Jump to content


Photo
- - - - -

Armenian Orthography


  • Please log in to reply
35 replies to this topic

#21 Louise

Louise

    Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 217 posts
  • Gender:Female
  • Location:east of France

Posted 11 July 2009 - 03:11 PM

[quote name='Johannes' date='Jul 10 2009, 07:28 AM' post='260156']
--------------------------------------------------------------------------------

Cher Johannes je regrette de ne pas pouvoir vous répondre en arménien, mais je sais le lire.
Je suis d'accord qu'il fallait rétablir l'orthographe telle qu'elle était avant 1915, c'est-ŕ-dire les lettres
:pen/ piur - qim/ ké , ta/to yetch/e HO/hi tcha/tché tsa/tsé

Autrefois, nos grands-parents avaient l'oreille fine, ils entendaient la différence entre ces sons.
les nouvelles générations ne les entendent pas.

J'ai un dictionaire arménien-français de TAKVORIAN
il ne met pas le @ aprčs une consonne

par exemple: gdzag eu lieu de g@dzag . Qu'en pensez-vous ?

Merci.
Louise Kiffer-Sarian



#22 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 13 July 2009 - 05:36 AM

[quote name='Louise' date='Jul 12 2009, 12:11 AM' post='260193']
----------------------------------------------------------------

Բարեւ, սիրելի Տիկին Լուիզ:
Խնդրեմ՝ ֆրանսերէն գրէ: Հասկնալի է:

Միայն թէ հարցը չհակցայ (Կըծակ, կծակ): Մի՞թէ կը հարցնէք՝ «ը» սղած ձայնաւորի գործածութեան մասին:


#23 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 13 July 2009 - 10:29 AM

Ես աւելի երկար էի գրել բայց կորցրի: Սա բարեփոխ տարբերակ է:
----
Օհան, դու սա Աճառեանի ՀԱՅՈՑ ԳՐԵՐԸ ունիս կամ տեսեր ես, կամ կարող ես ձեռքբերէլ?
Առաջին տիպ 1928, երկրորդ1968 իսկ իմը 1984:
http://hy.wikipedia.org/wiki/%D4%B2
http://books.tarumia..._enq_tonum.html
QUOTE
ա. գրի ծագման եւ զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները,
բ. պատմական վկայությունները,
գ. առկա նմուշները,
դ. ձեւաբանական վերակառուցումները։

Յաւելեա, գիքը բաժանուել է հետւեալ գլուխներէ:
Առաջին մաս:
ԱՂԲԻՒՐՆԵՐ ԵՒ ՆՐԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹԻՒՆԸ
Ա. Հին աղբիւրներ
Բ. Նոր աղբիւրներ
Երկրորդ մաս
Ա. Մաշթոցի աշխարհական կեանքը
Բ. Առաջին քարոզչական գործքը
Գ Դանիելեան գրերը
Դ. Մեսրոպեան գրերի գիւտը
Ե Մեսրոպի վերադարձը
Զ. Երրորդ քարոզչականգործք
Է. Չորրորդ քատոզչական
Ը. Հինգերորդ քարոզչական
Թ. Մեսրոպի վերջին օրերը
Ժ. Սբ Գրքի թարգմանումը
ԺԱ. Ե դարի գրական շարժումը
ԺԲ. Թեոդորոս Մոպսուեստացու հերձուաԾԸ
ԺԳ. Սահակի եւ Մեսրոպի վախճանը
ԺԴ. Տօն, անուն եւ պատկեր Ս Մեէսրոպի
ԺԵ. Մաշթոցի երկասիրանքը
ԺԶ. Սահակի եւ Մեսրոպի ժանամանակագիրը

Երրորդ Մաս:
ՀԱՅՈՑ ԳՐԵՐԸ Ամենահետաքրքիրը որտեղ տեսնենք
Ա. Հաթեան գրերը
Բ. Խալդեան վեւեռագրեր
Գ. Այծագրեր եւ պատկերագրեր
Դ. Նշանագրեր
Ե. Դանիէլեան գրեր
Զ. Պարսի կ, Յոէն եւ Ասորի գրեր
Է. Մեսրոպեան գրերը
ա. Մեսրոպեան գրերի թիւը
բ. Մեսրոպեան ԱէբուԲենի յօրընուածքը
գ Մեսրոպեան գրերի ողղութիւնը
դ Գրերի յեւը եւ նրանց ծագումը
ե. Գրերի դասավորումը եւ կարգը
զ. Գրերի անուննեէը
է. Հնչումը եւ արժեքը
**

QUOTE
Յամրը բարբառում է

Բառավերջում չարտասանուող «յ» հնչիւնի նշանակութիւնը (քահանայ, ապագայ, վրայ, սատանայ, յետոյ, ներկայ) արտաքուստ այնքան մթագնած է, որ երբեմն դասականի կողմնակիցներն էլ են համարում աւելորդ դրա վերականգնումը: «Բարեփոխումների» «դատավճռով» «յ»-ի վերացումն արդարացնող հեղինակները, որպէս կանոն, փաստարկում են, թէ դա «վաղուց ի վեր չեր արտասանվում, փաստորեն ավելորդ տեղ էր գրավում, ծանրաբեռնում շարվածքը եւ ստեղծում ուղղագրական դժվարություններ»12, թէ առհասարակ դրա վերականգնումը «մեծագոյն անմտութիւն է»13: Ոմանք աւելի առաջ են անցնում, յայտարարում, թէ «ոչ մի վատ բան չի լինի», եթէ չգրենք չարտասանուող «հ» տառը (իմա՝ «աշխար», «ճանապար», «խոնար», «խորուրդ», «արհամարել»), «ինչպես բառավերջի համար յ-ն չենք գրում»….

** Սա ամենաշահեկան գլուխն է
Սա պիտի քանիցըս տեսնել Աճառեանի բացականչը թէ ինչու ոմանք ենդադրեն որ Մեսրոպը «հիմար, անմիտ եւ ապուշ էր» երբ նա կերտեց «մի քանի նշաններ որ պիտի նոյնը ձայնէին»: Խոսքը ընդհարապէս մեր ձայնաւոր եւ կիսաձայն տառերի մասին է, նման Ե եւ Է, Յ եւ Հ, Ւ եւ Վ :
Արի առնենք մեն մի տառ Ա էն մինչեւ Ֆ եւ խօսենք:
Մինջ այդ. Վերեւի մէջբերումը, նա ասէ թէ Յ ն Յունական չէ այլ կազմեալ ըստ Ասոր. Y, Պհլ. Y as in Yazata, Արաբ/Արամեէրէն. Ya-ی կամ ع եւ երբեք պիտի չի հնչեր իբր Հ, այլ իբր Y. (Սա իմ կարծիքն է, Իսկ հետածանց Յ, միթէ մենք մի ժամանակ նա հնչէինք իբր AY/OY/YI)?
Հետաքրքիր են նաեւ Ե եւ Է, Յ եւ Վ, Ի եւ Է, չի մոռանալ որ Աճառեանը Օ ի եւ Ֆ ի ներմուծումը աւելորդ է նկատում, քանի մենք արդեն ունէինք Փ=PH, ԱՒ իբր Օ***
***Ոչ, «ավտո» չէ այլ Աւտո ՕՏՈ= auto.
ՅԳ. Նոր նշմարեցի: Հայպետհրատը ինչ իրաւունք ունի չարափոխել մեր գրական աստուածների, մնան Առառեանի, Աղայանի, Թումանեանի, Իսահակեանի, Վարուժանի եւ Զոհրապի ուղղագրումը? Միթէ նրանք Հայեէրէն չգիտէին, Աճառեանի բերնով ապուշ, հիմար եւ անմիտ էին երբ գործ էին ածում Է, Յ, Ւ եւ այլ տառեր?
Խնդրեմ կարդայ այլ ֆորումները որտեղ մեր «հայագէտները» չըգիտէն Գ ի Կ ի եւ Ք ի,Դ ի եւ Տ, Թ ի, Խ ի եւ Ղ ի տարբերանքը:
With all due respects and love to lovely Diva Louise, (have you noticed that "diva"means "goddess" Դիցուհի- Իսկուհի, just as "dev/deo/dio/dieu/դեւ/theo means "god", please note the lower cas G to not confuse with our latter day Աստուած)?. It is not Pen, Kim/Qim, Ta but Ben, Gim Da. Just look at the Greek ****Alpha-Beta-Gamma-Delta= Ayb-Ben-Gim-Da.
**** Քանի Յոյները առաջին տառը կոչեն Alpha/αλφα, եւ սեմացինեէը Alef/الف, գուցէ մեն ալ պիտի նրան կոչենք ԱՅՓ/ԱՅՖ? smile.gif

Edited by ArpA, 13 July 2009 - 03:45 PM.


#24 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 13 July 2009 - 11:38 AM

Ողջոյն,

Չունեմ այդ գիրքը:

Ուրախանալի է, որ մեծանուն լեզուաբանը այսպիսի կարծիք յայտնած է.

QUOTE


Չի մոռանալ, որ Աճառեանը Օ ի եւ Ֆ ի ներմուծումը աւելորդ է նկատում, քանի մենք արդէն ունէինք Փ=PH, ԱՒ իբր Օ





Օ («=աւ») հնչիւնի համար ստեղծուել է Ո՝

«Ովսաննա», «Ովկիանոս», «Ով» եւ այլն:



Նախամաշտոցեան «հայ գրերի» թեզը, ժխտել են մեծագոյն լեզուաբանները: Պաշտպանողները լեզուաբան չեն՝ պատմաբան, տաղասաց եւ այլ մասնագիտութիւնների տէր հայեր են:



Վերջին հարցիդ պատասխանը չգիտեմ: Եթէ գրաւոր աւանդուած է ԱՅԲ, ուրեմն՝ այդպէս է:



#25 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 13 July 2009 - 01:16 PM

QUOTE (Johannes @ Jul 13 2009, 06:38 PM)
Ողջոյն,

Չունեմ այդ գիրքը:

Ուրախանալի է, որ մեծանուն լեզուաբանը այսպիսի կարծիք յայտնած է.

[/font]

[font="Tahoma"]


Օ («=աւ») հնչիւնի համար ստեղծուել է Ո՝

Այո, այդ իսկ պատճառաւ «ԱՒՐ /ՕՐ» ը դարձել է "ՈՌ" biggrin.gif


#26 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 13 July 2009 - 01:25 PM

Կարդացիր Թարումեանի յօդուածը ?
Լման չի հասկացայ, պիտի կրկին կարդամ, միայն սա, ինչպէս դու ասիր սա կոչեցեալ լեզուաբանները ընդհանրապէս քաղաքական եւ կրօնական հակում ունեն եւ թէ նրանց մեծ մասը սիրողներ (amateur) են, նման մեր «պատմաբաններին» որք ասեն թէ Եգիպտացիները եւ ճուֆուդները ծագումով Հայ են: biggrin.gif

Edited by ArpA, 13 July 2009 - 02:14 PM.


#27 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 13 July 2009 - 02:49 PM

Վերւ ես ասի «թէ մեզմէ ոմանք չգիտենզանազանել Ղ եւ Խ»:
QUOTE
Խնդրեմ կարդայ այլ ֆորումները որտեղ մեր «հայագէտները» չըգիտէն Գ ի, Կ ի, Ք ի,Դ ի եւ Տ, Թ ի, Խ ի եւ Ղ ի տարբերանքը:

Թարումեանի յօդուածը բազում տպագրական վրիպակներ ունի, բայց ներքեւի «բախկացած» ը տպագրական վրիպակ չէ, քանի Խ ի եւ Ղ ի բանալիները մի մղոն անջատ են**: Սա անգրագէտ կամ կիսագրագէտ մարդ չէ: Ահա թէ ինչու երբ Լատին տառադարձման ԽԱՂՈՂ ը գրեն «xaxox», որնէ Խ եւ որը Ղ?
Եւ սրանք մեզ պիտի ուսուցանեն ուղիղ-ուխիխ tongue.gif ուղղագրում/ուԽագրություն?
QUOTE
Մյուս մասը, ինչպես ցույց է տվել Աճառյանը, հայոց տառերից բախկացած փակագրություններ են։ Աճառյանի համար սա բավարար հիմք էր դրանք Մաշտոցյան համարելու…

**Յաճախ իմ հաստ մատն էլ սեղմէ դրացի բանալին: smile.gif

Edited by ArpA, 13 July 2009 - 02:59 PM.


#28 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 14 July 2009 - 03:41 AM

Բարի օր,

«Օ»-ի առնչութեամբ, սխալ արտայայտուեցի: Արդարեւ, «օ» ձայնի համար (ոչ՝ «աւ»), ստեղծուել է ո:

Նոր պիտի կարդամ, ինձ հետաքրքրող բաժինները: Շեղագիրը Թարումեան յօդուածից մէջբերում է:

Այսպիսով, պարզ է դառնում, որ պետականությունն ու գիրն իրոք անբաժանելի են մեկը մյուսից։ Եւ քանի որ ոչ ոք չի կասկածում, որ Մաշտոցից առաջ հայոց պետություն (այսինքն պետություն, որի բնակչության հիմնական մասի լեզուն հայերենն էր) եղել է, ուրեմն ստիպված ենք հաշտվել այն մտքի հետ, որ նախամաշտոցյան հայ գիր չէր կարող չլինել, այսինքն՝ եղել է։

Կազմաւորուած ազգի, ազգային պետականութեան պարագայում՝ այո՛: Սակայն, չգիտես ինչո՞ւ, հայ թագաւորների մետաղադրամների վրայ, կարդում ենք յունարէն արձանագրութիւն:
Յօդուածի հեղինակը, յստակօրէն չի նշում, թէ ո՞ր հայկական պետութեան մասին է խօսքը: Երուանդունիների՞, Արտաշէսեանների՞, Արշակունիների սկզբնական շրջանի՞: Պետութեան արձանագրած բազմահազար հայերէն գրութիւնները ո՞ւր են: Ո'չ միայն մագաղաթի, պապիրոսի, այլեւ՝ փայտի եւ ժայռի վրայ եւս: Փքոցի նման՝ ձայնն ու հոտը կայ, ի'նքը չկայ:

Երկրորդ
օրինաչափությունը հետեւյալն է. «գիրը հետեւում է պետական գաղափարախոսությանը»։ Օրինակները շատ են։ Այսպես, թուրքերը ընդունելով իսլամը հրաժարվեցին իրենց հին գրից՝ հոգուտ արաբական (իսլամի) գրի, հետո ընդունելով դեմոկրատիա՝ անցան լատինագրի։ Ադրբեջանցիները մինջանկյալ ընդունեցին կոմունիզմ՝ ու նաեւ դրա սուրբ գրքերի (ռուսական) գիրը, եւ դրանից հետո միայն անցնելով դեմոկրատիայի՝ որպես պետական գաղափարախոսության՝ լատինագրի։ Կարելի է բերել եւ այլ օրինակներ։ Դրանից հետեւում է, որ եթե իրոք հայոց գրի ստեղծումը կապված լիներ քրիստոնեության ընդուման հետ, ապա այն պիտի լիներ հունական գրի հիմա վրա եւ կունենար հունական գրի տեսք։ Այդպես եղավ ղպտիների դեպքում, գոթերի դեպքում, վերջապես՝ ռուսների, որոնց տառերի կեսից ավելին համընկնում են հունական տառերի հետ։ Վերջապես, այն կարող էր ասորական գրի հիմքով ստեղծվել, եւ արդյունքում հիմա մեր տառերը կունենային ճիշտ արսորական գրի տեսք, ինչը չի դիտարկվում։ Իսկ մեր դեպքում, ստացվում է, որ Հայաստանն ընդունում է քրիստոնեություն, իսկ որպես գիր՝ սուրբ գրքի գրի հետ կապ չունեցող գրային մի համակարգ։ Դա, պարզապես, հանցագործություն կլիներ, եւ նման փորձն իսկ կատարած անձն անկասկած դաժանորեն կպատժվեր։ Դա նշանակում է, որ եթե նման փաստ կա, ապա այն պիտի չափազանց լուրջ հիմք ունենա։

-Թուրքերը սկզբնապէս թուրքերէն չգրեցին: Մահմեդական ոչ արաբ ազգերը, պետական կրօնի ու պաշտօնական լեզուի ծանօթութեան հիմամբ ստեղծեցին ազգային լեզուներին ու պետական կրօնին համապատասխան գրելաձեւեր, ուղղագրութիւններ. գրային համակարգում որոշ փոփոխութիւներով:
-Քրիստոնէութեան տարածման շրջանին, այդ կրօնը «պաշտօնական» լեզու չէր կարող ունենալ, այնպիսի հզօր մշակոյթներ ունեցող ազգերի առկայութեամբ, ինչպիսիք են՝ ասորիները, յոյները, լատինները (կամ՝ այդ լեզուներով գրողները):
-Հայաստանը, Քրիստոնէութիւն ընդունելուց մի դար յետոյ ստեղծեց իր գրերը:
-Քրիստոնեայ ղպտիները ազգային պետութիւն չեն ունեցել:

Եւ
իրոք. ընդամենը կես դարից պակաս էր մնում մինչեւ Ավարայրի ճակատամարտը, որի գաղափարական հիմքը՝ քրիստոնեական հավատի պաշտպանությունն էր։ Այնպես որ որպես հայոց այբուբեն ոչ հունական գիրն ընդունելը կարող է ունենալ այն բացատրությունը, որ պարզապես ժամանակ չկար նոր գրին անցնելու, եւ պետք էր ընդունել այն գիրը, որն ամենից լայն էր տարածված երկրում։


Յունական գրերը չեն բաւարարում հայերէնի հնչիւնները: Կատարելիք բարեփոխումները այնքան շատ պիտի լինէին, որ նորն ստեղծելը աւելի ճիշտ պիտի լինէր: Ստեղծուեց:

Հին Հայքում, որը շուրջ կես միլիոն քառակուսի կիլոմետրի տարածք ուներ, ընդ որում՝ լեռներով ու ձորերով կտրատված, եւ չկային այսօրվա կապի միջոցները անհամեմատ ավելի շատ ժամանակ կպահանջվեր նոր գիրը տարածելու համար. առնվազն՝ քսան տարուց ոչ պակաս։ Մի կողմից այդքան ժամանակ նախաձեռնողները չունեին, մյո՛ւս կողմից՝ Կորյունը վկայում է, որ այդ ժամանակը պետք էլ չի եկել. նոր գրի տարածումը կատարվել է ակնթարթորեն։ Իսկ դա նշանակում է, գիրն այդ իր հիմքում նոր չի եղել։

Նոր է եղել, այլապէս այդ ձորերում, լեռներում ու հանդերում, ամէնուր, փռուած պիտի լինէին հայերէն նախամաշտոցեան արձանագրութիւններ, որոնք պահպանուելով՝ հասած պիտի լիէին մեր օրերը, այնպէս որ Ուրարտականը պահպանուել է:

Մի խոսքով, ով գրում է նախամաշտոցյան գրերի գոյության մասին սխալվում է, ով դրանց գոյությունը ժխտում է, ճիշտ է գրում։ Եւ նման կարգի դատողությունները գիտություն են կոչվում։

Ժխտելը սխալ է՝ մինչեւ չփաստես դրանց գոյութիւնը:

Ինչ
վերաբերում է առկա նմուշներին, ապա դրանք, իհարկե, անբավարար են (այլապես խնդիր էլ չէր լինիԲայց եւ չի կարելի ասել, որ չկան բոլորովին։

Առանց մեկնաբանութեան:

Ի պատասխան այս պնդմանը կարելի է ասել, որ ներկայումս գործածվող գրային համակարգերից շատերը նույնպես կատարյալ չեն. իսկ այնպիսի գրեր, ինչպիսին անգլականն է առհասարակ դժվար է այբբենական անվանել: Ի. Դյակոնովի խոսքերով, անգլերենում «առանձին վերցրած տառն այլեւս ոչինչի չի համապատասխանում եւ միայն ամբողջական դրանց համադրությունը ներկայանում է որպես միասնական բառային նշան՝ յուրատեսակ երկրորդային բառագիր»: Այնուամենայնիվ անգլացիները կիրառում են այդ անհարմար եւ պակասավոր գիրը եւ գրում են անգլերեն: Եւ խոսքը վերաբերում է նրան, որ Մաշտոցից առաջ կարող էր լինել հայոց լեզվի համար գործածվող որեւէ պակասավոր այբուբեն: Ինչը եւ վկայում են երեք պատմիչները:

Եթէ Դանիէլեան գրերը հայերի օգտագործածն էին, ինչո՞ւ ասորու մօտ որոնելու գնացին:
«Անգլական գրե՞ր»: Առանց մեկնաբանութեան:
Այնումենայնիւ, փաստ է, լատինական գրերի անգլիացիներից օգտագործած լինելը: Իսկ ո՞ւր է՝ «նախամաշտոցեան գրերով» հայերէն արձանագրութեան փաստը:

Մեզ չեն հասել նաեւ 5-րդ դարի սկզբում գրված հնագույն օրինակներ։ Էլ ինչպե՞ս կարելի է պահանջել, որ պահպանված լինեին էլ ավելի հին գրի նմուշներ: 5-րդ դարի սկզբի մասին մնացել են միայն պատմիչների վկայություններ, սակայն մենք վստահ ենք, որ այդ դարում հայոց գիրը եղել է։ Բայց, ինչպես տեսանք վկայությունները նախամաշտոցյան գրի մասին արդեն չեն համարվում վստահելի։ Սա դրսեւորումն է մի հայտնի սկզբունքի, որի անունն է «երկակի ստանդարտների կիրառում»։

Մի դարում կորսուածը, համեմատելի չէ տասնեակ դարերում կորսուածի հետ: Ինչպէս վերեւ ասացի՝ Ուրարտականը պահպանուել է, լատիներէնը՝ նոյնպէս (Ազգային Պատկերասրահ՝ հռոմէական սահմանաքար-արձանագրութիւն): Քարի վրայ փորագրուածը կը պահպանուի: Քարաստան Հայաստանում, ո՞ւր են «նախամաշտոցեան հայերէն» որմնագրութիւնները:
Կէս դարից աւելի առկայ է «նախամաշտոցեան հայերէնի (գրային համակարգ-արձանագրութիւն)» թեզը, այդուհանդերձ, նրա պաշտպանները չկարողացան յայտնաբերել, գէթ մի տող:

Վերջապես, եւս մի հանգամանք։ Ոմանց թվում է, թէ նախամաշտոցյան հայ գրի գոյությունը վիրավորանք է հասցնում Մաշտոցին ու նսեմացնում նրա կատարածը։ Սակայն, մի կողմից, խնդիրը վերաբերում է իրականության գիտական բացայայտմանը, եւ այստեղ յուզականությունն անտեղի է, իսկ մյուս կողմից...

Երբեւէ չեմ պաշտպանում «ջարդարար» Մաշտոցի հեղինակային իրաւունքը: Պաշտպանում եմ գոյութիւն չունեցողի, գոյութիւն չունենալու իրաւունքը: Երբ որ գտանիցէք, այդժամ կը պաշտպանեմ գոյութիւն ունեցող գտնուածը: Սա Տրովադա չէ, որ Հոմերոսի վրայ կասկածենք՝ կա՞յ թէ չկայ, ու սկսենք պեղել՝ ակնկալելով գտնել միայն մի վայրում: Ամբողջ պատմական Հայաստանի տարածքում, անկախ «Մութաւորիչ-լուսաւորիչի» կամքից, ցրուած պիտի լինէին «նախամաշտոցեան հայերէն արձանագրութիւնները», անշուշտ եթէ երբեւէ լինէին:

Edited by Johannes, 14 July 2009 - 11:21 AM.


#29 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 14 July 2009 - 08:06 AM

Որպէսզի չի կրկնենք նախապէս ասուածները, ահա թէ ինչ գրեցինք կոչեցեալ «Դանիէլեան» գրերի մասին
http://hyeforum.com/...mp;hl=danielian
Պիտի վետադառնաք եւ տեսնենք թէ Աճառեանը ինչ կըսէ: Նաեւ պիտի խօսինք այսպէս կոչուած նախամեսրոպեան գրերի մասին:
Սա մեզ յիշեցնէ մի այլ առասպել թէ Խորենացին իր Հայ Պատումը քաղել է մի ոմն Ասորի Մար Կատինա էն, որուն եղելութիւնը կասկածելի է:

Edited by ArpA, 14 July 2009 - 08:06 AM.


#30 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 14 July 2009 - 10:38 AM

Մէջբերում Թարումեանից
QUOTE
Մեկ այլ օրինակ։ Հույն Փիլոստրատոս պատմիչը հաղորդում է մի դեպք (2–3 դարեր), երբ Պամփիլիայում բռնել են մի հովազի, որի ոսկի մանյակի վրա գրված է եղել հայերեն գրերով «Նյուսիա աստծուն՝ Արշակ թագավորից»։ Ինչպես կարելի է հերքել ա՛յս փաստարկը։ Մարդը պա-ա-արզ գրել է, «հայերեն գրերով»։ Այսինքն Մաշտոցից առաջ հայոց գրեր եղել են։ Բայց եթե ուզում ես հերքել կհերքես։ Մի քննադատ (Հյուբշման) ասում է, թե գրվածը շատ անորոշ է։ Այդ ո՞ր Արշակի մասին է խոսքը։ Երեւի խոսքը որեւէ Պարթեւ թագավորի մասին է, իսկ գիրն էլ, հետեւապես, եղել է պահլավերեն. պարզապես ականատեսը սխալվել է։ Այն, որ հայոց Արշակ թագավոր նույնպես եղել է, նախըտրվում է չհիշել։ Մեկ այլ քննադատ (Աղայան) ասում է. հավանաբար գրվածքը եղել է արամեական տառերով, իսկ ականատեսը շփոթել է «արամեերեն» եւ «արմեներեն» բառերը։ Մի խոսքով, ով գրում է նախամաշտոցյան գրերի գոյության մասին սխալվում է, ով դրանց գոյությունը ժխտում է, ճիշտ է գրում

From the above thread about Danielian Where Gamavor indicate that to an otar Aramean and Armenian sound and look the same.
QUOTE
"By the way, Pagan, Semitic, and Post-Aramean have absolutely nothing in common.
The 'enlightened' western and turkish 'historians', as well as (not intentionally) many Arabs, do not make difference between Armenian and Aramean, which technically makes Jesus Christ Armenian, which is quite possible, because although he was well educated, he was jobless, he had long hair, messed around with girls but never touched them, lived with his parents past teenage years and finally was betrayed by a Jew and executed with a sanction of a Roman"

In a similar sense, in addition to the above quote from Taroumian;
َԱճառեանը աւելացնէ: Փիլոստրատոս ոչ պատմաբան էր , ոչ գիտուն, ոչ աշխարհագրագէտ ոչ ալ մարդագէտ, այլ պարզապէս առասպելաբան եւ իր այդ գիրը պարզապէս վիպական romantic առասպել էր, գուցէ նա երբեք չեր հանդիպել ոչ Հայի եւ ոչ ալ Պարթեւի, այլ ինչպէս այն օրուայ Յոյներին, նաեւ այսօր , այդ բոլոր հեռաւոր , այլազգի, այլանդակ ժողովուրդները Հայ կամ Պարթեւ մի եւ նոյնն էին, իմա բարբարոս : Նոյն Յոյնը աւելացնէ թէ , «Այնօրուայ աէքաները յովազ(panther) պահէին իբր ընտելացած, ընտանի կենդանի մինչեւ գառնան երբ սեռային բնազդը զարթներ, աայն ատեն փախչէին լէռները»: Եւթէ այդ առասպելական յովազի վզնոցին գիրե Հայերէն էր թէ Պահլավ? What is the difference, how would he know???
Կրկին , այսպէս կոչեալ «պատմագէտներուն» խօսկը նկատել մի քիչ կասկածով, նոյնիսկ Հերոդոտոսեւ Խորենցիները, քանի այդօրերուն, նոյնիսկ յաճախ այսօր, գիտական պատումը եւ առասպելանքը զանզանել դժուար է:
ՊԻՏԻ ԱՒԵԼԱՑՆԵԼ ՈՐ ՄԱՇԹՈՑԸ ՄԵՐ ԱՌԱՉԻՆ ԻՍԿԱԿԱՆ ԳԻՏՆԱԿԱՆՆ ԷՐ որ երկար ուսունսիրեց բոլոր աղբիւրներըեւ գիտութիւնը զատեց առասպելանքից տես Դանիէլեան առասպելը, որտեղ Առառեանը ասէ թէ այդ կոչեցեալ գրատեսակից ոչ մի նշոյլ կայշ ոչ մի տառ, ոչ մի բառ, մի կողմ լման գիր:
ՅԳ, Մենք պիտի նաեւ սովորինք դադրել ենդադրել թէ մեր լման մշակոյթը, մեր ձախողանքը եւ աջողնքը « նրանց պարտինք», թէ որոնք են «նրանք»? Թէ մեր նախաքրիստոնեական մշակոյթից, թէ մեր նախա Մեսրոպեան տառերից ոչ մի նշխար, ոչ մի նշոյլ չի մնացել , եւ այպանել Լուսավորիչները… WOW! Այդ Լուսավորիչ-մութաւորիչը ինչքան կատարեալ ջարդարար, կործանարար մարդ է եղել որ մեր լման մշակոյթը, ամէն մեհեանի, ամէն տաճարի, ամէն քարանցաւի, ամէն ժայռագիրը կործանել եւ խափանել է լոկ իր բազկի ուժով:
Կրկին
WOW!!!
Պիտի չի մոռանալ որ Լուսավորիչը frequent flyer ի անդամ էր, բայց այդ օրերին Արմավիայի ոդանաւները չէին թռչում, համատարած գործադուլի պատճառաւ: tongue.gif biggrin.gif smile.gif

Edited by ArpA, 14 July 2009 - 10:46 AM.


#31 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 15 July 2009 - 09:12 AM

ՄԵՍՐՈՊԵԱՆ ԱՅԲՈՒԲԵՆԻ ՀՈՐԻՆՈՒԱԾՈՒԹԻՒՆԸ
Մի բազում գաղաբարներ կան, ոմանք պնդեն թէ Մաշթոցը իր հնարքը կերտելէ Ասորերէնի, Պահլաւերէն,Արաբերէնի եւլն ի վերայ: Սա տեղ բազում անհեթեթանք կան: Ասորերէնեւ Հին Պահլաւերէնը կցողական էին, իսկ Արաբերէնը տակաւին սահմանուած էր Արաբիայի մինչեւ 7րդ դարըանծանօթ էր Մեսրպի օրին: Այլք հաւակնին որ նա հիմնել է Փիւնիկեանի վերայ: Հավանական ?
Տես թէ ինչպէս Յն, AphaBeta ն հիմնուած է Փիւնիկեանին
http://www.guide-to-...com/phoenician/
http://www.geocities...et/pnc2grk.html
Վերջնական վճիռը, թէ Մաշթոցը, կատաղի եւ անխիպ **յունասէրը հետեւել է Յունականին, իմա ընդհանրապէս ընտրել նրանց տեսական կազմը, ընտրել անջատական ի դէմ արեւելեան կցականներին, աւելացնել պիտանի 7 ձայնաւորներ, ի դէմ արեւելեան եւ Սեմականին որտեղ ձայնաւոր ներ ը միայն երեքեն:
Նաեւ չի մոռանալ որ Մեսրոպի ընտրանքը քաղաքական հանգամանք ունէր, իմա , անջատական ի դէմ կցական, ձախից աջ ի դէմ աջից ձախ եւլն:
Աւելացնեմ: Աջակողմեան, իմա աջ ձեռքով գրողը չի տեսնում նախկին գրածը, իսկ ձախ ձեռքով գրողը չի տեսնի իր նախկին գրածը: Թէեւ, վերջապէս ձախ ձեռք գործածողները այլեւս մեղաւոր չեն համարւում, տես քանի միջազգային պետեր ձախակողմ են, Նախագահ Գլինտոն, Նախագահ Օբամա եւ այլք, տակաւին մեր մեծ մասը աջձեռքով ենք գրումեւ զբաղւում:
Միթէ Մաշթոցը աջ ձեռ էր թէ ձախ ձեռ? tongue.gif
** Վերեւ ես գործ ածեցի « անխիպ» բառը: Միթէ նոր բառ հնարեցի?
Իմ նպատակն էր նշանակել « անամօթ»/shameless/unintimidated/անվախ:
Տես «խպնիլ/ղպնիլ» բառի արմատը:
QUOTE
ԽՊՆԻՄ-
խպնիմ. ԽՊՆԻԼ տես ղպնիլ:
---
ՂՊՆԻՄDialect section present: no
Present/Not Present in other languages:
«բարկանալ, զայրանալ, դժկամակիլ» Անշուշտ ունի նաեւ «ամաչել» նշանակութիւնը (ինչպէս ցոյց է տալիս արդի գւռ. խպնիլ «ամաչել»)
ղպնիմ. ՂՊՆԻԼ Ոսկիփ. Մարթին. Առակք ողոմպ. ժզ. որ եւ խպնիլ Վրդն. առ. 109. 110. (այլ ձեռ. բարկացաւ) որից ղպնահար «ամօթահար» (նորագիւտ բառ) Կոստ. երզն. 135. «Ես ղպնահար եմ եւ ամօթով»: Արմատն է ղիպ «ամօթ, պատկառանք» Կոստ. երզն. 178. «Շատ ղիպն ու նամուս առնուս». հմմտ. նոր բարբառներում խիպ «ամօթի զգացում», որ եւ խիփ Քուչ. 64. «Ինձ խիփ եւ ղուսայ կուգայ՝ քո ծոցուդ այլ մարդ տիրանայ»:

Յաւելեալ:
Ոմանք հաւակնին որ սա հիմնեալ է Արաբերէն «‘عیب 'այիբ/ամօթ/» ի վերայ***
***

عیب علیԱմօթ ինձ

Edited by ArpA, 15 July 2009 - 10:14 AM.


#32 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 15 July 2009 - 03:22 PM

Նախ քան մանրակրկտման տեսնենք թէ ԵՐԿԱԹԱԳԻՐ ինչ նշանակի:
Պիտի տեսնել ինչպէս մի ինքնակոչ թարգման ինչպէս թարգմանեց:
Թէեւ երբ նէ ասի «Our steel forged letters», նէ անմեղօրէն եւ անգիտակցաբար ասել է «երկաթ/ պողպատով քերթուած»
http://hyeforum.com/...18633&hl=motion
Եւ յետոյ մի թուրք հայագէտ ? Վերաթարգմանեց Անգլերէնից:
QUOTE
Ուր է՛լ լինեմ - չե՛մ մոռանա ես ողբաձայն երգերը մեր,
Չե՜մ մոռանա աղոթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր,
Ինչքան էլ սո՜ւր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր -
Էլի՛ ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան - բա՛ռն եմ սիրում։
----
Wherever I go,
I take our mournful music,
Our steel forged letters turned to prayers.
---
Nereye gitsem,
Götürürüm hüzünlü musikimizi,
Dualara çevrilen çelikten dövülmüş mektuplarımızı
Ne derece içine işlese yaralarım, kurusa kanım ya da kalsam yetim,
Oraya sevgiyle döner özlem çeken kalbim.

ԵՐԿԱԹԱԳԻՐ նշանակի ԳԼԽԱԳԻՐ, քանի մեր քարագիրգը գերթուածեն քարի վրայ երկաթ թուրով
Ահա թէ ինչ է հասարակ գիր ա եւ երկաթագիր Ա:
Դիտէ մեր կոթողների, խաչքարների ճակատը եւ տես ինչպէս բոլոր գիրերը ԵՐԿԱԹԱԳԻՐ/ԳԼԽԱԳԻՐ են: Ես երբեք հասարակ գիր չեմ տեսել այդ կոթողների վրայ
Օրինակ Ճաւախքի Սբ, Նշան;
http://www.javakhk19...rb_nshan_07.jpg
Here is another exmple of Yekathagir
http://armenianembro...m/alphabets.htm
Please note,
When we talk about ԵՐԿԱԹԱԳԻՐ/ ԳԼԽԱԳԻՐ see what the Latins and the English call the “UPPER CASE” letters, “CAPITAL” as in capo=գլուխ
oops.gif I FORGOT TO REHIT THE CAPSLOCK KEY!!! smile.gif
---
Edit: I just found this in the SAE (Arm. Encyclopedia , highlights mine)**
QUOTE
ԵՐԿԱԹԱԳԻՐ: Հայկական գրատեսակ: Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշթոցը որպէս ԳԼԽԱԳԻՐ: Նաեւ վիմագրոթեան գիր, գրուել է քարի վրայ երկաթ գրոցով որից ստացել է ԵՐԿԱԹԱԳԻՐ անունը: Բանասիրութեան մէջ կոչւում է «բուն մեսրոպեան» կամ «մեսրոպեան երկաթագիր»: Ամէնայարգի Հայկական գրատեսակն է…..

Ես յաճախ զզուանքով գրել եմ այդ կոչեցեալ Հայկական Հանրագիտարանի մասին: Մի ժամանակ, մոտ 15 տարի աչաջ նրայ խմբագիրներէն մին ինձ անձամբ խոստացաւ որ դա պիտի խմբագրուեր: Գարշելին այն է որ ԵՐԿԱԹԻՐ յօդուածը միայն 20 տող է առանց նմոյշ պատկերների, մինչ հեյդար ալիեւի կենսագիրը նոյնքա եւ աւելի տեղ գրաւէ հսկայ դիմանկարով: Այդ 13 հատորները որքան կարող են աւելիշահեկան լինեն մեզ համար երբ այդ բոլոր շան լակոտ հայդարները եւ մէհմէդ ները վերանան եւ Մշաթոցների*** յօդուածները ընդլայննուինեւ պատկերազարդուին!!
***Անշուշտ չի մոռանալ որ Մաշտոցը անբաղձալի անձ է (personna non-grata) ի հեճուկս որ Մադենադարանը կոչուել է նրայ Սուրբ Անուամբ, միթէ Մատենադարանի խմբագիրները գործ ածեն Մաշթոցի Գիրը? , իսկ այժմ մենք պաշտենք այդ մանկլաւիկ (սուրբ) մանուկ աբեղՅանին: Միթէ երբ « մանուկ» ները պիտի մեծան եւ հասուն մարդ դառնան?
Վերեւ ասինք թէ Մատենադարանի պաշնոնական անուանումը «Մաշթոցի ԱՆՎԱՆՀին Ձեռագիրների Ինստիտուտ» է:
Տեսնենք Մաշթոցը որտեղ է :
Տես ներածական էջը եւ մեզ ասայ:
«անվան»?, «ինստիտուտ»?
Արդեոք պիտի փոխել դա «աբեղցբեղի անվան..խայտարակարան»?
Զարմանք զարմանաց , տես «եւ», ոչ «եվ» կամ այդ ծիծաղելի 37րդ «տառը?» tongue.gif
http://www.matenadar...m/am/index.html

Edited by ArpA, 16 July 2009 - 06:33 PM.


#33 ARMENAG

ARMENAG

    Junior Member

  • Members
  • Pip
  • 5 posts

Posted 20 August 2009 - 04:25 PM

QUOTE (Gor-Gor @ Jul 1 2007, 02:27 AM)
Right.

When I have some free time (ie, after I take the Bar in late July), I will pick apart that essay point by point and show you all the incorrect statements and logical fallacies contained within.

However, I do have just a few seconds to point out the ridiculous fallacy in your worthless post: "It was the reformed orthography that produced all of our intellectual class in Armenia as opposed to [those] in the diaspora who have clinged to the traditional orthography and accomplished nothing." Oh I see, yes. Of course. Reforming the orthography caused the formation of an intellectual class in Soviet Armenia and maintaining traditional orthography caused a decline in the intellectual class in the Diaspora. What an illogical argument. If you meant to say that within the last 80 years, Soviet Armenia and the new Republic of Armenia have produced more Armenian literature than the Diaspora has produced, you may be right (I have no statistics that go either way) -- but trust me, my dear, orthography was not a cause for that.

On the other hand, if by "intellectual class" you meant something other than literature, then such a statement by you should not be dignified with an answer.



#34 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 20 August 2009 - 06:17 PM

Armenag Welcome.

Edited by ArpA, 21 August 2009 - 03:18 AM.


#35 Johannes

Johannes

    Յովհաննէս

  • Nobility
  • 2,911 posts
  • Gender:Male
  • Location:Alép, Syrie

Posted 14 May 2010 - 09:09 AM

Վերջերս, մի քանի անգամ հանդիպեցայ «հետ մնաց» բառակապակցութեան, որ անշուշտ նախադասութեան մէջ կը նշանակէր «ետեւ մնաց»:
Անշուշտ սա աւանդական ուղղագրութեամբ պիտի գրուէր «յետ մնաց» (< ի ետ մնաց): Բայց քանի որ սովետական ուղղագրութեամբ «հետ» եւ «յետ» բառերը նոյնացեր են՝ հ + նախդիր յ տառերու նոյնացմամբ, ստացած ենք «հետ մնաց»:
«Հետ մնաց» կը նշանակէ «հետը մնաց», «երկուքը միասին մնացին», եւ ոչ թէ ուշանալով մեկը ետեւ մնաց եւ միւսը ընթացաւ:



#36 Arpa

Arpa

    Veteran

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 10,011 posts
  • Gender:Male
  • Interests:Culture

Posted 14 May 2010 - 09:31 AM

Վերջերս, մի քանի անգամ հանդիպեցայ «հետ մնաց» բառակապակցութեան, որ անշուշտ նախադասութեան մէջ կը նշանակէր «ետեւ մնաց»:
Անշուշտ սա աւանդական ուղղագրութեամբ պիտի գրուէր «յետ մնաց» (< ի ետ մնաց): Բայց քանի որ սովետական ուղղագրութեամբ «հետ» եւ «յետ» բառերը նոյնացեր են՝ հ + նախդիր յ տառերու նոյնացմամբ, ստացած ենք «հետ մնաց»:
«Հետ մնաց» կը նշանակէ «հետը մնաց», «երկուքը միասին մնացին», եւ ոչ թէ ուշանալով մեկը ետեւ մնաց եւ միւսը ընթացաւ:


Ներիր, քանի նրանք ընդհանրապէս վլադիրիմի վարտիկից եւ աբեղեանի աղբանոց «յետոյք/հետույք» ից են խօսում:

Edited by Arpa, 14 May 2010 - 01:01 PM.





0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users