http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=ggV00FEJmAU
Ե Ր Ա Զ
(Խոսք՝ Ս. Շահազիզի
Երաժշտ.՝ ժողովրդական,
ԿՈՄԻՏԱՍԻ մշակմամբ և գրառմամբ)
Ես լսեցի մի անուշ ձայն,
Իմ ծերացած մոր մոտեն,
Փայլեց նշոյլ, ուրախութեան,
Բայց ափսոս, որ երազ էր։
Կարկաչահոս աղբիւրն այնտեղ,
Թավալում էր մարգարիտ,
Նա հստակ էր, որպես բիւրեղ,
Այն երազ էր, ցնորամիտ։
Եւ մեղեդին, տխուր մայրենի,
Յիշեց մանկութեան օրեր,
Մորս համբոյրն, ես զգացի,
Ա՛խ, ափսոս, որ երազ էր։
Կրծքին սեղմեց, կարոտագին,
Աչքերս սրբեց, շատ թաց էր,
Բայց արտասուքս, գնում էին,
Ա՛խ, այդ ինչու՞ երազ էր: