Jump to content


Photo
- - - - -

Վարժապետը կ


  • Please log in to reply
28 replies to this topic

#1 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 05 May 2007 - 09:46 AM

Ստորեւ ներկայացուած տողերը կը պատկանին հայերէնի ուսուցիչիս՝ Յակոբ Չոլաքեանին: Ան, ամէն շաբաթ հայերէն լեզուի վերաբերեալ յօդուած մը կը գրէ, Հալէպի «Գանձասար» անուամբ շաբաթաթերթին մէջ-Յովհաննէս:

«...

Բայց մեր հայերէնը կորսնցուցած է եւ օր աւուր կը կորսնցնէ իր բառամթերքի կարեւոր մէկ բաժինը: Չենք ակնարկեր այն բառերուն, որոնք կեանքի պայմաններուն փոփոխութեամբ մեր կեանքէն դուրս մղուած են, ինչպէս՝ երկրագործական հին գործիքներու անունները՝ արօր, լուծ, մանգաղ, մաճ, կամ, հոսելի եւ այլն: Այս բառերը այլեւս տեղ չունին մեր կեանքին մէջ. Անոնցմէ ո՛վ գիտէ քանին կորսուած են անհետ, իսկ ուրիշներ պառկած են գիրքերու եւ բառարաններու մէջ: Բանաստեղծութեան մէջ անոնք կը կենդանանան մեզի համար միայն բառարաններու միջնորդութեամբ:

Ես նկատի ունիմ անոնք, որ ամէն օր մեզի հետ պէտք է ըլլային: Բառեր, որոնք խօսքի կազմութեան մէջ շատ անհրաժեշտ են: Կը բաւէ հիւանդտեսի մը երթաք՝ հաստատելու համար, որ մեր լեզուէն կը չքանայ մարդակազմութեան վերաբերող բառամթերքը առհասարակ, ինչպէս՝ թոք, լեարդ, գեղձ, երիկամ, շնչափող, որկոր, արեան կարմիր գնդիկ եւայլն, ոսկրաբանութիւնէն՝ կմախք, փէճ, կոճ, ող, ողնահար, կողոսկր, յօդ եւ այլն, հիւանդութիւններէն եւ յարակից մարզերէն՝ քաղցկեղ, կաթուած, ճողուածք, հարբուխ, մահաքուն, ատեան տկարութիւն, արեան ճնշում, վարակ, ախտաճանաչում...: Այս բառերը, որոնք այնքան կենսական են մեր խօսքին համար, կը փոխարինուին օտար բառերով:

Հայերէնը կը կորսնցնէ իր կենսունակութիւնը. այդ ըսել է՝ չի կրնար քայլ պահել կեանքի զարգացման հետ եւ բան մըն ալ նահանջ կ'արձանագրէ: Մենք իբր հայերէն կը խօսինք, բայց մեր խօսքը առանց անդրադառնալու կը կազմենք երբեմն գերազանցապէս օտար բառերով:

Հիմա պիտի հարցնէք, թէ ինչո՛ւ համար եղած են մեր դասագիրքերը, ուր իւրաքանչիւր դասի տակ «բառեր եւ բացատրութիւններ» բաժինով չբաւարարուելով դեռ ընթերցանութեան մէկ-երկու էջէն սիւնակներով հոմանիշներ ալ կը հանենք ու կը դնենք աշակերտին առջեւ: Անոնցմէ քանի մը դասական օրինակներ բերենք.

«հով, զեփիւռ, հովիկ, քամի, սիւք, հողմ, սղոխ, խորշակ»

«երեկոյ, իրիկուն, վերջալոյս, արեւմար, իրիկնամուտ»

«արշալոյս, արեւածագ, առաւօտ, առտու, այգ, այգաբաց»:

Խնդրեմ, մենք բոլորս, մեր առօրեայ խօսակցութեան մէջ «հով» կ'ըսենք կը վերջացնենք, կամ կ'ըսենք՝ «տաք հով», «մեղմ հով», «չոր հով». «իրիկուն» եւ «առտու» կ'ըսենք՝ կը բաւարարուինք. միւսերուն գերազանցապէս գրականութեան մէջ կը հանդիպինք. սորվինք, սորվեցնենք՝ գէշ չ'ըլլար, մանաւանդ քիչ մը գեղարուեստական գրականութիւն վայելելու համար, բայց շատ, շատ գէշ կ'ըլլայ, երբ ելեկտրագէտը, որ ձեր նախկին աշակերտն է, ձեր տունը գայ նորոգութեան մը համար եւ ձեզի հայերէնով դիմէ.

- Սթէզ, քահրապայի շրիթդ շըպըր մը ուասլէ եւ երկու ֆիշ կ'ուզէ, մէկը ընթայէ, միւսը տաքար, պա'ս:

Ահա քեզի հայերէնի դասագիրք, ահա քեզի հայերէն:

Կ'ուզեմ այս հայերէնը թարգմանել հայերէնի. պիտի յաջողի՞մ արդեօք. « Պարո՛ն, ելեկտրական թելդ թիզ մը կցան կ'ուզէ, երկու կոճակ, մէկը՝ էգ, միւսը՝ արու, միայն»: Հասկցա՞ք:

1950ական թուականներէն ետք հայերէնով դասաւանդուած բոլոր գիտութիւնները տեղ-տեղ անցան պաատմութեան գիրկը, իսկ ուրիշ տեղ, երկրի պայմաններուն յարմարելու թելադրանքով մե՛նք կամաց-կամաց ջնջեցինք զանոնք, կամ անոնց յատկացուցինք չափազանց աննշան բաժին մը միայն մեր դպրոցական կեանքին մէջ: Ու ահա այսօր, երեք-չորս տասնամեակ ետք, մենք իրօք կենսունակութենէ զրկուած լեզուի մը ժառանգորդներն ենք, ու ամէն օր նահանջ մըն ալ կ'արձանագրենք անոր հաշուին:

Կրնայի՞նք այդ կորուստին առաջքը առնել...Կրնա՞նք...

Մենք ուշացանք կորսուող բառամթերքը մեր նախակրթարաններու դասագիրքերուն մէջ ներմուծելու աշխատանքին մէջ (1990ականներ), կ'ուշանանք տակաւին մեր միջնակարգի եւ երկրորդականի դպրոցականները ազատելու գերազանցապէս գրականութեան ու գրականութեան պատմութեան դասագիրքերէն, մինչ անոնք շատոնց պէտք է ըլլային, էապէս ու ամբողջապէս, ԼԵԶՈՒԻ դասագիրքեր, որոնք կազմուած պէտք է ըլլային արդի հայերէնին անհրաժեշտ բոլոր բնագաւառներու արտայայտչական միջոցներուն եւ բառամթերքին հիմնական բաժինը ներառելու ջանադրութեամբ ու ծրագրով:

Ներկայիս անդունդ մը ստեղծուած է խօսակցական եւ գրական հայերէնին միջեւ: Մեր երկրորդական վարժարաններէն շրջանաւարտութեան կաարեւոր մէկ տոկոսը գիտական հանրամատչելի յօդուած մը կարդալ չի փափաքիր, որովհետեւ չի հասկնար: Կարծես նոյնիսկ անտէր դարձած մեր մամուլի կնոջական, մարզական, խոհանոցի, բժշկական, գիտական էջերը, ինչու՞, երբ գիտենք, թէ կարդան պատահական օտար թերթի մը նոյն էջերը...

Որովհետեւ արդէն չհասկնալու վախէ կը տառապին շատը (մինչ մեր թերթերը չհասկցուելու վախէն այնքան հեռու են, որքան հանրագըտարանները):

Ըլլալիքը պարզ է, ընելիքը՝ աւելի պարզ: Շարժի՛լ:»



#2 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 05 May 2007 - 10:57 AM

Մեծ ցաւով իմանամ թէ քո ամէնասիրելի ուսուսիչներէն մին տակավին կռէ մականուն մը այդ անիծեալ լեզուէն ուր, Չոլախ նշանակի հաշմանդամ: Վստահ եմ քո ուսուչից Յագոբ-ը այդ Հալեպցի Զեյթունցի/Մարաշցի նշանսվոր, գուցէ առաջին լուսանկարիչ Սամուէլ Չոլաքեան- ի շարավիղէն չէ որուն որդիներէն մին, իմ սիրելի ընկերներէն մին, Վիլմա/ Ւիլման, մի ժամանակ Հայկազեան Գոլէճ ի բարձր պաշտոնեայ էր:

Edited by Arpa, 05 May 2007 - 11:07 AM.


#3 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 05 May 2007 - 10:59 AM

Ան քեսապցի է...եւ գիրքերու հեղինակ

Edited by Johannes, 05 May 2007 - 11:01 AM.


#4 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 05 May 2007 - 12:09 PM

QUOTE(Johannes @ May 5 2007, 03:46 PM) View Post

թոք, լեարդ, գեղձ, երիկամ, շնչափող, որկոր, արեան կարմիր գնդիկ եւայլն, ոսկրաբանութիւնէն կմախք, փէճ, կոճ, ող, ողնահար, կողոսկր, յօդ [/b]եւ այլն, հիւանդութիւններէն եւ յարակից մարզերէն՝ քաղցկեղ

Յովաննէս ցավըդ տանեմ, այսինքն ցավըդ տանեմ:
Վերեվի քո բոլոր ասածները ցավալի իրողանք են:
Բայց ինչպէս բացատրել երբ նոյնիսկ Աճառեանը մեկնաբանե թէ այդ անիծեալ ախտին Հաեերէնը քաղցկեղ է երբ մենք քաջ գիեենք որ քաղց նշանակի անոթութիւն, սով եւ կեղ նշանակի վերք, այսինքն կեղ իբր արդիւնք սովի, ստամոքսային վերք, Peptic ulcer: Արդեօք չպիտի լիներ խեչաբար, խլիրդ as in cancer/crab? There is a reason why that disease was called “cancer”, as pathologically speaking it looks like the tentacles/claws of a crab. Look up and see what “cancer“ in the signs of Zodiac means., or in such terms of “tropic of Cancer(crab)“ and “tropic of Capricorn(goat)” mean.. Do we call that sign of Zodiac Հասարակաց քաղցկեղի?



#5 vartahoor

vartahoor

    Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 338 posts

Posted 05 May 2007 - 06:20 PM

QUOTE(Johannes @ May 5 2007, 08:46 AM) View Post

Ստորեւ ներկայացուած տողերը կը պատկանին հայերէնի ուսուցիչիս՝ Յակոբ Չոլաքեանին: Ան, ամէն շաբաթ հայերէն լեզուի վերաբերեալ յօդուած մը կը գրէ, Հալէպի «Գանձասար» անուամբ շաբաթաթերթին մէջ-Յովհաննէս:

«...

Բայց մեր հայերէնը կորսնցուցած է եւ օր աւուր կը կորսնցնէ իր բառամթերքի կարեւոր մէկ բաժինը: Չենք ակնարկեր այն բառերուն, որոնք կեանքի պայմաններուն փոփոխութեամբ մեր կեանքէն դուրս մղուած են, ինչպէս՝ երկրագործական հին գործիքներու անունները՝ արօր, լուծ, մանգաղ, մաճ, կամ, հոսելի եւ այլն: Այս բառերը այլեւս տեղ չունին մեր կեանքին մէջ. Անոնցմէ ո՛վ գիտէ քանին կորսուած են անհետ, իսկ ուրիշներ պառկած են գիրքերու եւ բառարաններու մէջ: Բանաստեղծութեան մէջ անոնք կը կենդանանան մեզի համար միայն բառարաններու միջնորդութեամբ:

Ես նկատի ունիմ անոնք, որ ամէն օր մեզի հետ պէտք է ըլլային: Բառեր, որոնք խօսքի կազմութեան մէջ շատ անհրաժեշտ են: Կը բաւէ հիւանդտեսի մը երթաք՝ հաստատելու համար, որ մեր լեզուէն կը չքանայ մարդակազմութեան վերաբերող բառամթերքը առհասարակ, ինչպէս՝ թոք, լեարդ, գեղձ, երիկամ, շնչափող, որկոր, արեան կարմիր գնդիկ եւայլն, ոսկրաբանութիւնէն՝ կմախք, փէճ, կոճ, ող, ողնահար, կողոսկր, յօդ եւ այլն, հիւանդութիւններէն եւ յարակից մարզերէն՝ քաղցկեղ, կաթուած, ճողուածք, հարբուխ, մահաքուն, ատեան տկարութիւն, արեան ճնշում, վարակ, ախտաճանաչում...: Այս բառերը, որոնք այնքան կենսական են մեր խօսքին համար, կը փոխարինուին օտար բառերով:

Հայերէնը կը կորսնցնէ իր կենսունակութիւնը. այդ ըսել է՝ չի կրնար քայլ պահել կեանքի զարգացման հետ եւ բան մըն ալ նահանջ կ'արձանագրէ: Մենք իբր հայերէն կը խօսինք, բայց մեր խօսքը առանց անդրադառնալու կը կազմենք երբեմն գերազանցապէս օտար բառերով:

Հիմա պիտի հարցնէք, թէ ինչո՛ւ համար եղած են մեր դասագիրքերը, ուր իւրաքանչիւր դասի տակ «բառեր եւ բացատրութիւններ» բաժինով չբաւարարուելով դեռ ընթերցանութեան մէկ-երկու էջէն սիւնակներով հոմանիշներ ալ կը հանենք ու կը դնենք աշակերտին առջեւ: Անոնցմէ քանի մը դասական օրինակներ բերենք.

«հով, զեփիւռ, հովիկ, քամի, սիւք, հողմ, սղոխ, խորշակ»

«երեկոյ, իրիկուն, վերջալոյս, արեւմար, իրիկնամուտ»

«արշալոյս, արեւածագ, առաւօտ, առտու, այգ, այգաբաց»:

Խնդրեմ, մենք բոլորս, մեր առօրեայ խօսակցութեան մէջ «հով» կ'ըսենք կը վերջացնենք, կամ կ'ըսենք՝ «տաք հով», «մեղմ հով», «չոր հով». «իրիկուն» եւ «առտու» կ'ըսենք՝ կը բաւարարուինք. միւսերուն գերազանցապէս գրականութեան մէջ կը հանդիպինք. սորվինք, սորվեցնենք՝ գէշ չ'ըլլար, մանաւանդ քիչ մը գեղարուեստական գրականութիւն վայելելու համար, բայց շատ, շատ գէշ կ'ըլլայ, երբ ելեկտրագէտը, որ ձեր նախկին աշակերտն է, ձեր տունը գայ նորոգութեան մը համար եւ ձեզի հայերէնով դիմէ.

- Սթէզ, քահրապայի շրիթդ շըպըր մը ուասլէ եւ երկու ֆիշ կ'ուզէ, մէկը ընթայէ, միւսը տաքար, պա'ս:

Ահա քեզի հայերէնի դասագիրք, ահա քեզի հայերէն:

Կ'ուզեմ այս հայերէնը թարգմանել հայերէնի. պիտի յաջողի՞մ արդեօք. « Պարո՛ն, ելեկտրական թելդ թիզ մը կցան կ'ուզէ, երկու կոճակ, մէկը՝ էգ, միւսը՝ արու, միայն»: Հասկցա՞ք:

1950ական թուականներէն ետք հայերէնով դասաւանդուած բոլոր գիտութիւնները տեղ-տեղ անցան պաատմութեան գիրկը, իսկ ուրիշ տեղ, երկրի պայմաններուն յարմարելու թելադրանքով մե՛նք կամաց-կամաց ջնջեցինք զանոնք, կամ անոնց յատկացուցինք չափազանց աննշան բաժին մը միայն մեր դպրոցական կեանքին մէջ: Ու ահա այսօր, երեք-չորս տասնամեակ ետք, մենք իրօք կենսունակութենէ զրկուած լեզուի մը ժառանգորդներն ենք, ու ամէն օր նահանջ մըն ալ կ'արձանագրենք անոր հաշուին:

Կրնայի՞նք այդ կորուստին առաջքը առնել...Կրնա՞նք...

Մենք ուշացանք կորսուող բառամթերքը մեր նախակրթարաններու դասագիրքերուն մէջ ներմուծելու աշխատանքին մէջ (1990ականներ), կ'ուշանանք տակաւին մեր միջնակարգի եւ երկրորդականի դպրոցականները ազատելու գերազանցապէս գրականութեան ու գրականութեան պատմութեան դասագիրքերէն, մինչ անոնք շատոնց պէտք է ըլլային, էապէս ու ամբողջապէս, ԼԵԶՈՒԻ դասագիրքեր, որոնք կազմուած պէտք է ըլլային արդի հայերէնին անհրաժեշտ բոլոր բնագաւառներու արտայայտչական միջոցներուն եւ բառամթերքին հիմնական բաժինը ներառելու ջանադրութեամբ ու ծրագրով:

Ներկայիս անդունդ մը ստեղծուած է խօսակցական եւ գրական հայերէնին միջեւ: Մեր երկրորդական վարժարաններէն շրջանաւարտութեան կաարեւոր մէկ տոկոսը գիտական հանրամատչելի յօդուած մը կարդալ չի փափաքիր, որովհետեւ չի հասկնար: Կարծես նոյնիսկ անտէր դարձած մեր մամուլի կնոջական, մարզական, խոհանոցի, բժշկական, գիտական էջերը, ինչու՞, երբ գիտենք, թէ կարդան պատահական օտար թերթի մը նոյն էջերը...

Որովհետեւ արդէն չհասկնալու վախէ կը տառապին շատը (մինչ մեր թերթերը չհասկցուելու վախէն այնքան հեռու են, որքան հանրագըտարանները):

Ըլլալիքը պարզ է, ընելիքը՝ աւելի պարզ: Շարժի՛լ:»


Յարգելի Ջոհաննէս,
Շնորհակալութիւն այս գեղեցիկ յօդւածի համար որը ես և կինս երեք անգամ հրճւանքով ընթերցեցինք:
Ահա´, սա է այն արևմտահայերէնը որ ես եմ սովորած և կարդացած, և ոչ թէ աղաւաղւած և անհասկանալի սփիւռքում գործածւող արևմտահայերէնը: Չափազանց որախ եմ զգում ինձ տեսնելով որ Սուրիայում այդպիսի արժէքաւոր անձինք դեռ գոյութիւն ունեն: Հայրս միշտ ասում էր որ արևմտահայ գաղութներից ամենալավը Սուրիոյ գաղութն է եղած, հետագային հայութեան կենտրոնը փոխադրւել է Եգիպտոս (Գահիրէ), և վերջապէս քաղաքական պատճառներով վերջինս տեղափոխւել է մասամբ, Մոնթրէալ և մասամբ էլ Լիբանան:
Գահիրէում կար հայերէն լեզվին լաւատեղեակ մի անձ Բ. Թաշեան անունով որը շարունակ «Հայրենիք Օրաթերթ»-ի խմբագիր Մինաս Թէլէօլեանի հետ վիճաբանութեան մէջ էր մտնում և միշտ էլ յաղթական էր դուրս գալիս իր տրամաբանութեամբ և լեզւագիտական օրէնքներին ծանօթ լինելու պատճառով: Ինչպէս անցեալում գրել էի նրա «ԹԻՒՐՆ ՈՒ ԹԵՐԻՆ» գիրքը յաճախ եմ կարդում (Բեյրութ 1968), թէպէտ արդէն բազմիցս անգամ կարդացել եմ և ամէն անգամ էլ հիացել: Նրա «Լսարան Հայ Լեզւի» դասագրքերի շարքը իմ կարծիքով ամենալաւն են:

Քո ուսուցիչ Յակոբ Չոլաքեանն ինձ Բ. Թաշեանին յիշեցրեց, երանի նրանց նմանները մեր մէջ շատ լինէին:

Բ. Թաշեանը գրում է.-Ես միշտ այն տեսակէտը պաշտպանած եմ անձնական խօսակցութիւննրու ատեն, թէ պէտք է ունենանք մէկ լեզու, նախընտրաբար անշուշտ արեւլահայերէնը, որ հիմա դարձած է պետական լեզու. բայց զգուշացած եմ նոյն տեսակէտը պաշպտպանելէ նաեւ հրապարակով, նախ՝ որովհետեւ կը վախնայի, որ ինծի դէմ պիտի ունենայի հանգուցեալ«արխատաշ»ս՝ Շաւարշ Միսաքեանը, ծանօթ՝ իբրեւ մոլեռանդ պաշտպանը արեւմտահայերէնի: Կրնար կարծուիլ, միւս կողմէ, թէ ես բարոյական ազդեցութեանը տակն եմ «արեւելահայ» Վ. նաւասարդեանի, որ, ի դէպ արեւմտահայերէնը կը պաշտպանէր արեւելահայ լեզուաբաններու դէմ: Հիմա երկուքն ալ հող դարձած են. Շաւարշ Միսաքեանի հետ վէճի բռնուելու վախը չունիմ, իսկ Վ. Նաւասարդեանի «բարոյական ազդեցութեան» խօսք չի կրնար ըլլալ այլեւս:
ՆԵՐԱԾՈՒԹԻՒՆ ՀԱՅ ԳՐԱԿԱՆ ՊԱՏՄՈՒԹԵԱՆ, էջ 17, 1961, Տպարան «Յուսաբեր» Գահիրէ: -

Այս կայքէջում երկար վիճաբանութեան նիւթ է դարձած, արևմտահաերէնի սխալ առոգանութիւնը: Որոշ անհատներ պնդում են թէ արևելահերէնն է որ սխալ հնչիւնաբանութեան հիմքերի վրայ է դրւած և ոչ մի կերպ չեն ուզում ընդունել որ իրենք են սխալւողները:
Վստահ եմ որ դուք և ձեր ուսուցիչը պիտի չը համաձայնւէիք այդ տեսակէտին և ընդունէիք ճիշտը:
Նորից թոյլ տւէք խորին շնորհակալութիւնս յայտնել ձեր այդ գեղեցիկ նիւթի մասին,
Յարգանօք,
Հրաչ Վարդանեան

#6 Shahan Araradian

Shahan Araradian

    նէմէսիս

  • Members
  • PipPipPip
  • 704 posts
  • Gender:Male
  • Location:California

Posted 05 May 2007 - 06:42 PM

QUOTE(vartahoor @ May 5 2007, 07:20 PM) View Post

Այս կայքէջում երկար վիճաբանութեան նիւթ է դարձած, արևմտահաերէնի սխալ առոգանութիւնը: Որոշ անհատներ պնդում են թէ արևելահերէնն է որ սխալ հնչիւնաբանութեան հիմքերի վրայ է դրւած և ոչ մի կերպ չեն ուզում ընդունել որ իրենք են սխալւողները:

Indeed a misunderstadning and/or deliberate misreading and/or arrogance... Once again.

I am claiming that BOTH Western Armenian AND Eastern Armenian phonology is not in tune with Classical Armenian phonology.

1) Western Armenian for:
a. its sound shifts (e.g. /b/ (բ) to /p/, /p/ (պ) to /b/, etc.)
b. and everything under #3

2) Eastern Armenian for:
a. Introducing a NEW sound in Armenian: namely ejective sounds (e.g. /p/ (պ) to /p'/ and /k/ (կ) to /k'/ -- note ejectives)
b. and everything under #3

3) Common to both Western Armenian and Eastern Armenian are:
a. losing the TRUE pronunciation of certain aspirated consonants as փ (not /pʰ/ but really phi -- as in philosophy -- փիլիսոփայութիւն) and թ (not /tʰ/ but really "th" as in theta and Thaddeus -- Թադէօս)
b. losing the TRUE pronunciation of ղ (really a soft 'l')
c. losing some other diphthongs like աւ

YOU SEE, IT'S NOT ONLY WESTERN ARMENIAN THAT'S BEEN TAINTED SINCE CLASSICAL ARMENIAN.

Anyways, I've wasted enough time and energy explaining the same thing 11 ways. The discerning mind should be able to understand these points. But the emotional mind will see this as an Eastern vs. Western game and choose sides.

Edited by Shahan Araradian, 05 May 2007 - 06:45 PM.


#7 Gor-Gor

Gor-Gor

    Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 255 posts
  • Location:los angeles // california // usa

Posted 05 May 2007 - 11:55 PM

QUOTE(Shahan Araradian @ May 5 2007, 05:42 PM) View Post

Indeed a misunderstadning and/or deliberate misreading and/or arrogance... Once again.

I am claiming that BOTH Western Armenian AND Eastern Armenian phonology is not in tune with Classical Armenian phonology.

1) Western Armenian for:
a. its sound shifts (e.g. /b/ (բ) to /p/, /p/ (պ) to /b/, etc.)
b. and everything under #3

2) Eastern Armenian for:
a. Introducing a NEW sound in Armenian: namely ejective sounds (e.g. /p/ (պ) to /p'/ and /k/ (կ) to /k'/ -- note ejectives)
b. and everything under #3

3) Common to both Western Armenian and Eastern Armenian are:
a. losing the TRUE pronunciation of certain aspirated consonants as փ (not /pʰ/ but really phi -- as in philosophy -- փիլիսոփայութիւն) and թ (not /tʰ/ but really "th" as in theta and Thaddeus -- Թադէօս)
b. losing the TRUE pronunciation of ղ (really a soft 'l')
c. losing some other diphthongs like աւ

YOU SEE, IT'S NOT ONLY WESTERN ARMENIAN THAT'S BEEN TAINTED SINCE CLASSICAL ARMENIAN.

Anyways, I've wasted enough time and energy explaining the same thing 11 ways. The discerning mind should be able to understand these points. But the emotional mind will see this as an Eastern vs. Western game and choose sides.


You might as well be typing in Chinese.

Մոռցի՛ր այլեւս...յոյս չկայ։

Edited by Gor-Gor, 06 May 2007 - 12:00 AM.


#8 Zartonk

Zartonk

    Magnificent!

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 2,764 posts
  • Gender:Male
  • Location:Մարդկության ու ճշմարտության միջև

Posted 06 May 2007 - 01:34 PM

QUOTE
YOU SEE, IT'S NOT ONLY WESTERN ARMENIAN THAT'S BEEN TAINTED SINCE CLASSICAL ARMENIAN.

Anyways, I've wasted enough time and energy explaining the same thing 11 ways. The discerning mind should be able to understand these points. But the emotional mind will see this as an Eastern vs. Western game and choose sides.


Shahan jan, you are honestly doing more to keep the game alive when you respond to the emotional takes on our dialectal dilemma.

#9 SAS

SAS

    -= Nobility =-

  • Members
  • PipPipPip
  • 656 posts
  • Gender:Male
  • Location:Moscow

Posted 07 May 2007 - 04:21 AM

QUOTE(Arpa @ May 5 2007, 06:09 PM) View Post

Բայց ինչպէս բացատրել երբ նոյնիսկ Աճառեանը մեկնաբանե թէ այդ անիծեալ ախտին Հաեերէնը քաղցկեղ է երբ մենք քաջ գիեենք որ քաղց նշանակի անոթութիւն, սով եւ կեղ նշանակի վերք, այսինքն կեղ իբր արդիւնք սովի, ստամոքսային վերք, Peptic ulcer: Արդեօք չպիտի լիներ խեչաբար, խլիրդ as in cancer/crab?

Սիրելի Արփա,

մի տարի առաջ քաղցկեղից մահացավ իմ աշխատանքային ընկերներից մեկը: Երիտասրադ, հաղթանդամ ռուս էր, հասակը՝ 1,9 մետր, քաշը՝ 110 կիլոգրամ:

Երբ մահից մի քանի օր առաջ տեսության գնացի՝ կմախք էր դարձել:Սոսկալի մի պատկեր էր. շենշող մարմնի փոխարեն՝ ոսկորների պարկ:

Հայերենում կա «ցավից մաշվել» արտահայտությունը՝ նիհարել իմաստով:Քանի որ քաղցկեղի հետևանքով մարդն այնքան է մաշվում-նիհարում, որ կարծես թե երկար ժամանկ սովի են մատնել, քաղցով կեղեքել (կեղեքել՝ նշանակում է նաև տանջել), ապա քաղցկեղ բառը փոխաբերական իմաստով նշանակում է cancer/crab:

Ի միջի այլոց, ռուսները վերցրել են cancer/crab-ի երկրորդ մասը, թարգմանել ու ստացել ՌԱԿ: Քանի որ ՌԱԿ-ը շատ կարճ բառ է, ապա անբնական-բնական է, որ հայերը քաղցկեղի փոխարեն ասեն ՌԱԿ = (բառացի)խաչափառ-խեչաբար-խեցգետին: biggrin.gif


Հ.Գ. Երբ Մոսկվա գաս, կգնանք Սևանի ՌԱԿ(խեցգետին) ուտելու: biggrin.gif

Edited by SAS, 07 May 2007 - 04:22 AM.


#10 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 07 May 2007 - 07:04 AM

Արփան գրեց՝
QUOTE
Յովhաննէս` ցաւդ տանեմ
Վերեւի քո բոլոր ասածները ցաւալի իրողանք են:
Բայց ինչպէս բացատրել երբ նոյնիսկ Աճառեանը մեկնաբանէ թէ` այդ անիծեալ ախտին Հաերերէնը քաղցկեղ է երբ մենք քաջ գիետենք. որ քաղց նշանակի անոթութիւն, սով եւ կեղ նշանակի վերք, այսինքն կեղ իբր արդիւնք սովի, ստամոքսային վերք, Peptic ulcer: Արդեօք չպիտի լիներ խեչափար, խլիրդ as in cancer/crab? There is a reason why that disease was called “cancer”, as pathologically speaking it looks like the tentacles/claws of a crab. Look up and see what “cancer“ in the signs of Zodiac means., or in such terms of “tropic of Cancer(crab)“ and “tropic of Capricorn(goat)” mean.. Do we call that sign of Zodiac Հասարակաց քաղցկեղի?

Սիրելի Արփա, Արմատական Բառարանի մէջ, որքան որ կը յիշեմ, գրած է թէ. «քաղցկեղ» անուան ծագումը «քարծկեղ» է, սակայն եղափոխման ենթարկուելով դարձած է՝ «քաղցկեղ»:

Վարդահուրը գրեց,
QUOTE
Յարգելի Ջոհաննէս,... տեսակէտին և ընդունէիք ճիշտը...

Յարգելի բժիշկ, խնդրեմ. իմ անունը Ջոն, Իվան կամ Ժան չէ: Կարգ մը ստրկամիտ հայեր, իրանց անունները այդպէս կը դարձնեն: Եթէ հայրս ինձ Մնացական, Մացակ, Տօնական, Ցոլակ, Զատիկ կամ Սիրական անունը տար, դարձեալ պիտի պնդէի այդպէս կոչուել: Իմ տղայի անունը Գէորգ է, բայց ոչ Ջորջ, Յորգո, Ջրջի, Ժորա կամ Ժորժ...

Յարգելի բժիշկ, դուք ասում էք. Աւանդական սփիւռքի տարածքում արեւելահայերէնը եւ արեւելահայ մշակոյթը աղաւաղուել է, հալածուել է (գուցէ ինքներդ հալածանքի ենթարկուել եք. 40-50 տարի առաջ), բայց յուրախութիւն ձեզ, ասեմ. որ մենք սովորում էինք արեւելահայ գրականութիւն նոյնքան շատ, որքան որ բախտ ունենում էինք ուսանելու արեւմտահայ գրականութիւն: Արեւելահայ գրողների գրածը երբ վերածում են արեւմտահայերէնի. կեղծ է հնչում (մեր բոլորի ականջին), սակայն նոյնքան կեղծ պէտք է հնչի (կամ՝ երեւի ձեր աչքին) աւանդական ուղղագրութեամբ կրթուած Ձեր անձին, աւանդական ուղղագրութեամբ ստեղծագործած արեւելահայ բանաստեղծների, վիպագիրների գրութեանց աբեղեանի ուղղագրութեամբ մատուցումը...

Արեւելահայերէ՞նը պիտի լինի հայութեան միասնական լեզուն, թո՛ղ լինի, բայց խնդրեմ. Տէրեանի, Մուրացանի, Րաֆֆու արեւելահայերէնը թո՛ղ լինի, բայց ոչ Աբովեանի թուրքախառն բարբառը կամ Երեվանի փողոցայինը:

Իսկ Արեւմտահայերէնը, բաւարար հարուած չի՞ ստացել 1915 թուին, որ կրկին հարուածենք զայն՝ մէկդի նետելով (սա, որպէս մարդկային եւ զգացական ենթահողի վրայ գրեցի):

Բարեկամիս խնդրանքին անսալով, հրաժարուեցի ուղղագրութեան վերաբերեալ պնդումներիցս: Սա իմ խնդիրը չի, ով ինչ ձեւով ուզում է, այդպէս էլ թո՛ղ գրի: Հայ ժողովուրդը ինքը պէտք է տէր կանգնի իր լեզուին, մշակոյթին:

Որքանո՞վ նպատակահարմար գտնում էք www.akumb.am ում տեղադրուած ձեր գրութեանց պահը: Նկատի ունեմ, «Կիկոսի Մահը» եւ նման նիւթերի ներկայացումը: Առանց այն էլ, Սփիւռքից անտեղեակ մատղաշ հայաստանցիների, երիտասարդների մտքերը չի՞ պղտորելու նման թեմաների ներկայացումը: Ինչեւէ, Ձեզ պիտի չի խանգարեմ այդտեղ, բայց ասեմ, որ ժամանակավրէպ է Ձեր գրածը, որովհետեւ արեւմտահայերէնը, ցաւօք սրտի, մահանալու ընթացքի մէջ գտնւում է: Հենց այդ պատճառով. Ձեր կատարած հալածանքը անիմաստ եւ ժամանակավրէպ է:

Շնորհակալ եմ գովասանքի համար (յօդուածի տեղադրման վերաբերեալ), Ողջոյնս փոխանցէ՛ք ձեր յարգելի Տիկնոջը:

QUOTE
Թէլէօլեանի

Պոլսահայ Թէօլէօլեանը Հալէպում ուսուցանել է հայերէն: Միշտ խորհել եմ, թէ ինչպէ՞ս՝ է+օ (աւ) ձայնաւորները իրար յաջորդել են. «Թէօլէօլեան» (Theauleaulean ?) եւ նման ազգանուների պարագայում: Հայերէնում պէտք է մերժուի նման դէպք: Սա Ֆրանսաբանութիւն է EAU:

Բարբառներում կային այդպիսի հնչոյթներ, օրինակ KÖR կոյր, PÖÇ պոչ, բայց գրական հայերէնը չի ունեցել այդպիսինը...

QUOTE
Այս կայքէջում երկար վիճաբանութեան նիւթ է դարձած, արևմտահաերէնի սխալ առոգանութիւնը: Որոշ անհատներ պնդում են թէ արևելահերէնն է որ սխալ հնչիւնաբանութեան հիմքերի վրայ է դրւած և ոչ մի կերպ չեն ուզում ընդունել որ իրենք են սխալւողները:
Վստահ եմ որ դուք և ձեր ուսուցիչը պիտի չը համաձայնւէիք այդ տեսակէտին և ընդունէիք ճիշտը:

Իմ ուսուցիչը վաղուց է ի վեր չեմ տեսել: Նրա գրութիւնը տեղադրում եմ այստեղ, առանց նրա գիտակցութեանը (կարծում եմ չի նեղանալու, եթէ իմանա): Սրանից մի 20 տարի առաջ երբ ուսանող էի, նկատում էի,

որ նա, հայերէն «դ» տառը դժուարութեամբ արտասանում էր T, նրա բերանից Dի նման հնչում էր այդ տառը:

Այմնումենայիւ, ոչ նա, ոչ էլ ես համարձակութիւնը չունէինք նման թեմաների արծարծումը. համատարած տգիտութեան մթնոլորտում...մարդակային արժանապատւութիւնը ճշմարտութիւնը քարոզելուց գերիվեր դասում եմ:
Յարգանօք՝ Յովհաննէս ...



#11 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 07 May 2007 - 09:26 AM

QUOTE
Թէլէօլեանի

Պոլսահայ Թէօլէօլեանը Հալէպում ուսուցանել է հայերէն: Միշտ խորհել եմ, թէ ինչպէ՞ս՝ է+օ (աւ) ձայնաւորները իրար յաջորդել են. «Թէօլէօլեան» (Theauleaulean ?) եւ նման ազգանուների պարագայում: Հայերէնում պէտք է մերժուի նման դէպք: Սա Ֆրանսաբանութիւն է EAU:

Բարբառներում կային այդպիսի հնչոյթներ, օրինակ KÖR կոյր, PÖÇ պոչ, բայց գրական հայերէնը չի ունեցել այդպիսինը...

Այդ երեվի թրքական ազդ է: Թէեւ ես հավատամ թէ մենք մի ժամանակ ֆրանսական U -ի ձայնը ունեցել ենք Իւ որ այժմ ոմանք հնչեն ՅՈՒ, բայց կասկածիմ որ մենք ԷՕ ունէցած էնք ինչպէս դու ասիր ՊՈՉ/ ՓԷՕՉ եւլն թուրքերը մեր շատ մը բառերը իւրացուցած են Օ-ն ԷՕ -ի վէրածելով ինչպէս ՕՐԻՆԱԿ բառը : Նաէւ մեր Ա-ն ծռեն E-ի , Տես “oernek”:
Մենք ալ յաճախ թուրքերէն բառերը առած եւ ԷՕռն ն Օ- ի վէրածելով ինչպէս GOECHER -Ը ՔՈՉԱՐ- Ի:

Ահա քեզի մի ուրիշ “պարապ վախտի խաղալիք”:
ՔՈՒՉԱԿ բառը համոզիչ մէկնաբանութիւն չունի, ոմնաք ասեն թէ թրքերէն Kuchuk-փոքր - էն սեռած է: Մի անհատ առաջարկէ թէ այդ եկած է KOECHEK -են այսինքն երգող պարող, որ Արաբները կոչեն RAGGAS- RAGGASA:

Edited by Arpa, 07 May 2007 - 09:29 AM.


#12 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 07 May 2007 - 09:49 AM

Աղէկ հասկցար միտքս եւ լաւ մեկնաբանեցիր:
Սիրելի Արփա «թրքերէն» «քիւչիւկ»ի ծագումը դարձեալ պահլաւ-հայերէն է:
Նկատէ հայերէն՝ «քիչ» բառը, որ թերեւս նշանակէ՝ փոքր, «քիչ» իմաստի հետ միատեղ:


#13 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 07 May 2007 - 11:07 AM

QUOTE(Johannes @ May 7 2007, 03:49 PM) View Post

Աղէկ հասկցար միտքս եւ լաւ մեկնաբանեցիր:
Սիրելի Արփա «թրքերէն» «քիւչիւկ»ի ծագումը դարձեալ պահլաւ-հայերէն է:
Նկատէ հայերէն՝ «քիչ» բառը, որ թերեւս նշանակէ՝ փոքր, «քիչ» իմաստի հետ միատեղ:

Այո իրաւ է

#14 SAS

SAS

    -= Nobility =-

  • Members
  • PipPipPip
  • 656 posts
  • Gender:Male
  • Location:Moscow

Posted 08 May 2007 - 01:50 AM

Քուչակ = Գուշակ tongue.gif

Այս իմ մեկնաբանությունը շատ հավանական է, որովհետև բանաստեղծները նաև գուշակ են:

Հիշենք թեկուզ Գիյոմ Ապոլիների «Բլուրներ» բանաստեղծության տողերը.

Կան որոշ մարդիկ, որ բլրի նման
Բարձրանում են վեր մյուս մարդկանց միջև
Եվ տեսնում հեռվում ամբողջ ապագան
Ավելի պայծառ, քան իրենց ներկան,
Ավելի հստակ, քան անցյալն իրենց:

ևն smile.gif

Հ.Գ. Քոչարի պարն էլ ոչ մի կապ չունի «քոչ» բառի հետ: Գոչիր\կոչիր\կանչիր և արի = գոչարի\կոչարի, որ, ուրիշներին կապկելու-դուր գալու հին հայկական սովորության համաձայն, դարձել է քոչարի...

#15 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 08 May 2007 - 09:31 AM

Յովհաննէս Պլուզ Երզնկացի, Նահապետ Քուչակ

Երկուսն էլ (պլուզ, քուչակ) մանկութեան տարիներից յիշատակ մնացած ածականներ կարող են լինել:

Քրդերէնով`

«քուչըկ»= փոքր/պուճուր

«քաչըկ» = աղջիկ

«քաքո» = եղբայր



#16 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 11 May 2007 - 09:37 AM

QUOTE(Johannes @ May 8 2007, 03:31 PM) View Post

Յովհաննէս Պլուզ Երզնկացի, Նահապետ Քուչակ

Երկուսն էլ (պլուզ, քուչակ) մանկութեան տարիներից յիշատակ մնացած ածականներ կարող են լինել:

Քրդերէնով`

«քուչըկ»= փոքր/պուճուր

«քաչըկ» = աղջիկ

«քաքո» = եղբայր

Յովաննէս վստահ եմ գիտես թէ ՊԼՈՒԶ բառը որտեղէն կուգայ
http://hyeforum.com/...2...ulos&st=120
QUOTE(Boghos @ Oct 10 2006, 12:49 PM) 
Պողոս
Paolo, you already know that Poghos, Paulos means small from the Greek. Hence the word polos/պոլոզ in the Marash dialect that means (small) child and the "poulos" ending of Greek family names to mean the "child of..."
Where did these self appointed “linguists” get the idea that “paulos” means chosen/ընտրեալ?
First off the name is spelled Պօղոս, not ՊՈղոս as in Paulos/Պաւղոս. This is where we lose all connection to our heritage with that buffoonerial Abeghian “orthography/vor-to-graphy”. where “AU/ԱՒ” was converted to “O”, which consequently was reconverted to “Ո”.
ՊՈՂՈ, հուն. Paulos անունն է , որ փոխառություն է լատ. Paulus անունից:Պողոս ստուգաբանվում է ՝”ընտրյալ”, “զարմանալի”: Հայերի մեջ տարաժված անուն է :Սրանից՝ Պողոսյան ազգանունը:
http://armenian.name...list&...t&w1=ÕŠ
In the Marash dialect “poloz/պօլոզ “ means “child/տղայ” , the Zeituntsis pronounce it “poulouz//պուլուզ, when they say “ պլոզտէքը եոր կոն/ պուլոըզտէքը եոի կոն”,? to mean “Տղայքը ուր էն/Where are the children“?
You will see that the Zeitintsis elide their R-s to Y.
And as to how the Marash dialect is connected to other Kilikians.
Hi Mosjan, see my next post.

Edited by Arpa, 12 May 2007 - 07:00 PM.


#17 SAS

SAS

    -= Nobility =-

  • Members
  • PipPipPip
  • 656 posts
  • Gender:Male
  • Location:Moscow

Posted 11 May 2007 - 11:34 AM

Մոռացել եք գյումրեցի հայտնի Պոլոզ Մուկուչին, որի գերեզմանին շիրմաքար է դրել Ավ.Իսահակյանը:

Հովհաննես Շիրազն էլ նույն հայտնի Պոլոզից ծեծ է կերել, երբ դեռ բանաստեղծ չէր և խուժանություն էր անում:

Շիրակում «պոլոզ»՝ նշանակում է երկար...Հայատանում Պոլոզ Մուկուչն ու Ծիթրոյի Ալեքը անեկդոտների հայտնի հերոսներ են: smile.gif


#18 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 11 May 2007 - 01:39 PM

QUOTE(SAS @ May 11 2007, 05:34 PM) View Post

Մոռացել եք գյումրեցի հայտնի Պոլոզ Մուկուչին, որի գերեզմանին շիրմաքար է դրել Ավ.Իսահակյանը:

Հովհաննես Շիրազն էլ նույն հայտնի Պոլոզից ծեծ է կերել, երբ դեռ բանաստեղծ չէր և խուժանություն էր անում:

Շիրակում «պոլոզ»՝ նշանակում է երկար...Հայատանում Պոլոզ Մուկուչն ու Ծիթրոյի Ալեքը անեկդոտների հայտնի հերոսներ են: smile.gif


Սիրելի SAS տես թէ “Պոլոզ” ինչ նշանակի;
====
-Մուկուչ ախպե՞ր, տղա ունեցա, անունն ի՞նչ դնեմ:
-Մուկուչ դիր:
-Իյաաաա, հը բը եղա՞վ: Ըդիկ քո անունն է:
-Բան չկա: Ես համ Պոլոզ եմ, համ էլ Մուկուչ: Ընիգ հեչ անուն չունի:

===
Ուրիշ “Պոլոզ” անեկդոտներ տեսնել սա տեղ;
http://www.akumb.am/...ad.php?p=262821
Կամ “Պոլոզ” փնտռիր Google Am -ով.

Յ.Գ. Երբ ես գրեցի վերեվի տողերը չգիտէի թէ Պոլոզ Կուկուչը իրական անձ է, Մկրտիչ Ղազարոսի Մերքոնեան 1881-1931 Գիւմրի
Երեվի դու գիւմրեցի ես: Խնդրեմ գրիր նրայ մասին եւ իր սրախօսմունքը:

Edited by Arpa, 11 May 2007 - 05:43 PM.


#19 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 12 May 2007 - 12:55 AM

Arpa wrote
QUOTE
Յովաննէս վստահ եմ գիտես թէ ՊԼՈՒԶ բառը որտեղէն կուգայ
http://hyeforum.com/index.php?showtopic=4242&hl=poulos&st=120
QUOTE(Boghos @ Oct 10 2006, 12:49 PM) 
Պողոս
Paolo, you already know that Poghos, Paulos means small from the Greek. Hence the word polos/պոլոզ in the Marash dialect that means (small) child and the "poulos" ending of Greek family names to mean the "child of..."
Where did these self appointed “linguists” get the idea that “paulos” means chosen/ընտրեալ?
First off the name is spelled Պօղոս, not ՊՈղոս as in Paulos/Պաւղոս. This is where we lose all connection to our heritage with that marqunats Abeghian “orthography/vor-to-graphy”. where “AU/ԱՒ” was converted to “O”, which consequently was reconverted to “Ո”.
ՊՈՂՈ, հուն. Paulos անունն է , որ փոխառություն է լատ. Paulus անունից:Պողոս ստուգաբանվում է ՝”ընտրյալ”, “զարմանալի”: Հայերի մեջ տարաժված անուն է :Սրանից՝ Պողոսյան ազգանունը:
http://armenian.name...list&...t&w1=ÕŠ
In the Marash dialect “poloz/պօլոզ “ means “child/տղայ” , the Zeituntsis pronounce it “poulouz//պուլուզ, when they say “ պլոզտէքը եոր կոն/ պուլոըզտէքը եոի կոն”,? to mean “Տղայքը ուր էն/Where are the children“?
You will see that the Zeitintsis elide their R-s to Y.
And as to how the Marash dialect is connected to other Kilikians.
Hi Mosjan, see my next post.


Սիրելի Արփա, «something about language» վերնագիրով իմ առաջին յղումին մէջ գրած էի թէ՝ կը կարդամ hyeforumի լեզուական բաժինի բոլոր շարանները: Պարտք կզգամ դարձեալ յիշեցնելու ամէնուն, որ դու այս զրուցարանի լեզուական-մշակութային բաժիններու հոգին ես: Եթէ այստեղ չ'ըլլայիր, հաւանաբար շա՜տ աղքատ եւ պակաս համով պիտի ըլլար այս ամէնը, որ ունինք հիմա: Դու քո գրածներովը ինձ սիրտ տուիր եւ վերականգնեցիր հայ մշակոյթի եւ լեզուի հանդէպ ունեցածս սէրը, որ տակաւ առ տակաւ խամրելու ընթացքին մէջ կը գտնուէր. կեանքի դժուարութեանց եւ առօրեայ պարտականութեանց պատկճառով: Շատ ուրախ եմ՝ ի քեզ ծանօթանալուս համար:

Եթէ պահ մը՝ աչք պտուտեցնենք հայադրոշմ շարաններուն, պիտի նկատենք, որ բոլորի մէջ դու ներդրում ունիս, ուստի պարտիմք քեզ սիրելի Արփա, մնացիր այնպէս որ կաս, ականջ կախ մի տուր աջէն ձախէն փչած լուտանքին...

Not only in Marash dialect, but also in Armeian language it means little child.

Հայերէն՝ տեքը, դաքը, դէքը (ճիշտ ուղղագրանքը չեմ գիտեր) յոգնակերտ մասնիկը, բախտ չէ ունեցած աշխարհաբար գրական դառնալու: Լսած եմ. «սիրյանդաքը-ասորիները, աղջնդաքը-աղջիկները)

«Դաք»ը արտասանել Dak ձեւով եւ ոչ Duck ձեւով:

Կը կարծեմ որ հին ձեւը դայք/տայք ըլլալու է:

Ուրեմն ուլնեցիք օգնութեան կ'ուգան եւ հայերէն «պզտիկ» բառը կը ստուգաբանենք այսպէս.-

Պլոզտէքը, չլոզտէքը, պլոզտէքը, պլոզտէքը, պզտէքը, պզտէքը, պզտէքը, պզտէքը, պզտիկ

Բառերը անընդհատ հոլովելէն, եղափոխման ենթարկուած կրնան ըլլալ:

Մենք գիտենք թէ՝ հայերէն լեզզւով for kid we use երախայ, մանուկ, ձագ (սասունցիք կը գործածէին՝ ձգուկ), լաճ, պլուզ եւ պլոզտէք-պզտիկ(ք):



#20 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 12 May 2007 - 01:24 AM

Sas wrote
QUOTE
Մոռացել եք գյումրեցի հայտնի Պոլոզ Մուկուչին, որի գերեզմանին շիրմաքար է դրել Ավ.Իսահակյանը:
Հովհաննես Շիրազն էլ նույն հայտնի Պոլոզից ծեծ է կերել, երբ դեռ բանաստեղծ չէր և խուժանություն էր անում:
Շիրակում «պոլոզ»՝ նշանակում է երկար...Հայատանում Պոլոզ Մուկուչն ու Ծիթրոյի Ալեքը անեկդոտների հայտնի հերոսներ են:


Այո մոռացել ենք: Ես նրա պատկերք էլ տեսել եմ, Զուարթնոցում (L.A.) գիւմրեցիների կողմից հատարակւող «Համայնապատկեր» անուանբ պարբերականում:

Սիրելի Արփա, Սասը ջաւախեցի է, չկարդացի՞ր իր գրածը ջաւախքի լիճերու մէջ լողացող համեղ ձուկերու մասին:

Ջաւախեցիներու, գիւմրեցիներու եւ կարսեցիներու կէսէն աւելին Կարին-բասեն -բաբերդեան ծագում ունին:

Այս ժողովուրդը(ոչ ազգ իմաստով), որուն կը պատկանի Սասը իմ նշած արեւմտահայ ժողովուրդն է, որուն բարբառը նկատի չէ առնուած արեւմտահայ գրական լեզուն (որ նոյնպէս ազնիւ լեզու է) մշակողներուն կողմէ: Այնպէս որ գրած եմ ''something about our language''ի մէջ, եթէ երբէք հայ ժողովուրդի ընտրանին, Պոլիս գաղթելու չպարտադրուեր քաղաքական ընկերային պատճառներով, հաւանաբար Կարսը, Անին, Կարինը, Վաղարշակերտը, կամ Վանը պիտի ըլլար արեւմտահայ գրական լեզուի մշակման վայրը, եւ այդ լեզուն այդքան ալ տարբեր պիտի չի հնչեր (բաղաձայնները) արեւելահայ գրական լեզուէն:

Ամէնայն հաւանականութեամբ երկու գրական լեզու ալ պիտի չի մշակուէր, այլ գրաբարի զարգացած

մէկ տարբերակը, որ պիտի գոհացնէր բոլորին:

Վերի տողերս կարդացած ատեննիդ «եթէ» բառը կարդացէք մեծատառ:

Խնդրեմ, արեւմտահայերէնի պաշտպաններ, գացէք Գիւմրի եւ Ախալքալաք (նորաշէն) եւ ունկնդրեցէք արեւմտահայերէն լեզուն իր հարազատ միջավայրին մէջ:

Մենք գրասեղաններու վրայ սորված ենք արեւմտահայերէնը, իսկ անոնք ժառանգած են պապերնէն:






0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users