ԵՂԻՇԷ Yeghisheh

[Arpa]

ԵՂԻՇԷ

Yeghishe

The major if not the sole authority on the Battle of Avarayr, Vardananq. Estimated dates of his life, 410-415 to 470-475 AD.

Was there really an historian Yeghishe as the legend goes, and that he was Vardan‘s personal secretary, and that he actually participated in the Battle?

A quote from the below Armenian, where it says- “very little is known about his historicity, that ver little comes to us in the form of folkloric legend“.

See below (highlight) in the English bio where the dates are debated and that his opus was based on Ghazar Parpetsi’s account.

Այս պատմիչի մասին քիչ բան գիտենք, այն քիչն էլ մեզ հասցրել է ավանդությունը, որի համաձայն Եղիշեն եղել է վարդապետ՝ Սահակի և Մաշտոցի կրտսեր աշակերտներից: Եղիշեն սկզբնական կրթությունը ստացել է հայրենիքում…

Anyone here names their sons Yeghisheh?

YEGHSHEH -Is of Hebrew origin, an old borrowing which came in two ways, from Assyrian (Yeghishe) and Greek (Yeghise). There also was the form Yelise, which came from Old Jewish. The short form is Yeghish.

ԵՂԻՇԷ -եբր: Հնագույն փոխառություն է . եկել է երկու ճանապարհով՝ ասորերենից / Եղիշէ/ և հունական /Եղիսէ/:Ժողովրդի մեջ եղել է նաև Ելիշէ հնագույն ձևը, որ գալիս է հին հրեենից՝ կենդանի հաղորդակցման միջոցով: Այժմ էլ գործածական անուն է:Կրճատ ձևն է Եղիշ:

In addition to the above the biblical Elisha, meaning “god is salvation”, is supposed to be the successor to the prophet Elijah

---

Is that him behind Vardan with a clerical cap? Ghevond Yerets to the left and the little girl Shushanik;

http://4.bp.blogspot.com/_mcR12IXif0k/SZworyjuqqI/AAAAAAAAAIw/4K9ij0zASec/s400/Num%C3%A9riser0241.jpg

 

http://4.bp.blogspot.com/_mcR12IXif0k/SZworyjuqqI/AAAAAAAAAIw/4K9ij0zASec/s400/Num%C3%A9riser0241.jpg

 

http://en.wikipedia.org/wiki/Yeghishe

Life-According to ancient and medieval sources that have trickled down to historians, Yeghishe was one of the younger pupils of Sahak Partev and Mesrop Mashtots, the inventor of the Armenian Alphabet.[1] In 434, he, along with several other students, were sent to Alexandria to study Greek, Syriac and the liberal arts.[1][2] He returned to Armenia in 441 and entered into military service, serving as a soldier or secretary to the Sparapet Vardan Mamikonian.[3] He took part in the war of religious independence (449-451) against the Persian King, Yazdegerd II.[1]

Following their defeat at the battle of Avarayr, he renounced military life, became a hermit and retired to the mountains south of Lake Van (Rshtunik'). In 464-465, he was asked to write the history of the events leading up to and after the battle of Avarayr by a priest named David Mamikonian.[4] Following his death, his remains were removed and taken to the Surb Astvatsatsin Monastery, located along Lake Van's shoreline.[1] All ancient authorities speak of Yeghishe as a vardapet (church doctor). Beginning with Babgen Kulaserian in 1909 and Father Nerses Akinian, a member of the Mkhitarian Congregation, in the 1930s, the dating of Yeghishe's work was cast into doubt and moved a century or two forward.[5][6] One element of their argument was predicated on the assumption that the Armenian translation of Philo's works, which Yeghishe uses, was not made until around 600 AD. However, the translation of Philo's works during the early "Hellenizing" period of the Golden Age of Armenian literature.[5][7] Neither the dating of the Hellenizing phase nor the presence of Hellenizing vocabulary are necessarily dependent on Yeghishe’s dating.[5] Furthermore, there are no verbal literal parallels between the two authors, since Yeghishe directly translated Philo's work from its original Greek into Armenian. Another argument that was made to support the later dating was the assertion that, given the parallels, Yeghishe's History of Vardan is simply an adaptation of the late fifth century Armenian historian Ghazar Parpetsi's History of Armenia. But while Ghazar dispassionately and analytically recounts the history of Armenia from the late fourth century to his own times, the battle of Avarayr merely figures as one episode of many in his work. Yeghishe's goal, on the other hand, was to immortalize the "heavenly valor" of the Armenians and "provide comfort to friends, hope to the hopeful, and encouragement to the brave."[5] In deep contrast to Ghazar, Yeghishe is able to give the individual names of fortresses and demonstrates an expert knowledge in the military tactics used by the Armenians and the Persians during the battle, indicating that he was "standing closer to the events."[5] His understanding of the customs of Zoroastrianism and the Zurvanite doctrine is also far more detailed and superior than Ghazar.[5][8][9] Yeghishe's complete failure to mention the Council of Chalcedon,[10] the theological conclusions of which led to the complete breakdown of relations between the Greek Orthodox and Armenian Apostolic Churches following the 506 Council of Dvin, has also led many scholars to reject the later datings.

 

http://hy.wikipedia.org/wiki/%D4%B5%D5%B2%D5%AB%D5%B7%D5%A5

 

Եղիշէ-Կենսագրություն

Այս պատմիչի մասին քիչ բան գիտենք, այն քիչն էլ մեզ հասցրել է ավանդությունը, որի համաձայն Եղիշեն եղել է վարդապետ՝ Սահակի և Մաշտոցի կրտսեր աշակերտներից: Եղիշեն սկզբնական կրթությունը ստացել է հայրենիքում,

նորաբաց դպրոցներում հայերենի հետ սովորել է նաև հունարեն, ասորերեն և պարսկերեն: Ապա Մեսրոպ Մաշտոցի և Սահակ Պարթևի կողմից մի խումբ այլ աշակերտների հետ 432-433 թթ. ուղարկվել է Ալեքսանդրիայի հռչակավոր համալսարան: Մի քանի տարի այնտեղ սովորելուց հետո 441-442 թթ. վերադարձել է Հայաստան՝ ստանալով վարդապետական աստիճան: Եթե ընդունենք, որ Եղիշեն Ալեքսանդրիա մեկնելիս եղել է 24-25 տարեկան հասակում, ապա նա պետք է ծնված լինի 410-415 թթ. ժամանակամիջոցում: Հայրենիք վերադառնալով՝ ըստ ավանդապատման, դարձել է Վարդան զորավարի գրագիրը, 451 թ. հայոց ազատագրական պայքարի՝ Ավարայրի հերոսամարտի ժամանակակիցն ու մասնակիցն է եղել: Հայտնի է, որ հայոց պատերազմից հետո Եղիշեն դարձել է մենակյաց և ճգնավոր՝ մեկուսանալով Մոկաց լեռներում` մի քարայրում, որը հետագայում կոչվել է «Եղիշեի Այր»: Հենց այդտեղ էլ գրել է «Վարդանի և Հայոց Պատերազմի Մասին» երկը և աստվածաբանական բնույթի աշխատություններ: Մահացել է խոր ծերության հասակում, ենթադրաբար 470-475թթ. միջև ընկած ժամանակամիջոցում: