապես շատ երկաթ կա) և վիտամիններ, ուստի դրանցից պատրաստված թեյն անեմիայի դեմ հիանալի միջոց է: 8. А և С վիտամինների մեծ պարունակության շնորհիվ արքայանարինջը բարձրացնում է դիմադրողականությունը սեզոնային մրսածության ժամանակ: Իսկ եթե արդեն հիվանդ եք, մի քանի օր շարունակ կոկորդը ողողեք մեկ բաժակ տաք ջրով բացված արքայանարնջի հյութով: 9. Մեկ հասուն պտուղը ձեր օրգանիզմը կհարստացնի մագնեզիումով, որը հանգստացնում է նյարդերը և ամուր քուն ապահովում: Իսկ ֆրուկտոզան և գլյուկոզան կհոգա ձեր տրամադրության մասին: 10. Արքայանարինջը նաև հրաշալի միջոց է ուգրիների և դեմքի մաշկի լայնացած ծակոտիների դեպքում: Պտղի փափկամիսը խառնեք ձվի դեղնուցի հետ և բարակ շերտով քսեք դեմքին: 20 րոպե հետո լվացեք, գրում է feminastyle.ru-ն:
  2. http://www.galatv.am/news/view/item_948547.html
  3. Ինչո՞վ է օգտակար արքայանարինջը http://www.galatv.am/them/galatv/img/news/size225/1355477092,5359.jpeg Տարվա ցուրտ եղանակին խանութներում և մեր տներում հայտնվում է հարավային վառ գույնի մի պտուղ արքայանարինջ անունով (хурма, королек, шарон): Այդ գեղեցիկ և փոքր-ինչ տտիպ միրգը ոչ միայն շատ համեղ է, այլ նաև անչափ օգտակար: Իսկ այն վայելելիս դուք երբևէ մտածե՞լ եք, թե որն է նրա օգտակարությունը: Առաջարկում եմ միասին անդրադառնալ դրան: Եկեք մի փոքր հեռվից գանք` խոսելով արքայանարնջի ծագման մասին: Այս մրգի հայրենիքը հանդիսանում է Չինաստանը, հենց այդտեղից է միրգը տարածվել Արևելյան Ասիայի մեծ մասերում, իսկ հետագայում հանրահայտ դարձավ նաև Ճապոնիայում: Սակայն միայն 19-րդ դարի վերջերին այդ արևային միրգը հայտնի դարձավ ամբողջ աշխարհին: Գոյություն ունի արքայանարնջի ավելի քան 500 տարատեսակ: Առավել տարածված տեսակներն են` տտիպ կովկասյանը, տտիպ ճապոնականը և քաղցր-շոկոլադային տեսակը, որը հայտնի է «королек» անվամբ: Եվ այսպես, ինչի՞ համար է օգտակար արքայանարինջը: Արքայանարինջը պարունակում է 2 անգամ ավելի սննդային մանրաթելեր և օգտակար միկրոէլեմենտներ, քան խնձորը: Բացի այդ` միրգը չափազանց հարուստ է հակաօքսիդանտներով, ջրով, ածխաջրերով, օրգանական թթուներով և նույնիսկ` սպիտակուցներով: Արքայանարինջը պարունակում է նաև կալիում, կալցիում, մագնեզիում, երկաթ, ֆոսֆոր, վիտամիններ А, С և Р: Բացի այդ` այս միրգը նաև տոնուսը բարձրացնելու հատկություն ունի և հիանալիորեն վանում է հոգնածությունը, հանգստացնում է նյարդային համակարգը, կարգավորում է ախորժակը և բարձրացնում է աշխատունակությունը: Հատկապես ո՞ւմ է խորհուրդ տրվում արքայանարինջը: Դա դիետիկ միրգ է, որն օգտագործում են մարսողական գործընթացների հետ ունեցած բարդությունների ու խնդիրների ժամանակ: Օրգանիզմի կարգավորումը կատարվում է շնորհիվ այնպիսի նյութի, ինչպիսին պեկտինն է: Բացի դրանից, ժողովրդական բժշկության մեջ երկար տարիներ այդ միրգն օգտագործում են աղեստամոքսային հիվանդությունների դեպքում: Գլյուկոզայի և ֆրուկտոզի մեծ պարունակության շնորհիվ արքայանարինջը կարող է պաշտպանել նաև սիրտ-անոթային համակարգը և բարելավել նրա աշխատանքը: Թափանցելով օրգանիզմ` այն մանրէազերծող հատկություն է դրսևորում: Եվ վերջապես` ցանկալի չէ մեծ քանակությամբ արքայանարինջ օգտագործել այն մարդկանց, որոնք տառապում են շաքարային դիաբեթով, քանի որ այս միրգը ընդունակ է բարձրացնել շաքարի պարունակությունն արյան մեջ: Իսկ մնացած բոլորին խորհուրդ ենք տալիս չշրջանցել այս հրաշալի միրգը: Չէ՞ որ արքայանարինջը օգտակար է նաև նրանով, որ հիանալի միջոց է դեպրեսիաների և սթրեսների դեմ, որոնք հատկապես ձմռանը «գրոհում են» մեր օրգանիզմի վրա: Մամիկոն Յավրումյան
  4. http://www.med-practic.com/arm/143/13797/%D4%B1%D5%BD%D5%BF%D5%BE%D5%A1%D5%AE%D5%A1%D5%B5%D5%AB%D5%B6%20%D5%A1%D6%80%D6%84%D5%A1%D5%B5%D5%A1%D5%B6%D5%A1%D6%80%D5%AB%D5%B6%D5%BB/article.more.html
  5. Աստվածային արքայանարինջ http://www.med-practic.com/up/article/big/file_13797_649817.jpg Diospyros lotus-թարգմանվում է աստվածային ուտեստ։ Անվանում են նաեւ չինական դեղձ, ճապոնական կամ կովկասյան խուրմա, երկարակեցության պտուղ, սրտի բալասան խնձոր, արքայանարինջ։ Պատկանում է Էբենոս ընտանիքին, որոնց սեւ գույնի արժեքավոր բնափայտը կոչվում է ապանոզ։ Աճում է Սեւ եւ Կասպից ծովերի արեւադարձային գոտում, Ղրիմում, Արեւելյան Առաջավոր եւ Փոքր Ասիայում, այլ վայրերում։ Արքայանարինջը սիրում է հաստ հողի շերտով եւ մաքուր աղբյուրների ջրով լի ձորակներ, ծովափնյա շրջաններ։ Բարձրությունը հասնում է մինչեւ 25 մետրի, տերեւներն օվալաձեւ-երկարավուն են։ Ունեն փայլուն, մուգ կանաչ գույն։ Ծաղիկներն աճում են կարճ ծաղկակոթունների վրա, տերեւների տակ թաքնված։ 2 կամ 3 հատ առէջքային ծաղիկները տեղավորված են կիսահովանոցիկների մեջ, վարսանդավորները միայնակ են։ Պտուղը գնդակերպ է, մսոտ, դեղնանարնջագույն։ Ըստ չինական ավանդազրույցի, մշակվել է այդ երկրում մոտ 2200 տարի առաջ։ Օգտագործվել է որպես բուժիչ միջոց։ Լայն տարածում ունի Ճապոնիայում։ Թարմ պտուղները սառեցրած վիճակում պահպանում են իրենց օգտակար հատկությունները 3-4 ամիս։ Տնային պայմաններում արագ հասունացնելու համար պտուղը հարկավոր է 10-12 ժամ պահել գոլ ջրի մեջ (30-400C), կարելի է նաեւ պտուղը ծակել սպիրտի մեջ թաթախված ասեղով։ Այս գործողությունները կատարվում են, որպեսզի պտղի միջից դուրս գա կպչուն համ առաջացնող տանինը։ Ծովափնյա շրջանների սարերը եւ խառը անտառները պաշտպանում են տեղանքը քամիներից, ստեղծում խոնավ եւ յոդով հագեցած միջավայր։ Արքայանարինջը կլանում է այս յոդը։ Այդ է պատճառը, որ այս պտղից ստեղծվել է 40% յոդ պարունակող դեղամիջոց, որը օգտագործվում է հիպոտերիոզի եւ տիրեոտոքսիկոզի բուժման նպատակով։ Արքայանարինջն օգտակար է ապագա մայրերին, որոնց յոդի օրվա չափաբաժինը հասնում է 200 մկգ-ի։ Այս չափաբաժինը նորածնի ֆիզիկական եւ մտավոր զարգացման գրավականն է։ Մինչեւ 6 տարեկան երեխաների համար յոդի 1 օրվա չափաբաժինը 90 մկգ է։ 100 գրամ արքայանարնջի կալորիականությունը 63 կկալ է։ Օրվա մեջ 2-3 պտուղ ուտելու դեպքում զգալիորեն բավարարվում է օրգանիզմի յոդի պահանջը։ Փորկապությունից խուսափելու համար այն պետք է ուտել խնձորի (45 կկալ) հետ, առանց սառը ջուր օգտագործելու։ Արքայանարինջը հարուստ է կալիումով, պարունակում է կալցիում, մագնիում եւ ֆոսֆոր, որոնց փոխադարձ հարաբերություններն այնպիսին են, որ կարգավորում են մաշկի, ենթամաշկային ճարպաշերտի, հյուսվածքների, մկանների, հոդերի եւ ոսկորների համաչափ աճը։ Այդ է պատճառը, որ արքայանարինջը խորհուրդ է տրվում կոտրվածքների ապաքինման, օստեոխոնդրոզի, օստեոպարոզի դեպքում, որպես դիետիկ սնունդ։ Այս դեպքում պտուղը շատ լավ է զուգակցվում 20% յուղայնությամբ կաթնաշոռի հետ (230 կկալ)։ Այս խառնուրդը նպաստում է կալցիումի յուրացմանը։ Արքայանարինջը պարունակում է նաեւ վիտամիններ C եւ P, ենթավիտամին A, ածխաջրեր, պեկտին, դաբաղանյութ, երկաթ, պղինձ եւ այլն։ Խաղողաշաքարի եւ մրգաշաքարի պարունակությունը կարող է հասնել մինչեւ 25%-ի, կախված հասունացման աստիճանից։ Բուժիչ հատկություններ ունեն նաեւ տերեւները (հավաքում են ծաղկման շրջանում), հարուստ են C վիտամինով։ Տերեւները խաշում եւ դնում են վերքերի, կտրվածքների, այրվածքի վրա։ Արքայանարնջի պտղակոթունները (օրը մինչեւ 7 գրամ) կարգավորում են սեռական խանգարումները։ Այս պտուղն ունի միզամուղ հատկություն, կանխարգելում է քարերի առաջացումը։ Կարգավորում է մարսողությունը, նպաստում վիտամինների յուրացմանը, դրական ներգործություն ունի սիրտ-անոթային համակարգի վրա, որոշ դեպքերում կարող է փոխարինել վալոկարդինին։ Արքայանարինջն ունի հակաբորբոքային ազդեցություն։ Պեկտինի բարձր պարունակության շնորհիվ օրգանիզմը մաքրվում է թույներից։ Կարգավորում է աղիքային միկրոֆլորան։ Այս պտուղը նպաստում է էնդորֆին կոչվող հորմոնի արտադրությանը, որի շնորհիվ լավանում է տրամադրությունը, ուժեղանում օրգանիզմի դիմադրությունը։ Արքայանարինջը նպաստում է արյունատար անոթների պատերի ամրացմանը, կանխարգելում է աթերոսկլերոզի զարգացումը, ունի հակակոնցեռագեն հատկություն։ Քրոնիկ հիվանդությունների դեպքում արքայանարնջով սննդակարգը պետք է համաձայնեցնել բժշկի հետ։ Զգայուն կոկորդ ունեցողները պետք է զգույշ լինեն սպազմներից։ Սնունդը՝ դեղ Վերցնել 20 գրամ արքայանարինջ եւ 1 հատ փոքր կիտրոն (կեղեւից մաքրած), պտուղները ազատել կորիզներից եւ հարել բլենդերով։ Կես թեյի գդալ կոճապղպեղը) (իմբիր) 30 րոպե թրմել 0,5 լ եռացրած ջրի մեջ, գոլ վիճակում թուրմը քամել եւ խառնել մրգային կոկտեյլին։ Սառելուց հետո ավելացնել 1,5 ճաշի գդալ մեղր։ Այս բազմավիտամինային ըմպելիքն առավելապես օգտակար է լարված մտավոր աշխատանք կատարողներին։ Պահպանում է մրսածությունից, ունի տաքացնող հատկություն, խմելուց առաջ խառնել։ Սրտի համար օգտակար է՝ - Միասին եփել հավասար քանակությամբ դդումի միջուկն ու արքայանարինջը։ - Աղալ 200 գրամ թուզ, 300 գրամ կիտրոն (կեղեւով), 400 գրամ արքայանարինջ, ավելացնել 50 մլ օղի եւ 50 գրամ մեղր։ Լավ խառնել։ Ուտել օրը 3 անգամ՝ մեկական ճաշի գդալ։ Անեմիայի դեպքում՝ օգտակար է արքայանարնջի եւ նռան հյութերի եւ ջրի խառնուրդը 3։1։1 հարաբերությամբ։ Հազի եւ կոկորդի հիվանդությունների դեպքում՝ կատարել ողողումներ գոլ ջրի հետ խառնած թարմ հյութով։ Դիմակներ Մանր կնճիռների դեպքում Հասած, կորիզներից առանձնացրած արքայանարնջի պտղամիսը խառնեք սերուցքի (սլիվկի) հետ հավասար քանակությամբ, քսեք դեմքին։ 15-20 րոպե հետո լվացեք դեմքը գոլ ջրով։ Ճարպոտ մաշկի դեպքում Պտղամիսը խառնեք հարած ձվի սպիտակուցի հետ։ Քսեք դեմքին եւ պահեք 15-20 րոպե։ Լվացեք տաք ջրով, ցայեք սառով։ Մաքրում է դեմքը՝ թարմացնելով, սպիտակեցնելով մաշկը։ Քսուք չոր եւ նորմալ մաշկի դեպքում Մեկական ճաշի գդալ տրորած, շիլայատիպ պտուղներին ավելացրեք կարագ, 1 ձվի դեղնուց, 1 թեյի գդալ մեղր։ Քսեք դեմքին, պահեք 20-30 րոպե։ Ավելցուկը հեռացրեք անձեռոցիկով։
  6. http://www.allkriminal.ru/article/13629/602
  7. Владимир Ионесян — первый маньяк Cоветского Cоюза... Сергей Житников, специально для «Криминала» Владимир Ионесян, по кличке Мосгаз, стал первым официально признанным серийным маньяком в Советском Союзе. Некоторые специалисты склонны считать, что Ионесян совершал убийства ради наживы, то есть был обычным бандитом. Однако детальный анализ украденного Мосгазом из квартир своих жертв ясно дает понять, что финансовая выгода для Ионесяна стояла отнюдь не на первом месте. Ему нравилось считать себя вершителем судеб, нравилось убивать. http://www.allkriminal.ru/images/46%28602%292009/delo_inner_first-10.jpg РОКОВАЯ ЛЮБОВЬБудущий маньяк родился в 1937 году в Тбилиси. Когда Ионесян еще учился в школе, его отца осудили на 7 лет за торговые махинации. Впрочем, в те годы сам факт получения срока еще не доказывал, что человек действительно виновен в совершении преступления. Сам маньяк в 1954-м тоже получил пять лет за кражу, правда, условно. Но в 1959 году его все-таки посадили на два с половиной года за уклонение от воинской службы. После отсидки Ионесян женился, у него родился ребенок. Жена Ионесяна, обеспокоенная тем, что ее муж продолжает общаться со своими старыми приятелями, с которыми вместе совершил кражу, убедила Ионесяна переехать в Оренбург. Там маньяк устроился певцом в местный театр музыкальной комедии. Вроде бы все у Ионесяна наладилось. Любящая жена, маленький сын, хорошая творческая работа. Но тут у него состоялась по-настоящему роковая встреча. В театре он познакомился, а затем и влюбился в местную балерину Алевтину Дмитриеву. Некоторое время они встречались тайком. Но это им быстро надоело. Ионесян убеждает Дмитриеву бросить все и уехать с ним в Москву. Он обещал ей безбедную жизнь и вечный праздник любви. Женщина не устояла. В 1963 году любовники приезжают в Москву. Ионесяну повезло: буквально у вокзала он знакомится с пенсионеркой, которая сдавала квартиру на 2-й Мещанской улице. Таким образом, квартирный вопрос был решен. Но остро встал другой вопрос — где взять деньги на безбедную жизнь? Ионесян вспомнил «славное» прошлое и решил добывать деньги преступным путем. На следствии он будет утверждать, что убивать никого не хотел. Однако в правоохранительных органах, которым удалось довольно точно установить картины преступлений, уверены, что убийства Ионесян планировал заранее. Иначе зачем он носил в сумке топор, которым и рубил своих жертв? ДЕЛО ПОД ВЫСОКИМ КОНТРОЛЕМ20 декабря 1963 года Ионесян вышел на первую «охоту». Представляясь работником Мосгаза, он обошел несколько квартир в доме на Балканской улице. Жильцы без всякого опасения впускали в квартиры работника газовой службы. А Ионесян, делая вид, что осматривает газовые колонки и магистрали, выбирал жертву и оценивал благосостояние квартиросъемщиков. Кровавый выбор маньяка пал на 12-летнего мальчика. В квартире тот был один, да и сопротивления никакого оказать не мог. Попав в квартиру и убедившись, что в ней нет взрослых, маньяк достал принесенный с собой топор. Он нанес бедному ребенку не менее десяти ударов топором по голове и груди. Добычей маньяка стали детский свитер, 60 рублей, флакон одеколона «Шипр» и пляжные очки. Московская милиция взялась за дело довольно резво. Ионесян, обходя квартиры, оставил довольно много свидетелей, которые смогли дать описание предполагаемого убийцы. Для составления портрета преступника были привлечены известный художник Наум Карповский и антрополог Михаил Герасимов. И скорее всего Ионесяна вскоре нашли бы, так как портрет получился очень похожим. Но Ионесян, видимо чувствуя, что милиция буквально дышит в затылок, решил сменить место совершения преступлений. 25 декабря 1963 года Ионесян вместе с Дмитриевой приехал в Иваново. Оставив любовницу в магазине, маньяк отправился на очередное «дело». Он продолжал представляться работником газовой службы, беспрепятственно попадая в квартиры. Второй жертвой маньяка опять стал 12-летний мальчик, живший на улице Калинина. Орудием убийства снова стал топор. Из квартиры Ионесян унес пиджак, кофту, две авторучки и несколько облигаций. Добыча показалась не очень большой. А может, маньяк просто почувствовал вкус к убийствам. Так или иначе, но буквально через час после первого Ионесян совершает второе убийство. В квартире на Октябрьской улице он убил 74-летнюю женщину и взял из её квартиры карманный фонарик и 70 копеек. После второго убийства в голове у маньяка что-то «заклинило». Вместо того чтобы вернуться к Дмитриевой и уехать из Иваново, ему срочно потребовалась сексуальная разрядка. Он вернулся на улицу Калинина и снова стал обходить квартиры. В одной из них дверь открыла молодая девушка. Галине было всего 15 лет, но Ионесяна это не остановило. Он изнасиловал девушку, после чего нанес ей девять ударов топором по голове. Однако девушка выжила и смогла дать описание насильника. И по этому описанию выходило, что убийца из Москвы и преступник из Иваново одно и то же лицо. Преступления объединяют в одно дело, для расследования которого привлекаются лучшие сыщики страны. Поиск убийцы из Мосгаза берет под личный контроль министр охраны общественного порядка (так в то время называлось МВД). Этим делом интересуется даже генсек КПСС Никита Хрущев. До поимки маньяка остаются считаные дни. Но по горячим следам Ионесяна задержать все-таки не удалось. Маньяк и его любовница бежали из Иванова поздним вечером. Причем Ионесян убедил Дмитриеву, что он выполняет «правительственное задание» и боится, что их могут убить. Они прошли в сторону Москвы пешком 10 км и только потом сели на автобус. СМЕРТЕЛЬНАЯ ЖАЛОБАЧерез три дня после возвращения в Москву Ионесян совершает очередное убийство. Жертвой стал 11-летний Саша, проживавший на Ленинградском проспекте. Он доверчиво впустил в квартиру работника Мосгаза и повернулся к нему спиной. Но в последний момент что-то все-таки почувствовал и обернулся. А Ионесян уже занес над ним топор. Мальчик закричал и бросился к туалету, где рассчитывал закрыться. Но маньяк догнал ребенка. Из квартиры Ионесян ничего не взял. Скорее всего опасался, что крик мальчика слышали соседи и могли вызвать милицию. Следующие десять дней жизни маньяка покрыты тайной. Вполне возможно, что с 28 декабря 1963 года по 8 января 1964 года Ионесян «отметился» еще где-то. Но последнее убийство, которое вменили Ионесяну, он совершил 8 января в районе знаменитой Марьиной рощи. На этот раз жертвой стала 46-летняя женщина. В ее квартиру маньяк попал, представившись сотрудником ЖЭКа. Женщина с ходу стала жаловаться на строителей, которые плохо сделали ремонт в доме. Ионесян предложил женщине написать жалобу. Та нашла ручку, тетрадку и села за стол, тщательно выводя буквы на бумаге. Маньяк подошел сзади и тихонько достал топор. Он нанес женщине не менее двадцати ударов по голове. Добычей Ионесяна стали пять мотков пряжи, три пары шерстяных носков, 30 рублей, настольные часы и телевизор «Старт-3». Именно этот телевизор и станет той ниточкой, которая позволит задержать маньяка. Нести телевизор в руках было довольно тяжело, и Ионесян решил поймать машину. На его несчастье, местный участковый видел, как некий человек с телевизором под мышкой садится в самосвал. Да еще и часть номера запомнил. Московские сыщики вмиг нашли машину, и водитель рассказал, что действительно подвозил мужчину до 2-й Мещанской. Вскоре милиционеры уже знали адрес убийцы. На его квартире устроили засаду. В которую попалась Дмитриева. БЫСТРЫЙ СУД И БЫСТРЫЙ РАССТРЕЛА та сходу заявила, что ее любовник сотрудник КГБ и выполняет правительственное задание. Милиционеры опешили. Скорее всего, если бы не столь высокий контроль и требования найти «убийцу из Мосгаза», то они бы еще подумали, стоит ли связываться. Но тут уж пришлось побеспокоить руководство Комитета. Председатель КГБ Владимир Семичастный дал личное указание в службу кадров проверить Ионесяна на предмет его принадлежности к секретным агентам. Тут-то и выяснилось, что никакой тот не сотрудник. Дмитриеву допросили более тщательно. И вскоре выяснилось, что Ионесян уехал в Казань и должен был встречать ее через пару дней на вокзале. Под видом Дмитриевой в Казань поехала загримированная сотрудница МУРа. Ионесяна арестовали прямо на вокзале 12 января 1964 года. Всего через 18 дней ему был вынесен смертный приговор. Прошение о помиловании было с ходу отклонено, и маньяка расстреляли на следующий день после приговора, 1 февраля. Резоны советского руководства были понятны. Такое явление, как «серийный маньяк», не могло существовать в передовом советском обществе. Но в том же году, когда казнили Ионесяна, свое первое убийство совершит другой советский маньяк — Анатолий Сливко (см. «Криминал» №44.).
  8. http://youtu.be/8F0rRxg7t3U Мосгаз 1,2,3,4,5,6,7,8 серия 2012 сериал онлайн
  9. http://youtu.be/o76F95ltY5I mosgaz maniak
  10. Հայ առաջին մոլագար մարդասպանը http://operativ.am/?p=47482 Այսօր - 22:53 1964 թ. փետրվարին գրող Գուրգեն Մահարին Երևանից նամակ է գրում Մոսկվա` իր գրչընկեր Մկրտիչ Արմենին: Ընդարձակ նամակի վերջում, կարծե թե ի միջիայլոց. Մահարին հարցնում է. «Այդ Իոնեսյանի մասին ի՞նչ գիտես»: Ո՞վ էր Իոնեսյանը, որի անձը հանկարծ սկսել էր հետաքրքրել հայ գրողներին, ո՞վ էր այդ մարդը, ում մասին Երևանում խոսում էին, թե խայտառակել էր մեր ժողովրդին: Տարիներ հետո նրա մասին պիտի գրեին, թե պաշտոնապես ճանաչվել է հայ առաջին մոլգար մարդասպանը, նրա անունը պիտի հայտնվեր Սովետական մեծ հանրագիտարանի էջերում, նա պիտի դառնար գրքերի, վավերագրական ու գեղարվեստական ֆիլմերի հերոս, տեղ զբաղեցներ քրեագիտության դասագրքերում: Իսկ հեռավոր 1964-ին մարդիկ ընդամենը պատմում էին մի դաժան հանցագործի մասին, որն առավել հայտնի էր «Մոսգազ» մականվամբ, քանի որ իր զոհերի բնակարաններ էր թափանցում` ներկայանալով իբրև Մոսկվայի գազի ծառայության աշխատակից: Վլադիմիր Իոնեսյանը ծնվել էր Թբիլիսիիում, հայկական ընտանիքում: Ավարտել էր տեղի պետական կոնսերվատորիան, աշխատանքի անցել թատոնում, սակայն շուտով նրան դատում են զինվորական ծառայությունից խուսափելու համար: Պատիժը կրելուց հետո փորձում է կարգավորել կյանքը` ամուսնանում է, որդի է ունենում: Բայց հայտնվում է վատ շրջապատում ու կրկին դատվում, այս անգամ` կողոպուտի համար: Կինը վերջին ճիգերն է գործադրում` նրան հանցավոր միջավայրից հեռու պահելու համար. ստիպում է տեղափոխվել մեկ այլ քաղաք: Մեկնում են Օրենբուրգ: Իոնեսյանն աշխատանքի է անցնում երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում: Եվ այն ժամանակ, երբ թվում էր, թե կյանքը վերջապես բնական հուն է ընկել, հանկարծ նրա կյանքում հայտնվում է «ճակատագրական կինը». Իոնեյանը թատրոնում ծանոթանում է պարուուհի Ալևտինա Դմիտրևնայի հետ, հանուն որի լքում է ընտանիքը և սիրուհու հետ մեկնում Մոսկվա` խոստանալով նրան հանրաճանաչ դերասանուհու կարիերա: Իր խոստումն ու սեփական հնարավորություններն առավել ծանրակշիռ ներկայացնելու համար Իոնեսյանն աղջկան ասում է, թե ինքը ոչ թե երաժիշտ է, այլ Պետական ավտանգության ծառայության` ՊԱԿ-ի աշխատակից, ով գործի բերումով տեղից տեղ է մեկնում, զանազան հանձնարարություներ կատարում` հանուն հայրենիքի անվտանգության և օժտված է մեծ կապերով ու արտոնություններով: Հավատաց նրան Ալևտինան, թե՞ պարզապես կուզեր հավատալ, բայց մայրաքաղաքային կյանքի հմայքն ու հեռանկարներն առավել զորեղ գտնվեցին: Նա նույնիսկ ենթադրել չէր կարող, թե ում հետ էր կապում իր կյանքը և ինչեր էին իրենց սպասվում Մոսկվայում… Ի՞նչ կատարվեց, ինչպե՞ս պատահեց, որ երեկվա երաժիշտը հանկարծ դարձավ արյունարբու մարդասպան: Այն տարիներին իշխանություններն այնքան էին շտապում ազատվել Իոնեսյանից, որ նույնիսկ հարկ չհամարեցին պարզել նրա արարքների իրական դրդապատճառները: Քրեական գործում և այլ փաստաթղթերում իբրև շարժառիթ նշվեց կողոպուտը, մինչդեռ դա բոլորովին համոզիչ չէր: Բանն այն է, որ շատ անգամներ Իոնեսյանը հանցագործության վայրից համարյա ոչինչ չէր վերցրել` առանձին դեպքերում բավարարվելով սոսկ աննշան, էժանագին իրերով, որոնք հետո նվիրում էր իր սիրուհուն: Որոշ հոգեբաններ ավելի ուշ ուսումնասիրելով Իոնեսյանի վարքը և նրա գործողությունների բնույթը, հանգեին այն եզրակացությանը, որ նրա համար հանցագործությունն առավելապես եղել է ինքնահաստատման միջոց, համընդհանուր ճանաչում ձեռք բերելու ուղի, ինչն էլ իր հերթին յուրահատուկ բողոքի ձև էր` ավելին լինելու, բայց նվազագույնը ստանալու անարդարության դեմ: Այս հարցերի ճշմարիտ պատասխանը մենք թերևս երբեք չիմանանք: Իսկ 1963-ի ձմռանը, երբ Վլադիմիր Իոնեսյանը քայլում էր դեպի հանրախանութ` տուրիստական կացին գնելու համար, նա նկասկած արդեն վճռել էր իր անելիքը: Իոնեսյանի առաջին զոհը Մոսկվայի Բալթյան փողոցում բնակվող 12-ամյա Կոստանտին Սոբոլևն էր: 1963 թ. դեկտեմբերի 20-ին նախկին երաժիշտը Մոսգազի աշխատակցի անվան տակ մուտք գործեց բնակարան, որտեղ երեխա միայնակ էր ու սպանեց նրան: Սպանվածի բնակարանից վերցրեց մի սրվակ օծանելիք և ծովափնյա ակնոցը: Դրանից անմիջապես հետո Իոնեսյանն իր սիրուհու հետ մեկնեց Իվանովո քաղաք, որտեղ ևս մի քանի սպանությունների հեղինակ դարձավ: Կալինինի փողոցում դարձյալ երեխայի սպանեց` 12-ամյա Միխայիլ Կուլեշևին` տնից տանելով գրիչ ու փոխառության թղթեր, իսկ Հոկտեմբերյան փողոցում կացնահարեց 74-ամյա կնոջը, որպեսզի հետո իր հետ վերցներ 70 կոպեկ և ձեռքի լապտերիկը: Օրեր անց նույն քաղաքում նա հրձակվեց 15-ամյա Գալինա Պետրոպավլովսկու վրա` կացնի 9 հարված հասցնելով նրան: Բնակարանից տարավ թաշկինակ և 90 ռուբլի: Աղջիկը հրաշքով կենդանի մնաց ու նկարագրեց հանցագործին: Իսկ Իոնեսյանը նույն գիշեր արդեն հեռացել էր Իվանովոյից և ճանապարհվել Մոսկվա: Իվանովոյի դեպքերն ի վերջո սթափեցրին իրավապահներին: Համակարգը շարժվեց: Գործն անցավ անմիջականորեն ՆԳՆ նախարարի վերահսկողության ներքո: Դրանով սկսեց հետաքրքրվել ԱՄԿԿ Կենտկոմի առաջին քարտուղար Նիկիա Խրուշչովը: Իսկ այդ ընթացքում Իոնեսյանը շարունակում էր իր «հունձը»: Մոսկվայի Լենինգրադյան պողոտայում դեկտեմբերի 28-ին նա կացնահարեց 11-ամյա Ալեքսանդր Լիսովցին: Սպանությունը որքան դաժան էր, նույնքան էլ անիմաստ. մոլագարը հեռացավ` իր հետ ոչինչ չտանելով: Ամանորի տոների կարճ դադարից հետո նա վերստին գործի անցավ և ունվարի 8-ին Շերեմետևյան փողոցում սպանեց 46-ամյա Մարիա Երմակովային` կացնի 20 հարված հասցնելով կնոջը: Այս անգամ «Մոսգազի» ավարը փոքր-ինչ ավելին էր. Իոնեսյանն իր հետ տարավ սեղանի ժամացույցն ու հեռուստացույցը: Օրը ցերեկով կատարված հանցագործությունն ականատեսներ ունեցավ: Բնակիչներից ոմանք իրավապահներին պատմեցին, որ տեսել են, թե ինչպես կովկասյան արտաքինով երիտասարդը` հեռուստացույցը ձեռքին, նստել է մի բեռնատար մեքենա: Բեռնատարն արագ գտան: Վարորդը պատմեց, թե որտեղ է իջեցրել իր ուղևորին: Ճշտելով բնակարանը, խուզարկուները ներխուժեցին տուն սակայն այնտեղ գտան միայն Ալևտինա Դմիտրևնային: Նրան ձերբակալեցին ու նետեցին մենախուց: Հարցաքննության ժամանակ վերջինս պատմեց, որ Իոնեսյանը շտապ մեկնել է Կազան, և շուտով ինքն էլ պիտի գնա այնտեղ: Սա նպաստավոր վիճակ էր: Անմիջապես որոշում կայացրեց քրեական հետախուզության աշխատակիցներից մեկին գրիմավորել և Ալևտինայի կերպարանքով գնացք նստեցնել: Մնացածն, ինչպես ասում են, տեխնիկայի գործ էր: Կազանի կայարանում 1964 թ. հունվարի 12-ին սիրուհուն դիմավորելու եկած մարդասպանը ձերբակալվեց… Կա պատմություն այն մասին, որ Իոնեսյանի հետ անձամբ զրուցել է նաև Նիկիտա Խրուշչովը: Զրույցից հետո նա հրահանգել է. «Որպեսզի 2 ժաբաթ հետո սա այլևս չլինի»: Այս վարկածը կարող է միանգամայն իրական լինել, քանի որ Իոնեսյանի ճակատագիրը վճռված էր ի վերուստ: Հաշվի առնելով հասարակության արձագանքը, իշխանությունները շտապում էին հնարավորինս արագ փակել այդ սև էջը: Երբ մամուլում հայտնվեց հաղորդում նրա ձերբակալման մասին, սկեցին հազարավոր նամակներ ստացվել քաղաքացիներից, ովքեր պահանջում էին ամենախիստ պատիժը: Կենտկոմում նիստ գումարվեց: Որոշվեց կիրառել մահապատիժ` կախաղանի միջոցով: Նույնիսկ առաջարկություն հնչեց դա անել հրապարակավ: Սակայն որոշումը նույնքան արագ սրբագրվեց այն պատճառաբանությամբ, որ նպատակահարմար չէ կատարվածին սենսացիոն երանգներ հաղորդել: Ինչպես և կարգադրել էր Խրուշչովը, ողջ քննչական և դատական գործընթացը տևեց ճիշտ երկու շաբաթ: 1964 թ. հունվարի 31-ին, ժամը 23.00-ին Վլադիմիր Իոնեսյանը գնդակահարվեց: Նա ընդամենը 26 տարեկան էր: Ի սկզբանե ամրագրված և տեսականորն «հիմնավորված» համոզմունք կար, թե խորհրդային հասարակարգում չէին կարող լինել սերիական մարդասպաններ ու մոլագարներ: Բայց ստացվեց այնպես, որ գործնականում դա ապացուցելու միակ ճանապարհը բոլոր հետքերը ոչնչացնելն ու լռելն էր: Իոնեսյանի սիրուհին նույնպես անպատիժ չմնաց: Նրան դատապարտեցին 15 տարվա ազատազրկման, թեև որևէ ծանրակշիռ ապացույց չկար վերջինիս հանցակից լինելու մասին: Միայն 1972-ին դատավճիռը վերանայվեց և կինն ազատ արձակվեց: Իոնեսյանը գնդակահարվեց, սակայն նրա սերմանած վախը դեռ երկար ժամանակ իշխում էր մարդկանց սրտերում: Շատերը սկսել էին տագնապով ու զգուշությամբ արձագանքել իրենց բնակարանների դռան թակոցներին, եղան նաև դեպքեր, երբ քաղաքացիները պարզապես դանակով հարձակվել էին ժեկ-ի աշխատակիցների վրա կամ ահազանգել միլիցիային: Իոնեսյան անունը դարձավ չարիքի հոմանիշ: Կա այսպիսի մի պատմություն` կապված ռուս բանաստեղծ Իոսիֆ Բրոդսկու հետ: Ասում են, որ երբ ԽՍՀՄ-ում նրա դեմ գաղափարական արշավ էր սանձազերծվել, Կենտկոմի ազդեցիկ դեմքերից մեկը հայտարարել էր. «Բրոդսկին ավելի վտանգավոր է, քանի Իոնեսյանը: Եթե Իոնեսյանը միայն մարդկանց գլուխներ էր փշրում, Բրոդսկին գլուխներում վնասակար մտքեր է լցնում»: Հովիկ ՉԱՐԽՉՅԱՆ
  11. lsenq yerevantsinerin 01.11.13 / Բախման կետ - Հրապարակ
  12. Good To See you Hovanes jan i just got this one for my good friend how enjoys extreme & hot staff The ghost pepper. bhut jolokia , do we have an Armenian name for it ?
  13. Պրեմիերա․ Մհեր և Դիանա – «Իմ Երևան» vor nayes aveli lav klines
  14. http://www.hottv.am/entertainment/277548 Պրեմիերա․ Մհեր և Դիանա – «Իմ Երևան»
  15. http://youtu.be/pZO8mWhYi7c
  16. in Armenia it's called Tsitsak pghpegh:) ծիծակ պղպեղ i don;t know the scientific name for it. but if you do find it please let me know.. also save some of the seeds
×
×
  • Create New...